장음표시 사용
281쪽
VI. Observa etiam, quod haec mixtio fieri debeat ab ipso Sacerdotε in Μisουa privata, si a Subdiacono in ΜΛΝolom ni: iinm fiori dobsat in ipso Sucro Calico et tempore Missae, nempe ante oblationsm vocalem Calicis, nisi quod spud quosdam Religiosos fiat mox ab initio Missae. VII. Superest quaestio, quid fiat in Consecratione de
illa aqua vino consecrando admixtu.
Tres sententiae roseruntur Ox Innocontio IlI Prima di- esbat, aquam illam conusni in aquam, quae fluxit ex latero Christi; sed haec opinio nulla probabilitate nititur. Socianda vult, quod aqua illa non mutetur in Sanguinem Christi; sed maneat vini accidentibus circumfusa; haec etiam opinio vix probabilis est. Tertia docet, aquam illam converti in Sanguinom Christi: et haec tanquam certa haberi potest. At major eSt controversia, utrum illa aqua immediat convortatur' in Sanguinem Christi; un vero prius convertatur in vinum si sic mediales in Sanguinam Christi. Hoc posterius tenet S. Thomas hic art. 8 in Cors. Calachismus Romanus similiter parto 2. Num. 19. Pontificato Romu- num parte t. Tract. tu. cap. l2. ejusdemque sententiis putat S. Thom. Innocentium IIL Vide latius Authoros.
Ν. 17. DE FORMA EUCHARISTIAE CONFL CIENDAE IN COMMUNI.
S. Thom. quaest. 78. art. I, 4, 6, H 6. I. Series clotionum Chyiati Consecrantis. II. Eorma Eucharissiae conoiciendae. III. Sunt verba Consecra- ionis. IV. Quibus e iam ChrisIug consecravit. U. Es quae 3unt assertive proferenda. VI. B verantur
in fine prolationis. I. Saul ΕΜ actionum Christi in institutions hujus Sacra-monii videtur sic recte ordinare Sylvius : Christus acqspit panem in manus, Gratias egit Patri, Pani bonodixit: doindo dixit; Accipite et comedite, hoc est Corpus meum ;ac tum fiogit deditquc Discipulis. Eodem modo ordinandavidotur sorios actionum Christi circa Consecrationem Calicis.
Nec roseri, quod aliter reserantur apud Evangelistas; non enim attendi debet ad ordinem narrationis, sed ad
282쪽
TRACTATUR ordinem rei gestae, qni ex sensu et gignificatione vorborum colligitur, ut patet Marci cap. 14'. v. 28 et 24. III. Quaenam ost forma Eucharistiae eonficiendae pR. Sunt vorba Consecrationis. IV. Quamvis autem Christus per potestatem excolisntiae potucrit sinis ullis verbis ponsio Corpus et Sanguinem suum a ub speciebus Eucharisticis; ex communi tamon Sensu Ecclosiae certum ridotur, Christum iisdem verbis conso- crasse. Vido S. Thomam hic art. l. ad I. Ubi otiam in Cors. duplicem notat distorontiam larmae Eucharistias confieiondae , Armis aliorum Sacramentorum. V. Observa, quod non suffieiat verba Consocrationis pro-sorri narrative, sed oporteat ea ex Ρεrsona Christi proferte assertivo: quandoquidem Sacerdos non solum urerret, Christum por ea verba Panom et Uinum convertissct in suum Corpus et Sanguinom, sod etiam ipse iisdom verbis tanquam Μinisiser secundarius laciat illam conversion m.
Verba autem praecedentia; qui pridie quam pateretur,&c. ad formum non spectant, sod solum narrativo dicuntur. Ideo tamon tempore Consecrationis non est scrupulose alla. horandum, ut verba in sensu assertim proferantur; eo ipso Onim, quo habetur voluntas consecrandi, sive faciendi
quod Christus instituit, implicita ot sufficiens h stur
voluntas proserendi vorba in sonsu assertivo. VI. S. Thomas quaest. cit. art. 4. ad. 3. ostendit, quod vorba Consocrationis suum effectum scilicet convomion mPanis in Corpus, &c. consequantur in fins prolationis, seu in ultimo instanti prolationis verborum, cum ordine tumen ad praecedentia' udrim. VII. Artidulo o. ad 3. docet, quod rem significatam non praesupponunt, sicut propositiones spoculativae; sed tanquam propositiones praeticae eam significando ossiciant. Articulo s. ostendit, quod verba Consecrationis Panis habeant completum suum effectum ante prolationEm vorborum consecrationis Calicis; ut etiam supra dictum ostNum. I 2.
283쪽
S. Thom. 3 qu t. 78. ari. 2. I. Forma Consecrationis Panis. II. Hoc . III. Est. IV. Enim Corpus. V. Meum. SiCUT matoria consecrationis est duplex partialis, scilicet Panis et Vinum, ita sitam est duplox forma partialis utri-
Quaenam est se a Consecrationis Panis ZI. R. Usitata ost haec: Hoc est enim Corpu8 meum: omnia illa verba sunt ossentialia praeter enim, quae VOX iantum additur pro continuations sermonis. Qui illam tumen voluntarie omitteret, juxta plures graviter pomaret: quod magis cortum est do illo, qui omitteret verba praecedentia: Qui pridies quam pateretur, , c. Explica singula verba thius formae λΙΙ. R. Pronomon floc duplici sensu accipi potest: vel stib3ιantivo, sensusquo propositionis erit: hoc, quod vobis irado sub his involucris, eri Corpus meum. Vel sumi potost aufectivo, et rosurri ad Corpus meum; et sic sensus orit: Contentum sub veciebus Panis in ne prolationis est Corpus meum: vsi juxta alios: me Corpus esι Corpu8 meum. Hunc sonsum praeserunt ob partiarem expressionis in forma Calicis, ubi ponitur pronomen hic. Νeo ideo forma ost propositio idontica, licet pronomen hoc designot Corpus: quia non designat Corpus eodem modo; otonim in subjecto designat Corpus confuse si indotorminate significando rom conton tam, ot in praedicato in fine prolationis significat doterminate ipsum Corpus Christi: sicut v. g. demonstrando hominom dicerom : Hoc animarest homo: ubi in subj scio quidem homo significatur, sed magis doterminate in praedicato.
dii loco hoc ponerotur illud vol istud, juxta Daelman invalida foret Consecratio : quod Sylvius si alii quidsm admittunt de particula illud; sed diuunt, particulam torvae
rem praesentem suffcienter designare, adeoque sic etiam valem Consecravionem.
284쪽
Certo invalida soret consseratio, si loco hoc dicoretur Aic adverbialiter : quia licet in casu significesur praesontia Corporis Christi, non inmon ipsa Transubstantiatio. Si vero quis per ignorantiam aut inadvertentiam loco hoc dicerat hic in masculino, valeret Consecratio: quire lichi pocchtar eontra Latinitatem, non imporiatur tamen sensus substantialiter diversus ab illo, quem haboni vorta bene prolata. Idem foret, si quis tali modo diceret v. g. Hoc mi Corpuε meu ΙΙΙ. Uorbum eri dabat sumi proprie significans, complota pronuntiatione verborum identitatam sub jocti cum praedicato, adeoquo si se ullo tropo, ut infra monstrabitur. Porio verbum praegon is tomporis modi indicativi ita ostdo omentia sorinae, ut si laco illius poneresur sit, erit vel μαι, nulla ossat Consecratio ; quia non significaretur Trun- substantiatio facta, sod siselenda. IV. Ds particula jam dictum ost. Nomen Corpua aceipitur propriδ in stricis, prout distinguitur contra sanguinem, comprehetidem darnem, OSSA, nervos, Se. adeo luct si , eo vocis comis diceretur caro
non Maliset Consoeratio.' nisi juxta aliquos perly caro velloni idom intolligore ae perly corpuS. Pronomon msum datorminat praedionium ora u9 ad sie. naee duis Corpus Christi, in cujus Dorsona Sacordos loquitae r usius hujus dosectu invalida foret Cons cratio, si quis di est: modiis Corpus Christi.
Caliae Sanguinis mei. III. Novi et Aterni Testamenti. Iv. Mysterium fidei. V. Qui pro vobis, σι promuuis es uiarur in remissionem Peccatorum. QUAEΝΑΜ ost sol a Consocrationis Calicis p . R. imitata osti haec : Hic est enim Calii Mnguinis mei Novi et AElerni Testamenti, Myaterium fidei, qui pro nobis et pro multis es undetur in remissionem pecca
285쪽
Quaenam in illa forma sunt amontialia λΙ. R. Hage sola: Hic eει Calix Sanguinis mei; volaequivalentia: Hic eas Sanguis meuν : essensiais non ostparticula enim eodem modo ac supra. Νες φώSm caetem,
ii uni o Novi ef AEIerni Testamenii, Ac. tum quia in omnibus Graecorum liturgiiq non habemur, tum quia tam uomplete significatur, adeoque si essio ur conversio Uini in Sanguit m sine illis vorbis, quam signifieMur et efficitur convorsio Panis in Corpus Christi per haec : Hoc eas Corpu3 meum, sine istis : quod pro Wobis tradetur. Obj. S. Thom. loco citato in Com. diuit, verba illa Novi et AElerni Testamentc &α asso de substantia formae: ergo, &C. R. ob hanc Oxprossisnoin putat GonΦt cum aliis pluribus Thomistis, S. Thom, sino. conuariae sententiae; sed Sylvius, Daelman, Billuari, &c. dicunt, S. Thom. per ἀνι- fantiam tormae non intelligere rasentiam formoe, sed ejus intoglitatem, ut diserte patet ex art. l. ejusdem quaest.
Int rim observa, sequentia illa verba : Novi et laverni Tes amenti, &c. sub gravi esso oprimenda, nequo ani. finem praeberi posse Calicem adorandum. Explica illam Ormam. ΙΙ. R. Hic ob rationem datam, supra non potest sumi adverbi aliter, sed pro pmnomine hic. Do particula eat et enim otiam dictum est. Calia Sanguia is mei, sivo continona Nanguinem meum, idem est, quod Sanguiq meus, sicut dicitur vas aquae, figurata quide* loovilone, sed obvia.
Potius dicitur Calia Sanguinis mes, quam Sanguis meus, ut significetur, quod Songuis Christi ibi eoruinoatur pHr modum potus, et qμω ibit exhibeninx Chuxj metaphoricus Passionis Dominicae.
III. Noni N AEterni Testamen i; ium quia aicut Volus Testamentum fuit confirmatum Banguius tantinalium, Exodi eap 24. ita Novum Sanguina Christi: tum est in quia Sanguis illo spectat ad Novum Test mentum runquam ejus
Vocatur novum, ut contra ταυε distinguatur dicitur aeternum, quia usque ad sinsm mundi est dumisrum, si quia est do bonis spirit Aubuη et aetervis, itum ivetua esset .s bonis temporalibus tantum.
286쪽
IV. Mysterium fidet: quia Sanguis Christi latens sub speciebus vini est res sola fide cognoscibilis, et quia Christi Sanguis, quatenus in Histono offusus, est objectum fidei, qua justificamur. v. Qui pro τοδίε Apostolis, et pro multis, tam Iudaei quam Gretilibus, imo pro omnibus squi omnes sunt multi)
quoad sumesentiam offundetiar in Cruos, si otiam hic in Coena por libationom oblationem quo in Sacrificium. In remisctionem Peconfortim, quae ost offoetus Passionis Christiaeque ae hujus Sacrifieii. Ampliorem explicationem dant Scripturae Sacrae Interpretos.
Colligo ex hoc et praecedenti Num. valde periculosum asso quidquam in vorbis Consecrationis omittero v l mutare, nequo id sine peccato fieri posse.
S. Hom. quaeat. 75. art. II. Heresis Berengarii. II. Actigensium et Miclest C Lsint, . c. I 11. Quos omnes damnat Trident . IV. Dupleae error Lutheri V. A Tridentino proscriptus. UΙ. Huic Sacramento aebe ur cultus Larria. Ι. DOGMA Catholicum do roali Christi praefotitia tu Eucharistia hue usquo constans et indubitatum intor fid0los, saeculo undocimo Berongarius Turonensis, Archidiaconus Andogavensis, primus palam negaVit. asserens, Eucharistiam merum osso Corporis Christi signum. Haec autombaerosis a viris doctissimis suit impugnata et damnata in variis Conciliis: si quamvis aliquoties relapsus sit, poeni-iontom tamen si Catholicum obiisso, plures testantur. II. Borsngarium secuti sunt Albigenses et Wiclo' qui docuit substantiam Uini materialis si Panis maioriali manoro in Sacramento Altaris. oulo docimo-soxto Carlostadius, Zuinglius, Bucoria Calvinus, et post eum Calvinistae similiter docu runt, Eucharistiam osve meram et nudam Corporis Christi figuram.
287쪽
III. Contra quos iis dosinit Concit. Trid. sess. 13. ean. l. ' Si quis nogaverit, in Sanctissimae Eucharistiae Sacramento contineri vere, realiter ot substantialiter Corpus et Sanguin sim, una cuiv Anima ot Divinitato Domini nostri Jesu Christi, ac proinde totum Christum, sed dixerittantummodo asso in eo, ut in siguo, vel figum, aut virtuto ;maιhQma sit. 'Ubi Tristontinum contra fraudos ot inoptias Calvinistarum utitur his terminis : vere, non repraesentatim, per figuram : re alae' non tantum offective per fidum: oubstantialiter, non tantum objective par operationem sive virtu- tam a Christo diffusam. IV. Voritatem hanc libonier otiam negasset Lutherus, sed clarissimis Scripturae tostimoniis convictum se satetur in Epistola ad Argontinonsas. Bollum tamen siccissiae Romanas indicens sustinuit impanationam, sive cum Cor- rs ot Sanguino Christi romanoro substantiam Panis et vini. Alter Lutheranorum orror ost, Christum in Eucharistia
praesentem non osso nisi in ipsa sumptione. V. Priorem Lutheranorum orrorem damnat Trid. Sess.l3. can. 2. et posteriorem can. 4. eumque refutavimus Num. 4.
Ex quo ulterius in sortur, Christum in hoc Sacramento esse adorandum cultu latriae, ut docat Trid. hic cap. 5. st can. 6. id simpliciter negant Calvinus et Calvinistae: Luthoro aulam Eucharistiae adoratio primo visa est ros indisserens, Mindo otiam utilis et necassaria; modorni vero Lutherani alii concedunt in sumptiono, alii nequidem in sumptione
N. 2I. PROBATUR REALIS PRAESENTIA EX
I. Ea Joan. cap. 6. probatur, Christum II. Esse verri III. Re aliter, IV. Substantialiterque praesentem in Eucharistia.
PRAEΝOTANDUM, iros distingui partes in captis citato: in prima usque ad versum 25. agitur do cibo materiali, sivo do multiplicatione quinque panum, quibus Chrisins pyi quinque millia hominum.
288쪽
I. In socunda agitur usque ad v. 62. de cibo more spirituali, nsmpo fide in Christum incarnatum ; in tertia autem parte a v. 62. usquo ad finom capitis agitur do manducations reali ot Sacramentali Carnis Christi. His praenotatiS, ΙΙ. Ρrobatur hoc ultimum: quia Christus promittens hoc Sacramentum dicit V. 52. Panis, quem ego dabo, earo mea est pro mundi visa, significans, carnem suam vero dandam per modum cibi, non in signo tantum et figura; quia v. os. opponit illam Μannae, quae orat hujus Sacramonti figura. III. Designat etiam, carnem suam realiter dandam, et non solum fide: quia loquitur do mnondum lacta, sed suturR: manducatio autem spiritualis por fidom sit tunc erat et etiam fuerat sub veteri logo: nee alias v. 56. debuisset distinguero inter cibum et potum spiritualom.
Iv. Similitor non significat, carnem suam dandam sori virtuto et energia, sod substantialiter, ut colligitur Ox m, quod ob illa vorba Iudaei litigantes diceroni v. M.; Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducan- Eum y quihus dixit Christus v. 54. Nisi manducaveritis carnem filii hominis. sto. Et indo magis scandalizati dixerunt
v. 6ὲ . Durus est hic sermo, &c. quem tamen adhuc confirmabat v. 63. Oxemplo futurae sui Corporis Ascensionis, ot dum
v. 67. Multi Discipulorum eius abierunt retro, intolligontiam forum non correxit, quod alias pro mors suo postulare vidcbatur infinita optimi Magistri bonitas, si verba illa do solo spirituali manducations intellexissst; quinimo
Apostolog suos intorrogavit, num etiam vellent abire, noquidquam do veritatis rigore remittoretio . Ipso Christus promissionem suam Oxplicat de spirituali manducatione, dicens v. 64. Spiritus est qui vivi ato caro non prodest quidquam : Verba, quin ego
locutus sum vobis, spiritus et vita signI.
R. Non corrigit Christus intelligontiam eorum do malirius praesentin in Eucharistia, sed solummo'o carnalem intolligondi modum, juxta illud S. Augustini Tract. 27. in Joannem : Non prodest quidquam caro; sed quomodo illi intolloxerunt 8 Carnom quippe intellexerunt, quomodo in cadavere dilaniatur, aut in macello venditur.' Uidolatius Authores. .
289쪽
I. Probatur eae verbis institutionis. ETENIΜ vorba : Hoc est Corpus meum : Hic est Sanguis meus, a tribus Evangslistis Μatthaeo, Μarco et Luca, atque ab Apostolo I. ad Cor. I l. relata, clarissima sunt, et in sonsu proprio, naturali et obvio intellecta important realem praesentiam Corporis et Sanguinis sub speciebus Panis ot Uini; atqui verba sic debent in tolligi, non autem improprie et figurate. Probatur 1' Κx rogula int0rprotandi Scripturam Sacram elissima, quam tradit S. August. lib. 3. do Doctrina christiana, cap 10. scilicet verba Scripturae in proprio et
naturali sensu intelligenda esse, quoties nihil continent, quod ad morum honos talem aut fidisi veritatem roserri non p0ssit, seu quoties nihil obstat in contrarium : orgo, &e. γ' Ex circumstantiis, quae Omnes conspirant in sensum proprium et naturalem; Christus enim condebat Testamentum, Sacramentum instituebat, Legem sanciebat juxta illud Lucas : Hoc facite in meam commemorationem ς dogma singularo tradobat, at amicos instanto morte alloquebatur ; atqui haec omnia fieri solent, propria naturali et obvia locutiono, non metaphorica aut figurata r ergo M.
30 Uorba illa dicta sunt illis, quibus ut dicitur Luein
eap. 8. v. 10. Datum est no e Mysterium Regni Dei, teris autem in parabolis, quas etiam Discipulis seorsum Christus solebat explicare; hoc autum hic factum fuisse
nullibi logitur. Plus quam figuram Corporis ot Sanguinis Christi
Meessario evincunt, quae addit Apostolus de sumente indigne hoc Sacramonium : Reus eris Corporis et Sanguinis Domini. Item, Qui manducat et bibit indigne, judicium 4ibi manducat et bibit, non dijudicans Corpuε Domini. Objiciunt Haerotici, quod in verbis formae verbum eat humatur improprie pro signi al: similiter ut Lucae cap. 8.
. ll. semen est verbum Dei. Joan. cap. I 5. v. l. Ego βum
290쪽
vilis vera. I. ad Cor. 10. v. 4. Petra autem erat Christus, Gon. 4 l. v. 26. Septem boves pulchroe et septem vicinplenae, Septem ub talis anni sunt. R. Verum est, quod in multis Scripturas locis vorbum est sumatur improprie et figurate ; sed illud tunc ex circumstantiis, puta somnii, parabolae, &c. ovidentor colligitur, ut apud intorpretos ot alios hic vidori potest; in c*su autem
nullae circumstantiae idem denotant, sed omnes Potius cou-trarium, ut constat ex dictis.
Haeretici quidum motaphoram ponunt in verbis Corpua et Sanguis; sed hoc sacile rosellitur ex eo, quod Apostolus I. ad Cor. II. v. 24. illis verbis : mo eat Corpus meum, subjungat: Quod pro vobis tradetur p Μatthaeus Et Μarcus vorbis: Hic eri Sanguis meus, addant: Qui pro multis essundetur.
N. 23. IDEM DOGΜA PROBATUR EX TRADI.
I. Probasum ex Traditione. II. Et ex continuapo rectione.
III. Bem ea Miraculis. IV. Regulae prs intelligentia
Ι. ID clare probat inter alios Bollaminus ex Patrum ot nciliorum Testimoniis, quae a tempors Apostolorum per singulas aetates Ecclesiae deducit. II. Idem ulterius invicte probatur ex praescriptione seu continua possessione hoc modo : certum est, quod saeculo undocimo tempors Berengarii tota ecclesia Catholica roalom Christi in Eucharistia praesentiam agnosceret, ut patet ex ipsa consessione Berengarii ejusque condemnation B; Atqui nullum est assignabile tempus, quo illa fidos sit in Ecclosiam introducta; quod tamen ostendi posset, si non essot ab ipsis Apostolis et Christo, quia debuissat esso postea introducta usi simultanee vel successivo: si prius quod omninoost inconceptibilo) illud saltem tanquam summe admir bilo roserroni Historici: si postorius, non potuisset hoc fieri sine perturbations et contradictiono, quod Ox Historicis itorum sciromus; orgo haec est fidos a Christo et Apos-iolis relicta Ecclesiae, adeoque vera.