장음표시 사용
101쪽
Status quaestionis de praedestinatione. 91tur in gloria; ideoque varii gradu praedestinationi distingui possunt, qui tamen commode ad duo reVOeantur Seil ad gratiam et ad gloriam seu ad sinem et ad media Si praedestinatio consideratur et ad gratiam et ad gloriam simul completa dieitur in completa seu inadaequatas consideratur, quatenus Si vel ad gratiam vel ad gloriam. s. Schra
111. Praetermittimus errores se me ne II, 304 S. et controversias de ipso sine, ad quem homine praedeStinantur: lapponimia enim illum esse plane supernaturalem et de mori Di s quibus illum assequi debeant, Scit de gratia, tu natura essteaeia ete , de quibu alibi agemus, solliciti tantum de praedestinationis proprietate et ratione, num pendenta praevisione meritorum. Omittimu praeterea ea ContrOVerSiRS, quae Sunt extra quaestionem inter theologo Catholieos. Quare Supponimus 1 praedestinationem ad primam gratiam SSe plane gratuitam, ideoque neque posse refundiis in merita vitae ni praeSentem uetae,
qualem ingebant Origeni Stae neque in merita, quae infante habuerint in utero matris, cujus errori mentionem saeit AuguStinu ep. 186 e. 5; neque o. in merita sub Onditione longiori vitae praeviSa, ad quae recurrebant Semipelagiani neque . in merita Ondigna naturae, quae defendebant De David a Si neque e. in naturalia merita Congrua impetrationemque, quae tuebeantur Semipelagiani neque f. in dispositionem poSitivam naturae, quod nonnulli Seholae theologis arrisisse videtUr. 2. Supponimus praedestinationem ad nequa te Speetulum . . inquantum resertur et ad gratiam et ad gloriam seu ad universum ordinem Supernaturalem, quatenu Complectitur et sinem et media, SSe gratuitam; nam a. ordo Supernuturali Omnia Superat merita omnemque exigentiam
naturae quare destinatio ad illum nequit esse debita, Sed erit plane gratuita. Ad haec . etsi gratia adjuti alias gratias imo et gloriam mereri pOSSUIDUS, prima tamen gratia St gratuita hine Omnia merita, quae pendent ab hae gratia, pariter rationem doni habent. Quare vel pS Vita aeterna, quae alioquin mereo et Orona est, a Paulo Rom. 6, 23 gratia dieitur. Hinc statuita hin m a s in ep. ad Rom. 8 leui. 6: Sub praedeStinatione adit omne benesiuium salutare, quod est homini ab aeterno praeparatum. Unde ponere, quod aliquod meritum e parte nOStra prae- Supponatur CUju praeSeientia Sit ratio praedestinationis, nihil est aliud
quam Supponere gratiam dari ex meritis nostris. io Sensu VeriSSimum eSt, O merere non pOSSe praedestinationem, O a Deo non praedeStinari intuitu meritorum hoc sensu patres adverSu pelagiano et Semi- pelagianos defendebant praedestinationis gratuitatem; me alio SenSU
102쪽
92 rael. V. de Deo uno Th0sis CV. Gloria praedestinata est
theologi soliolae eam tuebantur. Qua animadversione plurima eliduntur testimonia, quae asserri Solent pro praedestinatione ad gloriam ante praevisa merita nam in illis sermo non est de praedestinatione ad gloriam μως gratiam, Sed de praedestinatione vel ad Solam gratiam, vel ad gratiam simul et gloriam, quam utramque ultro gratuitam eSSe Oneedimu i).112. Jam propius ad quaestionem hae thes Solvendam VeniamuS. Omnes theologi in id conveniunt, gloriam in tempore Onserri propter merita Sed quaeritur, utrum Deu etiam ab aeterno electi gloriam di creverit et destinaverit propter eorundem merit e gratia praeViSa, an independenter ab illis. Sunt theologi et numero multi et a uotoritate grave r), qui hoc ultimum tueantur.
Horum plures systema Suum ita concipiunt 1 Deus voluntate antecedi iube omnem praevisionem meritorum ab aeterno certum fixumque numerum electorum ex universa hominum multitudine determinavit, e quo constare deberet coelestis urbs Jerusalem; voluit tamen 2 ut hi electi si essent adulti)dum viverent meritis obtinerent et consequerentur gloriam aeternam. Quocirca 3 gloriam ipsis propter merita, quae habituri sunt, praemii instar in ordine Xsecutionis in tempore consert ut vero f. lecti illi merita in tempore reVera haberent, pro quibus juste conferre posset gloriam ipsis destinatam, eum elegit gratiarum ordinem, quo in fallibiliter acquirerent merita
determinata. aut secus minusque dure alii praedestinationem ante praeviSamerita ita cum Molina Concordiae q. 23 a. 4. 5 disp. 1 membr. 11 XPlicant , Ρraeexsistente in Deo ante omnem actum liberum suae voluntatis Tatione ejus ordinis rerum, auxiliorum et circumstantiarum, quem e Sua parte elegit, necnon infinitorum aliorum, qui sua omnipotentia esSe poterant praevidente item quid in unoquoque eorum pro lib0rtate arbitrii creaturarum eSSet futurum ex hypotheS . . . utique neque quod Deus hunc potius ordinem elei CL C a modi s duPlessis d' dipem brae in comment hist de praedestinatione ad gloriam et reprob. descriptis diligenter thoologorum testimoniis ab a. 1120-1708
infert c. 04 1: Veteres scholasticii causa praedestinationis omnino consideratiue et ad gratiam et ad gloriam praecipue agebant. Ideo nolebant eam esse e praeviSiSmeriti S, quin gratia quae in ea includitur, non datur, nec proin praedestinatur Ob praevi 8a merita. Lessius de praedest et reprob. secf. 1 Tricas Sinus indi Sp. theolog de praedest hominum ad gloriam part 1 s. l . , F, a rugae Dii th. 3. Cujusmodi sunt Si a rae: Res ii Bid Lar m ii iis, Fr Lupi S a lis ea Om, Pererius, Atius, Lemos, ustiniani Trigosus, Ant Oine Bunnez, Barradas, Salmanticen Se 8 Arriaga, Garnerius, Gonet, OriSi US, Thomas sinus, 'Aguirre, Habert, Serr ac generatim homi star UmSehola non tamen in exceptione ete. Sed ne virorum horum auctoritate nimium CommoVenmur, nobi Seiam enim Sunt S. Bim xv em tia a s Franc. S a De A LUI, Albertus M. Ale Xander hal. Henricus and. Petrus de Taranta8ia eL Lim bour l. c. pag. 3648.3, Echius, essiuS, O S. Tricas sinUS, FERS-Sen, n SqueZ, Beennus, Joan et Mich. Medi na, fondrati, Maldonatus, Stapleton, Greg. de Valentia, an Senius unda V. Turrinu HS, Corn. a Lapide, Aleagar, Ole tura, et avius Gamachaeus, mi CUS, Tirinus, ne alius, Pintselius, Annalia , Ourne ij te.
103쪽
post praevisa merita gratiae. 93gerit quam alium eumque XSecutioni e parte Sua mandare constituerit, nec
proinde quod in Christo hos potius elegerit ad Vitam aeternam quam alio . . . ulla datur causa, ratio, aut Onditi etiam Sine qua non ex parte usus liberi arbitrii ipsorum aut aliorum praevisi, Ob quam illos praedestinaverit volueritve illis ea media, per quae praevidebat perventuros illos in vitam aeternam, aut cur potius haec ipsa voluerit eis quam aliis; sed id totum in solam liberam ac misericordem Voluntatem Dei est reserendum, qui pro solo suo beneplacito id ita voluit g. Quam sententiam amplectitur illustratque Billio de Deo uno et trino th. 31 s. Mediam sententiam proponit Ambr. Catharinus, secundum quam alii ante praeviSa, alii post praevisa merita ad gloriam praedestinati sunt, quod etiam arrisit Occam, Biel, Gabriel, lam Nob id io,
Praeserimu Sententiam, quae docet Deum leui in tempore confert gloriam propter merita, ita ab aeterno glorium eleetis paraSSe vel destina SSe propter merita eorundem praeVi Su de qua merito S. Frunci Seu SSalesius Occasione l. Lessii de praedestinatione ad eundem Seribit 26. Aug. 1618: Cognovi paternitatem vestram Sententiam illam antiquitate Suavitate, a Seripturarum nativa auctoritate nobilissimam de praedestinatione ad gloriam post praevis merita amplecti a tueri. Quod etiam mihi gratissimum fuit, qui nimirum eum Semper ut Dei mi- Serieordine ne gratiae magis Consentaneam ae amabilem existimavi quod etiam tantisper in libello de amore Dei indieavi. Statuimus autem the sim nostram in primis adversu illorum theologorum Opinionem, quam
ob quam Deus inter tot ordines possibiles hune potius eligit quam alium esse, quod a priori veluti a potius creatura rationales quam alias Velit Salvas Tune enim eorum Sententia recidit in priorem. Quod si aliam reddant rationem, ea conciliari potest eum nOStra aSSertione. Nam hae in hypothesi ratio, quare hi potius quam alii in ordine a Deo prolubitu lecto destinentur ad gloriam erit praevi Si COOperationi eum gratia, non aliqua voluntas Dei absoluta independens a praevisis meriti S. Cf. infra n. 1288.113 Demonstratio. 1. Probatur haec sententia corollarii modo ecthesibus praecedentibus. Cum praedestinatione an ii praeviS merita cohaeret reprobatio negativa multorum ante praevis merita. Atqui reprobati negativa conuitiari nequit cum voluntate salutifera univerSali Dei, quam Seripturae lare docent th. 104). Ergo neque praedeStinatio ante praevisa merita conciliari potest cum voluntate Salutifera UniverSali,
ideoque hae admissa defendi nequit. 2. Probatur X descriptione judicii universalis Matth. 2b, 34 S.: Tunc dicet reae his, qui a deaetris ejus erunt Venite benedicti Patris mei:
104쪽
94 Trael. V. de Deo uno. hesis CV. Gloria praedestinata est
po88idete parulum obi regnum a constitutione mundi. Esurivi enim et
dedistis mihi manducare te. Hi a deseribitur verum judietum, in quo Deus justissimi judicis partes obit, distribuens pro meriti demeritisque praemia vel poenas Atqui hoc judicium ad nudam fietionem eaeremoniamque redigitur, Si Deus electis independenter a meritis jam insallibiliter et ante omnem praevisionem O Operationi meritorumque destinasset gloriam Judicium enim proprie dictum Ssentialiter Supponit ut praemia et poenae non Solum dependenter a meriti et demeriti conserantur, Sed etiam de Stinentur. Ad haec . rati collationis praemii refunditur videnter in merita: Esurivi enim et dedistis mihi manducare; non minus a poena refunditur in demerita malorum. Atqui nemo dicet poenam ante praevisa demerita destinatam fuisse reprobis. Ergo
neque praemium praedestinatum erit ante praevisa merita.
Ρarticula causalis enim debet referri tam ad Verbum possidete, quam ad participium saratum, alioquin enSus foret Sat incongruus: Possidete propter merita, quod Vobis paratum est ante et Sine meritis. rorsus pro arbitrio patroni alterius sententiae supponunt Ordinem X Secutionis non reSpondere ordini intentionis inversoque se habere modo. Nam id circa reprobos admitti nequit quo jure ergo alius destinationis ordo fingitur circa praedestinatos, cum Christus ex aequo refundat praemium in merita sicut poenam
in demerita , Aliter suspicari, inquit ad rem et avius de De X, 24 6 in
destinando se gessisse Deum atque in exsequendo, quod decreverat, divinare prorsus est, ut jam dixi, Si hoc nulla Scripturarum oracula persuadent, nullae secretorum divinorum conscia vox et interpres; et s. Thomas lect 6 in p. ad Rom. 8 statuit: Eadem ratione omnia beneficia, quae nobis confert ex tempore, praeparavit nobis ab aeterno. Quare bene Chrysostomus hom. 80 n. 2 verba Christi ita enarrat: Possidete hereditate quaSi propria, quasi paterna, quaS VeStra, quae Vobis a principio debebantur: nam antequam nati sitis, quia sciebam vos hujusmodi futuros, haec a me praeparata
fuere. - Bruno astensis in h. l. et hom. 29 Mig. 165, 84 ita habet: , Fit conditionaliter praedestinatio Dei nihilque sine aliqua conditione praedestinatum est . . . raedestinati sunt omnes boni ad gloriam, ea tamen conditione, si fidem tenuerint, si caritatem, si humilitatem, si patientium, si misericordiam et pietatem et his similia habuerint. Tales enim eos futuros praevidit, quos Deus ad Vitam praedestinavit, ut quasi praedestinando eis diceret: Ego quidem ad vitam vos praedestino, si tales et tales fueritis, si mea mandata custodieritis, si fidem et misericordiam habueritis et si in bono tandem inventi fueritis. Qui igitur talis esse non vult, qui Dei mandata custodire non nititur, ideo non venit ad praedestinationem, quia non servat conditionem.
Crescit e vi hujus argumenti, Si quae hie leguntur, Conserantur α. eum variis paraboliS, Ut eum parabola perariorum Matth. 20, 1 S. h0- minis veste nuptiali non induti ib. 22, 1 S. talentorum ib. 25, 13 S., in quibus ridiculum Oret supponere neSeio quam praedestinationem ad mercedem ante praeviSam Operariorum Vel Servorum Cooperationem; Um-
105쪽
post praevis merita gratiae. 9,
que iis testimoniis, in quibus vita aeterna exhibetur Vel θ. Ut corona, quaΘnon datur absque legitimo certamine et cursu 1 Cor. 9, 24 Nescitis,
quod ii, qui in ludis currunt, omnes quidem currunt, sed unus accipit brarium ' Sic currite, ut comprehendati8. 2. im. 4, 7: Bonum certamen certaτi, cur8um consummavi, dem erravi. In reliquo reposita est mihi
corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex;
vel . Ut merces, quae redditur meritis, Si eut igni redditur ut justa poena demeritiS 1 Cor. 3 8 Unusquisque autem propriam mercedem accipiet secundum suum laborem Rom. 2, 5 Secundum autem duritium tuum et impoenitens cor thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis justi iudieii Dei, qui reddet unicuique secundum opera ejus 2 Pet. 2, 13 In corruptione 8ua peribunt, percipiente mercedem injustitiae. Quibus posterioribus testimoniis manifesto vineitur, eadem ratione a Deo Conserri praemium qua retribuitur poena, nullum nim sit discrimen. Atqui inter catholicos inauditum est, mali retribui poenam ipsi absolute ante praeviSa peeenta jam destinatam. Ergo neque gloria justis retribuitur, quae ipsi fuerit ante praevi Sa merita ab Solute destinata. Ne pro arbitrio distinguamus t Eoque minus, quod hisce in locis non apparet vestigium anteeedentis 2ujusdam Sive eleetioni Sive reprobationiS. 3. Neque desunt alia Scripturae testimonia pro nOStra Sententia admodum valida, in quibus Soli gloria exhibetur ita supposita gratia penden a nobis, Ut poena, adeo ut ab ea excidere posSimus Ob defeetum O-0perationis Sicut et pestentore poenitentia gloriam iterum OSSunt aSSequi. Quare non independenter a praevisis meritis destinata est justis. Ide etiam monemur, ut magna diligentia et sollicitudine utamur, ne gloria excidamus. Atqui ejusmodi timor et sollicitudo plane esset inutiliS si gloria anteeedenter ante merita praevisa absolute insallibiliterque eSSet destinata imo esset Deo injuriosa dissideremus enim quasi de effieaeia divinae praedestinationis. Hue in primis speetant verba S. Petri 2 9 1, 10 Quapropter fratre musti satagite, ut per bona per certum 68trum vocationem et electionem faciatis. Quomodo potest Petrus sidele Shortari, ut per bona opera certam laetant Suam electionem, Si linee Steerta per praedestinationem immutabilem, independentem a boni Operibus, quae Deus ipse gratiis de industria seleeli procurare et tribuere debet praedestinatis, ne in praedestinationis XSeeutione a Seopo intento aberret Haec Xhortatio in opinione contraria Carere Videtur SenSu Philipp. 2, 12 Cum metu et tremore salutem e8tram Operamini. 1 Cor. 10 12 Itaque qui se eaeistimat stare, videatne cadat Rom. 11, 22: Vide ergo bonitatem et severitatem Dei in eos quidem, qui ceciderunt, e-τeritatem in te autem bonitatem Dei, si permanseris in bonitate alioquiuet tueaecideris Ap. 3, 11 Tene quod habes, ut nemo accipiat coronam tuum.
106쪽
si Trach. V. de Deo uno Thesi XV, Gloria praedestinata est
4. In divinis litoris vita aeterna promittitur omnibus sub Conditione, ita Matth. 19, 17 Si is ad nitam ingredi, erra mandata. Cf. Apoe. 3, 5;
Rom. 8, 17 te et Cone tridentinum S. 6 cap. 16. Atqui promissio sub conditione pugnat eum voluntate absoluta anteeedente praevisionem adimpletae conditionis: nam, ut inquit Lissi S i ut de praed. n. 12, Sieut promissio Si signum voluntatis, ita promissi Conditionata est signum Voluntatis conditionatae, et promissi absoluta Signum Voluntati abSO-lutae . . . Sane insolens plane est inter homine id sub conditione promittere, quod jam voluntate absoluta deereverunt . . . Confirmatur quia non Solum promiSSiones Omnes Sunt conditionatae, Sed adduntur minae, nisi conditio illa praestetur, amissionis regni et aeternae damnationi in- Currendae, quae etiam ad Omne pertinent. Ergo regnum non ita est de- Cretum alicui, quin reipSa possit amitti. Si enim non posset Sequi realis amiSSio vana SSent Sta terriculamenta. rgo gloria electis non est destinata ante praevisam adimpletionem ConditioniS, Sollieitudinem, COOperationem . . ante praeviSa merita gratiae. in eo. Cor. 2 9 gloria
dicitur a Deo praeparatu diligentibus se dependenter igitur a Conditione ponenda ab homine, cujus adimpletio praevideri debet, ut dici possit absolute praedestinata, Seu aliis verbis non ideo diligunt electi), quia gloria ipsi est praeparata, sed ideo S praeparata, quia diligunt.
5. robatur sententia nostra luculento patrum suffragio Seposita interim doctrina et auctoritate Augustini eam tuentur patres sive R. cum explicant verba Christi Matth. 20, 2I s. ubi Christus matri filiorum Zebedaei petenti Dio ut sedeant hi duo silii mei, unus ad deaeteram tuam
et unus ad sinistram in regno tuo, respondet: edere ad deaeteram meam et sinistram non est meum dare vobis, sed quibus paratum est a Patre meo. Ita Cyrillus alex thes. 26: Non est meum dare non quod id praestare non posset, Sed quia praemia certantium laboribus proportione quadam respondere debent Perinde ac si quis iis, qui ad certamen vocati sunt, praemia proponens dicat: Non est meum, boni viri, summum praemium rapere, et cui libuerit conferre, neque enim idcirco curriculi terminos statui; sed ille hoc auferet, qui reliquos vincendo summo honore affici meritus fuerit. Ita et Sal-Vator iniquum esse censuit, Summum honorem petentibus prompte conferre,
repulsis iis, quibus legitime debetur iis enim deferri aequius est, quibus
praescientia Patris ob virtutum recteque factorum excellentiam eum praeparavit. - Hieronymu c. JOVin. II, 28: Regnum coelorum non Sidantis, sed accipientis. Non est enim acceptio personarum apud Deum: Sed quicunque talem Se praebuerit, ut regno coelorum dignus fiat, hic accipiet, quod non personae, Sed vitae paratum est. Si itaque tale estis, qui consequamini regnum coelorum, quod pater meus triumphantibus et victoribus praeparavit, vos quoque aeeipietis illud. - Epiphanius haer. 69 n. 58; Gregoriu SDaZ. r. 374 14. 15 Chryso Stomu hOm. 65 n. 3 in h. l. hom. 8 c. ΠΟ-moeos de petiti0ne filiorum Zebedaei Ambrosius de fide V, 6 n. 82 Caesarius vel quicunque alius auctor dial. 3 interrog. 131. - Neque ab hac
107쪽
post praevisa merita gratiae. Toxpositione dissentit Augustini expositio in Ps. I 20 n. II , Ut autem sis ad dexteram, potestatem accepisti, de qua dicit Joannes Dedit eis potestatem
silios Dei eri I, 12). Unde accepisti hanc potestatem erodentibus inquit in
nomine ejus. Si ergo credis, ipsa tibi potestas data est, ut sis intor filios Dei esse autem inter filios Dei, hoc est ad dexteram pertinere; in s. 136n. 8 , Jacob dilexi, Sa autem Odi habui . . . Esau omnes carnales, adobautem omnes spiritualeS minore electi majores illi reprobati. Vult et ipse eligi sat minor in primis vero in s. 26 n. 4: Quid est, non est meum dare nobis Non est meum dare Superbis hoc enim adhue erant sod si vultis accipere, nolite 88 quod estis. Aliis paratum est; et vos alii estot of vobis paratum est. Quem Sequuntur Beda in h. l. et in Marc. 0 40, aulus diaconus hom. 85 Rabanus Maurus, Zacharias chrysopolit in h. l. Mig.
186, 354), Christianus ruthmarus in h. l. ib. 106, 425), Remigius antissiodorensis hom. II ib. I 3I, 25 etc. Verbis Augustini ut id obitor innuamus, aequiValenter continetur notum axioma Si non es praedestinatus, facti praedestineris quare hoc axioma censeri potest non Solum verum, uti est, sed et augustinianum, quod tantus doctor illud suo suffragio approbaverit. b. atres tuentur nostram Sententiam, cum Xplicant Rom. 8, 30 , Qu08 praescivit, hos et praedestinavit is in quae verba ita scribit Ambrosius . :, Quos prae8ciVit, et praedeStinavit, non enim a iube praedestinavit quam praesciret, Sed quorum merita praescivit, eorum praemia praedestinavit. - Quocum consentiunt Ambrosiaster Hieronymus, Theodoretus, cujus haec sunt verba in h. l. , Nam quos praescivit et praedestinavit . . . Non enim simpliciter praedestinavit . . . Quorum propositum praescivit, hos ab initio praedestinavit, praedestinatos autem etiam vocavit g Consentiunt insuper j-rillus aleX., Bruno carthus. Mig. 153, 5), s. Thomas et Seduliusseolus ib. I 03 7 s. in h. l.
e. Eam tuentur aliis occasionibus, ut Fulgentius ad Monimum I, 24:, Ostensurus itaque Deus, quid reddendum praesciverit et quid donandum, praedestinavit illos ad supplicium, quos a se praescivit voluntatis malae vitio discessuro8, et praedestinavit ad regnum, quos ad se praescivit misericordiae praevenientis auxilio redituros, et in se misericordiae subsequentis auxilio esse mansurOS. ProsperreSp. ad object Vincent. 12 opusc. XXXV, 198): Voluntate exierunt, voluntate ceciderunt fideles lapsi et damnati), et quia praesciti sunt casuri, non sunt praedestinati essent autem praedestinati, si essent reversuri et in sanetitate ac veritate mansuri. - Irenaeus IV, 9 S.; O. Damascenus dial cum manich. n. 80 Hilarius in Ps. 64 n. 5: Multi Vocati Sunt, sed pauci electi . . . Itaque non res indiscreti judicii est electio, sed ex meriti delectu laeta discretio est. g Honorius augustodun in dial.
Inevitabile Mig. 172, 1199): Qui praevisi sunt in bonis permansuri, adgl0riam sunt praedestinati qui vero praescit in malo vitam finituri, ad 0enam sunt utique praeordinati. Ergo quos Deus praescivit in Filium suum credituros et mandata ejus voluntarie servaturos, hos ante secula praedeStinaVit. PrOVocamus patronos alterius opinionis ut vel um uis testimonium e patribus adeo clarum pro sua, quaestione tamen distincte proposita, asserant Π0strisque tam multi opponant.
6. NOStra Sententiae suffragari videtur ipsa Ecclesia in illa oratione, qua preeatur: Deus, qui Omnium misereris, quo tuos sid et
Hur ter, Compend theologiae II, 9. d. i
108쪽
98 Trach. V. de Deo uno Thesis Vl. Exceptionibus contra
opere futuros 886 praeno8ci8, quae Verba deSumpta Videntur eX l. de praedestinat. Dei in append. Opp. S. Augustini igne 45, 1680 n. 7: Quos
Deus suos fide Opere futuros SSe praenovit, O praedestinavit ad gloriam. Hoc argument utitur S. Fr. Tales ius ).7. Suffragatur ecclesia graeca in Synodo hiero S. a. 1672), Statuens, Deum illo praedeStinaSSe, quo arbitrio Suo bene Suro prae-Seivit, quo Vero male damnaSSe. Hunc porro liberi arbitrii usum ita intelligimus, ut divina quidem illuminatri gratia, quam et praevenientem appellamus, ceu lumen in tenebri a divina bonitate Omnibus impendatur ae postmodum iis, qui obtemperare illi atque ad ea, quae tamquam saluti pernecessaria, haec ipSa praeeipit eooperari Voluerint neque non volentibus utilis est, sed solum volentibus), peculiari gratia Subministretur ite.
S. Probatur ratione haud spernenda, quod in OppOSita Sententia responderi non potest ad celebre dilemma Vel sum praedestinatus vel non sum praedeStinatus. Si Sum praedestinatus, quidquid lacero salvabor; si non sum praedestinatuS, quidquid secer non Salvabor. Vivam igitur pro arbitrio. Praeterea Xhortatione comminationeSque Vim Suam amittunt, torpor et incuria propriae Salutis induet Zelus exstingui videtur, si secundum rivi De a m ex principii progredimur. Quare vel ipsi patroni alterius sententiae in praxi in OneionibuS, Xhortationibus et Sermonibus praeticis ad populum e Mim plane modo loquuntur atque illi, qui tuentur praedestinationem OSt praeviSa merita ultro ineuleant a nostro servore Salutem n OStra negligentia pendere damnationem etc. Atqui hic dissensus inter theoriam et praXim, inter corollaria praetiea et praemissas nota videtur improbabilitati Sententiae, quam impugnamus. Praemio digna Oret Onei vel instrueti ascetica innixa theoriae de praedestinatione a nai praevi Sa merita, de reprobatione negativa, Sed quae sibi constet et cohaereat, in qua eXhortatione non adverSentur praemissi et quae peecatore eXeitet ad Spem et fiduciam, soletur puSillanimes, corda auditorum dilatet l
i Traii0M04'Αmour de Dieil. 3 c. 5, ubi citati his verbis prosequitur: , Commestille Ecclesia avouait questa gloire, qui est te combi et te fruit desta missericorde
109쪽
praedestinationem post praevisa merita reSpondetur. 99
Demonstrati p. I. Legimus apud Matth. 24, 22 Et nisi reptati
fuissent dies illi, non steret uir omni caros e propter electos breptabuntur dies illi; v. 24 Surgent pseudochristi et 8eudo'rophetae et labunt signa magna et prodigia, ita ut in errorem inducunturisisseri potest etiam electi. Quod testimonium nonnulli Videtur pro Sua sententia classicum. Sed dum ex illo arguunt, aliqua abSque probatione Supponunt, et ex his aliqua minus legitime inserunt.1 Supponunt nomine electorum deSignari praedestinat O ad gloriam sed eo possunt signifieari generatim fidele vel justi, ut 1. Pet. 1, 1 Petrus, apostolus Je8 Christi, electi adveni diversionis ete. 2 9: Vos autem genus electum ColOSS. 3, 12 2. TheSS. 2. 12 2. Tim 2, 10. Neque enim satis logi ea est illatio, quam aliquot testimoniis, in quibus electi idem sunt ac salvandi sirinu fixuSque insertur USUS loquendi, quo electorum nomine Semper et ubique designentur praedestinati et quidem absolute praedestinati independenter a praevisi meritis Ad rem in s-s iu de praedest. S. 6 9 SS. 5 n. 152 Statuit prop0Sitionem: Omnes justificatos secundum modum loquendi Scripturarum esse eleetos et praedestinatos ad gloriam; hae tamen electio et praedestinatio non est e oras id a sed ut eompleatur requirit Conditionem e parte nostra, quam implere vel non implere est in nOStra poteState, ae proinde etiam in nostra potestate est essistere, ut praedeStinati nOStra Ompleatur. f. Franget in h. 56. 2. Supponunt praepOSitionem propter exprimere eausam siti a lim; probabilius Significat eausam meritoriam . . propter justorum merita et orationes abbreviandos esse dies tribulationum ris Gen. 18, 224S. 3. Supponunt Sermonem SSe de Salute Super naturali: Sed pDS- sunt illa verba commode intelligi de salute et vita temporali. 4. Supponunt hae reserri ad finem vim ii sed de hoc dubitat ipse Augustinus ep. 199 ad Hesychium n. 29: Luen ergo patefecit 21, 20 S.), quod SSepOSSet incertum, non ad Se euli sinem, Sed ad X- ussim ad ii meis Jerusalem pertinere id quod dictum est de abominatione desolationis et quod dictum est de dierum breviatione propter ele-etos quia etsi ea ipse non dixit, dixit tamen apertius cetera de hoe pSO, qu et ista pertinere OnStravit. Non enim debemus ambigere, quando everSa est derusalem, fuisse in illo populo electos Dei, qui X cireum-eiSione crediderant sive fuerant credituri electi ante OnStitutionem mundi, propter quos breviarentur dies illi, ut tolerabilia fierent mala. Videntur ergo Verba hae spectare ad excidium urbis et templi Jerusalem. Quae Omnia pauci complectitur . Chrysostomus hom 76 in Matth. n. 1:MΗ0 porro Vult significare si diutius romanorum contra urbem illam
110쪽
100 Trach. V. d Deo uno. hesis CVI. Satisfit exceptionibus
bellum extraetum fuisset, Omne judaei peritSSent, nam omnem Carnem hi pro udaica ponit . . . Quosnam autem hie electos Oeat Fideles, qui in medio illorum conclusi erant . . . si illi non adsutSSent, OmneS radicitus perituro suiSSe iste aes Om. 5 in Aet. p. n. 2 JUVen US hist. V. IV, 136.
Verum concedamus quae Supponunt, minus legitime ex iis inferunt, electos illos praedestinatos fuisse ante praevisa merita. Cum enim Christus auditores adeo hortetur, ut sibi sedulo prospiciant, caveant a Seductoribus; cum eos terreat graViSSimo lapsus periculo, a Salutem a perSeverantia finali dependentem exhibeat, contrarium potius inferendum SSe cenSemuS. - De verbis v. 24, quae quidem ad mundi finem reseruntur, similia dici possunt. Insuper notetur, Verba si eri pote8 non necessario significare impossibilitatem perversionis electorum, sed probabiliter significare intentionem eorum, qui Signa illa magna patrabunt ea Scit facient, ut quantum est in ipsis fideles et vel Ecclesiae columnas seducant quo in SenS Verba non Sunt
ad rem Nam Christus non significat id fieri non posse, imo potius tot monitionibus, quibus fideles ut sibi caveant instruit, nos docet vel electorum lapsum esse possibilem. s. a trigi comment in Marc. 13 quaest de Evangelii l. 4. 148-150 de interpret. S. Script l. 1 n. 339. 115. Neque ad rem Sunt verba Luc. 2, 32 Nolite timere pusillus gre qui complacuit Patri estro dare vobis regnum; nam sequeretur 1. Judam fuisse praedestinatum pertinebat enim tunc ad pusillum gregem, quem Christus alloquebatur. Supponitur . nomine regni designari gloriam eamque Oxhibori ut absolute praedestinatam. Atqui plurimis ex locis constat, gloriam nonnisi sub conditione promitti, ideoque supposita praevisione conditionis adimpletae destinari. Praeterea 3 nulla habetur ratio contextus Christus enim ibidem sic fere ratiocinatur: Nolite timere, ne vobis desint temporalia, complacuit enim Patri vestro dare vobis vel maxima dona, ipsum scit. regnum coeleste; quare profecto dabit et haec minora necessaria. Atqui Deus certe non praedestinavit bona temporalia saltem pleraque, independenter a praevis cooperatione hominum. Quare hic textus prorsus non est ad rem.
116. Multum sidunt patroni alterius opinionis Christi verbis Joan.
10, 26 AS. Sed o non crediti8, qui non 8ti eae ovibus mei8. Oves meae et ocem meam audiunt et ego cogno8c ea8, et equuntur me sit reo i- tum aeternam do ei8 et non peribunt in aeternum, et non rapiet ea qui8-
quam de manu mea Seda nomine ovium intelligi necessario non de- boni praedestinati ad gloriam designantur enim admodum probabiliter idoles justi Jam ver 2 hisce Ovibus dat Christus vitam aeternam, Sed ea ratione, qua eam dat omni credenti X. gr. Joan. 3, 16: Sic Deus dileaei mundum, ut Filium suum unigenitum daret ut omni8, qui
credit in eum, non pereat, e habeat itum aeternam V. 16 6 40 47: Qui credit in me, habet vitam aeternam te. Seil non ab Solute, Sed sub conditione perseverantiae. . Hae Ve non peribunt in aeternum et non rapiet eas qui8quam de manu ChriStiri. e. non peribunt ex incuria