장음표시 사용
401쪽
III. Provocationem a Papa iudicio ad Concilium in eatissa meri facti frustra feri non colligitur eκ loco Epis. 43. S. -- guriini ad Glorium Oe.. Defensoris Gallicani , es Vindicis Cyprianici paralogismus mΡorro verum est quidem, Augustinum eo loco sententiam Romani iudicii pro Caeciliani caussa latam vindicaro,
non caussam Rebaptimii ; & Arelatensis Concilii necessitatis, inficiaticinem factum, non ius spectare; sed perspicuo Auis gustini iudicio supervacaneam ella provocationem a Papaeiudicio ad Concilium in caussa meri facti, falsum esse dico, id colligi ex memorato loco: nam non iccirco ipse scripsit, aliud Arelatense judicium post Romanum non fuisse neces.sarium, quod iam in Romano iudicio ultima sententia per Melchiadem Papam esset pronunciata; sed alia de caussa , quae paulo post videbitur. Quoniam quum omnes in id conia
spirent, ut ultro fateantur, Romanum Antistitem in caussa meri facti errare posse, ac errasse; quis unquam sibi per suaserit, Augustinum docuisse, irritam, ac inanem fore in ea caussa provocationem a Papae iudicio ad Concilium . praesertim quum disputabat cum Donatistis, aliisque con si milibus, quibus interdum concessit, vel concedere potuit licuisse provocationem a Papae judicio ad Concilium ne dum in caussis factis, ac disciplinae, verum etiam in caussis iuris, ct fidei, habita temporum, ac personarum, cum quibus diis sceptabat, ratione. Propterea perperam quidem Declarario nis Gallisanae Defensor ex eo quod ; quum Romae Caeciliani cauli a coram Melchia de Papa cognita fuisset, ejusque judicio Donatistae victi, atque damnati; S. Auguilinus ea Epist. q. subiungat: res abat adbuc plenarium uni De Uae Ecclesiae Coueilium: deducit absolute; ergo ex Augustini mente licet a Papa ad Concilium provocare; sed nec minori parato.
ismo laborat ipse Cypriani Vindex, dum ex ejusdem Auguini verbis Epist. Ios. ad Donat. cap. a. iterum Imperator alios judices Episcopos dedit apud Arelatem Galliae Cloitatem ;ω ub iuri oesri ad ipsum Imperatorem appellarunt Oc. ex putat, aliquem polis contra Gallicanum Defensore ni ita ar. gumentari; ergo ex Augustini mente licet a Concilio ad Imperatorem appellare. Nam Defensor facile respondebit; vatis
de disparem esse rationem; Epist. 43. scribere Augustinum,
402쪽
quid agendum esset in hypothesi, quod Episcopi Romae non
recte iudicassent; Epist. vero Io I. narrare solum, quid egerint Donatistae post Arelatense iudicium in eos actum: primo loco haberi mentem Augustini; at secundo loco haberi factum Donatistarum ab Augustino relatum : qui non ait, post iudicium Arelatense restasse adhuc judicium Imperatoiaris adeundum, ut inde quispiam ducere posset, & inferre: ergo ex Λugustini mente licet a Concilio ad Imperatorem appellare; sed scribit, Donatistas ab eo iudicio ad Imperatorem appellasse: primo Rutem loco ex hypothesi, quod Romae non hene iudicatum esset, probe dicit Augustinus restasse adhuc Plenarium Concilium, propterea quod a minori ad majus judicium provocara fas est; & iuxta can nem XII. Antiochenum minus Concilium a majore cognosci, iudicarique oportet; Conciliaque priora sepe a poserioribus emendari tradit S. Augustinus lib. 2. de Baptismo cap. g. Neque id fuisset a Papa ad Coucilium appellare , ut peris peram existimat De sensor Gallicanus; sed a Concilio ad Concilium, & a Papa ad Papam; atque, quod aiunt, it rum audiri; tam enim Romano iudicio, quam Arelatensi praefuit Romanus Pontifex illi quidem per se se, isti vero par Legatos. Sic nec arbitror, Defensorem Gallicanum hypothesim Augustini, Ecce putemur omnes Episcopos Oe., dic simulasse; quippe quae adeo manifesta est, ut dissimulari non possit: sed ait, ex ea Augustini hypothesi probe elici , Papaeiudicium ab universali Concilio retractari posse: neque pec. cat, quod ex salso in hypothesi assumto consecutionem eruat absolutam: ex hac enim hypothesi falsa, si Deus non e t
inur, es et adhue omnipotensi an non eruitur consecutio a soluta, & vera, ergo omnipotentia reppositum Deitatis est, non
vinitatis ρ sed quod putet ex ea haberi, semper, & quibuscunque in causis Papae judicium a Concilio reformari
IV. Variae S. Rugusini hypotbeser adducuntur, O expenduntur. Tam ipse, quam Io: Dunr Scotur evticantur
QUantum autem ad duas alias S. Augustini lirpotheses, quae hic adducuntur a vindice; primum alo, Augustinum primo loco ex lib. I. de Baptismo cap. r. deisi i B b b promto Diuitiaco by Corale
403쪽
promto loqui magis absolute, quam hypothetice: quia quam. vis particula si serumque nota sit hypothesis, condition lisque conjunctio, non tamen semper ita est; & quidem eo Augustini loco aequipollet thesi absolutae r quippe quod dicere ; sicut autem baptinatur, F ab unitate rectiferit, Saera mentum baptismi non amittit; idem est periode, atque die
tur, sicut autem baptizatur ab unitate recedens, vel qui ab ianitate recedit, seu eum ab unitate recedit, Sacramentum baiaptiseni non amiιtit; uti habetur lib. 2. contra Parmen. cap. I . recedent ab Ecclesia baptismum non amittit r quod etiam a
firmandum est de altera parte, quae ibi sequitur; fle etiam ordinatur, si ab tinitate receperit, Sacramentum dandi baptiasmi non amittit; quaeque aequipollet huic; sic etiam ordium ut ab unitate recedens, vel qui ab unitate recedit, seu cum ab unitate recedit, Sacramentum dandi baptismi uon amittit ridque perspicue liquet ex secunda eiusdem sententiae parte, quae ita habet; ficut ergo acceptatur baptismur, quem non posuit amittere, qui ab unitate discessit; sic acceptandus es bapti potur , quem dedit ille , qui Sacramentum dandi , eum disce deret, non amiserat: ubi Augustinus, qui supra dixerat; si ab unitate recesserit; hic ait, qui ab unitate discessis; fie eum discederet: quod idem habet lib. 2. de Baptismo cap. q. seriis
hens: baptismum Chrisi fie dari posse ab eis, qui foras exie.
runt ; quemadmodum amitti non potuit , eum foras mirent praesertim quod supra lib. I. de Baptismo cap. I. praemiserat; Sacramentum baptismi es, quod babet, qui baptizatur; ω Sacramentum dandi baptismi es, quod babet, qui ordina- ur. Sicut autem baptinatur ωα Deinde sive in hypothesi loquatur ibi Augustinus , sive absolute; non propterea ejus lententia est, solos Diaconos, ct Praesbyteros baptismum dare posse; sed solos ordinatos esse baptismi ordinarior Ministros , nempe Episcopos, & Praesbyteros, vel etiam ut illis temporibus Diaconos; quos ostendit non amittere ius dandi haptismi, cum ad Haereticos, aut Schismaticos transfugiunt; quemadmodum baptizatus, si fiat Haereticus, vel Schismaticus, Sacramentum baptismi non amittit. Quocirca nec aliud in. nuit etiam Io: Scotus in A. dist. s. q. I., cum de S. Cypri no dicit: ratio enim sua non valet, scilicet quod quis uo.
habet, non potes dare ἰ quia baptinant non dat grata am, sed Sacramentum; ω illud habet in virtute, quia babel ordinem r
404쪽
ntpote qui non loquitur in hypothesi Donatianorum. Ex
altera vero hypothesi lib. I. de Baptismo cap. 34. , qua Augustinus ostendit; F mali bonos in unitate eontaminant, nul Lm jam Eeriesiam inveniri: quod etiam scribit lib. a. cap. 6.fi ergo lati communione malorum pereunt furii, jam Eeele a temporibus Cypriani periit. . . Si autem erat Eeclina, mbilisse mali bonis in una eommunione potuerunt: le lib. g. cap. a. F temporibus Capriani perdidit Eccle am malorum communio, noκ babent si suae communioni originem; AE aurem nou pe didit, non habent praei nix aliquam defest onem r Certum est, neminem iure argumentari, Ecclesiam Christi contam nari posse, iecirco quod de re sit, quae neque est, nequo esse potest. Multae enim, & diversae sunt hypotheses; aliae, quantum quidem ad rem nostram attinet, de re, quae laneu non est, tamen potest esse; aliae vero de re, quae nullo modo unquam esse potest: id autem , quod absolute egi
non potest; facta etiam hypothesi de eo, non proinde fit, ut ipsum esse possit absolute; sed si posset esse, hypothesis
ostendit secuturum id, quod sequitur ex iis, quae absolute esse possunt: ut si Mundus non est factus, neque Sol factus
est: aut si non est Deus, nec etiam Mundus extat. Non Ita vero in hypothesi eorum, quae contingunt, possuntque
esse, de non esse; ut est illa hypothesis superior: Ecce pum temus illas Episcopos, qui Roma judicarunt, non bonos sed ees fuisse: nam etsi revera Episcopi illi boni iudices fuerunt,
tamen potuerunt esse mali: ecquis enim erit, qui illos in caussa meri facti, quamquam inter eos esset Romanus Epiis scopus, errare non potuisse velit asseverare in hypothesi igitur quod errassent, ait Augustinus, ressabat adhuc plen νium universa Eccle a Concilium; quod profecto nedum non est inconveniens, sed & non semel factum. Praeterea praeis sens haec hypothesis si mali bonos Oe. cum alteri oppositae sit copulata, habeatque ita: δε enim mali bonor in unitate , contaminant, nNIlam jam Eccle am, mi foriaretur, oel ipse prianus ιnvenit: fi autem mali bonos in unitate non macuis Iant , nullam causam separationir sacrilegus Donatisa proponite aequipollet illi, quod idem Augustinus dixerat antea lib. I. cap. I. necesse es, ut unum cicatur ex duobus , ara periisse jam tum Ecclesiam ratium communione maculatam; aut non obelo cuiquam in unitate permanenti aliena etiam nota
405쪽
peeeata r & lib. 2. cap. se tantaminabat C prianum serilegium Schismaticormn ς an non contaminabat i in contaminabat; jam tunc periit Ecclesia ἰ non erat, unde propagaremivir Is autem
nou c utam nubat; quomodo scelere alieno possunt in unitate
contamι nari tunc cenιes ρ si sibi atir Dcrι legio non possunt; quare ergo vos separastis p , vel quod scripserat lib. I. cap. 6. si nostra Idistentia de baptismo vera eri, omnes cre., si autem tefra sententia de baptismo vera est, Cyprsanat Oe. At eum idem Epist. 32. al. I o. ad Severinum de Donatistis scribit: se vera erimina objecusent Collegis suis, majores eorum, qui sebi a fecerunt, ipse obtinuu)ent caussism suam apud Ecclesiam transmarinam: quis est, qui ex hac hypothesi jure argumen tali non poisit; ergo ex Augustino Donatistae caussam obtinere potuerunt apud Ecclesiam transmarinam eo quod hypothesis sit de re, quae esse potuit; illa vero, quae impons bilium est , fingi quidem potest, sed nunquam esse ullo modo: ut illa quoque lib. I. de Baptismo cap. I 8., ubi de S. Cypriano tradit, a caeteris diversa sentientibus in quaestione baptismi Haereticorum separata communione non se dis . iunxisset; ω si se ille separalliet ; quam multι sequerentur pquantum sibi nomen inter bominer faceret quanto latius Cyprι anistae , quam Donatisa vocarentur P vel altera lib. a. ad Bonifacium contra duas Epist. Pelag. c. 3. Sed si, quod absit, ita tune fuisset de Caelestio, vel Pelagιο an Romana Ecclesia judiea. rum , ut illa eorum dogmata, quae in ipsis, O cum ipsis Papa Iu.
noeentius damnaverat, approbanda , ω tenenda pronunciarentur ;eκ boc potius esset praevaricationis nota Romanιν Clericis inuis
, V. Gusdem Augustini locus, quo tradit Plenaria Concilia priora saepe a posterioribus emendari ,
OUamobrem si Gallicanus Defensor hypotheticum Augustini, vel potius quod Augustino attingitur, systema somniasset; eadem prorsus scripsisset ; quae in huius
Augustiniani loci tractatione ab eo exarata legimus. Quoniam cum tria ipse ponat; quorum duo recte sunt constitu.
ta, & Augustinum eo loco agere de Plenario Concilio; &pet illud nonnisi Nicaenum indigitari; tertium vero improbatur FDipiti rod by Corale
406쪽
hatur, quaestionem nempe de Haereticorum baptismo ne ab ipso quidem Cypriano, ejusque Collegis adlaphoram cre. ditam fuisse, quod superioribus disputationibus explosum est; minime in angustum redigi potest authoritate S. Augustini lib. a. de Baptismo cap. 3. , ubi docet Concilia Regi
num , ω Provinetarum plenariorum Conciliorum auctoritati,
qua stant ex universo orbe Cbrisiano sine ultis ambagibus e dere r ipsaque Plenaria saepe priora a posterioribus emendari pperinde quasi existimaverit Augustinus, plenarium Concilium errare posse; ob idque frustra a Papa ad Concilium fieri provocationem: nam Augustinus ibi loquitur de Conciliis Plenariis, & Universalibus non illis, quae ab universa Ecclesia recipiuntur; sed quae quum pro universo Orbe indicta fuissent, ipsis postmodum aliquid de suit, quo minus ab uniis versa Ecclesia susciperentur ; ideoque nec Oecumenica dici,ac esse potuerunt, ut Sardi cense, Sirmiense, Mediolanense, Ariminense, & consimilia. Idque est, quod ipse scribit lib. g.
contra Maximinum Arianum Episcopum cap. Iq. in Nicaeno Concilio firmatum; in Ariminens Haereticorum frauis de tentatum, ut labefactaretur; sed alibi scilicet in Synodo Constantinopolitana I. magis confirmatum fuisse. Quomodo enim per plenaria saepe priora a posterioribur emendara Augustinus intelligere potuit Concilia vere Oecumenica; s tuo tempore non nisi unum Nicaenuin secundum Latinos, Afros,& Occidentales, ut alias ostensum est ad num. XXVII. cap. I. etiam authoritate S. Innocentii Papae pro Oecum nico habebatur Quippe Arelatense I. dictum eli a nemine unquam antiquorum pro Oecumenico reputatum; & si quoque fuisset, aut nihil in eo per Nicaenum sui sise emendatum; aut si quicquam eius emendatum a Nicaeno legeremus; non propterea dici posset ab Augustino Plenar/a saepe priora α. posterioribus emendari, cum semel tantummodo factum suis. set. Conctantinopolitanti in I. etiam Augullini tempore non. dum a Latinis, & Astis receptum fuerat 1 eo quod ei Latinorum, Afrorum interfuisset nemo; non inullaque statuis.set, quae istis non probabantur: deinde illud non emendavit, sed confirmavit Nicae mini Concilium; & si emendasset etiam, illud idem dici posset, quod est uictum de Nicaeno, si correxisset Arelatense I., tante ili id seri posse negavit S. Leo Magnus Epiit. 33. ad Pulcher iam Augustam de ambitu
407쪽
tatem Patrum Nicaenorum CCCXVIII. eam esse, et arae etiamfmulto plures aliud, quam illi, statuere decernerent; in nulla reverentia sit habendum , quicquid a praeri torum fuerit eous rutione diversum: quod & habet Epist. 62. ad Maximum Episcopum Antiochenum; lisque verbis infringit decreta duo. rum Conciliorum Oecumenicorum Constantinopolitani I., &Chalcedonensis adversus canonem UI. Nicaenum edita de primo loco post Romanum Pontificem Constantinopolitano Antistiti tribuendo. Praeterea si Augustinus de Conciliis vel Oecumenicis loqueretur, Intelligendus esset, priora a post rioribur emendari quantum ad res non fidem, aut ius, sed
disciplinam, & facta spectantes; de quibus ait S. Thomas Quolib. IX. art. Io. in sententiis, qua ad partieularia facta pertinent; ut cum ahitur de Possessionibus, de Criminibus, vel de hujusmodi; psis bile es judicium Ecclesiae errare propter falsos tesses: De sententiis vero ad disciplinam attinentibus legi possunt, quae retuli ad num. II. Propos. IV. Theor. v I. de Romanis Pontificibus: idque etiam facile hauritur ex ipsius Augustini verbis, quae eo loco subjungit: quam aliquo
experimento rerum aperitur, quod clausum erat, ω convinciis tur, quod Ioebair experimentum autem factorum est, atque disciplinae; non fidei, quae rerum non apparentium argu
mentum est: quapropter cum praemiserit, per Concilia licere reprehendi, F quid in eir forte a veritate deviatum est: agit ibi de Episcopis per Concilia ad rectum tramitem revocan. dis, si quando deviarent; ac de veratare, quae vel in fide relucet; vel in disciplina, factisque reperitur. v I. GaIlieanua Defensor ex parte rejicitur, ω ex parte adi probatur . S. Augusini pronuntiatum de traditione Apo. stolica quomodo exponendum mFx cap. vero 4. libri a. S. Augustini de Baptismo praeis
postere quidem, & cum errore Gallicanus Defensor palis marem probationem se deprehendisse iactat ad inficiandum irresormabile Romani Pontificis iudicium, & ad astruendam summam oecumenici Concilii in fidei, & disciplinae qua stionibus potestatem: sed non ait EeeIesiae Catholicae eoncoris dissimam auctoritatem esse cincilium Plenarium p verum ex
408쪽
Augustini verbIs elici dicit, & Cyprianum, & ipsum A
gustinum cessuros fuisse Ecelesie Carbolicae eoncordissimae auctoritati Coneilio Plenario, sive conjunctim sumas, si ve disiunctim, quod haud multum interest; nam Concilium plenarium Oecumenicum refert Ecclesiae Catholicae aut horitatem, & si non e converis; siquidem Oecumenicum Concilium nil aliud est, quam Ecclesia Catholica congregata ad res delibera das: quae pluribus in locis ab Augustino distinguuntur; ut
lib. r. de Baptismo cap. I 8. nam illis tempstrιbus antegaeam
Plenarii Coueilii sententia, quid in hac re sentiendum ess et, totius Melesa consen o con masset oee. r & lib. ct cap. I. Quantum potuimur pro universitate Carbolicae consensionis, a que Concilii, in cujus unitate si tanquam pia membra manis serunt. . . Nox ergo de baptfini simplic rate ubique cognoscemdam consuetudinem universae Ecclesiae etiam Concatiir IIniversm Iibus roboratam tenenter ωe. Erat enim Cyprianus cessurus ei Ecclesiae authoritati, qua Augustinus, aliique suo tempore haptismi Haereticorum propugnatores firmati erant; hi a tem firmati erant univeUAE Eccle ae eoneordissima aut boνitate per Concilium plenarium totius Orbis χlidata; huic igitur Ecclesiae aut horitati per Concilium plenarium ilidatae erat Cyprianus cessurus: erat & cessurus consuetudini umversali, seu Ecclesiae Catholicae concordissimae aut horitati sine Concilio , si ea extasset; verum haec cum concordissima non existaret, repugnantibus universis Afris, & fere omnibus Orien talibus, ut pluries declaratum est; minus recte scri hitur, apertissime Augustinum consuetudinem designare, cui Cypri nus tandem aliquando cessisset, illis verbis: quanto citius ipse eum Concilio Provinciae suae tinives Orbir auctoritati par facta veritate cessisset: quia id manifeste confutant illa patefacta veritate, quae secundum Augustinum per psenarium Concilium fieri debebat; & ea, quae antea scripserat cap. l. eiusdem libri I., eum Petrux illud faciens a Paulo poserrore corrigitur, ω pacis, atque Mnitatis vinculo evsoritur ad marisorium provetitur ; quanto facilius, O fortius, quod per unia versa Eeelesia natura si malum ea, vel unius Episcopi au-rboritati, vel unitis novinciae Concitis praeferendum es. Et quamquam Augustini opinio fuit; quod universa tenet E clina, nee Concitiis insiturum, fed femper retentum es ἰ nox us autharitate M lotica tradatum recti me credi: tame o
409쪽
nuta v r perspicacissimus noverat id a pluribus inficiari pos.
e et ut quemadmodum quaedam sunt, quae ab Apollo lis tradita est e noscuntur, nec universa tenet Ecclesia, veluti sunt Agapes, & abstinentia a sanguine, & tuffocato; ita qua dam esse posse, quae universa teneat Ecclesia, nec Conciliis instituta fuerint, & nihilominus ab Apostolis non esse tradita sicut videtur, quod ipse scribit de Peccatorum meritis ' & remissione cap. 24. Optime Punici Chrsiana baptiis sinum ipsum nibit aliud quam fututem, O Sacramentum Corporis Christi nihil aliud quam ollam vocant. Unde nisi ex an . iqua, ut eκisimo, Ur ex Mosolica traditione, qua Ecclesiae Ebrini insitum tenent, praeter baptismum, ω pariscιpatιonem Dominica mensae non solum ad Regnum Dei , sed nec ad fala. rem, ω vitam aeternam posse quemquam bominum pervens re radiecit, tunc universae Eccletiae aut horitati uene dubio eredi; se veritas eliquata, O declarata per plenarium Concilium sol datur. Cui respondent ea, quae idem lib. I. de Baptismo cap. I. profert super totius Ecclesiae consensione in Haeretiis corum baptismo comprobando ; donee plenario totius orbis Concilio , quod faluberrime sentiebatur ; remotis dubitationibus firmaretur : S lib. s. cap. 22. nullo modo praeferenda sunt a
versus totius Ecclesiae Cat bolicae consensionem . . . donec aliquau.
do in Domini voluntate per plenarium Concilium licet ps muLtor annos, quid esset rectiur, eluceret: ut & lib. o. cap. I. audeo tamen dicere, eum aliter se inde de Sebi uticis . oel
Haereticis, quam posea veritas prodidit, non ex mea, sed e κυuiversa Ecclesiae sentent ι a plenarii Coucilis auctoritate robois rata, atque Armata. At Augustinus Haereticorum baptismum hac potissimum ratione adversus Donatistas vindicavit, quod
ab apostolis traditur sit existimatus ; idque propterea quod universa teneret Ecclesia, non quod a Concilio plenario constitutum esset: ita profecto ; sed iecirco quod contra Donati stas Schismaticos, qui plenarium illud Concilium vel non agnoscebant, vel exsufflabant, disputabat : verum eum de S. Cypriano disserit, quem ex eius Epistolis sciebat sensisse eam Haereticorum baptismi approbandi consuetudinem non esse Apostolicam, sed humanam traditionem, ad plenarium Concilium se consert. Postea sive Cyprianus cessurus esset Ecclesiae Catholicae concordissimae aut horitati, sive plenario Concilio secundum Augustinuita; nihil conticitur pro summa
410쪽
Romani Pontificis authoritate; cum semper Augustinus viis deatur sentire, pluris facturum fuisse Cyprianum author ita. tem, roburque totius Ecclesiae, & plenarii Concilii, quam Romani Pontificis potestatem. Quaerendum est igitur, qua de causa id scripserit Augustinus, quod videbitur infra num.
VII. Ωuasio de Haereticorum baptismo neque tempore S. Cypriani , neque a Stepbano Papa declarata es - ΕΑ autem quaestio de Haereticorum baptismate eliquata, eis Gelarata fuit non tempore Cypriani, neque a Stephano Papa, ut hoc loco profertur; sed muliopost ab illis Episcopis, quibus ius est declarandarum rerum ad Ecclesia. sticam disciplinam pertinentium. Si enim primo diutius per orbis Terrarum Regiones multis hine, atque bine disputationibus, o Collationibur Episcoporum pertractari debuit ipsa quaestio, antequam ad plenarium Concilium perduceretur, secundum mentem Augustini loco paulo ante memorato lib. a. de Baptismo cap. 4. , quo pacto id fieri potuit sub Stephano , & Cypriano, sub quibus mota afferitur si Stephani Sedes parum durasse scribitur; & Cyprianus paulo post Maris tyrio coronatur & quomodo a Stephano, si S. Augustinus eodem libro cap. 8. de S. Cypriano scribit: sed quia non existiterant, ni qus ei consuerudinem opponerent; defensiones auistem ipsius conjhetudinis non tales afferrent, quibus sila talis anima moveretur : nolust vir gravismur rationes suas es non verat ... sed tamen non victas veraci quidem, sed tamen nomdum sertae consuetudini cedere. . . sed in tam obscura quaeis stione turbatur, O ubique intuens universalem, robusamque consuetudinem eoarctarer se; ω prece, O intentione mentis ad
Deum, ut quod posea plenario Concilio visum est, id oerum esse perspiceret, ω doceret y cum antea cap. I. dixisset: p
sea vero dum inter multor eκ utraque parte tractatur, ω quaeritur; non solum inventa es veritas. .. pos Cypriam . quidem passonem Oc.r M lib. I. cap. I 8. Cum enim ... tantae virturis Episcopus aliud de Baptismo arbitraretur, quam erat inquia sita diligenter Oeritas Armatura ; nullique eius Collegκ, quamis vis liquido nondum maniferiatum, id tamen tenerent ,c.: cap.