장음표시 사용
61쪽
Quas, postremo loco secimus conjecturas, paulo sorte uberius confirmavimuS: quae rein stant, ea paucis proponemus Chorus, cujus sunt partes id dicere , quod proposito conducato haereat apte, atque adeo Velut iam aperire factis mox secuturis, cum Theseus defunctae uxoris fatum lamentaretur , animo jam praesagit, quod paulo post erat eventurum fatalem nempe Hippolyto iram paternam. Itaque, postquam cum Theseo mortuam Phaedram flevisset mulier TroeZenia,
strenum his verbis absolvit, V. 855. Το δ ἐπὶ τωδε πῆμα φ -- ΠΑΛΑΙ. Et re vera vi ista dixerat oemina, qui Theseus, cujus illaciam oculos in mendaces tabellas conversos videbat, exclamet εα, α, Ogetque τἰ δέ ποθ' ω ε δελτος Non ergo Chorus horrebat amante, sed horret denuo, novum malum supra prius cumulandum praevidens. Το δ ἐπὶ τωδὶ πχμα ut νώω ΠΑΛIN.
Post aliquot versus . Hippolytus. Patrem
conveniens, funus Novercae miratur, V. OZ. - - ην δαμαρθ' ὁρω, πάτερ,
62쪽
Impedita est duorum posteriorum versuum sententi constructio meritoque runckius αδ-Graxius Codicum lectionem praetulerunt. Π τίω ἔλειπον η ζοιο τε δε Cum autem in Chrso patiente sit - ἔγαος, antiqua sit lectio G φαος, veram putamus ab EL DIRI olim cum Ualchenaerio communicatam Conjecturam, qua per crassi Atticam gebat, 'Eν ἀρτίω ελοιπον, Η 'Σ φααι τοδε
Aliud ejusdem tentamen exstat, quod adoram exemplaris sui elegantiae nomine commendabat judex si quis alius . severus, sed candidus, ipse Valchenaerius. - Cum nullis argumentis innocentiam suam Patri persuaderi posse Hippolytus videret, silc tandem, dolori, quem huc Sque represserat, cedens ingemiscit IOIO, AI αἶ' πρὰ παρ, δακηδεο τ έγsse ιδε, Εἰ η κεκος γε et αίνομαι, ΔΟΚsi TE σοι.
63쪽
Risit olim Aristophanes Aeschylea. V Fuit Euripidis ingenium ab istiusmodi paral-
V elisinis alienius , in quibus serendis Sopho-V cles luxuriavit.' Uerba sunt Valahenaerii nostri ad Phoen. v. 37 I. ubi pleonasmum similem, ex conjectura A aldi, confirmata a Codice in Oreste v. 4 I. facile tolli posse monstrat. Sed nihil vir paeclarus de nostro versu; tamen jure optimo ad h. Hipp. l. contra Reishium sentit --αι ο stta non esse opposita , sed σοδυναμουντοι , neque αἰνεξαι idem valere ac λισκε Θοοι idoneis Xemplis pro
babitur. Quid ergo vitiose hic saltem πλεονάζει Euripides 8 Non putamus; prope abest , quin omnino veram credamus it in talibus mira saepe est elicitate Deta 1 I
tangit depari lacomasque hoc est
prope, Ut improbus idear tibi, cum non siem. Quod si Tragicus noster non soleat, tam requenter saltem quam alii, ,,ο δυναμουντα ex Pa res-
64쪽
rallela ponere, ab alio tamen vitio, si vitium dicendum est magis quam antiquae simplicitatis nota novimu enim , Veteres a repetendis iisdem vocibus multo minus abhorruisse quam delicatuli abstinuerunt Recentiores Y- ab alio igitur more non alienus est noster,
ut Trequens iit in iisdem riterandis; ejusque ut Vasthen ait ad Phoen. v. 648. est
consuetudo, locis etiam vicinis, eadem repetere vocabula. id quoque Tib. Hemperausium, virum omnium consensu maXimum, ad Callimachi Hymn. in Dianam . 69 Quae tamen Euripidis consuetudo non impedit, quo minus adsentiamur Jeremiae nar lando ad Eurip. Suppl. V. 245. scribenti quamquam Euripides' ' caeteri Tragici saepe ita faciunt, se tamen V non dubitare , qui in multis locis meliora' exemplaria hanc ταυτολογὶ sint sublatura. Exemplo sit Hipp. v. Izo8. ubi elegans es descriptio Monstri, unda aequore emergentis, seseque currui objicientis, narrante famulo, qui juvenem infelicem erat comitatUS.
65쪽
repetitur recurrit eadem illa v. 2Ia Praecesserat et η V. ΙΙ99. Ferremus ingratum, nostris quidem auribus , ejuSdem vocis recursum, nisi loci sententia id prorsus vetaret. Sensit latens vitium Ualchenaerius, nec tamen vidit. - Σκειρωνος autem Cinquit sive Σκειρω- V νίδες πέ isti hic paulo dicuntur insolentius ' Σκειρωνας οἰκ et V Insolentius sane , sed Librariorum vitio, qui AKPA confuderunt cum AKTA Σ Scripsit Tragicus:
Ubi, quae Scironia saxa dicit Mela Lib. 11. Cap. 3. saevo quondam Scironis hspitio etiamnunc infamia, Graeciae eriegetes exactissimus Pausanias describit Libro I. in . pag. IO8.
addit ille. ἐπὶ δε το ορους ' α es. Διίς ςιν Ἀφεσὼ καλουμενου ναος Noster in Troadibus v. o. similiter voces κτας α ρος eodem loco conjungit Minervae gratificatus Neptunus se Aegeum pelagus turbaturum promittit:
66쪽
κρας Vocat ἐναλία. Illae voces alibi quoque fuere permixtae; sed in re manifesti uberiorem confirmauonem nemo facile desiderabit.
67쪽
Lingua Graeca ex nullo alio sermone orta est: G,si pauca excipiamus, ad rem militarem, nauticam aut vestiariam, maxime spectantia, quae a Phoeniciis, Persis,forte etiam a Thracibus, S this , aliisve populis traducta sunt, operam ludunt, qui Graeca verbal voces ex Dialectis Orientalibus , e Lingud Persio , vel etiam Celtio aut antiqua
I. Lingua Graeca Philosopha est Philosepham autem dicimus, quae me in deripationibus a simplicis a radice , me in adsignandis, conjungendis, propagandis signi attonibus,
seupropriis seu transiatis, certam semper an logiam sequitur, ipsi rerum naturae c6nvenien
68쪽
non tantum, qui verae Philosophiae rudis
in Historid quae dicitur Ecclesiastica hoses est, sed F qui Linguas, quibus
Scriptores sacri usi unt, per se ipse non intelligit, alienam sidem, non suum sequi judicium, solitus. v.
Ridemus jure ac merito , quae renascentibus litteris, aetate tamen Lutheri Erasmi, Melanchthonis , Camerarii, summorum V
rorum, scripta fuerunt in Prolegomenis V. T. Editionis Complutensis Translationem,' quae dicitur Hieronmi, sive Vulgata, in V Ud Editione collocatam fuisse mediam inter textum Hebraicum G Interpretationem V Graecam, quae dicitur Septuaginta-Virorum, uti Chrsus cruci ad us fuit inter V duos hinc inde latrones ' Qui hodie Litteras Orientales, Graecas N Latinas, ex juvenum manibus excutere conantur, si id agunt, ut, velut circulum conficientes, in eandem barbariem barbariaeque comi. rom, caecam superstitionem, recidamus.
69쪽
Verissima putamus, nostra facimus, quae,
ante ho septem admodum annos , summus VALCKENAERI Us scripsit, in Corollario ad rationem de Critica mendatrice in MI . a Litteratoribus non adhibenda, quaeque brevioribus verbis ante Valchenaerium X-
pressit Ecclesiae Anglicanae lumen quondam, Archiepiscopus SECRER Us Scriptores Mi Testamenti, etitam elegantiarum Graecarum fuissent peritissimi, sapienter tamen fuisse acturos, is sermone scribemtes , qui vulgaris quidem sed in suquotidiano erat eorum, ad quos scribe-' bant, atque ab iis facilius intelligeba- tur
V I. Est igitur stilus Librorum . . non possit
dici ad normam puri sermonis Graeci exactus , es tamen in illis Libris , in Pauli praesertim Apissolis in Orationibus ejusdem Lucaness, in Dissol incerti ad Hebraeos, tantum sententiarum pondus, tam proprius aptusqua metaphorarum usus, tanta oratio nis
70쪽
nis gravitas F rerum, magis etiam quam dictionis , cum simplicitate conjuncta sublimitas , ut qui stilum . . ittiperant, tanquam Religione ab ipsi Deo tradit indignum, vel ἀπαιδε -- ipsi suam prodant, vel bonam fidem jurasse videantur.
Reperitur adeo hac quoque in re argum n- tum, quo probemus illud, quod de Philosio. phid olim dictum fuit a B Aco NR: Philosophiam obiter libatam a Deo abducere , e nitus haustam ad eundem reducere, - illud, inquam, in eruditione seu cognitione Litterarum haud minus esse certum hujusque dicti perissimi, uti in Philosophid Newtonus in Litteris exempla fuerunt Erasmus, Melan .chthon, Grotius, consummat Baud minus eruditione, quam ingenua Mamabili pietate, insigneS.
Nimium forte vero tamen proximum est, quoaWEREN PELsIUs ait: OTU . . . p.