장음표시 사용
71쪽
- 68 CAPUT V. tum s Augustinus uaci. XII. in I n. n. II. 7: at si isto medici spernat praecepta Suae culpae, Si pe-- reat, attribuendum est. Sane Christus Dominus non ideo venit, ut judicet mundum , sed ut salvetur mundus per ipsum Joan. III. II. ). Verum si humana voluntas exhibitas gratias spernat ; si aliae etiam divinae indignationis justae Occurrant causae, mirari quis desinet , si ea divinae gratiae auxilio
nonnunquam frustraretur. Nam ut sapienter Augustinus ait De pecc. mer. lib. II. c. II. cons. S. Thomam I. a. quaest. I a. art. 3. ad a. ), gratia est , quae hominum adjuvat voluntates , quaae in non adj-entur in ipsis itidem causa est, non in Deo. Iam vero Deum omnibus , quantum in Semi, gratiam conferre paratum esse, suadent Scri-Pturarum oracula , quibus legimus optare, ut impius a viis suis Pessimis convertatur , et vivat Ezech.
XVIII. 23. ) ; velle omnes homines salvos fieri I. ad Timol. II. 4. ) ; nec non illuminare omnem hominem venientem in hunc mundum Joan. I. s. l. .
Praeceps, et inconsiderata nimium est illorum assertio , qui fidei catholicae dogma esse contendunt, gratiam suffcientem ab omnibus prorsus obtineri r nam Catholicis , gravissimisque Theologis, qui contrarias mentis sunt , erroris in fidem notam impingunt. At ipsosmet a temeritate haud excusari P se centum Galliarum Episcopi docuerunt. ') Et sane ubinam habent adversarii perspicuos Scripturaetextus Ubi Ecclesiae definitiones λ Equidem haud ignoro , in libris sacris occurrere, Deum omnium misereri, opem ferre omnibus, gratiae lumen ubi-
In instructione pastorali inquiunt o Ce seroth une te merite da traiter a 'erreur l' opinion de plusleura lavana Theologiens , qui enseiment , que la grace sussisante n' est γε doti nee aux a eugus , et aux en durcis , et qui ne ero-ient pas , qu'elle soli aceordee a totis lea infideles. Id est rtemeritas esset, erroneam ludicare plurium doctorum The I Ogorum opinionem , qui docent . auffcientem gratiam non dari exe/eealis , et Ohduratis , quique haud credunt, eam
omnibus infidelibus concedi. Vide Berii Aug. Srat. ν sed
72쪽
mis diffunderer verum ita ipsis etiam animadvertera est , Deum non raro suam manifestare justitiam , velle a vinea sua auferre Sepem et Babylonem do- relinquere. Neque ex Voluntate, quam habet Deus, salvandi omnes , a singulis etiam gratias recipi , .
ostendi potest, haeo enim voluntas antecedens est , ' non conSequens. Porro, ut antecedenti voluntate salvos omnes fieri velit, satis est pro omnibus parata esse , et instituta remedia ; verum ut omnes recipiant , opus non est. Id inficias ire poterit nemo , qui perpendat , Deum praeteritis saeculis dimisisse gentes ingredi vias suas Act. XIV. i5. ὶ , iisque noluisse sua judicia manifestare Psalm. CXLVII. Io. 3, an eos, qui misericordiam minime obtinu runt , hane postea fuisse consecutos Ad Rom. IX. 25. ὶ; tum Paulum sociosque ejins vetitos a Spiritu saneto fuisse Dei verbum in Asia loqui , et cum tentarent ire in Bythiniam, non permisisse eos Spiritum Jesu t. XVI. 6. I. 3. Quae luce meridi
na evincunt clarius, ex Dei salvandi homines omnes voluntate minime consequi, singulos sumientis gratiae auxilia recipere. .. . S. CCIX. Immo si. rem serio ad veritatis trutinam re ces, Immo ex pro. Ionge verosimile apparebit , Deum vel ob demerita habiliora --
Cordis duritie, et pravitate comparata, vel ob ori- .R . ginale saltem delictum nonnullis justo iudicio sus-fieientis gratiae auxilia denegare; quandoquidem in Muritis. hoe vitiatae naturae statu, ut Augustinus ait De corrept. et grat. c. II. ), quibus Meae tale ad istoriam , jam Poena Peccati est, quibus a Mem tur , secundum gratiam datur , non secundum d
Bitum. Iam vero excaecatos, et obduratos nonnunquam. inessicaci gratiae auxilio privari s nam eos interdum divina misericordia praeveniri, converti satque ad aeternam beatitudinem perduci indubium est in , jam ostendunt proposita S. praec. ) am menta , et vix inficias ire Potest, qui perpendit , illos ab Apostolo Paulo Ad Rom. r. 24. seq. nuncupari traditos a Deo in desideria cordis eorum, in reprobum sensum ; ' tum alibi despectos a Deo vocari s Gel. VII. x 4. ὶ , derelictos Ierem. II. s. ), nec non ab ipso elleaecari, ne videant, obd
73쪽
Pari , ne corde intelligant 'Dan. XII. O. 3. At quis ignoret, Deum , qui malitiam et peccatum odio
habet, excaecare, et obdurare deserendo , et adjuvando, ut docet Iaudatus Augustinus t Traei. LIII in Dan. n. 6. J, Cujus etiam doetrina est, hos divinae legis praevaricatores a veritatis luce digne d seri De nat. et p. c. 2 a. in Τ Sane eos , qui Vitiorum coeno ingurgitantur, libidinibus immersi odio ac invidia tabescunt, piam aliquam SemPer , quum praeceptum urget , cogitationem , bonamque , etsi
tenuem caritatis inspirationem liabere , perSuadere mihi nequeo. ScnoLION. Ex adversariis nostris plures existimant,
quod si aliquibus gratia desit, illi in malis operitius suis haud peccetit: at erraut ii quam maxime ;id enim improbarunt Parisi cnsis facultas an . IMi. vaniensis a 657. Clerus Gallicanus in comitiis generalibus habitis x M. et quidem merito : nam Iiberum arbitrium per se ad malum patrandum Suia scit ; ad bonum vcro , si gratiae auxilium habeat Unde cum semper in hac vita adjuvari per gratiam Possit, habet semper potentiam ad mandata adim- . Plenda saltem remotam , quae ab ipso libero arbitrio separari ncquit. Huc Bellai minus de gr. et lib.
GM. c. I S. inquit: Homo ante omnem gratiam Lia ferum habee arbitrium non solum ad Ῥera naturalia , sed etiam ad opera moralis, Et SVernat ratia ...... habet homo ante omnem gratiam
Potentiam remotam et imperfectam ad vera Pietatis facienda. Augustinus autem de gr. et lib. GH. n. 3I. Semper, ait, est in nobis voluntas libera , sed non semper est bona. Et revera origo libertatis iudisserentiae non est gratia , sed indisseruntia in
judicii, quae sicuti sub qualibet victrici gratia Pe manet S. CC. J, ita etiam deficiente gratia Persistit. Enimvero particulare bonum sive Verum , SiVo apparons est nullum , quod ita attrahat mentem nostram , ut in eo nullus desectus saltum relativus ap-
Prehendi nequeat. Vid. Berti addit . ad lib. XVII.
et in Vind. dissθri. IV. S. IX. Massotilior dissert. II. tom. I. S. Thonias vero lib. III. contra gentes C. I 6o. affirmat, quod sicuti ebrius ab homicidio, quod sua culpa ob ebrietatem incurrit, nou excu-Diuili do by Corale
74쪽
satur ; ita nee ille, qui ob sua demerita gratia
Insideles etiam, qui negatisi dicuntur, sumim- Tam in istis sive inessicacis gratiae auxilio non raro carere , delibus negatis mihi eo qdam maxime probatur, quod cum Apost Ii ad annuntiandum Evangelium in Asiam pergere vellent, a Spiritu sancto vetiti sunt S. CCXIII. ): iis vero, quos Evangelii Praedicatione Privat u O- . . rluit, bonum fidei desiderium inspirasse quis dicat i .
Certum non minus est , adesse gentes, ad quas , Christi haud pervenit cognitior is quomodo invocabunt , in quem non crediderunt , quomodo credent ei, quem non audierunt, quomodo autem audione
eos gratiae Divinae , ordine saltem communi, et U-nerali , participes haud esse ammandum est. Vid. Patres Africanos in Sardinia exules in Dist. Synod. c. s. in. Et quid aliud sonant haec Augustini verba De dono Perseu. c. s. ): Ex duobus aetate jam grandibus in iis cur ille
aut non vocetur, aut non ita vocetur,ue vocantem
sequatur, inscrutabilia sunt judicia Dei, nisi quibusdam vocationis gratiam penitus denegari 3 Accedit his,
infidelitatem negativam haud esse peccatum, ut d finitum est adversus 65. Brii propositionem; at enim si insideles omnes gratiam haberent, qua credere possent; aut non darentur infideles negati vi , aut si isnorantiam viribus gratiae superare possent, infideIitas negativa , quod salSum , esset Pematum. Concludamus itaque , oportet, negativis infidelibus gratiam non raro denegari. ScHOLION. Rejicimus tamen propositionem ab Al xandro VIII. proscriptam et Pagani, Iudaei, Ha retici aliique hujus generis nullum omnino accipiunt a Iesu Christo in taxum, adisque hine mete i feras in illis voluntatem inermem sines omnῆ gratias Dientc. Quis enim nesciat, cx iis non paucos ita ad fidem vocari , ut credant Z plures etiam gintiae auxilia interdum recipere, quae ob eorum mervio clam essectu , quem possent producere , frustrantur Verum dari singulis insidelibus gratiam , ut
75쪽
adversarii a junt , proxima sussicientem , et disponentem ad fidem , eamque adesse singulis momen iis , quando legis praeceptum urget ῆ id jure mo-' ritoque negamus. Vide Berti lib. I 8. c. 8. Norisium in Vindie e. III. S. 6. U Herminier de gratia p. t 6. de Lemos , Contensonium , Masmulier, ' Serry , Juenin.
Tum parm- At ostendit clarissime , gratiam omnibns haud Iis ante ba- conserri , parvulorum sine baptismate decedentium t - in exemplum ; eos enim quum voluntatis ligetae actu careant, nec gratiam aliquam ' internam suffcientem recipere, per se apertum est; eumque sola' admini-xtratio baptismatis salvos eos reddeme possit, quotquot regenerationis sonte privantur, gratiam minime reeipere , nullus dubitet. Nec ex hac doctriua conseruitur, pira iis Christum mortuum non fuisse: quan-oquidem Salvator semetipsum pro omnibus redemtionem dedit, et satis eii Divinae justitiae s S. LlI.
seq. 3, atque passione sua instituit liberationis nostrae causam , unde possunt cuncta peccata remi ti ; at non omnes redemptionis ejus fructum paril-cipant Cone. Trid. sess. VI. c. 3. in , quod pamvulis contingit sine haptismo decedentibus. Hinc ut ait Augustinus , nonnunquam parentibus cupientihus , et festinantibus ministris , parvulo , Deo ob
originis culpam nolente , baptismus non datur Dise. IN. ad Vitalem ).
SesoLtori. Parvulos in utero matrum decedentes gratia sussicienti haud esse donatos praeter Augustinianos universos , Thomistae plurimi, immo Va-squestus, et S ndratus affirmant. Gratiam quandam universalem invehere conatus est Nicolius, cui sortiter obstitere Arnaldus , Dugnotius , aliique. Intre Acatholicos Ioannes Camero Calvinista, ut Lutheranis adblandiretur , vocationem docuit , et gratiam uniVerSalem , quae erga homines cunctos per admiranda Dei opera , per suum verbum, et Sacramenta Se marii staret : hanc Amiraldus et Testardus ad emus Μoulinaeum, aliosque Calvinistas defenderunt , ejusdemque apologiam Dallaeus concinnavit. Vid. Bossuet hιst. ιι s Mur. liv. III. Hanc
76쪽
Eliam propugnant Arminiani , Luttierant plurimi , ut asserit Buddaeus instit. Theot.. m. lib. IV. cap. r. S. XIX. Schol. immo Alphonsus Turrutinus
In disq. M artic. fundam. cap. IX. partem non exiguam hodiernorum, uti se vocant, Res Ormatorum cum Lutheranis hac in parte Sentire , vel ad eos propius accedere testatur.
Rem arduam aggredimur , dum gratiat simul, et undenam taeliberi arbitrii partes explanandas assumimus. ει -- . da praesertim extrema sunt, ne Scilicet nimium tri qu.. ii ii huendo gratiae liberum tollamus arhitrium, alii ni- arbitrii tmium extollendo libertatem ma Pelagianorum vel Semipelagianorum castra declineisus. Perspicuum est, Dei gratiam id muneris ha νε, ut intellectum n strum illustret , ignorantiis tenebras dispellat, dulcedinem inspiret, et ii et vitatem , ' fac iatque amare
quod bonum est S. CLXI. ); ipsam nobis dari ad animi nostri sanandas infirmitates S. CLIX. ) ,
proindeque Deum omnem bonum voluntatis actum praevenire, et in nobis operari ; immo ejusdem incoepti operis incrementum dare, et persectionem S.CLXII. CLXIII. seq. ) , inque efficaciam habere a
Se , non dependentem a nostrae voluntatis consensu
S. CXCI. 3. At si res ita se habet, quaenam, in-guies , sunt libori arbitrii partes ' Quidnam agit Z
icam cum S. Bernardo De grat. et Itb ara. c. I. . Salvatur . . . Tolle liberum arbitrium , non erit , quod salvetur : opus hoc sine duobus GDinsu Poteat , uno , a quo sit , altero , cui , vel in quo sit. Deus auctor est salutis , liberum arbitrium tantum capax; nec dare illam nisi Deus, nec capere valet nisi liberum arbitrium. Quod ergo a s Io Deo , et soli datur libero arbitrio, tam absquc consensu esse non Potest accipientis , quam absq- gratia dantis. Et ita gratiae operantι salutem co perari dici uin liberum αrbitrium , dum consentit , hoc est, saωatur. Quamobrem Deus adjutor noster est ; adjuvari autem nequit nisi ille , qui aliquid etiam sponte conatur Augustinus lib. 2. de Pecc. mer. n. 6. ) ; Verum virtutis ipso etiam largitor est ; quum et conatus noster honus , et orationem, qua illum precamur, ex ipsius habeamus d O. Ita-
77쪽
quo opera bona , quia Dei gratia incipiunt i et per
ficiuntur, sunt Dei munera, quia Vero aSSensu v
Iantatis nostrae fiunt, nostra sunt merita ' . SmoLION. Oppositos , a quibus praecavendum dixi, errores, Conjunxit auctor orticuli gratiae in E coectomedia Derdon. Arbitratur ille gratiam esse I men plus , aut minus clarum , et distinctum , quod mentem circa naturam honi moralis illuminat. Ex hoe principio deducit gratiam esticacem in evidentia consistere ; alias autem gratiae species dimetiendas esse ex variis luminis gradibus ad ignorantiam usque. Gratia vel exterior est, vel interior ; prima est, ruae homini lumen Per media externa , ut Io est, octrina , praedicatio Mangelii , communicat : interna ea est, quae spiritum interne tangit per seriam meditationem , aut per ratiocinia quae in principiis sanae moralis fundamentum habent. Has duas ratiae species esse , Vel enicaces, si lumen sit oviens , vel sufficientes , si solam ataudat probabili tatem. Ex his jam videre est, hujus articuli com- Pilatorem gratiam constituere in sola illustratione , in lege , doctrina , praedicatione Evangelii , seria attentione , et meditatione, quemadmodum Pelagius
S. CLX. CLXI. Schol. ὶ, At vero , quum subdat,
enicacem gratiam lumen esse ita clarum , quod ni malique moralis evidentiam in nobis producit , atque ex hac evidentia seri, ut libertas penitus a
seratur ; immo et voluntas per legem mere mechanicam ad operandum inducatur ; palam sit hac in
parte praedestinatianorum errores renovasse. Verum
etsi non dissitear , homines ita semper Operari , ut intellectus cognitio praecedere debeat, quae rationes boni in objecto percipit, ac postea percepti boni amore voluntas ducatur S. CC.), nihilominus satis nota
I S. Bernardus de pae . et lib. arb. e. 14. quo in lo- .eo haec habet omnino egregia: Ima gracia liberum excigae
arbitrium, cum seminat cogitatum , sanat cum immurat Uectum: roborat , ut perducat ad actum 2 SEVMat ne sen
tiat defectum non Partim gratia , partim li- herum arbitrium, sed totum singula Uere individuo peragunt , totum quidem hoc et totum tua , sic ut totum in ilia si , sic loιum ex illa. Confer Augustiuum da grat. eι lib. urb.
78쪽
cri, ut intellectus supernaturalia bona noscat; sed ulterius opus est , ut gratia sanctam delectationem inspiret. Unde Augustinus lib. de vir. et liti. cap. 3. ait: Cum id quod agendum est, caeperit non latere , nisi etiam desectet, et ametur , non agitur, non bene vivitur. Porro quamvis Voluntas , dum coelestis boni delectatione movetur, in illud seratur,
tamen id adline plena cum indisserentia , et libero agit. Quoniam in ipsis Supernis bonis plures adhuc mali licet apparentis rationcs apprehendit ; nempe quod sint di Zcilia , ardua , sensuum voluptatibus
Contraria ; quaeque ut adquiramus , magnis labori hus indigemus ; nain Caro concupiScit ad Versus SPi- , ritum , et spiritus adversus carnem ad GaI. V. Lu-jus mundi illecebrae, et voluptates adhuc alliciunt; iticlinans ad malum concupiscentia Per gratiam om-Cacem vincitur quidem , Sed non tollitur ; cumque Voluntas ad malum patrandum se sola sufficiat, patet sub quacunque gratia male operandi potestatem adhuc in nobis adesse r hinc apparet bonum ad quod per ossicacem gratiam trahimur , ita nunquam evidenter nostram replere voluntatem , ut necessitate , multo minus quasi lege mechanica , ad illud amplectendum ducamur.
Delectationem relative victi icem totius Iansoniani Diserepantia systematis basim esse, et suo lamcntum audacter ni- v mium P urneiatus PronuDCIRVit. EccleSIa enim quin ransentano.
que Iansensi propositiones ad tenebras damnans , fontem ipsum , ipsam radicem veliquisset unquam immunem , si ex ipsa Propositiones haereticae n cessaria illatione consequcrentur Z An in ipsa urbe Roma , totoque catholico orbe eam publice propugnari permitteret, si pestiferam doctrinam contin
ret Ilumo S. Congregatio jussit Geχχio , ut quod
adversus eam offutierat, scripto retractaret. Jam V
m Videamus , in quo systema Iausenii sit reponendum. Arbitratus est ille, non solum gratiam in delectatione victrice consistere, Pugnam esse inter gratiam , et concupiscentiam ; scd delectationem in se re necessitatem : ita ut dominante gratiae delectatione homo spontanee quidem et lubenter, sed ne Cessario agere debeat, actusque oppositus exua ejus
79쪽
sit potestatom r atque regnante delectatione terrena ita impossibile sit voluntati , ut bene velit Iati senius lib. 2. de Vat. 1 c. I. ), quam homini caeco , ut videat, vel surdido , ut audiat, Nel tibiis fracto , ut recte gradiqtur , vel avi ut volet sine alis. 'in At Augustinianorum constans sententia eSt, quod etsi voluntas, dum agit , bono aliquo alliciatur , et delectetur, nihilominus sub quacunque victrici gratia , atque etiam sub delectatione concupiscentiae retineat semper judicii indisserentiam, et Iiberum arbitrium. Unde quemadmodum ridendus esset ille, qui vellet Thomistas sapientissimos strenum liberi arbitrii propugnatores Calvinianis supralap-riis , qui libertatem negant. , patrocinari , eo quod
utrique admittulit decretum absolutum , causarum secundarum praedeterminationem , et auxilium sua
natura emcax , ita etiam spernendi sunt ii, qui ob admissam ab Augustinianis delectationem Victricem
erroreA Jansentanorum , quos Sincero eorde repudiant , ipsis assingunt. Accedit his, Jansentanos nul- Iam admittere internam gratiam , cui vitio arbitrii resistitur , quod Augustinenses salsum erro umque
CSSe. unanimi Consensu pronuntiant.
SmoLION. In Epistolis, quae sub Clementis XIV.
nomine Circumseruntur , epist. I 8. ad Praelatum
Cerati legimus t Benedictum XIV. merito Cardianalis Norisii memoriam Mindicare cujus opera quasi Jansentano errore insecta in indice librorum prohi-hitorum in Hispania posita suere ), haecque obse vatione digna habet crudele esset aliquem haer risum esse , eo quod Augusὶinianus est, vel ri mista , ejus scilicet doctrinae , quam Ecclesia s lemniter approbavit : 'sed quando quis a Phanalismo se duci Permittit, nec amplius ratiocinatur, nec qui iam videt. II semit cruei, que oti sui heretique parceque on est Augustinieri , ou Thomisto,e' est a dire S un doctrine solemnement approuuee
a natisme On ne raisonne plus, et on ne volt rien. Hane esse Iansenti mentem pluribus ostendit Berii Aug. θει. Uind. dissert. IV. e. a. S. III.
80쪽
Iam vero pravam Iansenti doctrinam ab Augusti- iam Manianae doctrinae sectatoribus vere, et sincere confuta- V lx
cepta aliqua ij ustis Lecundum praesentes, quas ha- lutatae. Bent, vires Ase impossibilia , de se quoque gratiam , qua eadem 'servare possint, S. CLXXXVII. Schol. ); at id ipsum sacris litteris contrarium , ae jam a PP. Tridentinis damnatum S. CCV. te dimus. Voluit etiam ille in hoc depravatae naturaestatu supernaturalem gratiam , cui resistatur , dari nullam ; quod nefarium dogma Scripturarum auctoritate , et Augustini claris testimoniis S. CCII.
contrivimus. Libertatem indifferentiae eliminavit penitus Jansenius , perperam arbitratus ad meritum vel demeritum sussicere libertatem a coactione. Hinc nos peccare autumavit in iis etiam , quae vitare n quimus , et mereri sub gratia , ineluctabili necessitate nos trahente ad bonum; immo gratiam, cum qua consistit dissentiendi facultas , tamquam Semi- Pelagianorum inventum eliminavit. At enim hac ita , erronea doctrina totius perversi systematis venerium latere S. praec. in observavimus. Nos Vero in hoc, quo ,vivimus , statu, ad meritum , et demeritum necessariam esse indisserentiae libertatem, ostendi mus I atque hanc sive sub efficaci gratia , sive d minante concupiscentia persistere vidimus S. cc. seq. γ. Postremo Christum Dominum universi humani generis causam in se suscepisse, pro omnibus se redemptionem dedisse , pro istius mundi P -- tis propitiationem fuisse , mortuumque pro omnibus
omnino hominibus , ex iis , quae s S. LVIII. J pr
PosuimuS , luce meridiana clarius evincitur. Unde apparet , quanto in errore versatus fuerit Ianseatus asserens, Christum pro omnibus sangαinem suum haud sudisse , atque veluti Semipelagianum errorem . '. traducens firmissimam catholicam veritatem. Itaquee1 statutis jam principiis nos quinque Janseriti pr
Pinitiones execrari, et detestari sit manifestum '). . Vid. Norisium in earumnia sublata et ad Germanis. δέ. et gri, Philippum vin Waure in suo August. EuroPaeo Duilir Corale