장음표시 사용
51쪽
clesia, quidquid ii de R dirimatur, se omni modo obediant Earuris earum. Atq; ita explicat illud Apostoli relatum Theodo-
retus . Sciendum s autem haec nen repugnare Vr, quae ad Romanor scriptasum, neq, iube/ Gsinere maginratibus ,s praecipit, ut qui iniuria affecti sunt, non utantur magiEratibus; eligere . n. aut iniuria asciri aut de ea re ab ijs cognoscι, qui sent ero
rim fidei pendet ab eadem sententia. 3r Qualem potestatem idem ostendit Apostolus ijsdem Corinthijs interminatus r diuid vultisp in virga veniam ad vos, an in charitate , ct spirisa mansuetudinis ξ Incestuosum deuouit Sathanae in interitum carnis corporaliter vexandum I.COr. 6.
hac Ecclesiastica usus virga, & potestate de qua canitur Virga directionis virga Regni tua; relitia est ergo a Redemptore , &relinqui par fuit in Ecclesia potestas, ad dirigendos fideles in
Viam pacis, quocunq, opportuno, ac necessario medio,absolu. te ab omni humano independenter imperio, nam ex eo quod caussa alicui comm ittitur, super omnibus, quae ad caussam ipsam spectare noscuntur, plenariam ille recipit potestatem. 3 a Carteriam quoad temporalium rerum actuale dominium, in nullo sudarunt magis Apostoli, quam in persuadendo Regibus, Ducibus,ac Populis,se nihil ex corum re exquirere, nullum sibi de praedicatione quaesitum compendium, non opum, non gloriae, existimationis, aut potentiae ; immo sine sacculo, sine pera aliquando missos propria non reliquisse, ut aliena aerusicarent; paratos occursare ludibrijs, incommodis, suppli- cijs quibuscunq; & morti, modo ut eorum animas Euangelica luce illustratas salvificarent; Corinthum scribit Apostolus: Nos quaro qua usraonr,sed vos, a. Cor. ia.& cum ijsdem dixisset alias iuste sibi licere carnalium subsidiorum cxigcrc messem, pro spiritualis praedicationis semine, addidit statim ,s I
Act .ao.Cui ergo sit de aviditate suspecta Apostolica potestas, tanquam se se ipsam Principatibus terrenis superextollat, eo- DE ALGUL. ARISTOCL. ruln
52쪽
Cap.ra. Pontis dignitas tar. potestare explic. I
rum possessiones asse stans,inhians dominatibus,quae esuriens,& sitiens,& nuda refugiebat ab iis pasti, & vestiri, quibus aliquo modo verebatur ne Qrct in scandalumΤne auaritia praedicantium abhorrerent Gentes ab Euagelioὸ Ita S. Ecclesiae primordia erumpentia decebat;ne vi, & humana potentia potius, quam Diuina inolere videretur regnum, quod in humilitate,& persecutione,& saguine SS Martyrum erat mirabiliter propagandum. quando autem adulta Ecclesia caepit de persecuto rum defessa rabie triumphare,quam congruerit aliquo temporalium rerum fulgore assurgere tremendam, ac venerabilem non post multa in sequentibus ostendemus. 33 Primum inculcabatur ubicunq; locorum praeambulum ad Euangelium: Obedite Praepositis vestris, Heb. 13. Stibiari sole
omni creatura humana propter Deum orave Regi, quasipraccirenti. e Dscibus tanqWam a Deo missis, quia sic est vesuntas Dei. Deum timere Regem honorificate 3 Reddite omnibus debιlom, cuive I ac vectigal, cui honorem honorem. Omnis Anιma postessa
tuas subtimiorabas subdita M. Eus enim re it potesa/ι, Dei ordinationi re iι. super quae Chrysost. Facit hoc Apsalus, ut
ostendat Chrsum leges suas, non ad hoc induxi , ut 'LIIaseuertat , sed ad melius in tuat. Id ipsum selicitus est Paulus, ut per alios coadiutores praedicationis cautum sit, scribens Ti. to : Admone istos Prisci ibas, ct potesaribus sub os esse, ad
Tit. 3. tandem concludit Petrus: Serui obesii fore Domeruis, non tantum bonis modeuis ed etiam di otis, i. Pet a.
Nec aliter docere poterant, quia Magistro It sv audierant reddenda quae Caesaris Caesari; quin potius eundem viderant quantumuis filium Regis immunem exactoribus persoluisse didrachma ad scandalum declinandum, qui tame,ut ex D.Th. retulimus Vicario utebatur Caesare,preter potestatem in orbe supremam, dominium iuris etiam, & habituale possidens excellenter. Cui ergo formido haec inanis perturbet mentem, ut audiendo esse penes Ecclesiae caput potestatem supremam, regno, dominioue suo pertimescat ξ cum veros possessonuni
53쪽
suarum dominos singulos relinquamus, iugum non imponentes aliud, quam ex Diuina lege , & Gentium iure contractum, v t videlicet qui Caput Reipublicae consti tuitur publici amator boni recte omnia administret. Neq; legem, aut legislatorem inserimus, sed solummodo supernaturalis potestatis excellentiam praedicamus, qua Eccleuasticum Regnum pias seculi potestates suis nutibus deuotas agnoscit. 3ψ VIulto minus Vincipes temporales,in suis dominatibus ad . ministri, & Vicarij sunto Potinciae potestatis; tum primo,quia sicut certo scimus,&ostendimus Cristis Tu M Dominum potestatem suam absolutissimam in Ecclesia reliquisse, quae omnimode necessaria erat ad fidelium Remp. dirigendum, & coercendam : sic non desinimus suum etiam, quod excellens habebat reliquisse Orbis uniuersi Dominium: illa. n. necessaria erat Ecclesiae dirigendar, hoc Custis et i Domini potissimum personali tribuimus dignitati; fortasse ab Ecclesiae directione alienum. Constat Petrum a Domino relictum esse Vicarium; non successorem, sicuti ipsi Vicario dcstinatus est perpetuo successor. Interest nanq; quod succedere ostin decedentis ius omne intrarc : sic Petro Linus, & Clemens, & reliqui succedunt pontificio pares Pontifices: Vicaria tu autem fungi, ius solum
est obtinere,quod ex ossicio competit,non ex persona; Nec Petrus , aut alius relictus est cum omnibus personalibus Cna1sTi praerogati uis: sicut neq; cum tota cius spirituali potestate, quae Ecclesiastico regimini futura erat inutilis; condendi sacramenta noua, miracula ad libitum perpetrandi. 3s Tum etiam quia,& si Dominium excellens CL Isri in omnia temporalia, sicut potestas, fuisset eius Vicario relictu tanquam Ecclesia sicae directioni immediate a Pontifice Summo per se cogendae aliquando necessarium; adhuc qui usu, ac facto dominia possident veri, & absoluti essent Domini; Dominium . n. superioris ordinis, ut foret istud excellens, & supernatura-Ie,inscrius non excludit naturale, neq; in diuerso gcnere uni mesi vicarium alterius. Vt patct in caussis phy sicis, quarum non
54쪽
impeditur concursus in diuerso genere simultaneus, & plures principales causta in suo ordine dari queunt subordinatae.Im. proprie autem dixit Angelicus Principes terrae Custis τ1 fui k Vicarios; proprius . n. Uicarius eius, est Summus Pontifex, qui potestate illius etiam supernaturali gubernat. Quod si contemporaneos Saluatori nato Principes,autumes eius veros fuisse Vicarios, etiam nunc eodem sedente ad dexteram Patris id ipsum dicas oportet, cum Verbi humanitas idem semper siu- per omnia imperium retineat, quod semel habuit. Nemo autem dixerit proprie Principes Mundi non esse absolutos Dominos in ditionibus suis in inseriori terreno ordine dominatus, quamuis excellentiori sub sint Dei,& CHRIsrr supernaturali Dominio, sed & Apostolicam modestiam experientia comprobat, nullus .n. conquaestus est merito hucusq; aliquid, ne assem quidem sui dominii ab ea occupatum. Scilicet deesset haec quoq; calumnia malignis Ecclesiasticae impostoribus Maiestatis, ut rei tutandae suadela homines a Catholica prosessione retraherent. Occasiones, & modi, quibus in seculares dominatus Ecclesiastica se ingessit auctoritas alio remittuntur, statuere interim est penes quem summa haec CHRismi Domini potestas, in Eeclesia relicta resideat.
B. Petrum super Ecclesiam, & Apostolos obtinuish
Implici contemplationi intenti de Pontifij inctiistione non assummus aduersus Hareticos dedita operapyaltu. CHRIs Tvs Dominus proat en inuisibile Capu3 Ccclesia Vicarium non a strit,secus in Capitrs visibilis unctione. PUERONIS TOM. a. 3 Ec-
55쪽
3 Ecclesia Sancta regimen insitatam Monarchicum, se quisπιρι- tissimam in causis. Euidensiafacti idipsum apo Ieriori commonstrat. 3 Neuarorum sephismara pro aequalitate Apostolorum: o primo excessatione clauiam Iacta cunctis Apostotis. 6 Alteram ex aquali consessione omnium A solorum in verbis illis Petri: Tu es Custis Tus Filius Dei vivi.
a Petrus selus effer fundamentum Eulasa, ct etauiger, quod
nan concedunt, adhuc nustus inde videtur imponari primaras. 8 Perrum cateris inquiun/, non 'alatam, quia pinmodum Sarbana conuitio auditur increpuus.s Aposseti non deserebant Petro, tanquam Principi x Euangelio plinibus actis sesolicis. I o Paulus ad Gal. a. cr Petram obiurgat, o parem se illiscit. ii Pνimatus si alicui, dandus Paulo potius, vel Iacobo.ra Ex SI. Patribas habetur paritas Apostorum ad inuicem. Is Catholica veritas Petrum docet Pastorem esse conssisutum pra ea. teris Apsotis Ecclesia uniuersa. I 4 Ita expresse traritus a Domino Primatus Petro, ut clarioribus verbis, O circumsanti's ησηρ emus imaginari rradibilem. is Confessionem illam: Tu es CHRIsrus, o c. qua promeruis Pontificium esse nonpotuisse ni lius Petri. I 6 Non consenst se in ea omnes Apostolos, quomodo euincatur , or se censensissent minius tram di merebantur, quam primarius coπ- or 17 Reliquorum cosensus Apostolorum proportionatum retulissem
I 8 Potesias clauium data cunctis sos otis, at claues ipsas Petrus
19 SL Patres coaequant Aposolos in AZOIIolarn,non auferunt tamen Praxo pyrmatum in regimine totius Ecclesia, ut A in Evangelio. 2o Potestare clauium quando insignuι AFouoli. a I Iirim inferiores P. ro an tot sate regendi ν uersam Ecclesiam, quam habuerunt delega am, im veto oriana Iam . DE REGUL. ARISTO R. 22 Prae
56쪽
2 a Prassiι Collegis Petrus, tanquam euibus de crassit bi ouisi. a r Petrus sin ularem ario rexir Ecclesiam,quemadmodu a V A Eoci.
mamfacta Petro . ac Dominus increpans Petram, primatui ipsi cosiato nil aerogat.
ao Nil mirum, si Apostoli adhuc carnales, ct rudes non intellexissent Perrum sibi praepositum.
a 8 Euanta habita ratio Petri in Ierosolymitana Gellio e Matibus. a 3 Inressectus verborum Pauli, a I. ao. ct Petri I. v. s. ubisnguis Episcoparu monentur incumbere suis Ecclesijs, non uniuersali. go Graia ferat Petrus increparia Paulois quom o resse habuerinar Pastasse Petro comparem iactat in Apostolasu, non in regiminerarias Ecclesia, quem alioquὸ maximὶ reueretur. et a Noomodo Petrus Iudaeorum,se Paulus Getium dicantur Aposisti. 33 Cur Paulus antonomastice dicatur Apostolos, ct Petra si tuν dexterr nictra olim honorificentior sedes. I A Ruod Iacobo neutiquam primatus conueniat. 3s Perrus segessit, ψ Principem ApoRolerum,1n acris Apostolicis. et 6 Idipsum prastitit multotias in Evangelio. 37 Immutatis nominis, qua soli ex Apostolis Petro conrigit, praωatum insinuat. 38 Solaris didrachmatis aqualis pro CHRIsro , Gr Petro, argηIthune sera Dominica Praesectam familia. 39 Petrus ab Euangelistis , ut Priuceps, nunquam non recensetur in
capite, inter numerandum Apostolos.
4o Nihil generaliter, veloecialitere apassolis cateris dictum d Domiην, quod Petro non fit particulariter reperitum. i Vndasse vidimus Cuxis xvia Dominum in cuius manu ' potestas,& imperium nullis deserendam seculis,Ecclesiet Sanctae Rempublicam, & de consequio quantum conse ruati ni opus esset in ea potestatis reliquiis ad cuius lubiectum considerandum, iam gradum facimus. Non est quod hic cim per-
57쪽
fidis Nouatoribus nos expectes dedita opera velitari, propositum nanq; est simplicis veritatis illustratis fulgore, Maiestatis Pontificiae celsitudinem contemplari. Verum dum doctrinae catholicae Margaritam, ex limpidissimo Orthodoxorum Patrum expiscamur gurgite, prohibere non possumus, quin simul ab imo Haereticorum limosae ascendentes faeces aliquid lymphas turbent; sed cito innatae seculentiae grauitate, nullo impellente, seipsis descensurae ad imum, statim ac apparuerit
quiescens unda, extracto thesauro, nitidior. a Non revocamus in dubium, Cn Ris Tubi Dominum ascenis
dentem ad Ccelos, illinc quoad internum gratiae inuisibilem influxum, omnem excludentem Vicarium, sed per seipsum rea gentem Ecclesiam,huic Vicarium prouidisse, qui visibilis in ea capitis munia solueret. Id caussae cur, neq; Spiritui Sancto immediate, &soli sint Ecclesiae gubernacula commendata; ipse .n. pariter inuisibilis, visibilis capitis no relevasset absentiam; tum quia Verbum est caput Ecclesis primarium,fecundum humanitatem assumptam, qua maior est Spiritus Sanctus, nec ei debet pro vicario inseruire. CHRis To igitur inferiori alicui homini, & visibili noto conuersatione,debuit in Ecclesia designari quam ostendimus necessaria potestas; nec est qui hoc vocet in dubium: quae . n. ordinata sunt,absq; regimine non consistunt. Ecclesia autem ea est de qua dicitur: Terru inis, ut ca-nrorum acies ordinata. Regimen igitur in ea necesse fuit sensibile, quamuis Rex verus sit ipse Saluator, Praesules autem humani sint eius ministri, ut ait Apostolus: Sic nos exti imet he-
3 More terrenarum politiarum id non pluribus, quam tribus ijs modis contingere potuit,ut nimirum,uel penes paucos,vel multitudinem,aut unu publica collocaretur aut horitas. Duobus primis reiectis, neq; Aristocratiam, neq; Democratiam,
sed Monarchiam fuisse delactam par fuit: tum primo ex praeiacto eo fundamento de invariabili unitate Ecclesiasticae Reipub.ac politiae; quae sub uno Principe seruatore primum insti-BE REGUL. ARISTOCR. tuta
58쪽
cap. III. Petri super tacl. Aposterimatus. sy
tuta Monarchice, ne mutaretur in posterum, sub eadem disposita fuit serma regiminis. Rationem hanc attigit Cyprianus
lib. de unit. Ecclesiae: Vι νη;racem, inquiens, Cultas Tus mani. feriaret, unam cathedram con stituit, O unitatis eiusdem originem ab ino meipientem, Da auctoritate d posuit.
Principalis alia ratio reddi potest; quod nobilissimae omni si Christianae Rei p. ciues suos in maxima unitate euangelica li .gaturae spiritualis boni finem praesta ntissimum curaturae, Monarchia seligenda erat, politiarum species, instituto huic optima, & opportunior. Minoribus hominum Politijs, Ari stocratiam laudauimus,ubi crebriora comitia,& non dissiciles ge.
nerales couentus seruare queant Reip. communionem, & vnitatem: At vastiorem fidelium societatem,per omnes terrarum angulos fusam, quis frequens ad Concilium cogatὸ in unum conuocet publicis negoci; s definiendis aut Ecclesia non communicaret uniuersalis, in singulos populos rescissa; aut incommoda nimis, atq; confusa, plurium regeretur arbitrio. Nil Ecclesiae cauendum,nil perniciosum magis,quam Schisma. At nihil ad illud procliuius Aristocratico Senatu, aut Democrati-co,opinionum semper fluctuanti varietate. pluralitas consiliorum frugi est in pol iiijs humanis dubijs; detrimentosa,vbi reuelatae fidei certissimae Ecclesia nititur. Monarchia igitur,quae cum callestis assistentia numinis omne periculum erroris adimeret, maximae unitatis,& concordiae jndcx e re fuit Ecclesis, ad unitatem sensus,& fidei conseruandam. Rationem hanc Hieronymus innuit, super Io. 2 o. scribens: tamen inrer dxoriis cιm unus eluitur, v chismatis tostatur occasio. Mos est Patri. husfamilias haereditatem uniuersam ex fratribus uni legare, quibus alteris insedit cordi domesticae substantiae unio, quae in familijs pluribus erciscundis, scissa,& imminuta debilior foret. Sic Isaac benedicens Iacobo: so Dominus Gutina rum lucriam. An non debuit hac solicitudine tangi Cmcisetvs Dominus, Ut familiae suae tanto exoptatam unitatem prouider per institutioncm unius primatus, inter caeteros fratred PUERONIS TO M. a.
59쪽
Militans Ecclesia, ad similitudinem triumphantis, Monarchico regimine debuit gubernari ; Visa est nanque Ioanni ita Apocalypsi noua Hierusalem descendens de Coelis. Monarchiam in Ecclesia probat alia similitudo ad Synagogam, tanquam figurati ad suam figuram: iuxta pronunciatum Aposto
tem synagoga, supremus semper Pontifex praefuit, cui obtem perarent Sacerdotes non modo,& Leuiit,in Iudiae finibus co- morantes; sed etiam Synagogae uniuersis, quas per diuersis mundi Prouincias populus Hebraeus habebat, non diffitentibus ipsis Haereticis Magdebrugensibus, quorum haec sunt in
Cent. r. lib. I. c. 7. In Ecclesia episti Iudaiciunus tantum erat, lege Diuma Sacerdos S mus, quem omneΥ cetcbantur agnoscere, eiq;ρarere.
Sed quid Solem demonstrare lucerna fidelium Reip.vnum
extitisse Pastorem,retroacta secula memoria recurrentes inspiacimus, neq; contrarium usquam in veterum monimentis apparet. Optimatum, aut popularem Magistratum non constituerunt Concilia Generalia coacta perraro, sed omnia unius capitis in arbitrio reliquerunt, quod ipsa sunt venerata semper , a quo, si stetissent, aut desecissent, robur, vel nullitatem eadem cognoscebant, ut prosequemur inserius. Neq; si Magistratus huiusmodi praefecti fuissent, ratum faciendum esset; cum solius Custis Ti sit, de politia regni sui disponere. Disbo.
suit autem, ut solus Petrus Monarcha esset, & visibile caput in eo; nec monstruosam, capitibus voluit foecundam hydram, ut Apostolos omnes in capita constitueret. s Aequalitatem Apostolica inaniter conantur adstruere Nouatores,quo ab Ecclesia Monarchiam subducant; hisq; fere argutantur:Si esset unde probaremus Petro primatum,inde maxime,Mati. IO. ubi per Dominum dicitur : Tu es Petrus o super hanι peream ad ea o Eecusam meam. Operta inferi no pra- salebunt ad resis eam, o tibi dabo claues Regni Creorum, O goodcunq; ligaverissuper ιerra erit liga uis es in Cae D. O auod- DE REGUL. ARISTOCR. cuoq;
60쪽
cώηq; solueris sciper terram erit fissum, se in Caelis. Sed haec promissio est , non collatio ipse ; eaq; vel facta hic Petro alios coapostolos non excludens; vel omnibus Apostolis exhibita in illis verbis, tibi, tu es Petrus, ad unitatem confessionis,& fidei eiusdem significandam, tanquam pluribus moralem Unam Ecclesiae personam, & stabilem petram fingentibus: quod exi . tus ipse probat; nam cum ad collationem ipsam clauium deuentum esset, Mati. 8. dictum est omnibus: Euacunq; alligaueritissuper retram erunt ligara 3n Caris,es quacunq;solueritis super terram erunt soluta in Caelo, manifestum indicium verba illa : super hanc Peraam aedificabo Ecclesam meam, non pertinuisse ad propriam Petri personam, sed ad omnes Apostolos, vel
ad ipsum Custis et v M , ut Caluinistae contendunt ; vel ad fidelium quemlibet, ut censuit Erasinus; vel demum, nomine Petrae iundamentalis, ipsam fidem significare, cuius specimen in eo contingenti exhibuerat Petrus confitens: Tu es Custis rus misi ora viri.
6 Et sane suadet ratio,nil specialius in ea promissione concedendum Petro, cuius confessio cum socijs fuerat una communis. Cum . n. Dominus uniuersaliter Discipulos interrogasset, quid de se ipso sentirent, Vos autem quem me esse dicitis ealijs silentio consentientibus, omnium ore unus, ut Chrysostomus, ait, respondit Petrus: Tu es Christa lius Dei viαι, &Hieronymus homilia in hunc locum, Petrus, inquit,expersona omnium Apsolorumproferar, es Custis Tus filius De wGi, csi vicissim emaeo referenti dictiam emi Ei ego auo Dbi quia Tu es Petrus, ct βμεν haπςρerram,o e. o tibi daiso claues,erc. Si ergo ratiocinatur Paulus fidem credentibus reputanda ad iustitiam, quia reputata est Abrahae, cur non eadem confessio fidei communis operetur Iacobo, & Ioani, & reliquis,quam retro opcrata est, clauium, & potestatis parem retributionem Θ7 Sic enim Petrus solus fuisset fundamentalis Ecclesiae Petra,& non omnes Apostoli, quod contrariari videtur Apoc.2I. Eι