Claudii Galeni Pergameni Scripta Minora, VoL III

발행: 1903년

분량: 270페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

ΓΑΔΗNΟΥ τὶ φυσις απειργασατο τας ὐστέρας, ἀλλ' is εἰς τι πρεπον αφικηται μεγεθος τι κυοέμενον. 5ταν οἶν, οὐ χαριν ενηργουν τη καθεκτικη δυναμει, συμπεπληρω- μενον ταυτην μὲν ἀνέπαυσάν τε καὶ εἰς ηρεμίανεπανηγαγον, ἀντ' in της δ' ἐτερα χρονται τη τεως 5 ησυχαζουστὶ, τη προωστικη. δ' αρα καὶ της ἐκεινης ησυχιας ορος η καὶ της γ' ενεργείας δεσαυτως η χρεία ' καλουσης μεν γὰρ αὐτῆς ενεργεῖ, μη καλουσης δ' ησυχάζει. καὶ χρὴ - κανταυθα καταμαθεῖν τῆς φυσεως την τεχνην, Δς ου μονον ενεργειων χρησίμων 10 δυνάμεις ενεθηκεν εκάστω τον δργάνων, ἀλλὰ καὶ τουτων ησυχιον τε καὶ κινο σεων καιρου προὐνο ήσατο.

καλος μύεν γαρ ἁπάντων γιγνομενων των κατὰ την κυησιν η ἀποκριτικη δυναμις ησυχάζει τελεως δεσπεροχ'κ ουσα, κακοπραγιας δε τινος γενομενης ὴ περὶ τι is 149 χορίον η περι τινα των ἄλλων li fμιενων η περ4 τb

κυουμενον αὐτι καὶ της τελειώσεως αὐτου παντάπασιν ἀπογνωσθείσης οὐκετ' ἀναμενουσι τον εννεάμηνον αἱ

μητραι χρονον, ἀλλ' η μεν καθεκτικὴ δυναμιις αυτίκα δη πεπαυται καὶ παραχωρεῖ κινεῖσθαι τη πρύτερον 20 ἀργουση, πράττει δ' ηδη τι καὶ πραγματευεται χρηστον ῆ ἀποκριτική τε καὶ προωστικαὶ ' καὶ γαρ οἶν καὶ ταυτην ουτως εκάλεσαν ἀπb τῖν ἐνεργειον αὐτη τα δνύματα θεόμενοι καθάπερ καὶ ταῖς ἄλλαις. καί πως ὁ λύγος ἐοικεν ὐπερ ἀμφοτερων ἀποδειξειν ἄμα' καὶ γάρ s5 τοι καὶ διαδεχομενας αυτὰς ἀλλήλας καὶ παραχωρουσαν

222쪽

αεὶ την δεεραν τη λοιπὴ , καθ οτι αν η χρεια κελευ si, καὶ τὴν διδασκαλίαν κοινὴν ουκ απεικός ἐστι δεχεσθαι. τῆς μεν ουν καθεκτικης δυναμεως εργον περιστεῖλαιτας μήτρας τρο κυουμένω πανταχύθεν, δεστ' ευλόγως 5 απτομέναις μὲν ταις μαιευτριαις τι στύμα μεμυκος

αὐτο αινεται, ταῖς κυουσαις δ' αὐταῖς κατα τας

πρώτας ῆμερας καὶ μάλιστα κατ' αυτὴν εκεινην, ἐν ὐπεραν η τῆς γ0νης συλληψις γενηται, κινουμενων τε καὶ συντρεχουσον εἰς ἐαυτας τον υστερων αἴσθη σις γί- 15010 γνεται καὶ ἐν αμφω ταυτα μυσαι μεν τι στόμα χωρὶς φλεγμονης η τινος αλλου παθηματος, αἴσθησιν δε της κατα τας μήτρας κιν ησεως ἀκολουθησαι, πρις

αὐτας ηδη τι σπερμα τι παρὰ τἀνδρις εἰληφεναι τε

καὶ κατεχειν αἱ γυναῖκες νομιζουσι. ταυτα δ' οὐχ 15 ημεις νυν ἀναπλάττομεν ημιν αὐτοῖς, ἀλλ' ἐκ μακρὰ πείρας δοκιμασθεντα πασι γέγραπται σχεδύν τι τοῖς περὶ τουτων πραγματευσαμενοις. 'υροφιλος μέν γε καὶ ἁγς ουδε πυρῆνα μηλης αν δεχοιτο τον μητρον τι στύμα, πρὶν ἀποκυεῖν τὴν γυναικα, καὶ δες Ουδε τοὐ- 20 λάχιστον ἔτι διεστ ηκεν, ην ὐπάρξηται κυειν, καὶ δες ἐπὶ πλέον ἀναστομουνται κατα τὰς τον ἐπιμηνίων φοράς, οὐκ ἔγκν ησε γράφειν' συνομολογουσι δ' αὐτφ καὶ οἱ Rλλοι πάντες οἱ περὶ τουτων πραγματευσάμενοι καὶ προτος γ απάντων ἰατρον τε καὶ φιλοσύφων Ἱππο-

3. Verbiu περιστεῖλαι usque iust νομίζουσι excerps. Orib.

223쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ κρατης απεφηνατο μυειν τι στόμα τον υστερον ἐν τε ταῖς κυησεσι καὶ ταις φλεγμοναις, αλλ ἐν μὲν ταῖς

κυησεσιν οὐκ ἐξισταμενον τῆς φυσεως, ἐν δὲ ταῖς φλεγμοναῖς σκληρον γιγνόμενον. ἐπὶ δε γε της ἐναντίας της ἐκκριτικης ἀνοιγνυται μὲν τι στόμα, προ- 5151 ερχεται δ' ὁ πυθμην ij cxπας οσον οἱον τ' ἐγγυτάτω του στύματος ἀπωθουμενος ἐξω τι ἔμβρυον, αμα δ' αυτω καὶ τὰ συνεχη μέρη του παντbς

οργανου συνεπιλαμβανύμενα του ἔργου τε καὶ προωθει παν εξω τὼ ἔμβρυον. καὶ πολλαῖς τον γυναι- 1οκων ωδῖνες βίαιοι τὰς μήτρας ὁλας εκπεσεῖν ηνάγκασαν ἀμετρως χρησαμεναις τη τοιαύτη δυνάμει, παραπλησίου τινbς γιγνομενου τω πολλάκις ἐν πάλαις τισὶ

καὶ φιλονεικιαις συμβαίνοντι, ὁταν ἀνατρεψαι τε καὶ καταβαλεῖν ἐτερους σπεύδοντες αυτοὶ συγκαταπεσωμεν. 15ουτω γὰρ καὶ αἱ μητραι τι εμβρυον ωθουσαι συνεξέπεσον ἐνιοτε καὶ μάλισθ' . 3ταν οἱ προς τὴν ράχιν αυ- των συνδεσμοι χαλαροὶ φύσει τυγχάνωσιν ὁντες. ἔστι δὲ καὶ τουτο θαυμαστόν τι τῆς φυσεως σύ νισμα, τιζοντος μὲν του κυηματος ἀκριβος πάνυ μεμυκεναι τb 20 στόμα των μητρῖν, ἀποθανύντος δὲ παραχρῆμα διανοίγεσθαι τοσουτον, ὁσον εἰς τὴν ἐξοδον αὐτου διαφέρει. καὶ μεντοι καὶ αἱ μαῖαι τὰς τικτούσας ουκ εὐθυς ἀνιστασιν οὐδ' ἐπὶ τbν δίφρον καθίζουσιν, ἀλλ' απτον-152 ται πρότερον ἀνοιγομένου του στύματος ι κατὰ βραχυ s.

224쪽

καὶ προτον μεν, ωστε τιν μικρον δάκτυλον καθιεναι, διεστηκέναι φασίν, ἔπειτ' ηδη καὶ μεῖζον καὶ κατὰ βραχἰ δὴ πυνθανομενοις hμῖν ἀποκρινονται τb μεγεθος τῆς διαστάσεως ἐπαυξανομενον. δταν δ' ἱκανbνι ρ στρbς τὴν του κυουμενου διοδον, ἀνιστασιν αυτας

καὶ καθιζουσι καὶ προθυμεῖσθαι κελευουσιν απα σασθαι τb παιδίον. εστι δ' ηδνὶ τουτο τι ἔργον, ὁ παρ' μυ- τον αι κυουσαι προστιθεασιν, οὐκετι τον ὐστερον, ἀλλὰ των κατ' ἐπιγάστριον μυον, οι προς την αποθ1ο πάτησίν τε καὶ την ουρησιν συνεργουσιν.

Cap. IV. Ουτω μὲν επὶ τον μητρον εναργος αι δύο φαίνονται δυνάμεις, ἐπὶ δε της γαστρος Aδε.

προτον μὲν τοῖς κλυδωσιν, οῖ δὴ καὶ πεπιστευνται τοῖς ἰατροῖς ἀρρώστου κοιλίας εἶναι συμπτώματα καὶ κατὰ 15 λογον πεπιστευνται ' ενίοτε μεν. γαρ ελάχ ιστα προσενηνεγμένων ου γιγνονται περιστελλομενης ἀκριβως αυτοις

τῆς γαστρις καὶ σφιγγούσης πανταχόθεν, ἐνιοτε δεμεστη μὲν η γαστηρ ἐστιν, οἱ κλυ δωνες δ' ῶς λὶ 15sκενης ἐξακούονται. κατὰ φυσιν μεν γὰρ εχουσα καὶ 20 χρωμενη καλος τη περισταλτικη δυνάμει, κὰν ὀλιγον ρ τι περιεχόμενον, ἄπαν αὐτb περιλαμβάνουσα χάγραν

225쪽

ονος ἐν αυτη φαίνεται παραμένον τι βάρος, ῶς ὰν

καὶ βραδύτερον πεττουσι. καὶ μὴν θαυμάσειεν ἁν τις εδετ' in τον τουτων μάλιστα τι πολυχρύνιον της ἐν τηγαστρὶ διατριβης ου τῖν σιτίων μύνον ἀλλὰ καὶ του τοματος ' οὐ γάρ, οπερ ὰν οιηθείη τις, ῶς τι τῆς γαστρος στύμα τι κάτω στενbν ικανος ὐπάρχον οὐδενπαριησι πρὶν ἀκριβος λειωθῆναι, τουτ' αἴτιον ὁντως 16 ἐστρ πολλὰ γουν πολλάκις ὀπωρον ὀστα μέγιστα κατα- 154 πίνουσι li πάμπολλοι καί τις δακτυλιον χρυσουν ἐν τω στόματι φυλάττων Rκων κατεπιε καὶ ἄλλος τις νόμισμα καὶ ἁλλος ἄλλο τι σκληριν καὶ δυσκατεργαστον, ἀλλ' Oμως ἄπαντες οὐτοι ραδιως ἀπεπάτησαν, δ κατέπιον, 15 οὐδενbς αυτοῖς ακολουθ'Vσαντος συμπτώματος. ει δέ γ' η στενότης του πορου της γαστρις αἰτία του μενειν ἐπὶ πλέον ὴν τοις ἀτριπτοις σιτιοις, οὐδὲν ὰν τοέτων ποτε διεχώρησεν. ἀλλὰ καὶ τι τὰ πόματ' α1 τοῖς ἐντη γαστρὶ παραμενειν ἐπὶ πλεῖστον ἱκανιν ἀπάγειν 20 τὴν ὐπονοιαν του πόρου της στενύτ ζτος' ὁλως γάρ, εἴπερ ην ἐν τω κεχυλωσ θαι τι θ ὰττον ὐπιέναι, τά τεροφηματ' ὰν ουτω καὶ τι γάλα καὶ ὁ της πτισάνης χυλις αυτικα διεξογει στὰσιν. ἀλλ' οὐχ ὼδ' εχει' τοις μεν γὰρ ἀσθενεσιν ἐπὶ πλεῖστον ἐριπλει ταυτα καὶ 252. γινόμενοι L li 7. μονων Μ ll 8. οἰηθείη LΜ ωήθη O j

226쪽

κλύδωνας ἐργαζεται παραμενοντα καὶ θλιβει καὶ βαρύνει τὴν γαστερα, τοῖς δ' ἰσχυροῖς οὐ μόνον τουτωνοὐδὲν συμβαινει, ἀλλὰ καὶ πολυ πλῆθος αρτων καὶ

κρεον ὐποχωρεῖ ταχεως. ου μονον δ' ἐκ του περιτε-5 τάσθαι τὴν γαστερα καὶ βαρυνεσθαι καὶ μεταρρεῖν 155ὰλλοτ' εἰς ἄλλα μερη μετὰ κλυδωνος τι παραuενειν ἐπὶ πλεον ἐν αυτη πάντως τοῖς Ουτως ἔχουσι τεκμήραιτ' Rν τις ἀλλὰ κἀκ τῖν εμετων' ενιοι γὰρ ου μετὰ τρεις ἄγρας η τετταρας ἀλλὰ νυκτῖν ηδη μέσων παμ- 16 πολλου μεταξὐ χρύ νου διελθοντος επὶ ταῖς προσφοραις ἀνημεσαν ἀκριβος ἄπαντα τὰ ἐδηδεσμενα. καὶ μεν δηκαὶ ζωον ὁτιουν ἐμπλησας ηὐγρὰς τροφης, ωσπερ ημεις πολλάκις επὶ συον επειράθημεν εξ ἀλευρων μεθ' υδα-

τος οἱον κυκεωνά τινα δοντες αυτοις, επειτα μετὰ 15 τρεῖς που καὶ τετταρας αγρας ἀνατεμοντες, εἰ ουτωκαὶ συ πράξειας, εὐρ ησεις ετι, κατὰ τὴν γαστερα 'fὰεδηδεσμενα ' περας γὰρ α υτοις εστι τῆς ἐνταυθα μονης Ουχ η καὶ ἐκτbς ἔτι ὁντων μηχανησασθαι δυνατον ἐστιν, ἀλλ' η πεψις, ετερον τι τῆς 20 Oυσα, καθάπερ αιμάτωσίς τε καὶ θρεη ις. δες γὰρ κἀκεῖνα δεδεικται ποιοτητων μεταβολη γιγνομενα, τοναυτbν τρόπον καὶ τὶ εν τῆὶ γαστρὶ πεψις τῖν σιτιων εἰς την οἰκείαν εστὶ τω τρεφομενω ποιύτητα si μετα- 156βολὴ καὶ ὁταν γε πεφθη τελέως, ἀνοιγνυται μεν τηνι- 25 καυτα τb κάτω στύμα, διεκπίπτει δ' αυτο 0 τὰ σιτία ραδιως, εἰ καὶ πληθύς τι μεθ' εαυτων ἔχοντα τυχοι λίθων ὴ ὀστων γιγάρτων η τινος ἄλλου χυλ υθῆναι

227쪽

ΓΑΛΗNΟΥ μὴ δυναμενου. καί σοι τουτ' ενεστιν ἐπὶ ζωου θ εα- ασθαι στοχασαμενω τὼν καιρον τχὶς κατω διεξόδου. καὶ μεν γε καὶ εἰ σφαλείης ποτε του καιρου και μηδενμήπω κάτω παρερχοιτο πεττομενων δει κατα τὴν γαστερατον σιτιων, οὐδ' ουτως ἄκαρπος η ἀνατομή σοι γενή- sσεται ' θεαση γαρ αυτων, ὁπερ ολθω πρόσθεν ἐλεγομεν, ακριβῖς sita μεμυκοτα τον πυλωρόν, απασαν δε την γαστερα περιεσταλμενην τοῖς σιτίοις τρόπον ὁμοιότατον, οἱονπερ καὶ αἱ μητραι τοῖς κυουμμοις. οὐ γαρ ωτιν οὐδμοτε κενὴν εὐρεῖν χώραν ουτε κατὰ 10 τὰς ὐστερας ουτε κατὰ την κοιλιαν ουτε κατὰ τας κυστεις αμφοτερας ουτε κατὰ τὴν χοληδύχον ονομαζο-μμην ουτε την ετεραν' ἀλλ' ειτ' ολίγον εἴη το περιεχόμενον εν αυταῖς ἔδεε πολυ, μεσταὶ καὶ πληρεις αυ- τον αἱ κοιλίαι φαινονται περιστελλομμων ἀεὶ τον 15 χιτώνων τοῖς περιεχομενοις, ὁταν γε κατὰ φυσιν ἔχηr57 τι ζωον. il Ἐρασιστρατος δ' ουκ οιδ' οπως τὴν περι- στολὰὶν της γαστρις απάντων αιτίαν ἀποφαινει καὶ της λειώσεως τον σιτίων καὶ τρὶς τον περιττωμάτωνυποχωρήσεως καὶ της τῖν κεχυλωμενων ἀναδύσεως. 20εγω μὲν γὰρ μυριάκις επὶ ζωντος δει του ζωου διελωντb περιτοναιον ευρον ἀεὶ τὰ ψεν Dτερα πάντα περιστελλόμενα τοῖς ἐνυπάρχουσι, την κοιλιαν δ' ουχαπλος, ἀλλ' εστὶ μεν ταῖς ἐδωδαῖς ἄνωθεν τε καὶ

228쪽

σιτίοις' ἐν δὲ τουτέ' καὶ τον πυλωρον ευρισκον ἀεὶ μεμυυκότα καὶ κεκλήισμενον ακριβως δεσπερ τι τον ὐστερων στόμα ταῖς ἐγκέμοσιν ' ἐπὶ μεντοι ταῖς πέψεσι συμπεπληρωμεναις ανεωκτο μὲν ὁ πυλωρος, ὴ γαστὴρ, δὲ περισταλτικος ἐκινεῖτο παραπλησίως τοῖς ἐντεροις. Cap. V. Ἀπαντ' αλλ)ήλοις ὁμολογεῖ ταυτα καὶ τη γαστρὶ καὶ ταῖς ὐστέραις καὶ ταις κυστεσιν εἶναι τινας ἐμφυτους δυνάμεις καθεκτικὰς μὲν τον οἰκείων

ποιοτήτων, ii ἀποκριτικὰς δὲ τῖν αλλοτρίων. ὁτι μὲν 1581o γὰρ ελκει τὴν χολὴν εἰς λυτὴν ἐπὶ τω ηπατι κύστις, ἔμπροσθεν δέδεικται, ὁτι δὲ καὶ αποκρινει καθ' ἐκάστην ὴμεραν εἰς τὴν γαστέρα, καὶ τουτ' ἐναργος φαίνεται. καὶ μὴν εἰ διεδέχετο τὴν ἐλκτικὴν δυναμιιν hἐκκριτικὴ καὶ μὴ μεση τις ἀμφοῖν ἡὶ καθεκτικη, διὰ

15 παντbς ἐχρην ανατεμνομενων των ζωοον ῖσον πληθος χολης ε θρίσκεσθαι κατὰ τὴν κυστιν' οὐ μην εὐρίσκε-

ταί γε. ποτὲ μὲν γὰρ πληρεστάτη, ποτὲ δὲ κενοτάτη, ποτὲ δὲ τὰς ἐν τω μεταξυ διαφορας εχουσα θεωρεῖται, καθάπερ καὶ qὶ ἐτερα κε στις ὴ το οὐρον ὐποδεχομένη. 20 ταύτης μιέν γε καὶ προ της ανατομης αἰσθανύμεθα, πρὶν ἀνιαθῆναι τω πληθει βαρυνθεισαν η τη δριμύτητι δηχθεῖσαν, ἀθροιζουσης ἔτι τι οὐρον, ως ουσης

τινbς κἀνταυθα δυνάμεως καθεκτικης. ουτω δὲ καὶ ηγαστὴρ fetro δριμυτητος πολλάκις δηχθεισα πρωιαιτερον 25 του δέοντος απεπτον ἔτι την τροφὴν μοτριβεται. αὐ- θις δ' ἄν ποτε τω πληθει βαρυνθεῖσα ὴ καὶ κατ' ἄmpco συνελθόντα κακος διατεθεισα διαρροιαις ἐάλω. καὶ

27. συνελθόντα LΜ συνελθόντων Ο

229쪽

159 μεν γε καὶ οἱ ἔμετοι, τω πλήθει βαρυνθεισης li αὐτῆς

η τὴν ποιότητα των ἐν αυτη σιτίων τε καὶ περιττωμάτων μὴ φεροέσης, ἀναλογον τι ταῖς διαρροίαις πάθημα της ανω γαστρός ἐστιν. ὁταν ψὲν γὰρ ἐν τοῖς κάτω μέρεσιν αυτης η τοιαύτη γένηται διάθεσις, ἐρραγ- 5 μενων των κατὰ τιν στόμαχον, εἰς διαρροίας ἐτελεύτησεν, 5ταν δ' ἐν τοῖς κατὰ τb στόμα, τον ὰλλιονε υρωστουντων, εἰς ἐμέτους. Cap. m. ' μεστι καὶ τουτο πολλάκις ἐναργῖς ἰδειν ἐπὶ τον ἀποσίτων' ἀναγκαζόμενοι γὰρ ἐσθιειν 10ουτε καταπινειν εὐσθενουσιν ουτ ει καὶ βιάσαιντο, κατεχουσιν, αλλ' εἰ θἰς ἀνεμουσι. καὶ οἱ ἄλλως τον ἐδεσμάτων πρbς ὁτιουν δυπεραινοντες βιασθέντες ἐνιοτε προσάρασθαι ταχέως ἐξεμουσιν εἰ κατάσχοιεν βιασάμενοι, ναυτιώδεις τ' εἰσὶ καὶ της γαστρbς ὐπτίας 15 αἰσθάνονται καὶ σπευδουσγὶς ἀποθεσθαι τὼ λυπουν.ουτως ἐξ απάντων τον φαινομενων, ὁπερ ἐξ ἀρχης ἐρρέθη, μαρτυρειται τb δεῖν fπάρχειν τοῖς του ζώου μοριοις σχεδιν ἄπασιν εφεσιν μέν τινα καὶ οἷον Oρεξιν 160 της οἰκειας ποιύτητος, ἀποστροφην δέ τινα καὶ οἷον soμῖσος τι της ἀλλοτριας. αλλ' ἐφιέμενα μὲν ελκειν εἴ- λογον, ἀποστρεφόμενα δ' ἐκκρινειν. κακ τουτων πάλινῆ ἐλκτικὴ δυναμις ἀποδεικνυται καθ' ἁπαν ὐπάρχουσα καὶ προωστική. αλλ' εἰπερ ἔφεσίς τέ τίς ἐστι καὶ ἔλξις, εἴη ἄν τις καὶ ἀπόλαυσις' οὐδὲν γὰρ τον 255ντων ελκει τι δι' αυτb τι ελκειν, ἀλλ' ἶν' ἀπολαύση1. γεJ τοι L ll 6. διαρροίας LM διάρροιαν Ο ll 9. ἐναργος

230쪽

του δια τῆς ὁλκῆς εἰ πορηθέντος. καὶ μὴν απολαύειν οὐ δυναται κατασχον. καν τούτω πάλιν ὴ καθεκτικὴ δύναμις αποδείκνυται τὴν γένεσιν ἀναγκαίαν ἔχουσα σαφος γὰρ ἐφιεται ψὲν τον οἰκείων ποιοτητων qὶ γα-5στήρ, ἀποστρεφεται τὰς αλλοτριας. αλλ' εἴπερ ἐφιεταί τε καὶ ελκει καὶ απολαύει κατεχουσα καὶ περιστελλομενη, εἴη ἄν τι καὶ περας αυτη της απολαυσεως

κἀπὶ τωδ' ὁ καιρος ηδη της ἐκκριτικης δυνάμεως εν- εργο ἄσης. 16 Cap. VII. Ἀλλ' εἰ καὶ κατέχει καὶ ἀπολαύει, κατα-χρηται προς ο πέφυκε. πεφυκε του προσηκοντος μυ-τη κατὰ ποιοτητα καὶ οἰκείου μεταλαμβάνειν - ελ- 16 Iκει τον σιτίων ὁσον χρηστύτατον ἀτμωδος τε καὶ καταβραχῆ καὶ τουτο τοῖς εαυτης χι τοσιν ἐναποτίθεται τε 15 καὶ προστιθησιν. Oταν δ' ικανος εμπλησθη, καθάπερ

ἄχθος τι τὴν λοιπὴν ἀποτίθεται τροφὴν ἐσχνὶκυῖάν τι χρηστον καὶ αὐτὴν ἐκ της προς την γαστερα κοινωνίας ' ο ὐδε γαρ ἐνδεχεται δυο σωματα δραν καὶ πάσχεινμιτηδεια συνελθύντα μὴ οὐκ ητοι πάσχειν θ ' ἄμα καὶ ad δραν θάτερον μεν δραν, θάτερον δὲ πάσχειν. εὰν μὲν γὰρ ἰσάζη ταῖς δυνάμεσιν, ἴσου δράσει τε καὶ πεισεται, δν δ' ὐπερεχη πολἰ καὶ κρατη θάτερον, ἐνεργ/ησει περὶ τb πάσχον δεστε δράσει μεγα μεν τι καὶ αἰσθητον, αὐτὼ δ' ητοι σμικρύν τι καὶ ουκ αἰσθητbν ab παντάπασιν οὐδεν πείσεται. αλλ' εν τουτω δὴ καὶ μάλιστα διήνεγκε φαριμάκου δηλητηριου τροφη ' τb μὲν γὰρ κρατεῖ της εν τω σώματι δυνάμεως, ὴ δὲ κρατεῖ-

SEARCH

MENU NAVIGATION