장음표시 사용
381쪽
msas. Empyr. Poxt. o. s. Dato quod praefuisset, fuissetq; Sacerdotium adiectivum
Regno: Nihil tale nouum Sacerdotium patitur. Inuersas vices praedicat Pctrus.Sacerdotium est factum regale,at regnum de-sijt esse Sacerdotale. Nec ideo Redemptoris aduentus aggrauauit iugum; quin potius relaxavit; selis. n praeceptis,scii Decalogo retentis; Caeremonialia. & Iudicialia aboleuit; in sanguine suo nouum condens testamentum gratis,cuius regimen totum ordinandum penderet ab eodem gratiar Iargitore: humana natura nihil habente iuris in regnum illud, in quod per gratiam,& Bapti similauacrum precario introducitur. Eius endare potestatem dirigentem in finem, cuius est in cundem media praeparare , atqui solus Deus gratiam ,& gloriam dat, medium & finem, in quem ordinantur fideles; Idem igitur potestatem, in hac sua Respublica directricem, constituat. 3 Quod Apostoli, in eligendis Diaconis, pro tunc studuerint
votum excipere multitudinis, ut eius murmuri satisfacerentiquid refert certe Apostoli ipsi imposuere manus, & ordinauere septem, a multitudine praesentatos; Apostoli auctores eius esectionis suere. Sicuti, quod multi Canones concedant Principibus Episcoporum nominationem; non ideo statuunt, ut ab ijsdem consecrentur, aut Iurisdictionem accipiant Ecclesiasticam. Dummodo Summus Pontifex no excludatur ab ordinatione Episcoporum, & ab ipse pendeant, quicunq; Iuris
dictionem spiritualem recipiunt, salua res est.
infid mihi quod Cleri, & Populi aliquando requireretur
interuentus, ad bene esse adiunctus quo videlicet,qui eligendi sunt, magis cogniti a populo, & explorati, idolaci proponerentur Pontifici alias de moribus eorum ignaro. Vel ut promptioris obedientiae esset plebs, erga beneuolum Antistitem, tuo nutu delectum; Siue, ut Ecclesie viduatae consultius, pro exigentia, prouideretur ab his, qui cius nossent necessitates,& alijs huiusmodi rationabilibus de caussis. 3s Sicut etiam Principis assensum curabant Romani Pontitaces , in dandis Episcopis; omnia studentes maxima cum pace
382쪽
peragere; nemini dantes ulla offensionem.Neq; enim ab Apo. stolica prouidenm est, pro spirituali Patre, Principibus in faciem inuisum sistere inimicum. Et ipse Princeps suum populum nouit,cui opportuniorem curet, etsi non constituat Pastorem. Iuris patronatus etiam gratia fieri potest, ut legantur ad Ecclesiasticas dignitates postulati per laicos Dominos ; secus si
de electionc, non vero de postulatione, aut consensu loquaris. Adriano attendas in octaua Synodo c. I. dist. 63. Nultas Liacorum Praner um ves Parsarum Irario inserat electroni, aut ρυ-mstioni Paιν1aνcha, Me repolitae, aut cuiustiber Episcopio e viae liues ino divara hinc,o incongrua fac confusio,vescontentio.ρυ. tim eam nurum in ratibus pote φιm quanquam potestario.
Valentinianus Imperator, a coetu Episcoporum potestate
sibi facta, eligendi Mediolanusem Episcopum,recusauit; sibi m
id noκ competere attestatus,solum hortatus est: Talem in rasistiscati coorti alte sede. ear se nos,qci guberna nat Imotum s.cὰνena fra c ita submittamus .es eius monita, iam tanquam homines deliquerimus, nec aro, velut cinam is medicame ta,
fascipiamus. Habetur c.Valentinianus dist. 67. ex Hist trip.lib. .c.8. Id ipsum decernitur, c. porro, c. si per ordinationem, &c.omnis rad. dist.ibi: Omnis electio Episcopi, vel Presbyte 4 vel Diaconi a Principibus facta, irrita maneat, secu. um regulam, qua Hor: Si quis EpisFusfecuiambus potestaribus Uus, Ecclesiam per ipsos obtinuerit, deponaiar, se segregentar ab Ecel aomηes, qui illi communicant.
36 In electione Romani Pontificis, sicut & rcliquorum Episcoporum, certum est olim popularem requisitum cisse assensum; non quidem populo eligente, sed cleri electionem comprobante; quod ijidem de caussis fieri potuit, ad maiorem pacem, & tumultuum compressionem, cu Apostolica Sedes nondum eius esset potentiae , quae rebelles,& seditiosos posset in ordine continerc. Immo inualescente multorum pei fi lia,cum praecauerent Romani Pontifices, ne electiones successorum PUERONIS TOM. a. . A a per
383쪽
per haereses, & schismata, vi distraherentur; secularem Imperatoris Religiosissimi auctoritatem admiscuere, in eligendo Pont. Max. Vt vel sic ab iniustis iniurijs, ac violentijs schisma. ticorum forent securi. Sed pietate illa postea Caesarum degenerante, euenit, ut indidem passa sit Ecclesia pressuram, unde
Rauennates Hexarchar, pro Graecis Imperatoribus, in Italia principantes, tyrannice eleuati , sic afflixere Romanas res, ut miseratus Constantinus IV. Imperator, Benedicto II. Sanctissimo Pontifici ius suum quale,quale habebat renunciarit in eligendo Ecclesiae Pastore; redonans, ut ab inde, nulla expectata auctoritate Constantinopolitant Imperatoris, eiusue in Italia Hexarchar, pontifex cr aretur.37 Sed enim cognita deinceps Caroli Magni pietate,& vigentibus Ecclesiae necessitatibus, Adrianus iterum, ut recitatum est , illi priuilogium restituit, ordinandi Apostolicam Sedem,& inuestit uram tribuendi Ecclesiasticis Praelatis;vt Virgam,&annulum in signu illis tradens,a Pont.11ax. postea ordinarenis tur. Sed hanc siccundam partem breui, priuilegio Carolus renunciavit 63.dist. c. Sacrorum. Sicut & alterum de ordinatione Apostolicae Sedis, renunciauit similiter Ludovicus Caroli filius, &succcstar, ead.dist. i. Ego Ludovicus. Iterum deniq; Leo VIII. gratificaturus Othoni, cuius potentia firmatus fuerat, aduersus Populi Romani reclamationem; ob occupatam sedem Io. XII. Potificio pulsi;priuilegium aliud restituit desumptum ex eaddist .c.In Synodo. Quo priuilegio diu successores Othonis usi,&abus; non solum Apostolicam Sedem ordinare, sed Ecclesiasticas dignitates turpi Stirnonia, licitatione illicita subhastare carperunt, Antipapas quotidie renouando. Tum Clerus, & Populus Alexandrum II. inscio Imperatore, crearunt, ius ab illo resumentes, quo in Ecclesiae perniciem utebatur, quod omnino eripuit postea Greg. VII. ut videre est Io. q. r. c. si quis deinceps. Et quamuis Paschalis II. denuo DE LEGI L. ARISTOCR. Hen-
384쪽
Cv.XI. Secularis Prine. non potia inspiritual. III
Henrico V. illud priuilegium fecerit, dum captiuus in eius viribus detineretur; statim tamen ac liber euatit, factum abrogauit in Conc.Later. I. ins 4. Ex quibus elucidatur responsio Glossae c. in Synodo dist. 63. verbo assici. Cum hae priuilegia
ferint oran bussuccessoribus Eafa,quan M utuntur eis e R Jan. qu a Imperaures eis renunciauerunt, ut ins ead. c.Tibi ubi inter caetera , Otho priuilegium Leonis, Ioanni PP. renuncians, uouet: In Eomana Viae, nailum placitum, aut ordinationem sa- oram , de omnibus, qua ad te, aat ad Romanos flertinent sine ras
e a, unde cessante caussa, ipsa cessas o*t; ut in I . q. 7. c.quod pro remed. me obstat, quod hic dicitor M successoribus; quia hae intestigendum es de i ii successori /, qui hoc impetrare passu ti
38 Sed hoc solum os deberet obstruere; quod si Imperialis auctoritas Pontificio indiguit priuilegio, ut Apostolicam Sedem ordinaret, Pontificem confitetur sibi superiorem , a quoius illud, vel omnino receperit, vel retulerit adiudicatu. Idem ergo Pont. Max. poterit urgente caussa, reuocasse quod dederat; cuius intensiue minor non est auctoritas in Ecclesia, quam cum Clero simul, & populo; potestati . n. diuini Ordinis, nulla fieri potest accessio, per naturalis potentiae unionem. Otho I. Ioannem XII .deposuit,ei Leonem VIII substituens. Henricus III Sylvestrum tertium pariter eiecit. Addi poterant Liberius a Constantio,Siluerius a Iusti niano in exilium, Ioannes I. a Theodorico in Carcerem missi. Euge Diocletianum, Neronem, Decium omittis, qui Ecclesiam, eiusq; Pontifices afflixere)Exemplis omnibus adhaerescere debemus; an rite gestis tantummodo Otho nimio zelo Ioanem deposuit, vel potius renunciare coegit, irritam eius cicctionem, Simoniacam accusans. Vt pariter Sylvester ab Henrico Schismaticus est detectus,& illegitimus Papa. Circa Liberium, inique actum testatur Athanas. Ep. ad solit. vit. ag. Et circa Siluerium Libera-PyERONIS TOM. a. A a a tus
385쪽
tila in breu. c. I a. Sicut circa Ioanncm Greg. . dial. c. Io. Nec
latct,Constantium, ac Theodoricum partibus Arrij adhaesisse, Iustinianum Euthychetis. Alit Potificum electiones ratae habitae fuere, non quatenus illis interfuit Imperator, sed ex Cleri,& Populi, quorum intererat, electione legitima. i Itidem Moyses Aaronem consecrauit, & ipse Sacerdos, &quidcm primario ordinatus a Deo. Vnde dicebat ei: Cum e -xeris 'opulum meum de Aegipto, immolabrs Deo super montemissum, Exod. Et filiae nupserat Sacerdotis Madian. Fili j Dahild Aequi uoce Saccrdotes dicuntur; idest Principes,& honorabiles in populo, ut Glossa obseruat. Non quod Regia progenies sacro alicui Sacerdotio foret immixta. Vt quid. n Ozias prohibitus est adolere incensum a Sacerdotibus, & Deo; inde pulsus, hinc lepra percussusὸ Saul trucidauit Sacerdotes .sed licitene, an minus, ipsi ostenderunt Emissarij Regis, refugientes huic parere: Noluerunr aurem serui E gis extendere manusseas in Sacerdotes Domini. Et oportuit sceleri adhiberi sicariuirreligiosum, & Gentilem Doegmarum . De Salomone sert opinio, ut Rex erat, simulq; Prophetes; ita huius, non illius usum potestate, tum repulit Abiathar. Dci. n. id erat Dccretum; iuxta quod scribitur: Eiecit ergo Saloman
AbiaIhar, ut non esset SacErris Domini, vi impleretur sermo Domini, quem Iecntas en super domum ueti in Silo, 3. Reg. a. Siq;
in regia potestate id secerit, quid indeὸ hoc, & deterius potuit perpctrare, qui tandem religionem abiurans, poplitem inflexit Idolis; transeat ne in exemplum id quoq; ZDavid, Iosias . dc Iosaphat ideo pro Dei cultu assumpsere de
Sacerdotibus ,& Levitis, quod eos Sacerdotes facere non poterant,si non fuissent de Sacerdotali,& Leuitico genere oriundi; Nihil magis, quam Ferdinandus inuictissimus Caesar, Monastici cultus studiosus, Olivetanos Monachos suis in regnis expetiit; Creavit ne ideo Sacerdotes. & Religiosos,qui in praeparatis aedibus ad Dei laudem optauerat congregare ξ Immo citata Iosaphat indicant, Regalis muneris no esse,quae ad DeuoE REGML. A RIST OCA. Per-
386쪽
pertinerent, ex opposito diuidendo: Zabadias filius Isaeir,ita Dax in Amo Iuda ,seper ea opera erat, qua ad Regis efferam pertinent ,praesidebit: Amarias autem Sacerdos, o Ponti ex ve. ster , in his quae ad Deum pertinent. Fuit porro haec distinct 3-rum munium declaratio, non iniunctio. Vim ridicule facis, in eo quod dixerit: Pontifex vester; Sacrae phrasis ignarus, quae pronomine illo utitur,ad pcculiarem amoris exciedum affectum; cum neq; Moyses abiurarit Deum, aut se ab eius ditione exsoluerit, toties populo repetens: Haec
dicit Dominus Deus vetifer. o Caetera dilues, dum Isidorum audias relatum 23. q. I. Primeipes seculi nonnunquam intra Eccl Iampotestatis AEdeprae culmiana tenens; viper eandem potestatem, di Utinam Eιeu meam muniant. Carer u m intra Ecclesiam Aoleua es necessariae non e ont , nisi, ut qsed non pyaeualer Saccrdor cffere per doctrinae formonem, pore Eas hoc imitat pir disciplina rerro cm. Saepe per regnum terrenum, calesti regnum proficis ἔνι qui intra Ecclesiam
Principum exigit debitum, populos aberrantes corrigere, abusus non gissimulare, praesertim circa Religionem: Haeresis .n. crimen spirituale quidem est, sed etiam simul quodammodo politicum. Vix .n. aliud est, ex quo Ciuilis magis turbetur pax, quam religionis dissensus, & nouitates. Merito laudantur Hebraeorum Reges, qui in Dei Latriam inuigilarint. Merito arguuntur socordes, qui abusus pertulerint; ipsorum .ia. reserebat, quod Sacerdotum praedicatio ,& Prophetarum non suaderet, potentia promouere, illis coadiuuarc; eorum consilio, & societate uti. i Huc Imperatores Concilijs interfuerunt; ut Martianus Imperator inquit in 6. Act. Chalcedonensis ,& habes 95. dist.
c. a. Nos adsidem confirmandam, non ad Zotentiam frendendam, exemplo redigio limi Princ pis Constantiau, Synoaeo inrere e -- Iamus; ut inuenta veritate, non vltra m Dirudo , fir ruis da Pr
387쪽
xis artracta, di ον det. Audimus alterius Imperatoris testimonio, ut se gesserit Constantinus ad Nicenam Synodum; nimirum confirmaturus, de additurus robur Caesarea maiestate, non sane aliquid decreturus. Insuper Isidori verba citabantur trunca,& mendose; qui ait:
pale Concilium conuocat. Non ergo absolute de propria , sed Sacerdotum sententia inijt Imperator Concilium. Libet Ios quidem ab Episcopis suscepit, sed nunquid, ut iudicaretὸ prosequendus est textus, legitur . n. Cum resedisseri
se iι Abisios a singulis , quos omnes in sinu suo continens , nec inera eo dconsineretur aperiens, ait ad Epis flos: Deus vos constir uir Sacerdotes, se potestatem vobis dedis de nobis quoq; iudicam di. Et ideo nos a vobis rectὸ iudicamur; vos autem nonpotestis ab homιnibus iudicari, ore. Eι irio his omisis sta quae ad fidem Dei pertinent, ab , Mia animorum contentione d emite res eam haedixisset, omnes querimoniarum libellas iussit exuri. Zelus igitur commendandus est Constantini, pacem inter Episcopos componentis ; expeditionem Ecclesiasticorum negotiorum, non peragens, scd solicitans. Carolus item Magnus: Romam vexiens constroit ibi Syna-dum , scd sequitur, cώm Adriano Papa. Si Pontifex Maximus
adest,& consentit, nil amplius quaerimus, satis est, quod, ipso inuito, laici Principis non sit Ecclesiasticum Concilium cogerc, nec prouocare; consulat, hortetur, suadeat, quandocunq; S. Ecclesiae nouerit opportunum.
r Non aliter apud Synagogam dicas,ex relatis Concilijs,per seculares Principes collcctis alia fulsemere politica, ut illa
Iosue: alia inuitantia. non cogentia, & cum Sacerdotumvltro O interuentu ; cuiusmodi David, Iosiae,&c. alia scelesta; qualia Achabi,&Iehu . Demum, ut experiaris quid tandem inserat ur, des, Iteges in veteri testamento,si non omnino praefuerint Pontificibus, proculdubio maiorem auctoritatem in eos habuisse, quam nostri Reges in Evangelicos Sacerdotes: DE REGUL. ARISTOCR. Ius
388쪽
Cap.XI. Secularis Princi no potest in spirituat s
Ius Regium in noua lege nihil noui obtinuit,Sacerdoti quoad potuit efferri, clato. Sed insuper n ihil tale in iure regio inuenio, quod muta I 7.& i. Reg. 8. describitur, ut scilicet sis illi esset, Comitia Sacrorum compellere; de le*e, & fide statuere. Immo ex 4. Exodi subditur: si infinis, or ambiguum apud te indicium e eper- spe ceris intersanguinem, o sari iηem, causiam, se caussam δε-pram, o sepram; o succum iniraportas tuas videris verba πι- riari :furge, ct ascende ad locum, quem elegerat Dominus Deus tuus: veniesq; ad Sacerdotes leuitici generas, ore. alibi. Labia Sacerdotis custodiant scientiam. legem requirent ex ore eius, Malach. a. Interroga Sacerdotes legem, Agg. a. Pro Iosue siquid ago um eris Elea er Sacerdos confulvi Dominum . Ad verbum
eius egredietur, c ingredietur Use, se omners 1 Israel cum eo,
Aliud est Iosiam librum legis populo iussisse praelegi; con- 'cionatum esse, renouasse faedus cum Domino: aliud de fide sancire; Constitutiones nouas condere,declarantes latentia fidei. Aliud templa dicare Deo; aliud Sacerdotalibus ipsisfun. gi. Aliud inuigilare, ne de sacro thesauro gazophilacij Sacerdotes rapaces pinguescerent, scd laicoruin eleemosinas in eos sumptus conuerterent , ad quos fuerant erogatae; & aliud E clesiastica bona copi lare. Vtinam & nostri Reges omnes arm larentur illos, templorum conditores,reparatores, Divinae legis praecones, Ecclesiasticae rei tutores. Aut totum, aut nihil
vis. Vel omnimodam in Ecclesiasticis iurisdictionem habeant Principes, vel prorsus rem Religionis post habeant. male. dum .m profers gesta in tutelam, & reuerentiam sacro rum a Regibus, saltamus extra chorum; alibi lis nostra;num videlicet Ecelesiastico iure lata sese ingerant faciis. Praesiliebat Arcae David; sed eam Levitarum imposuit do se, quam non audebat contingere,expauens percussione OZae. Applicatio Ephod, Immolatio Victimarum, tanto non sunt habenda, ut iurisdictionem Ecclesiasticam inuehant,siquidem c PUEAONIS TOM. a. Aa 4 ca
389쪽
ex hoc capite alijs a Regibus dari potuisset; non . n. solius Regis, & Sacerdotis fuit hostias immolare; Immolabat Helcana,& tamen de Sacerdotali Tribu non crat: alias argumentum probaret ultra intentum; quod videlicet nostri etiam Reges
non solima iurisdict ionem habeant in Ecclesia, sed & Orsilis
potest alcin, valentes sacrificare. Regem suo populo benedixisse no miror; benedicit Pater filios,benedicit Mater:an praeter F piscopalem non superest benedictio eque Ab l cclesiastica iurisdictione ad diuinam auctoritate usurpandam. pcdctentim transimus quid de celebratione festorum obicnditur Θ est ne a Principe, quae tertio loco exarata est digito Dci in Decalogo Duo sunt in diei festi cultu; finalis ratio Diuini obsi liiij, & materialis vacatio a terrenis negoths; Vtrumq; poliunt laici Reges subditis suis praecipere; non . n. Dei cultum illi prohibentur iubere;& in terrcnis agendis sunt Domini, Sed praereptum corum spirituale n5 est conscientiam specifice obligans , Ciuilis tantum poena rcos directe constituens transgressi, res.
At vice reuersa, apparet quidem potestas Summi Pont. in temporalibus, prout fini supernaturali deseruiunt, dum s Iemlaizari festos dies sic praecipit, quatenus homines temporalibus negoti js parcere teneantur, sub utraq; poena, spirituali, atqiciuili, si placet; atq; sub culpa specificae transgressionis contra virtutem religionis.
6 In iuramento pariter, quod ciuilibus actibus immiscetur; cum praeter spiritualem, alia Ciuilis obligatio cousurgat; hanc potest Princeps soluere, Iuramentuin interpretando, dispensando, vel etiam prohibendo, ne fiat, factumq; sit nullum, ob Rci publicae bonum. Vt illud Iustiniani , l. r. C. de indic. vid.
toll. prohibens ne iuramentum de viduitate seruanda, sit rarum ; ut pote Reipublicar pcrniciosum, quam expedit coniu-sijs, & ciuibus multiplicari vincula vero Iuramentorum qua Conscientiam tenent, non nisi ab Ecclesiastico valent Iudice relaxari; etiam si ciuilibus actibus immisceantur , c. I. de iure ME AEGUL. ARISTO E. H-
390쪽
iurando c. s. c. I 2. eod. Abb. adc. tua I. de decimis. Cynus,&Salicetus ad i.vit. C. si contra ius, & utiLpub.Castrensis Imola Host. &c. 7 Quia item Haeretici, genus hominum Reipublicae pestilentissimum sunt, ciuili edicto ab ea debent exulare, tanquam factiosi, publicae pacis turbatores; qui Deo se distagi, pro nihilo ducunt, sidem Principi violare. At vero laicae potestatis non est propositiones haereticas, a Catholicis internos ere, ac definire. Leguntur multa per seculares Principes de religiosa re constituta;at semper in his professi sunt Ecclesiasticis inlitrere vestigijs; ut magis Pontificum iura obseruanda mandarint,quam
ipsi noua praecepta imponeret. Sic Mart. Imper. l. .C. de summa Trin.& fid. Cat. Imurram, inquit , a ι roditae reuerendis infima υνε i, si ara semel iudicara, ac recte Hosta reuolsere, orsublice Eis utare contenderis: c m ea, qua OuMe de Christianasiade a Sacerdotibus, qsi Chalcedone couenerunt. per no rapraee ra iura sunt, i ta sed olicas cxpositiones, es inBituta SS. Patrum CCCXV III.or CL. in hac regia Urbe definita esse ne Σιών.
3 Et Iustinianus Novcl. Ir3. quod obijciebatur omnibus T iscopis, o Pr ιν teris interdicimus segregare abqMem a sacra
ιomunione,antequam caussa monstreturpropter quam sacra perseia, Lee fixi iobens. Theodosius,& Valentinianus Nouel. Iq. quoad Romanae Ecclesiae primatum dicebatur Se is, aiunt,
solicae primatώm, Sanctι Peινι Meruum,qua Princeps eu υμ hvalis Coraxa, ct Romana dignitas ciuitatis ; sacra eslam S nodifirmauit aucto raras,ne quia praeter Aactoritatem Sedis ictius, illicitum prae tutio attentare nitatur.
9 Nec aliter intelligendum Costantini, & Phocae Decretum: Vt .f. mandarint, neminem Romanae Ecclesiae Diuinitus datum honorcin, & per Concilia firmatum eripere . Esto aliquialiter soluant,Gratiano imponentes,quod Canon iste sit adulterinus, & merito Palea inscii plus; cum inter alias sedes, quibus Romana praesertur, habeatur tertio loco Constantinopo-PUEAsNIJ IOM. a. lita-