장음표시 사용
221쪽
sacros ordines sunt promovendi. Nee ad explorandam Ecclesiae traditionem, tantum ea perspicua eSt, multum operae ponendum iudico. Enimvero id aperte iligitur ex Cornelii epistola ad Fabium Antioche
num Apud Eusebium lib. VI. hist. c. 43. ), tum ex Synodo Alexandrina D e M. synod. ) , Epiphanio Haer. 7 5. 4 , asserente Episcopos Ecclesiae
Patres per ordinatiouem gignere , Presbyteros autem
filios tantum Ecclesiae per baptismum ; Hieronymos DisI. ado. Luciferianos ) , Chrysostomo, Theodoreto , Theophylacto In cap. 3. et 4. epist. I.
ad Timoth. ), atque ex perpetua Ecclesiae consuetudine , secundum quam Hierarcllicos ordines admini-
. si rare , qui Episcopali dignitate haud praesulgeret ,
nemini unquam liuiium suit. ScIIOLION. At enim secundi Ordinis sacerdotem ex Ecclesiae. aut Romani Pontificis dispensationa Tonsuram , Μinores ordines ac Subdiaconatum administrare posse , dubium non est. Quandoquidem haec
non sunt Sacrametita S. CCCXXVII. ) ; habent enim ecclesiasticam institutionem f. CXXII. Schol. ).Jam vero , quae ab Ecclesiae institutione dependent, illa ipsius subdutitur legibus ; unde per ministrum ab eadem delegatum conferri queunt. Hinc Gelasius Rom. Pont. γist. IX. e. 6. hanc facultatem Presbyteris concedi posse .declarat. SI nodus VII. Oecumenica Abbati , qui sacerdos sit , facultatem ordinandi in pro-Prio monasterio Lectorem elargitur. His adde , talom potestatem Abbatibus pluribus . aliisque religiosis viris sacerdotali dignitate insignitis non raro fuisse Con-
Cessam. Quantum ad Presbyteratum attinet, ab alio Sacerdote non posse Conserri , ut rem exploratam , certamque tetiemus , quum nullum hujus dispensati nis in antiqui tale ecclesiastica occvrrat vestigium. Di conos , a sacerdotibus secundi ordinis delegata auctoritate posse ordinari non pauci inter Theologos censent i nos vero arbitramur , ita Episcopi id proprium esse . ut alteri nequeat concedi. Vid. Witassium deministra saer. Ordinis , Drovventum , aliosque.
222쪽
ais Fuit ex vetustis haereticis nonnemo , qui sacri Dr- Nee k-dinis honores adversus sacrorum librorum , ae ua- m neus ε' ditionis auctoritatem mulieribus attribueret. At adeo- Η's De stupidi fuere , ut non animadverterent, nec in Ie- ,, 'i, o di gis naturalis statu, nec Moysis lege perdurante. semi- nationis c Darum ullam ad sacerdotalem dignitatem evectam sui3- Pax eat. se Eccui non perpendebaut , Christum Dominum nec sanctissimam Matrem suam tali praerogativa omatam voluisse, quum nec in ultima Coeua, quum Apostolos novi foederis sacerdotes instituit I. CCCXXX. , nec quum remittendi , ac retinendi peccata eisdem contulit potestatem, ipsa praesens fuerit. Aci Aposto- Ium minime legerant scribentem I. ad Cori uth. XIV. 34. ) : Mulieres in Ecclesia taceant, nec enim Permittitur eis loqui, sed subditas esse Z Hanc veritatem EceIesiae Patres semper docuerunt. NaIn Tertullianus Lib. de pelandis Virginibus ) , Auctor
Constitutionum Apostolicarum Lib. 3. c. 9. ,
plane vetitum esse pronuntiarunt. Verumta inen nec solae mulieres ad sacros ordines promoveri queunt ,
sed nec ii , qui sacro baptismatis sonte regeniti nousunt nam per baptismum Ecclesiam ingredimur , ae civitatis Christianae iuribus donamur f. XC. CCXXVIII. ). Societatis autem ossiciis, muneribusque se frui non potest , qui ab ea alienus est. Quod etiam Nicaeni concilii auctoritate ostenditur Can. XIX. ). . Nam de Paullianistarum Clericis , eo quod sub Trinitatis invocatione haud fuerunt baptisati , decernitur , ut rebaptizati Ordinentur. Accedit vetustus e
luis Presbyter ordinatus deprehendit , se non esse aptisatum, bullaetur, et iterum ordinetur.
SCuOLION. Μareus e Gnosticorum secta mulieribus consecrandae Eucharistiae potestatem faciebat. Cataphryges , Pepugiani , Quintilliani , Priscilliani, Collyridiani , Acephali, ut narrat Sigeberius ad an. 515. in eodem Iuto pedem fixerunt. Dissicultatem uotiuullam movet Diaconissarum iu Diuiti od by Corale
223쪽
antiqua Ecclesia usus. Verumtamen eas vera, ac Sacramentali ordinatione haud suisse insignitas , inde persuademur, quod lib. 3. Constitiat. Apostol. c. I S. ad mulierum tantum ministeria electae dicuntur , id etiam assii mat S. Epiphanius in sidet exposit. num. a. f. atque haeres. 79. num. 3. Vid. Christianum Lupum schol. ad can. XV. Chalcedonensem, Morinum cxercit. X. Equidem compertum habeo , Acatholicos non paucos ad conflandam Romanae sedi invidiam as- Severe , Ioannam quandam inter Leonem III. et Benedictum IV. summo Pontificatu suisse insignitam , quod prae caeteris conati sunt ostendere Conradus
Decverus , Grimus , Rudolphus Capelli , Narratus , octius , Geringius , et praesertim Fridericus Spanti inius in disquisitione histor. de Papa femina , quae a Jacobo Lensant gallice conversa, auetaque suit. At putidissimam hanc esse labellam demonstrarunt Michael le Quien Orions Christ. lom. 3. Leo All alius constit. Dbtilae de Ioanna Papissa, Philippus L
heus , cenothvhium Ioannae Papissae ab HeterOdoxis Maresio , Salmasio mersum , fiandi usque excisum demonstratione Chronologica in luctabili , Cel. Patavinius Augustinianus , Natalis Almandor alique sexcenti. Ex ipsis Heterodoxis Blon-dellus , Grotius , Vossius , Ileum annus , Leibnitius , Semlerus hist. Eccl. seleela culta sex. IX. P. 3 o. Petrus Baetius in dict. voce PaPosse.
Nunc vero superest, ut de hujus Sacramenti es- sectibus perpauca proponamus. Qui sacro ordine decoratur , facultatem indubie recipit ea exercendi mu- uera , quae Ordini suo adnexa sunt. Verum illud exces 'ntius', quod gratiam sanctificantem recipit
f. CCCXXII. CCCXXIII. ) , evinciturque adhuc
ex Ecclesiae Procibus. Nam in Graecorum Eucliologio exorat Ponti sex , ut , qui ad Presbyteri gradum evellitur , dono Spiritus sancti sui repleatur , ut incolpate sancto Altari adsistendo dignus fiat , Evan-ς lium sauClum annuntiare , et hostias spirituales ORDrre , quibus reperies consona in Pontificali Romatio. Cotisori insuper ordo characterem , intemam NemPe, ac iudelebilaui notam , qua a caeteris fidelibus secer- Dissilir Gorale
224쪽
nuntur, qui hoc Sacramento exornantur, atque Di uiuo cultui peculiari quadam ratione mancipantur ' . Quam constantem fuisse Maiorum nostrorum fidem , arduum non est ostetidere. Ecclesia enim semper judicavit Sacramentum hoo haud posse iterari. Undes
in canonibus , qui dicuntur Apostolici , legimus Can. 68. ): Si quis Discoρω , Mel Presbyter, pel Diaconus secundam ordinationem ab alio Perceρerit, dePonatur, et ipse qui ordinapit. In Concilio Carthaginensi III. Can. 38. ) : Illud autem suggeriamus mandiatiam nobis , quod etiam in Cuuensi Ale naria Vnodo νiactur statiatum et Non liceat fieri r bullaaliones , et reordinationes. Auctor 1ibriati ope
ribus Christi eardinalibus Inter opera Cypriani ) :
Nemo , inquit, Sacros ordines semel datos uerum noWat .... qtiis contumelia esset irimi sancto, si eoacuari Posset , quod ille sanctificat. At nemo meIius Augustiuo Catholicam hanc doctrinam defen
dit , munivit illustravit , quippe qui Lib. II.
contra Dist. Pamnianen. CV. 13. n. 28. Conseret serm. de gestis cum Emerito Donatista iam Disco-
ρο , ac lib. de bono conjug. cap. 24. de baptismo
et ordine instituens sermonem ait: Utrumque enim SpCramentum est, et quadam consecratione utrumque homini datur , illum cum butizatur , istud cum ordinatur; ideoque in catholica utrumque non licet iterari. Gregorius Magnus Lib. II. LPist. 32. λ- dict. X. ) assirmat, eum , qui semel consecrat est , in eodem ordine amplius con Secrari non posse , quemadmodum ille, qui baptizatus , Dequit iterum bapti rari. Accedunt synodus Tolatana VIII. cap. . ) , Tricassina II. Innocentius III. cap. Majores. ) , Eugenius IV. in Instruci. Armemorum ) , ac postremo synodus Tridentina seM. VII. can. 9.et sess. XXIII. cap. 4. ).ScnoLION. Quantum ad ordinationes ab Episcopis haereticis , schismaticis , degradatis, simoniacis , Vel
Hallier de mes. Hierarchia lib. 3. art. 7. 3. 4.
characterem egregie explanat, atque quanam ratione ordinis Character , a ebaractere baptismi et contirinalionis discrupei , accurate proponit.
225쪽
ndversus canonum praescripta Peractas , an eas ΕΟ-eIesia agnoverit validas , rem dubiam esse existimat Ioannes Morinus de sacri ordin. P. 3. Exerc. S. aulatisque pluribus testimoniis probare uititur , Conciliorum' statuta , ao Pontificum decreta Variasset noninnunquam approbatas fuisse , interdum rejectas. Addit ad saeculum usque XIII. communi sere Theologorum eonsensu irritas habitas suisse , cujus rei hanc profert rationem , quod in potestate Ecclesiae sit, quasdam statuere , vel in conserendis , Vel tecipiendis ordinibus leges , quibus haud servatis irritae habeantur o dinationes ipsae. In charactere autem duo secernit, ipsam substantiam , ac pirtutem agendi. Characterem Semel impressum perpetuum esse , nee posse deleri ait, sed ipsius virtutem ita ab Ecclesiae arbitrio pendere , ut si id decernat Ecclesia ' nihil amplius agat, aut agere queat. At communis est Theologorum sententia , ordinationes hasce, etsi illicitae sint, tamen validas habendas esse , Deo reiterandas. Vid. Witas
avidun Quam bonus est , clemens, ae erga fideles suos iuri providentissimus Redemtor nos ter i Quippe qui non solum isaxima instituit omnibusque paravit salube rima suae gratiae auxilia , quibus vel perditam justitiam ac sanctitatem acquirere , vel acquisitam, dum Vivimus , conservare facile possemus ; verum etiam extremae Unctionis Sacramento finem vitae nostrae advorsus daemonis insidias velut firmissimo praesidio munitum voluit. Unctio extrema a Latinis vocari etiam solet unctio sacrari olei , sacra unctis , Sacramentum exeuntium , unctio infirmorum. Graeci Vero nuncupant e μαιον oleum cum Precibus, αγιον
ἔλα- Oleum sanctum ἱ orientales autem Kanda, eo quod uuotio haec oleo Iampadis a pluribus Presbyteris benedicto fieri apud ipsos consuevit. Iam vero ad desinitionem : est Sacramentum nopae legis a Dissilireo by Gorale
226쪽
christo Domino institurum, quo Per intinctionem olei benedicti, eι orationem aegrotantibus sidelibus Confertur gratia sanctificans , eosque confirmans , iat aequo animo morbi ferant molestias , frangantque daemonis insidias , nec non si evediat illis , a corporis insimitate liberentur.
ScΗoLION. Sacramentum hoc magnam habet cum Poenitentiae sacramento amnitatem , affirmantibus PΡ. Tridentinis sess. XIV. de Sacramento exire mae unctionis , quod non modo Poenitentiae , sea et totius Christianae pilae , quas Per esua Poenite tia esse debet , consummatisum existimatum est a Patribus.
Nee magnum opus est , nee arduum ostendere , extremam unctionem novae legis Saeramentis esse accensendam ; veritatem enim hanc habemus in Iacobo Apostolo In Epist. c. V. I 4. I 5. apertam ac perspicuam: Infirmatur, ait, quis in Oobis p I
Meat Presbyteros Ecclestae , et orent FVer eum , tingentes eum oleo in nomine Domini, et oratio φdei saloabit infirmum , et allepiabit eum Dominus , ct si in Peccatis sit , remittentur ei. En itio ei inunctione sensibile signum, in oratione Ve hum Sacramentale, atque in peccatorum remisSiOne , M animi vel ob morbum corpo- , vel ob Sa lauae insidias dejecti levatione gratiam Sacrame talem atque quemadmodum de haptismo dicitur Matth. ab. ): Bπιιzantes eos en nomine Patris , ita Iacobus asserite ungentes eram oleo in nomine Domini, quibus innuitur essectum utrumque spirita- Iem esse, atque ex virtute Divina exoriri ex quo Divina pariter institutio certo Colligitur; nam sensibilibus signis efficaciam producendi gratiam sanci istrantem non Apostolicae , sed Divinae tantiam Pot statis est. Itaque cum habeamus id omne F quod ad
veri nominis sacrameutum attinet, merito unctionem extremam iis adnumeramus.
ScΗoLION. Sucramentum istud a Christo Domino nostro institutum fuit , apud Marci in quidem insinua-
227쪽
tum , per Iacobum autem Apostolum ac Domini fratrem sidelibus commendalum ac Promulgatum , ajunt Tridentini Patres Sess. XIV. c. I. Et Saue , quemadmodum caeterorum , quae in Epistola sua Iacobus habet , ipse auctor non est , sed vel a Christo Domino , vel ex aliis sacris libris depromsit ; ita etiam , quae de extrema unctione fidelibus omnibus promulgat , Christum habent Λuctorem. Quod si de institutionis tempore loquamiar , id adeo Perspicuum non est. Arbitrantur nonnulli Theologi , id contigisse Marci I. quoniam de duodecim a Salvatore missis habetur , quod ungebant oleo multos infirmos , et sanabant. Alii verosimilius iudicant , institutionem hujus ' Sacramenti ad illud tempus suisse dilatam , quando
post Resurrectionem suam Christus cum Apostolis conversans , eis loquebatur de regno Dei. Act. I. 3. Sunt etiam , qui ad illud tempus reserunt , quando poenitentiae , cujus quasi Complementum est extrema unctio , instituit Sacramentum. Porro quod post Hugonem a S. Victore Magister sententiarum asserit , hoe Sacramentum ab Apostolis suisse institutum , hos
eum illustri Estio in lib. 4. dist 23. I. 3. exponere
possumus non de institutione primaeva , sed de promulgatione , quo sensu a jubat Gratianus : Leges instituuntur , cum Promia antiar. IIelerodoxis autem opponentibus non posse veluti Sacramentum Propugnari , de cujus institutione vel ipsi dissentiunt Caiatholici , repouimus , ante XI. Saecidum extrumam unctionem semper habitam fuisse ut verum Sacramentum ; nos vero minime curare , quid nonnulli Posterioris aetatis Scholastici ingenio suo nimium indulgentes conscripserunt ; id certum est , antiquis temporibus Verba haec institutiouis immediatiae aut mediatae penitus suisse ignota.
Eneyclo- Protestantes , ait adversarius ) , solidissimis.sun-pediae ob- damentis innitebantur , quum unctionem ex tr nam e iocis. Sacramentorum albo expungebant, immo Peuitus abro- Encyelopedie articte Eat Deme uncison , cui assini' ha
bent Forbesius inst. hist. TheoL D.illaeus de extrema uncti . ne I. lib. Turietinus loc. 19. q. 3 . S. 27. Sri.
228쪽
nabant. Nam I. olei inunctio ceremonia est meredudaica , qua utebantur ii veluti gratiarum symbolo,
quae extra ordinem a Deo conseruntur : usus iste est, eui se conformarunt Apostoli in usum assumendo liano eandem unctionem tamquam signum virlulis , quam tu miraculosis aegrotorum curationibus Deus ostendebat ; unde cum hae gratiae habuerint finem , unctio, quae earundem symboIum erat , inutilis plane evasit, nec amplius est retinenda. ΙΙ. Maxima occurri dis similiando inter Apostolorum , et quae a Catholicissi inunctionem ; ea oleo communi absque mimicis remoniis , omnibusque indiscriminatim conserebatur , inungebant omnes aegrotos , etsi non essent morti jam proximi , habebaturque ut signum curationis corporisDOu vero animae i quod e diametro pugnat cum usu et praxi Catholicorum. III. Opponi nequeunt Verba Jacobi: si in Peccatis est , remittentur ei, nam hun effectum non inunctioni , sed merito orationis fidei Apostolus tribuit ; tum de iis peccatis loquitur , Propter quae Deus primis Christianis morbos extraordinarios itissigebat I. ad Coritath. XV. 3o. ) , atque
nil aliud vult , quam accepta horum morborum Sa Iute , arbitrari debebant, se peccatorum remissionem obtinuisse , quae ad eos infirmitates attraxerant. IV. Extrema unctio nihil habet , quod ad Sacrammti naturam Pertineat; nam haec unctio signum erat gratiae corporalis ac visibilis, nec a Christo praecepta fuit , et si viva voce id praestitit, Apostolis tantum fuit , non Ecclesiae Christianae; tum feeundum Catholico Tum principia Sacramentum esse debet valde inutile, quum peccatorum remissio habeatur per poenitentiam. SCHOLION. Arbitrantur nonnulli , Waldenses , Wi- Hessitas , IIussitas hoc Sacramentum denegasse ; at , eos ob Sacerdotum nonnullorum avaritiam tantum neglexisse , verosimilius est. Conser Bossuet hist. Var.
Iib. X s. f. CVIII. CLXV. Itaque Lutherus , Calvi S , eorumque sectatores a suis coetibus hoc Sa-Cramentum primitus eliminabant. DaIlaeus nul Ium fuisse apud primitivae Ecclesiae Patres unctionis usum Contendit. Chami erus vero in Ecclesia suisse continuatum asserit; sed numquam habitum fuisse ut Sacra
229쪽
Fuerit oui inunctio ritus apud Iudaeos usitatus, quid inde Nonne timet sua habebant baptismata acipurificationes legales ' An Protestantes , ne Iudae rum Ceremonias aemulare videantur , baptismum abrogabunt λ Perperam vero de solis ex gratia corporis curationibus Iacobain adversarius explanat. Nam si de iis sermo sit , manuum potius impositioni tribuendae videntur : ajeu te Christo Domino Mare. XVI. 18 , suρer aegros manus imponent , et bene hab
Iaborantem febribus, malius ei imponendo, saluti restituit. Quid Z Quod curaliouum graiias non solis Ainsostolis , vel Presbyteris , sed cui magis placebat , eus elargiebatur , quemadmodum ex getitium Doctore addiscimus. Alii , inquit I. ad Corinth. XII. 9 , gratia sauitatum , alii o eratio Oirtulum , alii Prophetia , alii discretio visistitim. At enim inunctio, de qua dacobus loquitur , Ecclesiae Presbyterorum proprie erat, pro solis Christianis suit instituta , quiatius animae lev kionem dat, ae peccatorum , quae adlinc supersunt , remissionem ; cum tamen salutis
corporeae gratia etiam insidelibus fuerit imperiit a. Neosdei oratio intelligetida est vel dantis vel suscipientissides , sed verbum Sacramentale, quod oratio fidei dieitur , quia fidei mysterium conlinet, atque fidei
Ecclesiae nititur , ac in ea administratur. Quo sit , ut inunctionis usus , nec inutilis evaserit, nec sit repudiandus. Toto caelo inunctionem in Ecclesia cal lica usitatam ab Apostolorum inunctione distare , ad-Versarii commentum est. Etenim , quod adeo considenter asserit, Apostolos oleo non benedicis usos suisSe, unde pmbare possit, non video. Equidem compertum
habeo , Christum Dominum panem et uiuum Matth. XXVI. 26. , benedixisse , tum Pisces , quos
turbae distribuendos jussit Marci VIII. 7. ). Scio etiam Pauli mentem fuisse I. ad Timoth. IV. 4. S. ,
quod Omuis creatura Dei bona est . . . . santificatur enim ρer Oerbum Dei et orationem. Nec ignoro consuetudinem benedicendi oleum antiquissimam esse a Latinis , Graecis , Orientali I us tu usum assumptum, cujus initium , quum assignari non valeat, ad ipsa Diuisti Cooste
230쪽
Apostoli ea tempora merito reserimus. Apostoli itaque benedicium oleum adhibebant. Porro inunctionem x Jacobo promulgatam omnibus indiscriminatim fuisse collatam , salsum est, ea enim aegrotis lautum et fidelibus administrabatur , ad animae levamen ae sau etificationem , nec non interdum ad corporis recuperandam valetudinem. Porro nec nos iis , qui jam sunt morituri , conserendam esse asserimus. Quamobrem eum Apostolica Sacramentali in uuctione Plane convenit ea , quae Viguit , vigetque modo apud Catholicos. Quis autem aequo animo serat violeatam hanc verborem Jacobi expositionem : Si in peccatis est, remit tentur ei: si peccando morbum contra it, ex corporis valetudine agnoscet remissa sibi esse peccata 7 Nam Apostolus duplicem distinctumque recenset effectum , salutis corporeae , si an irr is expedit secus obiisset nemo, qui Apostolorum iuuuctionem recepisset) ; ao gratiae sanctificantis , quae animam exornet , RC Bdversus daemonis insidias firmet. Libenter tamen dabo
Peccata nonnunquam aegritudinum causam esse ; V
rum inde nil aliud concludi potest, quam sicuti Pe
Catum animae nocet, ae non raro etiam corpori i ita animae, ac nonnumquam corpori hoc Sacramentum Pr it. Jam vero extremam unctionem Sacramenti h
here rationem evicimus S. CCCXXXIII. 3. Nec,
solis Apostolis praecepta fuit, quum Iacobus in epistola Catholica , id est , ad universas Ecclesias directa, Velit, ut aegroti Presbyteros , qui ipsos oleo inu gant , advocent. Nec inutilis censenda est inunctio , etsi poenitentia ad remittenda peccata instituta fuerit. Enimvero eius Virtute adversus mortis pericula ac daemonis insidias anima roboratur , haec vincit tor-Porem spiritus , ac leviora , quae remanent, Peccata delet. ScuOLION. Innocentius I. in epist. ad Decentium olei ab Episcopo benedicti meminit, lum Sacramen- rarium Gregorii magni, antiquissimi libri Pontificales Ecclesiae Latinae , nec non Concilium Cabillonense. Graeci in Euchologio officium habent S. olei , Deo Mon orientales , de quorum ritibus vide Renaudotium. Mane autem Iacobi epistolam canonicam esse , Patet ex Clemente Rom. Pontis. in misi. ad Corint. Ιn-