장음표시 사용
261쪽
qui in humida putridaq; istius uitae foeditate relinquuntur, Ut plane laetus quidam in litoro, non autem homines, dolent uicem illius qui priori istis, quae nos ambiunt, angustiis egreditur, tanquam ab aliquo bono discedat, nescientes ei ad similitudinem infantis qui per
partum in lucem hanc editur, oculos aperiri, oculos in litam , animi, quibus ueritatem reruintuetur auriu sensum patefieri, quo exaudit arcana uerba , quae non licet, ut ait Apostoliis, 1 Core in homini loqui vos pateneri, quo purit in amate a riaci alienum haurit spiritum, per quena ad uerba coelestia, uerumq; sermonem edendum confirmatur, cain sanctorum canentium, cho r0 celebranti utra numero admistiis fuerit: diuiniimitem uitandi sensum tribui, quo, ut in psalmis proditum est, percipit, bonum es eis .iiν. Dominum: odoratiun praeterea talein dari, a. quo Christi fruatur suauitate eamq; tangendi μζJ-lium, qua ueritatem animus apprehendi . uerbum ipsam contrectat, tit Ioannes testatur
quis ili haec, alia eiusmodi post molli idx sthita tum hominibus reposita sunt, quid sibi nil tu i ctus, moeror in squalor Respondeant hicn0bis, qui erim naturam X plorant, lirum
melitis putent, in bono diiudicando corporeis sensibus decipi , an oculis animi uerstatem ipsum aspicere. Hic enim, ut bonum ipsum animus discernat, alieno iudicio cogiti irinserit ire. Etenim cu perfectam ipsim uim corpus recens
262쪽
compactum , ac pueriliter agens capere ει cliacat, perfecta autem sensuum actio simul cum infante nascatur fit, iiiiii iudicando bono sensus animuiri praevertant, , quod sensibus bonum apparuerit, animo quoque Uideatur. Itaque propter institutam consuetudinem aninius
incosiderate, ut bonum, amplectitur id, quod sensus colore, succo . aliis eiusmodi illec, bris bonum dimetiens testimonio sitio comprobarit. Quibus post discessiim a corpore subi tis, necesse est , ut animus id uere bonum existimet, cliiod proprium ipsi, natura coitinctum est. Neque enim amplius pukhra coloris specie illicietur obtutus, ademptis iam oculis. Nec aliud quidquam eorum , quae sensum demulcent eligetur, omnibus corporeis sensibus alia latis , relictaq; sola mentis actione materiae, corporis Aperte diuinam pulchritudinem comprehendente , sine ullo impedimento natura proprium bonia percipiet, quod nec color est,
nec ura, nec interualltim, nec quantitas, sed
omnem coniecturae similitudinem superat. Cur igitur, inquiet aliquis praesentis uita miseria dolens, facitim est corpus, aut cur nobis datum si quidem ut ostendit oratio tua , uita ab illo seiuncta praestantior esto Respondemus, non partium eX illo lucrum accedere, siquis omne naturae ordinem consideret. Beata quidem est illa Angelorum uita, quae nulla eget corporis pondere . Attamen neque haec , quaremis ad
263쪽
i quis θη illam dirigitur, est imperfecta. Est enim pra sens uita tanquam uia quaedam nos ducens ad id, quod speramus. Vt in arboribus videmus: in quibus cum fructi is a flore principiu ducat, per ipsum florem eo progreditur, ut fructus fiat, licet flos non sit fructus. Et ipsae segetes, quae eX seminibus prouenitini, non statim spicam ostentant, sed herba primum enascitur, deinde culmus herba corrupta consurgit tum in sumina spica granitin perficitur . Quae cum fiunt, necessarium hunc ordinem, seriem no accusat agricola, nec ait, quorsitim flos ante fructuma aut cur herba nascitur prius, qua ipsum granum cum flos defluat, herba inaniter exarescat, humanoq; uictui nihil prosita Nouit enim, qui mirabile naturae artificium intuetur, aliter fieri non post e, ut eX seminibus plantisq; fructus gignatur, nisi ad eius perfectionem artis id hoc ordine natura uiam inuritat. Neque enim, quoniam herba, quae prius emittitur, inutilis est, eaq; non uescimur, iccirco id, quod fit, est inane, ac stiperuacuum. Nam qui indiget cibo , nihil aliud nisi utilitatem considerat suam, naturae uero unum illud propositum est, ut instituto ordine fructu ad absolutionem perducat. Itaque multipleX primum c acto semine radiX emittiti ir, qua e humore nutrimentum attrahatur. Tum herba pullulat, quae radicem operat, ne ab aere detrimentum accipiat ac
licet ipsa fructus no sit, uiam tamen praebet quo-
264쪽
dam modo, affert auXilium, quo fructus per osciatur. Etenim cuiri insitam se inini uim sic ex purgat natura, heibam tanquam frumis excre mentum proiiciens quin ea radicem protegit defenditq; ab acris iniuriis, quae Ue e frigore, uel cX calore prouentiliat. At cum radicibus in imo firmius munitum est semen, neglecta dein ceps herba, quod radi nota eget amplius defensione, tota uis ad culinum extollendum, ac per-1kiendum incumbit . Natura enim artificiosa quadam sapientia sublimem fabricam machinatur, qua germen directum mutuas in circuitu distinguitur timicis in quibus principio culmus humidus, ac tener inolescat, necesse est d, quo tutior sit, geniculis per medium tanquam uinculis muniatur . ubi autem ad congruentem am titudinem ascendit, ita stragem emittit, ut eX ltrema tunicae se spicam edat, qliae arillarum multitudine tanqualia capillorum uallo distin tela frugem tegit, imis aristarum receptaculis,nnutritur Cimi igitur non indignetur agricola nec ob stirpium fibras, nec propter herbam, nec propter spicarum aristas, quae quidem innania proueniunt e semine, sed in his singulis usiimqtiendam perspicit necessarium, quona Itura artificios progrediens, cibiiciens quae
sunt inutilia, frugem perficit,4 absoluit ne tibi quidem iniqim ferendum est animo, quod natura nostra necessarias perseques uias ad proprium inem perueniat. Sed ut in exemplo se
265쪽
NON FSSE DOLEN IN EOR. B. 08 . in initin cerni S debes X istimare, quod praesens est ad utile, e necessarium aliquid onantiao re- terti, ac dirigi, neque illud esse, cu is gratia geri niti stimus. Neque enim foeti in creator noster formauit , ut in matriculcro PermanerenuiS: neque inde nos educit, ut in infantia, aut in V, sua deinceps sit bsequuntur, elatibUS , natura semper aliam poli aliam induentes, formamc0rporis commutante degeremusci neque ut corpus ipsum accedente morte dis lueretur: sed ut per haec. alia eiusmodi, quae sunt an quam partes illius uiae, per quam lucedi .ims, ad statum nostrum prist inti lusioceli, adi similitudinem Dei perueniremus. Aeque in admota dum ad perficiendam spicam ex naturae instituto herbam ostendimus esse necessariam, nec tamen propter ipsam herbam, nec propter tunicas, aut aristas, alliculinum instituitur agricultura, sed propter Rhigena tescitu accomodatam, ad cuius perfectionem natiira per illa progreditur fice X pectatus huius ustae finis est beatitudo.
Qil Tllero nunc corpori eueniunt, Ut mors, s ne tus, forina inclutiata, infantia informario
eius in utero, ut herbae, arisbe, tulini,stintllelliti uide, per quas ad perfectionem speratam contendimus ut an tibi ipse propones, si sapis, i iec propter haec indignaberis, nec ullo modo sic animo afficieris, utilet ab hac uita decedens angaris, uel sponte mortem praeripias
ii Iam illud licet a proposito noli alienvim esse
266쪽
ii ideatum fortasse non erit inutile ut adiungamus. Nempe naturam assidiae in morte incum sus instare atque inhaerere . Etenim tim uitabcre,uitaeq; tempore antecedenti mortem pror Praeteriens semper ad liturum contendat, nec ad praeteritum unquam reiicrtatrir, quid alnidest, quam mors, id, quod uitalem actionem us qtie subsequitur Q iare cu in telnpore, quod ante fluxit, desinat motus omnis S actio uitalis, mortisq; proprium sit, res ad interitum, nihilumqt redigere, quod quidem semper actioni Praeterhae omnino contingit, non mentitur, qui huic uitae mortein dicit ella coniunctam. Hoc autem res ipsa uerunt esse confirmat, quando quidem, quod ad subiectam materiam pertinet, homo non est idem hodie, qui hieri fuit Ali Pri
quid nim ex eo momentis singulis moritur, S foetei 3 corrumpitur, labiicitur: cuna tetrum natura foetorem eX corpore, tanquam funus ex laliqua domo, efferar, quod uitalem facultatem iam eXuit, terrae tradat. Quamobrem, ut tetisaulus ait, quotidie morimur, quippe qui non otii iidem semper manemus in ipso corporis domi ucilio, sed accessione decessioneq; continua alii: h ex alio reddimur, desin notiti in assidue corpus immutamur. Quid igitur cu morte nos ut hos-Pue peregrinosq; gerimus 'cum demonstra trum sit uitam hanc, quam in carne degimus, ni ihil aliud esse, nisi perpetuam mortis commenstationem ac studiimasQuid Z ipse somnus,atque uigilia,
267쪽
uigilia, quid aliud sunt, nisi mortis, uitaeq; complexus, atque coniiui ii, cum dormientes tanquam extinctos sensuS nos deserat, χXcitatos uigilia speratae resurrectionis admoneat ξVem in digressione hac ad alia cossideranda nos adducente, quod proposuimus, nondum explicauimus Q Mare ad Propositu na reuertamur,ollendam usq; ne corporis quidem natura inutilem illa ad spem bonorum, quae a nobis eXp stantur. Etenim si tales mansissemus, quales initio fuimus procreati, Dei similitudine in nobis elucete, pelliceat Unica neritiqua indiguissemus Diuina enim, quae principio in nobis cernebatur nota, non in qualicunque figurae coloris'ue proprietate consistebat, sed quibus insignibus Dei pukhritudo conspicitur, iisdem
homo decoratus per beatitudinem aegritudinis ScotTuptionis eXpertein Xemplaris gratiain exprimebat . Sed posteaquam a uitae nostrae inimico dolis deceptus ad bestiarum rationiq; contrariam uitam amplectendam uoluntate sua propensior euasit, inconsideratius fortasse rem expendentibii , uideretur utile ut a malo discederemus inuiti coasiiq; ad bonum reuerteremur. At humanae naturae esse ioci imitile uisimi est, atque iniquum, ut ob eam dispositionem natura maximi boni iacturam faceret. Nam est Deo similiis, beatusq; ea re esset homo, qud ilibera praeditus erat uolutate Iuris enim ine sui, S nullius subiecthim ina perio, diuinae est beati-
268쪽
ali quid impuliti et, ea spoliasset ipsur
te. Qui enim sponte motuq uoluntario naturam suam ad aliquid eorum, Uae non conue
ni Mnt,cointerterunt: sit per uim ab iis, quae sibi ipsi delegerunt, desistere cogantur , bonum illis adimitur, quod habebant prius, eaq; res est priuatio diurni honoris. Libertim enim uoluntatis arbitrium est honor diuino aequalis Quamobrem ut simill&humanae naturae relinqueretitur dignitas liberaniolutatis,4 ipstari auferre-ttir malim Gaanc ditiina sapientia rationem X- cogitauit, ut in iis hominem esse sineret, quae Lbi ipse elegisset, quo, gustatis malis, quae concu- Pitierat,experiendo I discens, lux qua bus commutasset, ea cupiditate rursum incenderetiir, ut uitiorum perturbationimaq; quae rationi inimicae sunt, onere deposito, Suel in praesenti uita precibus aptetiaeq; studio purgatus, uel post obitum per Apurgantis ignis fornacem Xpiatus ad pristinam uellet redire felicitatem Vt enim si quis medicae facultatis,4 eorum, quae ii aletudin iel prosint, uel obsint, peritissimus adolescentulo quidem consuleret salutaria, sed ei tamen propter aetatis prudentiaeq; imbecillitatem consilio suo persuadere non posset, quominus a fructu, aut herba aliqua perniciosa temperaret, is sit onme remedioru genus in promptu haberet, permitteret filio, ut re noXiai sceretur, quo morbi molestia, aut dolore ali
269쪽
quo affectu, eq; ipsa paterni consilii utilitatena agnoscentem, Ualetudinis i cupidiorem medicamelis suis in pristinum reduceret statum, Unde propter stulta cibi peltiferi cupiditatem eX-cidisset si humanae naturae dulcissimus, atque optimus pater, quae salutaria, quae ite perniciosa essent homini, plane nouerat itaque ii ii admonuit, ne perniciosa cotingeret Verii climre deterioris cupiditate licto iis clier,medicamelis non indiguit,qui biis cum ad pristinam sanitatem reuocaret. Eten illa cum corpoream ista inuoluptatem animi thiae praetulis et uisiis est quoda in modo Deus permittere, hominem eo impetu ferri, propter timicam illam pelliceatra, quam ob eius propensionem ad mal un induit illum, qua quidem tunica naturae ratione uacantis proprietates homini admistic sunt. Sapientia enim illa, quae per contraria quod melius est, disponit, naturae ratione praeditae bestia ruinindumentum confecit. Nain tunica illa pelliceasecum ferens omnes proprietates, quas e bestiarum natura cotinet, nempe uoluptatella, iracundiam , utturis, uentrisq; uitia, cilia eiusdegeneris, hominis proposito praebet occasione, ut, ad vitrum uelit, sese conuertat, cum uirciliis& uitii materia sit, in quibus, dum hic uiuit, pro arbitratu suo uersatur. Si neglecto, quod bestiarum est , urbanius uiuendi genus complectetur, ratione uincens, quod rationi contrariusit, praesenti hac uitaui uim sibi admisti in e&-
270쪽
piabit. Sin quo perturbati omina impetus ducet, inclinabit, bestiarum ci pellem ad uitia ni inistrain e adiit tricesia adhibebit, aliud ei deinde uterin lima erat consilium iit ad bonum perueniat, clam c Orpore egreil iis, cognita, quae inter uirtutem ristium est, differentia, non poterit diuinitatis particeps fieri, nisi maculas animo immistasitirgatorius ignis abstulerit. His de causis corporis usus nobis est necessarius. Eo nanqueo liberum nobis adest arbitrium, ,edittis non intercluditur, sed hoc ordine& uersu uolentes ad bonum prouehimur, aliis quidemiam inde ab eo tempore, quo uiuunt hic, spiritalem , a uitiis, ac pertiirbationibus alienam uitam instituetibus, quales intelligimus Patriarchas. Prophetas X titisse, lui una cum ipsis. post ipsos per uirtute S sapientiaeshidiu ad perfectionem reuerterunt, discipulos, Rapostolos, martyres dico, quicunque corporeo in materiaci; demerso honestum cinniimitte coniunctum uiuendi genus anteposuerunt: iii licet numero pauciores fuerint,quam illi, qui ad deteriora desseXeriint, Xemplo tamen ac testimonio suo uirtuten in carne coli comparaxi l posse testantur Aliis autem post hanc uitam purgatorio igne materiae labes propensionem ad maluin abstergentibus S ad gratiam initio naturae concessam uoluntaria bo-1iorum cupiditate reiiciliatibtis. Alienoruenim cupiditas in natura perpetuo no inlia ret. Qil'-