Institutionum de Regularium aristocratia authore D. Dominico Puerone Cremonensi, congregationis S. Mariae Montis Oliueti Abb. generali tomus primus quartus, .. Tomus secundus. In quo de mystico ipsius coelo empireo, pontifice opt. maximo, grauiores c

301쪽

& quaterni quandoq; dimissi: cum tamen Apostolorum statu girreprehensibilis omnino sit cen sendus. QPterum non male Chrysostomus dixit ho m. I7. ad pop.

Et Basilius in serm.ascetico de abdicatione rerum,& perfectio. ne spirituali ad illud Mail. II. Venue ad me omnes, ctc. Vocari' nos, inquit, ad Monacharum vitam a Domino: generalia nanq; saluator ipse prima posuit mona stices fundamenta ι quatenus tria vota consuluit , religionis essentialia, eaq; seruanda dedit contendentibus ad perlectionis apicem ibi: Si vispemc As esse vade, vende omnis Ma habes, o sequere me. Ibi vult venire Oct me abneger femulsum, o tostat crucem luam, or seq.atur me. Quibus verbis, non modo paupertatis,& obedientiae votum cxpresse significatur; sed etiam c libatus includi vir; Non .n. sequitur Ci Rrs Tu M, qui per carnis oblectamenta vestigia figens, vitam immaculato calle non transit, sicut ille, persimilis Angelis, transij t. 7 Opportune salutis nostrae studiosus Magister Consilia fa-Iubria ibi adiecit, ubi res videbatur magis concussa labascere. Contendentibus ad perfectionem potiora remouenda erant impedimenta, quae animos magis consueuerunt remorari: cuiusmodi tria potissimu recensentur; seculi scilicet fluxus Amor; dum terrenarum opum solicitudo mentes, ceu viscus tenaX, illigatas agglutinat; ne pennas expediant, altius ad caelestiacuo laturas. Hinc de inuitatis ad opiparam illam coenam, cui coelorum regnum in Evangelio simile perhibetur, aliqui terrena possessione detenti, ut non accederent excusationem prO- tulerunt huiusmodi: emi;or ιdeo non ossam venire. Quasi impossibile videretur, terreni praedij curam habere, simulque coelestem coenam degustare. Carnalia itidem blandimenta ab itinere persectionis cum maximopere habeant auocare: diuisus est . n. teste Apostolo, qui cum uxore est; solicitus hinc quomodo Deo placeat, inde quomodo coniugi: alij propterea ab eadem coena sic se excusauerunt: Uxorem dum, O ι eo DE REGUL. ARISTOCR. Non

302쪽

non passum venire. Scilicet retinaculum grande inuenerant, qui nuptiarum praepediti celebritate, alienam, quantumuis splendidam , aspernarentur coenam . Solutae demum voluntatis libertas assuetae magis alijs iuga seruitutis imponere, qua pati, aditum obstruit ad perfectionem : siquidem in malum pronum arbitrium, non aliam nouit prolem parere,quam peccatum, si relinquatur infraene: ut ideo cum per inobedientiae desidiam ut S. P. BAN Eoi crus inquit in prologo a Deo pri. mitus homo recesserit; nisi per obedientiae laborem ad eundem

redire non detur. quamobrem ad Euangelicum illud conuiuium non accessertint, qui alienis, non vero proprijs delectabantur iugis, ita caussantes: Iuga boum emi eo probare stu , Cy rreo non possum venrre: Merito; nam ad perfectionis metam bos prior praecedens peruenit, quam bubulcus: & ideo rosiue rugum meum seu er vos inquit perfectionis Magister , volens nos potius iuga perpeti,quam imponere. Tria igitur per .fectionis impedimenta, contrariae virtutis professione debuerunt amoueri: atq; ita voluntarie assumptum studium Paupertatis nudos Ci Risaei At lethas colluctanti hosti reddit lubriciores ; ne qua apprehendi possint,& detineri: Carnales item sirenes obsidentes,in quo nauigamus, mundi salum, quae demergunt blandit ijs soporatos, iurataCastimonia vincit: atq; tandem Obedientia Nauarcho vni sapienti exhibita, secure,&quiete connauigantes perducit ad portum sedentes, in unum

omnis itineris curam exoneranteS.

Religionem ita in generali CHRis rus instituit, ut substantialibus, & primis orditam filis, telam relinqueret, multipliciter Sanctis Institutoribus Ord inum, atq; Coenobiarchis texendam, diuerso, omniq; illustri opere variegandam. Neq; is,l cim doctrina id praestitit, docens homines, & shadens statum huiusnodi ut eligerent, tanquam optimum ad consequendam persectionem; sed insuper necessariam potestatem huic instituto seruando, ac dirigendo non praetermisit: si . n. vi saepius ex Cicerone relatum est, neq; societas, neq; domus vlla diu po-PVERONIS TOII. a. T terit.

303쪽

terit absq; potestate consistere, cui obtemperet, & in quam o

dinctur ; sane religionem voventium coetus non erat hac potestate dcstituendus, quae confusioni m tollens, ordine cuncta

disponeret. Fecit aulcm Dominus Religionibus potcstatem, cum dixit: abneger omen sum. Quod perinde fuit,ac dixisset voluntatis propriae quodcunq; deponat arbitrium, alii se regendum committat in quem suae libertatis ius omne traff-dat. Et quia non modo praesentes, sed etiam absentes, futuis rosq; in qualibet dissuretia temporis vocabat ad obediendum,

non solum sibi, sed & superioribus, quos quandocunq; pro se

erat constituturus, imponens homi ncs super capita nostra; id. circo adiecit indeterminato modo, ac tempore absolute: Ets Audierunt silubre monitu per omnia tempora, Spiritu Samo ducti , piissimi Religiosorum ordinum sundatores, qui Δ-luti hominum quaqua vers una prospicientes, tria illa religi nis vota varijs adiectis roborarunt institutis; tum diuerso h minum genio, tum alio,alioq; praestituto fini accommodis. Et quamuis non repugnaret simplex religionis status nihil adiungens ultra tria vota essentialia: de facto tamen nullus adhucis fuit, praesertim apud Coenobitas: sed varijs Regulis,& Constitutionibus ita religiosi ordines inter se differunt; ut sancta inde Ecclesia circumdata varietate affulgeat, omnigena seminaria colens, virtutum pulchritudinem agri secum habeat apprime feracis,versicolores egerminantis flores, in candentibus. iiiiis, atris violis, caeruleis, mixtis discoloribus, aut leucophaeatis, non magis indumentorum genera,quam peculiarium professiones virtutum Religiosas familias inter se se distinguant. Vacantem Mariam alis contemplationis sequuntur hi, optimae adhaeretes parit: operosae Marthae alij comministrant, in Animarum salute curanda soli citi. Eorum rursus;alij silcntio eminent; alij clausura; qui psali nodijs, & precibus; qui labore manuum; quiqi abstinentia sunt admirabiles. Ex alteris quoq; non omnes studio insistunt eidem, in operibus Miseri-

304쪽

aordiae proximo impendedis: sunt qui doceant; qui ministrent languentibus; qui captiuos redimanti m Orphanos recollia gant; quatenus Sanctae nihil Eceleia defit eorum, quae, di a- deles possint in disciplinis virtutum cxcolere, di infidclibus

piam admirationem suscitare. Io Has omnes in particulari determinatas, quoad certu finem,&vivendi modum religiones Romanus Pontiis solus instituit;seu approbat institutas; ita ut instituatur in irritum quodcunq; religiose vivendi genus, cui Apostolici aut horitas non ad ijciat firmitatem. Iam igitur primam habes Pontificis Empyrei potestatem super Aristocratias regularium, alia sue eorum Respublicos, quoad natiuitatis primordia r ne sine ipso in lucem prodeant, cuius complexu, & influxu semper deinceps indigent conservari. at Et quamuis solo Episcoporum consensu videatur antiquitus potuisse religiosos ordines innovari: ex concessione tamen id Summi erat Pontificis: nam grauiores caussae;sue ad fidem pertinentes; siue ad mores; cuiusmodi una est religionis innovatio, non aliunde habent determinari. Simile est quod de hominibus Sanctorum Catalogo adscribendis, olim Episcopis in propriis Dioecesibus fuit regulare, cum tamen nemini reuocetur in dubium id Apostolicae Sedis iudiciores ruari. Ia Propterea,dum magis caute res fuit Ecclesiastica disponenda, Innocentius decreuit in cap. vlt. de Religiosis domibus

ferunt reustramus. In quibus Iuribus, esto Pontifices adhibuerint verbum prohibemur, ea tamen prohibitio stinui est irrit ONIS TOM. a. T a tio,

305쪽

asta Des1'. pyr. Pont. O. s. ' hio, iuxta glossam in dictoc unico de Religiosis domibus in Averbo processerunt, dum subdit defacto; hoc est, non iure; de sic exponit verbum illud reunamus ibidem; scilicet nulla esse

declaramus, ac de medio tollimus. Ita etiam D. Thomas in . dist. I 8. q. r. art. a. quaestiunc.3. incorp ad 3. Et re vera,si vota

eorum qui professi fui flent in eiusmodi religionibus fuissent

valida, non erant sic de facili reuocanda ; neq; adfuisset poena conueniens dissolutioni votorum , cum illi potuissent cogi ad profitcdum in religione alia exapprobatis. In lino Clem. viai ca. in Religiosis domibus declaratur Beguinas non fuisse religiosas vere; quia non profitebantur in Religione approbata; nccnon extra uag. Sancta Rom. eodem tit. Quidquid a simili ficta sub nomine Religionis actum est, nullius momenti, aut firmitatis suisse decernitur. In qua extrauaganti Io. XXII. renouat Gregorij, & Innocenti; decretum aduersus nouae Religionis auth reS.s Id quod oliuetanae familiae nostrae illustria no minim v, atq; canoni Eatae probitatis reddit natalia; dum sub id icporis inciderunt, quo, nouiter datu ,acerrime custodiebatur decretum de Religionum nouitate repelle da: Idem mei nihilominus Ponta Max Ioannes xxii. libentissime non duxit non excipere,&approbare Olivetanae Monastices recus in Italia exortum germen, postquam accurata circumspectione , diligentiq; examine sanctissimam vitae rationem cognouit ex Patribus, inde ad se Auenionem vocatis. Sed insuper rem, adhuc circumspectius

cognoscendam , Aretino Dioeces o commisit, quo duplum testimonium darent oliuetani progenitores de spiritu, quo erant a Pati, Diuino. Verum nihil maius desiderandum fuit; quandoquncm ipsa per se Coelorum intemerata Regina Episcopo suos filios commendauit: normam, insignia, vestes, &nomen eadem proponens, satis ostendit, subnascentem monasticum ordinem tanto futurum decori, & exemplo in Ecclesia Dei ri ut conduceret pro eo nuperum statutum infringere de Religione noua minus instituenda. DE REGUM ARISTO CR. Po

306쪽

I Poterit ne, ais, Pontificiae menti in Religiosis ordinibus approbandis error irrepere; ita ut aliquando falli contingat,tan-

tuam sanctum, & Ecclesiae utilem approbando ordinem, qui uperstitiosus , malus, & pernicialis Catholicae conuersationi existatὸ Absit. de infallibili iudicio supremi Pastoris Ecclesiastici plura in superioribus disputauimus. Huc facit praesertim quod pro constanti habuimus, in grauioribus caussis de fide,& moribus, neutiquam posse de Apostolica Sede proficisci errorem. Porro, sicut in canoni Eatione Sanctorum firmiter credunt fideles, indeceptibile esse iudicium Pontificis Maximi: quia de cultu agitur uniuersialiter Ecclesiae omni proposito; quod certe ad mores Ecclesia insigniter pertinet: ita pariter de approbatione Religiosi Instituti credi oportet, esse i ndeceptibilein Summi Pastoris sententiam:de re siquidem agitur,

non minus uniuersalis Ecclesiae mores attingenti; eo. n. ipso,

quod religiosus aliquis ordo approbatur, facultas concedi intelligitur cuicunq; ,& omni fideli, ad eum vitae statum transeundi; qui, si irreligiosus,& criminosus esset, daretur in Ecclesia immunis iniquitati locus : immo nemo prohiberetur fidelium a Catholicis moribus ad damnabilem vitam transire. 1s Neq; te existimes lassicictem ad inuenisse disparitatem in eo, quod nemini liceat Summorum Pontificum sententiam retractare praedetessorum suorum de Apotheosi Samnorum; secus vero contigisse non semel, ut Religiosi ordines, per plures Pontifices Maximos approbati, qui etiam in sanctitate dudum proccsIerant, atq; floruerant, damnati tandem fiat, & aboliti: Nulla inquam disparitas intercedit; neq; . n. religiosum institutum, semel ab Apostolica Sede approbatum, damnabile est unquam per succedentes Summos Potifices: esto saepius extincti sint ordines Religiosorum, qui, vel non expresse fuerant approbati; sed quadam permissione, & conniventia processerant, antequam perspectius examinarentur: vel si quidem ap- probati expresse fuissent; adeo tamen a primaeva institutione deflexerant, ut reprobatum postea non fuerit, quod Sanctae PVERONIS TOM. a. T 3 quon-

307쪽

quondam instituebatur; sed solum quod abuses irrepserat, &corruptelae, peruertctes ordinem: aut deniq; fieri potest,ut per Summos Pontifices mandetur religiosum aliquem ordinem, Olim approbatum, extingui, sic ferentibus conditionibus temporum, in quibus iam minus expediat talu viuendi genus,alias opportunum. nectamc qui abolet ordinem approbatum,pra deccssoris approbantis sententiam redarguit, ted tantummodo suo sicculo minus opportunum reputat, quod aliquado c cedit sapicnter receptum.

i5 Sicut .n Religiosorum hominum politiae ab Ecclesiastico Monarcha in institutione dependent ; ita in destructione ciusdem nutui subiacent: utrobiq; tamen non nisi grauissima circumspectione proceditur; rebus examinatis ad apicem:in hoc potissimum, ubi de antiqvadis praedecetarum priuilegijs agitur , piae caussae fauentibus; & de inferenda iniuria familijs, a Sanctis Patribus institutis, longaq; seruorum Dei serie illustratis. Ncq; ab Apostolica Sede humanae prudentiae considium repellitur,ne quid inconsulto deliberetur; quamuis inerranter Diuina sapientia assistens, grauia huiusnodi Christianae Reipublicae negotia peragat. I 6 Approbata per Apostolicum Monarcham R egularium Republica aliqua, simul facultas edicitur cuilibct in ca profitendi, camq; vitae rationcm vovendi. Sed hic pariter Pontificia potestas aliquid habct; tribuit nanq; solemnitatem votis, quae in omnibus iure Rcligionibus intelliguntur esse solemnia;eius

nimirum naturae, ut matrimonium dirimant ratum, ante contractum; & inhabilem reddant ad coutrahendum deinceps. Et quamuis votorum solemnitalcm non esse religiosis statui es. 1entialem declarauerit satis Greg. xm. in bulla cui est initium

Ascendenre Donrano, Oc. Vbi scholares, & coadiutores forna

ti in Societate usu Religiosi veri dicuntur; cum tamen nihil solemniter voveant: peculiare tamen hoc est, & fortasse huius inclytae Societatis unicum. Caeterum antehac nunquam agnitus est religiosus ordo, qui absq; solamnium votorum emis- DE REGUA ARISTO R. sione

308쪽

fione susti peretur. Illud quidem verum est a Romano Pontifice processisse omnem votorum selemnitate, vi habetur cap. unico de voto in 6. ibi: Voti solemnisas Dia Ecelsa eon Biρώ- plane inuenta eR. Nimirum a solo Pontifice, qui Ecclesiae praeest in caput. 18 Vota huiusmodi proprie idem Romanus Praestes uniuersalis acceptat: In quo aliam adnotes Regularium subiectionem ad eundem Ecclesiae Sanctis Monarcham. Res innotescet paucis: nihil . n. est aliud in approbato Religioso ordine profiteri, quam proprij corporis, inuno & voluntatis potestatem,ac dominium omne a se abdicare,ingenitamq; exuere Iibertatem,ut Richardus ait in dist. 28. ar. T. q. a.&3. Eui s Iemne voram

emittit, das .ely dominium sver se ips-m, O anir se sub alterias prie state. Propterea, cum Religiose professio traditionem includat cum votis; nam sine traditione no est dominium acquirere , l. traditionibus. C. De Pactis, traditio vero nulla sine acceptatione subsistat, neque dici possit quis alteri tradidisse, quod acceptatum non fuit, i.nec ambigi. C. de Donationibus, quis dubitet aliquem deberi acceptatorem de leti sese religionis obsequioὰ Insuper, cum deditio haec Deo fiat, sitq; ex hac parte contractus profitentis Diuinus; abs dubio incompetens acceptator erit quiuis alius ab ipso Deo, vel ab eo, quem pro se ipse statuerit. Deus autem ipse immediate per se acceptare

non consueuit: siue quia minus tantam deceat maiestatem ad cotrahendum cum homine inclinari, ut accipiat impersectum, ac participatum dominium;quale illud esset,quod in huiusmodi contractu a creatura exhiberetur Deo: siue quia per talem acceptationem traditus, sua voluntate, dominioq; priuatus, sui curam alteri prorsus comittit ; Deus autem ordinaria lege

neminem suseipit immediate regendum; ncq; sensibili conuersationi nostrae id esset proportionatum: reliquum igitur est,ut fidelis domus Dei dispensator Cuxis ri Vicarius, qui in terris est super omnem rem Dei praepositus, ipse pro Deo acceptet

profitentium Vota.

309쪽

I9 Vertim, quia nec ipse Maximus Pontifex ubiq; locorum

adesse valet, aut sufficere; ut traditiones acceptet, quae in dies per uniuersum terrarum orbem fiunt a deuouentibus se se Religioni; Congrue id muneris Superioribus Religionum relinquit; ut in singulis pro approbatis consuetudinibus ad regu larem habitum, ac prosestionem sibi asciscant alumnos: illos tamc nomine Potificis Maximi acceptare satis osteditur , quod eorundem non sit deinceps professionem dissolucre, aut in votis dispensare, sed omnis de professione quaestio subnascens ad Apostolicum sit deferenda Tribunalicui ius pactum est,& dominium super eum , qui professionem omisit i etsi in manibus, non Pontificis Maximi, sed Regularis Superioris. Sumus itaq; ab emistis solemnibus votis gens Apostolicae

potestati dominatiuae subiccta; sicut . n. generale cst,quod traditionibus, & acceptationibus reruin acquirantur dominia, l.

traditionibus C. de Pactis; l. nec ambigi. C. eodem; ita in hoc vero contractu, quo profitens sui a se abdicat potestatem, ut mancipctur Dei obsequio; isq; qui pro Deo stat recipit traditionem, statim vendicabitur huic domi nati ua potcstas. Io Magni sunt huius dominatiuae potestatis cffcctus; per eam siquidem valet Pontifex Maximus,vel alius quilibet Pr latus, qui cius nomine intelligatur praeesse , iubere sub obligatione mortalis reatus, quidquid regulae non supergroditur fines , secundum quam religiosus promisit; non modo in his, quae pertinent ad immediatam votorum materiam ; cci etiam in alijs quibuscunq; , quomodolibet conducentibus ad votorum obseruantiam, ac univcrsae regulae inuiolationem, salua semper prudenti aestimatione de rei quantitate: certum m. est ex nimia rei leuitate, quae in quolibet genere a lethali culpa cxcusat, praeceptuin circa obseruatias Regulares, a Superiore egrediens, sub mortali non illaqueare reatu. Sicut. n. furtum ex natura sua,& de se intelligitur semper mortiferum crimen nihilominus ita materiei paruitate potest cxtenuari, Ut plui quam venialis noxa non icputctur; ita Religiosorum triobe- DE LEGUL. AE ISTOC R. die n.

310쪽

dientia generaliter quidem de graui, & lethi fero crimine audit ; suam tamen & ipsa patietur exceptionem, in re mlilli , &materia parui pendenda. i Datur hoc etiam dominatiuae potestati Summi l ontincis, eiusq; nomine praesidentis cuiuslibet super Regulatcs, ut in ancipiti, sit eius sententia potior. querimoniae cessent , disputationes sileant, si mcdo quod iussiim fuerit, ita palam non reuincatur aduersari pier ati; ut Pontificiam subterfugiat potestatem, quae in aedificationem data est, minime vero in destructione Religiosi, & Ecclesiastici corporis. Caeterum ubi aper ta, &euidens malitia non appareat, ad nutum superioris,qua. qualibet, sub obedientiae iugo flectenda ccrvix. Audi Bernardum lib. de praecepto, & dispensatione. Permecta, inquit, obe

dientsa legem nescit, terminis non arctatur, Neq; conten ιa angu-

njs pro iionis, largiori fertur voluntate in latitudinem chariar sis ct ad omne quod iniungitur seontaneo vigore liberalis, ala

crisq; an mi modum non cons derans, is infinitum ιxtenditur . Ex

Sanctissimo Parente id hauserat BE NEDic To , qui nil magis

quam Monachorum obed entiam indiscretam ,& caecam suadens, inter caetera habet c. I. Regulae r Propter fruitium Sanctum, quod professi sunt, mox ut aliquid imperarum fueris a ma tore, ac si Druinitus rueretur, meram pati nesciunι in faciendor de quibus Domrnus arorι , in auditu asνυ obediuit mihi; o idem dicit Doctoribus: θει ves audis me audit in Non licet igitur

hiscere Monacho aduersus Summi Pontificis, aliorumq; superiorum, quos eius nomine patiatur, honestum mandatum , devotis ac regula ; aut horum persectiori obseruatione ; etiam si in contrariam opinionem feratur animus, existimans quod praecipitur, nec ad regulam facere, neq; intra cius limites contineri. Quorsum de praecepti aequitate altercari, pergerc rationibus argutari; si quo modo iugum obedientiae queat excutere,aut portare solum pro libitoὸ Sane animi haec habenda est nota rebellis, d pactis non stetur; si quod semel dcposuit

affatim, quis denuo voluntatis reposcat arbitrium. PUERONIS TOM. a. Sin