Tractatus de sanctissima Eucharistia

191쪽

torum remissio non sit; attamen sine sanguinis effusionesieri potest applicatio emissionis, quemadmodum et in baptismo peccata remittuntur per lio quod si tactu re, demptionis Christi nobis applientur ad deletionem Peatus tum culpaB, tum poenae peccati originalis.

192쪽

II. Omnia peccata nobis emissa sunt benefici Crucis Christi. Ergo superfluum manet missae sacrificium. Resp. DiSl. rilem quoad Sum cientiam, Oriet quoad Pilicaciam, rimo Neo Combeq. Ut OriSHq. - Ηanc dissicultatem olim praeoccupaverat et egregie solverat celeber

193쪽

RPSP. AsIirmative, ut patet ex hoc quod teste Concilio Tridentino, prodest missa animabus in purgatori detentis. Atqui nequit hoc senSu prodesse, quod eis Occasionem et satisfactionis actus peragendi, cum in hoc statu amplius satisfacere nequeant unde eisdem directe remit.tit, in toto vel in parte, secundum divinam dispositionem, poenam quam illa satispati deberent. Porro idem Concilium eisdem terminis fatetui missam vivis etiam prodesse. Ergo concludendum est, peP eucharisticum ac Pisicium, mirabiles Christi satisfactiones nobis ita applicari, ut in acceptatione divina locum teneant noStrarum Satisfactionum Attamen, ex hoc perperam inferretur, poenam temporalem, peccatis nostris debitam, ita Patis a Deo permissam remitti, ut nullum Deus, in hac condonatione facienda, respectum habeat ad Christi satisfactiones Enim-Vero utique posset Deus, si Vellet, omnem nobis poenam gratis omnino remittere at cum in ordine divinae iustitiae hoc habeatur, ut pro omni culpa poena proportionata Sol Vatia i , Vel ab ipso peccatore, Vel ab alio eiu vicem tenente luenda, aliunde Christus pro nobis abundantissim passus Sit, hinc dicendum est, per missae sacrificium, quatenus propitiatorium si poenas utique nobis remitti, sed in quantum fructus Christi passionis nobis proportionale applicatur. ARTICULUS V. - Uli um Sstcrificiiιm MChαMiS licuiri sit myelΓαἰOMirim.1. - Ratio articuli. - Neminem latet permulta PSSebene sicia quibus homo indiget, ut aeternam possit salutem consequi. Nimirum, praeter temporalia bona animae ac corporis, quibus Padus fit ad aeterna indiget

194쪽

homo divina gratia, qua et peccatum vitare, et virtutis opera OSsit exercere. Praecipue vero indiget homo incomparabili ac supereminenti dono per Severantiae in bono, sine quo cetera bona quaecumque nihil prosunt omnino. Cum igitur compertum sit, sacrificium eucharisticum vim habere Deum propitiandi, sequitur ut inquiratur utrum etiam per illud bona praedicta con Sequi OSSimus, Seu utrum impetratoria virtute sit praeditum, e proportionaliter modo, quo noVimus Pationem de se vim habere divina beneflcia impetrandi. Pro quo sitae. - PROP. - Sacrificium eueharisticum est impetratorium.

Imprimis, haec veritas erui potest ex illo loco S. Pauli bubi iubet ille faciendas esse in Ecclesia ObSHCUαliONES, OUα-lioneS, OStulctiione et orctticti'um ClioriHS pro regibus et omnibus qui in sublimitate sunt, ut quietam et Panquillam vitam agamus quandoquidem oratione et postulationes illae, secundum sanctorum Patrum expositionem, Sunt ipsaemet publicae preces quae in missa nuntiunde concludunt, Apostolum praecepisse ut sacrificium offeriretur etiam pro temporali Ecclesia pace. H. - Traditio Ecclesiae. - Quod autem haec constans fuerit Ecclesiae sides, ambigendum non est. SOCUis-COmMS, ait Tertullianus , MO αἰule in erctioris et S. Cyrillusiierosolymitanus haec habet ' POStqναm eroseerfectum Si Pirituαἰ SOCrisCitim, incri eritu CullMS,Siser illαm rviliolionis hOStium OoSecrctinti Dei myr commvni MCἰHSictrum Osse, mors θυσία εκEivi C

195쪽

offerendum preces pro varii necessitatibus, etiam temporalibus, PaescribuntuΓ. . - Ratio theol. - equitur autem haec Veritas,

ut cuique rem diligenter perpendenti patet, ex PaΘcΘ- denti considoratione. Nimirum diximus, sacrincium U- charisticum operatet in nobis remissionem peccati, et quidem, tum mortalis, tum Venialis. Porro de nos edocet haudquaquam posse peccatum, mortale quidem, abSque gratiae infusione emitti peccatum autem Veniale, etsi absque novae gratiae infusione emittatur, non tamΘn absque novo motu gratiae iam habitae. Atqui tum gratiae infusio, tum motus gratiae donum Dei est, quod nos impetrando meremur obtinere. - Deinde, si eucharisiicum sacrificium vim habet Deum placandi ac illum nobis adhuc inimicis propitium reddendi, quidni poterit et ilium movere ut nobis amicis ac sibi perfecte

196쪽

Peconciliatis uberrima Patiarum dona, imo et externa ac temporalia beneflcia, quatenus haec anima saluti prodesse possint, tribuat ita. - Scholion. - Quod eucharisticum sacrificium excellentissima virtute postulationis gaudeat, ex hoc patet, quod illud in eo continetur, quod vim maxime habet Deum ad misericordiam movendi, scilicet passi Christi. Si tit Orctito, ait Card Bellarminus L ..., Se et Proprio Omissio, in elrctiori eSi, Sic elictm Ocriticium, qMO te lqMOUUOm Uctlio, Mi Sic UiCOm, UstliS, 'ON UUθαἰiS, DUO NUie in Bellectioritim,St. Scilicet Dominus noster, dum in altari se pro nobis immolat, simul quoque pro nobis intercedit, Patri dolorosae suae passionis et mortis merita 8- praesentan S. IIaec autem impetrandi emcacia sequitur inmiSSa X per operato, cum potiusquam in dispositionibus celebrantis et offerentium in ipso actu sacrificii persectivo fundetur, quo Christi merita recoluntur.

lutem ordinetur et hoc quidem alte Ecclesiae menti in-Situm Sse clare apparet, ex ipsa Missalis Romani ordinatione, missas pro diversis individuorum et societatis nΘcessitatibus continentis confirmatur etiam ex fidelium persuasione, qui dum beneflcia a Deo impetrare cupiunt, nil antiquius habent, quam ut huius insignis sacrisici virtutem ad Ponum divinae misericordia interponant. Ulterius advertere debemus quod, si nostrae quidem

orationes, debitis indutae conditionibus, in fallibili quadam virtutes impetratoria gaudent, multo magis id di-

197쪽

rieOrci e Pitrorαn Ie pyctale, ADRAMUS ERGO CUM FIDUCIA AD THRONUM GRATIAE UT MISERICORDIAM GONSEQUAMUR ET GRATIAM INURNIAMUS

198쪽

ARTICULUS V. - Utrum uectior miSScte si infiniit S. 1. - valor misSae in actu primo est infinitus. Ad solvetidam propositam quaestionem cir cabalossem Sacrificii eucharistici primo loco distinguendus venit valor missae in actu primo et in actu Secundo. - Consideratus in ictu primo, Seu Padicalite vel quoad susncientiam, valor missae est, qui ex ipsomet eucharistico sacrisicio resultat, quod, cum sit idem ac sacriscium Pu cis, infinitum secundum se aΘstimandum est. Etenim, in

hoc sacri licio, tum principalis offerens est dignitatis inlinitae, tum victima oblata est innuit pretii nimirum Christus ipse, Deus et homo est tum Piucipalis offerens, tum victima oblata Quapropter certissime Petinendum est hoc sacrificium in actu primo esse inlinit valoris, et quidem non ex sola institutione divina, ut volui Vasque sed

Secundum SP, Seu ex ipsiu rei intrinseca natura. - Quae

cum ita sint, quaestio modo proponitur de eodem Sacrinci in actu secundo, Seu quoad eius applicationem et actualem ess caciam, et quidem attent Valore, non latreutico et eucharistico, siV in ordine ad Deum, qui quidem inlinitus est etiam in actu secundo, quatenu hoc sacrisicium est Deo in sinite accepto bile, sed attento Valore ad nos formaliter spectante, scilicet propitiatorio seu satisfactivo, necnon impetratorio.

E. Infinitum dupliciter CCeptum. - POPPO, ad

quaesiti intelligentiam, sciendum est inlinitum sic acceptum, id est, Secundum applicationem et actualem stlcaciam, dupliciter intelligi posse uno modo, quoad subiecta ad quae valor sacri licii missae extendi potest alio modo,

199쪽

quoad effectus quos istud sacrificium natum est in ho

vat tripliciter distinguere fructum sacrisicii missae in actu Secundo, seu quoad applicationem, Pelate ad subiecta ad quae huiusmodi valo P extenditur. Videlicet, alius est fructus generalis P tota Ecclesia alius specialis, vel medius, quem aliqui etiam ministerialem vocant, pro certi PΘΓ-Sonis pro quibus sacrificium specialiter offertur alius Specialissimus, pro ipso sacerdote gerente quae distinctio ipsis verbis ordinarii missasi innuitur OriminimctCicolctm

. - Praenotandum. - POPPο, at apud omnes constat

fructum generalem, attent scilicet numero individuorum de illo participantium esse in sinitum idem enim est Ualor si multi vel si pauci missae intersint ex altera parte,

I De Saoroannet missa saerificio l. III. OnP. VIII. D. I. - . Quod- Iibet XX art. 2 et 3. - . De Iustitia et Iure, lib. III. . . urt. 2. a. Lib. I. quaest. 3, Notab i. - . Cal, 25, nunt. 2. - . In rnot. Ascotico do Saoristo. Missae, eaP. I, I l.

200쪽

constat etiam fructum specialissimum si V personalem extetis ive sinitum agnosci debere, cum uni sacerdoti coelebranti personaliter prosit. Igitur, dubitatio est circa Puctum specialem, Seu medium, qui scilicet illis obtingit, pro quibus sacerdos Patione Sui ministerii sacrificium specialiter offert.

G. - Sententia tenentium Specialem fruetum Sacrificii missae esse infinitum. - POPPO, Sunt thΘOlogi, quo

rum Sententia S. Alphons probabilior speculative Videtur qui tenent specialem missae fructum, quoad applicatio-nΘm, Seu in actu secundo, esse inlinit valoris unde aiunt illud influit specialiter applicari posse, iuxta capacitatem fidelium pro quibus offertur ideoque sive sacrisicium offeratur pro centum, Sive pro mille, singuli tantum de isto fructu percipiunt, quantum unus perciperet, Si pro illo tantummodo osse Pretur. Quorum praecipua ratio in hoc sita est, quod Concilium tridentinum delinivis', miSScte SctCrisCitim icem esse), etSi octo cit SO Oolctium, Cum reci Sctcrificio, quo vigil infiniti OZOUiS. - At contra dicendum est

G. - PROP. - Fructus Specialis sacrificii missae in aetu Secundo, seu in sui applicatione, est finitus, tum extenSive tum intensive Seu tum ad certum

numerum PerSonarum, tum ad Certos effectus determinato S.

Prob. auctoritate S. Thomae. - aBc Senientia, quam

i L. VI. r. III, de Eueh. c. III dub. I. Opp. Romae, Isos t. III, p. 2s2. - 2. Sess. XXII, c. 2. - . Tr de Euchar. D. LIX n. 2 5 Illam P. LEHMRUII apud veteres communem dicit Theol. Mor. Vοl. II. n. 83. - . . , Quaest. LXXIX, art. 5.