장음표시 사용
111쪽
ritas in side instruxit, sacroque sontes regeneravit atque hospes, et peregrinus in rebus Ecclesiasticis sit oportet , quisquis ignorat, Diaconos non raro delegatos fuisse hujus Sacramenti ministros. SCHOLION. Quamvis presbyteri ordinarii sint baptismalis ministri , nihilominus , cum ii digni ate, et
auctoritate Episcopis sint inferiores f. CXVI ,
ut rectus servaretur ordo , absque Episcopi sacilitate baptismum solemniter administrare hau a Solebant , quemadmodum ex Ignatio Martyre patet ePist. MSmyrnenses , Tertulliano de butismo cap. II, ut Tonymo , aliisque. Ad haee : cum solemne baptismi mitii sterium perpaucis tantum in anno vicibus et splendide haberi soleret , Episcopi ipsi baptismum admi-Nistrare consueveraut quo factum fuit , ut iis tantiam annuentibus Presbyteri solemnem administrarent baptismum.
Valet ba- Quod si Ecclesiastici ordinis viros , quibus Sacra- , ἡ ' L. meu torum administratio concredita est, reperire da-isiti,' ' iuri tum non sit, atque nondum quis Sacro sonte est re-Judaeo , et senitus , mortisque adsit Periculum , providentissimigentili colla. Iegislatoris Christi Domini voluntas suit quemad-tiri. modum veritatis magistra Ecclesia nos condocet ), posse quemlibet, dummodo ipsius servet institutionem . Sacramentum hoc legitime administrare. Et quidem , si de laicis sermo sit, Tertullianus suorum
temPorum proponens consuetudinem ait, iisdem conserendi baptismatis jus esse: sed monet simul Prudenter : Suissciat scilicet in necessitatibus utaris , Sicubi aut loci, aut temporis , aut personae condisio compellis. Tunc enim constantia succurrentis exciPiatur, Cum urget circumstantia Periclitantis , quoniam reus erit Perdici hominis , si suPersederit Praestare ,
quod libere Potuit De Bapt. cap. X II. ). Ejusdem
mentis suere Hieronymus Dini. redo. Lucifer. ) , Augustinus Lib. II. contra EPist. Pnrmen. c. XII. ), Gelasius Bomanus Pontifex Epist. ad Disc. Lucaniae Concilium Elliberi ianum Can. XXXVIII. ), necnon Concilium Lateranense Cap. si miser in , in quo statutum fuit , quod Sacramentum baptismi a
112쪽
Io'quocumqne sit collatum proficit ad salutem. Quibus generatim prolatis jam apparet foeminas etiam posse administrare baptismum. Sed haec quoque accedit magni Ponderis ratio , quod pervetusta Concilia , ac
sancti Ecclesiae Patres sacramentum hoe a quibuscunque haereticis in SS. Trinitatis invocatione collatum approbaverint. At inter haereticos nonnulli erant,
quemadmodum Collyridiani , aliique , Ordinariam
baptismi potestatem mulieribus attribuentes. Quantum ad Judaeos et Gentiles dissicultas gravior est. Nam Augustinus , etsi in eam inclinabat sententiam , quod validum baptisma sit , ubicumque , et a quibuscumque verbis Evangelii consecratum ; nihilominus ad plenam rei desinitionem universalis eoucilii decretum
expectanduin esse arbitrabatur Lib. VII. de Bur. c. 53. ). Verumtamen post Nicolai I. statuta AreF. au consulta Bulgarorum ) , Ecclesia a Iudaeo vel Pagano baptisma juxta Christi institutionem administratum judicavit validum. Quod etiam declaravit Eugenius IV. in Armororum instructione ajens et
In casu atilem necessitatis non solum sacerdos peldiaconus , sed etiam laicus pel mulier, immo etiam Paganus et haereticus bullaare Potest. SCHOLION. Lutheri assectae validum a Laico administratum baptisma judieant Buddaeo teste Inst. Theol. dogm. p. Io5o. ; irritum tamen generatim judicant Calviniani. De Anglis Vero Casanhonus ait, eos a Laico vel 1 inina administrari suis legibus v lare , datum tamen sub legitima sermula quodammodo non improbare , quod pluribus ostendit Georgius Abbas Anglus apud , ossium p. 297. Ex Graecis
schismaticis fuerunt , qui a laicis urgente etiam ne-eessitate baptismum conferri non posse autumarunt; nihilominus in Iure Graeco Romano can. 13. habetur , Patriarcham Nicephorum circa antium Boii. Iai- Cis omnibus dedisse urgente mortis periculo baptismi elargiendi potestatem. Gregoritis Protosyncellus in
Epit. Diviti. Myst. Gabriel Philadelphiensis , Hier
mi as Patriarcha ejusdem mentis sunt. Vid. Renau- dotium toni. V. lib. II. c. 5. Cons. Tille montium ιom. s. hist. Eccl. Churdun. hist. Sacramentorum.
113쪽
Illicitum , immo invalidum esse a Iaicis et mulieribus collatum baptisma his argumentis evincere C natur Turretinus Calvinista s Inst. Theol. Eclecticae Pari. II l. loc. 19. q. I 8. . I. Iis solum convenit jus baptizandi , quibus a Christo collatum est munus docendi , quum hae partes ministerii nexu indivulso connexae sint; at Christus hoc ius dedit tantum Apostolis eorumque legitimis successoribus Matui. XXVI ll. ). II. Quia nemo tractare sigilla Principis Potest , nisi qui speciali ratione hoc muneris obtinet et cancellarii vices obit ; at Sacramenta sigilla sunt Regis Regum , quorum custodia solis ministris sacris competit. III. Non magis licet privato , aut Deminae baptismum quam Eucharistiam dare, utrobique enim par est ratio : nam si debemus in Ecclesiam intrare , debemus etiam in ea nutriri. IV. Quia Veteres baptisma mulierum illicitum judicabant , et Epiphanius inter Marci ouilarum deliramenta reserebat.
At haec iacile refelluntur . . Nam si sermo sit de polestate ordinaria baptismum conserendi , ea competit illis , quibus publicum docendi munus a Christo coΙ- latum est. Verum sicuti laici Evangelicas veritates
privatim edocere possunt Act. XVi II. 26. ), ita
urgente mortis periculo privatim baptisma poterunt administrare. Ad alterum dicimus : etsi cancellarii munus est tractare sigilla , tamen si Princeps velit , a quolibet , dum abest Cancellarius , sigilla tractari Possunt: eodem pacto baptismi ministerium ad sacerdotes pertinet , quibus absentibus , urgenteque Periculo quilibet poterit administrare baptisma : neque ullo modo , quod a Prioatis usurPalum est, Signum regale ololabitur, inquit in rem nostram opportune Augustinus Contra Epist. Parmen. C. I 3 ). Argumento tertio reponitius : Sacramentorum administrationem ex Christi voluntate , quam nobis Ecclesia aperit, repetendam esse ; Iaicos Eucharistiae ministros fuisse non legimus; at ex Ecclesiae consuetudine , quam Calvitius ipse antiquissimam osse liori negat ,
ii urgente periculo administrarunt baptisma. Accedit
114쪽
iis , sacramentum istud esse ad salutem conse iraei
dam medium necessarium S. CCXXX. ) ; sed Eu
charistia , etsi animam nostrum nutriat , uota tamen solum , unicumque medium est ad vitam spiritualemo servandam. Postremum non' moror et Verusii Ecclesiae Patres mulieribus donegant solam ordinariam et cum solemnitate baptismi elargiendi iacultatem .
quod ex ipso evincitur Epiphanio scribente II aer. 49. , Ecclesiasticum ordinem nec res stras , nec
Pravum Anabaptistarum genus, quod furorem de- infinies
uitae Vocantur, inter plura errorum portenta, puero- rum baptisma Daemonis inventum osse affirmabat , ac quotquot in puerilia baptismum suscepisserit, rimvo tingebat, tingitque adhuc lavacro ). Quam Coi suetudinem Pessimam resulare arduum non est. Et nim baptismus singulis ita necessarius est , ac Praesertim insantibus , qui eiusdem votum nequeunt Comcipere , ut ex Christi sculentia, illo si careant. ad
Tegnum Caelorum aditus patere nequeat S. CCXXX Porro Salvator Matth. XIX. i ) corripuit eos , qui insantulos ad se venire in lithebant: quoniam, inquit , talium est regnum caelorum ''3. Itaque
De Anabaptistis copiose egit Moshemius Inst. Eore Iiari
saec. XVI. Secl. 3. par. I. c. 3. Sec. s Ct. I. P. 2-
e. 5. quibus hac in parte adstipulati sunt Michael Semeiam , S inus , et Ministri Transilvaniac. Vid. ΙΙomni, A. Soc cons. tom. 3. lib. I. C. 3. Eos jam in errore praeceqscruti Mali eius Petrobusiani , Henriciatii , Calliari saee. XII. inventi Coloniae. Erasmus etiam male audiit , eo quoid Mici- ratos infantulos , eum ait rationis ursum pervenerint, intere gandos suadet , an in christiana Religione velint permanere , ac si renuant, Plenam optionem iis relinilitentiam assemate quam doctrinam Facultas Parisiensis , et quod magis est DP Tridentini ad tenebras damnarunt. Coras. Argentraeum meticet. Iudic. d. n is erroribus tom. II. p. 63. '' Qui a Matthaeo τα παι δια vocantur. ii Lucae XVII l. I 5. . . . . dicuntur , quae vox vel insantem iri talero, vel adhuc lactentein designat Lucae I. I. I l. I R. I. Petri II. u. Quum vero legamus puellos liusce ad Chrifilum al- talos , ipsumque eos ulnis com Pic una misse Di Des X. t G. ἔde teneris insuatibus sermonem halteri dubium non est.
115쪽
Laplietandi insantes sunt, ut medium habeant, quo aeternam felicitatem consequantur. Cui argumento maxime accedit ex traditione pondus: quum perpetuo in Ecclesia existimatum sit , infantulos sacro baptismatis sola te esse lustrandos. Origenes asserit Lib. V. in cap. 6. Epist. ad Rom. Ecclesia ab 'Ostolis traditionem susceρit etiam parotilis butismum . re. Ejusdem veritatis testes sunt praeclarissimi S. Cy-Prianus trua cum sexaginta sex Asricae Episcopis In Epist. ad Fidum. Auctor Ecclesiasticae Hierarchiae
23. ). Quod validissimo non minus praescriptionis argumento demonstratur. Nam Latini, Graeci, orientales pro pueris baptizandis osseium habent: immo gravissimas hi postremi poenitentias iis iniungunt, quorum culpa insantes absque baptismo e vita decedunt.
Maximi, ex IIentes, admirandi plane essectus sunt, quos ex Divina largitate in baptismo suscipimus. Ac, quum Sacramentum hoc mortem , sepulturam az resurrectionem commemoret suam Ad Rom. VI. 3.
seq. ) , amplissimos quoque Christo placuit passionis
suae fructus nobis communicare. Et revera baptismi virtute originis peccatum tollitur : nam qui era rnus
natura filii irae Christum induimus Ad Gal. III.
27. ) , caetera non minus , quae propria Voluntate patravimus delicta , nobis remittuntur Aet. II. 38. Uoena temporalis omnis luenda in altera vita, liberaliter a Deo condonatur. Sanctificantem quoque gratiam in nobis Paulo teste I. ad Corinth. VI. 11. producit 3 sed abluti estis, inquit , sed sanciscat il
S. Pater haee habet: Consuetudo matris Ecclesiae in Mytizandis Parvulis nequaquam verrienda est , nec ullo modosti πη- dmuttinita , nec Omnivo creuenda , nisi Amstolica esset tria illo. Quae verba addi cunt Bud lacus inst. Theol. amm. ii 47. VOMius disp. de bi . th. IV. Hoorul ech Socin. confiat. lib. 3. p. 3Oo. Ex quo videre est Luttieranos et Calvi nistas , qui acre bellum traditioni hiis movent , ad eosmet rccurrere , quum adversus Anabaptistas et Socilitanos disputant.
116쪽
estis , sed justificati estis r induimusque hominem , qui secundiam Deum creatus est in justilia , et san
ligimus per baptismum in nobis restaurari quam per Peccatum primi parentis deturpalam habemus imaginem Dei. Regenerationem etiam spiritualem accipimus
S. CCXX II. , templum Dei constituimur , et
regni coelestis haeredes. SCHOLION. Unde gratias referre summo Numini maximas humanum genus debet , inde Beligionem no- Stram calumniandi ansam arripiunt increduli. Vollairius in discionario Philoso hico art. ωρι/me, eX quo baptisma remittendi peccata virtutem habeat , rati cinium hocce Imperatori Constantino tribuit: Ba- Ptismus omnia Pumsicat, Possum itaque meam uxorem occidere , meum silium , ac meos Omnes conSangu ne . Attamen undenam Philosophus probat, ex spe obtinendae in baptismo veniae illa patrasse Constantinum ' Nullo sane vel levi momento : immo ex historia rem aliter contigisse evincitur. Fausta Constantini uxor, Crispi noverca, hunc accusavit , quod ad-Versus pudorem ejus attentasset; ita et zelotypia Constantinus exardens proprium filium nimis improvide Capite damnavit. Verum Fausta se juvenem Princi-Pem seducere voluisse , lassa est, unde eandem Imperator extremo addicens supplicio , quod justum erat, iussit. Nihil apud historicos, quod ob speratam in Religione christiana veniam haec Constantinus Pra sitierit ; immo in sine tantum vitae suae baptisma Nicomediae recepit. At increduIum incredulo opponamus. Colli ius discoura fur se liber δ. de penser , Zosimi scriptoris ethnici aut horitate fietus , asserit Constantinum post patrata crimina cogitasse Primum de Beligione christiana suscipienda , quum gentiles
Sacerdotes nullam pro ipsius culpis expiationem habere dixerunt. Caeterum ex iis , quae narrat Sozomenus lib. I. hist. Eccl. c. 5. , ac quae Proseri Spanhemius in obsereationibias suis sustra Caesares Iutiani, Collinsium et Zosimum hallucinatos non minus fuisse demonstratur. In dictionario portatili idem Volta irius , art. buterine ; addition importante , ex Boulangerio affert: Juliatium Imperatorem religioni nostrae
117쪽
irrisisse, eo quod christiani, quacunque abominationes datos homines ad se alliciant, dicantque , eos , si aqua abluerint, puros mul:dosque reddituros. Nihilominus objectionem hane Volta irius, et Boulange-1 ius ex Collinuo mutuati sunt, ac ipse Iulianus ex Celso Epicuram , ut videre est apud Origenem lib.
II l. contra Celsum n. 59. edition. Maurinae. Praeclarus iste Beligionis nostrae vindex ante quiudecim Saecula algumentum liocce contriverat; quandoquidem asserebat Christi religionem animas aegras ad curaliOnem adVocare , hortari peccatores , ut doctores audiant , qui a peccando deterrent, atque Cum Peccatores progressionem ad virtutem secerunt , tunc Pii-mo mTsteriis initiari. An homities ex malis bonos. ex scelestis Virtute praedii os reddere , est id , quod in Beligione nostra detestantur increduli λ Porro, qui ad Christi religionem convertebantur , puram incontaminatamque duxisse vitari non solum discimus ex Tertulliano Ami. e. 44. Minutioia Felice in Octavio , Clemente Alexandrino lib. II. Paedog. Hieronymo ad Mareellam I verum etiam ex celebri epistola Plitanii Bithyniae Gubernatoris ad Tresanum manifesto apparet.
Quihu, ad. Sed alter adhuc est praeclarus baptismi esseclus ,δHidus cha- cujus gratia potestas quaedam spiritualis in anima no- riseier. stra imprimitur , unde eorum participes reddimur , quae fideli populo communia sunt. Tessera haec est, ei nota , qua ab infidelibus discriminamur , ac civi talis christianae jure donamur. Nota haec, quam nuncupamus characi rem , Dusso tempore , nulla malitia , nullo scelere deleri potest, perpetuo eni in Deo per hane tesseram consecrati manemus , estque veluti Be gis imago pecuniae impressa , quae eadem inter hostes etiam permanet. Quam veritalem Don proletarii scriptores , sed praeclarissimi Ecclesiae Patres tradiderunt , omniumque Ecclesiarum etiam graecarum , ae orientalium consensu firmamus. SCHOLION. Characterem sive tcsseram indelebilem
118쪽
Iib Hierosolymitanus in Praef. Catech. baptisma vocat Signaculum sanctum et indelebile. Idem tradunt Gregorius Nazianzenus orat. 4o. Epiphanius haer. VIII. ac disertissime Augustinus epist. 98. ad Bonifacium lib. 3. de but. n. 16. et I9. lib. II. contra misi. '
Verum ne quaeso oblivioni mandemus, quid in baptismo spopondimus , quibus rebus nuntium misimus , cui militiae nometi dedimus , quibus praeceptis nos obedire promisimus. Perpendamus , quot intignibus beneficiis affecti sumus, quantam habeamus dignitatem , neve divinam legem violando passionis Christi uberrimum nobis in hoo Sacramento applicatum
Sacro baptismatis sonte regenitos , quum pugnax ac Quid tit lacertosa adhuc concupiscentia perduret, foris pugnae consirm-xi sint , intus timores II. Ad Corinth. VII. 5. ), ad fidem , quam solemniter professi sunt sorti animo prostendam , gloriosumque de inimicis triumphum reportandum , Christus Dominus confirmatione roboratos munitosque esse voluit. Baec porro est no e legis Sacrumentum , quo baptizalis confertur robur viritus, tum ad si miser credendum, tiam ad fidem ipsam intrepide Profitendiam. Confirmationem a Chri- filo Domino institutam esse constanter profitemur ; at si de tempore sermo sit , post resurrectioiaem Suam,
luando cum Apostolis de regno Dei colloquebatur Act. I. 3. ) , id contigisse judicamus; nam ut sa-Pienter scribit Leo magnus Serm. I. de Ascens. ):
iura illi hatid otioso transiere decursu, seu m gua in As confirmata sacramenta , magna sunt MCD am14teria. Quod auxilium non solum ecclesiaStico, Verum etiam Divino nobis est praecepto necessarium
I. Petri V. 8. ad Eph. VI. II. ), atque noSira aetate quam maxime , qua tot pestilentes libri magno. Cum animarum detrimento sparguntur in vulgus.
119쪽
ScnoLION. Sacramentum istud an liquitus confirmationis Domine insignitum vovimus ex Leone magno m. 79 ad Akel. et ex I. ArauSicano concilio. Dicitur etiam maniatim in osilio ab Augustino lib. III. de bul. c. 16. ab Isidoro Hispaletisi de eccl. sic. c. 26. Sigillum autem nuncupatur a Cornelio R. P. misi. ad Fabium Antiocheniam, unde etiam a Grae- Cis voCatur σαραγ .c, quamvis usu magis communi μυρσω appellarit, quae vox unguentum liquidum, vel unctio-Nem significat. Augustinus etiam vocat lib. II. contra litterasi Petiliani c. o I. Sacramentum chrismatis , DP. Laodicaeni, chrisma Sanctum et suPerca teste, Leo Magnus Serm. IV. da nat . Chrisma Salutis.
Ad constituendum verum novae legis sacramentum signum sensibile necessarium est consecratum verbis, quod ex Divina institutione gratiam sanctificantem
producendi vim habeat f. CCXXVI. ). Ilaec ve
ro in confirmatione adesse cuncta S. 1itterae evingunt.
Quandoquidem in actis Apostolorum VIII. iii. seq.
legimus , ad Samaritas jam sacro sonte regenitos mi sos fuisse Petrum et Ioannem : Qui cum penissent , oraverunt Pro φsis , ut accmerent iritum Sanctum, nondum enim in quemquam iliorum penenat: seu butigali tantum erant in nomine Domini Iesur tunci Onebant manus su er illos, et accipiebant Θωλtum sanctum. Quis, quaeso, non videat, ita manuum impositione rem subjectam sensibus, in oratione consecratoria verba , gratiam vero sanctificantem tu collatione Spiritus sancti ' Adest quoque divina institutio , quum Deus solus ad gratiam producendam elevare possit signum sensibile; atque Apostoli mysteriorum Dei dispensatores , non auctorea se esse lateantur I. Ad Corint. I V. r. ). Quod si gratiae promissionem requirant adhuc Acatholici, hanc habemus his verbis expressam Act. L. 3. : Accipi
ris pirautem siveroenientis Diritus sancti in Mos, eeeritis mihi testes r quod donum non sola Apostol rum tem Pora respicere , sed permansurum in Ecclesia
Perpetuum inde colligimus, quod Christus ipse dixerit Dan. XIV. 16. ) : Ego rogabo Patrem , et alium Paraclitum dabit νobis , ut maneat pobiscum in aecer
120쪽
num. Itaque Confirmatio verum est novae legis Sa
SCHOLiore. Hujus Sacramenti existentiam Lutherani , Calviniani, ac heterodoxi reliqui Praefracte negant.
Manuum impositionem ad gratias tantum gratis da. Reeensentvrtas , non ad gratiam sanctificantem conserendam fui nonnullaase institutam Acatholici persuadent sibi his in Dixi ar dissicultates. gumentis. I. Spiritus sanctus ab Apostolis collatus idem est, quem timet in Pentecostes die acceperunt rat illos tacitum gratiam miraculorum , prophetiae et linguarum recepisse palam fit ex Apostolicis Actis Act. V. 3a. ) , ubi ex Spiritus sancti illapsu super Apostolos impletum suisse dicitur Ioelis vaticinium : EFundam de viritu meo suPer Omnem Carnem , et Pro helabunt silii pestri et siliae oestrae. II. Samaritani, si de gratia sauctificante sermo sit , eam iam in baptismo receperant ; itaque ad gratias tantum gratis datas obtinuerunt Spiritum sanctum. III. Legimus etiam in sacris libris manus ab Apostolis ad morbos sanandos impositas I unde sicuti haeo sacramentalis non est nec altera esse debet, de qua men tio fit in actis Apostolicis. IV. Media, quibus Deus
Vult nos in fide roborare sunt haptismus ad Eph. V. ), verbum Act. XIV. XV. XVIII. , Eucharistia , quum Salvator ipse dicat Ioan . VI. 58. ):
Qui manducat me, Mi et Proyter me.
Sed perperam ac iniuria Acatholi et se Dogtram his Ni unargumentis causam prostravisse jactitant. Quandoquidem , Spiritum sanctum ab Apostolis receptum, Eum-dem fuisse, quem ii manuum impositione consere- haut , non imus inficias ; at ii praeter dona lingu Tum , miraculorum, prophetiae , gratia eos in fide roboraule , ac perficiente fuerunt insigniti ; nam qui prius timidi Christum dereliquerant, accepto Spiritus S. dono impavidi eumdem tum morte proi rosa af etum in frequentissima Hierosolymitana cIUitate annuntiabant LXLV. ) ; ac Petrus caeterorum etiam Apostolorum nomine Judaeis ajebat : Et nos sumus Diuitia Corale