장음표시 사용
81쪽
ScnoLio . COROLLAnIUM. Quas statuimus gratiae, et praedestinationis veritates , tu sterili haud debent contemplatione permanere , sed ad Virtutis exercitium nos ducere. Quandoquidem eae sunt Ι. sundamentum Pietatis. Nam haec, quam graeci Θεοσεβ ιαν vocant , Dei respicit cultum , qui tu hoc maxime , ut Augustinus ait des vir. et lat. n. I 8. consistit, ut anima ei non sit ingrata , erit autem ivriata ,
Mi , quod illi ex Deo est, sibi tribuerit , Praecistu que justitiam. Unde , cum noscamus , quidquid I, ni habemus , a Dei largitate descendere ; inde V
ram erga Deum Pietatem noscimus , gratumque ei animum exhibere. II. Orationis ; nam cum SCiamus, neminem fieri salvum , nisi quem Deus fieri volu rit; ideo preces ardentes fundere debemus, ut ipse subministret nobis ellicacia media , quibus Salutem aeternum adipiscamur. Vid. Aug. Ench. n. 27. M no Perseu. ii. 53. III. Humilitatis. Enimvero Com-Purtum habemus primos Parcules ex superbia Cecidisse a Iudaeos etiam suis Propriis viribus inflatos legem fuisse transgressos. Ac humilitas , inquit Augustinus E Os. misi. Ga Gl. n. 25. vocat,
unde nos dojecit sverbis. R Usa humilias est a commodata rem tendae gratiae Christi , qui singulare humilitatis exemplum est. IV. Θei , quis enim recogitans Deum adeo nostri amaritum sui Q, ut ipsum unigenitum Filium suum pro nobis dederit, in ipso veluti omnium donorum largitore spem suam non collocetῖ Absit autem, a jebat AugustinuSia dono Perseυ. ia. 62. ideo devorare de vobis , quoniam syem vestram in ipso habere jubemini , non in Ῥobis. Maledictus enim omnis , qui vcm Λα-bet in homine; et bonum ost consedere in Domino , quam consedero in homine, quia beati Omn S , qui cons. ne in eum. V. Salutaris timoris : Nemo enim debet de se gloriari , quum ex dono Dei habeat , quidquid accepit : Uinc ajebat Apostolus :Cum mutu, Et in more vestram salutem operamini. Deus enim est, qui Ῥeratur in vobis vella , cemscere Pro bona voluntate. ad Phil. II. Vide
82쪽
opstraei Instit. theol. ad Tyrones, Tamhurini dissert. de summa Catholicae de gratia Christi doctrinae praestantia utilitarct ac necessitate, tum Noristi hist. Pelag. et vindicias Augustinianas, BOS- .suet defense de la tradition des SS. PPres , Berti Theol. et Aug. Syst. -nd. Massoulier, D. Thomas ut interFres , Serry hist. Congreg. de auxiliis.
Des necessitate fiat in Christum.
Fides assensus est, quem ob alienam auctoritatem Quae fidet rei alicui exhibemus; cumque vel ob hominis , et Dei testimonium ci auctoritatem adsentiri queamus, duplex etiam fides est, humana , et divina. De P
Strema in tum , ut muneris nostet ratio ponulat , instituemus sermonem. Est autem donum ac lumen,
quod in hominum mensibus dijundit Deus ut iis , quae revelare Placuit smum assensum praebeant ). Hujus sidet basis et fundamentum est Dei verbumῖ
ea enim sola credimus , quae Deus nobis annuntiavit. Ratio vem, et firmissimum sidet motivum ex Dei sapientia et bonitate petitur, unde noque eum decipi , neque nos in errorem inducere posse PerS-demur. Porm , quae Deus credenda nobis proposuit Doscimus ex ministerio Ecclosiae , cui depositum Vese hi sui custodiendum reliquit. Hinc ajebat Augustinus Adv. visi. Fundamenti, Conser Gregorium diaeti au-
Apostolus ad Hebraeos II. fidem hisce verbis descripsit et Est autem Mes sperandarum substantia is ros is rerum , argumentum λεγκος non apparentium. Voc tur hypostasis sive subsistentia , quoniam tantam ea in no biε Persuasionem producit, ut revelatis ita firmiter credamus, quasi jam subsisterent i dieitur autem rerum Verandarum , eo quod fidei nostrae objectum circa Deum ae res Coelestes, quas speramus, versatur. Ne vero quis crederet, Mee sola nobis esse credenda, ideo subditur , argumentiam, elenchos non apparentium t id est convictio rerum , quae non apparent; ut scilicet haberemus compertum, non Pau- ea , quae FPerare non debemus , certum tamen esse fidei no- trae argumentum, gi ea a Deo sint re elata.
83쪽
Eetium. sem. 3. J: Ego vero Evangelio non crede rem , nisi me Catholicae Ecclesiae commoveret auctoritas. Iam Vern assensus ipse , quem revelatis a
Deo rebus ipso opitulante praestamus, fides actualis dicitur ; permanem autem in anima nostra assectio , per quam , etiam quando fidei actum non elicimus, fideles vocamur, habitualis fides nuncupatur, quam tamen infidelitate , Vel haeresi amittere posSumus. Fides insuper tunc visa est , quum a caritate Perseitur I. ad Corinth. XIII. a. ), mortua vero , quum a Caritate, bonisque operibus sejuncta est Iambus epist. Cap. II. v. 2. ὶ. Attamen Scholastici aduodecimo seculo hane informem , aliam formatam appellare coeperunt. Dispescitur praeterea fides ine licitam et imρlicitam: prima. st , qua sidet articulum ita credimus, quemadmodum per verba clare et distin te exprimitur ; postrema , qua Veritatem non dilucide exm itam , sed in alia veluti contentam
admittimus i ita Judaei in Verbi incarnationem implicite credere reputabuntuΓ.Scuo Lio N. Nil magis est, advorsus quod debacchentur inchoauli, quam fides. Volta irius in dictionario Philosophico art. sdes, asserit fidem consistere increduudo, non quod judicatur verum , sed quod intellectui videtur salsum. At erronea more suo, immo et contradictoria proponit. Quandoquidem credere idem M judicare verum esse, quod Cr
ditur. Creder uaque , quod falsum judicatur , contradictorium mi. Rousseavius in suo LEmilis tom. 3. P. 139. inquit si Deum dedisse nobis rationis lumen ,
non in eum finem , ut ejusdem usum nobis tuterdiceret et unde conrivdit , injuriam auctori suo sacere quotquot dicunt rationum auctoritati esse sub inittendam. Non eo insicias , Deum rationis turnen , ut nos dirigat , nobis dedisse. Verum unde evincet Rousseavius promisisse Deum sola ratione duce nos ubique clare inspecturos , nec suturum fore , ut ullo unquam alio lumine indigeamus y Renuntiavitne Deus juri suo edocendi, quum ipsi libeat, rationem nostram i Spopondit ue , nihil , quod rationi nostrae
obscurum Sit , nobis proponere t Minime gentium ;id enim incredulorum nemo uri quum Potuit demonstrare. Quid ' An non in ipsis naturalibus rebus, ubi solam habenitas concesSam uobis rationem du-
84쪽
Cem , non pauca sunt, quae admittimus incomprehensibilia , immo quae etiam absurda videntur Τ D. Huine viritibus fortibus haud Suspectus auctor es-sai Philosophique fur l' incondemem humatae tom. II. P. I 36. asserit, nullum esse in Ruligione dogma , quod magis adversus Communem fie um eMe
Videatur , quam materiae divisibilitas in infinitum, quam tamen Geometrae, et Metaphysici quodam quasi triumpho veluti certam Proponunt. Quamobrem secundum philosophos ipsos quaedam sunt tu ipsa natura prima Dotate incomprehensibilia et absurda , et tamen vera. Quid plura I Nonne nato Caeco speculi qualitates essent mysterium t nonne perspectivae Proprietates ei Contradictoriae. viderentur Z Quid etiim magis ipsi videretur contradictorium , quam quod plana supersici cs profunditatis sensationem producat Τ.At enim si probis cordatisque viris id testantibus fidem exhiberet, ahSurdumne esset y Quanto magis id asserendum iis de rebus , quibus ob Dei revelantis auctoritatem credi
aEtsi a Parentum nostrorum Iapsu nullo non tem- Chel,lum pore implicita saltem in Christum salvatorem fides sit neerasam ad salutem consequendam necessaria suit, quemadmodum Apostolus non uno in loco fidem saeu ΑΛ Rom. III. 22. I. ad Corinth. X. Cons. Augustinum. Iib. I. contra duas m. μως. cap. 2I. et de niat. et grat. cap. 44. u. 51. , attamen Prismulgato
iam Evangelio , sides clara et explicita in Christi
Domini incarnationem , medium est hominibus itan essarium , ut absque ejus notitia adultus nemo aeternam vitam obtinere questi .. Quandoquidem non est in aliquo alio salus. Nec enim aliud nomen eae sub coelo datum hominibus , in quo Ῥorteat nossaisos feri s Act. IV. Ia ), atque OPux. est, docente Apostolo. Rom. X. 9. Seq. b. ut musiteamur, Christum Dominum venisse, ac Deum a mortuis eum suscitasse. Quam ob causam aeterna vita iis , qui Evangelio credunt et baptizantur , in. sacris litterispmmittituae , atque certa in reliquos homines hava Theol. Daem. Pars ML 6
85쪽
redentes damnationis spntentia sertur Marci XVI. 15. Ioan . III. I 8. J. Ignorat autem nemo Evangelii promulgationem secum serre claram et distinctam in Christum Dominum fidem. Hinc etiam advorteresacile est , eos omnes hallucinari , qui ad salutem obtinendam unius Dei fidem absque Salvatoris notitia sufficere asserunt; quandoquidem hacte est vita aeterna , ut cognoscant te solum τgrum Dctum , tquem misisti Iosiani Christum s Joan. XVII. 3. ), quibus in verbis sicut unius veri Dei , ita ut sui
ipsius notitiam Christus Dominus ad consequendam aeternam selicitatem assi mal esse Dccessarium.
ScΠoLION. Hujus veritatis persuasi semper fuerunt primitivae Ecclesiae Patres , uti videre est apud Ι- gnatium Dist. ad Phila MI. Irenaeum lib. III. c. ao. Origenem in Epist. ad Rom. lib. II. c. 3. Cyprianum Dist. 73. Cyrillum Hierosolymitanum C tech. V. Hilarium lib. III. de Trin. Augustinum Epist. I 57. n. 24. de nat. et grat. C. H. n. I.
Sed explicita quoque in M. Trinitatem fides necessaria prorsus est adultis ad salutem. Nam haptismus, Per quem in Ecclesiam ingredimur, ac Christi membra constituimur, in expressa SS. Trinitatis invocatione consertur Matth. 28. ), immo neo. des in Christum explicita haberi potest , quin tu Trinita im credamus. Quandoquidem.Incarnationis mysterium id continet, quod Verbum , filius Dei , Spiritus Sancti virtute humanum in tempore carnem assumserit S. XXV. ). Verumtamen praeter Trianitatis et Incarnationis mysteris , atque quod Deus
inquirentibus se remunerator Sit , quorum si non habeas notionem , salutem consequi minime queas , necessarium insuper est fidelibus , ut decalogi praecepta , Sacramentorum numerum , Ecclesiae auctoritatem , et Apostolorum calleant Symbolum; quamvis postremis hisce necespitate Praecepti tantum , non medii , opus habeas ad obtinendam aeternam felicitatem. SmoL3ON. Duplex a Theologis necessitas statui-- , una , quam dicunt medii, altera praecepti.
86쪽
Illa medium adeo necessarium est ad obtinendum sinem , ut sine illo sinis obtineri nequeat. Ita fides explicita Trinitatis et Incarnationis medium est adurutis necessarium ad salutem consequendam. Altera vero ea dicitur, de qua exstat quidem Praeceptum, at si illud debita diligentia adhibita ignores, sinem tamen ObtInere valeas. Nihilominus , etsi sententialia te nostra de necessitate sidet explicitae in Trinitatem et Incarnationem inconcussa est, utpote quae aPertissimis Scripturarum et Traditionis documentis con- Stabilitur : nihilominus quoniam aperte ab Ecclesia nondum suit definita , non desuerunt etiam e The logis Catholicis, qui ausi sunt id negare. Vid. Ar-Daldum de nocossitato sidet in Christum Iesum t fonsionem censurae facultatis Parisiensis in libros PP. lo Conate et Gubion per Dupinium , ct consuru- ejusdem Facultatis, libri, cui titulus Belia
Quum absque side explicita in Christum Dominum Quo sit eos,
et Deum unum , in Pursonis trinum salus aeterna obtineri nequeat s S. Plaec. ὶ, .PPMet e tra inlutis a etani haud viam adinveniri eos omnes, qui nihil de Evangelio eonsequi sa. audierunt et neque enim conventio esse Potest lacis latera posse. ad tenebras, Christi ad Belial, atque ut ipse Christus alia Qui non est mecum contra me est Matth. 12 36.), et qui non credit in nom ne unigeniti Fiasii Dei jam judicatus cst Dan. III. 8. ). Damus tamen libenter , causam , cur illi damnentur, ita eo haud esse. ponendum , quod non Crediderint , insidelitas enim negativa peccatum non est S. CCX.), sed quoniam originis Peccato obstricti, alii que pr Puia voluntate patratis inquinati, medium iis defuit, unde ea expiare possent, atque applicare sibi quam Christus humatio geueri salutem Peperit. Quamobrem errant gravissime , qui syiritus Iones dici amant, quum geligionem quamlibet Deo acceptam esse di-Cunt. Enimvero tenetur homo actiones suas non
Suum ad lubitum, sed ad Creatoris sui voluntatem dirigere , unde Religio omnis , quae vel cum Divinis attributis pugnat, aut non mi Sentit cum Sacris . libris Divitiam revelatiouum manifestantibus , aut Clulatum, qui promissus uoster liberator, mediator,
87쪽
et Redemptor est , non agnoscit, vera Deoque grata Religio esse nequit. II is addo, quod Deus in suis pcrscctionibus infinitus , veritatem amare , et quod
ipsi opponitur , men actum , odio habere debet ;cumque Veritas una sit , una etiam esse debet v
ra Religio, caeteris salsitatis et mendacii Dotam praesularentibus. Itaque qui salsam profitentur Religi nem , Deo accepti esse nequeunt , adeoque extra salutis viam sunt positi. Scno Lior . Increduli amplissimam omnibus cujus-cii iurii e sectae et Religionis viam salutis pandunt : ita Theodorus Lau medit. Philos. de Deo , mundo μι homine c. I. S. a I. Voltatrius , aliique. Porro quod Rousseauius ait Emile tom. III. intolerantiae dogma crudele esse , odium inducere sui proximi , atque intolerantes humani generis hostes esse , Perquam saluum est , et absurdum. Nam Theologica intolerantia a cisili prorsus est secernenda , atque utramque optimh distingui posse Ecclesiae primitivae exemplo patet. Nam Christi fideles gentilium errores Proseribebant ; sed simul quantum ad civilis vitae ossicia Principibus et Magistratibus o clientiam, reliquis omnibus caritatem , et humanitatem exhi-hebant. Quamobrem salsum est, intolerantiam The logicam constituere homines humani generis hostes. Hauri ignoro urgere incredulos atque asserere , te non posse non odio habere eos , quos judicaveris perpetuo sore damnando . Verum ignorantne ii , catholicae EecIesiae mentem esse , de nullius salutensque dum vivit, sore desperandum, immo pro singulorum conversione landendas esse ad Deum preces S. CXLVI. Schol. )r atque non raro contingere infideles ad Deum converti, ac aeternam seli citatem adipisci. Itaque non odio habemus eos, quibus toto cordis affectu , fusisque ad Deum preci hus in hac vita sospitatem ac Mna cuncta , felicitatem aeternam in altera utamus.
Nee eo a qui quamvis fidei articulos nos etiam quosdam statua- solos aetinent mus primarios, atque nonnulli ita sint ad credendum i md ura utales nocera rii, ut si eorum non habeamus notitiam, Samlutem consequi nequeamus S. CCXVI. seq. J, neu
88쪽
velimus Christiano cuilibet opus esse , ut cuncta perspecta habeat dogmata, sed sufficere in non paucis articulis non capitalibus sidem habere implicitam , atque quaecumque tenet et credit magistra veritatis Ecclesia , se tenere et credere paratus sit , nihilominus Acatholicorum plurium reprobamus doctrinam, qui societatibus christianis fundamentales fidei articulos retinentibus , hisi in aliis invicem pugnent , aeternam salutem pollicentur. Commentam illud propugnavit aeriter durius , ut suis in universali Ee-Clesia , extra quam salutem consequi haud posse videbat, locum Praeberet. Quandoquidem acutus vir observabat, defendi minime posse , quod Lutherus et Calvinus magna confidentia asserebant, Ecclesiam haud esse visibilem, ex solis probis et praedestinatis esse Constatam, quae paradoxa jam S. CXXV. Sehol. et CXXXIII. seq. ) resutavimus. Verum ipsemet toto etiam tramite a Veritate aberravit. Nam diversae hae Christianorum sectae in multis revelatis ita dissentiunt , ut quod una affirmat, deneget
altera λ jam vero ex contrariis duabus propositionibus , una Vera , salsa altera sit, oportet. Porro qui salsae propositioni assentitur, ille in re ad fidem spectante errat. Quo sit ut ex principiis eorum ,
qui asserunt, solos esse ad salutem necessarios a
ticulos sundamentales , etsi in reliquis dissensus sit, muSequatur, Paerem rationem esse, Veritati aut salsitati adhaerere. At enim quis ignoret , in omni bus , sed in rebus Praecipue ad fidem pertinentibus ex divino praecepto nos teneri ad consectandam veritatem y Porro qui mandata non servat, vitam a
ternam non possidebit Matth. XIX. 14. P.MBOLION. In statuendis landamentalibus articulis mira est inter Acatholicos ipsos dissensio. Iurius in libro Ie vrai systeme de l' emiso existimare videtur
eos in Ecclesia statuendos esse , qui Trinitatem admittucit , et Incarnationem. Budaaeus inst. Theol. dogyn. lib. I. c. I. S. 33. Praeter Incarnationis et Trinitatis mysteria inter articulos sundamentales re- Censet, Deum velle omnium salutem, Christi satisfactionem , nostram coram Deo justificationem , sidem , Poenitentiam, vitam aeternam. Verum alii sunt, qui contendunt eos omnes salvari, qui cre-
89쪽
dant ni ius Dei existentiam, et Christum esse Messiam , etsi ite ejus Divinitate male sentiant, uti Cl ricus dissert. Eo eligonda intor dissidontes christianos sentcntia, Io. Lockiuq in Christianismo rationi consono. Inter recentiores Semlerus inst. ad doctor. Christ. lib. I. c. II. S. 78. articulos tanda meti tales eos esse ait, qui baptismi formula et sobolo Apostolico continentur; sed S. 79. vult articulos standamentales Ecclesiarum particularium sejungendos esse ab iis, qui totius Christianae familiae proprii sunt; immo addit eum suntlamonium Christianismi practici et salubris non omnino abjiciant Sopiniani, Ariani no- i , nec iis deesse salutis viam. Culviniani 'plurimi ut inquit Stapserus tom. 4. S. 54. Schol. ad solos res Ormotos , ut ait , et Augustanae Consessioni addictos toleraritiam extendunt. Verum Acatholicorum alii haud errare iii articulis sundamentalibus existimant praeter Calvinianos et Protestantes etiam Remonstrantes , et Anabaptistas , qui a Socinianismo sunt alieni. At Funati ei prae Acatholicis ceteris amplissimam omnibus Pandunt salutis viam; ii enim interni lati lumen , quod divinum et Omnis Religionis principium judicant , admittunt;
unde inter unam Catholicam Ecclesiam Comprehcndunt omni rationis et linguae homines , i inmo et Catholicae Ecclesiae membra esse dicunt , qui inter Geutiles, Turcas, Iudaeos, et ex omnibus Christianorum sectis homines sunt bonae integri latis , ut simplicitatis cordis. Ita Robertus Barclvjus 'ol. TMOL Nemes Christianaes p. i73. Vid. Wallui- burgicos de articulis necessariis tom. I. Conti OV.
Ecclesia coctus est fidelium sub pastoribus legitimis et praesertim Pontifice Romano eadem fide , et Sacramentorum communione colligatus s CXXV. ), a quo exclusi peuitus sunt publici Haeretici et Schi smatici S. LAXXU. seq. ). Jam vero Ecclesia uti
haereticos habuit, et cx sua communione sumo it Doneos tantum , qui sundamentales fidei articulos convellerent , verum etiam omnes illos , qui unumquemque fidei articulum Doli admitterent, uti erant
Donatistae , Novatiani , Quartodecimani , Μonothclitae. At vero qui Ecclesiam non audit, veluti Bil
90쪽
nicus habendus est et publicanus Matii. XVII.
II. ), alienus nempe a Societate , quam instituit Christus, proindeque in Ecclesia univcrsali locum habere nequit. Quid Z quod Ecclesiae Patres sanctissimi haereticorum coetus , ut Satanae Synagogam semper sunt detestati: at quis existimet eos omnes, ceterosque Ecclesiae Doctores ad Iurium usque Christi haud intellexisse doctrinam Τ Ιmino si rem bene Perpendas , fatearis oportet , consonam prorsus tradidisse. Enimvero quis D ciat, Samaritas Pentateu-Clium , qui Moysis legem complectebatur , admisisse ; unde si fundamentales articulos retinere sat est , salutem ipsis denegare Posset nemo ; verum Christus ipse mulieri Samaritanae respondit, salutem ex Iudaeis esse s Joan. IV. aa. J. Accedit his , Sal-Vatorem dixisse , quod omne regnum in se disse a solabitur Lucae XI. 37. ὶ. At enim quis Credat , cum Ecclesiam suam instituendo , tale volui se sibi efformare regnum 8 Efformasset autem, si ex
variis dissidentibusque suctis Eccliniam Suam Voluis' . .. i. .
set conflatam. Quid plurat Sicut unum baptisma, ita una sides est Ad h. IV. ). Itaque sicuti diversum baptisma habere non potest Ecclesia, ita
Duc diversam fidem. SCHOLION. Praecipua Iurii argumenta jam praeoccupata Sunt, et soluta I. parte S. CXXVI. Cons.
V. Dupin traues de tu doctrine chret. ch. XIX.
Impiam, blasphemam , detestabilem habuit Sem- Fidem exta.
per catholica Ecclesia eorum doctrinam, qui ad sa- rius profiteri lutem obtinendam judicabant fidem corde retinere necessariumn Sarium eSse , ac eam Oretenus denegari podo' ' autumabant ί'). Immo scelere maximo inquinatos ma-
Hujus impii erroris adsertores erant Elcesaitae , de quibu, Eusebius lib. VI. hist. c. 38. Priscillianistae Au gustino teste haer. Io. et lib. contra Mendacium , tum Georgius David. gaec. x G. His a ense tu Possumus Liburti- uos eos , qui Poecesium , Rullum et Quintilium sequebam