장음표시 사용
461쪽
liarium suorum tales . n. sunt Sacerdotes, alijq; in sacris ordinibus, aut ministerijs constituti cauerit libertate. An de I ge veteri necesse sit illud expiscari, adeo expressum, firmum, &ratum, ut a Mosaycis Sacerdotibus, ac Levitis dcbeat in Ecclesiasticos Evangelicae legis traductum perseuerare An potius ab eodem veteri testamento habeat Ecclesiasticae Immunitatis praeceptum vestigia quaedam, & umbram; unde translatitie, ac per similitudinem magis, atq; imitationem nostrates Clerici id sibi arrogent modo οῦ quale praeceptum decim rum, ex lege veteri desiuinptum, de iure Diuino nunc dicitur c.Tua nobis a. & c. Deciimam, De Decimis. Vci tandem haec Immunitas sit specialiter pro Ecclesia in nouo expresse cauta Testamento; siue eae plicite sub evidenti particulari praecepto, siue tacite virtualiter ex alio explicito deducenda, siue Ecclesiae uniuersae immediate tale mandatum directum fueriti siue Capiti eius Romano Pontifici dumtakat,a quo deinde opportune ad singula Ecclesiae membra deberet diffundi, & praecipi custodiendum : tot. n. modis Diuinum, quod quaerimus, haberi potest praeceptum positiuum, praeter inueteratas, ac probatas consuetudines, ac traditiones, inter Diuina Iura scripta,&positiva nihilo secius reponendas; si modo ex sacris literis, aut orthodoxorum Patrum perpetuo habeatur Ecclesiae consensu. io Si nihil patiamur excidere eorum, quae in scripturis sacris quadan tenus pro Ecclesiasticorum Immunitate facere videntur ; siue directe ad litteram, siue oblique secundum tropum, ingens parari poterit sacrorum ic stimoniorum supellex, quippe frequenter aliquid tale in sacro eloquio occurrit, quo non
abuti diceremur,ad rem nostram moraliter conuertentes . Sed non singula mens est recolligere,quae ut debiliora, ita viderentur conclusionis assertae veritatem quodammodo infirmare, nedum adstruere, dum consilii, & rationum inopes, leuidensam, & minima lipsana de angulis cogeremur in lucernis scrutari.
462쪽
Vrbanus PP. in can. Tributum. a3. q. 8. Ecclesiasticae Immunitati praesidium fert ex facto Regis Aegypti supra relato, dum fame regione premente, uniuerto populo alimonijs praestitis sibi coempto, Sacerdotibus non modo pepercit, cibaria gratuito illis donans, sed Ex eo tempore, ibidem dicitur, usq; in praefentem dum is universa terra Aerapti Reguus quista pars soluitur, absq; terra Sacerdotal3,Gen. 7. quod,licet per Ethnicum Regem sit praestitum; quia tamen in sacris literis, ut quid commendabile recensetur, magnifaciendum visum est multis; ut in c.non minus. De Immunitate Ecclesiarum, Quanquam, iuncta glossa, De censibus in 6. A sertiori .n. arguere est: citra Diuinitatis mandatum non esse, quod omnis gentium coluit inculta barbaries, multo magis seruandum ab his, qui clariori fuerint legis lumine peculiariter illustrati; ita . n. de hac agens
Immunitate Gregorius in can. Sacerdotibus. M. q. I. tauid ergo mirum, inquit, iChra iranus I erator veri Dei Sacerdores hosfret, dum Pagari Principes honorem impendere eorum Sacerdotibus nouerunt, qui Dass ligneis, O lapideis θναieba ly Immo festiuius dixisset si ad Aegyptios libuisset alludere pro
Dijs vitulos, habebant Ichncumones, seu Glyres, Canes Pharaonis, Astorgios, Crocodillos, & Lupos, & quae maior dementia, Cepas,allia, & porros cultu venerabantur sacro; quasi Diuinam vim suspicantes, qua huiusmodi credebant lacrymas posse ab oculis excutere,unde carpendi,& illudendi argumentum nactus Sat yrographus, cecinit.
Porrum, O cape nefas Uulare, a caVere morsu. Osanotas Gentes, quibus haec nasMntur in honis Numina, oe. Iuvenal. sat. l .
I i Artaxersis pariter infidelis Religio Pharaoni coniungi potest, qua illnd pro Esdra edixit: Uosis quoq; notum facimus de
I. EM. 7. Quod eo magis Diuinam dispositionem insinuare PUERONIS TOM. a. Ff vi -
463쪽
videtur, quo Rex alioqui alterius Religionis, Deum Hebraeorum non colens: huius nihilominus Sacerdotibus, ac Ministris amplissimam libertate indulsit; quasi Divino intrinsecus edoctus spiritu, Ecclesiasticae immunitatis simul , ac semel praeberet exemplum, & caelestc manifestaret praeceptum. quemadmodum dc vacatione Sacerdotibus facta per Pharaonem dictum c st cit. c. Tributum: Domino ex ιω-Aronunciante, Sacerdores ιn omni nιe i heros esse Vortere. Nil . n. prohibet, quominus ad maiorem sidelium confusionem, per infideles Principes voluerit aliquando Dominus sua propalari mandata, quale hoc de Immunitate Sacerdotali fulsib,vsus postea nationum omnium comprobauit. in Sed quanto firmius sumitur argumentum ex horum infid Iium Regum facto, pro ostendendo Diuino iure naturali de Ecclesiastica Immunitate,tanto infirmius indidem praeceptum positiuum deducimus,& scriptum a Deo procedens. Scriptam Diumam legem iam quaerimus de Ecclesiasticorum Immunitate; nam de naturali dictamine constitit cap. praecedenti. Non autem praeceptum Diuinum scriptum dixerim, quidquid in sacris legitur paginis,etiam rite gestum,& commendatu . Ostendis quidem de sacro textu a laicis Principibus Immunitate donatam Diuino cultui addicta in gentem, at no adhuc agnosco, an, Deo ad aures reucI ante, feccrint, atq; iubente; vel spontali humanitate; vel, ut summum, insita instigante naturae picrate , hanc in primis suadentis reuerentiam erga Diuinitatis Ministros, ut propterea Vrbanus PP. adiunxerit: Domino ρυ-
ea loquela pronunciarit, qua uniuersaliter exleges omnes etiaBarbaras Gentes alloquitur, quam nemo respuit, neq; est qui Iegi huic infidelis inueniatur; quae lex naturalis est a Deo, non immediate hominibus dictata, sed ab ipso per suadentem naturam titillans praecordia;&ideo caute dixit: ιn om 1 genre ι Siquidem Dei positiuum mandatum non est, sed naturale dictamen,quod apud Infidelium Regna Sacrificuli Deastrorum, DE AEGUL. AM TO CR.
464쪽
lignis, lapidibus, atq; belluis cultum impendentes, priuilegio
donentur exemptionis. Adde quod ante Moysem nemini hominum scripserit Deus leges; sed naturae solo acti instinctu, morali studuerint aequitati , quicunq; in prioribus seculis laudabiliter fecerint: Ex ijs autem, quae ore tenus antiquioribus Patriarchis, Noe, Abrahae, Isaac, & reliquis legitur iussisse omnipotes, nihil tale habetur,unde scriptum Dei praeceptum liceat autumare de sacrorum Immunitate. Nisi ad longaeuam
traditionem recurras,quae per uniuersam Synagogam tempore legis veteris ab initio datae usq; iurauit, vim qi obtinet quasi scripti Diuini pricepti.Sed iam quaerimus Diuinum de Immunitate scriptum mandatum proprie, & exertum, num huiusmodi in sacris detur literis reperire. Pro quo neutiquam Artaxersis facit indultum priuilegium Esdrae,sui'; Hebraeis Sacerdotibus, Templiq; Ministris; nam ut dederim piam admodum concessionem, non absq; peculiari solicitantis Dei afflatu praestitam ab infideli Rege veri Dei cultoribus; nondum tamen quaesitum praefers manifestum Dei alloquentis, & praecipientis , de quo non liceat dubitare mandatum, nisi quatenus Diuinum dogma mediante natura hypodidascala ad omnes, ut diximus, uniuersaliter gentes peruenit a Praeceptore Deo, 13 Constanti mis dum caussas Episcoporum in Nicaena Synodo renueret i udicare, contestatus se nihil tale facturum, quod iuri obviaret Diuino, illud Psalmographi allegauit: Deusse
Ex quo lassiciens sibi visus est pius Caesar de Ecclesiasticorum
Immunitate Diuinum testimonium habere; quippe suo tribunali reseruaret Deus censendum de Sacerdotum caussis, ipse medius astaret in coetu Sacerdotum, qui Dij nuncupentur coloci, sicut, & alibi in sacro eloquio, ut indicatur can. Sacerdotibus. II .q. I. ibi: In minis eloqνjs Sacerdotes aliquando Dinaliquando Arieti vocantur: nam cr ad Moysem de eo, quι ad ια-νamentum deducenaeos est, incitur: Adplica sitam ad Deos, vid
Iura ad Sacerdotes; se ru fias stipsum et Irojs non detrahes,sci- PUERONIS TOM. a. Ff a licet
465쪽
licet Sacer ritibus. Non autem derarer in medio Covellis uiso horum , seu Synagoga Deorum Imperatorem laicum Iudicem ra-sdere. Non displicuit scripturae huius interpretatio pluribus exemptionis Ecclesiasticae assertoribus, qui eandem huc attulerunt; sicuti& in sacris alijsCan. ad id reperitur assumpta. I Verum praeualeat verum: haeccx eius generis scripturis una est, quae in mystico sensu proposito fauent nostro; non autem literaliter ex directo sensu sermonis, ex quo solum effraciter solemus arguere; ut ideo nec Theologia my stica sit argumentativa, ex probabilibus dumtaxat, & pijs procedens Sanctorum Patrum conceptibus. Quas interpretationes mysticas si luberet prosequi, quis tandcm finis posset imponi nonne opportune huc deducemus, ad Ecclesiae Immunitatem non vi landam , quod suarum Lamentationum in capite Ieremias g mcbundus dc plorat: Princeps noxinciaνxm facta est fab ινιι
ros Sancta nimirum Ecclesia, quae Domina gentium ab alio Propheta destribitur, cui gens omnis seruire habeat ,&subdantur omnia regna, deplorabili ter subigatur ab huiusmodi Iulianistis Ecclesiasticae osoribus libertatis. Quid item, nonne videtur de hac haberi praeceptum,cum in ijsdem threnis dicitur : de Ierusalem mystice etiam Ecclesiar Manum suam mia 'Mhotis ad omnia ris derabilia eius ; quia vidit Genies ingressas Doctuarium suum, de qμibus praeceperas, ne intrarent in Ecia
flam tuam' quasi qui Ecclesiam intrant,sacrilegi bonorum eius inuasores, Chaldaeorum imitentur exercitum , diuitias templi depopulantem; aeque praeceptum a Domino sit, procul has iniurias arceri, tum ab Ecclesia sua,tu a sanctuario Synagogae. Haec quoad locorum, & rerum Immunitatem a sed si pers
nalem quoq; requiras, ab eodem audis: Si occiditur in sanctuario Domini Sacerdos, ct Prophetap Poteris consimiliter Ecclesiasticam Immunitatem vallare argenteis illis propugnaculis, di ostijs illis cedrino tabulato compactis fortissimis, quibus in Canticis Sponsus dilectam Ecclesiam munit. Sepire item, di obsignare eiusdem sponsi zelo, qui hanc hortum conci DE AEGUL. ARISTOCR. sum,
466쪽
sum, iterumq; hortum conci usium vocat, fontemq, signatum, ut ostendat eam laicorum imperviam ingratijs. Itemq; vinea est Ecclesia, quam Paterfamilias, non modo circumductam sepe, externis prohibuit, sed insuper aedificauit turrim in me- dio eius ad defensionem; tradidit eam custodibus, Sacerdoti bus nimirum, qui non paterentur gentes in Dei haereditatem
venire, viud lare Cain omnes praetereuntes viam.
I s Valeant, abeant haec, & similia, quae proposito hic nostro
firmando no valent. Non magis propria est interpretatio Da uidico illi carmini: Deus serar in Synagoga Deorum, in medio aurem Deos Hiudicat, Quod Sacerdotes eximantur inde a seculari arena, & ad Diuinam reseruentur solam, quam sint aliae plures eidem scripturae ab orthodoxis adhibitae Patribus. Vt quod ibi sit sermo de Deo homine, qui iudicandus sistatur in Pharisaeorum, & Scribarum Concilio, ipse qui omnium constitutus est Iudex; cui explicationi consequentia consonant, quibus adhortatur Propheta Iudices Synagogae, ne iniuriam insenti inferat, eripiant pauperem, & egenum liberent de manu peccatoris; antecedentia pariter suffragantur; cum . n. praecessissent immediate duo psalmi; alter de primo Cristis Ti adventu; alter de passione eiusdem, apposite locus tertius fuit de Iudicio, ut obseruat Hugo Carensis. Pr ter propter quam commentationem placet alijs loqui,eo loci, Prophetam de Diuina assistentia in medio Concilio Iustorum, & Congregatione Sanctorum,qui Di; merito nuncupentur ; iuxta quod alibi dicit Dominus: VHiberint deo, vel
tres cougregati m nomine meo, in medro eorum ego sum. Quamo
brem non extorth aliqui dictum hoc ad assistentiam Diuinam traducunt in Concilijs Ecclesiasticis, legitime in Dei nomine Congregatis; quorum Decretis, atq; Iudicijs quo fides pararetur indubia, d icatur assidere decernentibus Patribus Deus, cum illis ipse decerneus. is Sed insuper alia omnium literae consonantissima expositio eiusdem textus cst communiori recepta Doctorum calculo, PUERONIS TOM. a. Ff a Deo -
467쪽
Dcorum nomine inibi intestigi cuncti generis Iudices, quibus
datum cst super terram Populos iudicare; tam prophani,quam iaci i tribunalis; cum potestas omnis a Deo data, non nisi eodem dirigente,atq; seruante,procedat. Neq; alia: improbanda est congruentia vocis Deorum ad Iudices; cum vocabulum idisum , quod est in exemplari hebraeo, Eloiam indifferenter ad Vtrunq; vertatur; immo ex primaria institutione vi Hebraeam callentes linguam munciant Iudicem significat, qualis, cum sit omnium lupremus,& proprijssime Deus, eodem quasi Antonomastice nomine denotatur. Hinc erudite sunt, qui ad illud eiusdem vatis: Dixit io pie s in carrisus non es Deus, psal. Notent Deum esse, ita cuidens haberi, ut, non solum ore la stis sit insipiens ad id negandum, sed ncque in cor eius potuerit haec ascendisse demcntia , ut persuasum habuerit mundum vacare Deo; sed non esse Iudicem dumtaxat sibi confinxerit, quasi cisi extet Deus, non tamen eius fit curae aduertere, &censere, quidquid a nobis hic in imis agatur; sed circa cardines Coeli otictur, atq; perambulet; ut in Iob alij eiusdem notae dicebant. Quare satis persiticuus sensus allati textus exprimitur Deu stetiste in Synagoga Iudicum, & in medio Iudicum iudicare. Sive malis intelligere vicitata iura usurpare videntur quod Deus ipse Sacerdotes iudicet, ex eo quia per alios eius. Mem generis sacros viros eos iudicet; quidni etiam laicis hominibus quibuscunq; idipsum accommodetur, quos pariter Dcus iudicet per alios consimiles Laicos, quos illis constituit Iudice se Ad extremum : praeceptum quod quaerimus in sacro eloquio de Clericali immunitate expressum id non est, quod
obiter hicin psalmi unius principio debuerit collocari simpliacitercnunciatiue, non autem imperantis modo; insuper obscure adeo, & aequivoce, ut nullam ture minus patiatur expositionem foecundisii ina, & parum determinata lucra. aT Multo minus proserunt, qui testamentuin vetus Ecclesiasticae iaciunt assertorem Immunitatis, ex eo, quod Sacerdotibus summis etiam laicam dederit potestat , aut uniuerialem Z A REGUL. ARISTOC E. . ctiam
468쪽
Cap. XIII. Immunit.Eccles est de Iure Diuino. I
etiam supra laicos homines a quando unus,&idem praeerat communi Princeps , & Pontifex, quales fuerunt Moyses, & Machabet Duces; aut saltem supra Sacerdotes, atq; Levitas, quando discreti sunt, sacer Principatus,atq; prophanus; ita . n. legitur, & alias citatum est a. Paralip. I9. Amams Sacerdos, ct Pontifex vester in his, qua ad Deum pertinent' id bir an ad Deum non pertinent Sacerdotes eius, atq; ministri ) Zabadias autem, super ea opera erit,qua ad Regis o cluperonent,6 c.
Nulla autem videtur excogitabilis alia ratio potestatis huius temporalis, factae Sacerdotibus summis, siue in populum uniuersum; siue in sacros ministros, nisi in finem non sub ij ciendi familiares Dei prophanis potestatibus; ne quid esset commune his, qui Deo aeterno Regi, dc alijs qui seculo seruitutem
18 Hinc nihil, inquam, arguimus; nam certo non constat fuisse olim Pontificibus Hebraeis laicam potestatem in hunc primario finem datam exemptionis sacrorum; dumque id asserimus, sortuito diuinamus,& leuibus coniecturis adducti hue
deuenimus; cum alio potuerit tendere illa temporalium authoritas sacerdotalis in lege veteri; Nusquam autem argumetum eruitur etficax, si apparentes tantummodo coniecturas
promamus. Quando unus idemq; Pontifex sacra, & prophana sceptra gerebat; quis nouit, an Sacerdotes, atq, Levitae illi subditi essent in temporalibus,prout pontificia,vel magis prout regia potestate pollebat Quando autem regia, & pontificalia discreta fuerunt munia, dubium pariter manet, an Sacerdotum caus arciuiles,comprehenderentur in illa assignatione distributionis facta Amariae Pontifici: In his qua au Deum pertinent. a. Paralip. I9. Vel potius spiritualia sola intelligerentur pertinere ad Deum, esseq; Pontificii muneris. I9 Monemus insuper non admodum fidendum textui huic Paralip. etiamsi Amarias Ponti sex apertet intelligendus esset in his, quae ad Deum pertinent usquQquaq; Praefectus; quatenus Sacerdotibus iura daret, tum in spiritualibus, tutat in forensi- , PUERONIS TO M. a. Ff bus,
469쪽
bus, atque ciuilibus: insurget. n. non nemo, &'dicce, ita Amariam Pontificem a Rege Iosaphat constitutum fuista sacrorum Ithaicem, quemadmodum Zabadias ab eodefuit his,quae Regij essent in uneris,praepositus: at no ita intelligendus est hic causus fori regis sic praesedisse suprcmus,quin semper superior maneret ipsus Regis sententia, potens si libuisset, allicr disponere, ac iudicare; ad alleuiationem siquidem oneris regiminis consers fuerat ille ininister ascitus; non autem quasi diadema regium ad ipsum csset translatum: Pariformiter igitur Rex idem fidelem nactus ministrum Anaariam Pontificem amplissimum, huic mini sterium demandarit in cunctis, quae pertinerent ad Deum , ut quasi delegata potitus aut horitate, munus impleret, quod a Rege acceptum, ad Regem caeteroqui pertinere debuille videtur: Vt quid enim Rex Pontificem in opus constitueret, quod cius iampridem esse ordinarium independenter supponeretur a Rege Tandem una Iosaphat particularis conititutio, non indicat plusquam ius humanum, quamuis inter sacras relatum literas ; quale tamen est pro humano, scilicet honesto, non vero pro diuino decrcto. Scio Regem ibi re vera a uilioritatem nullam fecisse Pontifici ; quippe non poterat non sinete illum praeesse in his, quar ad Deum pcrtinerent; cum id muneris illi iam pridem ab ipse Deo fuerit in legestatutum, sed pium Regem tantummodo declarasse seruadum, di distinctius indixisse,aut renouasse sacram authoritatem,qui forte iam ludibrio venerat, parviq; facta regio indigebat reparari privccpto: Sed neq; hoc ita liquidum apparer, quin patiatur adhuc contradicentes, qui arbitrentur Amariam Pontificem a Rege tunc primo id muneris accepisse, ut libere solus
adnisi istraro, quaecunq; Diuinu respicerent cultuni quamobrem infirmum datur munimen immunitati Ecclesiasticae; cum,
etsi Iosaphat non fecisset ipse decretum, sed supposuisset diuinitus factum de Sacerdotum omnigenis caussis, ad Potificium agitandis forum, res adhuc redeat ad circulum,& quod quini- us, sit inquirendum, Vbinam sacrae literae manifestum tra- DE REGUL. ARISTOCR. dant
470쪽
Cap. XIII. Immunit. Eccles es de Iure Diuin'. agra
dant de Ecclesiastica exemptione praeceptum. 26, Inuenisse fabam se se existimant alij, nec omnino immerito, si rem penitius examinassent in cap. vltimo Levitici: ubi inter
caetera mandata, quibus enumeratis, subscribitur: Hae Iane praecepta, radidit Dominus Mus ad filios Istael in mon e Sinai, viruin habetur huiusmodi, de immunitate rerum oblatarum Domino, quomodo de prophano quouis eripiantur commercio: Omne inquit quθd Domino conseratur, e homo fae=it, flue an: al, siue ager non venderur, mec redimipoterit, qui quia semel exit consecratum, sanctum sanctorum Domino erit. Videtur . n. quod si tam homo, quam animal, aut ager semel dicentur Deo, nec vendi,neq; redimi liceat; eo quia huiusimodi de diuina possessione sint facta: multo minus eaedem persenae Deo dicatae poterunt a prophanis Iudicibus referre sententiam, aut plecti: neque rem Ecclesiasticorum, quae Dei est, ullatenus liceat nomine tributi a laicis Dominis exigi, de domo diuina, ad quam semel adnotata, integra semper, & illa se debet seruari: siq; redimi nequit, aut vendi, quod sane iniuriosum non est;cum rationem habeat iusti contractus reddentis aequivalens; multo indecentius abstrahenda sit gratis, sub tributi titulo. Ita ratiocinari videtur can. Nulli liceat. I a. q. a. & itidem glossdum inquiunt,ex hoc testimonio personas Deo sacras non ad Laicum, sed ad Sacerdotale ius pertinere. ai Possct insuper vis fieri in verborum energia, & propria significatione; 'uidquidsimelfuerat consecratum, sanctum fari ci oram Demino erar. idem enim sonant, ac liberum , seu exemptum erit, & solius Diuini iuris: testor Martianum Iurisconsultum ita scribentem : Sanctum eH, quod ab iniuria homisum desuum. atq; munιtum es. Saociam autem dictum ea a fagminibus ; Sant aurem sagmina quadam h rba, quas Legari Populi Romana uerre solebant, ne quis eos violarer . Ideo Iustinianus Instit. de rerum dicis. Saninae quoque cait res, velutι muri, ct po tae Ouuaus, qωodammodo iuris Diuius fans; ct ideo nustias mis issent . ideo aBἔem muros Ianctos dicimus, fata laeva capitis