Institutionum de Regularium aristocratia authore D. Dominico Puerone Cremonensi, congregationis S. Mariae Montis Oliueti Abb. generali tomus primus quartus, .. Tomus secundus. In quo de mystico ipsius coelo empireo, pontifice opt. maximo, grauiores c

발행: 1633년

분량: 543페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

adhuc verisis limitationem dicemus, quam dispensationem, aut translationem obedietiae, quatenus quae duplex antea erat, simplex deinceps remanet ad solum Pontificem. II De votorum tam solemnium, quam simplicium commutatione superfluum est superaddere ostensa siquidem dispensandi quod longe maius est potestate, insertur a maiori ad mianus etiam commutandi : Hanc commutationem dicere possumus quadratenus intercedere, quando ex Pontificio indulto, Religiosus asperioris obseruantiae ad Regulam transitat Iaxiorem : esto .n. substantialia vota paria ubiq; sint in Religionibus singulis;permultum tamen interest quoad circumstantias, modumq; ea custodiendi, inter Benedicti nam puta Regulam,& Franciscanam . Immo potestas haec votorum commutati.

ua, tanquam leuius quid,solet etiam Praelatis aliquibus Regu- Iaribus a Summo Pontifice impartiri; argumento quod siu in ipso plenissima; quandoquidem alteri nemo dat, quod non

habet.

1 Amplissimus hic Apostolici Empyrei complexus, quo Regularium Aristocratia nostra, nec non generis cuiusuis eoru dein Respublica continetur, cuius potestate, participata immmediate, a suis Magistratibus regitur, ac gubernatur, hinc ex Dominatiua potestate procedit, quae per traditionem profitentium solemniter Religionem consurgit, qui se ut Deo dedant, eius Vicario tradunt in terris; inde ex latissima iurisdictione, quae Pontifici Maximo inest duplex, respectu eorum, qui in Religione Diuinis mancipantur obsequijs: hi .n. cum iure Diuino sint laicae pote statis inlinunes, ne omnino Vagen tur exleges in his quae ciuilis,& temporalis sunt fori, subij-ciendi erunt Custis ri Vicario, qui virtute Diuina qua regnat, utrumq; immediate in ipsos Principem agat, spiritualem, ac temporalem. Quod visi lucidius innotescat,& Apostolici nostri Empyrei magis super Regulares statuatur authoritas; nec non horum clarescat nobilitas, qui tanto loli Monarchae subijciuntur in terris, ad huc superest aljcienduin, quomodo

DE REGUL. ARISTO R. tem

332쪽

temporale dominium Sedem Apostolicam non indeceat; super certas prouincias praesertim nam hoc malignius calumniari videntur haeretici & exinde multo certius habendum erit, super Religiosos viros temporalem dominationem non prohiberi ei, qui hac alicubi gaudet in Laicos. Et vice reris laico Principi ostendemus nulligenam competere in spiritualibus potestatem. Demum ius Diuinum de Ecclesiastica Immunitate, maiori quam Scholarum sit diligentia , dc suauitate prosequemur.

Romano Pontifici non esse indecens utile,& actuale dominium super certas Prouincias in temporalibus.

Iuas Secalarium Principum se inuan is obsequium

S. Ecclesia deuoueotium,eum primum conuene en-

ι ur ad Euangelicam fidem.

4 Mechiildis, Normannorum fratrum, se aliorum Prisci'marga Aponooeam Sedem munificentia .s Eννεres extremὸ de Constantiniana donatione opinantium. 6 Papam vn ues orbis Dominum imprudenter asierunt m 3MEF. ertur pro hac epinione Doctoν Angelicus. 8 D.Thoma locus explicatur lib.'de Eeom. Prisc. c. I 6.9 Altera ad eundem rextum explicatio additur. I o O ueritur no potuisse in D.Thoma incidere mente relatasentcua. PVERONIS TOM. a. II - .

333쪽

II de habeat.Sommus Pontifex opum olendorem , seu dum

D. Berna sum.

Ia Donationem factam Ecclesia a Constantino, alij commentitiais dicunt, al, ino scissam, vel irritam. Is Vnde tantus Hareruorum liuor in Eccle Elea bona. a euam insulia vervatem donationis ConBaminiasa aliquiis

eientur .

I 6 Non licere ricam Ct Ris Ti,ct Ecclesiasticis 3 oralia possidere, ex quibos scripturιs conren aut uinetici. II CH R I s T v M Dominum non tradidi s mquiunt Vicariosust,quo ιμ- δε caruis, actuale dominium lcmporalium, μυωm fodi te Ratem, aut habitώale dominium trad disset. I 8 Iude obura a Principibus bona non debui e Pontifices recipere . exemplo Saluatoris,' solorum. 19 Sectis videretur Ecclesia variata eadem non permosisse, temporalem dominationem indepta.

riam incomparibilia iudicantαν. a I magis id verseari in nouo Testamento Acra Nicolaus Pria a sud Ethnicas, Sacrorum. O murorum Magistrato discretus, O rario prohibιιών ex difficultate recte persoluendi munus wrumq; Sacerdor in a/q; Regni antis sis. a GDῶν, tum bellica, tam ciuilis fractatio Secularium Principum propria, maxime indecora Sacerdotuus. a I Regnum Caeloum traditum Pontis Maximo, non ergo terrenum,

334쪽

a aE.li aliquanis dimisi a Domino mendicatam, alias om se calis, ct citarsis. so tirim oblata recipiebant Rabilia bona temporalia; sed μν non Drasolymis. 3 i Eaudem esse Ecclesiassicam Rem ublicam diuitem, atq; inopem, exemplo, se scripturis firmatur. 31 Vinea , ct Columba simio uo adbibem Euhsa ad hoe, inire

33 Refellitur quadri Lealtis opponebatur in vereri GP amore. 3 Aule, ct aa scrip/am legem ijdem sacri ρυμοβον, atq; ρυ-phanis: quodiem cratium a tui rarιonem Nabreta Samaeisti subduxissent, Dominus improbauis. 3 s Discrimen inire Ecclesam,se Synagogam; quia vitiam, hae Regnum Sacerdotalesnt Vpellata. 36 T emporalium Regno Ecclesias ustrum tessimonium datur ex Apo

Arparet Porifex vero ab Imperatoris solo nomine abctineret. 38 Apud Ethnicos non insuetum, τι Sacerduibus commendaretur Regnum.

39 Temporalium Regnum μοιias iuuat spiritualium promorionem, quam impediar; Sanctiq; om defuere Messa duata Pontifices

o citra sanguinis e stiorem possunt a Sacerdoti s tepor aliasceditra tractari. 4I Spiritualium, O tempWalium regna minime ex opposito dividantur, ira is unius costatio cessationem excludat alterius.1 π Τ T primum infidelitatis tenebras, i terrenorum Dynari V starum mentibus, lux Euangelica dispulit;sacra hi vaticinia contuentes , quibus Ecclesiae, Regum mamilla lactandae, a gens, & regnum, quod non seruisset destinabatur perire; certatim Principes gloriosissimum sunt arbitrati, ad Apostolicum solium, sua i erta, di sceptra proijcere. Qui, in antiquo PUERONIS TOM. a. X domi-

335쪽

dominatu mundi, praecedinant: Procidebanι seniores ante Aderiem in thronM, π adorabant visentem inscia euorum; semittebant caronoseas ante thronum, dicentes: Dignus es Domine Deus nostr accipere gloriam, es honorem, in virtutemquia tacreasn omora, ct propter volansatem tuam erant, ct crea asunt. Apoc. q.

a Constantinus praecipuus , agnoscens Romanorum Imporium, quo poticbatur, subdendum lapidi illi, sine manibus abscisso, qui proruens, in Regnorum colossium impegit. Dan. a. illud S. Ecclesiae, in manu Sylvestri Papae, renuntiauit; notandis hic, licet prolixioribus, verbis c. Constantinus dist. 96. Verinsificalis apex Dan vruscat, sed mula, quam terre Bris Impe νdignitas, gloria, O ροιetia decoretar:ecce sam Aalatium nostrum, cy Mam Romanam urbem, omoes Italia , seu regissem Occiden- atium pyeurnc-s, loca, ciuitates , rasto Beatissima PontificinaEro Sylvestro, iureoli Papa,costradimus atq; retinquimura, ct ab eo, ct inti oribus eius, μιν hanc Diualem noctra,ct ρ ρ maticum con surum, decernimus dis enenda asgae iuri Sancta Raraena Ecclesia cencedimus permansura. Vnde congruum ems eximus, ne fixum Imperium, Cr Regnipo satem in Occiden/tibas transferri regionibus, ct in Ettamina prouinciae τιims loco nemo Ciu ta/em aedificare i o ne ram istis consita ι Imperium; quoniam , ubi P incFasus Sacerdotum, or Chris saua Lecigionis Caput, ab Imperatore Carlegi, conPitatam es; iustum nou eII, utilLe Imperator tcrrenus habeat poIestatem. Hae vero omnia, queis Dem mundi, ιίblata, cu rauconcessa permanere deum:-mus, oria Quam ab Ecclesia dotem, Barbaris postmodum Romam,& Italiam populantibus, ereptam, diuq;, iniqua possessione,

detentam, Arithpertus pius restituit Longobardorum i cx, religionis stimulo tactus, Aliorum tyrannidem detestatus,qui dudum Ecclesiasticum occuparat Imperium, Ioanni UI 1.P.M. Rauennatem Hexarcatum resignans, cuius nomine Ventcbat, vi ferunt, quidquid Apenninum montem inter, & Padum, a DE REGUL. AEI SI OCR. Pla-

336쪽

Cap.X. Rom. Ponti Rite domn.aliculi tempor. Placentinis finibus in agro Ticinensi, usq; ad Venetorum pa-

Iudes, & Adriaticum mare coercebatur;Insuper & Alpes Cottias addidit, Liguriam usq; ad Galliarum fines comprehedentes. Luitprandus, & duo sequentes Longobardi Reges attributionem eandem firmarui; donec quartus ab Arithperto iniquus insurgens Aistulphuso Ecclesiasticam pacem ante diuexare non desijt, quam Hexarcatu potitus, a Carolo Magno debellaretur; qui Stephano II. P.M. omnia recuperauit,a quo fuerat, in Ecclesiae Sanctae defensionem, accitus. Sed Desiderio Longobardorum ultimo Rege, contra datam fidem, loca eadem inuadente; idem Carolus Longobardicum nomen penitus, in Italia, deleuit; donationes antiquas,&iterato defen. fas, non modo Apostolicae Sedi restituens; sed munificentius augens; Adriano Pontifici obtulit, cum Spoletano, & Ben uentano Ducatu, quidquid, ut scribitur, Lucam inter, & Pa mam, Luuam, & Nicaeam Vari concluditur. Sequacibus Imperatoribus confirmantibus; Ludovico praesertim, cui factum idcirco cognomentum Pij; cuius amplillima concessionis legitur serma dist. 63. c. Ego Ludovicus.

'Mechiildis deinceps Religiosissima Comitissa, Henrici Imperatoris exercitum timens, Liguriam, & Tustiam, Prouincias,Gregorio PP.S R. E.deuotissime obtulit,anno MLXXIX.& moriens, Apostolorum Principi Patrimonium fecit, quidquid a S. Quirico agri Senensis,usq;ad Ceperanum,mari clauditur, & Apennino. Vtramq; Siciliam,Graeculis erepta m,& Barbaris, Normanni Tancrediades fratres, Romanae deuouerunt Ecclesiae; a qua primum Rogerio, cum Regali titulo, est attributa in faetidum.

Ultro plures alij Reges iuri Apostolico sic se submisere fideles:

Merciorum, Anglorum, &Saxonum Occidentalium, gloriabundi de fascibus ad Pontificios pedes proiectis. 3 Malign s hostis tantam Ecclesiae gloriam non tulit a quanimis; sed, ab inferorum portis, rabidum furiarum emisit ag.

men, quae, nouerint quat uniuisse nunquam praeuabituras; de- P LEONIS TO M. a. X a spe-

337쪽

sperato tamen Marte confiigant: Noua non parcit maledicto- Mim arma suggerere, quo renioretur saltem, si non detur mergere Nauiculam Petri; scandalorum suctibus inundantibus. De Constantini donatione, undd primo in actuale dominium suprema Pontificis temporalis potestas erupit, decipiuntur, & margine decidunt incedentes extremo; & qui nimio,e va Apostolicam Sedem , religioso Zelo, eam, plusquam Opus iit, euchunt;& qui in eandem maligno inuehuntur liuore. 6 Sunt Catholici, de quibus Gerson aiebat, mirifice Pontificiar dignitati abblandientes, qui, pari lance, CH Rrs TVM,eiu 'IVicarium trutinantes, nihil norunt inter utrunq; discriminis; Sicuti data est uni omnis potestas in Coelo, & in terra ; super Angelos, Beatos,& Damnatos, omnia tradita sunt a Patrecius, qui illum constituit haeredem uniuersorum; ita hic alter, nihilo inferior, authoritatem, & potentiam omnem, suo merito ,&personae dignitate, exhauriat; & non potius Vicaria fruatur potestate, quantum opus sit, ouili Christiano pascendo, limitata. Hi rentur Principes terrenos omnes, aut saltem Christianos, a Vicario C Rrsri , emendicata gerere sceptra; ut veluti non est potestas nisi a Deo; &ex permissione CriRI-sra, qui mundum sibi redemit, singuli dominantur; non aliter Romani Potifices patiantur, precario,regnare actualiter Principes seculi, sibi reseruantes solam habitualem potestatem,cum utranq; iure suo possent repetere: & in hoc fundatas volunt translationes Imperij, & Regnorum institutiones, ac destitutiones, per Summos Pontifices, olim praestitas. Zelus certe non secundum scientiam. Vt nimis contendant, nihil obtinent. Canacti his quadrat Apologus, qui, Vt cornua con sequeretur, amisit etiam aures. Potestatis excessus, quem non lassicienter asserunt, iustum quoq; , & rationabile reddit

suspectum: Arma tenenti, omnia dat, qώi msta negat. LucanuS.

Acgre sentiunt seculariter aliqui dominates ipsam habitualem Potificis potestate in temporalibus, quid si & actualem praedices Qui molli specio vulnus scrutari, & somentis demulcere

DE REGUL. ARISTOCR. habe,

338쪽

haberent, crudeli ferro scalpentes, exulcerant, ut recrudescat. et Assertum his est: Pontifices terrenam dotem non accepisse a Constantino gratuito oblatam, sed recepiste debitam; quasi postliminio reuertentem. Placito huic ita suffiagari videtur Doctor Aquinas Opust. et O. de Regimine Principum ad Regem Cypri ; ut qui doctrinam tanti Doctoris profitentur, &reuerentur; quacunq; expositione desperata, id solum perse.gij habuerint, si supposititium,& spurium opus id D.Thomae

rumsus f pra a ignatis. Sed immerito opusculum illud pro Thomistico non recipitur ; etenim, & inter caetera Angelici Auctoris opuscula semper insertum est, & connumeratum; nec negativa pars probabilitate suadetur aliqua: quin potius,& styli candor, & doctrina ab alijs eiusdem libris non discrepat: Similia nanq; habet, de CHRis τι Regno temporali, 3. P.

8 Non propterea fauent admodum S. Theologi verba contendentibus Constantinum non dedisse, sed reddidisse Romano Pontifici actualis dominij regnum. Manifestat quippe ille

quid sentiat, dicens: Cui de fure debebatur ex causis, ct rationiabas pra assignaris. Superius a uicin nil aliud egerat, quam Custis ii Domini ostendere excellens iuris dominium, qu

modo steterit cum eius inopia, absq; actuali usu facti. inardi, ex his praemissis, nil deduxisse potuit, praeter dominium iuris,& excellens, debitum iam fuisse Sylvestro; ut sit sensus: Constantinum obtulisse dominium facto, cui iamdiu iuris debebatur, ex rationibus praeallegatis 3 quod nimirum Cuxis rus hoc dominium habituale, & iuris possederit,suoq; Vicario dereliquerit. PUERONIS TOM. z. X 3 Alius

339쪽

sas De Pq.Emur. Pont. O. M. s Alius latet sensus in repensatis verbis: Cui ture denbarem videlicet, ex dispositione Diuina, tunc deberi in ceterat Regnum, quia paratum illi fuerat, & adiudicatum ; quo tunc inciperci Ecclcsi a Sancta de praeteritis respirare prcsuris , di in maiestate consurgere; ne ab inde contemptibilis redderctur Imperatoribus; iam ad eius obedientiam accedentibus; quibus sorte aegre ferendum fuisset, abiecto,profugo, ut eo usq; , subesse Pontifici. Debebat quidem Romanum Imperium CBRisri Domini procidere Regno, ut praedixerat Daniel; sed,ant quam deuolueretur, non debebatur, nisi in futurum; Unde citatus S. Doct. habet: Onortuno igi/nν tempore; quasi ante illud intempestiua fuisset oblatio, non ante debita, iure Pontificatus.

io Secus; placuerit tanto Doctori adi udicare debitum Apost

licae Cathedrae, quidquid Impcrator est muneratus tempora .lis actualis dominij:Cedo; an de uniuerso orbe fuerit idipsum debitum, an de sola portione, quam donari contigit ξ Si hoc

dicitur; praeterquam temere dicitur, nulla in scripturis, aut traditionibus Patrum, apparente huiusmodi determinatione; non vincitur quaestio; sed litaremus eidem luto;cum non aliud dicatur, nisi, Diuina institutione fuisse praeordinatum, ut Syl- uester P.M. media humana oblatione Impera toris, opportuno tempore tantundem actualis domini; reciperet, quantum per illum dari decreuisset Omnipotens; Sin vero aliud eligatur, ergo Constantinus, partem restituens,& partem sibi retinens, hactenus fuit Tyrannus; & ipse, & caeteri quicunq; dominantur in orbe, in Ecclesiasticam grassantur Haereditatem , occupant reddenda Ecclesiae omnia; cum tamen aliqua ad Caesaris iura pertineant, ipsi reddenda, Domino pronunciante.

Neq; dixeris a Romano Pontifice Principatus sibi debitos, sponte terrenis Principibus indulgeri, tanquam suis , icar ijs; Nam, prae Iertim de infidelibus dominantibus fallit cuius modi habere Vicarios non est e sententia illius: Veri nihilominus ipsi Domini sunt, quibus obedire sui tenentur subditi DE REGUL. AI SI OCR. NuΩ

340쪽

Nusquam saluabitur quod, in Ecclesia,canit Sedulius: Non er pit mortalia, qui Regna dat Caelinia , Si nato CDxis et O , illico reputes, decidisse Principes a quouis, non solum habituali,sed etiam actuali dominio.

Quod si dicas Dominum IssvM Regna sua singulis permisisse; illorum sunt ergo, quoad actuales functiones,& utile dominium; nec Petro tradidit infimam hanc secti dominati nem . Et vere seniores illi, in Apocalypsi, sponte ponebant

ante thronum coronas nulla vi detractas. II Rem hanc Bernardus declarat: ut . s. a CHRIsro Domino

parta sit Petro, & succedaneis potestas excellens in omnia Regna mundi , fidelium quidem proximε, & excellentia actuali, infidelium autem in aptitudine; at vero actuale infimum dominium nusquam, Diuina immediata institutione, traditum illis; sed per Imperatoris oblationem: Quod indicare visus est supra citat. S. Th. quatenus cessisse aiebat Constantinum, &non restituisse Imperium. Scribit Mellifluus Eugenio lib. a. de Consideratione: Euidriba allia dimisit A solus' qaiahabeo, inquiν, hoc tibi do; suid sua unum δειε, non est auris, neq; amsen κm, cam Vse dicat, argenνum,ct aurum non eu mihi. Si hu-ere contingat; utere: non pro tibi e edHe tem orei sic eris urensilis, quas non v/omi i a quidem, qηoda animι bonum spectar,

nee bo sunt, nee mala; usus tamen horum bonην, abusio mala, solicitudo peior, qua ι νώ 'str. Esto enim, ut, alia quacunq; υ-rione, hac διbi vendices, sed non se tuo iure 3 nec enim illa tibi dare , quod non habuir, petuit; hac dedis , solicissae nem, ut dui, super Ecclesias.nanqaiddominationeme audis imam: Non δε-

nantes in Cleris ,δεδμrmae facti gregis, Petri s. Et clarius alibi ait, Eugenium successisse Petro in Regimine Ecclesiae quod non excludit excellentem potestatem uniuersalem sed in A. cultatum possessione, Constantino .ia Aliquid amplius contenditura Romanae hostibus celsitudinis; nempe Pontifici non deberi Resnum temporale in usu,nec ex vi Caesareae donationis; quam dicunt aliqui fabulosam, so-dUERONIS TOM. a. X laq;

SEARCH

MENU NAVIGATION