장음표시 사용
91쪽
partem dioidunt unicuique pra sentium. In Africa saltoni caliceni, pio Sanguis Christi Giit inobatur, a diaconislio gi consuevisso doco illud Cypriani lib. do Lapsis:
Ubi re o sollemnibus adlinpletis, calicem diaconus fieri prccsentibus coepit. Eum leni moron Bonas usitatum innuit repud Ambrosium lib. i. me. c. 4 pia expostulatio S. Lauronti archidiaconi S. Xystum pontificem sic interpellantis: Cui commisisti Dominici sanguinis consecrationem hoc est consecrati sanguinis Domini dispensationem, cui cons Gn-
mandorum con80rtium sacramentorum, huic anguinis tui consortium negat Ad dum ministerium reserri commode potest, quod do diaconis Romanae ecclesiae loquens antiquus auctor Quaest. Vet. et nOV. est apud Augustinum Append. tom. iii. c. IOI. generaliter dicit Diaconi ergo ordo est acciperei acerdote, et si dare plebi. Verum acordotibus id, quod diaconis committere consueVerunt, per Se praeSturentiSquam est prohibitum ... Immo, si Chrysostomum Homil. 6. in Matth audiamus, soli sacerdoti licet calicem sanguinis Mininio prcebere. Sed cum sanctus ille Doctor non addat plebi ejus sententiam ex verbis QuaeSt. Vet. RemoV. TeStam. proximo allatis explicari nil votat. Ut verbo dicam, o pus et sanguinem Christi populi tradere semper sacerdotibus x ossicio, diaconis autem tamquam sacerdotum ministris ex quodam concessu, et neceSSitate OStulante, Olim licuit, seu ut cum auctore Constit Apost lib. viii. cap. 28 loquar, Diaconus non fieri r oblathone ero ab episcosy aut presbytero facta dat populo, non tamquam acerdos, sed tamquam qui ministrat sacerdotibus. Hinc Carthaginense IV. Concilium can. 37. hoc praemittit monitum; Diaconus ita se presbyteri ut episcopi ministrum noverit ac doindo can. 38. istud adjungit, Ut diaconus, pro ent pre bytero, eucharistiam coryporis Christi populo si necessitas c0gat, u88us eroget. Porro, ut laudatus scriptor Quaest. Vet. et nov. Testam loco citato observat, major ordo intra
8 habet et minorem Presbyter enim et dia i regit incium
92쪽
et Paris. I. ordo Verborum κατα του σώματος καὶ Ου M. mutatur.
P. 27. l. 4. αυτ si Hunc locum non intollexoriunt into pretes. Nam Musculus quidoni ita vortit Et miser homo non degustavit, nisi prisnum se illi deηovisset Christophor-Sonus vero quasi Musculi insiston vestigiis vortit hoc modo. Atque infeliae non ante degustavit, quam i a se illi devovisset. Quasi Vo αυτ reserretur ad Ovatianum. Ego αυτ malim legere clim Georgio Syncello apud quem totus hi locus ita scribitur. καὶ λαθλιος ἄνθρωπος ου πρότερον γευεται, ει μ' πρότερον ah τω καταράσαιτο. Id est:
Atque illo miser non prius gustare sinitur, quam emet 86 diris deroeerit. Quippe omne jusjurandum adjunctum habo improcation0m. Quae licet in hoc sacramento quo Novatianus homine miseros adigebat, diserto Xpressa non sit, tacite tamen subintolligitur, ut notavi ad Amm. Marcellinum. Porro in quatuor nostri codicibus MaZ. Mod Fuli. o Saviliano legitur otiam καταράσαιτο, Perinde ac apud Syncellum. καταράσεται ed. Steph. VALESIUS. ἐαυτω Synceu quod probat Valesius, ac prosecto nobis magis placet. Nicephorus habet κείνω, X hi tamen eum legiSSe υτ apparet. SI ROTH. καταράσαιτο habere Gruteri quoquo Lecti idom notavit trothius, 'litibus addasMS. Norfolo. Interea αυτ is, Si Verba ita lator proturis,
roscribas. Adstante altari, non genuflOXOS, Rerum Ouchuriestiam manibus accolitam reverenter ori solito suisso
93쪽
Novatianuin consecrantsem contra Valosi uni stondit adloc vir l. Ioi nichen qui uidelia verbuin κατεράσεται PID κατaράσσαντο reVocavit. Cuin vero itine Eusobii codices, haud excopto Ilogio, aliud sua loro reserat tur-tOI US καταράσσαιτο Videtur retinendiana, dum cum ei nichen aυ r. lnice verum esse, et ad nihil nisi ad praecedons. Κορνηλιον referendum Xistimo. Novatianum autem degisse videtur, ii censet Coustantius, quotidiana uortim desectio, ut jusjurandum hoc exigeret. tuod quidelia interea jusjurandum prosane et exactum et datum, schisma ou luctuosum perpetuum laciebat. P. 27. l. 4. ἀντὶ του εἰπεῖν-το μην Hoc est quod paulo anto dixit ornolius ἰντὶ του ευλογειν Fidele eniIn eum oucharistiam de manu Sacerdoti acciperent, OStquam presbytor inter tradendum dixerat corpus Domini, reSpondere solebant Amen, ut testatur D. Ambrosius in lib. v. de Sacramentis cap. 5. Ergo non otiose cum accipis, tu dicis
Amen jam in spiritu coiistens quod accipias corpus Christi. Dicit tibi sacerdos corpus Christi. Et tu dicis Amen, id
est erum. Hioronymus ad Pammachium adversus errores
Joannismiserosolymitant. Qua conscientia ad eucharistiam Christi accedam, et respondebo Amen, cum de charitato dubitem porrigentii Cyrillus Hiserosolymitanus in catechesi
ultima και κοιλάνας την παλάμην, δέχου σῶμα του ριστου,
επιλεγων το, μην AuguStinus in libro xii contra Faustum c. IO. Habet enim magnam vocem Christi sanguis in terra, cum eo accepto ab on/nibus respondea ur Amen. Saepius autem idolos inter missarum solomnia dicebant Amen.
Nam et cum Sacerdos panem et Vinum eonSecraret, reSPOndebant Amen, iit pluribus dicotur iis r ad caput . lib. vii. o post lectionein vangotii et prophetarum, Amen dicere Seque ipso Signare consueverant, testo Augustino in Epistola 166. ΑΕΕsius Cetorum iis temporibus moris suisse, ut ad Sacram mensam accederent fideles oucharistiae recipiendae gratia, indicat S. Dionysius infra in PisaeoL CANONICA, canone II. Proxime post πανηξω pro νηλSynceli et Nicephorus invenerunt, o ἔφη pro λεγε habet MS. Norfose.
94쪽
Ibid αντι του εἰ resv-το Ἀμην Supra scripsit Valesius, mouissi, quod paulo ante dixit Cornelius ante o ευλο- ' γαν ' Minimo vero. Nequo enim verba illa praecedentia ἰντὶ του ευλογia ad uicos pertinent aμβάνοντας τον οτον καὶ το οἶνον, imo ad ovatiamina, qui υλόγησε, i. e. Ut pSeValosius patulo post dicit ut alii panem et Vinum consecrabat rospondontibus laicis ad illam consecrationem Amen. Neque satis octo vertit Valesius Supra καὶ επιδους ὰναγκάζει,
dum eum tradit, miseros homines benedictioni loco Dηaromyit Quasi voro laici bon0dictionem sacerent HEINICHEM. P. 27. l. II. ον καὶ ωσm ὁ μακάριος De hoc Moyso Romanae urbis presbytero Cyprianus in pistolis loquitur saepius. Hic post passionem Fabiani Rom. urbis episcopi
Decio a. et Graio Coss. anno Christi 25O. comprehenSus est una cum aXimo presbytoro ot Nicostrato diacono; et conjectus in carcorum, ibi defunctu est, cum mansiSSet in Cureere menses i. dios i ut logitur in votori libro do
Pontificibus Romanis. Quod confirmat otiam Cyprianus in Epistola 15 ad Moys0m o Maximum preSbyteros et
ceteros consessores, ubi inter cetera haec dicit. Eant uno magi8tratus, et consules in proconsules, annum dignitatis
insignibus et dilodecim fascibus glorientur. Eoo dignitas coelestis in obis honoris annui claritato signat ost, et iam vertentis anni volubilem circulum motricis gloria diuturnitato
tranUr sa est. VALES1Us. In Epistolis 6 et 25 Cypriani ad hunc Moysen et socios consessores, necnon in Epistola 26 eorumdem consessorum ad Cyprianum, ob Sis nomen in capite ceterorum constanter praeponitur. Hunc in carcere defunctum Valesius existimat, nititurquo his orbis
Buchoriani catalogi in Fabiano : Post mortem ejus Fabiani)Moy8es et Maiimus presbyteri et Nicostratus diaconus comprehensi sunt, et in arcerem missi. Eo tempore supervenit natus eae Africa, et separam Nova ianum et quosdam confessores, postq/lam Moyses in curooro os notus est, qui fuit ibi monses xi dies i. Sed catalogunt illic accuratuin non esse vel lino probatur, luod Novatiani schisma id narrat ut Moysi mortu Ostoritis, clam a litorius fuisso
palum hic Cornutius iustetur Si oro Cyprianum consu-
95쪽
lamus, ad imitationem ornoli titulos, quibiis MoyseneXOrnat, pro diversis temporibus naritat. Nain in Epistola Io. Sequenti . . respicien ad id tempus, quo Moyses colobri ovatiani Epistolae do Lapsis subscripsit, illum
tuos adhit coifessorem, pro tempore autem, quo PS ad Antonianum scribobat, ni no jam martyrem appellat. Verum neque inde quidquam certi advorsus Valesii suntontiam conficitur cum Cyprianus otium os, qui etsi non torti, in carcer tamen vitam finiunt, martyre habendos cenSeat. Quamvis igitii in id propondeam animo, ut qui ob Pyrey ωιot admirabile mar*rium commendatur, eum in diversis tormentorum generibus constanter porserendis mirabitum Se exhibuisse credam : propter diuturnitatem tamen durissimi carceris,inii a Christi consessione ad mortem Usque deterreri non valliit, egregium et admirabilo die potuit Hus martyrium Moyses alitem cum tantum 8Set preSbyter, Novatianum communionis XSortem fecit, non potestate atque auctoritate judicis, sed a cautione qua cuique fidoli uti licet orga eos, quorum fides perversa itaque pestilens manifesto deprehonditur. COUsΤΑΝΤ. Usitatiori modo nomon scribitur Mωυσγὶς in II S. Nor solo. P. 27. l. q. κοινώνητον ἐποιησε MitSeritus Vertit aecon/municavit Christophorsonus vero deliinon societato et communion interduit, quod idem ost. Ego vero hanc interpretationem probare non possum. Neque enim ΟΥ- se presbyter jus habuit oxcommunicandi presbyteros collegas suos: Sed quod nitri potuit, Se n communiono illorum separavit: cium scilico illi vid0ndi jus causa venirent in carcerem. Solent porro antiqui scriptoros ita loqui de sacerdotibus qui ab aliolum cominuitieatione abstinent, quasi ipsi eos a communione Sun SOPITOIat. Paulinus prosbyter in vita . Ambi sit. Ipsum vero
Matimum a communionis consortio egregavit, admonens ut
usi sanguinis Domini sui ageret poenirentiam. Qui Pauli iii locus ita intolligondus si ut dixi. Neque nim Ambrosius ylaxiiiiiiiii Imporatorem a commi inion totius colesiae Sriunxit, cum nullum j iis in eum liaberet: sed tantum Maximi et episcoporum iis communione abstinuit, tit
96쪽
ipse testatur in relation sua ad Valentinianum. Vido quae Supra notavi de priVnta communione et Xeommunications Cotorum quod hic scribit Cornutius de ovaliano Moysis praejudicio condemnato, id a Moyse paulo ante obitum mihi actum idotiar. Nani initio quidem Moyses consessor cum Novatiun communicabat. Et cum clerus Romanus pistolam illam ad Cyprianum scripsit quae inter Cypriani epistolas prima ac tricesima numeratur, adhue MoySe pacem cum Novatiano sorvabat. Ambo ni illi opistolae subscripserunt. Quinetiam Ovatianus ipse opi- Stolam eam composuerat, Sicut testatur Cyprianus in Epistola ad Antonianum. Ex qua ingenium et eloquentiam ovatiani obitur licet cognoscoro. Est eniti epistola illa, ut satondum est, legantissima. Scripta est nutem, cum jam Moyses annum in carcero Xogisset quod XCypriani Epistolis ad Moysem prius datis aperte colligitur.
P. 27. l. 4. συν τοις πεντε πρεσβυτερο ις Quinam
suerint quinque illi prosbytori qui cum ovatiano Achisrna
secerant, mihi quidem incompertum est. Neque enim puto esse MnXimum presbyterum et consessorem, qui cum Urbano, Sidonio ac Nicostrato ac roliquis consessoribus Novatiano deceptus ejus partes aliquandiu fovit. Quippe Maxiinus et reliqui consessores, mortuo demum Moyse Novatiani partibus sese adjunXerunt, ut testatur Vetus auctor do Pontificibus Rom. Eo tempore, inquit, supervenit Novatus in Africa, et separam ab ecclesia Noratianum et qu08dam confe880r , 08tquam Moyse in carcere destinctus est. Ovatianus quidem ant Moysis obitum qui contigit
mons Februario, Decio . et Etrusco Coss. Se ab ecclosia Ariui1Xerat Sed consessore nonnisi OySe mortuo ad ovatiani parte transierunt. Tanta vis utque auctoritas in Moyse orat. Id lti corto innuit Cyprianus in Epist. 5 I. his verbis. Posteaquam os de carcere prodeunte Solismaticus et hooreticus error eaecepit, io res erat quasi gloria esitra in carcer remansisset. Atqui conStat consessores, nonnisi Iliortuo Moyse, X carcere dimisso suisso. Cur nim ipsi
potius dimissi suissent quam Moysos Post morioni igitur
97쪽
Moysis Novatianum secuti Sunt. Quare non assentior Haronio, iii ad annum Christi 25 . timor 66. ni consessores adhuc in carcere positos, ovatiano adversus Cor-
noli tim avisse. Sed nequo illud libens Baronio concessorim quod ibidoin scribit Moysen scilico presbyterum ornotios avisse advorsus ovatianum. Mihi nitia videtur Moysos paulo ante ordinationem Cornelii e vivis abiisse. Quippo Cornelius anno Christi 25 I. Decio ligusto . et Decio Caesare Coss. mense Aprili iuxta Baronii suntontiam, actus
est episcopus Moyse vero mense Februario ejusdem tinnio vita discesserat, cum anni Spatio in carcere permansisset ut supra observavi. Porro ex quinque illis presbyteris qui cuin Ovatiano ab ecclesia Se egregaVerant, unu suisse
vi lotur Maximus presbyter, Maximo illi coiisessori cognominis; quem Novatianus legatum postea misit in Africam.
V LΕsitos. Qui sint illi quinque presbyteri Romani, qui
cum Novatiano es ab ecclesia segregarunt, Sibi incomportum Valesius satetur. Maximum tamen presbyterum Maxilia con 8Sori cognominem, quem Novatianus legatum
postea misit in fricam, quique Carthagine episcopus ordinatus est, unum ex illis suisse Opinatur. Tillomonitiis Hist. Eccl. tona iii pag. 4 2 huic adjici posse putat Hippolytum, qui Prudentio teste, ovatiano primum addictius, ac postmodum schisma ejus detestatus, labem illam colobri
martyrio abstersit. Hic cavendum, ne quinque presbyteri, quo Iob Se martyr a communione Sua egregavit, cum iis
constuadantur quinque presbyteris actionis Novati, do quibus Cyprianus tum infra Epist. 12. ad Cornelium, tum Epist. O. ad plebem suam plura edisserit. Hi quippe
Asri, illi Romani hi Folicissimo, illi ovatiano addicti: pacem hi concedebant lapsis nulla exacta poenitentia illi
etiam poenitentibus negabant. COUsΤΑΝΤ. CouStantius Supra monuerat, Novatiani schisma IIoysis mort prius suisse Cornutium hoc loco tostari Valesiusque, quin et ear- sonius in Annal. Cyprian. ad an. 25 I. . . oVatiani Schisma propter lapsorum receptionem ante Corneliuni episcopum actum contigisse statuunt; cui quidet opinioni sese opponit Tillomontius not. III in Cornellium, Mom.
98쪽
Vol. iii p. 347. d. ruxel. Lis tam n nonnulla d iis lona
recipiundis prius orta esse Videtiar, quam suctus esset Cor- notius episcopiis ii Supra dixi pag. 42. Ceterum bost Vo πέντε n Cod. Mi solo. P. 28. l. I. I Pώμης Culi habeant hoc loco, quomodo infra, articuli ita ante 'Pώμm odd. Omne praetor Reymm, Venet et Pari8. Posteriorem, eundem recepit Lurtonus. Addit τον ante κατάλογον, S. Nor solo Mo καθεῖς pro καθε Hei nichen him petitus recepi, qui de scriptura agit ad
Ιbid. l. 7. μνημονευει Ista Eusubit orba nonnulli consorentes cum iis, quibus Hieronymus de Seripi Ecul. c. 66. Corn0lium ad Fabium scripsisso tradit de synodo Romana Italica et Africana, sanctum illum doetorona ibi ad hanc Cornuti opistolam respicero arbitrantur. Sed alias potius Commemorare videtur Hiisdem papae ad uni dom Fabium littoras in quibus teste Eusebio pag. 42 et Roman Unodigesta et omnimi per Italiam et Africam aliusquo locorum
illorum si ovinhias ententia declarantur. QuorStim Vero Cornutius ad Fabium scribens, Sivo episcoporum qui RO- Dauno concilio adsueruiat, Sive eorum qui jusdem 3 nodi decreta por littera comprobuVorant nomina et ecclesias
tum accurate annotarit, e subjecta Cypriani Epistola xii. n. . colligere liuot, ibi cum idem praesul ad Cornelium proximo misisse sis diXisset ι0mina episcoporum, qui aniet integri in ecclesia catholica fratribus proesunt, statim adjungit: Quod utique do omnium nostrorum coiὶsilio placuit, ν erroris diluendi ac perspicioindo ritatis conmendismferet, et scire tu et collecto nostri, quibus scribero, et litteras
mutuo a quibus os accipere oporteret monetque ceteros,
quos in pistola sua tacuit, vel sacrificio aut libello maculato osso aut haerosi perversos. Idem igitur praestitit otCornelius, ut communione qui opi Scopi esseti digni, qui indigni, non laterol. Xinde enitetnque de caiisa Romuli os pontifices oporum odisso conjectat illemolitius ut si quiopiscoporum collegio ocens Ociati essent, colori tibi pio terrarum praesule on de re cortiorees fierent. Certo locturi sumus Cypriantinam Stupliano papa Petit 8SQ, ut 'silem tib-
99쪽
stituoret in Marciani Architonsis piscopi locum, sibi qii alii priinum significatot COUSTANT. Ad deprivationein quod spectat Marciani liujtis, monuit Stephanum Cyprianus, ut
adversus Marcianum Novat innistam, luocum communicare
jam ante recusaverant Asri litora ad Arolatensos mitteret, quibus abstento Marciano alius in locum ejus substitueretur, hoc est, xponunt Follo, cibi quo hortaretur Arelatensos, ut ad piscopi lectionem procederelit.' Ep. 68 al. 67
Vel quod idem est, oeunt olim Iticherio in Appondi eo advol. I. Hist. Concit. Generalium, exauctorato Marciano ali- iam ab illo omnium consensu in ejus locunt substituerent, ' p. 8O2. Interea auctoritati litterarum Stephani avset, non tantum verborum sorma apud Cyprianum posita, sed etiamoxemplum illud substitutionis tonnullorum episcoporum nCornelio modo narratum pag. 23. in . . Certe apparet,
curam aliquam Arelatensium ad Romani piscopi metum portinuisse Synodum autem illam Italicam, quam X Eusebii verbis supra p. 48. allatis sibi collegit Hieronymus, p. 3. in i De Viris Isi tusetur quidem contra Pearsonium
do adon dubitantem Basnagius ad Ian. 252. Se t. i.
p. 366. Annalium an vero solicitor, judicon alii. Et
postquam hoc scripsi, nonnullos inveni viros doctos cum Pearsonio adhuc sentienteS.
Denique cum veritatis tun S. Cornelii causa verba Cypriani apponi debent una cum ceteris episcopis Africanis hoc olim statuentis, omnia integra reservanda SSO, donee ogati sui, alii itidem piscopi, pace restituta uti Veritate comperta Romi redirent is enim ad Cornelium postea haec scribit: Quod divinitus renisso et coὶὶsili Mn nostrum providenter proce88i88 gaudemus. Sic en in nunc episcopatus tui et ritas pariter et dignitas apyertissima luco et manifestissima et si missim comprobatione fundat est, i eae rescriptis collegarum nostrorum, qui ad nos iteras inde fecerunt, et eae relatione ac testimoniis coepiscoporum Pompeii et Stephani et Caldonii ae Fortunati ordinationis tuo et origo nec saria et ratio justa et gloriosa quoque innocentia ab omni t no8cereti P. φὶ8t. 45. Seu 48. . 59. id et Epist ad Antonianum pag. 68. Insuper, quid de Novatiano atque causa ejus enSerit
100쪽
magnus Dionysius Alex ostenditur Dagmento epistolae, quam scripsit ad cognominem Romanum epiScopum, pud
Eusol, lib. vii cap. 8. Nooυατιαν μὲν a ευλόγως απεχθανόμεθα, in liuit ille διακόψαντι την εκκλησίαν, καί τινa των ἰδελφῶν ει ὰσεβεια καὶ βλασφημίας ελκύσαντι, καὶ περι του
Θεο διδασκαλιαν νοσιωτάτην ἐπεισκυκλησαντι καὶ τον χρηστότατον Κύριον μῶν Ιησουν ριστον ως νηλεη συκοφαντουντι. tu quo liue ullocutus est ipsum ovatianum domVir Sanctus, Διονυσιος Νοουατω Nαυατιαν is litor legitur)τω ἀδελφω χαίρειν. ι κω ὼς φης χθης, δειξεις αν να-χωρησης κών ἔδει μεν as καὶ πὰν τιου ταθεῖν, περ τουμη διακόψαι την ἐκκλησίαν του Θεου.-καὶ νυν δε ει πείσαιο βιάσαι τους δελφου εις μόνοιαν ἐλθέ , μεῖον ἔσται σοι του σφάλματος το κατόρθωμα. EI Seb. i. 45. Immo vero
plurimis scriptis Novatianum a Dionysi conmotum fuisse, id nunc discimus o Armenia Chronio Eusebiani Interpretations p. 299. edit. Aucher. De Novatiano autem Corn0lium criminant Pearsonius in per Supra COInmemorato,q. vii haec scribit Interim Novatianus contra ordina-
tionsem Cornelii aperto disputavit, eamque ut illegitimam publico traduxit et abrogare conatus St. Quod ut per- ficorset, multa ornoli ipsi nefanda objecit, librumquo incorbationibus criminosis plenum evulgavit, praecipue illi
minimo a quopiam communicandum SSe docenS, quod cum lapsis communionem haberet.' Suscepta Si autem,
ut obitor id monoam, Cornelii osensio contra criminationes Gothodi Arnaldi in Historia oratianorum a l. enigio in Disput Lipsis editu an. 718. P. 29. l. 7. litteras quas attulerant A Fortunato missas, qui a schismaticis Cypriani loco piscopus Carthaginiensis constitutus fuerat. Cotorum Balugius oditioni suae Cypriani, pag. 67 aliam quandam Cornelii ad Cyprianunι epistolam una cum duabus Cyprianicis adjecit; ait vero,
nollo A praestar has tro epistola genuina eSSO, PutnSSentitum obero S illa edere, quia roserantur in codicibus
quibusdam veteribus . Cypriani Epistola autem quod Cornelio supposita St, Sermon vix Latino Cyprianum sugillat propter sententiam jus do haereticorum baptismo.