장음표시 사용
141쪽
ex pari Christi Domini, qui est principalis offerens huius
sacrificii.11. - Sumptio iure divino Prae Scripta. - Quamvis autem sumpti non sit neceSSaria tamquam par PSSΘntialis huius sacrificii est tamen de iure divino praescripta, tamquam pars integralis, ad illius scilicet complementum
atque perfectionem: quocirca sacerdos offerens participare debet de victima oblata, ut ait S. Thomas V qui
riatur', vel aliter a sumptione impediatur, alius ei substituideboat, qui sacrificium consumat , et hoc quidem, quia hoc sacrificium offertur per modum cibi et potus. - Attamen, quod realiter distinguatur immolatio a Sumptione, significat Ecclesia, dum in est Epiphania haec recitat OMOG iscem Mneri ti cessiαναtur, immolctii Mes Stimitur ubi sumptio distinguitur ab immolationsetamquam quid subsequens Parite P, S. Cyrillus Hierosolymitanus dicit, post transmutationem panis et Vini, confectum esse hoc sacramentum et cultum incruentum 1ae. In ParaSceve sacrificium non fit. - Ex dictis quoque sequitur, in ParascΘV Domini, deficiente conse- CPatione non nori Sacrificium unde in osticio illius diei non recitatur Pati qua peter Solet Sacerdos, Mi OCVὶ- sciti misi sciti tricte mctie icti Obtulit, ei iiDCC ictbile. Nec obstat quod nominatur ac Pinicium sermo enim est de ac Pisici non quod tunc offertur, sed quod pridie oblatum et inchoatum iam est perliciendum per sumptio-
142쪽
nem hostiae et, ut advertit Sylvius L Deus rogat ut ut id, quod ad plenam integritatem sacrificalis actionis adhuc restat peragendum, acceptabile sit Deo pro sacerdote sit aliis. Ideo autem a sacrisicio offerendo illa die Ecclesia sese abstinet, quia cum tunc recolatur passi Christi prout est realite gesta, hinc congruum est ut illud quod est eius.
dem passionis repraesentativum, tunc non nat. O feriori QCrisCemtiS, ait Ruper tu Abba S, ctim nobi hosti tollittir, nictilibi S NON SOCUis Ceri tramissi crimiri cicunt iiiiiiiissi.1H. - Quandonam fructus sacrificii eucharistici percipitur. - Ex dictis etiam deduci potest fructum sacrificii eucharistic incipere percipi, peracta mox ut PiuS- quo specie consecratione plenum Vero Puctum Eucharistiae, ut sacrificium est, percipi tum a Sacerdote, tum a delibus, in sumptione unde SacΘPdos poS ConSecrationem orat Otii OlqMOl, em lict αἰlctri Icti liqictitori , ct i OSctriCltim Filii tui COUIM H Scti MiriCm MD SH-rimus, omni bene ictione OeleSli et orctii V lectit M. Diximus, fructum Eucharistia MVSct ris itim e te nam evidens est, eiuSdem ructum, ut Sacramentum est, solum in sumptione percipi, et quidem a solis sumentibus, ut inteactatu de Eucharistia explicatum est'. 1 . - Consecratio utriuSque speciei est de essentia huius sacrificii. - o Pro diximus, essentiam sacrificii eucharistici consistere in consecratione MiMiMSqMe Bessiet adeo ut, nisi utraque Specie COBSECPetur, E qu VPPum sit sacrificium, neque fructu sacrificii habeatur. Revera,
eo modo debet offerri sacrificium, et sub illis speciebus, quo modo et sub quibus speciebus illud me Christus ob
143쪽
tulit et offerri mandavit. Atqui non solum Christus, ut si guram Melchisedech adimpleret, Seipsum sub speciebus panis et vini Deo Patri obtulit, verunt etiam Apostolis necnon Apostolorum in Sacerdotio succeSSOribu praecepit, ut sub earum rerum symbolis sterrent, sub quibus ipsemet obtulit, ut ait Concilium Tridentinum IIuius autem ei ratio est, quia nonnisi per utriusque specie consecrationem expressa habetur repraesentatio cruenti sacri licii quod in Cruce Dominus noster obtulit
pro salute mundi. ReVera, in Cruce non sui solum corpus aut Solus sanguis, sed utrumque, unum Scilicet Seorsim ab altero quapropter in eucharistico Sacrisci utrumque debet etiam eri praesens, et quidem, quantum S ex Vi Verborum conSecrationis, unum ab alter Separatum. Igi tur, quam Vis QP consecrationem unius speciei fiat iam aliquid sacrum, hoc tamen sacri licium non est nisi inchoative, quod perinde imperfectum manet, quouSquΘutraque species consecratur' sicut ac Pilicium olim mansisset essentialiter imperfectum, si hostia quae occidi simul et comburi debebat, fuisset post occisionem incombusta Pelieta .
144쪽
15. - Quaestio. - Oli timuit ilM Sil MSM mixScte, si ii lcte Si octe Res p. Siccet, vel etia in eo quod ii navi celebrari solebat, ct Uctii vel rictu licct, dicebatur olim missa illa quae siebat in Eucharistia id est, sine corpore t Sanguine Christi, cum introitu, collecta, epistola, evangelio et canticis, a Sacerdote sacris vestibus induto, et omnia de more recitante, praeter canonem et ea quae ad oblationem pertinent interdum etiam pro defunctis Te-Pebatur. Huiusmodi autem consuetudo nunquam ab Ecclesia probata est, cum salsitatem in P contineat, acerdote simulante omnia quae sunt celebrantis, nec tamen PPVera Plebrante aut signi sicante Continet etiam salsitatem in verbis, cum legantur ante canonem orationes quae promittunt sacrificium, et postea gratiarum actione referantur, quasi sacrisidium fuisset evera oblatum et sumptum. Quocirca tales missae, quarum utique rigosimplici mediae aetatis dei debetur Pealiter non sunt nisi irrisiones Dei et illusiones Christi, ut loquitur Ioan ne Eckius quia scilicet simulatui et ostenditur illa actio qua Christus Deo Patri offertur, nec tamen exhibetur, quod in Dei et Christi iniuriam nequit non cedere. Unde de talibus missis nil habetur in Rituali Ecclesiae
Romanae manualia vero quae dicuntur formas eiusmodi miSsarum PaeScribere, non tam ab Episcopis, quam ipsis fortasse dormientibus, ab eorum vicariis prodierunt, ait
1G. - Solvitur tacita obiectio. - obiiciente, se Pia sexta Parasceves eri eiusmodi missam imperfectam, facile re ori elur, illius diei motum partem quamdam esse et consummationem ac Pilicii pridie oblati: unde cum divina mysteria evera sumantui . Pecte sit tale mcium
I. Art. 21, in Annotat. l. Caesari bl. - 2. Inra, Quaest. LXXXIII, Art. 2. Cf. BENEDiCT. XIV, cle . Missae aeris. l. III. c. VI, II. 8.
145쪽
ad altare, tamquam ad mensam Domini in missis autem siccis deest mitin SacramΘntum.1 T. - Scholion. - Cum huiusmodi autem missae siccae celebratione confundi minime debet pia illorum fidelium praxis qui, cum Sacrosancto missae sacri licio in Ecclesia interesse nequeunt, analoga preces domi e citat' non omittunt, quibus Spiritu sese sacerdoti sacrificanti uniunt, indo uberes sanctificationis fructus Pelaturi. Similiter valde commendanda est illa quorumdam piorum sacerdotum praxis qui morbo vel alia causa impediti a celebratione sacrosancti missa sacrificii, pro sua privata devotione preces ex missali depromptas, recitare solent diei liturgia Pespondentes dummodo ab illis orationibus se abstineant quae actualem sacrificationem designant, cetera vero in ment sua referant vel ad illa sacrificia qua actu in aliqua Orbis parte peraguntur. Vel ad tempus quo postquam convaluerint, celebrar Pu USUS poterunt. RTICULUS V. - liqum in ei Clio istic Sucrifici, icthectitii Berct et V rie crassi immolctlio. 1. - Ratio articuli. - Cum Supra dictum sit, eucharisticum sacrificium, quod in missa peragitur, QSSΘ pSummet aci ilicium Pucis, nulli autem dubium sit, in Crucis sacrifici veram adfuisse immolationem, non essΘt cur praedicta quaestio proponeretur, nisi ex mox traditis Pesultaret circa corpus et sanguinem Christi unam sub stantialiter induci mutationem cum per utriusque Speciei consecrationem, Christus, ut de docet, totus et intege Psit realiter praesens, Scilicet per concomitantiam. Igitur, hac consideratione moti, diversi diversas proposuerunt senientias, quas recitasse simul et resutasse non pigebit. in quo quidem iugiter pra oculis habere debemus haec
146쪽
Q. - Sententiae non probandae. - . Sententia
vasquegii. - Primo loco recenset' potest sententia VasqueZiis, qui distinguens inter sacrificium absolutum et relativum, posuit missae sacrificium utpoi Pelati Vum, in eo formalitPP consistere, quod per consessi attonΘm 8- praesentat sacrisicium Pucis quasi huiusmodi repraesentatio per se sum ciat ad salvandam Pationem veri sacrificii, seu Pecognitionem dominii divini, quod iam per absolutum sacrificium declaPatum est. - At quod haec explicati non susticiat patet. Enimvero, sacrisicium quodcumque, Si VP absolutum, si V PelatiVum aut commemorativum, nequitveri sacrificii Pationem induere, nisi in eo reperiatur
nota specilica omnis proprio dicti sacrificii Atqui nota specifica omnis sacrificii proprie dicti est significatio supremi Dei domini per palem hostiae oblatae immutationem quae certe immutatio deest in pura illa epraesentatione, de qua loquitur VasqueZius. Ergo praedicta Pepraesentatio de se nou sussicit ad salvandam Pationem veri sacrificii Accedit amnitas huius sententiae cum P, Pore dicentium miSSO SOm'isCitim HSS 'MUOm Om=NH-mOrctiionem ct Milicii in CUMC Berctoli, quem errorem
Concilium Tridentinum condemnavit . Igitur, cum in hac sententia minime opificetur id quod docet Tridentinum, scilicet Christum in hoc sacrificio contineri et iriCUMerite immoletri, ideo eiicienda est. Ad hanc Vasquesti opinionem Peduci potest aliquorum recentiorum theologorum opinio, autumantium in missae Sacrisicio, utpote elativo, non absoluto, nullam claudibi
s. Sess. XXII, cap. 2. - . In ' Part. Disp. 22o-222 o. et Seqq. Vide supra, art. 2. D. IX. - . Segs. XXII, an . .
147쪽
ctimae immolatione in proprie dictam, illudque in hoc consistere, quod Christi passio perfecta imagine Pepraesentatur sub panis specie, corpori passio Sub Vini, as Sio sanguinis ex qua quidem imagine, tamquam X opere operato, effectus sacrificii Pucis sacerdoti conficienti et si delibus adstantibus applicantur At, ut optime adverti R. P. Hugon , si ita foret, inferri deberet verum quoque haberi sacri licium Si puta, Chiustus crucifixus miraculose in altari appareret nobisque Sua mortis effectus applicaret: siquidem ibi haber tui illius ealis presentia, expressa quoque illius passionis
imago, Penon communicatio fructuum beatae illius passionis. At Vei' constat, in hoc RSU, On tia quum me, Pam sacrificii crucis imaginem, vel repraeSΘntationem, etsi Puctuosam, minim autem Verum Sacrificium haberi, quale postulat in missae sacrisicio des Ecclesiae. H. - II. Sententia Suaregii. - Suar eZius autem, cum altaris sacrificium a ceteris ac Piliciis, tamquam Singularissimum discrevisset, illius formalem Pationem in hoc solum repositam voluit quod Virtute actionis consecrativa Pes nobilissima eoque acceptissima, Christus, in honorem Dei Paesens sistitui in altari'. - At contra,
ipsa sacrificii proprie dicti notione, unanimi theologorum,
imo omnium populorum, Sensu sit mala, continetur, em oblatam seu Victimam, non uicumque praesentem sisti debere, sed aliter, ut in ea destructi vel saltem aliqualis immutatio inducatur. Nec valet obiici, nullam requiri in victima Seu Peoblata destructionem vel immutationem, quando haec itres nobilissima in tota creatione, quale profecto est corpuSet sanguis Christi: non enim ob nobilitatem victimae de
I. Ita CooHLAN, De Sanctissima ueharistin, P. 35. - . P. Oit. P. 32l. - . In .im P. S. h. Q. LXXXIII nrt. I. Disp. LXXV. Oct.
148쪽
bet formalis sacrificii noti praeteriri insuper in hoc casu minime habetur inci Merit immolctiis si identino equisita. Nec iterum dicatur, immutationem habet' in sacrificio
missae, per destructionem Substantia panis et vini, qua destructione supi emum Dei in creatura dominium asseritur: ruam in eucharistico Sacrificio victima non est pani neques inum, Sed Solum corpus et sanguis Salvatoris :immutatio vero, de qua agimus, in ipsa Victima, non autem in P aliena induci debet. . III. Sententia essti. - Celebrior evasit, et plurium theologorum suffragio firmata, sententia Lessii mate- nummiSsam esse Verum propriumque sacrificium, quatenus Vi QPborum consecrationis seorsum in altari ponitur corpuS a Sanguine, quasi verba illa gladii materialis vicem Suppleant, ponendo in altari corpus Christi sub specie panis, et Sanguinem Sub specie Vini, licet, propter con-
comitantiam partium, Vera separati non Sequatur.
At confra est, quod talis victimae mactati sola immolatio reali non est, sed solum mystica sacrificium autQui sine reali quadam victimae immutatione minime sustinetur.
Obiicienti, consecrationem X e Secum mΓΓΘ ΘΓam Separationem corporis a sanguine, etSi haec Separatio permnaturalem concomitantiam prohibeatur, te ori eligi', non
illam destructionem vel separationem quae haberi poSset, sed quae revera habetur, sacrilicii signincationem comple I P. IIuic essi sententiae propius accedit sententia Card. Billo ', qui distinguens rem in propria Specie, a re in aliena specie mactata, eatenus Pontetur praedictam mysticam mactationem susticere ad veram sacrisicit Pationem constituendam, quatenus separati illa mystica coP
I. De perfection divinis, I XII, D. ST. - 2. De Eccles Sacram. RO-mae, Iso6, t. I. P. SIT.
149쪽
li , poris a sanguine censeatur Christum constituere in xterno quodam habitu mortis et destructionis, proprio rei sub aliena specie mactataΘ. At, uti advertit Al. Ad Paquo huiusmodi mactatio utcumque consideretur, mystica dumtaxat manet, nec proinde sufficiens fundamentum videtur, quae constituat insigne illud novae Legis sacrificium a Veri ac Pealibu immolationibus antiquo Puni ac Piliciorum praΘsiguratum. Sed nec Verum est, separationem fac Pamentalem usi cere, ut ponat Christum in externo habitu mortis et destructionis: nam, ut scit ad Verti R. P. d. Hugon , si Christus nunquam passu et mortuus esset, nihilominus potuisset instituere Sacramentum corporis et Sanguinis sui sub speciebus panis et vini et tunc consecratione siste PB tu PsPRΘ-SPIIS, Sicut nunc, quin constitueretur in externo habitu mortis et destructionis. - Denique in hac sententia, non
habetur illud me sacrificium quod Christus in Puce obtulit, sed novum quoddam sacrificium aliunde distinctio haec, ac Pilicii in specie propria et in specie aliena licet sicut alia distinctio ac Pinei absoluti et sacrificii Pelativi etsi sustineri possit pro designando diverso statu Christi viatoris ac patientis et Christi comprehensoris ac gloriosi, nulli modo tamen iustificat mutationem in ipso conceptu sacrificii veri et proprii, quale, ex Concilio Tridentino credere debemus in Missa Deo offerri p.
150쪽
G. - IV. Sententia Lugonis. - Celebrior adhuc evasit Lugoni sententia i liuibus multi recentiori quoque tem-POPe, quos intΘΓ i ait Zel in et Sasse inhaerent, volentis
ratione ua formalem sacrificii eucharistici reponi in statu quodam decliviori seu exinanitionis, quem Christi humanitas ex consocratione induit, quatenus sub Speciebus panis ac vini existens, sit noster cibus et potus, proindeque sit ineptus functionibus vitae humanae atque ideo aequivalenter destruitu P. Sed ne huiusmodi sententia sussicit quandoquidem aliud est rem aliquam in cibum et potum in usum hominum ordinari, aliud in illa Pe significationem sacramentalem claudi quatenus in honorem Deios e Ptu Ps unde illa exinanitione vel illo statu decliviori Christi sub speciebus panis ac vini existentis nequit persae salvari Pati, sacrificii eucharistici. aliunde in Putrum scriptis ac in liturgiis distinctio saepius introducitui inter immolationem et sumptionem, XAEUO Ut concludit a quo colligere fas est, rationem cibi et potus
consequenter tantum se habere ad so Pinam sacrisicii constituti Vum. Intimius vero em conside Panti patebit in Lugonis sententia inconveniens non vitari dicentium missam non idem esse sacri licium quod in Puce peractum est quandoquidem status ille declivior, quo sub speciebu latet, necΘSNnpiam relationem non habet cum immolation divinae victimae in Calvario per separationem corpori a SanguinΘ.