장음표시 사용
451쪽
a 6 Eodem urebo sancti adisistis decimarum praecipitati sexem
6o De. Loenitar, qui isto dono accepta reponit,qua ex ribiis a n ιιι exigere poto. I Hac donario Leaisaram facta Aaroni, non nisi eorum exempti nem a laico sero im ortare valo. a Re usa Lenieta in foras ora leguntur cisilium onerum immiser. a In re, φ.a alioqui aperιὸ ess ae iure Diuino naturati, o cir is in via REGUM ARISTOCE. Mά-
452쪽
minor per cultasano mandaro Dei positius inducenis. et Eso bio de lege Moysis daren/ ; in Mao nihiluminus te flamemociarius additum eis de Ecclesiastica Immanisare praceptu Dei. Refertur ex Mart. i7. ibi: Ergo liberi sunt filii ; ct examinatis
4e Fui dicans res tum bos esse Had debitum remplo in rere ora populi, E d. 3. 6 Osendisse multis de hoc ινώuu non essesermonem, Mart. I 47 Placer ala,s humine tributumprimagenitorum Deo debitum. fea refellitur. 8 De Laico tributo LPe ea mentio, quodsolis familiarum capitibus flaiutum esset tota aliquor, O quibus indictys. 49 Iuxta hane senteoriam Perνus Domino coquatus, tum insolu-rione grataisa. tum infitiatione regia,sendit care roram Apo- Bolorum Immunitatem, qui nihil Iolserunt ,es intur eos alij non resut Patres familias. o Respondetur obiectioni, quomodo CinisTus solicitas fuerit de auertendo scandalo satio Petri; non vero de reliquis ict car a quieuerint pro his exactores. I Sapienter Dominus hic immanitatem sacrorum cum obedientia Principam concilio facto , mur conciliauit dicto, cum alias defluois tributo Caesara tentaretur.
Vems tamen sensus est, solos omnes es aviudieates filios Reos immunes.
4 An contextis de maioritate isto discipulas fueris subsequuta , ea quo olus Petrus visus sis filio Regis Domino oaquatus. 33 Meritὸ hos suborra contentia ex selicitudine ratiori scandisside Perro , ra alijs; tanquam grauius eius scandarum esset ι Mproinde praelatus careris videretur. Petrus nusquam oecialius Dei filius dicitur , quam ορβοίι ν liqui. PUERONIS TOM. a. Ee 4 17υ-
453쪽
s 7 snεηi Mod latia Dei adorima non seriar Immunita em. I 8 sariis ex discrimine inter Curius, s laicos fidetis, quomodo Aser sil emancipati, o falaruni apti; isti vero sub patria pes flare Patri domestet, se commensales. 9 Ahora. placitum, de Me ιributo. quodsolarereur viritim, multis robatur; iuxta quod Apossolorum nihil soluentiam magis δε-
εο μ' exactores Aro solo Domina poposcerunt, neq; ρ scissut, se taenio haberetur ,sola familiarum capita Diste obnoxia, cum talo essent plures 'soli . si Latinis si nkncvaοιαν liberi; afferamur plura de hoe mra. Ea AZOEoos,praesertim Perro, alibι Immanitas has implicite collata a DowiM : O pori r sorensis in Cloicos propterea a laicis
1 Lberi Ecclesiastico populo libertatem, ita evidenter ar-A bitrativir ostensum; immo suapte singulis innotescit,ut ipsi exi ste de potestate probentur, qui illum sub laica conentur
redigere potestatem . Ita insuper argumenta fuimus eluctati, contendentium priuilegium hoc humano dumtaxat aduenisse iure; ut nostra iam videatur arena: & sane tollitur in Doctoribus rumor, uniuersa Theatra fauent; quae maxima pars victo-DA ALUUL. ARISTOC R. riae:
454쪽
riae. Si enim, ut septentum iudicium est, opinio praeualet Ecclesiae, piaeq; causis fauorabilior,esto alias asseclarum numero alteri non aequiponderet minus seuenti opinioni , quae Ecclesiam durius, ac illiberalius lubeat, quis huc amplexibus totis
non ruat in sententiam communem , de Immunitatis Ecclesiasticae ordinatione Diuina, quo vulgus omne Doctorum cum
magistris primoribus confluit ὸ An authoritatis tantae sit primarius dogmatis contrarij Auctoriquisquis ille fuerit primus, a communi sensu fatiscens, ut illi adhaerere, contra communem, habeatur tutum,aut laudabile, non discutimus, cum praesertim grauibus alijs viris in has partes ire non paucis visum fuerit. Quid pro se iserant, visum, quid valeat, examinatum quod erat opus. Nostrae nunc periculum subeant rationes;esto
Iudex pij, sapientisq; lectoris ingenium.
Et quidem: ut veneranda multorum sapientum praemuniamur authoritater illud pro re nostra maximi faciendum, qu ipsi humani iuris conditores, siue Canonici,siue Civilis in Divinam ordinationem reserant praeceptum de Ecclesiastica libertate. Ecce ipsi renuunt, quorum interesse deberet; & tu vltro inuitis haberi gratias voles de huiusmodi priuilegio quis
est ille, qui benignas concessiones indulgeat, nolitq; sua munera recognosci, sed attribuat alteri , semet fraudans gratijs, pro beneficio debitis Si igitur apparuerit Summos Pontifices, atq; Caesarcs, sacros dum conderent Canones, lege': ci, uiles, nil tale unquam sibi arrogasse, quo a se prosectam E clesiasticam gloriar tur Immunitatem; ingenue immo fateat tur, se venerari quod Diuinitus habet praeceptum; ideoq; non
temerandum mandare, satis explodetur eorurn nimia liberalitas, qui in nolentes rem alienam projjciunt; dum Ecclesiam sanctam terrenas Dominis primitiis struam faciunt, & vectigalem, a quibus deinde acceperit,tanquam a munificis magis, di sui studiosioribus amatoribus donum Immunitatis,quod ibli non contulerit sponsus,& conditor CBRisTus; hinc,velm
gis auarus, vel minus amans. PUERONIS TOM. a. Sum-
455쪽
3 Summorum Pontificum do sententias primum , atq; Co ciliorum : Gelasius Papa in can. Sylvester. D.q. r. de Clericis
liter loquitur Alexander in can. relatum. eadem. Bonifacius deinde VII I. in c. quanquam de censibus in s. de libertate,quoad sol titionem tributi, apertissime inquit: Cum igitur Ecclesae, Eccusassicaeq; persona , ac res ipsarum , nθn selum ine humana; qui immo se Diuino a mularium ρεν sonarum exactionibus sint
immunes Ex quibus manifeste doceris ius humanum superadditum fuisse Diuino praeexi stenti, quotiescunq; pluribus Canonicis Constitutionibus Pontifices Maximos audias de Immunitate Ecclcsiastica sancientes: neq; .n. qui statuimus hanc esse de iure Diuino, ideo Canonicas leges hcimus, aut Caesareas, quin licite admodum, & laudabiliter potuerint addidisse nouas obligationes, & poenas, ad inuiolabilius firmandum, quod ex Diuino iniuncto receptum in primis, alto cordi seruandum insedit. Ad Conciliorum procedo dictata. Lateranense sub Innota& habetur in c. nimis. De Iure iurando: Nimis, ait, de rure D si vo quidam Lur usurpare nituntur, cum viros Ecclesi uos, nihil temporale obtinentes, ab eis, a rassandum i iuramenta se
deliratis compestum. Id ipsum autem est de iure Diuino Ecclesiasticos esse liberos a fideli late praestanda laicis Dominis, ac ab eorundem eximi dominatu. Coloniense pariter Concilium
parte s. c. a O. pronunciat: Immunualem hane esse vetuisfia Nam, ruto pararer Diuino, ct humano introductam. Inde nempe
in genere, hinc in specie, & quoad usiun determinatam. Additur Lateranense sub Leone X. sess. 9. in Bulla relarmationis Curiae. ubi dici tur: Cum . Iure, tam Diuino, quam humano laia DE REGUL. ARISTOCR. eis
456쪽
cvaIII. Immunit. Eccles est de Iure Diamo.
cis patefas uriga in Eccusassicas flersonas attribara . Tandem nouissime Tridentinum. sessi a S. c. a O. de reformatione Principes seculares alloquitur:Nec ut efficiatis,as inferiores magiss ratas, Ecclesia, ct Ecclesiauicarum personaram
Immunitatem, Dei ordinatisse, ct ca uicis sanctions s ren-
pirata , aliquo cupidita/is sudio ineu inconsideratione alis
Inania ab aliter sentientibus parari selent effugia, pro vi
utrinq; declinanda, allatorum Canonum, & Conciliorum: Nam Decreta inquiunt Pontificia, si quae aperte videntur statuere Immunitatem Clericorii esse de iure L iuinor id astruunt dumtaxat de caussis mere Ecclesiasticis; seu circa res spirituales, & sacras,in quibus non est dubium Clericos ab omni secularis Iudicis potestate esse exemptos. Et eodem intellectu accipienda Conciliorum oracula, pronunciantia exemptionem Ecclesiastidam, tum a Diuino, tum ab humano prodijsse iuret nimirum quia Diuinitus, quoad spirituales caussas, humanitus etiam, quoad seculares, atq: ciuiles, sit deinde protensa. Vel potius,si quis malit eadem Concilia intelligere de ipsa so-Ia Immunitate in ciuilibus, ct non sacris, intelligat ibi ius Diuinum, stilicet Ecclesiasticum, & Canonicum, humani autem iuris nomine prophanas laicas leges Caesarum, qliae pariter eidem Clericali Immunitati liberaliter suffragantur. Quod harum interpretationum, inquam, neutra subsistat, vel cx eo primum patet, quod exerte loquuti sint in suis Constitutionibus Summi Pontifices de exemptione a laica potestate, de qua posset fieri dubium; nemini autem ad dubitationem reuocandum erat, non licere laicae potestati sese caussis Ecclesiasticorum Ecclesiasticis ingerere, illud solummodo videbatur explicatione maiori per Pontificia.decreta notificandum, etiam quoad ciuilia negotia prohiberi ex Diuino mandato laicam falcem in Ecclesiasticam messem excurrere: ita produnt, si adeantur Canonum allatoru contextus, illud praesertim consideres Bonifacij, cum dicit: Ecclesia. Ecaesiastica
457쪽
persona, aeres 1 arum, non solum iure humano, sin immo se Druino, ὰριώlarium personarum exactionibus sint ιmmunes; res
comprehendit abQIute quascunq;Ecclesiasticas:de secularium exactionibus subinde loquitur, quae sane ad Civilia, non autem ad spiritualia negotia pertinent. Concilia pariter parum ad rem viderentur loquuta, si ius Diuinum de Immunitate E clesiae in caussis spiritualibus protulissent; cum nec ullus con tradiceret, neq; termo huc aduocaret. Quid adhuc litigare pla. cci super verbis Conciliorum, cum ex allatis Lateranense negative loquatur: cauis potestas nulla in Ecclesiasticas personas attribsi ναρ Si nulla; ergo, neq; in spiritualibus, neq; in temporalibus caussis. Summopere deinde contortus est intellectus, pro Diuino iure Canonicum intelligere ;& hoc inter Canonistas, apud quos, cum nihil ferme sit hac distinctione frequentius iurium in Diuinum, & humanum, cuius species est Canonicum; si semel admittantur ista ambages, ianua patet cuiq; Diuino iuri illudendi, & omnia semper ad ius Canonicum reducendi. praecauit quasi Tridentinum extorsiones huiusmodi,& abrasit, duri, utrunq; distincte recensuit, duplex mandatum diuersumini inuans de Immunitate, quam dixit: Dei ortinatione, insuper, cy canonu;s Ianuusibus.constitutam.& Lateranensi quid
protuisset, pro adimenda quacunq; potestate Laicis in Clericos , dixisse: A iure, tam Dimno , qaeam hamose nullam ijs a
tribui potestatem, si non accipiendo Diuinum, & humanum; pro ut uniuersaliter di uiduntur, & ius omne adaequale dispertiunt; sed pro Diuino Canonicum a ssumendo, superfuisset laicis aliquam potestatem sibi arrogare in Clericos, ab ipso iure Diuino proprie dicto, quod Canonico, atq; Ciuili superstatὸ6 Audiamus iam quid ipsi Cisares fateantur de Clericali Immunitate. Textus est in Aiath. Cassa. C.de Episcopis, & Clerivbi, postquam legislator dixisset, caussas Clericorum ad Ecclesiastica subsellia esse agitanda, prosequitur: iuri qui
458쪽
coe de amus ta Eam Diuinitati centumeliam faciens, cte. Porro contumelia nulla fieret Diuinitati , si Deus de Ecclesiast ica non curans Immunitate, nihil super illa constituisset; led sibi Imperator reponere haberet iniuriam, cuius lex esset con-lcmpta , qua ipse immunitatem pro Ecclesiasticis indixisset.
Item in l. sancimus. C. de Sacrosanctis Ecclesijs. Vbi personae secrae, ut par est, sacrae supellectili praeseruntur, ibidem statuitur, sacra vasa alienanda non esse , non ob aliam rationem, nisi quia: Et tam ve/cres tiges ea, qua Dimm rasrιs funt humanis nexibos non illigarisanxerunt. Multo igitur minus intelligebat Legislator licere, homines sacros per laicum censorem vilitandos, a proprio ad alienum forum distrahere. Opportune dixit per leges veterum esse sancitum , quod humanis nexibus non illigarentur, quae iuris agnita essent Divini; siquidem cauent quidem leges humanae de huiusimodi rebus, consulendo,&obseruantiam praecipiendo eorum, quae alias Diuinitus esse mandata supponunt. Eodem facit satis escaciter, quod l. De-αrnimus. C. eodem. Iulianus Apostata dicatur temere, & nimis sacrilege leges condidisse in faciem ipsius Dei, quibus Ecclesiasticam libertatem conuelleret: idemq; a Theodosio, &Valentiniano ideo appcllatur Tyrannus, quod priuilegia ab- sulissct Ecclesiaruin: & recte subdunt l. 47. C. de Episcopis,& Cler.CIericat, quos lxia ratim adseculeres Iudices debere δε- ῶνα infausus praesura stor e ixerat, insopati a rex:; e resertiam ias ; fas non es, ut Diumi maneris Miniii ιά stratium poteBaium subdantur arbitrio.Quae eadem verba repetit Carolus Ma nus in suo capitulari. lib. 6. c. Io9. Non ciliet autem cur Imperatores Praedccessorem suum nuncuparet Tyrannum,& praesumptorem , ex eo nimirum quod Ecclesiasticam libertatem dcxtruxisset, si haec plusquam Catareis non esset constituta praeceptis; quibus ipse non teneretur subelse: nec miniis sibi licuisset contra libertatem Clcricorum cdicere, pro qua alii Cassiarum statuissent; cum par paris supra se non recogno- stat Imperium. mmo cur ipsi posteri Valentinianus, &Theo. PUERONIS TOM. a. do-
459쪽
dosius non starent a suo Praedecetare Iuliano constitutis i: pi idem in fauorem laici fori aduersus Ecclesia, si praesump verbum, fas, nihil aliud ex propria significatione demonstrat,
quam Diuinam legem, seu quae ad Deum pertinent,& ex quadam naturali aequitate quaecunq; destendunt. Ita Isidorus tradidit lib. . Ethmol.c. a. & Ciccro orat.pro Milone. Clo m. Inquit, aelectat, quod, aurper naturam fas M. aut ν Deesticear Nimirum naturale Ius . quod humanum praecedit, & secundarium Diuinum dicitur, fas appellat, contradistinguens ab humanis legibus. Nec aliter Maro I. Geor. Fas, o ιωνα nun , inquit, idest Diuina pariter, & humana iura permittunt. Hinc habes quomodo ad at lata cap. praeceitcnti r spondeas, dum contenderetur Ecclesita st leam Immunitatem ex pluribus auarum indultis constitutam, restitutam, firmatam ,& infirmatam pro liuito; non aliam videri habere originem,quam ex humano, ipsem Caesareo iure: nillil, inquam dicebatur, nam si iniurio a rescripta commemores huic libertati Ecclesia sticarim paCra, ipsa lacrilega nuncupantur, ut de Iuliano audisti; ab apiis Caelaribus,remeraris Tyranni,& praesumptores talia coniis tuentes dicuntur; quippe sis, seu Ius Diuinum violarc aggrediantur : sin autem pia Caesarum edicta attuleris Ecclesia. si ics Immunitati fauentia,eadem fundamenta prima non sunt,ed lupei adiecta praesidia; Principum non denotant liberalit
tem in donando, sed religionem in detendendo, quod sit Ec-
460쪽
Hesiae aliunde donatum, nempe Diuinitus. Neq; ossicit quod relati Theodosius,& Valentinianus verbo usi fuerint refer. mair; tum quia concessiva non sit loquutio, sed enunciatiua; tum etiam quia significatio verbi est ibi, quasi seruamus, seu custodin iis,& iterum rcseruamus, quod venerandum est de lege Diuina iam antea consitu tum : iuxta modum loquendi Matisconensis Concilij a. cap. 9. diccntis: Satraris mas leges significat autem has huiusmodi ciuiles,quas attulimus Ecclesiasticae Immunitati fauentes de Uscopali a unita in ipso pGM Chmmanratis princip:o mentiam prora ea, quae non nisi declaratoria esse potuerit, & usum promouens eius iuris;quod Ecclesiasticu sorum iampridem habuerat ab Ecclesiae primo dijs, ante Civiles legiferos ad fidem conuersos, &de promouenda Ecclesiastica libertate meditantes.s Ita cantatissimum Constantini Magni factum declarat, relatum in can.Continua, can. Sacerdotibus. I i. q. I. & in can. Futuram. I 2.q. I. qui oblatos sibi in Nicaeno Conuentu libellos, accusationes, & querimonias Episcoporum aduersus alis rutrum continentes, tanquam sibi impertinens iudicium respuit; aperte fassus nefas esse, quod Ecclesiastici alijs, quam Ecclesiasticis subij ciantur Censoribus, ex Isidori relatione,inquiens, Patribus in Concilio: Deus vos constituit Sacerdotes, ct per sarem τι bis dedit, de nobis quoq; iudicandi; ct ideo nos a
cari , ore. Vbi vides in Dei constitutionem ab Imperatore referri Ecclesiasticorum exemptionem a laico foro;sicuti insuper laicorum Deus Ecclesiasticos constituit Iudices. Satis ergo,&super negative ostendimus Ecclesiae libertatem fuisse Diuino iure mandatam ; quandoquidem humani iuris Authores, tum Summi Pontifices, tum Aligusti Caesares in Canonicis legibus, atq; Civilibus se venerari fatentur, non condere legem de Clericali Immunitate; immo aperte concordant Deum ipsum
de il la posuisse Praeceptum. y Vencmur age positiuum istud praceptum Dei,quo de fami-