장음표시 사용
191쪽
Hrar adissisiam, ora autem re essis fir ad saturem. Quod nostri Pontifices corde non discrediderint, subita corum prodit resipiscentia ; Iiberius sanctissima in memoria quieuit; Petrus, di Marcellinus martyrio sunt coronati, hic quidem amplius ex Synodo Sinuessana iustificatur ab haeresi, siquide
ea non renuisset de Pontifice haeretico iudicare, quod iura non vetant ; Marceli ino autem dixit: Prima sedes a nemine is uritur . non ergo in haeresim ille inciderat.
Siluestrum II. & Gregorium VII. Simoniacos accusint, vi inghetas, Necromanticos, S perditissimorum, qui cum fidei
sanitate non constent morum; Sed ille nimia mathemathices doctrina apud vulgus ignaru admirationi, famam huiurmodi comparauit; quam a Iteri nimia sanctitas, & districtio in Henrici I U. Imperatoris cilonem licentiam. Catholici omnes rosancto venerantur, quem ad eius non exiguam laudemoli Haeretici impetunt, pro uno pseudocardinale Bennone, qui Gregorio infensus turpissimc dixit calliimunt dignum patella operculum etiam a suis Sanctum vituperari Pontificem. Aemulorum detur potentiae, quod furens Imperator nequenter repererit, qui secum Pontificem innocentissimum execra-
si Ita prorsus Ludovicus Bauarus habuit, inter caeteros, Marsilium,& ΟIam,qui Ioannem XXII. vigcsin.umtcrtium Ioa-nem foeminam inscrunt in pluribus fidei redarguerent aduersantein. Eorum nihil substitit. Ab Ecclesia nunquam damnatur, laudabili venerandus memoria Sanctissimus N strae olivetanae Congregationis Pater,qui eam primo nascentem, Apostolicis amantissime suscepit in ulnis. Rumor diffamatus specialiter fuit, Ioanncm quandoq; haesiitasse, pluribus Scripturarum, & Patrum testimonijs adduetum, beatificane visione perfuerentur Sanctorum animae, ante diein iudicij; rem examinandam Theologis ccleberrimis demandasse ; Monitum a Principibus, ct Collegio Cardinalium destitisse; pridie obitus sui protestatum, secum Ecclesia Catholica, in eo
192쪽
praesertim sentire. Super haec magni ficauerunt hostes structuras. Dixerunt quidam pertinaciter Ioannem id afirmasse,. quod Beati a Dei facie usque ad diem nouissimum exularent. Caluinus insuper eum retulit animae ademisse immortalitate.
Alij per Galliae Regem, & Parisienses coactum haeresim abiurare. Unusquisq; prout initarunt odia, tuba persenuit; Sed inter haec maxima laus, impijs unis fuisse inuisum. sa Etiam Eugenius IV. est reprobatus; sed unde ab insolentia Basileen sium Schismaticorum . Benedictus XIII. de Ioannes XXIII. in Constantiensi, sthismati nugis, quam haeresis sunt damnati. Nicolaus III. c. exijt, de verborum significat.
iii 5. CR R. I set vM, ait, flerfectissima in docusspaupertatem, omnem abdicantem v m. tum in communi, tum in paniculari .
Ioannes XXII.de verb. sign.extra ad conditionem Canonum, ait esse haereticum affirmare , CHRIstula nisil unquam interris
passis α ρυρυj. nec in particulari, nec in communi. Uter e rat Neuter. Secundum enim aliud, & aliud tempus locuti sunt de Cilici ετ o, qui aliqua lo absolutissimam docuerit paupertatem, Ioculos aliquando admiserit. 63 In Innocentios demum tertium, & octauum iactitant, ille, quod dixerit c. per venerab. qui fit. sint legit. de lege veteri :Euodisi decernitur, in tes umento noxa debear obseruari. Equidem,non ad literam, sed eo modo quo my steria legis antiquς, aliquid figurabant in noua; alter, quod quibusiam Borealibus permiserit populis sine vino sicrificium celebrari. Quid faceret Si Regionis intemperie vinum inibi,nec produci posiset, nec asseruari Θ Minus malum elegit, ut una speeie sacramenti saltem non carerent, qui altera destituebantur. Hi se me Romani Pontifices sunt, qui malignantium subiere censuram, ab Haereticis pleriq; de haeresi condemnati. Nil mirum ; sacra est verificanda sententia: Sed ct in via stubus ambulans cum im unisus sis, omnes uuisos asimat. Eccl. I o. Is
non sapit, qui secum non desipit. 6 Superest, quod innuebamus, de Symacho,& Petro, qui r
193쪽
ISo . De sas. EmDr. Pont. O.5 1. tionem reddidere Concilio, alter de fide sua, alter de ingressi ad Cornelium; nam videntur sponte se subiecisse Pambus congregatis, quatenus parati essent rcferre indu poenam, si de culpa fuissent conuicti, & cecidis ient caussa. Non posse Papam seipsum Concilijs sub ijccre, ut virtutem eis deserat se obligandi ,& cogendi, concedet quilibet , animaduertens tantam celsitudinem Romanorum Pontificum
esse de iure Diuino,quod homini non licet infringere; neq; fas esse in seriori a superiori tribunali eius caussam subducere a Cuisitur Deo soli sint caussae Pontificis Maximi reseruatae, illi infert iniuriam, quicunq; ad humanum iudicium eas discutiendas protraxerit. Apparet prima fronte insolitum, quod non possit, sicut , di caeteri Papa etiam suo priuilegio renunciare. Sed non prohibetur se abdicare papa tu, qui sibi personaliter inest;prohibetur quidem fraudare pi iuilegia ipsius pa-patus, qualis est superioritas, ad quamcunque potestatem in terra; supposita enim cessione iuris papalis, cedens remaneret simul Papa, superior, & inscrior, respectu eiusdem Concilij;Hinc referendus, ut Caput, hinc postponendus ex subiectione caeteris mcbris. Itaq; vel penitus caput abscindi necessum est, aut si sua in sede sit permansurum, artubus superemineat reliquis. Ita comparandus videtur Cn Risri Vicarius ad quas,cunq; inferiores Ecclesiasticas potestates in iurisdictione mo- .rali, quemadmodum Deus se habeat ad secundas caussas in actione naturali; qui, esto alterutrum possit creaturas a naturaIi subiectione eximere,nihil tamen sus mei dominationi potest subtrahere: Fadetis enim es, esse V m negare non petem a.Timoth. a. Similiter Papaelicebit subditas ab inuicem eximere potestates, nunquam tamen a subicctione soluere aliquid a Deo papa tui subiectum , cuiusmodi este monstrauimus Ecclesiam uniuersam,& gcnerale Concilium. Hinc ne credas eos Pontifices si qui sunt, qui coram Concilio suas caussas dixerint voluisse illicite Pontificiae Maiectati detrahere, eam subdendo humano iudicio , cum potius ,
194쪽
ex abundantis quodam iustitiae signo fecerint,ostensiuri se non
expauescere, de impositis criminibus examinatis, quos innocens conscientia fecerat confidentes. Sic de Domino in Iobi persona dicitur: Si costemnis Hire iudicium cum feruo mea. Iob.3 r. Venite, se arguise me. Isai . Et ipse Saluator Iudaeo rum se sistit in medio clamans: Euis ex vobis arguet me depec cato e Ioan. 8. Non aliter Greg. incisi quis r. q. 7. fatur: Si
oris nos seper hoc redarguere voluerit, vel extra auctoritatem facere nos censenderit, veniat at Sedem AZUoluam, is ibi anteeanfessionem B. Petri, mecum iuste disceptet, quatenus unus ibi ex
nobis fuscipiar forentiam suam. Sic Petrus rationem reddidit multitudini de tuo ingressu ad Cornelium Gentilem; eodem Gregorio explicantu,in c. Petrus a.q.7. Petros parestatem re endi aeceperat, se tamen idem a Volo um stramus, querimo nia contra eum facta, cur ad Genus infra et, non ex potestate scis, qua poser dicere: O ei Pasoxem suum non accusent, nee reprehendant, sed ex auctoritate omina virturis, qua Gentiles acceperans Spiritum Sanctum,respondit dices: Eaudem gratiam, quam nobis, dedit eis Dominur, m. Habeas hinc quid respondeas ad excerpta ex c. Mandatis, c. audiuimus a. q. I. & ex ε.
Synodo sub Symmacho ; ubi narrantur caussas suas discutere in Concilijs Sixtus,& Leo III. Leo IV. & Symmachus. Et ad aliorum consimilia gesta, qui Sanctissimos Praedecessores in humilitate, ac innocentia sint imitati. Tantum superest Apostolico culmini plaudere, quod neque ordinario, neq; ex incrudenti generali Ecclesiae Concilio unquam subhcitur. PVERONIS TOM. r. M a CA-
195쪽
Qua certitudine, & fide signatus in indiuiduo Ponti
Max. credatur in Ecclesia verus D. Petri successor.
nctam Ee Hesiam conuat nonfui e sinepotectare necessaria relictam. Ecile su ta pro inrema eulta fidelium ab initis mandi, non indiguisse Hispalinare. 3 D. Perra, ct occesaribos facta est suprema in Ecclesia Cilicis ret aresso. 4 An ficus credendum est nunquam defuturum in Ecclesia Ponti cium, ita guli acclamari Pontifices Maximi sint recipiendi. s Rationes dubisanae,propane negatrua. 6 Necessu ar ex aduersopro parre a rmandi, O qaasionis'γυ-
Ad examinandam fidei naturam proposita voear quassio. 8 A asse renarisalis fidei rarionem dedignatur humanam. 9 Ineuidenrra propriam in reqώi .m in obiecto Dra Diuina. I o AoaGurfide ensus quomodo ιutior sensibus reisuis. xi Rfltantuν Manichaei, est Abailardas fidem neganter rificiesre
Ia Nil tamen incompossibilessent de obiecto eodem fidei, atq; s --ria in eodem ιnuri . II Duplex ramen, G non idem futurus est semper Uo ista nil cus pra merium euidens, ct Dei per obscurum.1 Iipsum gam nau de ipsa reuelatione, qua eu formalitas obiecti sirit quoddistincto assensu haberi queat e scura, ct euidenter. DE REGUL. ARISTOCR. II DO
196쪽
Cv.VII. Vt credatur his Pont. Petri sucres Io
i s Deber ramen Dei obiectum euidentiam e edibιlitatis ρυβferre. 16 tabia fides ab electione dependes praeumm exposcis i.dicium pra-
r7 Euid attendendum in proponente rem inauditam ad credendum, ct parisimὼm requiri atteritionem miraculorum. I 8 Res comprobaruν Sanctorum exemplis. I9 cinctituris Inme. de hoc eodem in c. cum ex iniuncta de Haret. ct inribitara ratio, quia repugnat dari miraculam in atresa. risuemfas. ao Deus esset Vse sedaminpermirarere seductionem sua insaearisne praemiam Fre miraculam. 2I Ordinarium etiam concursum denegar Deus miraculis sum in ιjs in sal talis resimoniam concinnatis. Exempla de Caluiana, ct Lvihero. 22 an reneretur Deus coneurrere ad abusum miraculi in confirmoriunm falsi, quia ipse inde in promisi fer per alique patrare. 23 Casus his offenditur omnino impossibilis. a Si miraeulum pro re tapesse assere , nastaseveras et tuta credF-bilitatis euidentia. as Miraculum verumst,quod comprobat in stibiliterpropemionem
a 6 diua obseruanda pro fecernendis miraculis veris ab anarra ibas. a 7 Alia pro eodem iudicio coniectura. 28 In reuelationem Dιuinam res omnis credenda resoluitur. 29 Reuelatio Diuina alia proprie ex parte obiecti, alia magιν improprie in Atare atione priηcνῶν .so Habitus ipse sitis, neq; es lora rario formalis obiectisa, neq; illius
complementum. 3I Haretici in quibus consontiunt cxm Catholicis, non habent cammune mortuum reuelationis Diumae. 3 a Diuina reuelatio en formatitas obiecti fidei, quamuis reuelata rei adueniat extνinsecus.
33 ἰηsantia tu evstum, quod reuelatio non M unisua ad fidei
197쪽
34 Aliter νeuelatio Diuina obiectum Theoluia specifico lis re fidei. 33 Inse sciens regula ect ad discernendum inter Cancla ones de fis . o Theologicas, obseruario numpraemisia de fide uniuersalis r vel anicularis. 36 Non θαι credenda de fide, qua evlicantur contineri fiam vi
37 Inter assensem faeri, o Theologicam ιιών tertias medius. 38 Gare omnia contenta frmaliter in obiecto reuelato, immedian reuelata ι habenda, o G fide. 39 Duliciter aliquid reuelaturiormaliter in alio, vel ranquam pars
rotius rasiectivi, vestanquam flara totius emientialis. o Passiones virtuatiter in reuelato obiecto colentae non retinent adsidebo per Ecce am de Didiem incipiant retietarismaliter. 4I Reuelatio is obiecta Dei es debet immediata ex parte rei reuela. a. vo. ex Deo semper immediarepero reuelante. 42 Per Prophetas reuel ι credenda Deus x AZouolica quoq; Carhedra eariis Diuina reuelario prodit. 43 Decernis Ecessa, non ram quoad submoriam credendorum n inter reuelando, quam circa modum, declarando quo olim frig
re latum obscure. nouam non aduenis reuelationem.
- Ecusa quorsum aliqώando in suis definitioni us adbiberi rationes . An ut de trionis, ct fidei fundamensa. 4s Fidei principia sent indemanorabilia per disa m. 46 Idem de quocunq; reuiariarum rerum a ense. 67 Connexso μινemorum, qua si in humano discus incertior tu
quam 'ciar a eiscendum Uesm fidei in concissione. 8 Ad quidlns ira theologicus iscursus, si non ad ostendendas res fidei. 49 Diuina reuelationi repugnat ussarenus sebes falsum. o Contrarrum non de sent , qui Ue αδ s Deum p ι δεῖσι , se
si os adiis in Deo es idi m fastere, atq; mentiri. a Omne mendacium esse turpe, eo quod in se genere sit ex Hirtas is malis.
198쪽
Cap. VII. Vt credatur his PonLPetri succes. I .
33 Si Dreples tessis praesumitur non meruishmult a longius abesse debet mendacium a Deo nussius induo. HEMomoLo incarnata veritas Patris finxeris Discipulis se l/ngius ire. 3 7 Reuelatio rerum credendaνώm obscure nosis in parabolis ; sed re
16 SLPatram consantia in Herenda veraeitate Dei.
s et Idipsum in Scripturis Diuinis habetur euidenter expressam. I T Am perpete Cnos rus Dominus fundasse sibi regnum I innotuit;Sacrosanctam nimirum Ecclesiam; de venis illius
rigatam, lotam, & foecundatam. Perpetem itidem de consequio illi potestatem moderatricem non denegasse; sine qua, neq; pagus, neq; familia diu potis est consistere. In Coelum proinde ad Patris dexteram remeantem, visibilem Principem super Rempublicam constituisse; quam inuisibili influxu erat ipse semper inde recturus. Frustra etenim hic praescribuntur leges, ubi metuendus non adstet Iudex: Unitas inde politica commendatur casui, atq; fortunae, si quandoq; sensibile Caput desideretur,a quo membra cuncta contineantur in ordine, ut ideo, nec Synagoga vetus, accepto Diuinitus Principe caruerit, statim ac Synaitis legibus fuerit informata. 1 Esto sensibilis haec suprema potestas no semper fuerit aperte, ac euidenter necessaria in Ecclesia,pro Congregatorum interno cultu fidelium ; ab Abel, & initio Mundi, usq; ad finem seculi indesinenter permansura; quae enim soliun communicabat in fide, & fine, Ritibus, aut sensibilibus Sacramentis nullis addicta, exlex; quidni potuerit consistere etiam Acephala ξNon per hoc aliqualem Sacrae Politiae Principatum, in capita saltem familiarum primogenita consequentem, ab ipso nascente Mundo non supra agnouimus. 3 Petro igitur Apostolo contigit, super Collegas, & uniuersam Ecclesiam, Diuino munere, eleuari Monarcham. Succensores porro huic debitos, ip2sq; in Romana duntaxat Cathe- PUERONIS TOM. a. .lsa,
199쪽
dra, abunde, quantum arbitramur, fuit ostensum; Quorum sint partes, fidelium coetum in fide, ac moribus usquequaque pascere, iustitia pariter,atq; doctrina. Nemini propterea, siue singularium,sive multitudini subiectos,aut subijcibiles; a quibus, quod omnis regula credendorum indubie procedat, priuilegio hinc fidei indefectibilis communitos; non minus, a
dissimus nos, qua sibi priuato credunt, quam unanimiter; ut
de Apostolica publice Cathedra alios etiam erudiunt, atque
6 Ex ijs omnibus haesitandi omnino nullus relictus est locus, quin supremus aliquis, quocunq; tempore, in Romana Ecclesia, sessurus sit Pontifex ; quem niuersi terrae fines adorent, oraculum fidei,Coeliq; interpretem. Sed nunquid necessario fide diuina credam, hunc signatum; puta S. D. N. VRBANvM VIII. quem diu uniuersae Ecclesiae bono Deus seruet incolumen eum esse, cui Custis ri vices. & Petri successio fuerint commissae, & non potius adhuc ansa ambigendi supersit, de successione, & electione legitima Qui sciam ego, quod eligentium fuerint canoni Eata suffragia Quod subiectum fuerit tantae capax dignitatis Quod fidei, vel baptismalis characteris defectu membrum extra corpus fuerit Ecclesiae, qui ab Ecclesia profertur concorditer venerandus in Capite λ Adorat quidem illum , latemur, fidelium uniuersitas; sed quanta de eodem certitudineὸ Non utiq; maiori, sit dictum , quam per humanam fidem, quae in huiusmodi haerens, & dubia , fallaciae nunquam non relinquit locum; neutiquam vero per fidem diuinam; cum exploratum apud omnes sit,quae sunt Diuina certissima fide tenenda, Ecclesiam sibi met ipsam nequire credenda statuere, a Coeli intcrprere suo Capite Pont. MaX., independenter; Neq; hanc auctoritatem ab ijs ovibus posse auspicari; quae, quotquot sunt univcrsae, ab eius auctoritate proculdubio dependent. Qui eam designauimus praecedenter veram Ecclesiam, quae Pontificis Maximi partibus adhaerescit; si modo eum duntaxat deputaueriinus Pontificcna
200쪽
Cap. VII. Vt credatur bis Pont. Petribuces. Ira
Maximum, quem uniuersa Ecclesia recipiat,& sequatur; Rem totam, quis non videat prorsum confundimus, atq; in labyrintho circulariter implexi, dum ad idem recurrimus, sub omnium plane oculis oberramus.s At ex opposito;si humanae tantum certitudine fidei contenti, Ecclesiae Summis pro tempore Pastoribus, non exclusa penitus formidine, adherescamus; Quomodo nobis agendum postmodum in ijs, quae eorundem decreto inconcussa fide diuina credenda traduntur An poterit quidquam firmi fundari super auctoritate nutanteὸ An humana fides inconstans,Diuinae poterit esse basis Ecce quantus dissicultatis Euripus. Lupum prosecto tenemus auribus, in incertitudine delibe randi utrinq; periculo territi. Hinc enim,si sola morali,& natur iis ordinis certitudine, singulares Pontifices Maximos veros confitemur; corruat horum auctoritas in definiendis, de
fide Diuina ab Ecclesia credendis, necesse est. Inde vero, si ipsos singulares Pontifices fide insuper supernaturali credamus ; cum nulla de ijs haberi videatur Diuina reuelatio peculiaris,nisi quatenus Ecclesiae authorizantur consensu pacifico, semel admisso, posse Ecclesiam sibi ipsi, credendum fide Diauina , statuere huiusmodi articulum; Quod homo hice verus sit Cuxisti Vicarius; Quid ni etiam poterit in caeteris esse sibimet regula credendorum Immo de facta erit, ex illo peris antiquo proloquio: Quidquid est caussa caussciest etiam causisa caussati; Subinde Decreta Pontificum, eo tantum erunt fise tura infallibilia, quod his fidem adhibendam iubeat Ecclesia, quippe maioris proculdubio auctoritatis, & infallibilitatis; ni Regula sallit Philosophorum: pre ter quod Unum quo D tale,
Quaestionis igitur dissicultate simul, ac maiestate deposcet ab ovo gemino quod aiunt) rem non pigeat redordiri; quaesit Natura obiccti fidei, extra quod fide credatur humana tenus , atq; fallibili, qudcunq; eliciat a mentibus nostris asscnsum, exactissime praesignando. Institutuin quantum arbitror PUERONIS TOM. a. profi-