장음표시 사용
91쪽
haeredent unicum Clementem subrogauit, qui Hierosolymas scribens ad Iacobum de transitu Petri haec habet: Simon Perras, τε nem vitasea adesse senser, in corona fra/rum fomus, anυ- honga manu mea Patre, inquit, Viscopum vobis conmtustios trari a Domino mihi Iraditam pore garem δε andi, se salsenis, τι de omnibus quaecunq; ricreuerat in terris, Boc decretam H in eoetis. Quanquam humillime de se ipso sentiens Clemens , pro tuna Prouinciam detrectarit, viventibus Lino,& Cleto praecipuis Petri Discipulis, quibus utrisq; vita functis, quam ijs cesscrat non recuserit Imperij potestatem, 8. q. a. c. si Petrus. Cui autem non sit obuium maximum inconueniens, si Ecclesiae uniuersale regimen statuatur apud Episcopos hoc porro perinde est,ac sine rectore Ecclesiam derelinquere, neminem de sui boni solicitudine tangere. Singuli. n. sigillatim Epistopi,nec possunt de uniuersis Ecclesijs cognoscere, illi'; prospicere,& parum no reputabuntur perfecisse,si optime super commisso particulari grege inuigilauerint, neq; si possent corum interest, scribente Hieronymo ad Pammachium: Refflande mihi,ad AI xandrinum Episcopum, Patisina qui ινιιneιὸ Quod si ad Episcopos omnes collectos Ecclesiae uniuersae regimen respondeas pertinere, ergo tribus immediatis seculis ab ascensu Custis iiDomini, usq; ad Nicamam Synodum, quae fuit prima conuocatio Epistoporum, nullum fuit Ecclcsiae regimen, & nullum pariter habebitur, nisi cum actu fuerint aperta Concilia, quodcvenit perquam raro. Saltem quando sunt Concilia dissoluenda, Praefectum unum constituerent cum authoritate regendi Christianam Rcmp. supplendo defectum uniuersalis Concilij, ut cligebat Senatus Romanus Cosules, & nostrae Regularium Aristocratiae suos creant paucorum hominum magistratus. Sed quando unquam auditum est Concilia gcneralia quid huiusnodi attentasse; cum ipsa potius dependentiam sint semper profissa, tum in conuocatione, tum in dissolutionc a nutu supremi Monarchar Pontificis Maximi. Mens conditoris Custis ri , & Vicarij Petri decedentis fuit DE REGUL. ARISTOCR. uni-
92쪽
unicum Generale Ecclesiae relinquere caput, cur Monarchiani illis inuitis tollamus de medio, statim erepto Petro quotiescunq; controuersiae circa fidem surrexerint,quis adeundus Iu
dex de multis, qui varie sentiunt Episcopis fidem bifidam remanere inconuenit, una est in Ecclesia fides, & contradicentium opinionum alterutra oportet sit falsas sed inter Episco pos, qui sunt authoritate pares, neuter potest alterius damna ,
re sententiam: Si Concilium dixeris iudicem constituendum,& hoc ipsum falli potest, ni authoritate Pont. Maximi roboretur, ut suo loco docebitur. Quid si fides Regnis infidelium fuerit disseminandaὸ quomodo praedicabunt, nisi mittanturξ
a quo autem Epistoporum particulariu mittentur illuc Euangelis praecones cum eorum nemo extra suam dioecesim iuris. dictionem habeat Detur igitur rerum Ecclesiasticarum supremus arbiter uniuersalis, & perpetuus CHRisTi Vicarius, qui fidei unitatem determinet, nouasq; fundet Ecclesias. i o Conciliorum, & Patrum si exquiras sententias, Leoni omnes acclamant, ser. a. de sua assumpt. habenti: Manet dispositio
veritatis , ct B. Perrus in accepta uertitudine Petra fler se erans, septa Ecclesia gubernacula non reliquit,perseuerat videlicet Petrus, o visit in successoribussuis. Quam veritatem cont*ria aliqua suadela vix credam posse obnubilari, ut ab humano animo dissimuletur; nisi quia Pontificis Max. oppugnatores genus hominum sunt, quod refractis, honestatis, & conscientiae .repagulis, dum exterius criminibus suis refugit iudicem, interius omnem expulit fidem; ita quidem, ut praetensa in Dei Ecclesia Anarchia, non obsturum sit atheismi indicium. Legatos,&Proreges, quicuno; digne non recipit Regi contumeliam facit; Deficit primo a suo Principe Prouincia, immis.
sos illius nomine Gubernatores eijciens. Tantone esset si crederetur Custis rus fidelium Princeps, uniuersalςm eius pati Vicarium cum patiamur terrenorum Regum, qui tamen cum inter nos corporaliter degant, eo minus indigere videntur ΘO' humanitatem ingratarui & tu quidem pectora habes, qua PUERONIS TO M. a. F ma-
93쪽
haeredem unicum Clementem subrogauit, qui Hierosolymas scribens ad Iacobum de transitu Petri haec habet: Sradiisn Petras, ibi finem vir ua aduse sensit, in coroxa fra/rum positus, apprehensa manu mea Iane, inquit, scopum vobis cenis tua;stsi tra-G ὰ Domino noti tradiram parinarem ligandi, se sol enis, τι de omnibus quaecunq; ricreuerat in terνis, hoc decretam H in coetis. Quanquam humillime de se ipso sentiens Clemens, pro tunc Prouinciam detrectarit, viventibus Lino,& Cleto praecipuis Petri Discipulis, quibus utrisq; vita functis, quam ijs cesstrat non recuserit Imperij potestatem, 8. q. a. c. si Petrus. Cui autem non sit obuium maximum inconueniens, si Ecclesiae uniuersale regimen statuatur apud Episcopos hoc porro perinde est,ac sine rectore Ecclesiam derelinquere, neminem de sui boni solicitudine tangere. Singuli. n. sigillatim Episcopi,nec possunt de uniuersis Ecclesjs cognoscere, illi'; prospicere,& parum no reputabuntur perfecisse,si optime super commisso particulari grege inuigilauerint, neq; si possent corum interest, scribcnte Hieronymo ad Pammachium: Refflende mihi,ad AI xandrinam Episcopum, Patisina qui ινtineιὸ Quod si ad Episcopos omnes collectos Ecclesiae uniuersae regimen respondeas pertinere, ergo tribus immediatis seculis ab ascensu Cuxisti Domini, usq; ad Nicamam Synodum, quae fuit prima conuocatio Episcoporum, nullum ruit Ecclesiae regimen, & nullum pariter habebitur, nisi cum actu fuerint aperta Concilia, quod euenit perquam raro. Saltem quando sunt Concilia dissoluenda, Praefectum unum constituerent cum authoritate regendi Christianam Rcmp. supplendo defectum uniuersalis Concilij, ut eligebat Senatus Romanus Cosules, & nostrae Regularium Aristocratiar suos creant paucorum hominum magistratus. Sed quando unquam auditum est Concilia gcneralia quid huiusnodi attentaile; cum ipsa potius dependentiam sint semper professa, tum in conuocatione, tum in dissolutione a nutu supremi Monarchae Pontificis Maximi. Mens conditoris Custis ri, & Vicarij Petri decedentis fuit DE REGUL. ARISTOCR. uni-
94쪽
unicum Generale Ecclesiae relinquere caput, cur Monarchiam illis inuitis tollamus de medio, statim erepto Petro quotidiacunq; controuersiae circa fidem surrexerint,quis adeundus Iu
dex de multis, qui varie sentiunt Episcopis fidem bifidam rea
manere inconuenit , una est in Ecclesia fides, & contradicentium opinionum alterutra oportet sit falsa; sed inter Episcopos, qui sunt authoritate pares, neuter potest alterius damna .re sententiam : Si Concilium dixeris iudicem constituendum,& hoc ipsum falli potest, ni authoritate Pont. Maximi roboreatur, ut suo loco docebitur. Quid si fides Regnis infidelium fuerit disseminandaὸ quomodo praedicabunt, nisi mittantur
a quo autem Episcoporum particulariu mittentur illuc Euangelij praecones cum eorum nemo extra suam dioecesim iurisdictionem habeat Detur igitur rerum Ecclesiasticaruin supre. mus arbiter uniuersalis, & perpetuus Custis Ti Vicarius, qui fidei unitatem determinet, nouasq; fundet Ecclesias. et o Conciliorum, & Patrum si exquiras sententias, Leoni omnes acclamant, ser. a. de sua assumpt. habenti: Manet dispositio
ventatis, ct B. Perrus in accepta uertitudine Petraflerseuerans,
septa Ecclesia gubernacula non reciquit, e seuerat videlicet Petrus, o vivit in occessoribus suis. Quam veritatem con
ria aliqua suadela vix credam posse obnubilari, ut ab humano animo dissimuletur; nisi quia Pontificis Max. oppugnatores genus hominum sunt, quod refractis, honestatis, & conscientiae .repagulis, dum exterius criminibus suis refugit iudicem, interius omnem expulit fidem; ita quidem, ut praetensa in Dei Ecclesia Anarchia, non obscurum sit atheismi indicium. Legatos , & Proreges, quicunq; digne non recipi di Regi contumeliam facit; Deficit primo a suo Principe Prouincia, immis.
sos illius nomine Gubernatores eijciens. Tantone esset si crederetur Custis rus fidelium Princeps , uniuersalςm eius pati Vicarium cum patiamur terrenorum Regum, qui tamen cum inter nos corporaliter degant, eo minus indigere videntur λO' humanitatem ingratami & tu quidem pectora habes , quae PUERONIS TOM. a. F ma-
95쪽
maximam gratiarum tibi collatam a Domino respuant, quam si non haberent,enixe a Domino flagitare deberent,immo sperare nimiae osset audaciae. Quale priuilegium hominem ex nostris portitorem Coeli & gratiarum dispensatorem, uniuersa- lem Patrem nobis dari diuinitus ξ Qualis filiorum barbaries, ut Patrem oderint, & tollere de medio conentur, quo liberi iis queant in paternam substantiam luxuriari ξII Praesidio est perditis hisce sed perquam debile ex Ephes
ubi dicitur: Unumq; nefrum data eis gratia secuudum mensuram donarionis CHRis Ti. Ex quo autumant Petrum minime
recepisse uniuersalem potestatem ordinariam, & totalem successoribus relinquendam, & si ipse in socios ordinis quadam praelatione gauderet, quandoquidem, sicut & caeteri non plenitudinem potestatis, sed mensurate illam recepit. Vt propterea unum Corpus dicatur ibidem Ecclesiae, unus spiritus, spes una vocationis, unus Dominus, una fides, unum Baptisma,at non unus, qui contenditur, solus Pontifex uniuersalis sed Ecclesiastica Hierarchia illis exprimitur gradibus: ne didit quo
dam Aponoos, quosdam autem ρrophetas, alios vero Euanget
Mas, alios autem Pasiores, Ephes. q. Vbi est, aiunt,Pontifex iste maximus unicus quin potius numero multitudinis Pastores recenset Apostolus. Cum Ecclesia exiguo adhuc coarctarc-tur fidelium numero,Apostolorum temporibus, neq; si volui sint poterant multiplicari Pastores, sufficiebat unus satis, super; immo neq; tunc nascenti gregi unus suffciens erat Poetrus, sed in duodecim Apostolos disperti tu erat onus univcrsalis Ecclesiae regendae, licet Petro quendam concesserimus,' primarum in ordine, singuli quod Paulus efferre poterant: ἔn
stantia mea quoIidiana,foticuudo omnium Ecclestarum,2.Cor. a.
Quanto ma*is exundans iam undiq; Christiana Resp. plures postulat Gubernatores Ia Non expedit, neq; fustum est unquam, ut politicum, seu seculare Orbis uniuersi regimen uni pareret Monarchar; quia sicromota nimis a suo capite membra, aegre illius participarent DE LEGUL. ARISTO CR. ia-
96쪽
influxum; male continerentur in ordine; pax,& iustitia pes umirent; nam ante reis vita deficeret, quam sceleris nuncium Iudicis aures perculisset, atq; vltrix ab ipso exiens reuerteretur sententia; Vnum esse in orbe Monarcham, perinde foret in remotissimis ab eo locis, ac si uiueretur in Anarchia. Neq; satis I rouisum foret incommodo, per Praepositos Rcgios ad singuas Prouincias destinatos; nam & isti frequenter de suo regimine certiorem facere tenerentur Monarcham uniuersalem,& hic supra populorum, ac ministrorum conuersatione inquirere; Qui munus id queat persoluere,scripta,& rescripta ultro, citroq; semper ad innumeros terrae tractus expediendo quod in laico incon nit dominatu, perfectiori Ecclesiae,non est politiae tribuendum; ne dum praenimis eapitis unitati studemus, extreme dissita frigentia membra,capitis nihil iuuetur insuxu.1 3 Cum altercarentur Discipuli: mis eorum videretur effie mais ire , Luci a a. Statim a Domino sunt increpiti: Reges Gentium
dominantur eorum, vos autem non e . Vides ut male audierint
de principatu in Ecclesiastica societate instituendo loquentes, neq; illa debeat in Saluatoris imperio, Gentium politicis regiminibus, praesertim Monarchicis dominatibus consormari. Re ipsa neq; Petrus, cum suo quali quali primatu ausus est sibi unquam Episcopi uniuersalis nomen arrogare, multo igitur minus nuncupatio haec alijs a Petro in Ecclesia est permittenda . Sunt Epitcopi aequaliter astra Dei, super quae qui machinetur conscensum Lucifer fit, quem inanis superbia faciat ampullari. Antichristi est se caeteris superextollere, schismatii res pandere.
1 Quae sopbisnata singula, ut nullo reselli negocio; ita utinam sophistarum contundi posset audacia. Responsum ad omnia praesto est ex praemissis. Quid mihi de gratiaΘ quod Pau-jus dicat eius distributam fuisse singulis certam portionem, &nemini plenitudinem ipsam ξ de potestate loquimur I An non est distin gnendum , inter potestatis collationem,& gratiae Concedam ςtiam lubens, quod sicut plenitudinem gratiae ne-PVE AONIS TO M. a. Fa mo
97쪽
mo est in Custis et 1 comparationςm sortitus, ita nec rcspccta elusilcm plenitudinem potellatis. Ille nanq; absolutissimum Ecclesiae caput cst, militantis, ac triumphantis, superioris nullius Vicarius; at vero Petro, ac successoribus intra certos fines est impertita potestas, ut terrenam dirigant Sion, quoad scnsibilem dumtaxat influxum; nihil tamen innouent in Sacramentis, sin hilliς gratiam parare, miracula perpetrare sint impotes, quod nullatenus interdicitur CHRIsro. Veruntamen plenaria est Petri potestas, si cum caeteris comparetur in terris,
comprehendit Episcopalςm non solum sigillatim, sed etia omnium Dynastarum collectim. 11 Quod Apostolus non praeterijt; huius capitis unitatem n cessariam includens, ubi Corpus unum dixit Ecclesiae, unum
spiritum ; unde & corporeum sensibile, & spirituale inuisibile
caput oporteat designare. Neq; allatus Ecclesiasticae est Hierarchiae recensus, quae non consistit in Apostolatus, Euangelistatus, aut Prophetiae donis; alioquin nunc de ea conclamatum esset,quandoquidem non sunt amplius inter nos Aposto. li, Euangelistae, siue Prophetae. Scdeo loci describitur altissimi munificetia, in suoruin distributione donorum. Adhuc non excluderetur Summi Pontificatus Maiestas, quantumuis ea esset Ecclesiasticae Hicrarchiae recensio. Eo . n. ipso, quod enarratur quosdam a Deo datos Apostolos, simul etiam innuitur, Apostolica pollet secultate circa Ecclesiae Sactae regimen Max. Pontifex, cui Apostolicus honos exhibetu Hieronymo Ep. a ad Damasum scribente: mi sessolos honore seque is sequaris es merito.Plures autem Pastores seorsim ultimo numerati sene. loco, ad quos de Apostolatus iurisdictionc nil pertinebat. i5 Nam solicitudinem omnium Ecclesiarum habuerunt Apostoli quidem omnes, non quod Petrus unus cxigui ouilis succumberet oneri;sed fidei propagatione,& explicatione sic exigente, ut ubiq; terraru Apostolico munere fungerentur; Apostolatu . n. uniuersali super partialem Episcopatum fuerant in .
signiti; At ipsis decedentibus fundata iam satis, & propagata DE REGUL. ARISTOCR. side
98쪽
fide, eorum delegata Apostolica facultas interijt, Episcopali ad illos Episcopos transeunte, qui in eorum sedibus successe. runt; Nec . n. uniuersaliter verum est Episcopos omnes successisse Apostolis, quibus viventibus Episcopi iam plurimi aderant consecrati. Quae autem in Petro aderat ordinaria, & suprema pastoralis cura ad succe res peruenit, ab inde .n. impendio magis necessaria erat inter infideles unitas Monarchiae,& praecautio schismatum. 27 In eo quod dicitur de laico totius orbis, & de Ecclesiastico Imperio parilitas claudicat. Docuimus &nos Monarchiam, non habendam expedientiorem politiam, non modo pro uniuerse mundo; sed neq; pro minoribus Rebusp. Imparitates m. tulimus plurimas; duae argumento fatis faciunt propius,altera, quod laico regimini Spiritus Sancti desit illud allevamentum, sine quo Ecclesiastico etiam uniuersiali orbis imperio impar foret Pontificatus, altera quod a Principibus non constituuntur in populis veri Rectores, cum ordinaria potestate, sicuti pra sunt Episcopi in diaecesibus sitis congrue distributii qui pontificio passim rescripto, non indigent in subditis gubernandis, quod si maxima ulla quaestio sit ad supremam sedem referenda , nonne praestat adesse aliquem, quantumuis remotum arbitrum infallibilem, quam nullum constitui rationem aliam reddit Gerson de potest. Eccl. Consil. 9. quod Ecclesiastica Monarchia uniuersali orbi conueniat, non vero secularis, qua illa gladium habet spiritualem excommunicationum,centura. rum omnia ubiq; attingentem, at secularis principatus solo materiali ferit gladio, qui ad uniuersos homines se nequit extendere. Deinde selsum est, non dari unum supremum M narcham, penes quem sit potestas reporalis in uniuerso orbe: cum inferius ostensuri simus aliqua ratione Summum Pontis. illam habere; licet non naturali expetitioni naturaliter constitutum , cum potestate sola uniuersali in temporalibus, non vero Dominio.
18 Merito idcirco Reges Gentium dominantur eorum, Eccle- PFERONIS τQM. a. Fa sa
99쪽
si a autem non sic, quae nullibi per rescriptum, per ordinarios ubicunq; regit Pastores. Et quia in regno Gentium rcpugnaret una totius orbis Monarchia,in regno Ecclesiae non sic.Ma
toritas pastoralis Apostolis non interdicitur; sed aliqua approbatur ibit tam maior in veris es far cur miniΠιν ; Hoc unum inhibetur: ne eo modo: quo Gentium Reges imperitent in tu more superbiae. Et sorsitan Discipulis absolute vetuit dominari, quia dominium, & potestatem habens absolutissime in
mundum omnem, ut diximus, hanc solam, non illud Vicario reliquerit suo, cuius sententiae videtur Beria. I. de Consid. c. I . Ponriso, inquiens,Qbet dis ensarionem orbιs terrae in bona temporalia, CR RisTus etiam possessionem. infra alloquitur Saluatorem: Euidpraeesse non negas, ct deminari vetas'plane sciiqxasnon benepram, quipraeu in scicirudine, praesis vr prouideas, τι consular, ut procures, ut serves. Sed quia de hoc nil definimus, an fuerit etiam decens excellens dominium temporale Pontifici Summo relinqui, pro exactiori spiritualis directione, responsionum non coarctamur angustijs; nihil . n. prohibet humilitatem ministratoris, cum excellenti Imperio, ac potestate coni lingi, quemadmodum filius hominis utroq; in
19 Petrus facto sepisisime se uniuersale declarauit Episcopum;
nomine abstinuit, quod cum a nemine sibi contenderetur,modestia Apostolica egredi noluit ad iactantiam. Inde colligunt In novantes, de Pontificatu Max. non fuisse olim, qui ambigeret, cum ne verbum quidem fiat de eo a Petro, qui tamen nil praetermist, quod esset eius muneris exequendi; ut recesuimus illius probates primatum. Lucifer est, qui super astra Dei proprio nisu parat conscendero, no qui superimponitur institutione Diuina. Si CHR1gri Vicarius Antichristus sit, si unitatis maximae in Ecclesia ordinatio schismati videatur fores pand re, iudicent ipsi. Certe Antichristus , idest contra Custis Y v Mest, qui eius Vicarium abiurans,eundem contemnit;& qui haeretico gladio in fidem inducit scissuras, & schismata.
100쪽
a. Primo hoc iam fusos conflictu hostes spectare est ad secunda praelia redeuntes. Debetur Petro successor, fatentur ; sed huiusmodi priuilegium, inquiunt, vel est locale, vel personale, vel mixtum; si primum, non poterit a loco ad locum transferri, & sic transatio sedis Romam ab Antiochia nulla fuit;debetq; ibi permanere primatus; si secundum, locus nihil iuris habet in ea successione, sed omnia a persona dependent, quae migrare quolibet valet ; neq; Roma prae Urbibus reliquis ad successores Petri est destinata; si tertium, pariter idem sequitur, nempe priuilegiu partim personale, partim locale tamdiu spectare ad aliquem locum,quamdiu in eo reperiatur ea persona, non autem ex absoluto iure loci.
11 Fieri addunt miniime potuisse quin de hoc scripturς aliquod
testimonium perhiberent; at nuspiam illae meminere de Roma ad Pontifici; ledein electa; neq; institutor Ecclesiae Ctistis rus verbum quidem de ea fecit in Evangelio. Deinde non alio iure contendi potest Romanae Ecclesiae primatus, nisi quia ibidem cum tali munere desumstus est Petrus; atqui futilis ratio haec est; non enim quia Moyses, & Aaron primi Hebraeorum Potifices obierunt in deserto, ibidem Pontificatus iugiter perseuerauit 3 Si igitur volumus alias omnia contigisse illis in figuram nostrae Ecclesiae,& hanc quoq; recipiamus constitutionem; Quin potius si locus obitus primi Antistitis determinatur ad succedendum, cum Pontifex Summus primus, & Maximus fuerit Saluator Hierostyme passus, ibi sit Potificius thro,nus ; scriptum est enim: De Syan exibit Io, o verbum Domini
de Hierusalem isa a Sed pro commento etiam habent Petrum Romae unquam fuisse, nedum ibi functum I Argumento est primo Historicorum discrepantia, qui de aduentu Petri Romam tradiderunt,
alij secundo, alij quarto, alij quartodecimo anno Claudit; emcax falsitatis indicium. Itidem alia Linum, ali; Clementem
successorem immediatum Petri enumerant.
a 3 Petrus praeterea ab Herodianis vinculis liberatus, 3. Clau-