장음표시 사용
181쪽
ut deleantur peccata oestra. Vid. Bellarminus lib. de Oen. c. I9. et 2 o. lib. II. C. a.
Quid ait Contritio , ut docent Tridentini Patres Sess. contritio. XIV. Cap. IV. ), est animi dolor, ac detestatio de
Peccato Commisso cum Pro osito non Peccandi de cetero ; quae nullo non tempore ab oblinendam a Deo veniam necessaria fuit : in lege autem Evangelica reliqua adhuc praestanda sunt, quae ad percipiendum Sacramentum ex Christi institutioiae requiruntur. Bune porro dolorem , ac peccati detestationem praeveniunt fides , timor , spes ac Dei amor, quo illum uti omnis justitiae sontem diligore peccatores incipiunt Tridentinum Concit. Sess. VI. cap. VI. Conser Pallavicinum hist. Conc. lib. VIII. c. t 3. ). At contritio novae Vitae propositum etiam debet includere , unde apud Isaiam legimus I. 16. ): Auferte malum Cog ω-
tianum Mestrariam , quiescite agere Perperses mscite bene facere r neque enim Deus peccata liberaliter eondonaret, si latentem in corde assectum. ad malum inspiceret. Tum contritio interna es ae debet , vera , ex supernaturali motivo concepta , ac peccata omnia detestetur , oportet. Dividitur vero in persectam , et impei sectam : prima ex persecta charitate , sive amore Dei intenso exoritur , hujusque lania est emcacia , ut ante receptum Sacrametatum hominem justum reddat; altera attritionis nomine, invento primum sectiIo, XIlI. donari solet; quae si ex supernaturali gehennae timore, a peccati turpitudine concipiatur. Dul Iumque benevolum Dei amorem includat . a tritio semitis nuncupatur : si vero ex poenae timore ad initialem Dei amorem progrediatur , are, ilio initialis a Theologis vocatur. senoLios. Contritionis nomen a rebus corporeis , quae in partes minutissimas Conteruntur, Comminuunturque . depromptum est , atque inde per metaph ram ad res spirituales translatum : apposite tamen , quum in ps. L. v. is. Iegatur: Cor contritum, Eehum GaItim Detis non de icies. Quamobrem contritionis voce innuitur, cor hominis adversos legem Divinam eontumax , obduratumque Divina virtute em0I- Duili ed by Cooste
182쪽
liri, ae immniari. Unde ajebat per Erechielem Deus
XI. I9. Atiferiam cor Ivirium , fiet dabo oobis cor carneiam. Α tritio ei iam ab iis corporibus desumpta est , quae atterunt quidem , sed non comminuutitur. Tiuior mi , qui et Spiritus S. donum . salutaris est, ac ab ipso Christo Domino commendatus : Τ mete eum , inquiebat mith. X. M. qu/ ρotest animam es comus Presere in gehermam 3 atque Augastinus , euius auctoritate Lut herus' abulebatur serihil in Ps. a M. Bonus est, et iste timor est utilia . . . . quo timet , ne mittatiar in gehennam. Conser PP. Tridentinos sess. v I. o. VII l. Verum , cum Augustinus ipse traei. IX. in Dan. n. . et alibi saepe scribat timorem huno datum esse , ut introducat caritatem . sit, ut, si quis post timorem peccatum haud odio habeat , prout offensam Dei , nee aliquod saltem habeat verae caritatis initium , qua incipiat diligere Deum , tamquam omnis justitiae sontem , re Ctus non servetur ordo, ae habeatur aliquod non ti moris . sed timetatis vitio , quod bonum non est. Unde inducor ut credam , poenitentiam in solo timor permanentem ad obtinendam in hoc Sacramenio v
niam haud sussicere. Sed hac de re plura in Morali Theologia. Vid. Berii lib. 34. o. 5. seq. Witasse , Drowen , Iuvenia, te Drou Augustiniatium de Contritiose, et attritione, Episcopi Castoriensis Atiror Poe
Attamen, ut delictorum veniam a Deo obtineamus, Quid eou haud susscit, nos ita assectos esse animo , ut de admissa culpa doleamus , atque in posterum peccare minime velle constituamus; verum etiam cuncta gravia peccata iis , quibus Christus ligandi potestatem dedit, aperire oportet. Id vero est , quod Consessionis nomine intelligimus: Quae mecato iam est ac satis ad Sacramenti genus Aeminens , eo summia sine , ut oirtute estioliam reniam immiremus Catech. Rom. P. 1 I. e. V. n. m. ). Graeci momologesim nunc
pant I. CCXC. quae vox apud vetufitos nonnullos Latinos Patres etiam invaluit Tertullianus de orat. e. VII. Cyprianus de lusis ). Haud tamen
dissitemur exomologesim pro integra poenitentiae .ctio Di ii ipso by Co le
183쪽
ne aliquando sumi Basilius epist. Can. c. I. Ter tullianus de pom. c. IX. Cypri anus ep. LV. ad Cornelium ). Unde apparet quod ex adjunctis circurnstantiis, quando Pro Sacramentali consessione ac cipienda sit, dignoscere Theologus debeat.
SCHOLION. Non uno sensu consessionis vox in s cris litteris accipitur : nonnumquam fidei confessionem significat Matth. X. 22. aliquando confessionem. Iaudis Matth. XI. 25. tum peccatorum cousessionem I. Ioan . Dist. I. s. quam apud Iudaeos in more positam fuisse pluribus ostendunt Leo de Mutina Cerem. Iudaeorum , ae Mortuus lib. XI. de administri Poenit. C. 33. seq. Confer Danielem Uuetium in qua est. Alaetanis lib. II. c. 2 o.
A Chriάto Contulit Salvator ipse ministris suis , quorum su- Domino in- tura erat in Ecclesia successio perpetua , Solvendi, ac tu 'l' , Rς Ii gaudi , retinendi , et remittendi peccata auctoritatem --λψ- - amplissimum CCXCI. ). Ex quo con equitur , voluisse Christum Dominum fideles suos Ecclesiae clavibus esse subiectos S. XC. ) ; cumque sacerdotes interna cordium penetrare nequeant , ac solis externis mediis in rerum , quas solvere POSSunt , a ligare , remittere , ac retinere coguitionem venire 31it ut Christiani iisdem ex divino mandato aperire Sua crimina debeant. Quamobrem , quum sine Peccatorum Consessione persistere nequeant potestas a Christo ministris suis collata , sit , ut consessio a Christo instituta fuerit , atque Praecepta. Et vero quis aequus judex , nisi omnibus causae adjunctis diligenter libra- is pronuntiabit sententiam : quis peritus Medicus nisimo ibi inquirat rationes , salus re pharmacum praescribere queat 7 Unde praeclare Tridentini PD. docuerunt Sess. XIV. cap. V. ) , Sacerdotes judicium hoc
incognita causa Gercere non Pottiisse , neque aequitatem in Poenis injungendis , si in genere diamtaxat,
et non Potitis in mecie ac sigillatim fideles ) suu
184쪽
sariam Wiclessus asseruit. Lutherus parum sibi con-S Mns , quum eam primo commendasset , in articulis suis a Leone X. proscriptis , cruentissimam carnifieianam nuti upat : huic OEcolampadius , Melanchion , aliique assensum praebuere. Calvinus autem lib. LII. itistit. c. IV. adversus eamdem pluribus debacchatur ; nihilo tamen minus utilem eam esse et , qui angitur , et amictatur peccatorum Sensu , affirmat; aQnd se sublevandum posse eundem Privata uti consessione apud Pastorem suum, inquit ipsemet 3. XII. Quatuor libris conse)sionem elevare conatus est Dallaeus. At Calvinianus scriptor articuli EncycloPediae, Confossion Prio se , etsi adversus Ecclesiae Romanae morem. insurgit; tamen fatetur, nihil utilius suturum fore , quam usum privatae Consessionis , quo una iuunno Vice pa, rem suum adiret quilibet, ni ipsi veluti moliori amicorum suorum , secreta cordis , inclinationes , desideria sua aperirct , peteretque ab eo sua C Silia , Suas preces, suas consolationes. Quod si res ita se habet , cur probrosis adeo Verbis adversus Ec-Clesiae vetustam consuetudinem in ipso Dei verbo sundatam Acalliolici insurgant, videre sane non Possum.
Quam potestatem Sacerdotibus a Christo misis con- Quod et Cessam agnovi runt semper fideles, qui ad obtinendam Peccatorum veniam Ecclcsi ac se clavibus submittebant, iue delicita sua consilebantur , ac gravem diuturnamque impositam poenitentiam libenti animo suscipiebant ;agnoverunt non minus primitivae Ecclesiae Patres , quemadmodum elaborata ab ipsis opera elare evincunt
S. Bartiabas ad fideles, ait: Consilemini Peccatre pestra. Auctor Epistolae ad Iacobum ) seri hit 1 Si forte in alicujus cor uel livor, uel insidelitas, pelntiquod motum latenter irr Psoris, non si libracat . . .
confiterra ei qtii Pra est . . . quo Possit integro , et meribus bovis Poenas aeterni ignis efffugere. Irenaeus Lib. I. e. XIII. n. s. ) de mulieribus, di
' In Epist. n. s , quam uri Barnabae esse , vel saeculo Naiam Apostoli eo serme onmm e se litius, ut in traii Cavetis:- ''ὶ ' . ii. Haec: Epistola lieet clementi abiudicetur , antiquissima tamen cit, cum Rustinus ex graeco verrerit in L
185쪽
Marco haeretico seductis inquit : Quaedam in mania fesso eaomologesim faciunt, quaedam pero Π Crentes hoc ipsum in silentio sensim semetipsas retrahebant deveriantes a oia Dei , quaedam quidem in toliam absceMerunt. Eccur , quaeso , si Deo soli peccata confiteri susscit. nec ea expiare poenitentia oportet, mulieres hae a via Dei desperabant, ac ab Ecclesia
discedebatii λ Tertullianus Lib. de Poenis. c. X.
eos increpat, qui ob ruborem , ac verecundiam peccata sua non de legunt , additque: An melius est mnatum latere . quom ptilum absoloi I Porro con sessionem Sacerdotibus solis fieri consuetam, inde ap- Paret, quod poenitentes Presbyteris advolvi , et caris. Dei adgeniculari scribat. Origenes autem ait Hom. II. ιιι Leoit. γ : Est adhuc se 'lima licet dura , et laboriosa per Poenitetitiam remissio Peccatorum , cum Peccator non erubescis Sti .erdoti Donhini indicare ρ
teantur ειngtiti Helio iam stium , dum adhuc , qui δε-tiquit , in sueetiti est ; Gm n illi uus confessio Potest s dum confessio , et remissio facta ρer Sacer dotes apud Deum grata est , in uao et cogitationis peccata delegetida esse contendit. Accedunt Lactantius
9. in donn. n. 24. Serm. II. in Ps. Io I. n. 3. et
ScnoLioN. Accedit his perpetuus omnium Eccle-εiarum consensus , qui ex vetustissimis Eucliologicis libris Latinorum . Graecorum , ac Orientalium evincitur. De Latinis res est omnibus perspicua. Quantum ad Graecos: Joannes adunator Gregorio magno COu- temporaneus se . de eoos. poeniteuli inquit: Haec igitur animo revolpens conaidem, et ad calcialiam re-Disitiroo by Uoc le
186쪽
Moca delicta , quae fecisti, quae noctu , quae interdiu , quae sciens , quae QNorans . Omnia conam Christo, et electis angelis ejus nihil Pudore retinens, aut contrahens considenter mihi ρeccatori confitere. Videre mi antiquos Poenit. apud Morinum el Allatium Lb. III. de ρργ. confrns. c. . II. Similia I
guntur in Simeone Thes alonicensi , Gabrieli Phila delphiensi , Nieremia Patriarcha in L ad Lia heranos
rewonso , Metello Syrigo in Confessione orthodoxa, quam cum Rus,iae , et Moldaviae Episcopis conleeit
quaest. ixa. De orientalibus vide Reuaudotium lona. V. perp. lib. 3. c. I. et a.
Iactitant heterodoxi se facile ostendere posse nul- Nec eam Iuni esse divinum confossionis praeceptum. Quid Zajunt , an Nectarius Constantinopolitanus Epi copus ob Diaconi cum Matrona nobili sa citius presbyterum
poenitentiarium , si Christus cotisessionem instituisset, abrogare ausus suisset 7 An unumquemque pro animi sui conscientia, ut Socrates narrat Lib. v. msi c. 39. ) , ad Sacramentorum Communionem accedere permisisset ' At adversariorum pace dicam, eos xei veritatem haud fuisse assequutos. Enimvero , etsi poenite uti artus pies ter pi ivatas etiam fidelium conse aiones audiebat ; ejus lauieu praecipuum munus erat Publicae praesidere poenitentiae , ac nemini , nisi peracta imposita poenitentia accessum sinere ad sacra steria. Quod ossicium , ut ait S rates , ob ham reticos Novalianos nimiae facilitatis in recipiendis ad communi otiem lapsis Ecclesiam coarguentes , luduclum primitus erat. Nec aliud prosecto sonant verba , quihus Socrates , ac SOZomentis usi fuere : πιεσβυνερ ε δτης ita τααι cit Presbyter qui Praeest poeni leuitae. Nam me lanaea in eo ab exomologe, i secernitur , quod illa laboriosum opus in sceleris poenam impositum denotat , haec consessionem. Unde sit palam , pres terum , qui Poeni lentiae agetidae Praepositus erat. suisse abrogatum ; non autem illos, qui secretas fidelium cousessiones recipiebant. Et vero , quis dicat in tanta urbe , qualis Constantinopolis erat , iti tanta fidelium Dequetitia unicum Sacerdotem ad consessiones recipiendas fuisse constitutum Z sane hi vetuata
187쪽
tempora illa percurramus , plures in Ecclesia qualibet fuisse apparebit. Scrapion in persequutione lapsus , morboque gravatus ajebat ud Eusebium lib. VI.hist. c. 44. ): Prmerate, qua O , et me quantOcius absoloste , accerse mihi unum ex Presbyteris. Origenes Hom. a. in Ps. 37. ) , ut inter cos , cui Peccata sua confiteri debent fideles , diligenter inqui
cerdotes exomologesi in fieri testatur. Chrysostomus Nectarii successor Sacerdotibus singulis remittendi peccata auctoritatem' a Christo Domino collatam asserit
S. CCXCV. ). Immo quisquis autiqui talis Ecclesiasticae vel leviter Peritus est , Episcopos ipsos hoc munere functos fuisse addubitare non potest. Itaque Nectarii tempore Sacramentalis consessio Iaaud fuit abrogata. Nec quidquam suffragatur Acatholicis , quod Socrates ait , pro animi lubitu tu De sacra mystcria adire singulis suisse permissum. Sublato enim publico illo morum censore , ac indagatore poenitentium diligentissimo, qui a sacra mensa eos arcebat, Prolubitu quisque poterat Eucharistiam accipere. SmoLios. Non ibo tamen inficias , publicam poenitentiam in Ecclesia Constantinopolitana non penitus suisse abrogatam , sed sublato poenitentiario nullus erat , qui reos inquireret, nullus qui adigeret,
nemo qui renuentem a Sacramentorum communione
repellere . Vid. quae hac de re scribunt Pelavius inani M. ad S. Epiphanium haer. 59. Norinus lib. II. de poenit. c. u. Valesius annotat. in Socratem, Berti lib. 34 pari. uti. c. I. Witasse de Poenit.
Nee S. Io. At perperam Calvini assectae Io. Chrysostomum ve-Chry 0M Ivii abolitae per Nectarium consessionis as8ertorem adiso tu, Produzunt. Nam , quam Vis eloquentissimus doctor asia
serat Hom. XXI. ad populum Antiochenum ) ,qnod Detis sibi soli rationem reddere nos jubet , et sibi eonferi .... nec cogis Praesentibras quoia dam Peccata enuntiare , tum alibi Hom II. in Ps. 5o. ): ridet te peccata confiteri' die ea quotidie in oratione , non dico tit confers'O 'Ponas, qui Probris impetat, die Deo , qui Φsis medetur : nihil.
188쪽
ominus , si ejus ment in allento animo investigemus, confossionis haud excludit necessitatem In hac ipsa homilia in Ps. 5o. ). Ipsius enim scopus est , sideles permovere , ut quotidiarium Vilne examen in conspectu Domini habeant; si peccaverint, doleant, acicum lacrymis veniam a Deo petant; at non it insi- Cias eosdem tempore debito apud Sacerdotes debere PecCata sua ori utiliare. Quandoquidem, quum dixisset In hom. non esse ad Gratiam conesonant m tom.
I. p. 653. ): Apud conscientiae rationes stat inqui
sitio delictorum . . . . Doris te consitentem solus audiet , Deus , qtii Peccata non evrobrat, pauIo post subdit r Erubescis Peccata confiteri r erubesce Peccata committere. Eccur , quaeso , adideponendum ruborom hortatur fideles, si soli Deo , Sacerdotes excludendo , fieri debet consessio 3 Sed animadvertendum quoque est, quae Sacerdoti Dei vices gerenti sit consessio , eam voluit soli Deo factam censeri : ii
enim peccata, quae audiunt, evulgare non Possurit, nec in Theatrum proferre. Unde Sacerdos graecus Sa-Cramentum ministrans , poenitenti dicere solet: NeqMaeso , erubescas, non enim mihi Peccata critin-tias , sed Deo Vid. Etichol. Gonrii in orat. Su-Pra Poenitentes ). Caeteria in S. Doctor ait Lib. III. de Sacer. pag. 364. ), quod Sacerdotes non to ram
corporis sed immianditiem animas non Purgatam Probandi , seu potius purgandi POlcstatem accePcriant , quod Post regeneration 'admissa Peccata condonare possunt. Egregia etiam furit . et in rom nostram
Ionge opportuna haec alia S. Doctoris verba In orat. ne Stimaritana ) : Qui enim homini det gere Peccata erubescit , Deo pero cernente facere non embeis scit , neque consileri Duli, et Poenitentiam agere, inale illa non coram uno, pel duobus , sed uniuerso terrarum orbe Nectante traducetur. ScnoLros. Nec saeculo XII. divinum consessionis praeceptum adhuc in Ecclesia agnitum suisse Graiiani a uetoritate se manifestum sacere Dallaeus' contendit. Nam , ait , in decreto P. II. causa 33. Graia ianus quaerit , an sola Cordis contritione et Secreta satisfactione absque oris consessione , quis possit Deo
satisfacere. Argumenta in partem utramque proPouiti Di siligo Coosli
189쪽
ac cujusquam permittit arbitrio , quid magis placeat
sentire, quum utraque Sententia fautores habeat sapientes ac religiosos viros. Verum Dallaeus praema turum nimis triumphum cecinit. Evim vero Gratiani sempore de divitia consessiouis institutione , ejusdeminque ne essitate addubitabat nemo. Controversia huci ergebat omni, : an pecca a contritio uis ac caritatis eis cacia , cum ejusdem tamen voto. ante Sacramentum remitterentur. an in ip o Sacramento delere ulu r. Aihilominus Gratianus quaestionem his verbis dirimit, S. III. Quae in &sse ιι One hutis sententiae dicέα aiant , Partim peritate nituntur , Partim Pondere Carent. Sine contritione etenim cordis nullum Peccatiam, ρosse dimitti: occtitia pero peccata secreta satisfactis ne . Pubirca quoque manifesta Poenitentia e iuri d bere firmissima constat ratione subnisum. Porro SA ne confessione oris , si facultas confitendi non δε-
fueris , aliquod grace delictum eviari, authoritati
Consevim At enim, etsi ad obtinendam a Deo Veniam, Pec in iotitii P οβ ιδ leti 'lia singula sacerdoti aperire necessum sit ;attamen lantum abest, ut lex haec graVis sit, et intoleranda ; ut potius tranquillitatem poenitentibus, Pacemque spiritus tribuat , nec vel minimum in seco ut ineat, quod dedecoris ac contumeliae aliquid parete queat. Cui libet enim compertum est , sacerdotes naturali , divino et ecclesiastico jure ad couservandum inviolabile secretum teneri. Adest naturale praeceptum, tum quia aliis haud sacere debemus. quod uobis nolumus ό lum quia eodem jure datam fideui inviolatam qui Sque servare debet ; at Vero poenitens ea condi tione occulta cordis sui mani sestat . ut Dullo in casu velit esse publicanda. Urget non minus mandatum divinum ; nam qui sine in vult , in tetidere etiam debet media , sine quibus a fine avocari homines possent : at si ii, qui secreta hominum fiagitia audiunt, aliis nota sacerent, ab hoc sacramento alieni hominum animi redderentur ; unde deducimu/ , Deum ,
qui consessionem jussit I. CCCI. , velle etiam ,
ut rius ministri secretum sanctissime teneaut. Quantum ad Ecclesiae mandatum , compertum est omnim
190쪽
bus ConeiIii Lateranensis IV. decretum Omnis utrius
que sextis. Conser coticilium Senonense an. 15iέ. et
Tridentinum sess. XIV. cap. , ubi verbo , signo , aut alio quocumque modo peccatorem prodere inhibetur ; immo decernitur a sacerdotali ossicio depone dum , ac detrudendum ad agendam Perpetuam tu a Cto monasterio poenitentiam , qui sigillum consessionis frangere ausus fuerit. ScuoLios. Volta irius in Diction. Philas. ut conissessionem reddat invisam, asserit Gregorium XV. in Bulia data 3 o. Augusti 1622. decernere quibusdam in casibus earn fore re elandam. Sed more suo hallucinatur. Nain laudatus Pontifex Sacerdotem poenitentis consessionem revelare posse numquam amrmavit. Poenitenti tantum jubel , ut, si Consessarius muneris , quod gerit , oblivisceretur , atque insiuuaret, quod .omni jure ipsi vetitum est , eun em superioribus suis denuntiet; neque enim poenitens ad sigillum tenetur , quod tu ipsius favorem est institutum. Aucior impii opusculi te Christianisme Mootu ch. I 3. consessionem moribus inutilem esse scribit, atque has faciles expiationes crimini aditum praebere. Quoa si ita esset , fortes iritus , qui ad Sagramentum accedunt numquam , optimi inorum magistri , Cultoresque esse deberent. Ipsi viderint i Sed eandidi sint
et siticeri. Neque consessio e t expiatio adeo sacilisnam haec ut vera sit , ac salutaris , dolorem includere debet vitae praeteritae, constans in scelera haud relabendi propositum , efficacemque voluntatem Ope ribus satisfactoriis reparaudi mulum quod fecimus Caeterum quot viros , quot mulieres Cousessionis necessitas , Sucerdotis admonitiones , ita junciae salutares Poeuae non avocarunt a criminet Ii , qui hujus Sacramenti administri sunt digni , soli norunt.
Postremam attingimus hujus sacramenti pariem , quae satisfactio dicitur , cuju3 nomine intelligimus :Voluntariam menae a Ddice viristiali i ositae
mmessionem ad conmensandam injuriam Deo iuα- tam , evungendamque, quae menda remanet , tem-Poralem Poeuam. Haec uici inr a sacerdote imposia