장음표시 사용
101쪽
de baptismo suscipiendo pracceptum. Nec mullum ab I iis abludit e Remonstrantium secta Episcopius, ajens, baptismum esse publicum Christianae prosessionis signum , et tesseram. At gravissime saliuntur. Quandoquidem baptismus non sola externa est Christiani nominis professio , sed illius causa in Christi Molesiam ingredimur Acι. II. 41. , peccatorum T missionem consequimur Titum III. 5. ) , aeternamque adipiscimur felicitatem Marci XVI. r6. ).
Praeceptum ejusdem habemus universale, singulosque
obstringit homines Matth. XXVIII. rs ), cunctaeomplectitur loca Marci XVI. 15. ) , omnia tempora Matth. XXVIII. ao. ). Melanchion contendit , baptisma esse signum , quo Deus nobiscum agit, reeipitque in gratiam. Nihilominus , cum regenera di vim baptismo non tribuat ; atque habeamus compertum , modo non uno Deum nobiscum agere , ut in gratiam recipiat, hanc etiam merito rejicimus d linitionem. Nec meliorem Viam Calvinus aggressus est, asserens baptismum esse signum imitationis , quoia Ecclesiae cooptamur societatem , ut Christo insili inter filios Dei censeamur. Quandoquidem cum de peccatorum remissione , nostraque regeneratione alte sileat, eum hallucinatum fuisse dubio caret. S cIsoLION. Calvinistae vim tantum obsignandi gratiae promissionem baptismo tribuentes, Plurimum inter se dissentiunt, an eandem in omnium Christi norum infantibus obsignet , an in solis electis. Divisas Calvinistarum sententias recenset B daeus Ost. Teol. Dogm. lib. V. c. I. f. I.
Baptismi Christum Dominum Sacramenti baptismatis instin titutio. tutorem esse, tot Scripturarum testimoniis manifestum est, ut in dubium revocari nequeat. Verum , si de institutionis tempore sermo habeatur , res eSt non admodum Perspicua. Arbitrantur Oon pauci Salvat rem Sacramentum hoc post resurrectionem suam instituisse , quum Apostolis dixit Matth. XXVIII.
19. : Euntes ergo docete omnes gentes baptizantes eos in nomine Patris , et Filii , et tristis sancti. Altamen videtur vero similius, jam ante passionem
102쪽
suam instituisse baptisma. Enimvero apud Ioannem an. III. 22. ), Christum baptizasse legimus, quamquam id discipulorum suorum ministerio secerit an. IV. a. ). Quae exponens Magnus Augustinus Trare. V. in Dan. n. I 8. inquit: Quamquam ipse non baρusaret, sed disc*uli ejus: ipse et non ipse : ψse ροlesfate , illi ministerio ; seroiciatem ad butirandum illi admouebant, Potestas haptizandi in Christo permanebat. Unde manifeste ap- Paret , Apostolos non Joannis , sed Christi baptisma
contulisse. Lex Salvatoris de baptismo suscipiendo Iudaeos a Pentecostes die , Gentiles post susscientem Evangelii promulgationem obstrinxit. υScΠΟLION. Non est, cur increduli mullam operam ponant in iis monumentis colligendis, unde evincitur ablutiones sacras apud omnes serme nationes invaluisse ; id enim libenter damus. At sequiturne Christum Dominum hujus Sacramenti non esse institutorem y Μinime genitum : Siquidem baptisma , non in aqua tan-lum , sed etiam in SS. Trinitatis invocatione consistit , cuius virtute sit, ut aquae elementum ConSecretur , atque ad effectum supernaturalem producetidum divina virtute elevetur. Hinc merito ajebat Augustinus tract. XV. in Dan. Tolia aquam , non est baptismus , tolle perbiam , non est butimuS.
Quod Sacramentum non solum adultis omnibus Εjusdem praecepit mith. XXVIII. Mar. XVI. ), verum ne Mitas,
etiam medium singulis ita necessarium esse jussit , ut absque eo , aut ejusdem saltem Voto aeternam 4alutem consequatur nemo. Quandoquidem apud Ioan
nem Ioan . III. 5 et 6. ) legimus Christum di
xisse : Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Diritu sancto , non potest introire in regnum caelorum: quod
natum est ex carne , caro est, quod naIiam est ex
viritu , viritus est. Unde percipimus , quod sicuti vitam ille non habet corporis , qui ex Carne uatus haud est; ita nec vitam obtinere spiritalem , queat , qui ex aqua , . et spiritu renatus non est. Hinc ad baptismi ostendendam necessitatem eo lom Joannis loco usi sunt praeclarissimi Ecclesiae Patres ausi inus
103쪽
de Pec. mer. n. 8. ). Eandemque agnOVit, agnoscitque veritatem Ecclesia non tantum Latina , sed etiam
Graeca et orientalis id. Benaud otium tom. V. Pe p. fidei lib. II. c. I. et II. ). In errore autem versantur Calviniani asserentes , fidelium filios ante adeptam baptismi gratiam jam sanctos PSSe i Be Per- Peram interpretantur Paulum I. ad Corinth. III. i . qui natos a Parentibus Christianis sanctos
tantum vocat in spe et designatione, quemadmodum sanctum nuncupat insidolom maritum', ob mulieris fidelis consortium. Caelerum idem gentium DO-Ctor omnes omnino nasci irae filios diserte tradit Ad Eph. II. 3 ): atque Ecclesia in precibus auis a parentibus sidelibus genitos ante baptisma sub daemonis Potestate esse noscit Pro Ecclesia Graeca pide
Goarium p. 339. Scitora os . Quid medii, ot praecepti necessitas Sit, jam CCXVlL Scliol. ) expositum est. Floc unum
observatione dignum arbitror: aliud esse medium necessarium abso Iule , aliud hvpothetice. Primum est medium ad salutem assequendam divinitus ordinatum , ut sine illo finis nulla ratione oblineri queat , etiamsi eo absque culpa, quis careat. Gratia sanctificaus,
. et peccatorum remissio media adeo sunt necessaria ,
ut illis si careas , spes salutis affulgere tibi possit nulla. Aliud egi in ilium secundum legem ordinariam a Deo constitutum : ut absque illo vel in re , vel in Mequivalenti habito, saliis obtineri nequeat, quamVis inculpate quis illud non habeat. Qua ratione baptisma itu est necessarium , ut absque illo , in re , vel in aequivalenti, ardenti scilicet ejusdem voto , aut martyrio vitam aeternam haud obtineamus. Ex vetustis haereticis baptismi necessitatem denegarunt Cajani , nonnulli Gnostici, et Manichaei. Christianorum filiis absque baptisma is Sacramento regnum caelorum attribuerunt, Wiclessus, ut narrat Tliomas Waldensis , Zwinglius lib. de pera et falsa Religione, tum Calvi Diani, quibus accessit Semlerus lib. IV. c. 3. pag. 6i9. Sociniani vero nullam vel me-Disit oti by Gorale
104쪽
dii, vel praecepti necessitatem agnoscunt; inrano Qua-ckeri, Moshemio teste saec. XVII. SeCt. II. P. II. c. 4. f. X. nec sacro sente suos Iustrare dignatatur , Hentes : baptisma institutum esse mere Iudaicum.
Socinianis se jungunt Calvinistae, ut firmum, quod Adum sario- ex Ioannis capite tertio argumentum deprompsimus , rum a Uu nobis eripiant. Asserunt I. verba haec: Nisi qtiis renatus fuerit ex aqua et Spiritu sancto , metaphori ESSU exponenda , quemadmodum hoc aliud ejusdem 'Ioannis testimonium : Qui credit in me , siciat diue Scriptura , flumina fluent de oentre ejus aquae PL
Mae cap. VII. 33. ) , quod allegoricam indubie
explanationem habere debet. II. Nec ossicit , ajunt, quod spiritus mentio fiat, et aquae iungatur , naui I articuIa et non raro expositivae tantum vices gerit. ta Ioannes Baptista de Christo loquens ait: υse posbullaabit in Spiritu sancto . et igne Mailli. III. a. ) , nempe sensus est : Vos baptizabis igne sancto , et Frrituali; quapropter verba ea aqua , et Spiritu sancto idem sonant, ac si dictum suisset , Nisi quis renatus fuerit ex aqua spirituali. ΠΙ. Cum
Christus dixisset Nicodemo: Nisi quis rennitis fuerit, reposuit ille: Quomodo Mossunt haec fieri r quam
ob causam a Salvatore reprehensus suit: Tu es ma-gιster in Israel , et haec ignoras ' At vero si de aqua naturali sermonem instituisset, immerito Nicodemum reprehendisset : Quomodo enim solo ratio uis Iumine percipere potuisset , aquam Vim habere regenerandi Z Itaque cum verba Ioannis 3. de aquae baptismo Christus mimine protulerit, perperam Pro huius adstruenda necessitate allata Sunt.
Verumtamen inanem ii ludunt operam. Quando-Rcwlvuntur quidem in sacris libris compertum est , voluisse Christum in Iordanis aqua baptizari , atque si Per eum in columbae specie apparuisse Spiritum Sanctum ;quae ideo facta sunt , ut designaretur, Christi ha- Ptisma in aqua, et efficacia sancti Spiritus fore instituendum. II inc cum legimus Salvatorem dixisse: Nisi quis renatus fuerit ex aqua, et Seiritu bancto , Distita Corale
105쪽
ex cognatis Scripturae locis in sensu proprio verba haec esse accipienda edocemur. At Vero , cum apud euindem Evangelistam de fideli dicitur : Flamina decentre ejus fluent aquae visae , metaphoricus sensus in omnium oculos iucurrit. Veniamus jam ad alteram dissicultatem. Elsi particula et nonnumquam expositi vae vim habeat , tamen natura sua copulativa est, no duo separata conjurigit ; quam Vim in laudato Joannis loco habere satis est jam demonstratum. Falluntur autem , quotquot a junt , Verba haec : θω
oos baptizabit in Spiritu sancto, et igne hunc redolere sensum i ipse vos bapti Eabit igne sancto, et spiritali : neque enim Spiritus sancti Domine ignis intelligi potest , quum potius ignis Spiritus saucii si-guum , et symbolum sit : ita dispertitae linguae tamquam ignis signum erant Spiritus sancti , qui Super discipulos singulos descendit , seditque Act. II. 3. ).
Perperam itaque per aquam et Spiritum Sanctum adversarii nostri aquam spiritalem intelligunt. Quantum ad ultimum , advertas Nicodemum arbitratum fuisse, ut contextus declarat , Christum de carnali regeneratione suisse loquutum. Quam erasaam hominis ideam correxit Christus , inquiens : Nisi quis renatus Derit . . . . quod natum est ex carne, cam cst; quod natum rat ex sPiritu , viritus est Ioan . III. 5. D. . At Nicodemo reponente: Quomodo Possunt haec fieri r consequebatur , eum non solum regenerationis modum, sed spiritalem ipsam regenerationem tot Scri- . Piurarum oraculis stabilitam ignorare. Qua de causa merito a Christo suit repreli usus.
Baptismum Quamvis baptisma medium sit ad salutem conseiadqudo Ri,' quendam necessarium , divina tamen ordinatione Cou
nihi diu a.' Stitulum est, ut adultus quilibet aquae baptismo pri- votum, et Vatus ardenti Ejusdem volo, vel martyrio salutem martyrium. obtinere queat S. CXXX. Schol. ). Cujus asser-
Verba haec , et igno in multis Graecis codicibus minime reperiuntur. Robertus Stephanias sopium , Millius cilios viginti codices ita quibus deo,t , Proserrant. Genuina tamen ju- Micamus , quoniais Latini Patrin, et Graecorum pars major rethi Wit. Vid. Calmet tu buuc locunt.
106쪽
tionis veritas inde elucescit , quod promiserit Deus aeternam vitam iis , qui humili , et contrito corde ad eum accedunt , invocant , diliguntque. Apostolus enim ad Romanos scribens , inquit ad Rom. X. ai. 13. : Omnis, qui credit in illum, non confian
detur . . . Omnis enim , quicumque in Ocaperit no
men Domini , salous erit, et Christus ipse Ioan. XIV. ai. γ ait : Qui diligis me , diligetur a Patre
meo. Exemplum habemus in Cornelio , sociisque ejus, qui ob ardens Christianae Religionis desiderium ante adeptum baptismi Sacramentum Spiritum sanctum receperunt Act. X. 44. ). Quod non minus tenendum est de illis , qui vitam pro Christi Domine dederunt. Quandoquidem Salvator dixit Matth. X. 3a. ) : Qui confitebitur me coram hominibus , conis flebor et ego eum coram Patre meo , qui in caelis eat Ib. XVI. 25. ), nec non: Qui perdiderit ani-
mam suam Pruter me, Moeniet eam. Quibus oraculis consonans Augustinus scribit Lib. XLII. de eis. Dei cap. VII. ) : Qui pro Christi confessione moriuntiar , tantiam eis patet ad dimittenda Peccata , quantum si abluerentur sacro fonte baρtismatis. ScuoLION. Merito PP. Tridentini sess. VI. de Iust.. cap. IV. dixerunt : Quae quidem translatis nempe a statu peccati ad gratiam ) post Gangelium Promulgatum sine LMacro regenerationis, aut ejus Moto feri non PoteSt.
Quum sensibilia signa essicaciam spiritalem nullam Bes haptis- nativa virtute sua habere queant; atque quam ha- mi est solabent, in soIum Dei beneplacitum sit refundenda om- n turalis Mnis ' Prudens nemo in dubium vertere poterit, nul- 'M' Ium aliud baptismatis elementum sensibile admitti posse , nisi quod Christus instituit, atque per verbum Sacramentale ad gratiam producendam elevare Placuit. Jam vero Christum Dominum rem , sive ut Scholastici loquuntur, materiam hujus Sacramenti institui Se aquam naturalem solam ex allato S. CCXXX. Joannis testimonio fit palam: ae Apostolorum doctrina , et consuetudo demonstrat. Nain Petrus eos ,
qui credideruut , aqua tiugendos esse, asserit Act.
107쪽
X. , Eunuchus a Philippo baptigandus descendit in aquam Ib. VIII. 36. ) , Paulus Ephesios docet ad Eph. V. 26. ), Christum semetipsum.
tradidisse , ut Ecclesiam sanctificaret mundans eam Moacro aquae in pecto pilae. Quod si ad latinae , graecae , orientalis Ecclesiae Praxim confugiamus ;ubivi S , ac sen per aquam solam pro signo sensibili hujus Sacramenti agnitam fuisse dubium non est. ScnoLION. Lutherus in colloquiis VmPosiacis , quidquid haluei loco habetur pro sensibili baptismi signo admittere videtur. At Theodorus BeEa Epist. LI. ad Thomam Tillium in quolibet liquore baptisma administrari posse autumat. Quam opinionem , cum primo moverunt Graeci , eam summopere detestati sunt, uti ex Meletio Syrigo apparet apud Retia olium lom. . lib. II. cap. IV. Baud ignoro , non neminem Stephani III. vel ut alii volunt II. proferre Besori-Ptum , in quo approbare videtur aqua deficiente ha- Ptismum in vino. Altamen viri doctissimi non unam ob causam supposititium iudicant. I. Quia tu cano- Num collectionibus non invenitur. II. Eo quod de eo silent aeutores coaetanei. III. Quod pauci codices habent, uec illi concordant, aliis Syricio attribuentibus , aliis Stephano Episcopo Tornacensi i iiiimo. quibusdam nec alicujus auctoris nometa Prameserentibus. Natalis Alexander Theol. dogm. Moral. lib. II. articul. 2. reg. 2. decretum Vitiatum iudicat. Conser dissertationem Barduini da Butismo in pino.
Modus ablu. ob praetermissum trinae immersionis ritum non 3- - pauci Graeci Schismatici Latinam Ecclosiam violati praecepti Dominici expostulant ream : at perperam nam etsi compertum sit ad saeculum usque VIII. Ecclesiam trina generati in immersione usam fuisse, Va- 1idum tamen agnovit semper hoc Sauramentum sive infusione , sive adspersioue collatum. Et revera
baptismi nomen lavandi actionem designat S.CCXXVII. ) , immo Paulus baptismum Vocat la να- crum aquae s ad Eph. V. 26. ), Moacrum remia rationis ad Titum III. 5. quod aspersione nou
minus , et infusione habere queas. Accedit his Mar- Dissilireo by Gorale
108쪽
nomen commemoraret atque eos adspersionem potius, vel infusionem quam immersionem voluisse itinuere ,
haud apparet ambiguum. Quid plura λ Apostolos ipsos
immersione trina haud semper baptizasse , recte in
serimus ex Actis Apostolicis II. 4 i. IV. 4. ), ubi
una die tria millia Iudaeorum , alia quinque millia hapti Eatos observamus. Tam brevi autem temporis spatio tantam multitudinem immersione trina baptizatam fuisse verosimile minime. Videtur. Nam credentes ad flumen adductos non legimus , atque Cum inter fideles non paucae foeminae essent Ac t. VIII. s. ) , ac baptisma immersione collatum detractis v stibus omnibus administrari consuetum esset , Ap sisIos Promiscue viros , et mulieres hoc pacto tinxisse , persuadere nobis non possumus. Scimus etiam Paulum , et Silam in carcere custodem cum ejus sa- milia tota baptigasse, quorum exemplum secuti sunt detenti in custodia martyres plures ; porro quis dicat, tantam ibi fuisse aquae copiam , ut immersione trina
baptisma peragi potuisset y Itaque quum ex dictis appareat nullum de immersione trina exstare Domini praeceptum, sed res haec fuerit ad disciplinam pertinens , Latina Ecclesia aequis de causis potuit illam
Sc HOLION. Marcus Ephesius in Epist. encyclica ad omnes orbis DiscoPos, Graecos, qui cum Latinis in ierant Pacem , carpit , atque duplex ab ipsis admittendum adversus Scripturae auctoritatem baptisma , unum per immersionem , Por infusionem alterum , insipientes asserit. Ieremias Patriarcha Constantinο- pollianus in II. ad kVittembergenses resPonSO Secundum Evangeliea dicta tritiam immersionem ri cessariam PDe contendit, immo ut Ricautius scribit
graeci non pauci immersionem non minus necessariam esse , quam aquam ipsam arbitrantur. Nihilominus nec ipsi loto corpore immergunt pueros duum Gregorius Protosyncellus asserit, insantis Caput non immergi , sed aqua suscepta in caVa manu Perfundi. Conser Goarimn in notis ad bo lismatis oscium p. 365. Mortuum de Aoenitentia lib. VIII. cap. Dissiligeo by Corale
109쪽
9. n. 9. Ite udotium lom. V. Perp. . lib. II. P. 4- cDissi Itatem nonnullam movet, quod Tertullianus, Basilius, Hieronymus immersionem trinam Apostoliis e traditionis esse scripserint , ac quod Chrysostomus hom. de Me , et Pelagius Romanus Pontifex epist. ad Gaudentium lianc ex Christi praecepto de-SCEDdere autumeul. Verumtamen animadvertendum
est , traditiones , quae pertinent ad fidem , moresque, nulli unquam obnoxias esse mutationi: bene vero iI- as, quae disciplinam respici uiat, uti trina est immemruo. Exemplum habemus in praegustatione Iactis et mellis, quam traditionis Apostolicae esse Tertullianus scribit, qui tamen baptismi ritus nec apud Latinos, nec apud Graecos in consuetudine est. Adde , Ap s Mos adspersionis etiam , sive infusionis ritum in usum assumsisse , et Ecclesiae tradidisse ; proindeque licitum ipsi erit, quemcumque ex iis in usum aSsumere Chrysostomus et Pelagius immersionem trinam a Chri-LIo mandatam dicunt, non ratione sui , sed quantum ad rem sigui sica tam , invocationem nempe SS. Trinitatis. Nam Pro suae assertionis sundamento adducunt verba Matthaei XXIII. ubi de trina immersione ne Verbesum occurrit.
Baptismi natura non in aqua sola , sed in verbis si
mul a Christo institutis reponenda est CCXXVII ),
quae Praeter ministri baptizantis actionem ex divitia institutione explicitam.SS. Trinitatis invocationem continere debent. Quandoquidem jussit Christus Apostolis suis , ut baptizarent in nomine Patris , et Fia
tii et Spiritus sancti Matth. XXVIII. ). Perpetua
haec fuit Ecclesiae consuetudo , ut ex libris euchologicis omnibus fit manifestum. Latini ita se cxprimunt: Ego te baptizo in nomine Patris , et Filii, et 'iaruus Sancti ; Graeci autem : BUtizetur serotis Dei in nomine Patris , et Filii, et iritus Sancti; nee his, quantum ad substantiam dissimiles sunt orienta lium omnium sormulae Vid. Renaiadolium tona. 5. lib. II. c. V. ). Nine etia in Patres , et Concilia , quum de baptismatis validitate sermo hahi ius suit , TRlum semper habueruiit , quando tu SS. Trivi latis
uomitie voverunὶ ad initi ibi ratum.
110쪽
naeo lib. I. adpens. haeres. C. uri. n. 3. Pauli anistae , ut Augustinus ait haer. 44. , nonnulli Montanistae , qui baptizabant in nomine Patris , et Filii , Montani, et Priscillae; tum Photiniani , et Eunomiani. Acatholici legitima retinent Verba , at ea ad baptismi valorem nonnulli haud necessaria judicant. Zwinglius lib. de oera , et falsa Religione ev. de baptismo , Lutherus de cvtipitate Bablonica cu de baptismo , Ioannes Brentius in Catechismo validum. habendum esse Sacramentum amrmant , si sacta a Catechumeno fidei professione , minister dicat: Ego te bUtiro in hanc recitatam sides professionem. erum Fanatici baptismi verba pentius aversantur , asserentes Perperam , magicam Vim Verbis formulae adscribi.
Christus Dominus ob summam Sacramenti hujus ,itui, ter oe neeessitatem . CCXXX. ) in obVio non tantum , dinarius sa- eoinmunique elemento illud instituit; verumeliam non cerdos est unius ordinis viros ejusdem constituit ministros ; sed Primi , et alios ordinarios esse jussit, alios ex delegationei im-rno placuit illi , ut facilior pateat ad salutem aditu , i eaorditiarius Potestatem hanC urgente mortis Periculo , morialium Diaconus. Demini denegare. At vero Episcopos primas in haptismatis ministerio partes habere , inde comperium est , quod Christus Apostolis , quorum ii successores
dinariam potestatem ad Presbyteros etiam extendi Ecclesiae traditione docemur. Quandoquidem canones ,
qui dicuntur Apostolici Can. L. ) , Auctor constitutionum Apostolicarum Lib. III. ) , Tertullia- .nus De bapt. c. XVII. ) , Epiphanius Contra Arianos ), Hieronymus Diat. ado. Lucifer. ), Ιo. Chrysostomus Ep. ad Innoc. R. P. ) , Λugustinus Sermo 33 . de diversis ) , Gelasius Romanus P in iis ex Epist. IX. ) , pluresque alii veritatis hujus sunt disertissimi lesios. Diaconos aulein solemnis baptismi extra ordinem ministros esse ex Philippo