Theologia Moralis Et Dogmatica, Volume 8: Complectens epitomen ex operibus Benedicti XIV. ordine alphabetico confectam nec non et varias summorum pontificum praesertim vero ejusdem pontificis ...

발행: 1832년

분량: 490페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

filia mea naturali, vel spirituali, vel nepte: et hoc casu non debet dici nomen proprium, aut cognomen Personae.' In Synodi Leodiensi anni 1405. Inhibemus sacerdotibus, statuendo, et omnibus consessoribus, ne a confitentibus nomina illorum, cum quibus peccaverunt, inquirant, vel circumstantias, per quas Possint nomina eorum designari. Quod si secerint, ab ossicio audiendi consessiones noverint se ipso facto esse suspensos.' In Synodo Senonensi anni 1524. In audiendia consessionibus caveant sacerdotes, ne inquirant loca mansionum, et nomina personarum, cum quibus peccaverunt confitentes.' His concinunt Synodus

Carnotensis anni 1526, Synod. Paria anni I557, Statuta synodalia Ecclesiae Trecensis, et Sihidi Archiep. Colon. quae videri possunt in uaci. histor. et dogmati de secreto inviolabili Confessionis, edito anno 1708. a Langlet du Fresno, pag. 223. et seq.' In aliis

autem innumeris Synodis, quamquam speciatim agatur de sacramento poenitentias, nulla tamen Occurrit Pecularis constitutio qua expresso prohibeantur confessarii, ne a poenitentibus complicum nomina eXquirant; quia scilicet ejusmodi detestandus abusus, non in omnea irrepserat dioeces , ac proinde non ab omnibus erat speciali constitutione repellendus. Hocce extincto eaehibeGrynia et acoma trium constitutionum qua requunt r.

392쪽

CONTRA CONFRSSARIOS INQUIRENTES NOMEN COMPLICIS. Spectat ad Ν. 80. de Poenit, Tom. VI.

Venerabiliatis Fraoribus Arehiepiscopis, et Episcopis reynorum Portus iae et Alfactiorum.

Suprema omnium Ecclesiarum sollicitudo et divina Iesu Christi omnium risiorum principis, cujus vices plane immerentes gerimus, charitas assaeue urget Nos, ut pro commissa divinitus imbecillitati nostrae universi Dominaci gregis cura semper advigilantes, periculis animarum, sicubi sorte superimpenderint, per omnes christiani orbis populos ac nutiones opportuna, quantum cum Domino P sumus, occurramus; atque iis praecipue rognis, et locis peculiari quodam apostolicae nostrae charitatis studio, authoritatisque providentia Consul mus, in quibus cam fides, religio, pietas quam maxime floreant, calidus humani generis hostis nocere fidelibus in aperto bello desperat, per insidias molitur, in 2 L

393쪽

Angelum scilicet sese lucis transfigurans, et ementita boni specie incautis illudens; qua ex arte non minora

saepe animarem detrimenta, quam ex aggressione man, festa, esse proventura nequissimus veterator confidit. In harum autem fraudum numero computamus, quod

in florentissimis Portugalliae, Adgarhiorum regnis, et ditionibus, quibus Vos Antistites summa Cum saCerd talis virtutis vestris commentatione praesidetis, et quubus, pro singulari erga catholicam Ecclesiam, atque

apostolicam hanc sanctam Sedem observantia, meritae debentur laudes, nuper evenisse non sine ingenti animi nostri dolore cognovimus. Pervenit enim haud ita pridem ad aures nostras, nonnullos istarum Partium consessarios satia Evii imaginE seduci se passos, sed agelo secundum scientiam Iomo uberrantes, Persversam quandum, et perniciosam praxim in audiendis Christi fidelium consesaionibus, et in saluberrimo poenitentiaeaacramento administrando, invehere atque Introducere coepisse; ut videlicet, si sorte in poenitentes incidissent socium criminis habentes, ab iisdem poenitentibus socii hujusmodi, complicis nomen passim exquirerent; Rique ad illud sibi revelandum non inducere modo suadendo conarentur; sed quod detestabilius est, denuntiata quoque, nisi revalerent, absolutionis sacramentalis negatione, Prorsus adigerent, atquis Compellerent; imo etiam complicis Hugdem nedum nomen, sed habitat onis insuper locum, sibi exigerent designari. Quam illi quidem intolerandam imprudentiam tum procurandae complicis correctionis, aliorumque bonorum Colligendorum specioso praetextu ces are, tum emendicatis quibusdam doctorum opinionibus defendere non dis tarent; cum roera opiniones hujusmodi vel salsas, et erroneas sequendo, vel veras, et sanas male applicando, perniciem tam suis, quam poeni intium animabus eo sciscerent ; a sese praeterea jubium gravium clamn rum, quae inde facile consecutora sors praevider 'deh erant, reos coram Deo aeterno Jumos constituerent. Et

vero jam secuta misse molia η modi damna infeliei experientia compertum egi : Νec ficti potuit, quin ea de causa et oblucuti mea, set seacidala, et non minisu rum tantum, sed sacri etiam ipsius ministerii odium, et animorum ingens conturbatio is populo fideli Exorta sint. Tristia Nos hinc nuntia eum accepimus, nimia audivimus, contra inaualem hujusmodi abusum Protimn

394쪽

Justa indignatione pro minere suo commotos fuisse dilorios Filios nostros S. R. E. Cardinales Nunum a Cuntia in iisdem riri alliae, et mmmiorum regnis Generalem Inquisitorem, et Thomam de Almeyd

Patriarcham Lisbonensem; atque utrumque sollicite gliscenti malo compescendo, atque etiam eradicando adlaborasse. Nos autem, ne in tam gravi animarum discrimine .ulla ex parte apostolico nostro ministerio

deesse videamur, neve mentem hac super re nostram

apud Vos obscuram, et ambiguam esse sinamus; Νotum Vobis esse volumus, memoratam superius praxim penutus reprobandam esse, eandemque a Nobis per praesentes nostras in sarma brevis litteras reprobari, atque damnari, tanquam ScankMasam, et perniciosam, ac tam famae Proximorum, . quam ipsi etiam sacramento injuriosam, tendentemque adi sacrosa ti sigilli sacramentalis violationem, atque ;igejusdem poenitentiae sacramenti tantopere proficuo ea necessario uουu, fideles abalienantem.

Europter, Vener iles Fratres, quanquam de Pasior'li vestra vigil'nκη nihil est quod dubitemus; supremitamen ossicii quoque nostri esse censemus, alacritatem ipsam Vestram huc mentis nostrae aperta significatione, et apostolicis insuper hortationibus nostris intensius DCuere, et eXcitare, ut pro se quisque Vestram Opportunioribus, quascumque prudentia suggesserit, initis rationibus, et essicacioribus quibusque juris remediis, quoad opus fuerit, contra dilinquentes ministros adhibitis, noxiam hujusmodi novitatem strenue insectemini, RE Pene nascentem opprimatis, neque patiamini traditis curae vestrae ovibus ibi offendiculum parari, ubi salus a Christo posita est, ab eoque divinae misericordiae fonte illas averti, ac deterreri, ad quem ab eodem Redem' tore nostro ad abluendas, dealbandasque in sanguine suo animas amantissime invitantur. Intere', dum a zelo vestro, ac prodentia luculentiora Nobis certo pollicemur vestrae pietatis et observantiae argumenta, apostolicam Benedictionem eum uberrima coelestium charismatum copia conjunctam Vobis Venerabiles Fratres, ex animo impertimur. Volinus autem ut Praesentium transumptis sive exemplis, elim impressis,

manu alicujus notarii puplici subscriptis, et sigillo

Personae in dignitate occlesiastica consti utae munitis, eadem prorsus ubique fides adhibeatur, quae praesentihus adhiberetur, et adhiberi posset, si serent exhibitae

vel ostensae.

395쪽

Datum Romae apud Sanet. Mariam injorem sub Annullo Hacatoris die 7. mensis Julii 1745. Pontificatus nostri anno quinto. Casetanus Amalu3

B EDICTI

QUA PRAECEDENS CONFIRMATUR A POENAE IN COSTRAD1CENTES, ΜΑLE INTERPRETANtES, ET CONTRAFACIENTES DECERNUNTUR. Spectat ad eund. N. m. de Poenit, Tom. VI. F

Seruus Servorum Dei ad se eruam rei memoriam. Ubi primdm de perversm quadam et absurda praxi in sacramento poenitentiae administrando apud nonnullos confessarios in Ροrtugalliae et Algarbiorum regnis introduci coepta, non sine animi nostri dolore nuntium accepimus, non levi aliquo incertoque rumore ad Nos perlatum, sed ita gravibus, solidisque fundamentis innixum, ut prudentem omnino fidem de periculi cum veritate, tum magnitudine sacerent praetermittere non potuimus, quin continuo datis ad Venerabiles Fratres eorundem regnorum ac ditionum Archiepiscopos et Episcopos apostolicis nostris litteris remedium nascenti

396쪽

malo quam romptissime adhiberemus. Earum vero litterarum die 7 mensis Julii superi s anni 1745.

editarum, quas praesenti huic nostrae constitutioni inserendas existimamus, hic tenor erat: cui videre est in Princedemti .

Has porro Νοs litter s iii laxma hrevis tunc datas,

iterum praesentibus nostris confirmamus, et roboramus,

easque ab omnibus, et singulis fideliter, exacteque servari iriungimus, utque praecepimus. Statuentes insuper, ae deternentes, ut quicunque cujusvis status, gradia, conditionis, dignitatis, et ordinis, etiam speciali et individua ad effectum, ut hisce

nostris praesentibus comprehendantur, mentione et expressione digni, ausus in posterum fuerit docere licitam esse hujusmodi praxim, prout ea in relato nostro brevi exponitur ac reprobatur; Vel scribere, aut loqui Praesumpserit in ejusdem damnatae praxis desensionem; vel ea, quae in dicto brevi contra eandem praxim de- Creta sunt, impugnare, aRt in B Ros sensus temere detorquere, seu interpretari; incidat ipso facto in ex- Communicationem, qua non possit, Praeterquam in arti- Culo mortis, ab alio, quacumque etiam dignitate fulgente, vel auctoritate sustulim nisi a Nobis, vel a pro tempore existente Romano Ρontifice, absolvi. Et quia non modo cavendum est, ut, quae sunt a Nobis in praeinsertis litteris decreta, ab omni impugnatione, contradictione, pravaque interpretatione salva sint, Versim etiam, ne quis in sacramenti poenitentiae administratione ab eorum omnimoda observantia unquam recedat: idcirco omnibus et singulis consessariis utriusque cleri, tam saecularis, quam regularis, quantumvis exempti et quacumque speciali et expressa mentione alias fortasse nominandi, graviter et districte, divini interminatione judicii, atque in virtute sanctae obedientiae, prohibemus, ne conformiter ad praedlatam reprobatam praxim, poenitentes, qui Pe atum, seu crimen aliquod, cujus socium, aut socios habuerint, ipsis in tribunali poenitentiae confiteantur, interrogare praesumant de nomine socii, seu complicis, loco habitationis, vel aliis hujusmodi adiunctis, sive circumstantiis, expressiorem magisque individuam ejusdem complicis manifestationem concernentius; eidem poenitenti, si

manifestare renuerit, sacramentalem absolutionem

denegando: alioquin noverint Aeae, ultra p*ccati leth

397쪽

lis incursum, suspensioni ab ossicio audiendarum conses-aionum, aliisque etiam gravioribus poenis fore subjici

endosis

f -- quin Remo Po eugialiae pro rissunt, Omitram r9. Datum in Area Gandulphi Amassensis dioecesis anno Incarnationis Dominicae I746, quarto nonas Iunii, Mntificatsia nostri anno sexto. D. Card. 633ione .

BENEDICTI XIV.

QUA DUAE PRAECEDENTES AD UNIVERSAM ECCLESIAM EXTENDUNTUR. Spectat ad eundem N. m. de Poenis, Tom. VI. J

Greus Servorum Dei aut perpetruam rei memoriam. Ad eradicandum pravum giganti semen, quod ad adversario generis humani in agro dominico Sparsum, per Lusitaniae primum regiones pullulare compertum fuerat ; ubi nimirum apud nonnullos confessarios, in administrando sacramento poenitentiae, perVersa quaedam et absurda saxis, ecclesiasticis regulis contraria eidem-

398쪽

que sacramento injuriosa, et ad avertendos fideles ab ipsius salutifero usu quam maximδ tendens, introduei coeperat; pro imposito Νοbis vigilandi debito, apostolicas in forma brevis litteras direximus Venerabilibus Fratribus Archiepiscopis, et Episcopis, per Ροriugalliae, et Algarbiorum regna atque ditiones constitutis, quas deinde per alias nostras sub plumbo expeditas litteras, nuper, quarto nimirum Nonas elapsi mensis Junii. confirmavimus, et innovavimus, adjectis nonnullis ordinationibus et declarationibus, quas ad meritas poenas tam delinquentibus, quam contrarium tenentibus, sive docentibus, irrogandas, et ad rectum adversus eos

procedendi ordinem in praedictis regnis et ditionibus servandum, Opportunδ expedire in Domino judicavi

mus.

Earum autem Litterarum, quas ad hujusmodi erroris et abusus reprobationem primum edidimus, hic tenor

erat:

Sequitur hic tenor duarum praecedentium constumitorium. Quoniam Vero nullam pastoralis vigilantiae cautelam superfluam esse ducimus, ubi de fide tum animarum pernicie, deque subvertenda sanae doctrinae integritate, et recta sacramentorum administratione, periculum

subesse dubitetur ; neque vero ignoramus, alibi quoque auditas esse poenitentium querelas de importunis nonnullorum consessariorum perquisitionibus, pro investigandis complicum nominibus, aliisque notitiis, juxta praxim in praeincertis nostris apostolicis litteris relatam atque damnatam; erronem vero quorumdam doctorum hac de re opiniones, vel pravas aliorum recth opinantium interpretationes et applicationes, in eisdem litteris enuntiatas, aliquibus arridere; nec satis eliminatas reputari per ipsas praemissas litteras, quas, utpote ad Lusitaniae regnorum atque ditionum opportunitatem accommodatas, et pro iisdem solummodo emanatas, generalis definitionis, et legis vim, authoritatemque habere, ab aliquibus temere ' negatum fuit. Ideo Νοs, motu Proprio, atque ex certa scientia, huius nostrae generalis Sanctionis tenore, ac de apostolicae potestatis Νοatrae plenitudine, easdem praeinsertas lit-

399쪽

tera. iterum conismantes et roborantes, decernimus ut declaramus, memoratam praxim in se ipsa,. M ubique locorum et temporum, apostolica authoritate re- iprobatam atque damnatam esse, et censeri deberer nec ulli licitum esse contra doctrinam in praefato nostro . brevi e tentam docere, scribere, aut loqui, eamque impugnare, aut perverse interpretari, vel ipsi actu contraire ; sub poenis inversus tuentes, assereotos, aut tradentes opiniones scandalosas, peruleisina, et uti tales s Sede apostolica xHee s et condemnatas, et respective adversus contra cientes mundatis apostolicis, et ecclesiasticis sanctionibus, statutis atque praescri s. Decernentes etc. tera, gure mere de re B sunt, Omittuntur.)

Datum Romae apud S. Μariam Μ orem anno i Incarnationis Dominicae 1746, 4. Kalend. Oci ltob., Ρontificatus nostri anno septimo. Pro D. Carae Passionem M. Florius, stibaturatus.

Sec. Is. Primo loco monemus ut meminerint consessarii) suscepti muneris parteν non imflere, imo vero gravioris criminis reos esse eos omnes qui Cum in sacro

400쪽

poenitentiae tribunali resident, nulla tacti sollicitudine,

Poenitentes audiunt, non moment, non interrogant, Sed expleta criminum enumeratione, absolutionis formam

iIIico proserunt. Id sane a solertis medici, qui oleum et vinum vulneri infundit, moribus nimis alterium est. Siquidem medicum agit quisquis poenitentiae sacramentum ministrat; hinc debet nedum criminum circumstantias, sed etiam illius, qui in crimina lapsus est, indolem ac ingenium sedulo inspicere, ut illi praesto

ait opportunis remediis, ex quibus animae salutem consequatur. Sacerdos autem sit discretus et cautus, ut

more periti medici, similiter infundat vinum et oleum vulneribus sauciati, diligenter inquirens et peccatoris Circumstantias et peccati, per quas prudenter intelligat quale illi debeat concilium praebere, et ejusmodi

romedium adhibere, diversis experimentis utendo ad sanandum aegrotum.' Verbis utimur clarissimi praede-ceshoris nostri Innocentii Papae III. in generali concilio Lateranensi, cap. Omnis utriusque seXus, de poenitentiis et remissionibus. ' Consonat rituale R

manum a Paulo V. nostro item praedecessore, apostolicaeonstitutione probatum, in tit. de Sacramento poenitentiae, ubi sic loquitur: Si poenitens numerum et

species et circumstantias peccatorum non eXPreSSerit,

eum sacerdos prudenter interroget.' Quod si confessa rius probe novit, poenitentem aliquibus peccatis gravari quae nondum aperuit, sive ex oblivione, quod imos con-aCientiae recessus non satis exploraverit, siVe ex Crassiori ignorantia, quae tamen culpa non Vacat Cum Putet sibi licere quod reipsa nefas est, g re erit consessarii, ne alioqui necessaria integritate confessio fraudetur, cauld ac prudenter, in memoriam poenitentis revocare quae omisit, illumque monere ac corrigere, ut rite comparatus sacramenti poenitentiae fructum percipiat. Ita sentit S. Bernardinus Senensis, tom. 2,nem. 27, art. 2, cap. 3, pag. I 67; ubi quaestione propο- sita, consessor teneatur Uligenter perscrutari et examinare conscientiam peccatoris 3V Assirmando respondet, idque locum habere ait non solum in iis quae enitens propter negligentiam, Vel propter Verecundiam' omittit, sed et in iis quae ignorans tacet; eo quod peccatores ignorant quae Dei sunt: unde si confessor audivit aliquid de poenitente, vel scivit per aliquam probabilem conjecturam; id debet poenitenti ad

SEARCH

MENU NAVIGATION