Aulus Gellius quaternus philosophiae studuerit: Thesis, Paris

41쪽

tissimi viri, consilio uteretur, qui in simili actione, probo litigatori credendum esse, improbum damnandum arbitrabatur. Aliae sunt Favorini laudes. Sext. Caecilius 1 eum in disputatione de decemviralibus legibus virum sapientiqe studiosissimum appellat, dum Favorinus se L. XX, - , - solitum esse pro disciplina Sectae quam colit in L. XX, c i, is quirere potius quam decernere a Ialetur. Sincerus justitiae amor et ludium cum multis lepide dictis in Favorini sermone apparet adde etiam aliquid blandi qu0 lamen justitiae non repugnat. Hoc inprimis in decemviralibus legibus vitiosum ei videtur quod poenae non sunt delictis accommodatae quas populus Romanus ipse, quasi inhumana improbanS, suu et senio emori passus est. Legem scilicet de inju L XX, , , θ ria punienda culpat. Decorum certe et pudorem Arelatensis ille Gallus pluris aestimat quam ut salis habeat quinque et viginti assium pro injuria mulcta L, XX, - , 2 tionem. Favorino reprehenditur alia lex quae de ruptis membris ac talione agit. Illius contra talionem Siri claei mirabilis est argumentali : prima dissicultas est an emci possit rumpendi pariter membri aequil

brium An imprudenter actum retaliari per impru L. X, p. I, 15. dentiam debeat Quod si quis prudens ruperit, quo L. XX p. I, 6 modo libra et mensura reperietur qua nec latis nec L. XX, αδε, 17. altius laedatur Quod si flet, contraria mutuae talio

42쪽

nis actio orietur et insinua quaedam talionum reo procatio ij. Immanis quoque ei videtur illa lex qua creditoribus debitorum membra diverse distrahere liceret et Sexto Caecilio assentimur qui, cum pro exemplo poenam habeat, Favorinum tamen his verbis laudat:

L. xx, e i, 20 ε Tu es, inquit, unu profecto in nostra memoria non

graecae modo sed romanae rei peritissimus. Quis enim philosophorum disciplinae suae leges iam scite atque docte calle quam leges tu nostras decemvirales percalluisti Attamen ab eo pelit ut degredia-L. xx, e. i. 21. tu paulisper e curriculis istis disputationum aeademicis, et omittat studium quidquid libitum est arguendi tuendique , academicorum proprium , consideretque gravius cuimodi sint ea quae reprehendit. Lenitalem Favorini 2 perspicuam lacit Gellius nec ullam ejus notandae occasionem amittit. Sic cum acriter ei respondisset Domitius, homo doctus et

L. XVIII, e.4,s berque in urbe Roma strammaticus, cui cognomentum Bisano factum est, propter intractabiliorem et morosiorem naturam, suis tantum dimit intemperiem istam

43쪽

non parvis nec iubjectis ingeniis accidere, sed nestio

quid heroicum habere, adjecitque Iacete illa si ab Antisthene aut Diogene dicta essent, memoria digna

His prorsus omnibus videre licet qua via in philosophia processerit Favorinus quasque disciplinas vicissim amplexus sit Epicteti primum discipulus l), cujus admiratione agrabat, quemque, quam vi ad Academicos vel pyrrhonios a Stoicis deverterit, laudibus prosequitur, p0Strem Carneadis Enesidemique placita secutus est 2 unde sit ut utrius sit sectae inter philosophos ambigatur et concludi possit eum, perpensis libris ejus et agendi disserendique ratione, ab utraque disciplana praecepta sua Sumpsisse nec uiri vis quidquam de suo adjecisse. Illis alioquin assentior qui hanc rem parvi momenti aestimaverunt, cum temporibus Favorini pyrrhonii et academici multa similia vel etiam communia haberent δ). Quod si vis decernere quae eum loquentem audiveri quaeque ex ejus libris excerpserit Gellius ad opera 4 supra laudata te revocare op0rlet. Unum utcumque asstrinari potest, Gelli plurimum prosuisse Favorini familiaritalem, cujus mores et studia varia pro virili parte imitatus est.

44쪽

nis actio orietur et insinua quaedam talismum re procatio ij. Immanis quoque ei videtur illa lex qua creditoribus debitorum membra diverse distrahere liceret et Sexto Caecilio assentimur qui, cum pro exemplo poenam habeat, Favorinum tamen his verbis laudat:

L. XX, c. i, 20 ε TUAES, inquit, nil profecto in nostra memoria non

graecae modo sed romanae rei peritissimus. Quis enim philosophorum disciplinae suae leges iam scite atque docte callet quam leges tu nostras decemvirales percalluisti Altamen ab eo peti ut degredia-L. XX e 1 21. tur paulisper e curriculis istis disputationum aeacie-micis, et omittat studium quidquid libitvin est arguendi tuendique, academicorum proprium, consideretque gravius cuimodi sint ea quae reprehendit. Lenitatem Favorini 2 perspicuam facit Gellius nec ullam ejus notandae occasionem amittit. Sic cum acriter ei respondisset Domitius, homo doctus cel

L. XVIII, e.4, 1 berque in urbe Roma strammaticus, cui cognomentum Insano factum est, propter intractabiliorem et mor fiorem naturam, suis tantum dimit intemperiem istam

45쪽

non parvis nec abjectis instentis accidere sed nescio

quid heroicum habere, adjecitque Iacet illa, si ab Antisthene aut Diogene dicta essent, memoria digna

His prorsus omnibus videre licet qua via in philosophia processerit Favorinus quasque disciplinas eissim amplexus sit Epicteti primum discipulus l), cujus admiratione agrabat, quemque quam vi ad Academicos vel pyrrhonios a Stoicis deverterit laudibus prosequitur, poStremo Carneadis Enesidemique placita seculus est 2 unde sit ut utrius sit sectae inter philosophos ambigatur et concludi possit eum, perpensis libris ejus et agendi disserendique ratione, ab utraque disciplana praecepta sua Sumpsisse nec utrivis quidquam de suo adjecisse illis alioquin assentior qui hanc rem parvi momenti aestimaverunt, cum temporibus Favorini pyrrhonii et academici multa similia vel etiam communia haberent δὶ Quod si vis decernere quae eum loquentem audiveri quaeque ex ejus libris excerpserit Gellius ad opera 4 supra laudata te revocare oportet Linum utcumque a1nrmari potest, Gellio plurimum profuisse Favorini familiaritatem, cujus mores ei studia varia pro virili parte imitatus est.

46쪽

- 30 5 De Peregrino. L. XII, e. xi. l. Peregrino, vir gravi atque constanti, multa

hercle de vita bene agenda utiliter et honeste dicta Athenis saepius audivisse se ait Gellius l). Hoc inprimis refert Virum sapientem non peccaturum etiamsi peccasse eum dii atque homines ignoraturi larent, s quod eum Carneadis et antii praeceptis congruit. Censebat enim ille justi honestique studio L. XII, e. xi, 3. et si picis recle faciendum, non poenae infamiaeque metu, adjiciebatque ad peccandum proclives esse eos qui tantummodo metuebant nenon culpa lateret, nec pro certo habebant omnia Tempore delegi. Hic Peregrinus , cujus tam honesta sit mentio, propter philosophiae vitaeque mulationes, qua le-L. XII, e. xi l. id memoraVit Lucianus 2ὶ Proteus, ut ait ipse Gellius, appellatus est illam tamen admirabilem esse sententiam saleri necesse est, dignamque christiana disciplina cujus aliquantisper uerat ille sec-iator.

In titulis etiam clavi libri dicitur ab eodem reprehensum fuisse romanum ad 0lescentem, equestri familia ortum, quod Segniter et assidue oscitans audiret. Quae sorsitan vituperatio superbiam solam Peregrini, quam sinis etiam vitae satis probavit δὶ,

47쪽

cynicae orientalibusque Sectis congruentem signisseabat. Quanta enim illo tempore inter cynicos et gymnosophistas fuerit simili ludo multi cum veteres tum recentiores script0re dem0n Straverunt l). Cur autem tam varium et multiplicem h0minem, qui plerumque irridetur, laudaverit Gellius, institutorum sane vel in minimis moralium et lepide dict0rum amor et gratia ejus erga praeceptore vel adventicios animus causa suit. 6 De Plutarcho. Plutarchum aequalem sere suum Favorinique magistrum peribus saltem c0gnovit 2), aliquandoque reprehendendo lamen magis quam laudando eum citat. Ab eo scilice immerito culpatum suisse ait Epicurum quod in syllogism quodam ordinem c qui in dicendo traditur , repudiaverit et converterit, id quidem non inscitia : idem enim saepius Platoni L. I, e mcum eleganti quadam licentia accidit.

l Martha plus lameux de ces chartatans qui a frue tous leSautres, Sinon parcia gloire, illi molns parcia bigarreri de a mori, ut Peregrinus, noventurier qui a pres avoi embrasse te christianisme, revini licia philosophi cynique et promen longiemps en Italie a solle, son Orguet et a basSesse. . . Our . tour exalto par te uns, menacod'otre lapid par les au tres, i resolut de Dappe les imaginations parune extravagance qu'on 'avait amat vue et fit couri te ruit qu'il sobriliterait, commeruercule, aux eu de oute la Grece assemblde. Lucie lut temoin de colle mori strange et nous en ait te recito Les moralistes ous rempire romain. p. 369). - Secundum liedlaender, p. eiι. p. l46 hoc factum est anno post christ. n. 16b.

48쪽

cum in alio loco sui de Homero libri Plutarchus

dixerit eumdem Epicurum verbo parum proprio usum e8- Gellio illae criminationes minutae et subfrisidaeus dentur additque non modo Epicurum non ha ve L n. horum elegantias sectari sed etiam insectari. Non sine miratione videmus Gellium non minus rei morali quam grammaticis rebus studentem l . eas Plutarchi de verborum usu animadverSione ex-eerpere nec resollere quid per se salsi contineant Epicuri argumenta. Hic enim locus esset probandi voluptatem non doloris esse cesSationem tantum vel absentiam quae medium locum inter dolorem et vo

luptatem tenet: quod quidem a Tullio in libro de

Finibus bonorum et malorum inscripto perspicue refellitur 2j. Sed Gellius, academicorum ejus temporis more, quorum disciplinam apud Favorinum didicerat Epicureis adversus Stoicos et peripateticos adjutoribus lavere debebat. Auciore Plutarcho, quaedam de Pythagoreis aliisque philosophis, de quibus infra dicetur narrat Gel-L. v. e. D lius, nonnullaque ejus de rebus ad philosophiam xx nota paulum pertinentibus tessim0nia promit quibus par xili. . , vam dem praebere videtur. Dicit tamen eum hominem fuisse in disciplinis grani auctoritate 3), sedit De Plutarcho et Mont. Essais l. III, c. V, I. - rtard νο-rais de Pιuιarque. - Denis, p. eiι. t. II, p. 93, 02. et Cic. De Fin. II, Quis enim est qui non videat haec esse in natura rerum tria Unum cum in Voluptate sumus; alterum cum in dolore tertium hoc in quo nunc quidem sumus credo idem vos nec in dolore nec in voluptate esse n 3 uont. ιορ eiι Plutarque, qui est de tous te aucte a que leDj0jtjgsui MIOO le

49쪽

non plane pale quantam ex e m adipiseenda hilosophia utilitatem, nisi quod ad hist 0riam perlinei, ceperit.

50쪽

1 De Plinio Secundo. De Gellii magistris et ii sinit eodem tempore suerunt liactenus. Nunc quos legerit et quae de iis judieaverit dicendum. Inter eos qui proximis ante eum saeculis vixerunt notandi sunt Plinius Secundus, unaeus Seneca, Epiclelus, M. Cato, T. Cicero. Nigidius Figulus, Ter Varro lin. Plinius dicitur vir in temporibus aetatis suae, inst

L. IX, e. v. a. ni di Initatisq/ι stratia, auctoritate magna praeditus 2j. Quod non impedit quin quasdam ejus opiniones ejiciat δὶ Vituperat enim eum Gellius quod incredibilia monstra narraverit eaque Democrito attribuerit 4ὶ videturque etiam eum cum istis malu

3 Cl. Mont. l. I, c. XVI l. II, c. xiI l. II, c. xlv, ubi haec refert Plinii sententiam: a Solum certum nihil esse certi et homine nihil miserius aut superbius n