장음표시 사용
211쪽
milia Aaron singulari quadam consecrat Ione ad sacerdotalem dignitatem ri vecta fuit. Quid Z Quod aemulante maligno spiritu , ac divinos honores ambientes , omnes sere nationes , veluti antiqui Galli , Britanni , Romani , Persae, AEgyptii , Indi, Tartari, Sinenses , Japonenses , Tliihelant , habuere sacerdotes, qui salsis Numinibus sacrifieia offerrent Quo etiam evincitur, Omnium Populorum mentem suisse, Religionem
absque sacerdotio non posse Consistere.
Nec ipsi holerodoxi insidias eunt, illud verum ease novae legis Sacramentum , quod sensibile habet signum ex divina iustitutione cum gratiae Promissi e conjunctum. Porro haec , sacris litteris iacem serentibus , in ordine inesse cuncta , ostendere arduum non est. Septem enim Diaconi Ac t. VI Ap stolis orantibus, ac manum imponentibus ad ministerium sacrum 3. CXXIII. assumti suere. Pau- Ius , ac Barnabas Ibid. XIV. 22. in singulis, ad
quas perrexerant, Ecclesiis , cum constituissent, πιυς , Pr rabieros , et orassent cum jejunalio-bias , commendaueriaut cos Domino , in quem crediderunt. Timotheus a Paulo cum manuum imposili
ne ordinalus fuit Episcopus I. Epist. V. 14. ):
habemus itaque in manuum tuu Usitione sensibile si-ginun , ae in oratione verbum Sacramentale. Quod signum annexam habere gratiae promissionem , cujus Deus solus auctor esse potest, inde patet luculentissime , quod Paulus Tilliotheo scribat ΙΙ. Epist. I. 6. ): Admoneo te, ut resuscites gratiam Dei, quae est in te Per in ositionem manuum mearum ; hae Porro de sanctificante gratia intelligenda esse, ex iis , quae Paulus subdit v. 7. Vid. PP. Tridentinossess. 23. c. 5. ) , dubitare nequimus: Non enim
dedit oobis Detis vi istim timoris , sed rirtutis et dialectionis , et sobrietatis. Quapropter coniunctas habens ordo praerequisitas ad Sacrametitum conditi ODes Oines , iis merito est adnumeraudus. Scito LION. Ex quibus colligere est, Episcopatum , Presbyteratum , ac Diaconatum , qui ex divina insit lutione signum obtinerit enicax gratiae , veri Sacramenti habere rationem. Diuiti by Cooste
212쪽
Drdinem esse verum legis evangelicae Sacramen- Id etiam tum , vetustas ecclesiastica omnis defendit , propu- .vincit tr guatque. Tertullianus De Praescript. o. XL. in- αμψ-ter ea Sacramenta , quae Daemon in mysteriis suis aemulare conatur , Baptismum praesertim, Confirmationem , ac Sacerdotium adnumerat. Gregorius Nys- setius orae. in baμι. Christi asserit, quod verbi Christi vis sacerdotem augustum , ae honorandum facit , qui inoisibili. quadam oi et gratia inpisibilem animum in melius transformatum gerit. Chrysostomus
paulo post subdit: magna iritus gratia Sacerdotem esse exornatum. Ejusdem sunt mentis Hieronymus
stinum in serm. de gestis cum Emerito n. 5. ), Augustinus Lib. II. contra Parmen. caP. 13. ), Inn centius I. Epist. σου. ad Alexandrum Antiochiae , Discopum ) , Leo magnus ist. I. ad Disc. Maurit. γ, Concilium Oecuinent cum Chalcedonense
tanum VIII. Cap. III. ). Graeci non minui ac orientales admiserunt semper ordinis Sacramentum, atque Primi , quum iis Calvinistarum , ac Lutheranorum error innotuit , solide consularunt Apud Benaud. tom. V. Iib. V. cap. IV. et V. . Immo Christiani omnes fidem faciunt , se ab Episcopis semper fuisse gubernatos , qui soli alios Episcopos consecrandi potestatem habuerunt ac ordinandi presbyteros , qui in-
. de potestalem hauserunt omnem , Eucharisticum sacrificium offerendi peccata remittendi , ac obeundieaetera eccIesiastica munera. Uude consequitur, O dinis Sacramentum , veluti Christianae religionis basim , ac iundamentum semper habitum fuisse. ScΗoLION. Lutherus 1ib. de cvtio. Babyl. ordinem Sacramentum esse negat. Protestantes tamen in Conses. exhibita Carolo V. in Augustanis Comitiis Ordinem Ecclesiasticum se admittere professi sunt. Exploratum tamen est , quod etsi Pastores suos ina-
213쪽
risum impositione nonnullisque precibus inaugurent, ut ait Buddaeus lib. V. c. IV. f. X. Schol. veri Sacramenti rationem eidem adimunt. Calvinus lib.
IV. Instit. Cap. I9. n. 28. Sacramentum esse satetur , at eiusdem assectae fictitium vocant Sacrameniatum : asserunt tamen a Christo institutos esse ordines
non tantum Apostolorum , Prometarum , et Euan gelistarum , sed etiam Pastorum , Doctorum , Ρresbyterorum , et Diaconorum , quos in sua politia ecclesiastica etiam ab ipsis retineri asserit Turretinus DC. 29. quacit. 31. b. 34.
ordinem veri. Sacramentis haud esse accensendum , aiunt heterodoxi , multa sunt , quae demonstrant. Nam Ι. nullum hic occurrit signum , ae elementum corporale; impositio enim mantis actio est , non elementum ; immo haec ipsa est communis Confirmati ni , pluribusque ritibus aliis , ac iam locum habuit sub veteri testamento , neque est ullo mandato a Christo insti inta, sed ceremonia prorsus libera, ut pedum Iotio Turretinus quaest. 3 i. ). II. Sacramenti e sentia in eo consistit, quod illud Christianis omnibus commune esse debeat , alque signum sit distinctivum fidelem inter , et infidelem quapropter cum ordo solis competat Clericis , verum esse nequit Sacramentum. Tum quis sapiens dicat umquam, gratiam eni- Iibet ordini adnexam esse , atque Aeol hos recipere gratiam cereos bene ferendi, Ostiarios bene claudendi
Melesiae fores Encylopedie artio. Ordre edit. 3I.s O . at IlI. Quam Timotheo Ρaulus ait collatam suisse gratiam , ea vocatur χαριθμα , quo nomine idem Apostolus I. ad Corinth. XII. ) gratias graiis datas designat, eo vel magis , quod datam eidem suisse inquit per Prophetiam, quae certe ad gratiam sanctificantem non pertinet.
Solvuntur. Verum quam parum haec nos urgeant, sacile est ostendere. Etenim ad naturam Sacra me uti sensibile , ae corporeum elementum uti aqua et panis, minime pertinet; sed quod res sit subjecta sensibus, az id nea , ut in rei alterius cognitionem . nos ducat I. Diuiti by Cooste
214쪽
CCXXVI. , cujus generis esse impositionem manuum
prudens ambiget nemo. Nec adver riis prodest , manuum impositionem aliis etiam in ritibus adhiberi eo suetam : nam per sacramentiae Verbum ad objectum suum peculiare , ae effectum spiritalem ipsi proprium determinatur. Rem aliter si percipiant, fiet , nec aquam , nec Panem, ac Vivum, quorum usus est multiplex , idonea esse pro baptismo et Eucharistia senia sibilia signa. Fuerit autem manuum impositio , quod Non ibo inficias, sub veteri testamento : at quid inde Z Annon sermentato etiam vel a m. pane ex legis mandato uietantur Iudaei Τ Λnnou suas etiam Lahmhant purificationes legales Τ Quamobrein Sicuti haec ipsa licet a Iudaeis ad hiluta , tameta Christus baptu mi , et Eucharistiae sensibilia signa esse voluit ; ita et manuum impositionem rem ordinis. Jam vero M. Iuisse Salvatorem manuum impositionem Ceremouiam haud esse Iiberam , inde patet, quod Berpetuum voluerit esse in Ecclesia Sacrificium , quod siue sace
dotio consistere nequit S. CXXXIX. , quod Α-
Postolos constituit novi foederis sacerdotes , eisque dederit potestatem remittendi peccata I. CCCXXI.) ;
atque quam dedit Apostolis auctoritatem, ea ad suc-Cessores debuerit transire S. CVII. CXI. ) ; quod
ipse Christus sit , qui dedit ostolos . . . Hstores, et Doctores ad consummationem Sanctorum in opus
ministerii in aedis utionem corporis Christi Ad Eph.
IX. 11. I a. ) ; qui cum Ecclesiae sint prorsus nece Barii , iique perpetuo Ecclesiae usu manuum impositi ne Episcopali semper fuerim Consecrati , quemadmodum ex Eucliologicis Graecae , et Latinae Ecclesiae libris clare apparet, fit ut manuum impositio mandalum habeat divitium. Jam venio ad alia : Sacramenta Omia Dia ex sua natura omnibus fidelibus esse communia , undenam probare poterint , qui nobis adversantur , Prorsus iguoro. Forsan Salvator id nos edocere dignatus est y Cedant nobis Scripturae locum, unde id domonstretur 3 at in omnibus sacris libris reperient nul Ium. An in civili statu institui minime poterit signum , quo de Republica optime meriti a reliquo Populo secernantur ' omnesne eadem sunt praediti auctoritate t At.quid verbis est opus , cum res ipsa I quatur 7 Ad Sacramentum requiritur signum essicax Diuitiam by Cooste
215쪽
gratiae Ex divina institutione, quae , quum in ordine sint euncta f. CCCXXII. ) , hinc it Ium cum caeteris christianis nationibus Sacramentis novae legis merito accensernus. Nec πο, uec alter ejus est mentis , Deum elargiri Acolythis ac ostiariis gratiam , ut Vel cereos gerant rectos , vel Ecclesiae fores recie claudant: immo nec opinor minores ordines esse Sa-
eramenta CXXII. Schol. ). Verum haec
missa facio : illud assero , salsum penitus esse , solas gratias gratis datas Timotheo fuisse collatas ; nam et vox charisma pro gratia sanctificante a Paulo ad Romanos scribente V. I 5. accepta suit, quin etiamin, ipsa ad Corinthios, quae uobis objicitur , Epistola : quandoquidem enumen lis variis gratiae gratis datae muneribus addit: aemulamini atilem charismata meliora 3 quibus verbis magis ad justitiam consectandam , quam ad dona prophetiae et miraculorum eos excitare volint. Hinc Ch sostomus Hom. I. in a. ad Timoth. ) gratiam Timotheo col latam Vocat σει, G πνέυματα gratiam Spiritus : addit hanc , quam ad Ecclesiae iustitutionem , ac ad omne Religionis obsequium accepit, esse gratiam a Plionis , et caritalis , qua clamamus Abba Pater. Porro quum gratiam Timotheo per prophetiam datam esse ait Doctor gemtium , solam designat revelationem, quam ipse habuit,
Timotheum ordinandi in Episcopum, uti ex hisce verbis innotescit I. Epist. ad Timoth. I. 18. ) rme praeceρtum commendo tibi fili Timoliae secum dum Praecedentes in te ProPhetias.
Quia vero Sacerdotium excellentissimum est, ac maximae dignitatis ministerium , quo majori cum Veneratione exerceri posset, rectissime ordinatum , Constitutumque suit, ut Pliares, et dioersi essent ministrorum ordines , qui Sacerdotio ex ossicio deserpiarent , ua distribuli , ut qui jam clericali tonsura
' Ii etiam Tlleologi , qui minores ordines Sacramentum esse conteuduut , gratiam , quam accipiunt, ad animae Ornais tum , majoremque recipientis spiritalem prosectum conferri di- eunt ; tum ut digne , ac cum fidelium aedificatione in Ecele- fila versentur, non vero ut cereoa recte ferant , aut lares heno cIaudant.
216쪽
insigniti essent, Per minores ad majores ascenderent. Nam non solum de Sacerdotibus , sed et de Diaconis sacrae litterae vertam mentionem faciunt. . . . Et ab ipso Ecclesiae initio sequentitim Ondinum nomina atque uniuscujusque eorum P Pria ministeria , Sub
diaconi scilicet , Acobthi , Eaeo istae , Lectoris , et Ostiarii in usu fuisse cognoscuntur , ut ajunt Tridentini Patres Sess. 23. cap. II. ). Quod judicium quam libratum sit , colligitur ex Cornelio Romano Pontifice , qui in Epistola ad Fabium Antiochenum
eosdem ordines singulos in Ecclesia Romana viguisse ostendit; tum ex concilio Carthaginensi IV. Can. III. et seq. ) , ao Gregorii Magni Sacrametatario. Quantum ad Graecos , et orientales attinet, ex minoribus ordinibus solum habent Lectoratum f. CXXILSchol. . IIaud dissitebor, apud vetustos eorum scriptores , Nec non in antiquis Cationibus occurrere interdum Ianitorum , Exorcistarum , ac Acolythorum nomina. Attamen a pluri hus jam saeculis minores hosce ordines ad Lectoris , vel etiam Cantoris mutius Creducunt , quae etiam ossicia Donnumquam haud reperiuntur distincta. Lectoris ordinatio , sleut etiam et unodiaconi in Sanctuario apud ipsos non instituitur,
ubi tamen Diacoui, Presbyteri , et Episcopi ordi
SCHOLION. Definitioni PP. Tridentinorum , ne Vel minimum refragantur , qui Episcopatum Sacramentum esse arbitrantur. Quandoquidem ii septem quidem O dines adversus Calvinum , ac Protestantes , qui eorum imminuebant numerum , recensent ; an Vero Plures Sint, atque Episcopatus habeat tantum characteris Sacerdotalis extensionem , vel sit ordo nobilior , ac pre-Sbyteratu excellentior, Theologis ac Iuris Canonici Puritis discutiendum relinquunt. I inmo si rem bene accipio , iis qui Episcopatum Sacra thenium esse existimant , savere videntur ; quum enim de ordinibus
Septem cap. 1. et a. disseruissent, ut ostendaut cap. 3. Ordinem Sacramentum esse , ac gratiam conferre,
iis utuntur verbis , qui biis Paulus Timotheum Epi-εcopum ordinans manuum impositione se eidem gratiam fuisse elargitum assirmat. Quamobrem, qui cum
217쪽
p'uribus aliis existimo , Episcopatum esse Sacramentum , etiam censeo, Episcopatum ac Presbyteratum specie quidem differre , sed uno Sacerdotii genere contineri , proindeque vel septem , vel octo ordines Posse juncupari. Conser Witassium de numero ordinum , Cli ardoti hist. Sacr. de Ordine cap. I. Recensili omdines in sacros , et non sacros . majores , et minores
dispescuntur. Porro, etsi ordines omnes sacri sint, atque ita antiquitus tum apud Graecos , cum apud Latinos nuncupati, peculiari tamen modo sacri ac majores ordines vocatitur Episcopatus , Presbyteratus, ac Diaconatus. Attamen jam ab aliquot saeculis sa cris ac majoribus ordinibus Subdiaconatus adnumeratur , atque ut arbitratur Thomassinus de oet. et nον.
Eccl. discipi. p. I. lib. a. c. 33. contigit id primum Innocentii III. aetate, quum ipse voluit, Subdiaconum in Episcopum eligi posse i alii vero non pauci Urbano II. adscribunt.
Omnes or- EOS inter recensitos ordines Episcopatum , Presby-dines non teratu in , Diaconatum , eo quod ea habent, quae ad Funt Sacra' Sacramenti naturam constituendam requiruntur , Verim i δ' ei iam Sacramenti rationem obtinere Persuasum habeo
S. CCCXXII. Seli. . Nihilo lamen minus solus
est Presbyteratus , quem Catholici consensu prorsus unanimi dicunt esse Sacramentum. Nam adsunt praeclari etiam Theologi arbitrati Episcopatum ordinem non esse distinctum a sacerdotio; sed tantum ejusdem tensionem , persectionem , et complementum g. praee. Schol. ). Durandus autem, Cajelanus , Mal- douatus Diaconatum Sacramentis non accensent ; id saltem fide catholica certum non esse judicant Estius,
Dominicus Soto , Bellarminus , aliique plures. Sane Tridentini Patres Sess. 23. Can. I. ordinem Sacramentum esse desinientes, solius Pressyleratus mentionem expressam faciunt : Si quis maerit non esse in nopo testamento Sacerdotium pisibile, et externum, vel non esse potestatem aliquam consecrandi , et oi ffrendi oeriam coimus , et sanguinem Domini, et Pe cata remittendi et retinendi , anathema sit. Quod si de Subdiaconatu , ae quatuor minoribus ordinibus instituamus Sermonem , gravior est in scholis contro-
218쪽
versia. Nam S. Thomas , S. Bonaventura , Franciscus Victoria, Petrus Soto , Melchior Canus, Hallier, Berti sacramenti dignitate condecorant. At hos, quum
ecclesiastico jure sint instituti s. CXXI. Schol. ),
atque veri nominis sacramenta Deum habeant institutorem , qui solus potest signa sensibilia ad gratiam Producendam elevare, Sacramentis uduumerare ne quimus. .
ScuoLION. Subdiaconatum , ac Minores ordines in-εtitutionem ecclesiasticam habere diserte tradiderunt Amalarius lib. a. de Dio. G. c. 6. Yvo Charnutensis a. P. decreti c. 72. IIugo Victorinus lib. a. de Sacri Magister sententiarum lib. 4. dist. et . Ipsum S. Thomam in cap. 3. epist. ad Timot. Magistri sententiam suisse sequutum tradit Benedictus XIV. de Srn. lib. VIII. c. s. s. 11. unde eoncludit dubiam saltem hac in parte fuisse S. Doctoris mentem. Co ser Haberium in notis ad Pontis Graec. Goarium in notis ad Euchol. Morinum de Sacram. Ordin. aere. XI.
Itaque quum ordines tantum IIierarchici, sive Epi- Materia ae seOPaius , Presbyteratus , ac Diaconatus a Christo i Domino ad Sacramenti dignitatem evecti sint f. Praeo. , atque ii , quemadmodum doceat Apostolici actuS, Per manus impositionem colluli fuerint 3. CCCXXII. ) , aliud nullum praeter manuum imP sitionem hujus Sacramenti signum sensibile admitti
Posse , videtur. Perpetua non mitius Ecclesiae tradia Ito inconcussum nobis praebet argumentum. Enimvero Conci Ilum Ancyrauum Can. IX. Diaconos Per manuum impositionem ordinatos docet. Carthaginense IV. cap. a. 3. 4. ) idem maniseste tradit de Episcopis , Presbyteris , ac Diaconis ; accedunt Toletanum IU. IIispalense II. Meldense , Tridentinum Sess. XXIII. cap. 3. ). A conciliis veniamus ad Patres. Cypriatius Dist. 68. ast Clerum, et Plebem Hispaniae orditiationem per manuum impositionem seri dilucide iradit; Ambrosius Lib. de dignit. Sacerd. c. 5. ) inquit, homo manus -- ponis Deus largitur gratiam 3 ejusdem sitat mentis
219쪽
Dieronymus In cap. 58. Is. , Innocentius Ι. Epist.22. ad Disc. Macedoniae ) , Coelestinus Epist. ad Conc. Emesinum ) , Augustinus Lib. V. de
huc. c. 2 o. ). Eodem pertinet , Ecclesiam Graecamae orientalem in ordinibus conserendis solam mu- nuum impositionem semper adhibuisse Vide Renau-
dotium tom.. V. lib. V. C. VII. et VIII. ). Quis
autem dicere audeat, Graecos in Concilio Florentino ad unionem receptos ordinis sacramento carere Z Quid quod Ecclesia universa per annos ad minimum non gentos ΙΙierarchicos ordines absque instrumentorum porrectione contulit 7 Septem Diaconi, quomodo PDrrigendo Evangeliorum librum potuissent ab Apostolis ordinari , cum Iiber illo nondum esset conscriptus tImmo de traditione instrumentorum alte silent Vetu- Sta Sacramentaria, ac rituales libri summa industria collecti a Menardo , Morino , Martene, nec eam com memorant Amalarius , Rhabanus , Walafridus Strabo , etsi de modo , quo sacri ordines conserri Solent,
data opera agant. Quamobrem , ne cogamur asserere
vel antiquam Ecclesiam ordinis Sacramento caruisse, Vel signum sensibile in sacris libris expressum fuisse
immutatum , concludamus oportet, solam manuum
impositionem hujus esse Sacramenti signum sensibile: formam nutem Verba , quae hanc solent comitari. SCITOLION. Praeter eam quam propugnavimus Sententiam , duae adhuc sunt, quae in catholicis scholis defenduntur. Sunt, qui existimant ordinationis maloriam esse instrumentorum porrectionem , ac formam, Verba, quae huic adjunguntur. Alii vero arbitra tur , tum in manuum impositione, tum in porrecti Ne instrumentorum materiam esse reponendam , fommam Vero in Verbis , quae ab ordinante Episcopo in actione utraque pronuntiantur. Ii vero auctoritate praesertim Eugenii 1V. se praemuniunt, qui in Armenorum instructione ait: Sextum Sacramentum est o diuis, crajus materia est illud, Per cujus traditionem confertur ordo , sicut presbyteratus traditur Per Calicis cum Dino , et Patenae cum pane Porrectionem ς Diaconatus pero per libri Gangeliorum dationem . . 'forma Sacerdotii talis eri r Accipe Polestalem serendi Sacri itim in Ecclesia ete. At Eugenium det Disiti eo by Corale.
220쪽
sola accessoria, ac integranti materia, et forma, quam manuuin impositioni optabat ab Armenis addi , ut in ipsis ritibus Rom. Ecclesiae similes essent , eique firmius adhaererent, suisse loquutum , haud dubium est , quum ipsemet in Florentino Concilio ratas habuerit validasque Graecorum ordinationes Sola manuum impositione collatas ; nec ipse ignorare Poterat, instrumenta Porrigere, rem esse posterioris aetatis. Quapropter libratum mihi videtur Morini judicium , qui
P. 3. Exerc. 7. arbitratur , Pium aliquem, ac doctum Episcopum ad ostendendum magis, ac veluti praeoculis ponendum sinem , cur singuli ordines conserantur , instituisse , ut instrumenta , quae ordini cui- Iibet sunt propria , traderentur: id aequum Visum fuisse Episcopis aliis , ab ipsis adoptatum , insertum que Romano Potiti sicali. Quae et vetustiorum Scholasticorum videtur esse sententia. Nam Iiugo a S. Vi- , ctore lib. a. de Sacram. P. 3. c. ra. inquit: Acci-Piunt calicem cum pino et Patenam cum hostiis de manu Episcopi, quatenus his instrumentis potestarem se accγisse agnoscant, placabiles Deo hostias
erendi: similia habet Magister sententiarum lib. 4. dist. a ; ac adhuc clarius evincitur ex veteri Ponti fiaeali Romano M S. Bibliothecae, Colberlitiae, ubi legitur: Acci iat Patenam cum oblatis , et calicem cum pino , et ponat simiai in manibus ordinali cujuslibet Per se. Unde si jam ordinati erant , ii quibus tradebantur
instrumenta ; haec ad materiam tantum integrantem pertinere asIirmandum est. Conser Churdon de ordine P. 3. Ca P. X. seq. nec non quae scribit Beuedictus
XIV. de Θu. Diaec. lib. VIII. c. X.
Bes est solidissimis sacrarum 1itterarum, ae Patrum Minister auctoritatibus munita , Episcopum esse hujus Sacra--Εpi.
menti ministrum. Apostoli enim , quorum Episcopi PR 'εuccessores sunt f. CXI. sacra ordinatione Dia-CO nos condecorabant f. CXXlII. CCCXXII. ) ,
in Ecclesiis singulis constituebant Presbyteros Act. XIX. aa. ). Paulus Timotheum , et Titum Episcopali dignitate exornahat I. ad Timoth. III. et V. ad Titum I. ) ; quibus etiam praescribit, quam exi