장음표시 사용
141쪽
Clum consequendum totam actionem Sacramentalem necessariam inse arbitrentur.
Verum non Christianus quilibet , sed ii tantum , qui per legitimam ordinationem sacerdotali dignitate decorantur , hujus Sacramenti ex Christi institutione sunt administri. Apostolis enim solis , eorumque in sacerdotio successoribus Salvator dixit : me focile in meam Commemorationem Ι. ad Corinth. o. XL 24. quod perpetuus non minus Latinae , graecae, et orientalis Ecclesiae ostendit usus i secundum quem Sacra celebrare mysteria nequit, qui ab Episcopis ad id obeutidum mutius non fuerit ordinatus i atque Sinonnemo hanc divinam legem temerare tentavit , audaciam ejus compescuit Ecclesia. Insigne habemus hujus rei exemplum. Colluthus Presbyter Ischyram , nonnullosque alios sacerdotio initiaverat , ejus autem ordinationes irritae, nullaeque in concilio Alexandrino Osio praeside declaratae fuerunt FIeury hist. Mel. Iib. X. s. 43. . His adde . fideles perseculionis tempore Eucharistiam a Presbyteris consectam domum tulis e i immo Sacerdotes magno cum vitae periculo adiisse carceres ut Martyribus ibi detentis
Eucharistiam consicerent , distribuerentque prianus Epist. V. ) ; quod profecto haud fuisset factum ,
si Christianus quilibet urgente etiam necessitate Sacramentum hoc conficere posset Eandem veritatem n
tam faciunt Patres concilii Ia Arelatensis Nicaeni I. Can. XVIII. ) , Laterane usis IV. Cau. I. ) , et Tridentitii Sess. XXII. c. t. .
ScΗOLION. Marciis praestigiator , et haerelicus , de quo Irenaeus lib. I. cap. IX. mulieribus consecrandi calicem potestalem dabat , uti etiam Pe-puetiani , et Collyridiani. Waldensos Laicos , qui probi essent , consistere posse Eucharistiam autumabant. Lutherus in lib. de abroganda Missa sacerdotium Christianis onauibus tribuebat : ad confusionem autem Cclebr. an. 3ι i. vetuit , ne Diae ui Euchari,siam Di
142쪽
devitandam iis tantum concedit usum , qui consensum communitatis habent vel oocationem majoris. Hospinianus lib. I. hist. sacr. c. 23. arbitratur, Diaeon sacerdotibus absentibus poluisse Eucharistiam consecrare. Calvinus ejusque assectae , etsi Presbyteratus retineant nomen , iumen quum Episcopis careant , nee veros sacerdotes per legitimam ordinationem ha here possunt. Conser , quae dixi de Sacramentis in genere c. IX.
Quam benefica , provida , sapientissima sunt Domini consilia i Christus amore adversus humanum g
nus exardens, non tantum Pro nobis suum sanguitiem
Volebat effundere ; sed etiam prodigio Plane inaudilo Semetipsum in cibum , et potum sub panis vinique speciebus relinquere constituebat. Iamvero ad praeparandos hvie veritati discipulorum suorum animos, Antequam Eucharistiam institueret, ejusdem splendidam dedit promissionem, unde realis ejusdem praesentia in hoc Sacramento luculenter ostenditur. Attamen cum res tanta , nisi ab eo, qui omnipotenti virtute praeditus est , fieri queat, eadem se exornatum egse pluribus declaravit. Ac primum quinque Panibus , ac Piscibus duobus, quinque sere hominum millia satiavit, residuis duodecim si agmentorum cophinis Ioann. H. i 3. tum per muris undas ambulantem se discipulis praebuit Ib. 1 9. ; e coelis se descendisse
assirmat, ac tanta praeditum Potestate, ut omnis, qui in ipsam credit , aeternam vitam habeat ; immo se eum in die novissima ad vitam revocat urinn spondet
Ib. 38. seq. 3. Quibus in eum sinem expositis , ut eorum , quae dictitrus erat, fidem sibi conciliaret, ad Eucharistiae venit promissionem. Panis, inquit Ib. 52. seq. quem ego dabo, caro mea est μιγώ δωθο quam ego dabo )Pro mundi osea. Quod
Judaeis, quum haud possibile Videretur, tantum abest, ut Iesus sua verba metaphori te exponeret, ut subdat: Anien , amen dico oobis, nisι manducase risis carnem fili hominis , et biberitis uias sanguinem , non habebitis pisam in Oobis ; qtii manducat meam Ciarnem ,
charistia ex verbis pro missionis L. ostenditur.
143쪽
tus. Neque Ilaec de spiritali ac metaphorica corpo- Tis , et sanguinis sui comestione accipi possunt 3 cibum enim , ac Potum a spiritali, ac metaphorico S Cernendum esse , ignorat Demo. Errant etiam , qui
judicant, de sola sidet Decessitate Christum habere Sermonem ; enimvero Salvator , quod nondum auditores sui habebant, ipsis spopondit. At fidem in Chri-5tum non pauci iam habebant, asserente Petro ali rum eliam Apostolorum nomine Ib. o. ) : Et nos gnopimus , et credidimtis , quia tu es Christus f-titis Dei. Itaque cum de Eucharistia laudatis in verbis occurrat sermo , alque suam veram Carnem , et
sanguinem in cibum , et potum daturum spondeat , palam sit ex promissionis verbis demonstrari Christum vere, et proprie in Eucharistia esse praesentem. ScnoLIos. Realem in Eucharistia Christi praesentiam insicias iverunt juxta ipsorum principia Phauta Biastae , ut ex Ignatio Martyre Pist. ad Smyrnaeos elucescit. Manichaei , eoru inque surculi Pauliciani , Calliari , Henriciani in eodem luto pedem figebant. Accessit his Ioannes Scotus Erigena , quem nou nulli Acatholici eum Ioanne Abbate Ethil ingesi perperam
Confundere ostendunt Mabillonius see. IV. Bened. P. a. duaeque dissertationes, quae occurrunt tOm. I. per . Mei lib. I a. Berengarius an realem Praesentiam , an transubstantiationem tantum negaverit non conveniunt eruditi , at de hac postrema tantum male sensisse authores sunt Mabillonius praes. ad saec. VI. et Martene in thesauro nooo anec torum tom. 4. P. ro . Io, Moshemius inst. hist. Eccl. saec. n. p. I. c. 3. f. XIII. in Schol. contendit Berengarium realem praesentiam repudiasse; atque eum eo in universum sensisse Gregorium VII. hallucinatur et nam , ruae Proseri suae opiniouis momenta ex Berengarii
eprompsit scriptis , quibus plenam fidem exhibendam non esse asserat laudatus Martene obsere. Prae
ola ad acta Concilii 'mani sub Gregorio ab ipso
Berengario conscripta. erum si diligenter conseras , qoas sub laudato Pontifice fidei professiones Berengarius edidit ; eum ad praesentiam realem , et ad trans stantiationem admittendam adactum fuisse comperies. Quod contigisset numquam , si ejusdem cum
144쪽
Berengario mentis Gregorius suisset. Q nantum ad Wiclesiam attinet , eum pugnatitia de reali praesentia scripsisse videtur i at transubstantiationem certe negavit. Carlostadius tamen , Zwinglius , Bucerus , quamvis tamen iste formulae Luttieranorum Willembergicae subscripserit , Calvinus, ejusque avectae, Arminiani , Sociniani hujus dogmatis hostes sunt infensissimi. At Lutherus praesentiam Christi realem, sed uua cum panis , vivique substantia admittebat.
At Calviniani de Eucharistia apud Ioannem seria objecti monem non esse hermeneutieis regulis se ostendere posse fidenter affirmant. Scripturae verba , aiunt, iuxta lotius Capitis contextum interpretari debent. Porro quis ignoret laudato in capite de sola fidei in Christum necessitate ac efficacia haberi sermonem Id patet ex v. 25. : Hos est Uus Dei, ut credalis in etim , quem misis ille: ego sum panis ouae; qui penit ad me non esuriet , et qui credit in me non
sitiet umquam. Sed quid , addunt, plura quaerimus Christum Dominum de sola spiritaIi manducatione fuisse loquutum , haec Verba demonstrant vers. 64 ): iritus est qui MiMUAM , caro non Prodest quimquam e perba quae sequutus sum Dohis , viri us es pila sunt. Perperam itaque faciunt, qui ad praesentiam Christi realem in Eucharistia verba Christi d
Quibus reponere satis sit: hospitem esse in saeris li- Dis tuta bris, qui nesciat in eodem etiam capite ab una re tur. ad aliam non raro transire sermonem. Quod profecto memorato in Ioco contingit , ubi capitis initio admiranda panum multiplicatio describitur , tum ad fidei necessitatem virtutemque sit transitus ; inde apposite ad Eucharistiae promissionem Christus descendit: quippe quae mysterium adeo sublime est, ut absque fide concipi nequeat. Quamobrem auctoritates objectas de fide intelligendas esse fatemur ; attamen a Versu 52. incipiendo Eucharisticum Sacramentum, quod verum
corpus et sanguinem suum continet.. Salvatorem pro misisse , jure meritoque contendi inus. Nec alterum
145쪽
nos multum movet, quandoquidem duo ex Christi verbis distipuli , ac Capharnaitae intellexerant, quo rum linum Confirmavit , reprobavit alterum. Quod Christus carnem suam in cibum datarus esset, ii intellexerant f vers. 53. , qvod iunium abest , ut in iis reprehenderit , quin pluribus nitidissimisque verbis ipse constabilivit vers. 5 . seq. ). Verum Urrabant illi in modo , perperam arbitrati , Christum suam carnem in frusta daturum delitibus commin 18ndam ; pravum hanc intelligentiam ipse correxit ajens : litus est , qui pis cat . caro non Prodest quidquam eo namque sensu , quo illi rem perperam accipiebant. Caeterum earnem Christi in se spectatam Prodesse , sa eri debetit Calviniani , si salvum esse velitit Inearnationis mysterium.
ScuoLmN. Vide Augustinum haec clare explanantem tracl. an. in Joun. Dec praetermittas Cone illi epistolam ad Nestorium lectam et approbatam in Concilio Oecumenico Ephesi vo Colleci. Cone. Labbaei curante Coleto tOIn. III. p. 951.
Praesentia Christus Dominus Eucharistiam instituendo dixit: realis de- Hoc rat comus meum , hic sanguis metis nosti te monstratur stamen ιi g. CCLVIII. ): verba haec in sensu pro- II, ea veri, prio ac naturali deelarant, id quod Christus in ma- D i tui Q ilibus tenebat , distribuebatque , suum esse verum corpus et Sanguinem. Porro a proprietate verborum haud esse discedendum non pauca sunt, quae demon strant. Ac primum : Apostoli ab ipso veritatis magistro edocli erant , quam largiri volebat, suam carnem esse , atque hanc habendam uti verum cibum , ejiisque sanguinem Verum potum S. CCLXX.' ); unde
consequitur , quod audietiles ii dicontem Christum hoc est cor tis meiam , integram fidem ei praestare d hebant. Accedit , nb ipso Christo praemonitos fuisse Apostolos , se in parabolis nolle amplius eis loqui
Joan. XVI. 25. ), unde et a jebant discipuli Ib.
V. 29. 3: Eres nunc Palam loqueris , et Properbiumniauiam dicis : in hol credimus quia a Doo existi. Illique cum appropinquante passionis suae tempore absque Dissiliroes by Gorale
146쪽
si guris loqui professus sit Dominus , institutionis verba in sensu proprio procul dubio sunt accipienda. SCHOLION. Non leve est pro veritate callioliea arguineulum inconstantia eorum et dissonantia, qui Chiisti verba figurate interpretantur. Carl ladius Conler dit figuram in pronomine hoc esse reponendam, Zwinglius in verbo est , OEcolampadius in Voce cor tis. Uaec sententia arrisit Calvino , qui tamen Euchariastiam figuram non esse omiti modo vacuam , sed quae Lem iΡsam continet , affirmat. Unde in mistola ad Marsiniam Scalingium vult Hospinianum sol -, se non negare scribit fideles vere et substantialiter carane Iesu Christi nutriri , dummodo quis desiniat modum : scilicet quod per efficaciam SpiritnS sancti eartiis et sanguinis Christi virtus in nos derivetur. Ludit tamen in verbis , quum maΣimam nos inier in Christum distantiam ponat , illum in coelis tantum ,
Quid ' Quod Lucas Christi narrans institutionem Ulterius cap. XX ll. 39. ait: Hoc est eo Ptis meiam qtiod demo u Pro pobis datur, ac Paulus I. ud Corinth. 24. ὶ, quod Pro oobis tradetur. Quamobrem idem corpus Apostolis dabat , quod pro omnium salute tradendum
erat in cruce ; Porro in sacrificio se vere et proprie dedisse , salentur omnes , qui Pliantasiastam in delira montis non adhaerent. Subdit autem gentium Doctor
i XXVII. χ9. ) : Quicumque mundum erit Panem
tinc, oel biberit calicem Domini indigne, netis Erit comporis et sanguinis Domini. At quomodo haee' si corpus et sanguis non sumitur , sed pauis tantum , qui ejusdem sit umbra et figura y Ignorat praeterea nemo , Christum tunc novum instituisse testamentum ac foedus. Iam vero compertum habebant Apostoli , ver ba , quibus vetus testamentum sancitum erat: Hic est sanguis foederis , quod Pepigit Dominus Oobiscum Exod. XXIV. b. ad Hebr. IX. uo ), sensum Iitialeralem habere , unde si sanguinem legalem , qui Eucharistiae typus erat, verum propriumque esse fatentur omnes : quanto magis in antitypo et rei veritate
id credere tenebantur Apostoli Z
147쪽
SCHOLION ., Perdunt Meum operamque calviniani ,
dum nonnulla colligentes Scripturarum testimonia, ubi vethum est accipitur pro significat, inde concludunt verba institutionis ita accipienda: hoc significat cor-Ρus merim. Etenim, praeterquam quod Calviniani a nonnullis particularibus ducant perperam argumentum ad universale , animadvertere oportet, in textibus , quos opponunt , figuram aut ex rei natura, quemadmodum in parabolis ac allegoriis , aut saltem ex Ecl- iunctis et circumstantiis dignosci. Quod , ut jam d monstravimus , in verbis institutionis locum non habet. Nec iuvat , in quo mirum In modum sibi Complaeebat Zwinglius, E d. XII. II de agno paschali
dici Est enim Phase , siae transitu3 Dominautii Sensus est , quod agnus paschalis significet Domini transitum. Non juvat , inquam4 ex Ipso en Im Cou-lextu non ambigue perspicitur agnum non esse Ipsum transitum , sed tantum transitus signum; nam immediate subssquitur : Et transibo per terram ingratι nocte illa , et Percutiam omne Primogenitum . . . ego Dominus. Caeterum Verbum est possumus Eliam In suo nativo sensu accipere , si subintelligatur vox pl-ctima , ut sensus sit, agnus est pictima Phase, si petransitus Domini. Nec caret fundamento haec respon-ώσι quum vers. 26. et 27. ejusdem capitis legamus:
Ouum dixerint Oobis filii oestri , quae est tala retimo I dicetis eis , Victima transιtus Dominι est. Qua data responsione ZWinglii argumentum evanescit.
ovaedam Singulas Caisinianorum ad realem praesentiam et Calvini' vandam cavillationes, si proferre animus esset, Iugens rum 9 ' volumen eae sibi exposcerent. Perpaucas, ut commen ' ς iariorum nostrorum ratio sinit , Proseramus. 1. V DOmen hoc demonstrativum est, ostenditque rem prae-llentem et actu existentem. Iamvero eum Christus illva
pronuntiavit , solam in manibus habebat panis sumstantiam ; quo fit, ut Christi propositio hunc sensum habere debeat: me panis est comus meum, Sed Panis non Est corpus Christi nisi figura; itaque institutionis verba sensum habent figuratum ). II. Eucha-
Argumentum istud aciuileum judicant Claudius Te . ad P. Nooetum , Alberiinus lib. I. Chamierius lib. X. Iur reti una loe. 39. q. assi
148쪽
ristia est sacramentum , quod Apostoli non ignorabant ; de ratione autem sacramenti est , ut rei alterius signum sit. Quamobrem Apostoli concludere tenebantur , Panem signum esse , et figuram corporis Christi. III. Christus ipse dixit Matth. XXVI. 1 i.
Semper Patiperes habetis Mobiscum , me aulem non semper habetis. Si autem in Eucharistia praesens esset , quis dubitet quod uobiscum semper Salvator maianeret Τ
Subtiliter quidem haec a Calvinianis excogitata Solvuntur. fiunt, at eorum causam non reddunt meliorem. Οὐ Serves enim vellem , propositiones inter speculativas, ut aiunt , et practicas magnum adesse discrimen. IIIae circa unicum objectum seruntur , illud in unico Stam considerant , nec ullam producunt rei mutationem ; unde earundem quoque unicum est subjectum. Veluti dum dico : Deus est bonus. Verum tanten in praclicis propositionibus res aliter se habet: nam eae
Dbjectum , quod mutatur , respiciunt; cumque illud non sit idem initio . et tu sine propositionis, sit, ut
veluti duo considerentur subjecta ; unde et aequi Ualent duabus propositionibus , quamvis id prima fronte non advertatur. Sit exemplum : Si Christus in Cana Galileae aquam conversurus in vinum dixisset :hoc est pinum ; pronomen hoc sub duplici respectu esset considerandum , atque has duas complecteretur propositiones, hoc, quod in hoc momento est iaqua. in alio momento est pinum. Ita dicas oportet de ea propositione : Hoc est corptim meum , quae ob infinitam Christi virtutem practica fuit et operativa. Quamobrem apparet , pronomen hoc in verbis institutionis ante finem propositionis significare panem , sed confuse per ideam generalem rei , substantiae et Oh-jecti praesentis; in sine autem propositionis codem modo ad corpus referri : cum hoc lainen discrimine. quod panis significatio transiens est, cor oris nutem Permanens. Quod ex ratione Sacramenti argia mentiam ducunt adversarii , sutile est. Nam Apostoli verbis promissionis edocti Christum daturum ipsis in cibum carnem suam jam noverant; quamobrem auditis Vpr-bis : Hoc est corpus vi iam , veritatis magi S rO , o ι-
149쪽
jus infinitam potentiam repetitis vicibus conspexerant, plenam adhibuerunt fidem ; attamen cum solum viderent panis figuram , tunc Primo sub panis speciebus corpus Christi latere , compertum habuerunt. Accedit iis , signa alia speculativa esse, practica alia; prima aliquid significant , et nihil uperantur i postrema Vero , quod si guificant, essiciunt, ac una continent. In Postremo opus non est , ut diu moremur. Quand quidem voluit Salvator edocere Apostolos, quod cum ipsis amplius futurus non esset in forma visibili, qua exhibere eidem Possent pietatis ossicia i caeterum cum iis suturum usque ad saeculi consummationem disertis verbis ipsemet spoponderat Malth. XXVIII. 2 o. ).ScnoLios. Ex quo Catholicorum Theologorum dissensus . quem Calvinistae nobis objiciunt, sacile tollitur. Νam qui dicunt pronomen hoc reserendum esse ad panem , id asserunt, cum Propositio nondum integre prolata est ; qui Volunt generatim significare substantiam singularem , objectum Praesens , optime et ii dicunt, eo quod sive pronomen hoc reseraturnd panem , sive ad corpus , utrumque significat in idea generali objecti praesentis , et singularis substantiae ; qui laudem ejus sunt mentis , ut hoc reseratur ad eorpus, nec errant, quoniam Propositionem jam in proserendo completam accipiunt.
Ahanaitius Abautitius recens Genevensis Scriptor praesentiam Mutui iur- realem hoc argumento elevare contendit I e gen xtile de ι' Eucharis se ). Consuetum erat apud Iudaeos coenae paschalis tempore, ut Paterfamilias haec verba proserret : Hic est Panis ictionis , quem Pastes nostri in AE AIo comederunt. Christus Vero , quia D Apostolos suos de annunciata sibi morte tristes videret , ad eos solandos Eucharistiam in sui memoriam instituit. Quare siculi verba illa : hic est panis ictionis , solas commemorabant , quas in AEgypto Isiaelitae habuerunt amictiones , i a Verba , quae accipiendo pan m Christus protulit , ad solam ipsius memoriam , repraesentandamque ejus mortem prolata erant. Verum undenam probare potest Aba uetitius ,
jum Christi Domini tempote verba illa a Patresami-
150쪽
lias suisse prolata Prosecto id plane incertum est.
Ium argumenti vis in eo persistit omnis , quod Christus Dominus verba : hoc est COFus meum , protulerit aIiorum Ioco : hic est panis o ictionis , quo ad
Iaguratum sensum paratos Apostolorum animos autumat. At vero rituales Iudaeorum libri , quos Hagacescet Paschatis vocant, ostendunt memorata verba uicta luisse , antequam discumberent , et coenae initium clarent. Christus autem Dominus Apostolis iam coenantibus dixit: hoc est corPus metim Mailla. . . . 20. Quibus addas, tu Verbis hιc est Manis ρον ictionis, siguram statim dignosci, quae non aPparet Di ias a Christo Eucharistiam instituente prolatis. SCHOLION. Auctor impii operis P Eoangite dia jour, ait absurdam esse Religionem illam, in qua creditur, eum comedi posse. Verum imponit nobis iste. Quan-cioquidem quod comeditur , corpus esse debet: Deus autem purus spiritus est , qui comedi a nobis nequit. arnem quidem Christi veram ore accipimus , sed nec hanc vel conterimus dentibus , vel aliorum ci-
Dorum ad instar in nostram corporis nutritionem Ver
timus. Porro , qnum Christi corpori hyposiatice uuita sit natura divina ; hinc etiam quum Eucharistiam accipimus, Deus, qui ubique est , peculiari modo in
nodis est praesens. Scriptor opusculi le Christianisme: μοι , PH Boulangeritis esse creditur , nobis etiam amputat , quod omnino rejicimus ac detestamur. Meu- latur enim splendidis, aieus , quod ad Presbyteri VO-cem cogatur Deus e sua gloriae sede descendere , ut Se an panem immutet, aut quod panis evadat Deus, .ut quod nos Panem adoremus. Quandoquidem Chri-Stus modo omnipotentiae suae consono in Eucharistia est , ac simul an coelis ; a Sacerdote non cogitur , quum Sacerdos eam latitum potestatem habeat, quam Ipse Christus ipsi communicatam voluit. Non se Christus in Panem immutat , Deo panis evadit Deus, quom iam Panis substantia esse desinit, multo minus Pa-Nem adoramus. Unde apposite Bergier Apol. de lariettgron cap. IX. I. 3. ait, quod antequam iner
culi adversus Religionem insurgant, saltem cale hismum nostrum legere deberent. Vid. et quae laudutus Cri Ptor adversus Rousseauvium scribit te Dpisme