장음표시 사용
431쪽
in civitatibus quidem, cathedralis aliarumque Praecipinarum Ecclesiarum, in oppidis vero, parochialium ecclesiarum superioribus ac rectoribus injungatis, ut, praemisso campanae sonitu iis diebus, iisque horis, quibus vobis opportunius in Domino visum fuerit, dando decernendoque, omnes CHRISTI fideles uniuscujusque curae commissos, quos in unum convenire Contigerit, in mentalis orationis studio erudire, sive per alios peritos erudire faciant, atque ad illam frequentandam accendere, necessitatem utilitatemque Proponere, indulgentiarum thesauros, quos de benignitate apostolicaelargimur, explicare et ad ipsos ea, qua decet, pietate ac reverentia lucrandos inflammare studeant, et initantur ; atque etiam, si commode, ut praemittitur, fieri poterit, orationi mentali in communi practica, ut dicitur, Vacare, in eaque exerceri saciant et curent. Praesentibus perpetuis futuris temporibus valituris. Volumus
432쪽
CONCESSAE DEVOTE RECITANTIBUS AD PULSUbi co PANAE ΜANE, AUT MERIDIE, εEU VESPLRL : ANGELUS DOMINI, ETC.
Ad perpetrerem rei memor . Injunctae nobis diviniths apostolicae servitutis ratio postulat, ut coelestium numerum themuros, dispensationi nostrae a Domino creditos, fideliter erogemus, cum id ad augendam in terris beatissimae, atque augustissimae coeli Reginae, Virginis Deiparae Μariae, Pa
tronae, et advocatae nostrae Venerationem, eXCitandam
que, et confovendam erga illam fidelium devotionem,uc ad animarum salutem speramus in Domino profuturum : Itaque de Omnipotentis Dei misericordia, ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum ejus, authoritate confici, omnibus, et siugulis Christi fidelibus, vero poenitentibus, et consessis, ad sacra Communione refectis, qui mane, aut ' meridie, seu' vespero, ad Pulsum Campanae, Angelus Domini annuntiavit Μ riae, et concepit de Spiritu sancto: Ecce ancilla Domini ; fiat mihi secundum verbum tuum: Et Verbum caui factum est, et habitavit in nobis,' cum tribus Ave Μaria' flexis genibus devote recitaverint, et pro Christianorum principum concordia, haeresum eXtirpatione, sanctae Μatris Ecclesiae exaltatione pias ad Deum preces effuderint, plenariam in uno die cujuslibet mensis dumtaxat, per unumquemque fidelem, ad sui libitum eligendo, lucrifaciendam, omnium pecca-
433쪽
torum suorum indulgentiam, ac remissionem miser odiditer in Domino concedimus. In reliquia vero anni
diebus, iisdem Christi fidelibus, veri contritia quoties id egerint, centum dies de injunctis iis, seu alias quomodolibet debitis poenitentiis, in serma Eoclesia consueta, relaXamus, Taesentibus perpetuis suturia temporibus valituris. Volumus autem ut earumdem Pea, sentium litterarum transumptis seu exemplis, etiam
impressis, manu alicujus notarii publici subscriptis, ac sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis eadem prorsus fides ubique habeatur, quae ipsis praesentibus haberetur, si sorent exhibitae, vel
Datum Romae apud Sancti virium Majorem sub Annaeo Piscatoris die I4 Septembris 1724. Pontificatus nostri anno Primo. Hactenus indultum Gntificis, in quo, cam exigatur, ut praedictae preces dicantur flexis genibus, statim ab initio ortum est dubium, et controversia excitata, an etiam diebus Dominicis, et tempore Paschali dicendae essent flectendo Θ Assirmarunt non pauci, et prani auaconfirmarunt opinionem suam eo quod nullum tempus, diemve Papa excipiat, adeoque nec nos excipere debeamus. Econtra negarunt alii, contendentes, iuri rendum esse antiquae Ecclesiae consuetudini, ex qua ab initio usque huc, in memoriam Resurrectionis Domini, preces illae stando a fidelibus sunt recitatae. Ratio h rum erat, quia non tam Verba, quam mens et intentio Pontificis spectanda erant: praesumi autem non Potinerit, quod voluerit antiquum illum, piumque ritum abrogare, atque ad eum eliminandum indulgentila invitare fideles, cum ritus uterque salvus consistere alae inconvenientia potuerat, adeoque minime altare Contra altare erigere expediens fuerit. Hanc controversiam
ante annos aliquot extinxit BENEDICΤUS XIV. ripa, dum confirmatis, praedictis Benedicti XIII. indulg-tiis declaravit, statuitque preces persolvendas esse stando, tum diebus Sabbathi a meridie, seu vespere, et diebus dominicis, tum toto tempore Paschali, atque in hoc loco Angelus Domini' etc. dicendam esse antu phonam, Regina coeli, ' cum oratione, ab iis, qui eam
434쪽
norunt; qui vero ignorant, adhibeant supradictam or tionem Angelus Domini' etc. Ita habetur ex notificatione Em. Caes. Quantagni SS. Domini Vic. Generalis Romae publicata die 20.
QUA AMPLIATUR EPISCOPIS FACULTAS IMPERTIENDI BENEDICTIONEM CUM INDULGENTIA PLENARIA FIDELIBUS IN MORTIS ARTICULO CONSTITUTIS, ETIAM PER ALIOS TAM IN CIVITATIBUS, QUAM IN DI ECASIBUS AB IPSIS SUBDELEGATOS.
Serva a Servorum Dei M perpetuam rei memoriam. Ρia Μater catholica Ecclesia, de aeterna filiorum suorum salute in primis sollicita, cum hanc intelligat ab extremo ipsorum mortis articulo potissimum pendere nunquam praetermisit omnibus eos subsidiis, pro hujusmodi temporis necessitate opportunis, juvare atque instruere, tam iis nimirum, quibus opus esset ad aeterna praecavenda supplicia, quam quae apta et sal hria sorent ad evitandas poenas temporibus definitas, quas in altera vita humanis plerumque spiritibus, etiam dimisso mortalis culpae aeternaeque Poenae reatu,
435쪽
in purgatorio igne luendas manere non ignorati Quamobrem, licet ex veteri simul et recenti Ecclesiae disciplina, graviorum quorundam criminum absolutio Romano duntaxat Ροntifici in universo christiano
orbe aliorum autem singulis ecclesiarum praesulibus in eorum dioecesibus, reservata fuerit; attamen adveniente unicuique fidelium supremo migrationis die, omnes hujusmodi absolutionum reservationes cessare, et cuil, bet saeerdoti liberam et plenam facultatem eSSe quemcunque poenitentem a quibuscunque peccatis et criminibus, nec non ecclesiashicis sententiis atque censuris
absolvendi provide declaratum fuit. Praeterea, cum in Ecclesia immensus et inaestimabilis existat thesaurus spiritualis, ex infinitis constans, satisfaetionibus passionis et mortis Domini Νοstri JESU CHRIST1, . ac praeterea ex meritis et satisfactionibus gloriosae Virginis Genitricis Dei MARIAE, omniumque Sanctorum et Electorum, cujus thesauri dispensationem Salvator noster beato Petro Apostolorum Principi, ejusque in perpetuum successoribus tradidit; hoc semper aummo studio curarunt Praedecessores nostri Romani Pontifices, ut illius divitias in moribundos fideius Iarge diffunderent, et maxima omnium amplitudine, quae in Lgentia plenaria nuncupatur, cujus que impertiendae jus in apostolica Sede unice residet, ipsis potissimum πω, carent ; quam quidem in rem Episcopis per ecclesias
constitutis vices suas cum opportunis sacultatibus delegarunt; ne ullus in orbe terrarum angulus esset, ubi
catholicae religionis professoribus hujusmodi alumenti
copia deesset, pro eXtremo illo momento, quo ipsorum salutis causa in discrimen adducitur. - Variis deinde expositis circa modum, quo hujusmodi facultas Episcopis eousque concedi conSueverat, postea statuit Pontifex: - Ι.' Musmodi facultates Episcopis a se aut prae Ce
viribus suis concessas, in suo robore manere quoadudem antistites suarum ecclesiarum atque dioecesium regimen obtinebunt.
2.' Episcopos facultatem habere subdelegandi in suis civitatibus et dioecesibus toι sacerdotea, quot Pro
numero animarum in dioecesibus existentium necem
rios judicaverint, qui eorum vice benedictionem fidelibus
in articulo mortis constitutis impotiantur. - 3.' Indulta Episcopis concessa non eXPirure Permortem summi Pontificis concedentis.
436쪽
4.o Nec subdelegationes per subdelegantis cessum aut decessum; sed perseverare, usque ad superventum novi praesulis, cujus arbitrio conformari aut revocari
Deinde haec subjungit, quae a parochis aliisque sacerdotibus, quibus benedictionem apostolicam infirmis impertiendi cura incumbit, sedulo sunt attendenda Ut autem indulgentiae fructus a fidelibus in mortis articulo percipiatur, hoc sedulo agendum erit, ut populus in sacris concionibus et catechesibus frequenter edoceatur, quod iis, qui gratiae Dei, quam in baptismo acceperunt, ingrati, per actualia peccata Spiritum
sanctum contristaverunt, et templum Dei violare non sunt veriti, quantumvis aeterna supplicia in poenitentiae sacramenis condonata fuerint, nihilominus temporalia plerumque poena divinae justitiae exsolvenda superest, cujus remissio obtinenda est non solum per satisfactiones a sacerdote consessario in ipso poenitentiae sacramento pro mensura delicti impositas, aut per christianam tolerantiam earum adversitatum, a quibus m talium vita immunis esse nequit; verum etiam per jejunia, eleemosynas, orationes, et alia pia spiritualia vitae exercitia; alioquin Verendum esset, ne salutis
remedia ab Ecclesiae benignitate fidelibus suppeditata, paulatim in pravae libertatis et licentiae flamentum traherentur: compluribus sibi temero blandientibus de
remissione tum sempiternae poenae, per sacramentalem
absolutionem, tum temporὼis, per indulgentiae pontificiae applicationem, in exitu vitae impetranda; neque cogitantibus, quam incertum sit Omnibus non solum qua hora, et quo mortis genere ex hac vita migrandum sibi fuerit; sed etiam an indulgentiam, licot externo ritu sibi applicatam, cum effectu sint percepturi. Hae-Postera aeque ac periculosa antiquis Ecclesiae temporibus inoleverat consuetudo, ut non seuci ex iis, qui ad baptismum nomina obtulerant, ad finem usque vitae ipsius sacramenti perceptionem prorogarent, quo scilicet interim ingenio libero indulgerent, ac demum
cum h vita discessuri essent, per salutare laVacrum, ab omni culpa, et tam ab aeterna, quam a temporali Poena soluti, ad coeleste regnum recta transferrentur; Contra quos extant gravissimae objurgationes sancti
Gregorii Ggiangeni in oratione XL. et S. Joannia Chrysoatomi in Homilia I. super Acta: Sed et Ecclesia
437쪽
eatholica pravam hujusmodi confidentiam improbare se declaravit, dum eos, qui in mortis periculo b tismum
susceperant, si convaluissent, a sacris ordinibus, et ab
ossiciis ecclesiasticis arcendos, ac perpetuo irregularessere deerevit. Et quoniam sacerdotibus, qui fideles in Extremo amne laborantes pie adiuvant, Vel Ecclesiae Aactramenta ipsis ministrant, rituale Romanum injungit, ut si aegrintus indulgentiam plenariam legitima aut ritate concessam eo equi Valeat, eam illi in mentem reducant, Proponantque: quid ad eam consequendam agere debeat ; ex his autem, qui ad hujusmodi statum e aeti sunt, alii quidem eum plena cognitione integrum linquelae usum retinent, alii vero loquendi faCaetatem .miserunt, licet antea sincerae contritionis inmeia dederint, eaque adhue ratione utentes, identidem dare non desinant; Ideo, quo certius praedicti omnis indulgentiae fructum consequi Valeant, praelatiB Ba Ddotibus mandamus, ut omni ratione Etudeant mori. bundos fideles excitare ad novos de admissis POECatis doloris actus eliciendos, concipiendosque ferventi imae in Deum charitatis assectus; praesertim vero ad ipsam mortem sequo ac libenti animo de manu Domini guscipiendam. Hoc enim praecipuo opus in hujusmodi articulo constitutis imponimus et injungimus, quo se ad plenariae indulgentias fructum consequendum P-Parent, atque disponant I). Qua in re author Nobis est sanctus doctor Augustinus, qui in Libro XIII. de Civit. Dei cap. 6.' postquam horridam mortis RPeciem,
I Praeterea ex Indulto, quo Aoultas eam moribundis impertiandi. Episcopis eo edi solet, notari debent sequentia:
ties aliquem utri utque sexus fidelem in mortis articulo constit tum esse contigerit, si Vere Poenitens et confessus ac Sactra communione refectus, vel quatenus id facere nequiverit, saltem con
tritus Nomen Josti ore, si potuerit sin minus, corae devote invocaverit, et mortem, tanquam peccati stiΡenaeum, de manu Domini patienti atque alacri animo sus perit, toties Per teipsum aut presbyteros delegandos, apostolicam benedictionem nostro et R. Pontificis pro tempore existentis nomine cum Plenaria omnium Peccatorum indulgentia et remissione impertiri valeas, saeuitatem tenore prementium, servata tamen in omnibus Bonodieti XIV. nonis aprilis 1747 expeditarum litterarum foma et dispotatione, impertimur. Volumus autem ut tam tu, qtam delegati formulam adhibeatis a memorato Benedicto XIV. praescriptam,' etc. Dj0j1jgsd b, COOste
438쪽
eique renitentes hominum animos descripsit, quodque in aliis suis operibus non semel docuerat, mortem numiram esse peccati originalis poenam, ibi quoque asseruit et confirmavit; haec ad rem nostram apposithsubdit: Quidquid tamen illud est morientibus, quod cum gravi sensu adimit sensum, pie fideliterque tokrand- auget meritum patientiae, non aufert vocabulum poenae. Ita cum ex hominis primi perpetuata propagine, procul dubio sit mors poena nascentis et tamen, si m-prietate justitiaque pendatur, fit gloria ranascentis ; et cum sit mors peccati retributio, aliquando impotrat, ut nihil retribuatur peccato. Pro impertienda vero benedictione fidelibus in mortis articulo constitutis, applicandaque ipsis plenaria indulgentia, cum nulla certa formula Olim praescripta seret sanctae memoriae praedecessor noster
Benedictus ripa XΙΙΙ. anno Domini I726. pias quasdam preces et orationes ad hunc effectum adhibendas publicari mandavit: quarum exemplo, in his quae Op- portuno judicavimus, inhaerentes, aliam de novo formu- lam, cum his, quae in hac nostra constitutione prae- Scripta sunt, magis congruentem consecimus et insti tetiimus, quam ab omnibus in posterum usurpari prae-
cipimus; mandantes hoc ipsum inculcari, et injungi in apostolicis litteris, quae deinceps pro concessione prae dictae facultatis indulgentiae plenariae moribundis im-
pertiendae, ut praemisimus, eXpediendae erunt. Ac decernentes, ipsas praesentes litteras semper validas et efficaces existere, et fore, suosque Plenarios offectus perpetuo sortiri, et obtinere, atque iis, ad quos spectat, seu spectabit in futurum plenissimo sum agari: non obstantibus apostolicis, et in generalibus, seu pr vincialibus, aut synodalibus Conciliis editis generalibus, seu specialibus constitutionibus, ac quibuscumque comtrariis, etiam congregationum S. R. E. Cardinalium, decretis et resolutionibus, etiam apostolica authoritate approbatis, roboratis, et pluries o firmatis; usibus qumque, stilibus, et consuetudinibus, etiam immemorabilibus: quibus omnibus et aingulis, ad praemissorum effectum, motu, scientia, et potestate praefatis, amplis' sime derogamus, aliisque contrariis quibuscunque.
Volumus autem, ut earundem praesentium transu -
tis, sive exeippiis, etiam impressis, manu notarii publicis subscriptis, et sigillo personae in dignitate ecclesiastica
439쪽
eonstitutae munitis, eadem ubique fides habeatur, quae ipsis praesentibus haberetur, si serent exhibitae, vel
Formula igitur, quam pro impertienda benedictione, et plenaria indulgentia moribundis fidelibus applicanda, μt praesertur, in posterum adhibendam esse praescripsimus, talis est: Vide Manuale Pare., edit. ultimin Datum Romae apud Sanctam Μariam Μajorem Anno incarnationis Dominicae 1747. Νοnis Aprilis, Pontifi
Cum non pauci ad hanc sacram Congregationem indulgentiis sacrisque reliquis praepositam supplices libelli porrecti fuerint, praesertim e Gallia, si Conseas,riorum inopiam pro obtinenda facultate sacramentalem consessionem peragendi per plures dies ante euchari licam communionem indulgentias acquirendas Praescrim stam; nec non ut explicetur an ad eas lucrandas liceat sacra synaxi refici in pervigilio diei sesti, pro quo de- Clarantur Concessae; eadem sancta congregatio habita in palatio quirinali sub die Is Aprilis proxime paeet riti. auditis consultorum Votis, omnibusque mature expensis, censuit licere ad praefatum effectum Euch ristiam sumere in pervigilio festivitatis: quo vero adpetitam explicationem respondendum censuit. Firmo remanente decreto 9 Decembris I 763 pro iis fidelibus, qui ad consessionem semel saltem in he mmada accedunt. Pro caeteris autem fidelibus, in locis, in quibus ob inopiam consessariorum nequeunt fidelas frequenter eonfessione expiari: postulant;bus commin
440쪽
vicetur dictum decretum, et sacto verbo cum Sanctissimo extendatur ad omnes utriusque sexus fideles, unde consessio peracta infra hebdomadam ante festivitatem suffragari possit ad indulgentiam lucrandam, expletis aliis conditionibus injunctis, et dummodo nullius lethalis culpae post peractam consessionem Commissae, conscii sunt, nihil innovando circa indulgentias ad formam Jubilaei concessas, ut in citato decreto sDecembris 1763. Factoque Verbo cum Sanctissimo in audientia habita per me infrascriptum secretarium die II Junii 1822, Sanctitas sua sanctae Congr. votum benigne approbavit ac publicari mandavit. . Datum Romae ex secretaria ejusdem sancine Congregationis indulgentiarum die I2 j unii 1822. G. Card. . ab Auria Doria Loco ' Sigilli Pamphili praef. pro R. Ρ. D.