Tractatus de sanctissima Eucharistia

261쪽

Ne . Assirmative, dummodo id occulte stat, et citra Scandali periculum quo casu abstinendum sacerdoti erita speciali oratione liturgica pro illo defuncto recitanda, quae in die obitus, septimi, frigesimi, vel anniversarii

ponitur. Tufius tamen et ipsorum catholicorum, et catholicorum sentiendi modo consulitur, cum Sacerdos SP

prosiiteatur sacrum pro defunctis quidem in gener applicare, cum speciali tamen intentione defuncto illi, quatenus Deo acceptum sit, subveniendi. Id ipsum dicendum set de si delibus qui in actu peccati decesserint, ut Sunt ebrii, sulcidae duellantes, et: necnon de excommunicatis, qui ante mortem poenitentiae Signa dederint pro quibus utique occulte applicari poterit sacrisicium, PaΘ- via absolutione ab excommunicatione quod si tamen tolerati fuerint, praeviis supra positis conditionibus, publice etiam missae sacri licium pro eis offerre licebit H. - Scholion I. - Perperam igitur censeret quis, christianum hominem, qui forsan excommunicationis inculo irretitus, in gratia tamen Dei decesserit, huius sacrificii beneficio privari. Excommunicatio enim, ut CPDSui aeSt, Supponit peccatum mortale aliunde post hanc vitam anima non amplius subditur iurisdictioni Ecclesiae. - Nec obstat quod legitur apud S. Gregorium Magnum , des duabus sanctimonialibus, quibus ob linguae incontinentiam. S. Benedictus excommunicationis sententiam minando intulerat, et quae mox defunctae ac in ecclesia

sepultae, cum ibi missarum solemnia celebrarentur, atque diaconus ex more clamaret Si Mi NON CO=NmMNi- Ccti, i Ut locum, Visae sunt de sellulcris suis Pi Ogredi et exire de Ecclesia, donec vir Dei, manu sua protinus oblationem dedit tunc quippo ulterius illae exire ab Ecclesia visae non sunt Nimirum loc dactum Deum permitteres

262쪽

potuit, ut sub hac si gura daretur intelligi, quantum sibi displiceant peccata linguae . D. - Scholion II. - οPPο, quidquid dicatur de suffragiis pro animabus in purgatori detentis, numquam licet venerandum hoc sacrisiicium pro damnatis offerre, ut ex eo patet, quod in inferno nulla est redemptio, nulla sci

scilicet post diem iudicii, B 'O hominibi S cte immo orie

yro Uictbolo,noeliSque eiti cte terris Stiralissimc Mictiis eqMcte lictm ntiri CctMS USUM NON Orent strissi homine Pro hominiori iris elioris in iisqMe cestiriclis, Mice et tilici e MOS etEMNO Uctmrictio Si selicio Ommo, Bertirit, rite litim ii Uici iMSli Cori eclum Orcti ionix Sucte me nitim COSSctri Mestio Mnt. Id ipsum Ver dicendum est de parvulis in baptismo mortuis, cum immutabili Dei sententia omni bonorum, quae Christi gratia nobis peperit, participatione priventur unde cum hae- Peticus dixisset pro huiusmodi offerenda iugiter sacrificia, contra, . Augustinus argumentatur ' pro nullis defunctis ea esse offerenda, nisi qui decesserint ut membra Christi, per charitatem ei coniuncta nequ enim alioqui pei ullum sacri licium futuri sunt membra Christi. 1 O. - Solvitur tacita dissicultas. - Nec obstat quod

S. Augustinus dicat per saepincia damnationem quibusdam nori tolerabiliorem ibi enim, per damnationem, intelligit non amictionem et supplicium eorum qui sunt in

I. Ceterum, illa sancti viri excommunicatio potius quam oensura canonica, dici potest fuisse genus quoddam maledictionis, licet videatur S. Gregorius, qui id refert, illi excommunicationi vim tribuisse cano'nicae censurae, ut liquet ex diasioni monitione. - . . XXXIV Moral ., c. 16. Uenetiis, ISTI, t. I, p. 62. - . . I de anima et eius origine, C. s. t. X, col. 3ι2. - . Enchirid. O. X, t. VI, col. 238.

263쪽

infern ad poenas aeternas damnati, sed in purgatorio ad poenas temporales' Et si alicubi videtur . Doctor prae- satam permittere opinionem (Si hoc eiSPlct et , illam tamen alibi penitus reiicit Alicuiti milioctri eiam, cui HS lΓα i-

alibi expresse dicit , iusius esse simpliciter dicere quod

264쪽

ANIMAS... DE POENIS INFERNI, ET DE PROFUNDO LACU, fC.

RESP. Imprimis, excludi debet explicatio Modina ' dicentis orationes Ecclesiae haud ita subtiliter esse examinandas, et in quibusdam multa minus vera in eis tolerari, e quod pietatem foveant nam absit Ecclesiam, quae est columna et firmamentum veritatis, putari posse aliquid per errorem deceptam publice cantandum aut Pandum proponere. Igitur alii censent preces has antiquitus legi consuevisse cum aegrotus in eo esset, ut iamiam emitteret animam, easque postea Ecclesiam in uno Pibus defuncto. rum adhibere coepisse, Petro trahendo preces ad punctum illud temporis, quo anima e corporibus Sunt greSSAE, eo modo quo Adventus tempore cantat NOUαle, Ccteli, ceSMPHU, Vnu ES ZMctri iuSlMm. Aliis autem probabilior videtur Sententia, quae preceSistas de poenis purgato Pii intelligit 3 nimirum eatenus purgatorium dicitur infernus, quatenus idem utrobique est

265쪽

ignis unde orare ut animae liberentumce Mosi rico Octi,ce Ore leoni , idem est ac deprecari ut de subterraneo illo carcere, ubi poenas aesti bissima luunt, Sol Vantia P. Nobis videtur utramque simul posse sententiam Omponi et quidem, quantum ad aliquid preces huiusmodi ad animas in purgatorio detentas referri quantum ad aliquid vor in eis respectum abori ad viventes, cum in sua liturgia Ecclesia, dum P desunctis orat, non tamen praetermittit viventium aedificationem. Igitur dici potest

verba illa quae ad animas in purgato Pio positas aegrΘΓΘseruntur, eatenus ecitari, quatenus et Viventibus gratiam Ecclesia postulat bene moriendi, et Deo gratias refert pro elici exitu eorum qui in Dei amore decesserint' ARTICULUS VI. - in 'um OCU/ficium erectio UiSlictimo eri iras Silbi O ctricli in Oelore rictritioΗS.

1. - Ratio articuli. - Solemnis est, ac longo saeculorum Si consecratus mos in Ecclesia, ut sacrificium

eucharisticum, quod per se et principaliter est institutum

ad honorandum Deum eiusque Supremum dominium agnoScΘndum, offeratur etiam, non quidem Sanctis, ut protestantes nobis calumniantur, Sed in orum memoriam, ut videlicet Deo per illos debitum honorem ac Venerationem referamus. In quo quidem, Si rite Ps consideretur,

I. Cf. NIC. GIHR Uol. II pag. os, se a s Cavendum est ne dicatur entenus ab Ecclesia lationes illas fundi, Iuatenus Deus, in Prust visione huiusinodi rationum, gratiam bene moriendi eis contulerit, Pro quibus solebat illas preees esse sterendus. Cavere etiam theologum Opοrtet, ne si quando in aliquo veteri missuli ratio inveniatur, titiolertibili cαmnetlortim tormentα αrit, inde inferat Eoolesiae mentem fuisse, perrari, Auerοsanctum 'acrificium, damnatorum animas sublevari prout non ita pridem feeit S GEORG MivART, in art. aPPines in Heli Th. XIXlii Centvry n. Iso Deo. I s2. P. O6, liuiusmodi enim Pnrtioularis uiusdam eoolesine missalia liturgio et dogmatio valore Parent. f. r. DE GRATIA. Qune't. CXIV. art. , P ddo.

266쪽

apparebit, ex quadruplici sine sacrisiicio inhaerente, duos plene veri sicari in Pelatione ad Sanctos et nimirum inquan tum est latreuticum et eucharisticum. Nam Deus in Sanctis quorum nomina sacrificio euchaidistic sociata recitantur, modo speciali honoratur' rursusque ei, per hoc excellentissimum medium, gratias rependimus, Pr beneficiis quibus servos suos cumulavit. RuPSuS, cum Sancti

in caelo perfectissime sint ab omni peccato purgati, evidens est finem illum, ad propitiationem pertinentem in eorum respectu locum habere non posse. - Igitur tota dubitatio est de vi impetratoria, sacrifici adnexa dubitatui nempe, utrum hoc sacrificium, in honorem Sanctorum oblatum, ordinari possit ad aliquid pro ipsismet impetrandum. Pro quo sitae. - PROP. - Sacrificium euehariStieum, quatenus est impetratorium, pro Sanctis non est offerendum. Doctrina Ecclesiae. - Imprimis, Pecitanda est Ec

267쪽

tionibus commeri stri et idipsum dicatur de quocumques Sancto. Unde et idem S. Pater haec alia habet' Ac ipsum

G. - Scholion. - dictis deduci potest, quo pacto intolligi debea id quod interdum dicitur, divinum Scilicet sacrificium pro Sanctis Deo offerri. Id nimirum ideo sit, primo, ut debitae Deo laudes et gratiarum actiones Peddantur pro donis gratiae et gloriae, quibus illos cumulavit secundo, ut Sancti ipsi ex huius sacrificii celebratione, quod inter pietatis opera praecellentissimum est

268쪽

gaudium, utiqu accidentale, percipiant, cum nihil ipsis magis cordi sit, quam ut videant Deum compsesentei laudari et glorificari tertio, ut aliud gaudii olivum habeant, ex hoc quod suasmet virtutΘs, suas tu victorias videant ab hominibus debita laude coronari quid enim honorabilius singi potest, quam ut nominentur dum inestabilia mysteria, De praesente, celebrantur quarto, ut ipsos Sanctos emcacius inducamus ad orandum pro nobis, uosmet ver ad imitationem virtutum quas illi exercuerunt excitemus quinto ut Deum nobis, interpositis anctorum meritis, magis propitium Peddamus Sexto, ut celebremus magnam sacrificii eucharistic emcaciam, cum renovata in Sanctorum memoriam eiusdem sacrificii celebratione, quodammodo festincemur, eius emcaciae adscribi debere solemnem victoriam quam de mundo, carnΘot diabolo illi PeportaVel unt. Pro parvulis etiam post baptismum, ante adeptum Pationis usum defunctis licet Venerandum hoc sacrificium offerre, non quatenus impetratorium aut propitiatorium est ipsi enim nec adiumento salutis indigent, nec quidquam habent quod expietur; sed quatenus latreusicam ac eucharisticam vim habet, ut nimirum in eis debitae

Deo laudes reddantur, atqu gratiarum ei actiones Peserantur, quod eisdem victoriae palmam, ex inlinita sua bonitate, conceSserit. G. - Quaestio. - ἰMMn SctCUisCivm euchctris li

269쪽

eum Sancti sint perfecte beati, hinc nequit aliquid a Deo

pro illis peti, quo eorum intrinseca beatitudo, sive essentialis, sive etiam accidentalis, qualis consurgit Verbi gratia, ex novis evelationibus, augeatur'. nam augmentum huiusmodi accidentalis beatitudinis provenit ipsis ex Padice beatitudinis essentialis quam habent. Igitur petere poSSumia augmentum externae gloriae in Sanctis, hoc pacto ut magi magisque honorentur atque glori si centur . At, ut apposite observat 3 lvius' tali ratione non tam proprie ramus pro illis, quam pro nobis et aliis hic degentibus ut illi nobiscum Sanctos honorent, et ex huiusmodi cultus augmento nova nobis salutis bone sicia Po- veniant: sicut quando dicimus: OnClisCH ιν nomen tuum, non oramus ut aliquid Deo impetremus, Sed gratiam Ogumia S, qua Deum honoremus et sanctum nos ipsi habeamus, ad maiorem animarum nostrarum in Do servitio profectum