장음표시 사용
421쪽
QUA DAMNANTUR QUINQUE PROPos TroNM DURLLORUM ABUSUI FAVENTES ; AC VETERES LRGEA ADVERAUS DUELLANTES EDITAE NOVIS POENALIBUS sANCTIONIBUS CUMULANTUR. . Spectat ad N. 229. do Poeni VI.
Servus Servorum Dei ad perpetuam res memorium. Detestabilem, ac divina naturalique lege damnatum duellorum abusum, a Barbaris gentibus atque E e stitiosis, non sine ingenti corporum, animarumque Clade, in christianam rempublicam auctore diabolo inve tum, cum semper execrata sit, atque improbarit Ecclesia, tum praeCipuo in eam curam studio, vigilantia, acgelo incubuerunt Romani Ρontifices. ut a fides iam coetu longissime arceretur. Nam ut antiquiora mittamus praedecessorum nostrorum, Nicolai I, Coelestini
III, Innocontii II, Eugenii III, Alexandri III, Innocentii IV, adversus singulares pugnus decreta, extant recentiores apostolicae Sedis constitutimes, quin Romani Ρontifices Iulius II. Leo X, Clemens VII, ac demum Pius IV. gravissimas poenas antea statutas confirmarunt, aliasque de novo addiderunt, contra duellantes ex quacunque causa, etiam Per SmCulares regionum aut locorum leges forsan permissa, adjecta
422쪽
infamia, b morumque proscriptione etiam adversus Complices ac participes, et qualemcunque operam iisdem praebentes. Tridentina vero Synodus latam in eos excommunicationem extendit ad imperatores, et reges, duces, ac principes, caeterosque dominos temporales, si locum ad monomachiam in terris suis concesserint; ac jurisdictione et dominio loci, in quo duellum fieri permiserint, quem ab Eeclesia obtineat, eo ipso privatos declaravidi Committentes vero pugnam, eorumque patrinos, eX- communicationis ac omnium bonorum proscriptionis, nec non perpetuae infamiae poenam incurrere statuit; et, si in ipso conflictu decesserint, ecclesiastica sepultura perpetuo carituros decrevit.
Cum vero praefatis saluberrimis legibus judicialia
duntaxat, ac solemnia duella comprehensa ac proscripta viderentur, piae memoriae praedecessor noster Gres rius Papa XIII. hujusmodi poenas adversus eos omnes extendit, qui nedum publico, sed etiam privatim ex Condicto, Statuto tempore, et lOEO, monomichiam commiserint, Etiamsi nulli patrini, sociive ad id vocati su-orint, nec loci securitas habita, nullaeve provocatoriae litterae, aut denuntiationis chartulae praecesserint. Denique felicis recordationis Clemens ripa VIII. etiam praedecessor noster, apostolicas Romanorum ante se Pontificum leges Omnes, et poenas in eis si tutas, sua Constitutione, quae incipit Illius vices, data XVI. Calend. Septembris Anno 1592. diserte com-PIEXus, easdem extendit ad omnes non solum duello Certantes, Sed etiam prοVocantes, SuadenteS, EquOS, arma, Commeatus praebentes, comitantes; Chartulas, lihellos, manifesta mittentes, scribentes, Vel divulgantes, aut quomodolibet circa ista cooperantes, Socios, patriurios, de industria spectatores, fautores, criminis demum Participes, illudque permittentes, vel, quantum in ipsis si, non prohibentes, ac delinquentibus veniam et im-Punitatem Concedentes, quique se praedictis, quoquo modo immiscuerint, etiamsi neque pugnae effectus, ninque accessus ad locum sit subsecutus. His tam sapienter, tam aperto, atque perspicue ab
EcClesia, et ab apostolica Sede constitutis, dubitari jam nollo modo posse videbatur, quin duella omnia, tam Diablica, quam privata, et naturali, et divino, et ecclesiastico jure, prorsus dlicita, vetita, atque damnata cen-
423쪽
Moseri deberent. Sed nonnulli earum legum interpretes,
per benignitatis speciem humanis pravisque cupidit tibus plus aequo faventes, apostolicas sanctiones ad corrupta hominum judicia inflectentes ac temperantes, licere,' docuerunt, viro equestri duellum acceptare, ne timiditatis notam apud alios incurrat: Fas esse defensione occisiva, vel ipsis clericis, ac religiosia, tueri honorem, dum alia declinandae calumniae Via non suppetat; 'opulsare damna, quae ex iniqua judicis sententia certo imminent: Defendere non solum quae possidemus, sed etiam ea, ad quae jus inchoatum habemus, dum alia via id assequi non valeamus Quas quidem assertiones duellis faventes, apostolica Sedes Censura notavit, rejecit, proscripsit. Et nihilominus extiterunt quam proxime recentiores alii, qui erat duella, vel odii, vel vindictae, vel honoris tuendi causa, vel levioris momenti res sortunuSque sedivandi, fateantur illicita; aliis tamen in circumstantiis, et casibus, vel amittendi ossicii, et sustentationia, vel denegatae sibi a magistratu justitiae, defensionis innoxiae titulo, ea licere pronunciant. Laxas, et periculi Plenas opiniones hujusmodi, ex vulgatis eorum libria ad nos delatas, ubi primum accepimus, eurum examen nonnullis ex venerabilibus Fratribus nostris S. R. E. Cardiam libus, et quibusdam dilectis Filiis sacrae theologiae magistris, specialiter ad id per nos deputatia, Commisimus; qui re mature discussa, latis coram nobis tum Voce tum scripto suffragiis, infra scriptas propositionescensura, et proscriptione dignas existimarunt.
Vir militaris, qui nisi offerat, vel acceptet duellum, tanquam formidolosus, timidus, abjectus, et ad ossicia militaria ineptus, haberetur, indeque ossicio, quo se
Suosque Sustentat, privaretur, Vel promotionis, alias sibi debitae, ac promeritae, spe perpetuo carere deberet, culpa et poena Vacaret, sive offerat, Sive acceptet duellum.
Excusari possunt etiam honoris tuendi, Vel humanae vilipensionis vitandae gratia, duellum acceptantea, vel
424쪽
ad illud provocantes, quando certo sciunt, pugnam non esse secuturam, utpote ab aliis impediendam. III. Non incurrit ecclesiasticas poenas ab Ecclesia contra duellantes latas, dux, vel officialis militiae, acceptans duellum, ex gravi metu amissionis famae et ossicii. IV. Licitum est, in statu hominis naturali, acceptare, et offerre duellum, ad conservandas cum honore sertunas quando alio remedio earum jactura propulsari nequit.
Asserta licentia pro statu naturali, applicari etiam Potest statui civitatis male ordinatae, in qua nimirum, vel negligentia, vel malitia magistratus, justitia aperte deneglitur. Auditis itaque, super unaquaque earum propositionum, dictorum Cardinalium et consultorum judiciis, atque omnibus rith et maturo consideratis, Nos ipsas, Praesentium litterarum tenore, et apostolica auctoritate, tmquam falsas, scandalosas, ac pervicosas, rejicimus, clamnamus, ac prohibemus, ita ut quicumque illas aut Conjunctim, aut divisim docuerit, de derit, ediderit, aut de iis, etiam disputandi gratia, publice, aut privatim tractaverit, nisi forsan impugnando, ipso facto incidat in excommunicationem, a qua non possit praeterquam in mortis articulo) ab alio quacumque etiam dignitate fulgente, nisi ab existente pro tempore Romano Ρontifice absolvi. Insuper districth, in virtute sanetae obedientiae, et sub interminatione divini Judicii, prohibemus omnibus Christi fidelibus cujuscunquo conditionis, dignitatis, et sintsis, etiam speciali et specialissima nota dignis, ne praedictis opiniones aut aliquam ipsarum ad prarim
deducant. Jam vero ut exitiosam duellorum licentiam, in ristiana, ac praesertim militari republica, non Obstantibus
425쪽
providis legibus a plerisque etiam secularibus prineipibus et potestatibus ad eamdem extirpandam laudabiliter editis, adhuc gliscentem, validiore manu coerce mus graVissimumque scelus apostolicae districtionis gladio magis magisque insequamur, omnes et singulas
dictorum Romanorum Pontificum praedecessorum no trorum constitutiones superius enunciatas, quarum
tenores, ac si praesentibus de verbo ad verbum insertae forent, pro suffcienter expressis haberi Vesumus, apo tolica auctoritate confirmantes, et innovantes, ad hoc, ut Poenarum gravitas et severitas majorem perditia hominibus ingerat peccandi metum, nostro motu Proprio, ac de apostolicae auctoritatis plenitudine, earumdem praesentium litterarum serie, statuimus atque
decernimus, ut si quis in duello, sive publico, sive
privatim indicto, hominem occiderit, sive hic mortuus fuerit in loco conflictus, sive extra illum ex vulnere in duello accepto, hujusmodi homicida, tanquam interfi- Ciens proXimum suum animo praemeditato aC deliberato, ad formam constitutionis selicis recordationia praedecessoris nostri Benedicti ripae XIII. quae incipit Ex quo divina,'' data VI. Idus Junii anno Domini
1725. ab ecclesiasticae immunitatis beneficio emElusus et repulsus omnino censeatur; ita, ut a cujuscunque sacri aut religiosi loci asylo, ad quod confugerit, ser-Vatis tamen de jure servandis, extrahi, et judicis Competentis curiae pro merito puniendus, tradi possit, et debeat; super quo Nos Episcopis, aliisque Sumrioribus antistitibus, ad quos respective Pertinet, et pertinebit imposterum, necessarias et OPPOrtunas facultates praesentium quoque tenore impertimur. Quin etiam, viventi adhuc altero in singulari Certamine graviter vulnerato, si percussor in locum immunem se receperit, ex quo eveniente illius morte, fugam arripere, et legum severitatem evadere posse prospiciatur; volumus, et respectivo permittimus, ut, quatenus periti, ad inspiciendum vulnus acciti, grave vitae periculum' adesse retulerint, percuSSor ipse, Praevio semper decreto Episcopi, et cum assistentia Personae ecclesiasticae, ab eodem Episcopo deputate, ab hujusmodi loco immuni extractus sine mora Carceribus mancipetur; ea tamen lege judicibus inclicta, ut illum Ecclesiae restituere debeant, si Vulneratus superstes vivat ultra tempus a legibus, quae de homi-
426쪽
cidio sunt, constitutum; alioquin in easdem poenas incidant, quae in memoratis Benedicti XIII. litteris constitutae sunt adversus illos, qui delinquentem in aliquo ex casibus ibidem expressis, ex indiciis ad id sussicientibus sibi traditum, restituere recusent postquam is in suis defensionibus hujusmodi indicia diluerit.
Praeterea, simili motu et auctoritate decernimus ac declaramus, sepulturae sacrae privationem a sacrosancta
Tridentina Synodo inflictam morientibus in loco duelli
et conflictus, incurrendam perpetuo fore, etiam ante sistentiam judicis, a decedente quoque extra locum conflictus ex vulnere ibidem accepto, sive duellum publice, sive privatim indictum fuerit, ac etiamsi vulneratus rente mortem non incerta poenitentiae signa dederit, atque a peccatis et censuris absolutionem obtinuerit: sublata Episcopis, et ordinariis locorum super hac poena interpretandi ac dispensandi facultate, quo Caeteris documentum praebeatur fugiendi sceleris, ac debitam Ecclesiae legibus obedientiam praestandi. In hujus demum sollicitudinis nostrae societatem -- cantes charissimos in Christo Filios nostros, imperatoremEIECtum, cunctosque Catholicos reges, nec non principes magistratus, militiae duces atque praefectos, eos omnes et singulos, pro sua in Deum religione, ac pietate, obnixe obtestamur in Domino, ut conjunctis stodiis, et animis, exitiosae duellorum licentiae, qua Tegnorum tranquillitas, populorum securitas, atque incolumitas, neque corporum, Solum, sed, quae nullo Pectito aestimari potest, aeterna animarum Vita certo Periclitatur, omni nisu et constantia vehementer obsistant. Neque sibi, suaeque in Deum fidei, munerisque rationi fecisse satis intelligant, quod optime constitutis legibus, indictisque gravissimis poenis, horrendum scelus proscriptum sit, nisi accuratam ipsarum legum,
Poenarumque executionem gnaviter urgeant, ac prom
,eant, seque inexorabiles Dei vindices in eos, qui talia rigunt, diligenter exhibeant; nam si delinquentes aut oscitanter ferant, aut molliter puniant, alieno sese cri--ine polluent, omnisque illius sanguinis reos se consti- tioni, quem ita crudeliter inultum effundi permiserint. Marii enim falsique honoris idolo humanas litare victi--as non impuno feret supremus omnium Judex Deus: rationem aliquando ab iis exacturus, quorum est divina,
427쪽
et humana jura tueri, sibique creditorum hominum vitam servare, pro quibus sanguinem ipse suum JESUS Christus effudit. Volumus etC. Datum Romae apud sanctam Mariam Μajorem anno incarnationis Dominicae I 752. quarto Idus Novembris, Pontificatus nostri anno tertio-decimo D. Cara. Paasione-.
428쪽
1M QUA ADHORTATUR PAROCHOS, UT IN SUIS Rc-CLEβIIS CUΜ PAROCHIANIS MEDITATIONES INSTITUANT, VEL DOΜI INSTITUI CURENT, CONCESSIs IN EUM FINEM INDULGENTIIS. Spectat ad Ν. 247. Tom. VI.)Venerabilibus Fratribtis Patriarchis, Primatibus, Μ eropositis Archiepiscopis, Episcopis, et Praestitibus lo- eorum ordinariis universis, Wasiam, et communi--em Sedis amatollere halentadius,
Venerabiles Fratres, salutem, et Apostolieram Benedictionem. Quemadmodum nihil est ' hominibus a familiari Dei consortio et consuetudine avulsis et ejectis, ad divinos Hauriendos fulgores, ad aeternam salutem procurandam, est ad Deum quasi manu factu cogendum, magiS οποrtianum, Salutare ac necessarium oratione, quae est veluti risCensio animae de terrestribus ad coelestia, inquisitio
429쪽
supernorum, invisibilium desiderium, conjunctio Spiritui sancto, et ad Deum locutio: ita, ne desolatione
desoletur universa terra, ex eo quod nullus recogitet corde, omnes et singuli ubique et semper salutaribus praeceptis monendi sunt, quod Oporteat semper orare, et nunquam deficere, ut in omnI oratione et obsecvatione cum gratiarum actione, petitionibus nostris innotescentibus apud Deum, ipse qui dives est in omnes
eum invocantes, nec nostras abs se deprecationes, nec suas a nobis amoveat miserationes. Eapropter praed
cessores nostri Rom. Ρontifices divina institutione sormati, ut CrinisTI fideles orationis, sive vocalis, sive mentalis, ut dicitur, illa sit, studium cum alacritate ineundum, et sine intermissione frequentandam incitarent, eosdem tum cohortationibus inflammare, tum coelestium etiam munerum thesauris, quorum dispena tionem ipsis crediderat Altissimus, allicere studuerunt. Indulgentias enim, peccatorum remissiones et de injunctis eis quomodolibet debitis poenitentiis relaxationes elargiti sunt iis, qui sive vocales preces recitarent, Sive
per aliquod temporis spatium quotidie in Lege Domini
meditarentur. Nos autem laudatissimis eorumdem PraedecesSorum nostrorum exemplis incensi, non soluma omnes et singulas indulgentias, peccatorum remissiones et poenitentiarum relaxationes per eosdem nostros Praedecessores pro recitantibus quascumque vocales preces
dummodo nunquam revocatae fuerint) aut quomo libet orantibus, quocumque modo, si Ve ad tempus, Sive in perpetuum ad hanc usque diem concessas a Moties auctoritate, tenore praesenti m sub iisdem prorsus modo ac se si confirmamus, et quatenus opus sit, G novo concedimus ; verum etiam ullas insuper iis praea iam, qui mentalis orationis seu meditationis stumo operam
doderint, ut infra, impertimur. Primani itaque omnibus et singulis, sive qui tam in ecclesiis, quam alibi, et ubicumque locorum publico et private quosCumque
homines orandi seu meditandi rudes quomodoCumque orare, et meditari docuerint, sive qui piae orandi et meditandi institutioni hujusmodi, ut praemittitur, inte fuerint, dummodo vero poenitentes ac sacra Communi-ene resecti, qua vice id egerint, septem annos et totilem quadragenas de injunctis eis, seu alias quomo libet debitis poenitentiis, in forma Ecclesiae consueta rela amus. Iis vero tam docentibus quam addiscentibus,
430쪽
qui assidud praemissa peregerint, ac similiter vere Poenitentes ac sacra Communione refecti, pro christianorum principum concordia, haeresum extirpatiove, aCaanctae Μatris Ecelesiae exaltatione pias ad Deum preces effuderint, semel in mense pro uniuεcinumue commodo, et arbitria, plenariam omnium peccatorum suorum indulgentiam et remissionem, quam Por modum suffragii animabus CHRIATI fidelium, quae Deo in caritate conjunctae ab hac luce migravorint, applicare possint, misericorditer in Domino concedimus. Insuperiis, qui per duos quadrantes continuatos vel siatem perquadrantem horae singulis diobus, ot per totum mensem orationi montali dabunt operam, et vero pinnit*ntes et consessi, SS. Eucharistiae s cramentum sumps*rint, ac Pro christianorum principum concordia, etc. ΡiaS ad Deum preces pariter effunderint, Plonariam semel quolibet mense omnium peccatorum suorum indulg*ntiam et mmissionem, quam itidem per modum suistagii animabus Christi fi lium, quae Deo in caritate Cin juni me ab hac luce migraverint, applicare possint, auc Oritate et tenore similibus misericorditer in Domino elargimur. Etsi autem iuxta divinum D. N. J. C. praeceptum
oportet, ut quisquis oraturus, ne ad instar hypocritarum videatur ab hominibus, intret cubiculum suum, et Clauso ostio oret coelestem Patrem in abscondito, tamen cum ipse Dominus dixerit, quod ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum; et S. J. Chrysostomus praedicet, esse in Oratione cum fratribus plus aliquid, videlicet concordiam, Conspirationem, amoris conjunctionem et caritatis clamorem selici societate, ex qua orationes infirmioresse simul complexas validiores in coelum evebi: optimum esset, ubi commode fieri posset, ut, quemadmodum in nonnullis institutum esse accepimus, ita in omnibus ut singulis dioecesibus in more poneretur; nimirum ut singulis diebus dato certo campanarum signo, sive in ecclesiis, dummodo totius populi mulitudo unum in locum, ubi oret, masculis a sceminis seorsim collocatis, convenire facile possit, et nulla suboriatur confusio et inordinatio; sive in propria domo patres familias eo, aut alio opportuniori tempore, ante imaginem Sacram cum tota familia convenientes orent. Eapropter Vos, Venerabiles Fratres, rogamus et in Domino hortamur, ut omnibus et singulis ecclesiarum, piorumque locorum,