장음표시 사용
981쪽
PER. II. A MOSE AD CARI TVM cuiusmodi gentes numina marrna vel maxime honore singulari pr sequi solebant. Accedit, quod veteres testentur, Phoenices pisces pro numinibus coluisse. Piscem Syri νeneramur, inquit CICERO . de natura deor. Ebr. III. Et CLEMENs Alexandrinus, de Syro-Pho nitibint οι δὲ τὼς ἴ- α βουM-ώς Ηλῶοι τὸν Δωx. alii νero piscis tam impense eoiant, quam Elei Iovem; in protrept. seu
tum negotii facestet auctoritas, si quidem admodum probabile, .erba. ἶς ἴδε Σίτων, ac reliqua, quibus docetur, Dagonem eundem
esse, ac Iouem aratrium, nona SANCHVNIATHONE, sed PHILONRByblio, prosecta, qui non tam SANCNVNI ATHONEM interpretatus est, quam paraphrasi quandoque illustrauit, adeoque multa de suo addidit, ut supra iam nobis obseruasum, & pluribus exemplis ostendit pETRvs IvRIEV, bs. crit. dogm. m. pari. IV. cap. V. pag. t. seqq. Ad figuram idoli quod attinet, non contemnenda illorum est conia laetiira, qui superne humanam fuisse putant, quae infra umbilicum is piscem desierit ut praeter alios R. DAVID xIMCHI censet o L. M. muel. V. a. Quo minus enim tantum piscis habuisse figuram diei queat, quae est R. SAL. IARCHI sententia, obstat, quod capite manibusque amputatis, solus Dagon relictus dicatur. Immo, cum id, quod capite manibusque amputatis supererat, Dagon dicatur, haud sine ratione inde colligitur, infimam corporis partem figuram habuisse piscis. Eadem fuit figura Decertonis deae, quam impense.
Ascalonitae coluerunt, ut ex DIODORO SICULO constat, tib. IL p. sta.
Unde . quod de Dagonis figura diximus, confirmatur. Licet enim Decerto diuersa fuerit a Dagone, ut nonnulli contendunt, cum illa seminini sexus fuerit, hic masculini, id tamen inde constat, eiu modi idolorum figuras, quae partim hominem, partim piscem rese rent , apud Phoenices non suisse inusitatas. Ex dustis facile coniicias, Dagonem in idololatrarum theologia eundem esse, ac Neptunum, maris rerumque huc pertinentium praesidem: sub ista autem imagine ipsum mare, &, quae quorundam est sententia, spiritum, a quo aquae de maria motum habent, latitare. Inter homines Iaphetum,
Noachi filium, cuius posteris insulae, peninsulae,& loca maritimaeesse.
982쪽
cesserunt, sub Neptuni, adeoque Dagonis, latitare nomine, viri docti
exillimant . qua de re. quia omnia ad meras coniecturas redeunt, nunc non disceptabimus. Plura de Dagone dabunt Io. SELDENus , de dis Sstris θnt m. II. eap. III. GERH. Io. vossIus, de idololatr. gentι M. II. cap. LXXVI. IOAN. CONM DIETERIcus, otiquit. bibl.
V. y s.fqq. De Chamos, Moabitaruio atque Ammonitarum idolo, cuius ud. XI. M. mentio iniicitur, iam supra. dictum ad sui. praeced. sa VI. Memoriae hoc proditum legimus Lud. VIIT. ar. Ex iiDauribus enim Midianitarum de veliqua praeda, quae ei cesserat, EphO- dum fecisse dicitur,. atque ita urbe sua Ophra erexisse; additurque:
scortati autem sunt omnes Israesitae post istud Ephod fuitque Gideoni eius familiae iaques inpar. Vbi, quid per Ephod intelligatur,
quaeri solet. R. IESCHAIAH idolum aliquod telligit, quod oracula ediderit, eum in modum, FG vrim & thummim in pectorali summi sacerdotis, responsa dabant. Non procuI hinc discedit IOAN-sPENCERus , qui, cum Gideon Ephodi fecisse dicitur. hoe ita intelligit, eum non tantum sacerdotium nouum instituisse, vestesque ac instrii menta sacei dotalia, sed etiam statuas, quae teraphim vocantur in historia Michae, eonflasse, qua, insereres pectorali, eo modo, lito Moses smiles statuas sub nomine urim δρ thummim, pectoralliimmi sacerdotis inseri iusserit, de diu . fibraeo . ritualib. his. III. cap. III. dissertat. VII. Quae ut omn, sundamento destituitur senistentia, ita recte refellitur a Io. CLERICO, ad Iud. VIII. W7. Et ipse quidem CLERICus, cum oblemasset, Ephod fuisse pallium sacerdo. tale, cui annexum erat pectorale gemmis distinctum, asserit, facere Dbod, perinde esse, ac milita ere saaerdotium. Hoc igitur a scriptore sacro indicari, putat, Gideonem in urbe Ophra instituisse sate dotium a Leuitico distinctum. Iam oIim eadem sententia se probauit AvGusTINO, quaeston. D. VII. quaest. XLI. tui etiam alii, &quidem ex nostratibus quoque, suffragantur. Verum plurima, ni fallor, obstant. Ephod generatim vestimentum aliquod sacerdotale, non tantum, quod summo sacerdoti proprium erat, significat:
quo quidem vestimenti genere interdum & alii utebantur, ut de
983쪽
Samuele puero atque Davide constat. Praeterea dubito, an ullo exemplo comprobari possit, facere obod, idem esse, ae institueres cerdotium. Nee credibile, hoc secisse Gi decinem, virum pietate& prudentia conspicuum, cui ignotum esse non poterat, id sine crimine fieri non pocle, cum Deus in tabernaculo, eum in finem a se constituto, sacra sibi fieri iusserit. Ebraeorum doctores, R. SALO
in ea consentiunt, monumentum aliquod victoriae a Gideone erectum, unde deinceps Israelius, praeter jntentionem Gideonis, idololatriae occasio. Ulterius progreditur PETRvs IvRIEv , atque Ephod ta deo. xiis vestimentum aliquod fuisse, contendit, quod instar vexilli seusgni militaris erexerit Gideon, idque ut confirmet , tum de ant, quissimo vexillorum usu, tum de eorum forma, nonnulla in meindium adfert; histor. critic. dum.u. c. pari. IV. erae . VIII. cap. LPM. SEB. SCHMIDIVS, in eo itidem consentit, quod victoriae, quam a Midianitis retulerat Gideon, fuerit monumentum, sed paulo
aliter illud explicat. Angelum illum increatum, seu filium Dei, a quo vocatus est Gideon, ad libertatem populo ebraeo reddendam. Ephodo indutum ei apparuisi , censet, sicut alias etiam angeli investibus albus apparuerunt; forte dc Ephodum angeli istius aureo splendore in s gnum diuinae maicitatis coruscasse. In huius appa-xitionis memoriam pretiosissimum eum ex auro fecisse Ephodum, si
non totum, magna tamen ex parte aureum, auro intertexto, ut se
per in memoriam sibi aliisque reuocaret eum, qui in ejusmodi Ephodo ipsi apparuerat. Illud monumentum cum publice in urbe Ophra constituisset, in sacrario sorte aut domuncula eum in finem extructa. idololatriae occasionem Israelitis praebuit; comment. ad ιud. VIVA vers. ar. Vtique eiusmodi quid fuisse videtur.; saltem hoc admodum probabile ςsse, puto, 'uod Victoriae a Midianitis reportatae fuerit monumentum, qualecunque demum fuerit. Licet autem conia filio non malo illud Gideon eres erit, peccati tamen immunis censeri nequit, siquidem per imprudentiam Israelitis peccandi, & cultu illicito se contaminandi, occasionem praebuit. Forte & ipse, animo litet non malo, ad hocce monumentum sacra faciendo, Israetitis, ut simili quid faccrent, exemplum praeicit. Salium Bostdhuc
984쪽
adhuc uiuo peruersum istum cultum initium cepisse, nonnu li inde colligunt, quod dicatur, furique Gideoni re domui eius in laqueum. At nihil obstat, quo minus de filiis Gideonis tantum hoc capiamus, qui, dum iram Numinis experti sunt. de ipse quoque Gideone recte hoc intelligitur . cuius memoria ob deletam misere posteriatatem merito parum felix reputabatur. Nec leue quid censeri debet, quod ab illo admissum, etsi ex imprudentia & bona intentione profectum. Dicitur enim: cs scortati sunt omnes Israelitae post illud. Qua loquendi ratione quod idololatria significetur, notum est. Nimirum, etsi vero Deo in hocce loco sacra facerent, preces ad eum fundentes, aut sorte sacrificia offerentes, nihilosecius idololatria cenis sebatur, quia iis ud praeter voluntatem iussumque Numinis faciebant. Vnde, quantopere omnis ἐθελοθρησκεια Deo displiceat, condiscere licet. Quanquam & successii temporis fieri potuerit, ut ipsum illud
loc. cit. cap. II. pag. ZI seqq. Gideonem Ebr. XLII. diri riuia merari, qui singulari ratione fidem suam demonstrauerint, nemo mirabitur, qui secum cogitauerit, in eodem catalogo & alios, qui aliis quando grauiter lapsi sunt, comparere. Fueritne ante vocationem
ad liberandam gentem Israeliticam, una cum patre Ioaso idololatra, disceptari solet. Quod assirmandum videtur. Legendus ea de res EB. SCIIMIDIVs. ad Iud. cV. n. qu. V. p. 6δ. De tempore, quando hoc contigerit, quod Ad. eap. XVII. XVIII. de Micha narratur, iam supra ad I. VII. huius sectionis dictum. Res ita se habet. Micha, ex tribu Ephraim, pecuniam, quam matri abstulerat, cum illa furem, quem filium esse ignorabat, diris deuouisset, se redditurum significauit: mater vero, eam Domino se consecrasse, ad sculptile ac fusile faciendum, professa, eam filio relinquere voluit. Hic nihilo secius matri eam restituit, quae eum se ulptile & fusile sesendum curasset, Micha, dic tructa aede saera. Ephodum confecit, Unumque ex filiis sacerdotem constituit.
Ebraeae voces bd A sculptile & fusile, duas indicare videntur statuas, quarum altera sorte lapidea, aut lignea, altera argentea
985쪽
962 PER. II. A MOSE A I cHRIs Meoniuncta fuisse, statuunt, adeo, ut sculptile ipsa imago seu effigies fuerit, fusile autem basis, seu sedes, cui fuerit imposita. Sed prior
milii praeserenda vide ur sententia, cum non sine ratione haec tam accurate distinguantur. Vocantur etiam haec Michae idola tera.
phim, de quibus, cum supra iam copiose & ex instituto dictum sit
nihil nunc addimus. Per Ephod, cuius hic mentio, vestimentum sacerdotale intelligitur; reliqua summi sacerdotis ornamenta simul e dem voce denotari, a vero abhorret. Quis enim issa omnia in Michae gratiam confecisset ὶ Ex variis locis haud dissiculier colligas, IsraeIitas, cultum Numinis pro arbitrio suo instituentes, existimasse, vestimentum aliquod sacerdotale, seu Ephodum, ad hoe QT-eere. Accidebat autem, ut Levita aliquis apud Micham diuerterer,
quem certa mercede conduxit, ut sacra apud se curaret. Eaque in
re mirifice Micha sibi pureuit, iam non aliter fieri posse, sibi persuadens, quam ut sibi sMia ticis dis ac Dciax, siquidem Levita cci tis munere fungeretur. Ignorantiam hominis cum superstitione coniunctam hinc intelligere licet. Sed id quoque hinc patet. constitutum Michae fuisse, non idolum aliquod, sed verum Deum eolere, quod & matris consiliu in fuisse, ex antea dictis liquet. Haud dubio enim simulacra ista saltem pro signis ac symbolis veri Dei, per quae praesentiam suam manifestaret, habuit. At, cum Deus hac ratione se coli nolit, nec hominum sit, modum. Numen colendi excogitare, sed eum, quem Deus praescripsit, sequi, idololatriae grauissimae reus fuit. Nec leuiori crimine se obstrinxit Levita, non
tantum sibi arrogando, quae ceteroquin sacerdotum erant, sed cultumulum idololatricum omnino promouendo. Eodem autem tempore eontingebat, ut Danitae ad possessiones suas amplificandas urbem Laisum, quae deinceps Dan dicta est, expugnarent. Huo ergo iter facientes idolae lita cum Leuita, qdae apud Micham esse, indicio exploratorum, antea a se missorum, didiceiant, frustra ea repetente Micha, locum ala Terunt, eaque Dane sacri cultus causa constituunt,
sec.ssionem hoc ipso a sacris veri Dei & tabernaculo, quod Silunte erat, facientes. Quo ipso patuit, quam facile per unius hominis facinus prauum corrumpi plurimi queant, & quanta vis sit supersitionis in animis mortalium. Quo pacto intelligendum sit, quod
986쪽
cap. XVIII. dicitur, Ionathanem, filium Gersbmi, filii Manasseς, eiusque posteros, sacerdotum munere aprad Danitas functos, donec hi in captiuitatem deducerentur, iam supra explicauimus.
g. XUm. Ceterum, ut Iosuae apud ethnicos magna suit fama atque celebritas, ita, quae sub eo & iudicibus deinceps gesta sunt, profanorum quoque scriptorum testimoniis quodammodo confirmari polliint. Quod autem ad ethnicos ipsos attinet, Assvriorum res admodum adhuc hoc tempore erant obscurae, etsi non desint, qui Belum, Ninum, Semiramidem ad iudicum aetatem reserunt.' Apud Aegyptios Sethosis,' seu Seiostris, qui magnam Aliae partem subegisse dicitur, si nonnullis credimus, itidem ad hocce temporis interuallum pertinet. Inter Phoenices Sanchuniathon floruisse creditur, cui plurima, quae hac de gente nobis innotuerunt, debemus. Sed Tyrus quoque hac circiter aetate condita sertur, emporium illud orientis longe celeberrimum, cuius frequens in scriptura sacra mentio. Cadmus, qui in Graecia omnis eruditionis auctor extitit, tempore Iosuae eo venisse, litterasque secum attulisse perhibetur: immo & sacra quaedam ibi instituisse, quod & de Orpheo constat, qui cum Lino & Musaeo itidem ad hanc aetatem refertur. Hinc culturae pariter ac religionis, aut potius superstitionis in Graecia, in qua iam tum res publicae variae atque regna floruere, si non initium, certe incrementum. Sed &Troianae urbis excidium tot poetarum , Homeri maxime, carminibus decantatum, eo tempore contigi IIe cenisetur, quo penes iudices summa rerum in gente ebraea fuit. Ne quid nunc de Argonautat um
987쪽
in Colchidem expeditione, aliisque memoratu dignis, quae adlaocce interuallum reserri solent, dicam.
Ad Iositam quod attinet, illustre cumprimis est testimonium, & multorum sermonibus celebratum, quod apud PROCOPIUM legitur, in V.waerticis hb. II. cap. XX. ubi, cum retulisset, Phoenices aduentu Ioseae territos primuin in Aegyptum, tum in Africam se recepisse, duas coIumnas, memorat, in Numidia Tingitana, in quibus litteris Phoeniciis haec scripta legantur : ημῶς εσα ἐν ὀι φευγντες 'iam in n. -ου Di τοῦ ω ληιτῆ, Γις Ναυῆ' Nos sumus, qui fugiamuι a faeie Isu latronis,flus Naue. Discere hinc licet, Phoenicum quosdam tempore Iosuae, patria relicha, in Africam traiecisse, qui, cum ipsimet, ceu hostes, de victoriis Iosuae testentur, eo minus hac de re dubitandum. Similia fere, sed prioribus non prorsus consentanea, habet sv IDAs in vo c. Xανααν. Etenim, ut reliqua taceam,
Phoenices, qui in Africam se receperunt, tabulis lapideis inscripsisse' Causam, ait, propter quam ex Chanaan transmigrassent in Africam. Et sunt, inquit, ibι adhuc eiusmodi tabulae in Numida, complectentes haec: εσμὸν Xαναν οι, οῦς εο iωξεν Ιησὴς ὀ ληας Nos stimur .manao, quos expulis latro Iosua. PROCOPII hac de re testimonium etiam resert EVAGRIus , histor. eccles bbr. IV. cap. XVIII. & NICEPHORVs, bb. XVII. cap. XII. Nec prorsus hanc relationem reiiciendam censii erunt viri do ii, qui eius passim meminerunt, ut SAMUEL EO CHARTus, in Chanaan, tib. I. cap. XXIV. PETRus DANIEL I VETIVS,aemonstrat. euangel. prop. IV. pag. a Jt. Io. SELDENus , de diis Θris froferam. pag. II. aliique, laudata Io. ALEERTO FABRICIO, cod. Ueud pigri t. testam. p. g. Da. ubi integra PROCOPII & svIDAE IOca ex hibet. Verum aliter visum doetistimo viro ANTONIO NAN DALE, quiomaes ingenii vires intendit, ut, quicquid hae de re dicitur, ceu commentum meramque fabulam explodat, in ipsola ad Theodorum Ian- senium ab A ruuen, quae subnexa est operi eius, de origine cf pr gressis idololatriae oec. pag. 7 y. q. Rationes eius praecipuae sunt, quod in narratione PROCOPII nonnulla occurrant, quae scripturae faerae, adcuque ipsi veritati, aperte repugnent. Huc inter alia refert, quod totam regionem mari vicinam, a Sidone usque ad
Λegyptum, Phoςnaciam iussit repςllatam, autumat, illique regionivnicum
988쪽
unicum ab antiquis temporibus imperasse regem; & quae alia sunt
eiusdem generis. Praeterea PROCOPIVM atque svI Μ maximopere
hie a se inuicem dissentire. Longe aliis verbis conceptam inscripti nem ab hoe referri, quam ab illo, & quidem tabellis lapideis, non columnis, inscriptam. Multa alia his stivilia addit, & inter reliqua haec quoque: Verum Esas illas columnas Procopianas paulo propriuconsideremuέ. In agro Tingitano, ac prope rebem Tingis seu Tingi quam Maee Tanger aneliamus) eas crectas esse vult. Verum, π
idus de tabulis duabuι lapidi is loquitur, sic uni Alriquim tam
a Leone Africano , quam a Bernardo is rete adductus de unico tam tum lapide loquitur, ac de sola Carthagine: ita, ut Procopiuου columnassu is eνigat in Mauritania IAngit ana, prope aut Pitra columnas Herculeas idas tabellas Das ac love alia cum infriptione) in Numidia ρnni Abi ich νniciem tantum , verum ma num lapidem in prouincia Zeueitana, prope risein Canhaginem. Theoptanes denique vult, haec verba inscripta fuisse duobus tiιutis quidem, sed concauis, in terramen, in Lybia. Suidas vero tabulas sua' ponit in Numidia. Praeterea obseruat, PROCOPIUM minime assirmare, quod ipse has eo- Iumnas viderit, quod tamen & hvAGRIus de NichpHORvs ilh tri. buunt. Tandem, & vel hoc nomine PRoCPoetvrus non mereri fidem, autumat, Mod alias quoque in rebus historie is nugacis Q, ut vir doctus loquitur, nugator sit, id quod aliquot exemplis comprobata Atque haee ita profecto comparara sunt, ut narrationis istius ver talem admodum suspectam reddant; an prorsus labefactent, asserere nolim. Ex eo, quod fati a quaedam narrationi alicui admixta sunt, nondum sequitur . eam totam ceu falsam ac commentitiam reficie dam et se. Quod suIDAs a PROCOPIO in quibusdam dii sentiat, do-eumento ess, illum non ex PROCOPIO, sed alio quodam scriptore sua depromsisse, eand que adeo rem pluribus esse commemoratam. Atque vel hoc ipsum documento es , traditionem illam seu famam de eiusmodi inscriptione, non omni prorsus destitui fundamento. Ello, alias quoquη PROCOPIo non multum tribuendum esse; inde, reiicienda prorsus omnia esse, quae reseri, nondum colligere licet. Sed aliis accuratius haec discutienda relinquo. Celebrem admodum IosιMe apud cinnaeos estu memoriam, inde quoque probara soler,
989쪽
quod ad illum pertineat, quicquid de Hercule eiusque facinoribus
admirandis veteres tradidere. Idque, instituta inter Iosuam & He cutem comparatione, demonstrare viri quidam longe doctissit ni ag
Prop. IV. Pag. AI .sqq. EDMVNDvs DICKINs Mus, in Delphis Phoenis craiantibus, ι . IV. p. m.Jδ.seqq. quorum deinceps & alii secuti sunt vestigia. Nonnulli eo usque progressi sunt, ut, Herculem aliquem apud ethnicos unquam extitisse, negauerint; unde . quicquid de Hercule dicitur, tantum de Iosua intelligunt. Atque hisce ipse fauere videtur ERATOSTHENEs, fabulosam este omnem Herculis historiam asserens, apud STRABONEM, geogr. Gr. XV. pag. Π6. Sed Co
. NELIVS TACITVS quoque, an unquam Hercules aliquis extiterit, quodammodo dubitare videtur. Es superesse , inquit, at
huc Herculis columnas, fama vulgavit ; Ilae adit Hercules, fu, quiι quid νbique magnificum est, in claritatem ei in referre consueti mus ἰde morab. Germanor. cap. XXXIV. At alii rursus, quiequid de Hercule dictum a veteribus, fabulis annumerari, aegre serentes, quae de Iosua sub Herculis imagine latitante vulgo afferuntur, non prorsus admittenda censent, comparationes, quae inter Herculem & Iosuam a PETRO DANHELE HVETIO. aliisque, instituuntur, non alio loco ha-.bentes, quam cum theologi comparationem inter Christum & Io. suam instituunt. Ita IoAN. IvSTus wINCKELMANNus , in sotidia r latione de origine re initio Thuringorum, germanice scripta, & ILHERNESTO TEN ZLLIo opposita, quocum ei hae super re lis intercessit, respondente iterum TENIELio, & causam suam defendente, in eosioquiu-cnstruis anno MDCXCIV. p. ra. eqq. Controuersiae quoque huius summam in compendio exhibet GEORGIUS SERPIMus, in pers
natibus, quae vocat, Iesuae, cap. VLPM.f. sqq. Mihi rectissime hic quoque incedere videntur, qui mediam viam eligunt. Nimirum Herculem aliquem, a Iosea distinctum, apud ethnicos extitide, negare nolim. Idque vel inde liquet, quod omnia, quae ethnici de Hercule tuo dicunt. de Iosua, nisi per summam rerum & verborum detorsionem, intelligi nequeant. Vnde & Omnia ista, quae de He eule ethnici tradiderunt, pro fabulis habere, nimis mihi durum ubalatur. Non ignoro, plures olim fuisse, quibus Herculis nomens datum s
990쪽
datum adeoque a qu:busdam tres, ab aliis omnino duodecim Hercules numerari. Sed praestantissimorum auctorum testimoniis constat, tres filisse praecipuos, quibus id nominis olim datum. Sic
DIODOR 's SIC 'LVs tres nominar Hercules, Aegyptium, Creticum &Thebanum, hb. IV. pro. Tres itide in ARRIANus, & quidem adhuc accuratius, Aegyptium, Ty rium, ae Graecum, quibus Indicum postea addit, de expedit. Alexandri lib. II. p.m. IS. & hisi. μῶρ.yi'. Existimauerim itaque, cum Graeci de Aegyptio quodam, sorte & de Tyrio Her
cule, multa admiranda accepissent. idem nomen ex suis viro cuidam,
sortitudinis rerumque praeclare gestarum laude in luto, dedige; hinc vero morem obtinuisse, ut & aliis qui egregia facinora perpetrauirant, imponeretur. Fieri aurem simul potuit, ut, cum rerum a Iosua gestarum fama ad eos perueniret, illi itidem nomen Hercules darent. aut, quod probabilius, illis, qui apiid se iam isto nomine noti erant, deinceps talia tribuerent: quanquam nec illis adeo refragatus fuero, qui, Aegyptium Herculem eundem cum Iosua esse, putant, eo quod cum Mose & Populo Israelitico ex Aegypto egressus est. Plures itaque cum essent, quibus ob fortitudinis laudem Herculis nomen datum, factum porro est, ut non tantum unius facta alteri, sed aliquando omnium uni tribuerentur. Vnde ut maxima rerum confusio, quae & errorum est genitrix, ira, si decipi nolimus, nihil aliud superest, quam ut rite distinguantur, quantum fieri potest, quae aur in hunc, aut in alium quadranti nec uni tribuantur omniaὼ inaedam itaque de Iosua ut intelligamus par est, quaedam & de Sina sone, quem itidem hoc nomine apud ethnicos celebratum , nul- lum fere ea dubium, saltem nonnulla longe facilitis ad Simsonem, quam ad quem uis alium, applicari possunt, reliqua de iis intelligantur, qui aut apud Graecos, aut alias gentes sortitudinis laude fuere celebres. Atque hinc, quo pacto in comparatione Herculis & lo suae procedendum sit, facile intelligetur. Eam interdum ita insti tui, ut coacta nimis videatur, negari nequit. Speciminis loco sint, quae statim ab initio hac de re post GERH. IOANNEM uo,si uri, disserit Pr TRVs DANIEL HUETIVs : Hercules Indos bello animisse diciaruν , quod nν Θria re Arabia bella gessirit Iasis , terrae enim omnes, PLιra mare Mediterraneum sitae, Indiae nomine obm a Graecis anellabamur.