Claudii Galeni Pergameni Scripta Minora, VoL III

231쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ ται. ουκουν ἐνδέχεται τροφὴν μὲν εἶναι τι τω 'c'

προσήκουσαν, οὐ μὴν καὶ κρατεῖσθαί γ ὁμοίως προς 162 τον ἐν τεφ ζωω ποιοτήτων τι κρατεῖσθαι δ' αλλοι- ουσθαι. αλλ' ἐπεὶ τὰ μὲν ἰσχυρότερα ταῖς δυνάμεσίν ἐστι μύρια, τὰ ἀσθενεστερα, κρατησει μὲν πάντα της sοἰκείας το ζων τροφης, ουχ ὁμοιως δὲ πάντα ' κρατο σει δ' Eρα καὶ η γαστὴρ καὶ αλλοι σει μὲν τὴν τροφήν, οὐ μὴν ομοιως ηπατι καὶ φλεψὶ καὶ ἀρτηρίαις καὶ καρδία. πόσον οἶν εστιν, ο ἀλλοιοῖ, καὶ δὴ θεασω- μεθα ' πλέον μὲν η κατὰ τι στόμα, μεῖον δ' η κατὰ τb 16ήπάρ τε καὶ τὰς φλψας. αυτη μὲν γὰρ ai ἀλλοίωσις εἰς αιματος οὐσίαν ἄγει τὴν τροφέὶν, ὴ δ' ἐν τφ στύμματι μεθίστησι μὲν αὐτὴν ἐναργος εἰς ετερον εἶδος, οὐ lina ν εἰς τέλος γε μετακοσμεῖ. μάθοις δ' αν ἐπὶ τον

ἐγκαταλειφθέντων ταῖς διαστάσεσι τῖν ὁδόντων σιτίων 15

καὶ καταιμεινάντων δι' ὁλης νυκτός' ο 3τε γὰρ ἄρτος ἀκριβος ὁ αρτος ουτε κρεας ἐστὶ τὼ κρέας, αλλ' 6 ιιμὲν τοιουτον, οἷόνπερ καὶ του ζφου τb στόμα, διαλέλυται δὲ καὶ διατέτηκε καὶ τὰς ἐν τῶ ζωω της σαρ- κις ἀποιμέμακταt ποιότητας. ἔνεστι δέ σοι θεάσασθαι 20 163 τb μέγεθος της ἐν τῶ στόματι τον σιτιων ἀλλοιώσεως, εἰ πυροὐς μασησάμενος ἐπιθείης ἀπέπτοις δο- θιησιν' 6ψει γὰρ αὐτους τάχιστα μεταβάλλοντάς τε

καὶ συμ, πεττοντας, οὐδὲν τοιουτον, δταν υδατι φυρα- θῖσιν, εργάσασθαι δυναμενους. καὶ tu a, θαυμάσης ' τι 25

γάρ τοι φλέγμα τουτὶ τb κατὰ τb στύμα καὶ λειχήνων

232쪽

ἐστὶν ακος καὶ σκορπίους αναιρεῖ παραχρημα καὶ πολλατων θηριων τὰ μὲν εὐθεως ἀποκτεινει, τὰ δ' ἐς υστερον απαντα γουν βλάπτει μεγαλως. ἀλλὰ τὰ μεμασημενα σιτια προτον μεν τουτρο τεμ φλέγματι βεβρεκταιε τε καὶ πεφυραται, δευτερον δε καὶ τω του στύματος ἄπαντα πεπλησιακεν, ωστε πλείονα μεταβολην εἴλ)7φε τῖν ἐν ταις κεναῖς χωραις τον οδοντων ἐσφηνωμενων. ἀλλ' ὁσον τὰ μεμασημενα τουτων ἐπὶ πλεον ὴλλοίωται , τοσουτον ἐκεινων τὰ καταποθεντα. μὴ γὰρ

ib οὐδὲ παραβλητον ῆ τι της ὐπερβολης, ει τι κατὰ τὴν

κοιλιαν ἐννοήσαιμεν φλεγμα καὶ χολὴν καὶ πνευμα καὶ θερμασιαν καὶ ὁλην τὴν ουσιαν της γαστρύς. εἰ δεκαὶ συνεπινοησαις αυτη τὰ παρακειμενα ii σπλάγχνα i61 καθαπερ τινὶ λεβητι μεγάλω πυρος ἐστίας πολλάς, εκ is δεξιον μὲν τι ήπαρ, ἀριστερων δε τιν σπλ ηνα, την καρδίαν δ' ἐκ τον ἄνω, συν αὐτn δε καὶ τὰς φρενας αἰωρουμενας τε καὶ διὰ παντbς κινουμενας, ἐφ' ἄπασι

δε τουτοις σκεπον τb ἐπίπλοον, εξαίσιόν τινα πεισθη iτὰὶν ἀλλοίωσιν γίγνεσθαι τον εἰς τὴν γαστερα κατα- Io ποθεντων σιτιων. πῖς δ' ἁν ηδυνατο ρgδιως αἱρια-τουσθαι μὴ προπαρασκευασθεντα τη τοιαυτsi μιεταβολη; δεδεικται γὰρ ουν καὶ πρύσθεν, ως οὐδεν εἰς

την εναντίαν ἀθρόως μεθίσταται ποιοτητα. πος Ουνδ αρτος αἷμα γίγνεται, πως δε το τευτλον η ὁ κυαμος 25 η τι τον αλλων, εἰ μὴ πρότερον τιν' ετεραν ἀλλοί-

3. τὰ μεμασημένα κτλ. excerps. Orib. XXII 1, 21-24 i

233쪽

σπλάγχνων η περιθεσις et: της μονης ὁ χρ0νος η σύμ- όφυτος τις ἐν τοις ὁργάνοις θερμασια; καὶ μην κατ'

ουδεν τουτων πλεονεκτεῖ τὰ εντερα τῆς γαστρος. τί

165 ποτ' οὐν ἐν μεν τη γαστρι νυκτος li Mης πολλάκις

μείναντα τbν αρτον ετι φυλάττεσθαι βουλονται τὰς

ἀρχαίας διασωζοντα ποιοτητας, ἐπειδαν δ' απαξ ἐμ- 16πε ὶ τοῖς ἐντεροις, εὐθἰς γιγνεσθαι κοπρον; εἰ μεν γαρ ὁ τοσουτος χρονος ἀδυνατος ἀλλοιουν, ουδ' ὁ βραχυς ἱκανος ' εἰ δ' ουτος αυταρκης, πῖς οὐ πολὐμαλλον ὁ μακρος; αρ' ουν αλλοιουται μεν η τροφὴ κατὰ τὴν κοιλίαν, αλλην δε τιν' αλλοίωσιν καὶ ουχ 15οιαν ἐκ της φυσεως ἴσχει του μεταβάλλοντος οργάνου; η ταυτην μεν, ου μην την γ' οἰκειαν τω του ζωου σῶματι; μακρω τουτ' ἀδυνατωτερόν ἐστι. καὶ μην ουκἄλλο γ' ὴν Ψὶ πεψις ὴ ἀλλοίωσις εἰς την οἰκείαν του

καὶ η τροφαὶ κατὰ την γαστερα δεδεικται δεχομενη ποιοτητα τω μελλοντι πρις αυτης θρέψ εσθαι ζωω προσηκουσαν, ἱκανος ἀποδεδεικται τι πεττεσθαι κατὰ την γαστερα την τροφην. καὶ γελοῖος μεν Ἀσκληπιάδης ο in τ' ἐν ταῖς ἐρυγαῖς λεγων ἐμφαίνεσθαί ποτε τὴν ab

234쪽

ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ Γ.

oυτ' ἐν ταις ανα τομαῖς' αὐτο γαρ δὴ το του σώμα- 166τος αὐτα της κοιλίας ἐστὶ το πεπέφθα ι. ὁ δ'ουτως ἐστὶν ευήθης, ιοστ επειδὴ παλαιων ακουειλεγύντων ἐπὶ το χρηστον ἐν τη γαστρὶ μεταβαλλεινε τα σιτια, δοκιμάζει ζητεῖν ου το κατα δυναμιν αλλατο κατα γευσιν χρηστύν, ῶσπερ η του μηλου μηλωδεστέρου - χρη γὰρ ουτως αυτω διαλέγεσθαι - γιγνομένου κατα τὴν κοιλίαν η του μέλιτος μελιτωδεστερου. πολἰ δ' εὐηθεστερός ἐστι καὶ γελοιοτερος 16 ὁ Ἐρασιστρατος η μὴ νοων, ὁπως εῖρηται προς τον παλαιον ὴ πεκνις ε φήσει παραπλ ησιος ὐπαρχειν, et εκῶν

σοφιζύμενος εαυτόν. εψ λὶσει μεν ουν, φησιν, ουτως ἐλαφραν εχουσαν θερμασίαν οὐκ εἰκbς εἶναι παραπλησιαν τὴν πέη ιν, δεσπερ η την Αἴτνην δεον ὐποθεῖναι 15 τη γαστρὶ η αλλως αὐτης ἀλλοιοσαι τα σιτια μὴ δυναμενης ὴ δυναμενης μεν ἀλλοιουν, ου κατὰ τὴν in φυτον δε θερμασιαν, ηὐγρὰν ουσαν δηλονύτι καὶ διὰ το 0 θ' εψειν ουκ ὀπταν εἰρημένην. ἐχρην αυτόν, εἴπερ περὶ πραγμάτων αντιλέγειν ἐβουλετο, πειραθηναι 20 δεῖξαι μάλιστα μεν καὶ προτον, Δς ουδε μεταβάλλει 167την αρχὴν ουδ' ἀλλοιουται κατὰ ποιότητα πρις τῆς γαστρις τα σιτία, δευτερον δ εἴπερ οἱος τ' ὴν

τουτο πιστώσασθαι, το τὴν ἀλλοιωσιν αυτον ἄχρηστον

εἶναι το ζφω' εἰ δε μηδε τουτ' εἶχε διαβάλλειν, ἐξελεγμ25 ξαι τὴν περὶ τὰς δραστικὰς αρχὰς ὐποληψιν καὶ δειξαι τὰς ἐνεργείας ἐν τοῖς μοριοις ου διὰ τὴν ἐκ θερμου

235쪽

Γ HNOΥ καὶ ψυχρου καὶ ξηρου καὶ ὐγρου ποιὰν κρὰσιν ὐπ- αρχειν - δι ἄλλο τC εἰ δὲ τουτ' - δια βάλλειν, ἀλλ' ὁτι γε μὴ τb θερμόν ἐστιν ἐν τοῖς setro φύσεως διοικουμένοις τb τῖν αλλων δραστικα3τατον. 8 ει μήτε τουτο μητε τον ἄλλων τι τον εμπροσθεν ιεἶχεν αποδεικνυναι, ληρεῖν δνύματι προσπαλαίοντα μάτην, ωσπερ οὐ σαφος Ἀριστοτελους εν τ' ἄλλοις πολλοῖς κἀν τω τετάρτφ τον μετεωρολογικον ὁπως /ῆπεψις εψ ησει παραπλ ήσιος εἶναι λέγεται, καὶ ὁτι ιμὴ πρώτως μηδε κυριως δνομαζύντων, εἰρηκοτος. ἀλλ 16ος λέλεκται πολλάκις, ἀρχη τούτων απάντων ἐστὶ τι περὶ θερμου καὶ ψυχρου καὶ καὶ ὐγρου διασκεκ ασθαι, καθάπερ Ἀριστοτελης ἐποιησεν ἐν τω168 δευτερω περὶ γενεσεως καὶ φθορῆς, αποδειξας απάσας τὰς κατὰ τὰ σώματα μεταβολὰς καὶ αλλοιώσεις ὐπb 15 τουτων γίγνεσθαι. ἀλλ' Ἐρασίστρατος ουτε τουτοις ost' ὰλλω τινὶ τῖν προειρημένων ἀντειπ&ν ἐπὶ του- νομα μόνον ἐτράπετο της εχνήσεως. Cap. VIII. Ἐπὶ μὲν οὐν τ/ῆς πέψεως, εἰ καὶ τἄλλα πάντα παρελιπε, τι γουν ὁτι διαφερει της ἐκτις εχρη- 20σεως ρὶ ἐν τοῖς ζωοις πέψ/ις, ἐπειράθη δεικνυναι, περὶ δὲ της καταπύσεως ουδ' ἄχρι τοσούτου. τί γάρ φησιν; ὁλκὴ μεν ουν της κοιλίας ουδεμια φαίνεται, ειναι'. καὶ μὴν δύο χι τονας η γαστὴρ ἔχει πάντως ενεκά του γεγονέτας καὶ διηκουσιν οὐτοι μέχρι του στόματος, ὁ 25μεν ενδον, οἷος ἐστι κατὰ την γαστερα, τοιουτος δια- 2. εἰ δεJ η Μ ῖ-L lj ἐτόλμα LM ἐτολμη6ε O il 5. hJ καὶ Μ llμητε' μηδὲ C li 12. τι add. L s. l. om. ΜO ll ὐγρου καὶ ξηρου L

236쪽

μόνων, ὁ δ' ετερος ἐπὶ τb σαρκωδέστερον ἐν τω στο- μαχέ' τρεπομενος. ὁτι μὲν ουν ἐναντίας αλλήλαις τας ἐπιβολὰς τον ἰνον εχουσιν οἱ χιτῖνες οἶτοι, τb φαι- νοριενον αὐτb μαρτυρεῖ. τίνος δ' ενεκα τοιουτοι γεγύ-5 νασιν, 'Eρασιστρατος μεν οὐδ' ἐπεχειρησεν εἰπεῖν, ἐὶμεῖς δ' ερουμεν. ὁ μὲν ενδον εὐθείας ἔχει τας ἶνας, ὁλκης γὰρ ενεκα γέ γονεν' ὁ δ' εξωθεν ἐγκαρσιας ὐπερ του 169κατα κυκλον περιστελλεσθαι' εκαστρο γαρ τον κινου-

μενων ὀργάνων ἐν τοῖς σώμασι κατὰ τὰς τῖν ἰνον 10 θεσεις αἱ κιν ήσεις εἰσίν. επ' αὐτον δε προτον τον μυον, εἰ βούλει, βασάνισον τιν λόγον, εφ' ων καὶ αἱ ἶνες εναργεσταται καὶ αἱ κινησεις αὐτον δρονται διὰ σφοδρότητα. μετὰ δὲ τοὐς μυς ἐπὶ τὰ φυσικὰ τουδργάνων ἴθι καὶ πάντ' dii ει κατὰ τὰς ἶνας κινούμενα 15 καὶ διὰ τουθ' εκάστ' μὲν των ἐντερων στρογγύλαι καθ' εκάτερον τον χιτώνων αἱ ἶνες εἰσι ' περιστελλον ται γὰρ μονον, ελκουσι δ' οὐδεν. γαστὴρ δὲ τον ἰνον τὰς μὲν εὐθειας ἔχει χάριν ὁλκης, τὰς δ' εγκαρσίας ενεκα περιστολης' δεσπερ γὰρ ἐν τοῖς μυσὶν 20 εκάσπης τῖν ἰνον τεινομένης τε καὶ πρις την αρχηνέλκομενης αἱ κινήσεις γίγνονται, κατὰ τbν αὐτιν λύγον κἀν τη γαστρί' τον μὲν οὐν ἐγκαρσίων ἰνον τεινο- μενων ελαττον ἀνάγκη γίγνεσθαι τb ευρος της περιεχομένης ὐπ' αὐτον κοιλότητος, τον δ' εὐθειον έλκοῖο μενων τε καὶ εἰς λυτὰς συναγομενων οὐκ ενδεχεται

οὐ συναιρεῖσθαι τb μηκος. ἀλλὰ μὴν ἐναργος 1708. στέλλεσθαι O li verba λάστω - εἰσίν excerps. Orib.

237쪽

γε φαινετω καταπινοντων συναιρουμενον καὶ τοσου-

τον ὁ λαρυγξ ανατρέχων, οσον ὁ στόμαχος κατασπαται, καὶ Oταν γε συμπληρωθεισης της ἐν τω καταπίνειν

ἐνεργειας αφεθη τῆς τάσεως ὁ στύμαχος, ἐναργως πάλιν φαινεται καταφερομενος ὁ λάρυγξ' ὁ γαρ ἔνδον εχιτ&ν της γαστρις ὁ τὰς εχ θειας ἶνας ἔχων ὁ

στόμαχον ὐπαλείφων καὶ τι στομα τοῖς ἐντbς μερεσινεπεκτεινεται του λάρυγγος, ῶστ' οὐκ ενδέχεται κατασπώμενον τbν ὐπb της κοιλιας μὴ οὐ συνεπισπῆσθαι καὶ τιν λάρυγγα. δτι δ' αι περιφερεῖς ἰνες, αἷς περι- 10 στελλεται τά τ' ἁλλα μύρια καὶ η γαστηρ, ου συναι- ρουσι τι μηκος, ἀλλὰ συστελλουσι καὶ στενουσι τὴν εὐρυτητα, καὶ παρ' αυτου λαβεῖν εστιν ὁμολογουμενον Ἐρασιστράτου ' περιστελλεσθαι γάρ φησι τοῖς σιτιοις τὴν γαστερα κατὰ τbν της στεψεως ἄπαντα χρόνον. 15αλλ' εἰ περιστελλεται μέν, ουδὲν του μήκους ἀφαιρεῖται της κοιλιας, ουκ εστι τῆς περισταλτικης κιν/ήσεα ς ἴδιον τι κατασπαν κάτω τιν στόμαχον. οπερ γὰρ αὐτις ὁ Ἐρασίστρατος ειπε, τουτο μονον αὐτb συμ-D1 βησεται τι των ανω συστεά λομενων διαστελλεσθαι, τὰ 20 κάτω. τουτο δ' οτι, κὰν εἰς νεκρου τιν στύμαχονυδατος εγχεης, φαίνεται γιγνύμενον, ουδεὶς ἀγνοεῖ. ταῖς γὰρ των fλῖν διὰ στενου σώματος ὁδοιποριαις ἀκόλουθόν ἐστι τb συμπτωμα ' θαυμαστbν γάρ, εἰ διερχομενου τινbς αἰ τιν ὁγκου μὴ διασταλ ήσεται. οἰκ- 25ουν τι μὲν τον ανω συστελλομενων διαστελλεσθαι

238쪽

τὰ κατω κοινόν εστι καὶ τοῖς νεκροῖς σώμασι, δι' ων ὁπωσουν τι διεξήρχεται, καὶ τοῖς ζωσιν, εἴτε περιστέλλοιτο τοῖς διερχομενοις εἰθ' ελκοιτο τb δὲ της του μήκους συναιρέσεως ἴδιον τῖν τὰς εὐθείας ἶνας

ι ἐχόντων δργάνων, ῖν' ἐπισπιισωνται τι. ἀλλὰ μὴν ἐδείχθη κατασπώμενος ὁ στόμαχος, οὐ γὰρ αν εἰ κετbν λάρυγγα ' δηλον οἶν, ος έὶ γαστηρ ελκει τὰ σιτία

διὰ του στομάχου. καst qὶ κατὰ τον ἔμετον δε των ἐμουμενων ἄχρι του στόματος φορὰ πάντως μεν που 16 καὶ αυτρὶ τὰ μὲν fetro τον ἀναφερομιενων διατεινομενα μερη του στομάχου διεστοντα κεκτηται, τον πρόσω δ' ὁ τι αν εκάστοτ' ἐπιλαμβάνηται, τουτ' ἀρχόμενον διαστέλλεται, τb δ' li ὁπισθεν καταλείπει δηλονοτι συστελ- 172λύμενον, δεσθ' ὁμοιαν εἶναι πάντη τ/ὴν διάθεσιν του 15 στομάχου κατά γε τουτο τη τον καταπινοντων' ἀλλὰ τῆς ὁλκης παρουσης το μηκος ὁλον ισον εν τοῖς τοιουτοις συμπτα μασι διαφυλάττεται. διὰ τουτο δεκαὶ καταπίνειν ραον εστιν η ἐμεῖν, ὁτι καταπινεταιμεν ἀμφοῖν της γαστρος τον χιτώνων ενεργουντων,20 του μὲν ἐντbς ελκοντος, του δ' εκτις περιστελλομενου τε καὶ συνεπωθουντος, εμεῖται δε θατέρου μύνου του ἔξωθεν ενεργουντος, οὐδενος ελκοντος εἰς τι στύμα.

οὐ γὰρ δαὶ δεσπερ qὶ της γαστρος ὁρεξις προηγεῖτο του

πιειν Μ

239쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ γιγνομενου παθ ήματος, αλλ' αμφω γαστρις αὐτηρεισιν ἐναντιαι διαθεσεις, ορεγομένης μὲν καὶ προσιεμένης τα χρησιμά τε κῶ οἰκεῖα, δυσχεραινούσγὶς καὶ ἀποτριβομενης τὰ αλλύτρια. διι καὶ τb καταπινειν αυτb τοῖς μεν ἱκανῖς δρεγομενοις τον οἰκείων ἐδεσμά- sτων γαστρὶ τάχιστα γίγνεται, σαφος έλκούσης αὐτὰ καὶ κατασπῶσης πρὶν ὴ μασ=ὶ θηναι, τοῖς δ' ητοι φάρ- 173 μακον τι κατ' ἀνάγκην πίνουσιν σιτιον ἐν χωρα φαρμάκου προσφερομενοις ἀνιαρὰ καὶ μόγις ρὶ κατά ποσις αυτων ἐπιτελεῖται. δῆλος οὐν ἐστιν ἐκ τον εἰ- 16ρημενων ὁ μεν ἔνδον χιτων της γαστρος ὁ τὰς ευθειας εχων ἶνας της ἐκ του στόματος εἰς αὐτὴν ὁλκης ενεκα γεγονως καὶ διὰ τουτ' ἐν ταῖς καταπύσεσι μόναις ἐν

μεν του περιστελλεσθαι τοῖς ἐνυπάρχουσι κH προ- 15ωθειν αὐτὰ .τοιουτος ἀποτελεσθεις, ἐνεργων δ' ουδενήττον ἐν τοῖς ἐμέτοις η ταῖς καταπόσεσιν. ἐναργεστατα δε μαρτυρεῖ τιμ λεγομενω καὶ τι κατὰ τὰς χάησας τε καὶ τοὐς συνύδοντας γιγνόμενον ' ευρισκεται γὰρ ἐνίοτε τούτων η γαστηρ ἐν τω στύματι καθάπερ καὶ ὁ Ἀρι- 20στοτελης ἐν ταῖς περὶ Ῥων ἔγραψεν ἱστορίαις καὶ προστιθ ησι γε τὴν αἰτίαν ὐπι λαιμαργίας αὐτοῖς τουτοσυμβαίνειν φάσκων. εχει γὰρ δεδε' κατὰ τὰς σφοδρο- τερας ὀρεξεις ἄνω προστρεχει πασι τοῖς ζφοις η γαστηρ,

ῶστε τινες του πάθους αἴσθησιν ἐναργη σχύντες ἐξέρ- 25πειν αυτοῖς φασι τὴν κοιλιαν, ἐνίων δὲ μασωμενων 1. γενομενου Μ Orib. li 2. ἐστιν LM il ἐναντία διάθεσις Ly

240쪽

ἐτι καὶ li καλος ἐν τω στόματι τὰ σιτια κατερ- 174γασαμεναγν ἐξαρπάζει φανερως ἀκοντων. ἐφ' Aν ουν

ζωοον φυσει λαιμάργων ὐπαρχύντων ii τ' εὐρυχωριατου στόματος ἐστι δαψιλῆς τε της γαστρις θεσις, ἐγγυς, ῶς ἐπὶ συνοδοντος τε καὶ χαννης, οὐδεν θαυμμαστόν, ὁταν ικανως πεινάσαντα διωκτὶ τι τον μικρο-

τερων γοων, ειτ' ηδη πλησιον ὴ του συλλαβεῖν, ανατρεχειν ἐπειγουσης της ἐπιθυμιας εἰς τb στόμα την γαστερα. γενεσθαι δ' ἄλλως αμήχανον τουτο μὴ οὐχ

10 δεσπερ δια του στομάχου της γαστρις ἐπισπω- μενης εἰς ἐαυτὴν τὰ σιτια. καθάπερ γαρ καὶ ημεις ὐπb προθυμιας ενιοτε τη χειρὶ συνεπεκτεινομεν ὁλους ῆμὰς αυτους ενεκα του θαττον ἐπιδράξασθαι του προκειμενου σωματος, ουτω καὶ η γαστὴρ οἷον χειρὶ 15 στομάχρο συνεπεκτεινεται. καὶ διὰ τουτ' εφ' ἀγυ ζωωνὰμα τὰ τρια ταυτὶ συνεπεσεν, εφεσις τε σφοδρὰ τῆς

τροφης ο τε στύμαχος μικρος η τ' ευρυχωρια του στόματος δαψιλής, επὶ τουτων ολίγη ροπη της ἐπεκτάσεως εις τb στύρια τὴν κοιλιαν ὁλην ἀναφερει. ηρκει Id μὲν οὐν ἴσως ἀνδρὶ φυσικω παρ' αὐτης μονης τῆς κατασκευῆς των δργά ων τὴν ενδειξιν τ ῆς ἐνεργειας 175 λαμβάνειν. ου γὰρ δὴ μάτην γ' ἄν η φυσις εκ δυοινχιτώνων ἐναντιως ἀλλήλοις εχοντων ἀπειργάσατο τιν οἰσοφάγον, εἰ μη καὶ διαφύρως ἐκάτερος αὐτον ἐν 25 εργεῖν εμελλεν. ἀλλ' επεὶ πάντα μὰλλον η τὰ της φυσεως εργα διαγιγνώσκειν οι περὶ τιν 'Eρασιστρατόν