장음표시 사용
151쪽
Π. Te, Sed nil deerit ad dogma catholicum de reali prae- itione. sentia demonstrandum , si Ecclesia semper et ubique hanc veritatem strenue defenderit. Porro rem ita se habere manifestum est. Enimvero Ignatius Martyr Apostolorum Discipulus de Simonianis et Docetis hae
stia et oratione absilaeni, eo quod non consitentur Eucharistiam carnem esse Saloatoris nostri Iesu Christi, quae pro Peccatis nostris Passa est . . . Qui ergo contradicunt huic dono Dei , altercantes moriuntur. Iustinus Martyr Apol. I. ) affirmat non
esse Communem Panem et potum , quem sumimus :Sed incarnati illius Iesu carnem et sanguinem ene
edocti sumus. Quid vero Irenaeus ' Ipse pqnem , in quo actae sunt gratiae , corpus esse Domini , et calicem sanguinem ejus diserte assirmat Lib. IV. c. 34. J. Adstipulatur Tertullianus inquiens De Res. carnis e. 8. ) : Caro corpore et sanguine Christipescisur, ut et anima de Deo saginetur. Eandem Prorsus doctrinam luentur Origenes Hom. VII. in
rius Nyssenus orat. Catech. c. 37. , Cyrillus Hierosolymitanus Catech. IV. myst. ) , Dilaxius Pictaviensis Lib. VIII. de T init. c. 13. , Αmbrosius De Mysteriis c. 8. n. 47. 48. et c. 9- ), S. Jo. Chrysostomus Lib. III. de Sacer i. edit. Monoeaucon p. 38 a. , Cyrillus Alexandrinus si
Iuleris ad Nestorium nomine stio , et synodi aleaeandrinae conscriptis ) , Hieronymus In Dist. aa, Titum cap. I. in , Augustinus Lib. V. de BVtis.
n. 9. in Ps. m. n. 9. et alibi ). Fides insuper Eo Ctesiarum omnium ex ritualibus vetustissimis libris , qui ante Paschasii Radberti tempora conscripti sunt, fit manifesta 3 unde erroris aperte convincuntur Claudius , Alberi inus , Bingliamus , ac quotquot dogma de reali praesentia ab eo primum excogitatum fuisse effutiverunt. ScΗoLios. Id demonstrat Muratori de rebus litum. dissent. Cap. IX. Et seq. Conser liturgias Graecorum a Goario editas , Anatium de perP. consens. et Re Diuiti by Cooste
152쪽
na udotium colleci. liturg. orientalium tum fidei perpetuitatem in I. a. et quinque alia, quae sequuntur volumina, quorum postrema duo auctorem habent eumdem Renaud otium. Videri etiam possunt Patrum auctoritates in rem nostram a Garetio collectae , Grop
perus de Eucharistia , Duperonius , et opera PDSthuma D. de Marca de Eucharistia.
Ad ea solvenda quae ex Patrum auctoritate proserunt Calviniani, has regulas asserre necessarium duxi. I. Patres aliqui Eucharistiam Vocant Sacramen Itim Panis non quasi .ejus permaneret substantia, sed Τuoniam spiritale alimentum animae nostrae praebetium quia Eucharistia pauis species retinet; nec tiouad demonstrandum sensibile elementum, uti de COnsecta est. Atque id Scripturarum consuetudiue , qu Rres immulatae priori nomine designari non raro solent ; ita Virga Aaron in colubrum versa Arga adhuc nuncupatur, Mod VII. 12. Vid. etiam Gen. ILα3. Mail. XXI. 31. XXVI. 6. Dan. IX. 27. II. Notitium quam dici solet signum et figura coryoris Christi: ratione nempe specierum , quamvis ipsum corpus , sanguinemque Christi contineat : tum eo , quod signum est gratiae , quam hujus Sacramenti vim tute recipimus. III. Quod priorum seculorum Patres adeo clare et perspicue uti lemporibus nostris , de hoc Sacramento non disseruerint, altribuendum est disciplinae arcani. Qua de re consuIendi Scheistrat nus de disciplina arcani, Buten gerus in disseri. Iri. Casatiboni aliive. IV. Quum patres affirmant Christum a nobis Firi aliter manducari i id non alia ratione aiunt , nisi quoniam Christum conlinet, qui cibus est spiritalis ac viviscus , pascens gratia ania
mam nostram ; lum eo quod caro non est hominis tantum sed Dei ; tum quia gratia sanctificant 8 EXOrnalos , ac cum fide ad lanium mysterium accedere oportet , si spiritalem Ductum optamus referre. V. Naturae nomen a nonnullis Patribus non pro ipsa essentia , sed pro ejusdem tantum proprie talibus acceptum fuit. Qua ratione Τertullianus aiebat: Aliud est stibstantia, aliud natura stibstantiae : 1tibstantia
eat ferrum , Imis : durities est notura lupidis et ferri. Conser Berti lib. 33. cap. IX.
153쪽
Admitten- Transubstantiationem cum PatrIbus Tridentinis vo-ς't tirun camus sess. XIII. can. 2. conpersionem totius R stibstantine panis in corpus , et totius substantiae MAni in sanguinem, manentιbias dumtaxat Feciebus Panis et omi r quam fide catholica tenendam esse evincunt sacrae litterae , et omnium Ecclesiarum consensus. Et quidem institutionis verba in sensu proprio
et secundum litteram Accipi debent f. CCLXXIII.
Seq. ). Jam vero , quum Salvator dixit : Hoc est C VPUS meum , ostendere voluit, quod in manibus habebat , solum suum corpus esse ; quemadmodum; qua tota in vinum fuisset conversa, si in Cana Galilaea amphoram aquae tenendo dixisset: Hoc est pianum. Tum si Christus voluisset innuere Panis remanere substantiam , propositionem suam hoc modo protulisset , in hoc vel sub , vel cum hoc pane, Vel in usu hujus Panis est corPus mciam , tunc enim amborum Coexisleutiam percipere potuissemus. Itaque si dixit : Hoc est comus meum , pani S naturam man re non est assrmandum. Quod vero Ecclesiae omnes eamdem catholicam veritatem Profitentitur , apertum est. Nam quum Lutherani , et Calvinistae errores Suos spargere coeperunt, latina Ecclesia dogma ti
strum fidelibus credendum proportebat : quod nouminus de Graecis asserere debemus ; nam in liturgia S. Joan. Chrysostomi legimus : Fac quidem panem hunc Pretiosum corPtis silii tui, quod autem est in calice , fac pretiosum sangia incna christi tui . . . transmutans spiritu tuo sancto s quibus verbis consormia oinnino sunt , quae in euchologicis libris habent Orientales ). Ernestus autem Grabe Scriptor Acatholicus caudi de latetur Annot. in lib. D . Irenaei cap. I l. edit. O n. pag. 399. qua de re vide di Ser . Praepias in Irenaei libros pag. CXLIX. ) , Cyrilluni Hierosolymitanum , Gregorium NysSenum , Joannem Damascenum , aliosque fortasse pIures Pe suasos fuisse divina polentia fieri , ut ipsa panis sub-Flantia in carnem iratismuletur , quae Christi caro sit.
154쪽
ScsoLION. Transubstantiatio quantuin ad nomen recens est; at si rem linam inspicias , vetustissima. Latini utebantur verbis perto, facis , transmuto; Grae- Qi ἐιμι γιγνομαι , μεταβάλω, μεταπεδιο : Suffciat unum exemplum : de uxore Loth legimus ἐγενετο αλας:in vulgata persa est in statuam Salis.
Lutherani nonnulli admiserunt i anationem , nempe assumptionem a Christo suctam panis , ita ut inter utrumque quasi hypostalica unio intercedat. Alii
consubstantiationem, quae conjunctio sit et coexistentia Panis et vini cum corpore et sanguine Christi Domini. Franciscus autem Buddaeus de baptis. et sacra Caena Pag. Iom. a suis impanationem et consubstaniati alionem , quatenus secum fert duorum corporum localem conjunctionem , aut eorum . Orporum Commixtionem admitti negat. Contendit autem ipsos sola in agnoscere unionem Sacramentalein, quae tu eo cou sistit, ut in legitimo huius Sacramenti usu Verum Corpus , verusque Christi sanguis cum pane et vino Vere et realiter conjungantur. Certum tamen est, conSubstantiationem noti a Catholicis solum , Verum etiam a Calvinistis suisse iis exprobratam.
Unde apparet , hallucinatos fuisse Chemnitium , in
exam. Concia. Trident. Boxhornium in comment. harm. Eoang. Hospinianum in histor. Saer. Episcopium , aliosque asserentes , nec Concilii Florentini tempore Communi populorum consensu stabilitum fuisse transubstantiationis dogma. Nam hac de re nullam litem fuisse Graecos inter ac Latinos evincitur ex Marco Ephesio Bom. Ecclesiae hoste insensissimo , qui ajebat verba. Christi . . . Propositis donis Mirtutem indere ad conpersionem quae postea fiat Per orationem et inoocationem Sacerdotis. Consensus Graecorum cum Latinis hac in re adeo conspicuus est, ut magis ingenui Acalliolici id fateantur. Bud-daeus hodiernam Ecclesiam Graecam victam et delusam 'ossirmat, at ex Metrophanis Critopuli colases,ione Cap. IX. nullam ab ipsis conversionem suisse viΙ- missam , apparere scribit. Verum Metrophani huic , qui Cyrilli Lucar tuebatur partes , atque ab eodem missus fuerat, ut Protestantium Academias lustraret,
quique uetitistadii cousessionem de qua glorialui Bud daeus , edidit, nullam sidem exhibendam esse iiDi- Dissiligeo by Coosl
155쪽
versa Ecclesia Graeca affirmat. Dicam cum Gratio U theol. torn. 4. edit. Ba. l. 1 3 a. p. 68 I. Sed sumenda est Ecclesia Graeca , non qualem ex Sus revite Cyrillus nuper inductus prelis con xerat δ.sed qualis est D era.
At Lutherani ae Calvini assectae ad dogma hoc repudiandum sirmissimis se munitos auctoritatibus , ac ratione ipsa jactitant. Nam a junt: gentium Doctor I. ad Corinth. X. 16. ad Corinthios scribit: Panis , quem frangimus , nonne κοινονία Communis Cor
poris Domini est ' Communio autem inter res , quae praesentes sunt , esse debet. Quapropter si panis est communio corporis Christi , ejusdem manet natura. S. Itetiaeus Lib. IV. c. 18. asserit Eucharisi iam ex duabus rebus constare , terrena , et coelesti , rei autem terrenae Domine, non nisi panem intelligere potuit. Quid Τ quod addunt : transubstantiationis dogma rationis lumini aperte repugnat ; quum omnia accidentia manere absque Substantia , impossibile sit. SCHOLION. Haec argumenta producit Buddaeus de baptismo et sacra coena f. XV. et XVI. ). P stremum vero urgent Guill . Chil linguorthus , la PIacetis de auctoritate sensti iam contra transubstantiati nem , Mosheim in schol. ad Syst. Intellectuale Cui poorthi tom. 2. p. 44. edit. Lugduni Bataporum , Encyclopaedia Iverdon art. transubstantiation , aliique plures.
Hallucinaliar tamen Buddaeus , quum Pantum communionem panem inter et corpus Christi statuere assi mat ἔ uam de ea tantum , quae fidelium cum Christo est , sermοDem instituere contextus ipse declarat Quandoquidem deprompto ex Eucharistia argumento, a cultu idololatrico dehortatur fideles : Vos , ait, qui ad sacram mensam acceditis , corporis Christi habetis communionem , ne itaque idolothi iis vescamini: Nola enim Mos κοι-ἐς communicatores daemoniorum a non Potestis calicem Domini bibere , et calicem daemoniorum , non Potestis mensae Domini partis es
156쪽
esse et daemoniorum s jam dixerat , quoniam unus
Panis, unum comus , multi sumus omnes , qui de uno Pane Parti manatis. Panem autem nominavit Apostolus , eo quod non raro in sacris litteris immulatae res
pristinam denominationem retinent S. CCLXXVIII. Schol. ). Iam vero ad Irenaeum , qui in Eucharistia
rei terrenae nomine ipsum Corpus et sanguinem D
mini intelligit ; disputabat enim adversus Valentinia nos , qui Christum Dominum corpus coeleste habui
se blaterabant Vid. quae scripsi lib. II. de Verbo Dei incarnato num. III. et in Schol. ), nec verbum Divinum filium Patris unigenitum , creulae Christi naturae vera ac substantiva unione Copulatum esse volebatii ; hos exemplo Eucharistiae coarguit: haec, aiebat, re terrena eslicitur ; nam ex terreno pane et vivo in Christi corpus et sanguinem immutatis Eueharistia conficitur ; re terrena etiam, quoniam christi corpus in utero Virginis sormatum fuit, nec illude coelis attulit ; sed e re quoque constat coelesti , nempe ex Verbo filio Dei , quod cum . hypostatice unitum sit corpori , ubi unum est, ibi esse debet et aliud conser diss. ΙΙΙ in Irenaei libros p. CXLIII. et Muratori de reb. litιιγ. cap. XV. ); rei itaque terrenae nomine panem haud intellexit S. Doctor. Iis porro , qui transub, tantiationem judicant impossibilem , eos naturam efiicere potentiorem ipso auctore naturae, reponimus. Quandoquidem natura quotidie panem in comedentis transmutat substantiam. Porro quod panis species ac qualitates' remaneant omnes absque substantia , naturae quidem viribus fieri non potest ἱ at divinae potentiae id arduum non est. donenim magis erit Deo dissicil sua virtute species absinque subfluulia conservare, quam substantiam ipsam ejusque proprietates e nihilo educere. Scimus dixisse Christum , qui Deus simul et homo est: Hoc est comus meum s Panis, quem ego dabo , caro mea est : quibus immutatio patiis tu corpus suum ostenditur ; ipsum veracem credimus , nec posse nos in errorem inducere. uitio nostram teu uitaleu noscentes
ipsius verbo firmam adhibemus fidem ue quumque pa- Dis proprietates manere experientia noscamus , divina. Virtute sieri , ut hae absque subjecto maneant salemur. Dissiligeo by Corale
157쪽
Sc Hora . Caeterum cum Calvini et Lutheri assectae sensibus in rebus etiam revelatis nimium fidant, ea coguntur admittere , quae suis principiis repugnant. Quandoquidem Calvitiiani Christum e Virgine genitum credunt , e naculum ianuis clausis intrasse , Daturam ejus humanam propria Earere subsistentia ; verum ex communi sensuum testimonio ne mo a virgine gignitur , corpus unum aliud non penetrat , atque homines singuli suam habent hypostasim , et subsistentiam. Quantum ad Lutheranos altinet , res magis conspicua est; admittunt ii verum corpus Christi , et sauguinem in usu esse. At haec quomodo, si sensuum testimonio uniformi et constanti inniti velimus Τ Potestne sumi verum Corpus, quin advertatur Τ Potestne sub parva hostiola dolitescere 'An eodem tempore in coelis esse ac pluribus aIiis in locis Si haec ob Dei revelantis auctoritatem credunt, vitio nobis non vertant, si credamus transubstantiationem. Attamen si quis notitiam habere cupit aliquam an accideutia , quae PoSt Consecrationem manent, realia sint , consulat Cartesii hac de re epistolam , opusculum D. Rohastii , Durandum cum commenta.
xiis D. Caly , et opus P. Desgabetii.
Quod probandum assumimus, Christi Domini eo pus in Eucharistia etiam extra uSum manere, EX P sitis jam principiis manifesta illatione consequitur. Et vero Salvatoris verba a legitimo ministro prolata ea sunt, quae signum sensibile consecrandi vim ha
bent I. CCLXVIII. , ae horum virtute Christus in Eucharistia sistitur praesens S. CCLXXIII. seq.
saeta panis et vivi in Christi corpus ae sanguinem
mirabili conversione f. CCLXXIX. ; consecta
itaque Eucharistia corpus Christi in ea reperitur, quod tamdiu manet , quamdiu species sensibiles permanent incorruptae. Quam Veritatem Christi sacra mentum hoc instituentis confirmamus exemplo. Nam ipse dixit , hoc . est cor us meum , hic est sanguis meus , antequam Eucharistiae participes fierent Apostoli , non enim eodem , quo Verba protulit , instanii Eueharistiam iisdem distribuit. Quamobrem . cum ipse veritas sit, eum dixit: hoc est comus meum , Disiligod by Corale
158쪽
eodem momento ipsius corpus adesse credere debebant Apostoli. Accedit his , Eucharistiam antiquae Ecclesiae consuetudine ad absentes missam fuisse , ad infirmos , ad Episcopos in communionis signum, in loco sacro reconditam , atque apud Graecos servatam pro missa praesancti sicatorum. Quae declarant, fideles in ca semper suisse persuasione , ut Christi co pus in hoc sacramento etiam extra USum permaneat. SCHOLION. Melancthon nulla solida scripturae aut raditionis munitus auctoritate excogitavit, Christum extra usum in Eucharistia non esse i ejus doctrinam admittunt consensu unanimi Lutherant. Ad ea , quae adversarii proserunt solvenda vid. Muratori ibid. cap. 23. et quae adversus Cl. Ernestum disseruit meus Antecessor clarissimus , ac modo Gallipolitanus Episcopus P. Gervasio de 1ac. Euch. cap. II.
Christus est in Eucharistia vere ac permanenter , non in usu tantum praesens f. praee. ) ; at Christum Deum simul et hominem adorare tenemur, etiam quantum ad ipsam naturam humanam I. XLII. ) : Christus itaque in Eucharistia est adorandus. Equidem scio , Acalliolicos, eo quod post exortam Berengarii haeresi in hostiam et calicem elevandi , ut a Populo adoretur , mos primum invaluit, inde con-Cludere , ante haec tempora Eucharistiam adoratam nunquam fuisse. At praeceps , inconsideratum , sal Sum corum judicium est. Quandoquidem in ordine Romano Primo , qui annum Christi octingentesimum praecedit, legimus : Inclinato capite Pont eae pel diaconus salutat sancta Editus a Cassandro , Ilittorpio , et Mabillonio ): in altero ordine Romano : ee Pertransit Pontineae et adorat sancta Apud IIabillonium ) , quod diserte etiam scribit Amalarius eclogis a Baluato et Nubillonio editis ). Quantum ad Graecos: in liturgia , quae dicitur S. Jo. Chry-
os tot ni , hujus adorationis clarissima sntit documenia , quod etiam de Orientalibus ostendit Cl. Renau-
stantissimi Ecclesiae Patres veritatis hujus testes sunt
disertissimi t Ambrosius Lib. III. de Din. Sanct.
159쪽
nioso buti que specie divinum mandatum non liabet.
cap. D. : Caro Christi, inquit, quam hodiequa
in m teriis adoramus, et quam ostoli in Domino Je u adomoerunt. Augustinus in ea verba , adorate
Christo impleium esse aflirmat, suscePit enim de temra terram , quia caro de terra est, et de carne Mariae carnem accePis, et quia in *sa carne hic ambulayit , et i sani carnem nobis manduca dam ad saltitem dedit: nemo autem illam carnem manducat, nisi Prius adoraperis, inpentum est quomodo a retur tale scabellum Domini, ut non solum non PeC-cemus adorando , sed peccemus non adorando. Tlie
charistiae symbolis , inquit: Intelliguntur autem es- e quae facta sunt et creduntur , et adorantur , ut Pote quae illa sunt quae creduntur. Chrysostomus ,
ut de aliis sileam Ilom. 24. in I. Epist. ad C rinth. ) : Hoc corytis etiam jacens in PraesePio m
periti sunt Magi , ec cum vitilio metia ac tremore adoriarunt. Tu non in PraesePi pides , sed in altari. Nos ergo illi longe m jorem quam illi barbari ostendamtis reperentiam. Naec adeo perspicua Sunt, ut clare demonstrent , quam inale Acatholici adorationem Eucharistiae sustuleritit. MuoLION. Vid. Muratorium cap. I9. et quae adversus Dallaeuin scripsit Iacobus Boileau ; tum Wallemburgicos tom. II. lib. ii. cap. I. et 3. qui hacide re egregie disserunt , dissonantiam Protestantium ante oculos potiunt, ac catholicum dogma egregie vin-Hicant, Claudium Despencaeum de adoratione Eucha ristiae , et Benaud otium comment. ad Liturgiam
Non est cur 'peram impendatit multam Acatholici ad ostendendum communionem sub utraque specie ad saeculum usque XII. viguisse quamvis nec semper , nec necessaria habita est ); nam id lubenter damus. Atque quemadmodum diuturniore licet temporo immersionis trinae ritus in Ecclesia obtinuerit, haud tamen heierodoxi illicitum judicant baptisma vel ad persione, vel infusione collatum i ita nos arbitramur Dissiligoti by Gorale
160쪽
aequis de causis potuisse Ecclesiam diseiplinam aliam
inducere , ac communionem sub una specie praescribere. Quandoquidem cuncta , quae Christus Eucha risi iam instituens egit praecepta nobis non sunt S.CXLVII. Schol. ) , quod etiam de utrjusque speciei
distributione asserimus , solidissimis argumentis innixi. Ac primum : illud tantum necessarium est in Sacramento , quod ad ejus substantiam pertinet. Porro , ut noscamus id , quod ejuSdem naturam constituit , esseetum Sacramenti essentialem consideremus , oportet. Iam vero , quum expressionem mortis Christi D mini eo etiam habeamus tempore , quo Christi corpus pro nobis passum, mortuumque distribuitur gratiamque obtineamus , quae eSt spiritale animae nostrae nutrimentum; sanguis qui non nisi clariorem momiis Christi significationem nobis exhibet , necessarius ad sumendum sub Vini specie non erit. Qqo sit, ut duarum specierum institutio , ae distincta consecratio ad saerificii quidem , non ad sacramenti substantiam spectet. Vbluit quippe Christus in hac mystica comporis a sanguine separatione sacrificii Eucharistici coli stituendam esse naturam , ut persectam sacrificii cru eis imaginem nobis exhiberet. Caeterum , etsi corpus
a sanguine Vel cruento, vel incruento modo separatum est , noluit lamen Salvator aliam virtutem , aeessicaciam suum corpus , aIiam sanguinem Suum Comi laxi , sed prorsus eandem; nam ipsemet docuit: si quis manducaperit ex hoc Pane , piset in aeternum , et panis quem ego dabo caro mea est Ioan. I. 52. seq. ), repetitque : qui manducat hunc Panem , oiset in aeternum. Quamobrem , quum eundem plane effectum obtineat, sive , qui unam, sive, qui duplicem speciem sumit , sit , ut Communio sub Dira que specie divinum non habeat mandatum , nec ad
salutem sit necessaria. Distributo sub specie panis corpore suo dixit Christu
Lucae XXII. 39. Hoc fucite in meam commemoniationem, Ul de apparet unicam speciem mortis Christi inemoriam nobis