장음표시 사용
361쪽
gladFas, ct materialis indis quidem pra Eul a , iri vera, ct ab
Ecelsa mercendus essi se Sacerdotis, hic mititis manu. 6d Laxὸ- no/um Saered iis . a A Cti xi s ri fideli Principe Ecclesiasticarum rerum absit incuria. Impium Donatistarum est Aphorismum: mi. Imper rari eam Eecu 'Huius ille est filius,cuius fouetur gremio;pascitur disciplina; stadio armatur; quem de Pontificia manu recipiens, fit Ecclesiae pugil, cius vovet defensionem. Nunquam lat is pios Principes commendat historia, quicunq; propria auctoritate sequestres inter Sacerdotes, & populum, sacra sarta, tectaq; tuentes, spiritualem Dei cultum,& Ecclesiae Sanciae iura promouerunt. Est in benedictione memoria Regum, David, Ezechiae, Iosaphat, Asae, Iosiae..Ex nostris concelebres extant Constantinus, & Carolus Magni, Theodosius Archa dius, Honorius, Ludovicus Pius. Quibus nostra nil inuidentiecula Caesareum, Catholicum,& Christianissimum suspicientia, Refferentia Zelum, in haeretibus insectandis; proprioq; cruore Caluini,&Lutheri sordibus eluendis, Romana exaltanda fide, per Germaniam, Belgium, & Galliam. 3 Sin mage in strictiori, & propria significatione Ecclesiae no . menclaturam assumpseris; prout iam non dicitur, de fidelium multitudine; sed de hi s, qui inter eos, Diuino cultui consecrati,a Laicis, Ecclesiasticoru nomine distinguntur, & ministrantium in Ordine una est Ecclesiastica Hierarchia; hoc est quod quaeritur; Adsit ne laicis Principibus in hac Sacrorum Ecclesia potestas; Potestas, inquam,Ecclesiastica spiritualis, politicum
eranscendens bonum, in supernaturalem finem directa: etenim de temporali,alia erit infra tractatio; ubi mucleandum,ut sint Ecclesiasticia temporalium Dominorum potentia immunes. .Sed quia non una est Ecclesiastica spiritualis potestas,quam inordinis,& Iui dictionis diuidunt; altera circa corpus CRR
sτr verum, & Sacramentorum confeci ionem versetfr; altera
circa eiusdem mysticum corpus,nempe Ecclesiam; Ab illa procul este prophani. Nullus dum sibi praesumpsisse auditur , in-
362쪽
Cap.XI. Secularis Princi non 3otes inspiritual. sp
secratus ad Diuina ministeria accedere; aut qui ab alia,quam Pontificia auctoritate, crediderit consecrari fas esse: nisi Puritanorum attendas blasphemias, qui Ordinem,& Hierarchiam ab Ecclesia antiquantcs, rem omnem confundunt ; ut inter fideles nulla graduum sit distinctio, nisi quae a laica uniuersitate processerit, Episcopos quosdam prae alijs praeferente. Quis
tribuat potestatem in corpus CHRrsri verum ab ipso CHLis Yoὸ quis a terreis ad Diuina assurgat, a Naturae ad Gratiae ministeria,suo ausu,& nut u oc non potius a Deo vocatus tanquam Aaron ΘCaeremoniae thurificationis antiquae, quod Sacerdotibus propriae haberentur, nefariae reputatae sunt Oziae Regi, alias
optimo ; de quo traditur: Fecu quod erat recto in ocalis Damini, 2. Paralip. 26. Sed, cum corroboratus essu leualam ere eis eius, in inter irum suum, o neglexir Dominum Deum oum; -- gress sq; templum Demiri, adolere voisit incensam super aliare rhymiamaris, Parinq; ivrsus eu eum Azarias Sacerdor cum eo Sacerdo es Domist , octoginta viri fora,sιμι νυ iteνant
Regi, atq; dixeru : Non est tui oos Oda, ur adoleas incer m Domi a ; sed cerdotum ; ιος eae μιον- Aaron, qui consecrati fana ad huiuscemodi ministerium, oc. At vero Rex, renitens, festinato apparuit fronte leprosus; vi, vel sic, sibi constaret altare prohiberi, ac templo, & merito Sacerdotum expelli furore. Hac leui altarium fumo reuerentia insinuatur, quae,&qualis incruentum deccat veri filij Dei Sacrificium. Quis est homo, ut Mysteria Sacrosancta nouae legis attentet, suo iure,& prophanus praesumat De altera etiam oportet Iurisdictionis potestate distinguere; eius . n. quae internum Animae forum iudicans,coscientiam
soluit, & alligat; nemo laicus Princeps sibi aliquid arrogauit; Vt pote quae sit Sacerdotalis Ordinis alteri potestati annexa,
solis Apostolis a Domino traditae dicente: Acci te Spretram Sanctam, quorum remiseritis' ara,remisia δεπι eis, o quaram νMinxeritis, retenta Hur, Io. ao. Et ab eodem iugiter alijs Sa- PUERONIS TO M. a. cer-
363쪽
cerdotibus collatae, medio Episcoporum ministerio. Uerum quia altera Iurisdictionis Ecclesiasticae potestas in foro est exteriori, nec annexa alteri, a Cuxis ro immediatEmananti sed ab Ecclesiae visibili capite libere in uniuersi Comporis diffunditur beneficium, pro opportunitate, & necessita
Hanc sibi debitam aliqui Schismatici Principes sunt arbutrati ; non solum, Ludovicus Bauarus, & Henricus Octauus Ilax Angliae; sed, per eiusdem Regni Reginam Ellaabeth, Papissam se, temerario aula,constituentem,a muliebri se turpiter scitu pessumdatum orbis audivit: Tartarea Erinnym; dignam
in cuius impudentiam, vel ipsa Lutherana monstra omne malassictum expuerent.
Cu hac exterioris seri Ecclesiastica Iurisdictione sibi usu pata, voluere hi Principes suum esse; Generalia Concilia indλcere, in ipsis praesidere ; fidei controuersias terminare; Canones, & Consti tutiones condere; Beneficia conserre; Episcopos designare; aliorumq; Ecclcsiasticorum munia dare, & auserre; abusus de Ecclesia tollere; excommunicare, & dispensare, M. Audiamus, si quid suadeat haec Doctrina; praesertim cu non defuerint pro Bauaro, qui scripserint Doctores, seu verius ει ductores, Marsilius Ocham,&Ianduntis; Anglicanam vero caussam, praeter assentatores aliquos, ipsi seriptis tutati sunt Reges, scientiarum prost res; Henricus abalienatus mente, immemor eorum, quae antea scripserat in Romanae fidei d fensionem, & Iacobus nouissim E, Buchanani Apostatae magia sterio ab infantia usq; peruersus, mox, Sacellani cuiusda ad latione , seductust quorum munimen, singulorum rationibus communicatis, in hanc serinam videtur extrui posse a fundamentis, omnibusq; collatis signis, acies ita instrui. 6 Ab ipsis naturae legibus, medio gentium i ure,primatus d ducitur Regius in Republica, quoad spiritualia,& Ecclesiastica non minus,quam quoad secularia, & politica. Reges nanq;, ab origine Regni, ius receperui per uniuersitates Populorum, DE REGUM ARISTO . quod-
364쪽
Cap.M. Secudaris Princi non pars in piritual. VI
quodcunq; his inesset necessarium ad Ciuium completam Beatitudinem dirigendam; hoc autem non ad sola politica fertur; sed ad Religiosa, & spiritualia de magis . Si Princeps Ecclesiastica potestate careat in Republica, aut inde erit quod uniuersitas illi hanc nequierit impendere, aut quod si potuerit, non tamen contulerit; Quis vero dicat non potuisse multitudinem deferre Principi potestatem ad se rege-dam in spiritualibus , cum detulisse pro secularibus nullus eat inficias Vtrinq; consimilis militat ratio. Ideo apud Communitatem conceditur potestas quaedata de Iure naturali Diuino, ad se regendum politice; quia cum sociabilitas,&propensio in politicam vitam sit hoinini indita a natura; haec defecisse non debuit in necessarijs med ijs, pro fine huiusinodi consequendo; qualis utiq; est potestas directiva,
praeceptiua, & coactiva, praeserti in in hac corruptela naturae. Sed quae ad Civilem couictum humanum impulit animum, eadem Diuini cultus, & Religionis simul extitit instigatrix. Non magis curae habuit corporeum, quam spirituale bonum, quae si corpori mater est, animo non nouercatur. Ab eodem humani pectoris trunco, geminus insitus surculus pullula est; hinc in fraternam communionem, & charitatem; hinc in
cultum, & Religionem. Id quod ex uniuersa hominum specie
obseruatum conijcimus; nec .n. quae naturali non suadentur instinctu,ita uniuersalia sunt; sicuti asseuerauit Plutarchus cutius obuia futura loca solaribus impervia radijs, ab omni humanitate aberrantia; ctuam mundi incolae duo haec no colant;
politicas quasdam , etsi barbaras leges; atq; Religionesti, licet superstitiosam forte. Debebantur pro Religione seruanda in Respinlicis leges:
Nisi vero sit bonum animi, prae corporis, nugligendum; Atquis inter caeteros legislator assurgat, quos genuit natura pares, nisi Communitatis elatus suffragio λ nemo a se ipso iuste sibi potestatem usurpat in alium; nemo obedientiam debet, cui sponte se non subdiderit expresse, vel tacite, per propriam,
365쪽
aut auitam deuotionem, & foedus.
8 Disparitatem iam meditaris qudd politicus finis de obiscto sit naturali, & viribus naturae non ii inproportionatus: E clesiasticus autem Religione feratur in Deum, supernaturale obiectum, ad quod impotens est natura, ut facultatem clargiatur hominibus se dirigendi in illud; hom; ex Dei munere
expectandum, qui in sua caussa praeferat quem maluerit. Equidem; dum a natura insitam nobis dicimus propensi nem, ac potestatem pro fine spiritualis Beatitudinis anequendo ; de Natura naturante id dicitur, .s Deo; ipse . n. est, qui ostendit nobis bona, cuius vultus lumen signatum super nos est; Aspirassemus temere ad spiritualem rectitudinem, gratia non adiuti Diuina. At postquain Creatoris benignitati complacuit , ad supremam talicitatem homines ordinare, eosdem
necessarijsmedijs destituisse non debuit, videretur utiq;nostritalicitati potius insidiatus, qui, pondus addens inclinationis in spiritalia bona, viam prosequi denegasset; Quorsum urgere calcaribus capistris detentos, atq; lupatis y Adfuit igitur penes multitudinem, ut desiderium politicae vitae, ac Religionis; sic auctoritas in hanc duplicem Rempublicam conueniendi, leges dandi, & cogendi, quam opportunius transtulere in Monarcham, aut paucorum selectorum
caeteris magistratum, sicut & de politica actum est facultate. Vbi, apud ledes diuersas,duae hae potestates collocatae fuerint ab univcrsitate, habento eas singuli Principes suam. Verius tamen constat eundem fuisse antiquitus,qui temporalibus, & spiritualibus praesideret; Eosdem legimus veteres. Reges, ac Sacerdotes; quia nimirum de consequio, cui terrena mandantur Imperia, eidem curae erant Sacerdotalia; Vt compus animae vehiculum, sic& potestas Regia in corporeis, spiritualia prouehebat, quae alioqui futurum fuisset, ut haberentur contemptui. Noe dicat, Abraham, Isaac, Iacob,& Ruben, M Primogenitus qui';, qui in Haereditatem Paternam simul,& Sacrificiorum ritus, Deiq; quales quales cultus principaba- DE REGUL. ARISTOCR. inri
366쪽
Cap. XI. Secularis Prisc. non potes inspiritua s
tur, reliquos fratres minores in omnibus subigens; sic Isaaedum Iacob in primogenitis benediceret,inscius ait: Eso Domi--sfratrum tuorum , Gen. 27. Cui pinguedinem terrae dedit
qua carnaliter familiam pasceret, eidem Coelestem legauit rorem, quo ctiam subditos fratres irroraret. o Gentium huic iuri, nec est lex Diuina difformis. Haec nil fuit praeter certiorem praefinitionem duorum illorum humanae
rectitudinis cardinum : Diliges Dominum Deum ruam, ex toto
corde tuo, ορνexi Mn suum,sicut ιestsem: Religionis videlicet cultum,& fraternam communionem. Vtrunq; Moyses,& successores curarunt, qui laici fuere Duces, & Moyses eatenus vocatur Pontifex,quatenus id erat temporalis consequens praefecturae, quam primario a Deo obtinuit, ut Israelem de captiuitate reduceret ; nam de eius Ordinatione in Sacerdotium conticent caetera. Nihil fuisset opus in Aaronis fratris'
genealogiam Pontificium constituere, sed in Moysis poterat posteritate relinqui ; dum ipse primario datus esset Sacerdos,& non potius supereminens Reipublicae Princeps, in omnibus prouisurus,&de secularibus Iudicibus senioribus e Populo,&de Sacerdotibus,ac Levitis ex familia Levi, & Aaron. et Quod Regia dignitas aliquod excellens Sacerdotium secumferret, illustratur ex a. Paralip.8. cum fertur: Porro fis Disaiae Saceνα reseravi ; cum tamen id admitti nequeat, si de ordinario Sacerdotio intelligamus, quod,per agnatione Leviticam,& non Iudaicam, de qua erat David, transibat.
Moy sis, , succedclitium institutio fuit quidem a Deo. At
cum Populus Regcm petijt sibi suo voto concedi; noluit Dominus refragari, & si malorum imminontium praestius,inuitus consenserit ; quasi iniquum reputans sibi libertatem resumere, qua semel Naturam donarat humanam, ut nemini inuita seruiret, sed suo arbitrio, sibi praeficeret Principem. Vt deinceps creatis in Israele Regibus ius spirituale adfuerit, facta comprobant ab eis,mox prosequenda,in Sacerdotes,& Religione. a Sunt qui conce4ant facile, Reges, ante Euangelium,Sacer- PUERONIS I 9M. a. Z dota-
367쪽
Dens)q. Empyr. ληt. s. s. dotalibus praefuisse: Theologorum pars maxima sentit cum Petro: fuisse in Synagoga Regno adiectivum Sacerdotium, &Regnum Sacetritate, Exod. I9. At nunc per CHRIs TVM inue sam praedicant viccin Regale Sacerdotium, I. Pet. a. Quasi R
demptor aggravasset iugum, libcrtatem adimens , quam lex Mosaica non negabat Communitati; ut sibi deligeret a quo inpoliticis simul regeretur, & rcligiosis.1 3 Agebatur de Diaconis soluin administerium mensarum,&viduarum constituendis; nihilominus, aut Petrus, aut ex Discipulis alius, viros ausi sunt dare ministraturos potius, quam
regnaturos, a communitate non reccpturos hanc facultatcm: conustcanses auIem da decam mωItiturinem disci uuνum , dixerunι : Cens trare fratres viros ex vobis boni testinent, septem, Iunos υἰνitu Sanc Io. ct Sapientia, quos consituam os seper hoc
Nur, Aet. 6. quanto magis spirituale Antistitium summum in Republica, liberum erit naultitudini dare Regi, & cuicunque maluerit 1 Cautum id fuit olim in bene sormata Ecclesia, per Sacros
Can.cum Gelasius P P. dicat c. II. dist. Vmuersam ιν amvsti νονι er Iulus conuocare s quatenus , non prout cuiliber tibus ris , sedconcordantibos animis, talem, vobis admonentitus, sibi qua' nt,s a D uini aris attentione,personam, quam nosta comtra ictas, a cen tutis Rosis refocare Irascriptis. Ergo Eccle-
fastica porc stas in Episcopum manat a populo, a quo constituta praescribitur, per dissidentiam reuocabilis; quid miri, silaici Reges eandi in quondam a populo sibi profitcatur accep
ροδε . Quid ni ullaὸ necestarius adco legitur popularis uniue salis assensus, pro auctoritate Ecclcsia stica alicui concedenda; ut,in cicci ione M cdiolanesis Episcopi,mandet non ullis Greg. votum scrutari plurium Mcdiolanensium Ciuium Gcnuae di-
368쪽
Cap.XI. Secularis Prisc. non potest inspirituat Iss
uersantium, ubi erant vi Barbaricae seritatis extorres c. quanto, eadem di st. . is Sed quia Populus iampridem iuri cessisset suo Regem elige-do,in quem Ecclesiasticam quoq; potestatem transfundit; hinc sectum, ut Principis etiam requireretur assensus, ad mere spiritualem Antistitem,& Epistopum constituendum c. Reatina,c nobis, c. lectis,c.cum longe dist. 53. laic' siquidem aufertur, Dynastae, quidquid Pontilici auctoritatis impenditur. Quando Principes in Ecclesiae primordijs detinuit Ethnicitas ncongrue Ecclesiasticis praefuissent;bene moderamen Ecclesiae credebatur Apostolicorum hominum manibus ; at vix, Sacro Bapti Imate, eluto Constantino, tota se illi subiecit Ecclelia; Romani Pontifices ab ipso expectauere primatum; uter in auctoritate maior praeficiens, an qiu praeficitur Sane beatius est magis dare, quam accipere; illud abundantiae est, hoc
16 Romana Ecclesia, Imperatoris decreto, priuatum adepta est ciConstantinus dist. 96. ibi: γωγ'nentes,i incimata, ut Principatam tensat, Romana .s Ecclesia, tam super quatuor prae suas Sedes, Alexandrina w, An tu henam, H erosolymitanas on- . Daιιnopoluanam; quὰm etiam super om/es, m Unιverso orbe terrarum, Feries .as Dei: es Pontifex, qui ,pro tempore ipsi as Sancta Romana Ecclesiae, extiterit; celsior, o Priπceps cunctis Sacerdotibus totius mundi existat; atq; eius iudicio, quacunq; aa Dei e ut
iam, velfidei ChriBianorum stabilitatem procurandam se rins, disponantur, cte. Accidit annorum decursu, ut Romanus Pontifex ab hac suprema Iurisdictione deciderit; cum iterum, per Caesaris indultu, Bonifacius in integrum est restitutus; de quo Martinus in quodam can. Hic obtinuit,inquit,ὰ Phoca Imperatore, ut Eceles a F. Petri caput esset ommu Ecclesiarum, quia Comsantinopθlitana iam primam omnium sese ibebat . . 1 Ante Phocam, & Constantinum , aliqualis conijcitur reliquarum Ecclesiarum Romanae subiectio, at non id certa erat te e decretum; nugatoria sectis fuisset Constantini concessio. VERONIS TO M. a. Z a Ve-
369쪽
Verum quidem ait Marsilius, Barbara loca expetijssea Romanis Pontificibus suarum Ecclesiarum Praesides, quos gloriabantur , si forte recepissent; Romana quippe ingenia, ut magno lubita sunt semper in disciplinis, & politica sagacitat Osicta Religiositatis rescrcbant palmam, cum florentem Apostolicam Academiam celebres illustrarcnt successive Discipuli. Quod itaq;voluntarij erat obsequijJmperatoris edicto indebitam transjt subiectionem. Vin laico Principi iurisdictionem
non esse Ecclesiasticani; cum, eius dono, I omano inlit Pontifici Philosophica regula rccolenda: PrVter undius quodq; tale, o istud magis.18 Qui sacras literas, vel de limine salutarit, nouum no habet, Ecclesiastica ossicia,seu Pr lationes Sacerdotales Rcgibus P liticis reserendas acceptas. Saul ut nil de Aarone repetamuSper Moysem secularem primario Ducem, in Pontificium constituto) Achimelcc, eiusq; progeniem internecioni dedit; nedum Sacerdotio spoliare teni auit;Verum euadens unus Abiathar, di hic tandem a Salomone est Sacerdotalibus priuatus:
Eiecit ergo Salomon Abiarhar ,οι non es et Sacerdos Domισι, i.
Reg. a. Vixq; necem euast, cx eo quod Dauidi agnitus sit beneficus; et usq; locum Sadocli est, iussu Regis, ingressus. Sed, ne hoc impiorum Regum videatur licentia usurpatum, Sanctissimi Hebraeorum Reges eadem usi sunt potestate, Ecclesiastica ministeria disponentes, David, Iosaphat, & Iosias;
clcsiasticam rem, aeque ac Politicam, a Regis uniuersam stetisse arbitrio,dum ipse sic distribuit munia: Amaraas autem Sacerdos, ct Pontifex υe uer, nostrum non dicit, qui Pontifici est superior, in his, qua ad Deumpertinent, praesistite Porro Ads dias filius I aes, qvi es Dux in domo Iuda ,seper ea epera erit, DE REGUL. ARISTOCR. qua
370쪽
Cap.XI. Secularis Prisc. non potes in spiritual. IV
quae ad Regis of iam pertinent ibid. De tertio tandem : Fecit Iosias, in Hierusa fem, Phase Damino, quod immolarum ect qua radecima die mensis rimi, se iassimis Sacerdotei in os in is,
Is Hae non dicantur praeeminentiae Regum, per CHRrsri de-gem, abolitae. Nouimus in priscis, bene se alis, seculis ;nullum Caesari improbatum, Pontificiam constendisse sedem; ita ut humilis Gregorius, cum Ecclesiae moderamen firmiter statuisset detrectare, nihilq; profuissent fuga,& latibulum; clam Imperatorem rogauerit, ne electioni praeberet assensum; certus, nefas habendum, ipso refragante, creari Pontificem. Erat ius istud Caesarum proprium, quibus Omnia parent; de
quibus Petrus: Subditi sore omni humana creatara sue Regi, tanquam Aracesienti , a. Pet. II. & Optatus lib. I. contra Pa men. Super Im eratorem non eis, ni olus De s, qui facit Imperatorem . Attamen iam exoletum per Imperatorum,aut incuriam, aut cessionem, cum illud restituerunt Adrianus PP. Carolo Magno, & Othoni Leo c.Hadrianus dist. 63. ibi: Adri
nus autem Papa, cum uniuersa S nodo, ιυiderunt Caerelo is
se parestatem eligendi Pontifice .se ordinavia AZos oticam S dem ; dignitarem quoq; Parraciatus ei concesierunt; insuper Ar-Giepiscopos, o Episcopos, persingulas Prouincias, ab eo inuectiaturam aeripere definiuist ictis, nisi a Ecge laudetur, O inuematur , ut opus a nemine eo eraesur. Leonis vero Decretum insequenti extat c.in Synodo,eadem dist. Ad exemplum B. Adriani, A Eolicae Seris Anti iris, qui Demi o Carolo Victoriosissimo
Rem Francorum, O Lovoba gorum, Patriciatus dignItatem, aeordinationem Apostolicae Sedis, ct inusιιuram EsVcoporum conincessu: Ego quoq; Leo Episcopus Seruus Seruorum Dei, cum toto Curri ac Romano Pe nio, constiιώιmus, ct confirmamus, se cerro- foramus, ct,pcr nostram Apsoticam auctoritatem, concedimus,
AIq, largimur Othoni f. Rega Teatonicerum, eiusq; successoribus harus Regni Dalia in perpetuum, fac vatem eligendisvec orem, a q; summa Sedis Apostolica mori cem ordiuani, ac per hoc in-