장음표시 사용
121쪽
testes horum perborum , et Spiritus sanctus , quem
dedit Deus obedientibus sibi Act. V. 3 a. ); cujus
nomiue gratias non gratis datas , sed ipsam Spiritus sancti personam intellexisse contextus loci aperte declarat ibid. v. 3. et 4. L Iam vero , quum Spiritus suncti in Apostolos descensus duplicem habuerit effectum, ac de nobiliori sanctificantis gratiae augmentum praebente jam Lucas in Apostolicis actis Act. I. 8. ) verba fecisset, ad effectum alium . nempe ad
gratias gratis datas sequenti in capite sermouem comvertit ; atque Ioelis vaticinium tunc suisse adimpletum assirmat. Neque adversarios juvat Samaritanorum eΣem plura , ii enim Spiritum sanctum in baptismo , quantum ad peccatorum remissionem, ac gratiam regeue rantem consequuti suerant ; at Apostolica manuum impositione, eumdem ad animae robur, ut sidem intrepide consileri, ac Propugnare possent , acceperunt. Quantum ad manuum impositionem pro morbis de Pellendis altinet, eam haud fuisse sacramentalem Iibenter damus , quoniam gratiam sanctificantem ejus virtute collatam fuisse non legimus. At jure merit que a1srmamus eam habere Sacramenti rationem, quae confert Spiritum sanctum. Ultimum Su Perest , quod uobis nullum lacessit negotium : enim Vero, quamvis baptismus suo modo nos roboret , vel ho diSCipulorum animi fuerint confirmati , ac Eucharistia etiam nos muniat ; nihilominus , ad nos in fide magis firmandos peculiarem gratiam Christo Domino placuit in hoc Sacramento elargiri: quod solidissimo argumento demonstramus. Nain Salvator Apostolis credentibus, baptizatis , evangelico verbo a semel ipso edoctis , Sa-Cra Eucharistia resectis ad promisit 3. CCXLV. ) ,
deditque eum in finem Spiritum sanctum , ut EVau- gelicas veritales annuntiarent, easque intrepide Pro- Pugnarent. Quam roborantem gratiam , quamVis ii absque Sacramento receperint, alii tamen manuum impositione obtinuerunt.
II. Ex Pa- Porro Catholicum hoc dogma ita Patrum mentibustrum aue in inhaesit firmiter , ut Iuculentissima de eo testimonia i dederint. S. Irenaeus Lib. IV. ai . haer. c. 38- n. a. inquit: Quotiescunque enim i onchoent φο- Disitired by Corale
122쪽
ctum , qui eSt esca pilae. Tertullianus ait De resurri Carnis e. VIII. : Caio mantis in ositione adumbratur , ut et anima Virilia illuminetur. S. -- prianus allato Petri et Ioannis exemplo hunc morem
in Ecclesia vigere scribit Epist. 73. , ut qui baptizati sunt : Prae ositis Ecclesiae asserantur , et Per NOStram orationem , et mantium impositionem Diriarum S. consequantur, et signaciati disino consummentur. Auctor Anonymus , quem multi Cypriano et Stephano Romano Pontifici coaetataeum dicunt , non minus asserit , quod per manuum impositionem Episcopi detur cuilibet credenti Spiritus sanctus. Fir-
seiatentiam propugnat. Concilium Eliberitanum au. 34. ) urget te mortis periculo Catechumenum a laico baptigandum esse decernit : Et si suρeroiserit , ad DiscoPum eum Perducat, tit per manuum impositi nem persici possit. S. Ioannes Chrysostomus Hom. 18. in Act. Most. n. 3. ) praerogativam dandi Spiritum sanctum Apostolorum fuisse testatur : Ideoque et Cor haeos, non alios Oidere est hoc facere. Iu-
tifices pertinere asserit, ut oel consignent oel Paraclitum tritiam tradant, idque non soluin ex Ecclesiae praxi , verum etiam ex lectione Actuum Aposto-ΙOrum demonstrari contendit. Plura etiam ha het in rem hanc egregia magnus Augustinus Lib. XV. de Trinit. c. 26. et Iib. 3. de hapt. c. 16. n. 2I. ) , aliique Patres , quorum doctrina sicuti notissima est, ita pluribus ostendere non juvat. ScuoLiov. Conser Sambovium de Sacramento con- m. Continuatorem Wilassii, ac praeclarum nuP rum Abbatem Trombelli de sacr. Confrm. Bouoniae II 55.
At vero praeclarum hoc Sacramentum . quum Chrismatis non minus ac unguenti nomine dec ratum s
xii . CCXLIV. Seli. ), haud in sola manuum
impositione , verum etiam in chrismalis inunctions repunendum esse comperimus. Ad quod demonstrau- Ulteri
123쪽
dum haec adduci solent Apostoli verba ad Corinth. I. ui. Vid. ad Eph. I. 13 ) : Qui atitem confirmat nos Mobis tim in Christo , et qui unaeti nos Deus et signapit nos , et dedit pignus Spiritus in cordibus
nostris , quae de confirmationis Sacramento non pauci Patres intellexerunt. At chrismatis inunctione gratiam ex Dei institutione nobis conferri res in traditione est exploratissima. Nam Theophilus Antioche. nus Iustino contemporaneus Lib. I. ad Atitobcum nulla alia ex re Christiani nomen nos traxisse ait , quam quod disino oleo Perfundimur. Tertullianus in rem nostram Perspicuus est De resum. carnis cap. N. : Caro urestitur , inquit, ut anima consecretiata
Caro Signatur , ut anima muniatur. His plane consona habent Origenes In cap. 6. Epist. ad Rom. ,. Cyprianus Epist. Io. ) , Λuctor Constitutionum Apostolicarum s Lib. III. c. I . et lib. VII. Cap.
Et prae- Sed validissimo non minus, quod praescriptionis scriptionis dici solet . argumento hujus sacramenti existentia de gu- ω. Haratur. Enimvero quum Lutherus et Cal Vinus adversus Ecclesiam Romanam infesta signa erexerunt , Latini , Graeci , Orientales Sacra me utam hoc agnO-- scebant. Nam de Latinis dubium nullum heterodoxi movere Possunt ; quantum vero ad Graecos et oriei tales altinet . eorum Eucliologici libri etiam antiquissimi in quibus consirmationis ossicium conlinetur , id aperte demonstrant. Quumque Nestoriani , et M no physitae a Graecis et Latinis , Graeci ab Ecclesia Romana diuturno schismate sejuncti sint, hos vel illos in aliorum gratiam id recepisse prudens nemo a Rfirmabit. Quamobrein ante exortas hv qce haere es, Conflatumque Graecorum schisma , Confirmationis Sacramentum in Ecclesia fuisse universale , ac ubique ac
semper viguisse dicendum est i proludeque Ecclesia
124쪽
CAPUT II. ab Apostolis , Apostoli ab ipso Christo Domino Con
firmationis sacramentum acceperunt. ScHOLION. Ex his, quae hactenus proposuimus, colligere est, rem sive materiam hujus saeramenti duplicem esse e nempe manuum impositionem , ac
chrismatis inunctionem. Laudati enim Patres S.CCXLVIII. et CCXLIX. utruinque sensibile signum
conferre Spiritum sanctum, ac gratiam , quae nos Niat , Perficiatque , agnoscunt : ac quamvis ipsi pro Te nata modo de impositione manuum , modo de Chrismatis inunctione sermonem habeant i non raro tamen utramque rem uniecidam esse demonstrant ;quemadmodum Tertullianus de resum. Carnis cap. 3.
de baptis. Cap. 7. Cyprianus ePist. 73. ad Iubajanum , Optatus lib. 4. a Gers. Parmenianum , Augustinus lib. V. de ba t. n. 28. , Innocentius ePist. ad Decentium , Gregorius Magnus in Sacramentaris , aliique. Unde etiam verosimilius judicamus , verba , quae signum sensibile elevant, duplicis generi esse :nempe orationem , quae manuum impositioni correspondet ; et haec apud Latinos verba: Signo te signo Crucis , confirmo te chrismate salutis , in nomine Patris etc. atque apud Graecos: Signaculum doni Spiritus sancti: Vide, quae sustori calamo scripsimus de Sacr. in genere, baptismo et confirmatione,
Hactenus de Confirmationis existentia dixi ; nunc Ministerdicam de ministro , quem auctoritate propria ac o ordinarius dinaria solum Episcopum esse, aequus quilibet rerum qβt Eph in aestimator iudicare debet. Quandoquidem ipse Apo Ι ' Stolorum Princeps Petrus , dilectusque Christi disci-Pulus Ioarines ad Samaritas iam a Philippo baptizat , ut manuum impositione Spiritum sanctum reci in
Perent , perrexerunt I. CCXLV. ) , atque primitivae Ecclesiae Patres , tamquam rem omnibus exploratam , administrare Confirmationis sacramentum pro prium Episcoporum munus esse , dOQuerunt. Cornelius Rom. Potiti sex ud Eusebium lib. VI. hist. eces. c. 43. Novaliaritim carpit , eo quod aegre decumbens baptizatus , ea quae juxta Ecclesiae resu-Diuitirm by Cooste
125쪽
lam percipi debeut , non accepisset , neque ab Diascopo consignatus fuisset. Cyprianus , Pirmilianus. Auctor anonymus , Innocentius Ι. , Ch USOStomus , Augustinus , alii ad Episcopos tantum pertinere , Spiritum saucium sacro sonte regenitis dare, consensu
unanimi tradiderunt f 3. CCXLVIII. ). Addimus concilium Arelatense III. ') , quod Neophytos ab Episcopo Forojuliensi consignari jubet , Hispalense II. An. 6i . ) Pa risiense VI., Wormatiense, Couis
Stantiense , Eugenium IV. omnesque rituales Latiuo Tu in libros. Quapropter constanti traditione edocti Tri- deutini Patres definiverunt merito Sess. 7. Can. 3. de confirmatione ) : Si qu s dixerit, sanctae COnfirmationis ordinaritim ministrum non esse solum seias Vum , sed quemvis sev licem sacerdotem , anathema sit.
ScuoLION. Photiuς , qui deposito per vim Ignatio
sedem Constantinopolitanam occupaverat, Presisteros non minus , quam Episcopos ordinarios esse hujus Sacramenti ministros effutiebat. Waldenses , Violensus , Joannes Hus Episcopos esse Cousirinationis ministros reprobabant. Lutherus , Calvinus , eomunque Sectatores , piaeterqua in quod Sacramentum ipsum contemnunt, tu co etiam Ecclesiam Romanam campunt , quod ritum hunc solius Episcopi esse velit. Quorum erronea Sententia ex propositis argumentis jain coulatata manet.
Potestate Quamvis haud ignoro, Theologos celeberrimos eiustR 'Didolφ' mentis esse, ut neque Pontifici Romano potestas sit, thaoediticis . 4ecuudi ordinis sacerdotem hujus sacramenti ministrum dii etiam delegare ), nihilominus in contrariam inducor seu- simplex sa- ientiam , quod graeca et Orientalis Ecclesia consue-cerdos. iudinem habet Schismate antiquiorem , Presbyteris
Celebratnm m. in5. in causa Fausti Abbatis Lirinensis. Ita sentiunt Guillelmus Antisiodorensis, Ioariries maior, Durandus , Gabriel Bici, Hadrianus V . in operihus ante Pontificatum editis , Petrus Soto , Esuus , Petrus Aurelius, Sam- vius, aliique.
126쪽
hujus sacramenti ministerium attribuere. Enimvero Photius in epistola aeneyelim ad orientis Patriarchasiti nonnullos latinos , qui inunctos chrismate a Sacerdotibus graecis denuo confirma rutit , adeo a Cerbe invehere nunquam ausus fuisset , si apud ipsos sacramentum istud numquam administrassent Dresbyteri ;atque Latini proculdubio rei novitatem exprobrassent Photio ; quod tantum abest , quod secerint , quin
etiam Ratramnus Ecclesiae Romanae causam adve sus Graecos strenue defendens, scribat, Graecos suae Ecclesiae consuetudinem servare non aliquam divinae legis auctoritatem. Accedit his , Latinam Euci fiam a Presbyteris Graecis Confirmationis Sacramentum rite collatum numquam improbasse . ac in FIO-rentino concilio , quum ad unitatem recePti sunt ,
delegatum quod habent ipsorum Presbyteri confimmandi munus iis ablatum minime fuisse : immo Compertum est in Provinciali Ruthenorum synodo Eabita est Muroscae aia. IIIo. ), per sedem Romanam colafirmata juberi , repetendum non esse a Patocliis graecis administratum Consirmationis Sacramentum , alque sapientissimum Pontificem Benedictum XLV. asserere Constit. 129. ) , ex tolerantia quadam et facilitate Romanae sedis, sacerdotem apud ipsos Baptismi et confirmationis esse ministrum. Quid Z quod Gregorius magnus qui Sardiniae Presbyteris confirmandi pote,tatem , quam sibi adrogavera ut , ab, tulit
Lib. 4. epistola 0. id munus postea, ubi deessent Episcopi , eisdem obeundum clementer indulsit
SCHOLION. Eugenius IV. in Armenorum infirmetione ex Apostolicae sedis dispensatione, urgente admodum causa, simplicem sacerdotem hoc sacrariaeninmadministrasse affirmat. Plures etiam summi Pontificestiano Potestatem sacerdotibus concesserunt , uti Joa
nes XXII. Nicolaus IV. , Leo X. , Nicolaus V. , Clemens XI. , et Benedictus XIV. qui lib. I. de 3νnodo Dioec. c. I. ait uoti videri, hauc Potestatem , de qua olim disputatum fuit, hodie fas ease Iummo Pontifcι ab dicare. Disisti by Corale
127쪽
Effectus Bestat adhue de Confirmationis effectibus. Haec etsi ζόἀ2 ' hominibus jam regenitis couseratur, tamen , quoniam dat Spiritum sanctum g. CCXLV. ) , sanctifican-
is gratiae augmentum praebet, perficitque animam nostram. Porro eum in finem divina virtute ordina-lam novimus , ut noes muniti , ae roborati adversus visibiles fidei hostes contemptis mundi illecebris, vel terroribus eam ore non tantu in , verum etiam operi bus constanter Profiteri valeamus. Quem peculiarem esse ejusdem effectum Christi ad Apostolos suos verba demonstrant Lucae ultimo 49. 3 . Et ego mitto
promissum Patris mei in pos : pos autem sedete incipitate quoadusque induamini pirtute eae allo 3 nee
non haec alia Aet. I. 8 t Accpietis pirtutem s Peroenientis Spiritus saneti in pos, et eritis mihi testes s quae non Apostolos solos, sed Ecclesiam perpetuo duraturam respiciunt CCXLV. ). Hinc Te
tullianus hoo sacramento animam nostram muniri scribit de res. carnis c. 8. . Cyprianus autem hane Ωratiam consummantem vocat Epist. η3. , Concilium Eliberitanum Can. 77. perficientem ; Eucherius Lugdunensis Hom. in Pentecosten ) c-frmantem ad pugnam , et Post butismum roborantem. Unde merito Eugenius IV. In decreto asserit : Ufectus hujus sacramensi est , quia in eo δε- Iur iritus sanetus ad robur , sicia datus est 6O- stolis in die Pentecostes , ut Oidelicet Christianus audacter Christi nomen confiteatur , ideoque in fronte , tibi perecundiae sedes est , consimandus inungitur. Verum adhuc adversus diaboli insidias nos sortes reddit Augustinus tract. 33. in Joan. , EouCuPisCentiae rebellis impetus Dangit , praestatque, ut in Christo Iesu pie sancteque Vi UnmuS.
Consert Alium praeterea essectum habet host sacramentum ἶςt 'm ς', ' quippe quod animam . nostram indelebili charactere 'ς- exornat , unde sit , ut semel rite suscepium iterarini inime possit. Qua de causa aiebat Paulus ad Hebr. I. i. a. ) : Non rursus jacientes Iuni meettum Poenuenitae ab Ueribus morauis , et fiat ad Deum Dissiliroes by Gorale
128쪽
CAPUT II. ia 5hvtismatum doctrinae, impositionis quoque manuum. Quo ex loco sicuti baptisma , ita et confirmationem manuum impositione designatam iterari haud posse edocemur. Quod etiam lenent Chrysostomus Ilom. IX. in cap. VI. Epist. ad Hebr. n. a. ) , Gregorius Magnus Epist. 17. ad Felicem Nessariensem Episcopum ), Concilium Toletanum II. cap. I.). Sed characterem hoc Sacramento imprimi adhuc ex eo
probatur , quod Cyprianus illud nuncupet Epist. o. Sigillum Domini, Leo Magnus Serm. IV. de nati v. signaculum Mitae aeternae , Theodoretus ineantica ) sigillum , notamque Regiam. Cyrillus Hi rosolymitanus in sine prolocat. Spiritus sanetis nactiliam indelebile , Augustinus vero haec hahet Lib. II. contra sit. Petil. cap. Io5. ) : Sacramentiam Chris rimis in genere pisibiliam signaculorum sacrosanctum est , sicut ime butismus , sed potest esse et in hominibus pessimis. Porro quum in Mel stis hominibus gratia non adsit, nil aliud habere iiqueunt , nisi indelebilem notam , quam characterem
I ucharistia , qua nihil praestan Ius est, et magis augustum , gratiarum actionem significat. Quo nomine ideo nuncupatam novimus , eo quod Christus gratias Patri agens , Sacramentum hoc instituit I. ad Corinth. XI. 24. ) ; tum , quoniam fidelibus subpanis , Vinique speciebus corpus sanguinemque Christi Domini recipientibus , ii quam possunt maximam, Deo rependunt gratiarum actionem. ob summam autem hujus Sacramenti dignitatem , Virtutemque nominibus pluribus insignitur. Enimvero , quoniam Christus Eucharistiam instituendo panem benedixit Matth. XXVI. 26. , ideo Sacramentum benedictionis vocatur. Mensa etiam Domini dicitur Ι. ad Cor. X. ai. quoniam coeleste convivium est, in quo cor POie , ac εanguine Domini nutrimur , et pascimur i
129쪽
at mensam hane altare vocat ad Hebraeos scribens
Paulus XIII. io. ). Tum fractis panis I. ad Cor.
X. 36. ) , panis ευPersubstantialis . Panis pilae, Panis Angotoriam dici solet , immo etiam μετάληψις . et o νια. δε Mnc rapatur Parci Patio , ut explicat Dam
scetius De side orthodoxa lib. IV. cap. 13. ) ; quia
Per ipsam Dis initatis Iesu Partici es reddimur communio item amellatur , et reperci cst, quia Per eam christo communicamus , ac copulamur; tum
sive collectio , quoi iam in publicis Ecclesiae coetibus administratur. Tandem ipsum bonum , a Basilio Epist. ad Amphilochium ), i 'Sum Perfectum , Misaticum,
Sanctum Domini , Precium nosίrtim , Sacramentum Sacramentoriam , gratia Mitae , et frequenter ab antiquis comus, ct Fanguinem Domini appellatam esse dubio caret.
Eiusdem Est autem Eucharistia Sacramentum , in quo stib finitio, panis omiqtie veciebus pere , realiter , substantialia ter cor tis , et sanguis Christi continetur ad vir talem animarum nostrarum refccsionem. Verum esse diximus Eulin gelicae legis Sacramentum , quum Eueharistia res sit subjecta seri abus , quae gratiae sigritia scandae , et essciendae vim habet. Vere autem , rea-luer , et substantialiter corpus ibi , et sataguinem Christi contineri , cum Patribus Tridentinis Sess. XIII. E. I. ) asseruimus. Nam quum dicimus pere , Eucharistiam non esse Purum signum , et figuram co Poris , et sanguinis Christi ostendimus e realiter , quo declaramus , Christum non haberi , et recipi in Eucharistia per solam fidem : siabstantialiter , unde percipimus Dori esse in hoc Sacramento Christi corpus Per solam energiam , ac Virtutem ab ipso Salvatore dissusam , quorum explanatione Varias heter oXOrum cavillatioues , et subterfugia dignoscere facile queas.
Institutio. Bes si omihus explorata , Christum Dominum imminente passionis suae lempore , atque in ultima coena Eucharistiae Sacramentum instituisse. En quomodo rei gestae seri in narrat Apostolus Paulus I. ad Corint. XI. Confer Matthaei XXVI. Murei XIV. Dissiliroes by Gorale
130쪽
nocte tradebatur , accePis 'Panem , et gratias agens fregis , et dixit: Accipite , et mandracate: hoc est Comus meum , quod Pro Wobis tradetur , hoc fracile in meam commemorationem. Similiter, et calicem postquam caenapii dicens : Hic Caliae nos iam restamentum est in meo sanguine , hoc facile , quotiescunque bibetis in meam commemorationem.
In hujus institutione sacramenti, maximum ae inen Finis in-sabilem . quo erga homines flagrabat , amorem osten- stitutionis. dere voluit : ut enim Joannes habet XI H. a. :Ctim dilexisset suos , qui erant in mundo , in sinem dilexit eos. Atque proiecto beneficetitiam , ac caritatem suam sere exhausit, cum semetipsum in cibu in potumque relinquere fidelibus suis placuit. Sed eum quoque proposuit sibi sinem, ut dum aut conficitur,
vel sumitur augustissimum hoc Sacramentum , PM-sionem mortemque suam , cui ad nos Patri reconciliandos sponte se obtulit , in memoriam revocaremus I. ad Corinth. XI. 26. ). Voluit insuper ,
ut ea suturae jucunditatis , et gloriae , qua Persiue mur in coelis , pignus esset : tiam uet ipse Salvator nos certos reddit , qtii manducat meam carnem , et bibit meum sanguinem , habet pilam aeternam Ioau.
IIIud autem Eucharistiam inter , et reliqua Sacra- Uujus dimenta occurrit discrimen , quod caetera, quum alleui Wrimen Radministrantur , tunc solum conficiuntur ; at in Eu- Ita istic charistia , quando sensibile consperatur 'signum , Sacramentum jam existit , etsi nemiui distribuatur; immo Sacramentum eMe non desinit, si etiam ad diuturnum tempus conservetur. In eo adhuc a caeteris
discrepat, quod aliorum sensibile elementum suam haud deperdat naturam , quod tamen evenit in Eucharistia , quum panis vinique substautia tu corpus , sau-guinemque Cluisti immutetur. Duili ed by Cooste