장음표시 사용
81쪽
De voluntate Dei aecae et inefficaci Pihominum malitiam, Secunda etiam dicitur. Dieimus ita hanc partitionem intelligere patres theologi enim nunc temporis libenter oram eis Dei
voluntatem, quae eon Sequitur praeSeientiam hine etiam quae On-Sequitur praeseientiam meritorum et qua Deus absolute vult electorum Salutem, On Sequentem Oeant Patre Ver hane revoeant ad voluntatem antecedentem, quia reVera ea idem Vult quod illa, quamvisjam absolute propter adimpletam Onditionem.
Theologi scholae, quorum doctrinam ordine chronologico proponit D'Αigae it me in comment hi Si de praed. et reprob. inter op. M. Grandi t. III)c. 1 Seet 2, solent docere, Objectum Voluntati antecedentis esse naturam humanam, quam Uni Versam DeuS, quantum est e se vult salvam fieri; objectum vero voluntatis con Sequenti esse personam cum aetionibus
seu adjunctis vel circumstantiis, sed quae sint ab ipsa persona. In plenissimo consensu cum patribus de voluntate Dei salutifera Sincera atque plane universali et cum schola estis Thomas, ut ex plurimis ejusdem locis, ubi de hac duplici voluntate disserit, os manifestum. Ita statuit in 1 dist. 46 q. Pa. 1 : Consideratis omnibus circumstantiis personae sic non invenitur de omnibus bonum 8Se, quod salVentur. Onum enim Si eum, qui e praeparat et consentit, salvari per largitatem gratiae divinae nolentem Ver et resistentem non 8 bonum salvari, quia injustum est . . . Ideo istum hominem subistis conditionibus consideratum non vult Deus salvari sed tantum istum, qui est volens et consentiens, et hoc dicitur Voluntas consequenS, O quod praesupponit praeScientiam Operum, non tamquam causam voluntatis, sed quasi rationem voliti. Et iterum ad . indulcat: Dicendum, quod istae conditiones, quibus homo efficitur deordinatus a consecutione finis, sub quibus Xsistentem Deus eum Salvum esse non vult, sunt ex ipso homine et ideo totum, quod equitur, sibi imputatur ad culpam i). Inter primos, qui contra clara . oetoris Verba priorumque interpretum sensum hanc distinctionem dure explicant, est Did Alvare de auxiliis disp. 34, Seeundum quem Voluntas antecedens ea est, qua Deus Vult salutem omnium spectatam in Se praecisione facta ab eo adjuncto, quod omnium salvatio impediret majus bonum universale et pulchritudinem universi Voluntas Vero consequens e St, qua DeuSconsiderato illo adjuncto boni majoris vult salutem praedestinatorum tantum, Salutem aliorum non vult. Eum sequitur Est ius, qui in ejusmodi argumentis caute est legendus. Cf. Franget in thes 37.92. Aliae partitiones voluntatis divinae. - Hanc partitionem Xcipit ea, qua dividitur voluntas divina in absolutam et conditio natam VoluutaSabsoluta talis est vel antecedenter, quae scit independenter a conditionibus Vult ut terminu exsistat vel consequenter, quae scit vult exsistentiam termini verificata jam conditione. Cum ea nectitur tertia partitio in efficacem et inefficacem sive quae quadam te-Πu non adimpletur. Hanc rejiciunt calviniani admissa unica tantum voluntatei Cf. etiam in I dist. 40 q. 4 a 2 inta dist. 114. 1 a. 5 ad 4 in 3 d. 3 q.
R. 3 ad 1 1 p. q. 19 n. 6 de verit. q. 13 a. 2. a. adem est doctrina . RO e turne, ut praeclare ostendit Limbo urg Zoitschr. Bira Theol. 1892 p. 582 s.
82쪽
72 raef. V. de Deo uno. De voluntate Dei efficaci et inefficaci. Dei, scit absoluta, invicta, qua Deus irresi8tibiliter Sua decreta exsequitur pro quo errore allegant S. 113, 3 134, 6; S. 66, 10 BOm. 9, 9. orro admittendam esse aliquam Dei voluntatem, cui quadamtenus resistitur,1 docent Scripturae, in quibus paSSim Sermo Si de Voluntate Dei quae non impletur, contra quam agunt impii. Ita Matth. 23, 37 Ierusalem, Ierusalem, quae occidis propheta' et lapidas eos, qui ad te missi sunt quoties solui congregare silio tuos, quemadmodum gallina congregat pullos uos sub alas, et noluisti Aet. 7, 5 dicitis. Stephanus Judaeis: Dura cervice et incircumcisis cordibus et auribus, vos emper Spiritui s. resistiti sicut et patres vestri, ita et vos Eg. 18, 23 IS. 65, 12 Prov. I, 24 etc. Sane 2. Deus sincerissime vult praeceptorum uorum ob Servantiam, omnium hominum salutem, et tamen impii praecepta Dei non Servant, nec omnes homines salvantur. Deinde qui peccant, Vel agunt contra diVinam voluntat0m vel non agunt contra eam. Si non agunt contra eam non peceant; occatum enimos ossentialiter transgressio divinae Voluntati S. Si autem agunt contra eam, voluntas Saltem praecipiens Dei non adimpletur. 80d 3. quamvis voluntas divina non Semper adimpleatur, tamen propterea dici nequit victa nam semper est Victrix tunc enim tantum voluntas vincitur, cum non solum non adimpletur, Verum Si etiam ejus dominium atque ultio offugitur. Atqui homo, etsi De praecipienti ΠΟΠ paret, ideoque ejus voluntatem non facit, non potestis Subtrahere Dei dominio ne impedire, quominus Deus voluntatem Suam ipSum puniendo adimpleat. Quamvis ergo homo subtrahere se possit voluntati divinae inadaequate Spectatae, misericordi scit. 0t praecipienti nequit tamen vincere Voluntatem Dei ad aequa te spectatam, qua vult, ut homines Sua praecepta Servent et ita consequantur praemium. aut si nolint obedire, subeant poenam. Quod ita expressit A. An sol mus in l. cur Deus homo c. 5: QuamVi homo et malus angelus divina ordinationi subjacere nolit, non tamen eam fugere Valet. Quia si vult fugere de sub voluntate jubente, currit sub voluntatem punientem. Cf. Thomas Im Isa. 6. Rem vero Augustinus ita illustrat de Spir et it c. 33: Infideles quidem contra voluntatem Dei faciunt cum ejus Evangelio non credunt non ideo tamen eam ineunt, Verum S ip So fraudant magno et summo bono malisque poenalibus implicant, expertur in suppliciis potestatem rius, cujus in donis misericordiam contempserunt. Ita Volunta Dei semper invicta est: vinceretur autem, si non inveniret, quid de contemptoribus faceret, aut ullo modo possent evadere, quod de talibus ipse conStituit. Qui enim dicit v. gr. volo, ut hi omnes servi mei operentur in vinea et p08 laborem requiescentes epulentur, ita ut, quisquis eorum hoc Oluerit, in pistrino semper molat videtur quidem, quicunque contempSerit, contra Voluntatem domini sui sacer sed tunc eam vincet, si et pistrinum contemnens effugerit, quod nullo modo fieri
pot0st sub Dei potestate. Cf. Sche eben g 103. Bene te ut gen etiam a. 10 notat, non vincitur voluntas Dei hoc ipso quod haud non fiant nisi Deo permittente impletur, quia id, in quod operantis voluntas intendit, finis est;
hunc autem Deus etiam in iis, quae e prohibente fiunt, consequitur. Finis enim, quem Deus extra Se perans proSequitur, manifestatio sua bonitatis est cui qui nolunt servire bene agendo, coguntur Servire poenas sustinendo. sAlia voluntatis divina partitio est in Voluntatem seil. Spectatum Secundum omnia auxilia, quae sunt in thesauri omnipotentiae quibus Deus vel rebelles voluntate potest ad se compellere), et in voluntatem secundum au-
83쪽
Thesis I de providentia divina. 73xilia, quae Deus actu confert. Quae distinctio admodum necessaria est ad illustrandam Augustini doctrinam, ut Ostendit Frangeli tith. 48. Denique mentio fieri potest partitionis, quae praeter meritum quondam celebris fuit, qua voluntas divina distinguitur in voluntatem beneplaciti et voluntatem signi Illius nomine quod alioquin variae significationis est, significat enim subinde voluntatem Dei absolutam in oppositione ad voluntatem conditionatam, vel simplicem complacentiam designatur omnis voluntas Dei vera et sincera; hae vero Signum tantum voluntatis, quod metonymice dicitur voluntas. Enumerant autem theologi quinque ejusmodi Signa, Scit. praeceptum, prohibitionem, permissionem, consilium et operationem. Ab hae partitione non multum distat illa, qua voluntas Dei distinguitur in voluntatem arcanam et revelatam. Qua distinctione pessime abutuntur calviniani, Secundum quos voluntas Dei revelata est etiam ea, quam Deus revera non habet, Sed simulat se habere, quaeque Saepe udVerSatur areanae. g. eius voluntatis divinae.
93. De proridentia Dei. - Actus divinae voluntatis ad extra ad
duo Suprema genera reVOeari pOSSunt ad reationem eii et providentiam. De reatione agitur in tr. sequenti Providentiam vero hic non OnSiderabimu Seeundum Suam exsolutionem ho enim speetat ad diverso traetatus), Sed tantum quatenus est ratio ordini rerum in finem in Deo exsistens, ut eam desinit S. Thim a S 1 p. q. 22 a. 1. Ea pro diversitate sinis et mediorum in naturalem et supernaturalem distinguitur. NOStrum non erit multi probare, generatim aliquam providentiam exSiStere. UniverSa enim doeet One Vati ea num eSS. 3 3 p. 1, quae condidit Deus providentia sua tuetur atque gubernat, attingen asine usque ad finem sortiter et disponen omnia Suaviter Sap. 8 1) trevera, ut bene notat Luctantius de ira Dei e 9 contra Epieurum: SieS DeuS utique providens est ut Deus, ne aliter ei potest divinitas attribui, nisi et praeterita teneat et praesentia Seiat et sutura prospiciat. Cum igitur providentiam sustulit Epicurus), etiam Deum negavit SSe. Cum
autem Deum SSe proseSSus St, et providentiam Simul SSe OneeSSit. Alterum enim sine alter ne esse prorSUS, ne intelligi potest. Neque neeeSSarium erit demonstrare Dei providentiam se extendere vel ad re minimas Hoe enim passim docent Scripturae, Matth. 6, 26 Respicite τolatilia coeli, quoniam non erunt, neque metunt, neque congregant in horreayet Pater vester coelestis pascit illa PS. 146 8 Job 374s etc. Sufficiet divinam providentiam ea ex parte vindieare et illustrare, e qua praeceleri Solet impugnari. s. hi in aes c. gentes III, 64 L e sines cl. X et
in egregi OpuSe de numini providentia. 94. heSi CI. Immerito a oviaenti Dei in ubium Occitur
84쪽
74 rael. V. de Deo uno Thesis I de providentia divina. Qitionemque fortunae, cum sciι. fame impii bonis hujus inuncliabunαent, Quin iis Iusti aestituuntur.
Demonstrati p. I. Nomine mali physici intelligimus desectus
naturae atque ea, quae naturae damnum dolorem pSumque interitum asserunt, Ut morbi, venena, Calamitates publicae etc. Ob ejusmodi mala Epieurus teste Laetanti l. e. e. 13 negavit divinam prOVidentiam. 1. Bene Augustinus in Ps. 148: In Offieina non audet homo reprehendere abrum, et audet reprehendere in hoc mundo Deum i
Quae uberius ita illustrat de Genesi c. manichaeos I, 16: Si in alicujus opificis officinam imperitus intraverit, videt ibi multa instrumenta, quorum
causas ignorat, et si multum est insipiens, superflua putat. Jam vero si in fornacem incautus ceciderit aut ferramento aliquo acuto, cum id male tractat, Seipsum Vulneraverit etiam perniciosa et noxia existimat ibi esse multa. Quorum tamen usum quoniam novit artifex insipientiam ejus irridet, et verba inepta non curans officinam suam instanter exercet. Et tamen tam stulti sunt homines, ut apud artificem hominem non audeant vituperare, quae ignorant, Sed cum ea viderint, credant esse necessaria et propter usus aliquos instituta: in hoc autem mundo, cujus conditor et administrator praedicatur Deus, audent multa reprehendere, quorum causa non Vident et in operibus atque instrumentis omnipotentis artificis volunt se videri scire, quod nesciunt te. De eiv. Dei XI, 22. Cf. Thomas in Symb. p. n. 3 PHSe. VI.2. Si patres et vel ipsos philosopho conSulimus, respondebunt nobis tantum abesse, ut mala obsint divinae providentiae, ut hane potiuS Ommendent, quod similitudinibus rationibusque probant; similitudini-
bus interea pedines canendi admiseent . . Oni eorum privationeS, ad demonStrandam Suam peritiam Operisque perseetionem. Provocant ad rationes a totam Seil dissicultatem praepostera inniti providentiae notione neque enim hane exigere, ut bonia proviSor prae ceteri proSpiciat bono particulari, Sed in primis universali, quod quandoque exigit permissionem defeetuum, qui edunt quidem in quorundam damnum redundant vero in bonum commune ob perseetionem universi eXigere arietatem, varietatem inaequalitatem bonorum, inaequalitatem vero sine aliquo malias flatu SSe non OSSe e praepoStere hae mala udieari, quia nobi Sunt mala nobiSque non laeent, eum aliis sint bona. Ad rem Arnobius adV. genis I, 19: Εventa hae Omnia, quae fiunt et aceidunt mole sub hae mundi, Ommoduli non DOStris, Sed pSiu pendenda sunt rationibuSordinibusque natUrae. 3. Si haec mala in lumine fidei considerantur, ea divinae providentiae non obesse longe saeilius Ostenditur. En enim Sunt vel Sequela pee- eat originalis, non igitur Deo, Sed protoparentibu transgreSSOribu ad- Scribi debent vel plerumque poenae eeeatorum uetualium OeeaSionem
85쪽
praebent satisfactionis et meriti simulque Stimuli inStar Sunt, quo homines, ut sursum tendant, impelluntur, ne terram paradiSum esse opinanteS verae beatitudinis penitu obliviSeantur. 95 Demonstratio . ΙΙ. In omnibUS adverSu divinam providentiam exceptionibus primum in memorium reVOCentur Verba S. Augustini o adversarium legi et proph. II, 24: Aut ero Sque adeo desipiendum est, ut homo videat meliu aliquid fieri debuisse, et hoc Duum vidisse non putet aut putet vidiSSe et Credat laeere noluisse aut voluisse quidem, sed minime potuiSSe. Vertat Oe Deia a Cordibus OStris. Deinde eatenus mala moralia divinae ObSunt providentiae, quatenus vela Deus illa non punit, vel b illa ordinem a Se Statutum turbant, vel si e Deus ex illi bonum elieere eaque ad sinem universi ordinare non potest. Atqui ertum est Deum vel minimum pestentum poenitentia non deletum Severe punire Certum St, eeeati ordinem a De Statutum non turbari, eum nullum eo non permittente eSSe OSSit Certum denique est, Deum vel ex mali bona eli CereritSque bene uti, neque enim, ut inquit Augustinus de civ. Dei XI, 18, Deus ullum non die angelorum, Sed
vel hominum rearet, quem malum suturum Sse praeSeivisset, niSi pariter nOSSet, quibUS O bonorum Sibu eommodaret atque ita Ordinem Seeulorum tamquam puleherrimum armen etiam ex aliquibus antithetis honestaret. Et Serui. 4: Pietor novit, ubi ponat nigrum Olorem, ut sit decora pietura, et Deu neSeit, ubi ponat peeeatorem, ut Sit Ordinata creatura 3
96. Demonstrati p. III. Negari nequit, dispari ortunae eonditione piorum et impiorum, illorum tristi, horum fellei, plure etiam Ono Commoto fuisse in fide irea providentiam Dei, ut de se testatur David PS. 72, 2 S. es. JO 21, 7 S. Jer. 12, 1 S. Sed
1 haec inaequalita plerumque exaggeratur, tum quia ne omneSimpii bonis hujus mundi abundant, ne omne pii iis destituuntur tum quia non, uti par St, rati habetur aliorum bonorum ut famae, anitatis, siliorum morigerorum vel Spiritualium bonorum animi, quibu etiam in egeState fruuntur justi, malorumque animi et reae OnSeientiae, timo-riS, aemulationis, invidiae te , quibus iniqui vel inter delicia anguntur. 2. Eatenus ex his malis, quibus hinc inde premuntur uSti, poteStaliquid contra divinam providentiam excipi, quatenus juSti ObeSSent adeonSequendam veram selieitatem. Atqui, inquit Augustinus 3 de Trin. XIII n. 20, proSunt Sta mala, quae fideles pie perserunt, vel ad emeni CL de Genesi ad literam XI, 64s. de lib. arbitrio III, 5. 9 aliosque patres apud Thomas sinum VII, 15 s. 214s. in primis Chrysostomum in t ad OS, qui Scandalizati sunt. Lege insignem diss. De pid ea Das Problem de Leidens in
86쪽
76 Trach. V. de Deo uno Thesis I de providentia divina.
danda pestenta vel ad exercendam probandamque justitiam vel ad demonstrandam vitae hujus miseriam, ut illa, ubi erit beatitudo vera atque perpetua, et deSideretur ardentiu et instantiu inquiratur. 3. Vim haberet exceptio, Si praesens vita Stadium SSet quietiS beatitudinis, remunerationis termini. Atqui militia est vita hominis super terram, Stadium agonis labori et meriti quo uiro durior est Conditio militis strenui et sortis, quam ignavi et inertis Sed eo maju etiam praemium et splendidior palma. Ita sibi solvit Salte l. e. v. 16 S. dubium
molestum: Mistimabam ut cognoscerem hoc labor 8 ante me donec intrem in sanctuarium Dei et intelligam in nosissimi eorum . . : Quomodo facti sunt in desolationem, subito defecerunt, perierunt propter iniquitatem suam. Velut omnium surgentium, Domine, in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges.
4. atres egregias plane rationes asserunt, ut Stendant, quam Sapienter
Deus inaequalem bonorum distributionem vel permittat vel etiam quandoque intendat. Ita Augustinus de civ. De I qui totus hue spectat c. 8: Ostendit Deus saep0 in his bonis distribuendis evidentius operationem Suam Nam
si nunc Omne peccatum manifesta plecteret poena, nihil ultimo judicio servari putaretur. RurSus Si nullum peccatum nunc puniret aperte divinitas, nulla esse providentia divina crederetur. Similiter in rebus secundis, Si non eas Deus quibusdam petentibus evidentissima largitate concederet, non ad eum ista pertinere diceremus itemque si omnibus eas petentibus daret, nonnisi propter talia praemia serviendum illi esse arbitraremur, ne pios nos faceret talis servitus, sed potius cupido et avaros φ. - ehrySOStomus ero hom. de statuis . 6 8. octo exponit causas hujus inaequalis distributionis: Itaque prima est, quod ne facile in arrogantiam propter meritorum et miraculorum magnitudinem tollantur, ipsos justos Deus sinat affligi Ps. 18, I;
2 eor. I 2, 2 S.). Secunda, ne ceteri majorem habeant de ipsis opinionem, quam humana patitur natura, et ipsos deos, non autem homines esse arbitrentur 2 Cor. 12, ). Tertia, ut et Dei virtus appareat per aegrotante et compeditos XSuperan et Vincens ac praedicationem augens ib. V. 9 et ei. 16, 22 80. Quarta, ut ipsorum patientia manifestior fiat, non propter mercedem hominum Deo servientium, sed et tantam exhibentium gratitudinem, ut et post tot mala sincera in ipsum benevolentia ostendatur JO I, 9 8.). Quinta, ut de resurrectione cogitemus cum enim virum justum et multa plenum virtute innumera passum mala et sic hinc digressum videris, vel invitus de futuro ibi judicio cogites portet 1. Cor. 5, 23 . . . Sexta, ut omne in re adversas incidentes sufficientem consolationem et mitigationem habeant in eos respicientes et malorum, quae ipsi accidere, memores 1 Thes. 2, 14 Hebr. II, 32 S.). Septima, ne, quando Xhortamur os ad illorum virtutem et cuiqu0 dicimus imitare autum imitare etrum, propter gestorum Subli-der Moral, Friburg 1894. Secundum Maurum p. theo l. l. Tq. 52 Ommuni Sest theologorum sententia cum . TUO, a I p. q. 22 a 2 etc. gentes III, 71 cf. etiamin 1 dist. 44 q. 1 a 2 ad 5 dist. 46 q. 1 a 3 ad 6 inta dist. 23 q. 14 3 mundum
futurum minus perfectum, si Deus nulla permisisSet peccata.
87쪽
Τhesis CII. De voluntate salvifica. Tmitatem alterius ipsos naturae participes fuisse cogitantes ad imitationem torpeatis Jac. 5, 17 Sap. 7, ). Octava, ut, quando beatos vel miseros censero oportet, diScamu8, quo beatos, quo mi Sero et aerumnoso putare debeamus 1 Cor. 4 II; Hebr. 12. ). Quae inSignis doctrina rugiferum praebet argumentum concionis admodum utili et practicae. Cum magna utilitate friusdem s. doctoris it 3 de providentia ad Stagirium, pulcherrimas p. ad Olympiadem et sermones 10 plane eximios Theodoreti de providentia.
5. Denique eum nullii Sit impiorum, qui non Subinde aliquid boniseeerit, ne ullus justorum, qui non hine inde peeeet Congruum St, ut Deus illis praemium Saltem temporale largiatur, eum ab aeterno Xeludantur hos vero tribulatione purget temporali quo itius beatitudinem adipiscantur empiternum. 97. Jam ad considerationem providentiae Dei, quatenus respieit sinem ordinemque Super naturalem, Reeedamu et fundamenti loe pro reliquis omnibus Sit:
Beela ratio Thesis Statuitur contra Calvinum et Calvinianos Sive antelapsario Sive OSilapsario i), et Contra an Seniano S, eQUndum quo Deus Serio et incere vult electorum tantum Salutem Quoad priorem partem est de fide, ut putet e Cone tridentini SeSS. 6 eam 1T: Si quis justificationis gratiam nonnisi praedestinatis ad vitam eontingere dixerit, reliquo vero omneS, qui Oeantur, Oeari quidem Sed gratiam non aeeipere, utpote divina potestate praedestinato ad malum, A. S. et e prop. 5 anSenii damnata: Semipelagianum est dicere, Christum pro omnibus omnino hominibus mortuum SSe ut anguinem sudisse, quae deelarata est intelleeta e SenSu, ut Christia pro Salute dumtaxat praedestinatorum mortuia Sit, impia blRSphema, ContumelioSa, divinae pietati derogans, haeretica. Imo dici potest de fide prior par quoad omnes si didici, ut colligitur ex symbolis athanasiano et Dieaeno, in quo profitemur: Qui Filius Dei propter nos homineS Saltem prositente hoe Symbolum nostramque salutem descendit de coelis ete. Altera vero pars non quidem est de fide, continet tamen Oe- trinam ea tholi eam omnino certam, imo secundum plures fidei proXimam. Ue quadamtenus Speetat prop. 4 ab Alexandro VIII. damnata
Ante lapsarii vel supralapsarii illi dicuntur e calvinianis, qui contendunt, Deum jam ante praevisum Adam lapsum noluisse omnium hominum Salutem post lapsarii vel etiam inhalapsarii opinantur, nonnisi post praevisum Adam lapsum voluntatem salutiferam ad quosdam fuisse coarctatam et restrictam.
88쪽
78 Trach. V. de Deo uno. hesis II de salutifera
T. Dee. 1690: Dedit Semetipsum pro nobis Oblationem Deo non pro Solis electis, Sed pro omnibus et solis fidolibus. 98. Demonstrati p. I. Prior pars ex divini literis est videns targumentis partis II a sortior Comprobatur. 1. Voluntas Si Dei Patris, ut Omnes, quos ipse dat Filio, Filius non perdat do. 6 39); et sic Deus dileaei mundum, ut Filium uum unigenitum daret, ut omnis, qui credit in eum Filium), non pereat, sed habeat i- tum aeternum ib. 3, 16 6 40); et Certe Deu eo Vult Sal VOS, pro quibus Christus est mortuus. Atqui tamen Judas, qui datus erat a Patre Christo
ib. 17, 12 periit pereunt vel saltem perire possunt etiam aliqui ex illis,
qui prius vere in Christum crediderant et pro quibus ipse Christus mortuus est: Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christu mortuus S Rom.14, 15 2. Petr. 2, 1 Erunt magi8tri mendaces, qui introducentie ta8perditioni8, et eum, qui emit eo8, Dominum negant, inperducentes ibi celerem perditionem 1, 10 ete. 2. Deus proseet vult Sineere Salutem omnium illorum, quos in filios adoptat et regni sui heredes constituit, alioquin hae adoptio esset mera simulatio. Atqui Deus praeter praedestinatos alios quoque adoptat insilio beatitudinis coelestis haeredes effieit, Sen. Omne eos, qui rite Sunt baptizati, e quibus tamen non omnes Salvantur. Ad haee 3 Christus sincerissime voluit judaeorum salutem Matth. 23, 37: Ieru8alem, Ieru8alem, quae occidis prophetas et lapidas eos, qui ad te missi 8Mnt quotie volui congregare silios tuos, quemadmodum gallina congregat pullos suos sub alas, et noluisti Si enim verbis his et comparatione gallinae eongreganti pullos suo sub alas et missione iterata prophetarum Sineer Voluntas non Xprimitur desunt verba ad illam exprimendam et
de Sineeritate Omnis testificationis amoris divini dubitare licebit. Atqui judaei teste Christo noluerunt obsequi voluntati Dei salutiferae. Ergo
Deu praeter praedestinato alios vult sieri Salvos.
99. Demonstrati p. II. Legantur 1. cap. 11 et 2 ap. ex hiSSponte Sua OnSequitur a Deum esse ipSam bonitatem plenumque ViSeeribus miSerieordiae, quibus nonnisi amore fertur in Omne, quod e Suis manibus prodit Diligis enim omnia, quae sunt, et nihil odisti e0rum, quae
fecisti; nec enim odiens aliquid constituisti aut fecisti 11, 25 12, 13)
b. Ab hoe amore incero et aetuoso ne perditissimo quidem exeludi: Misereri omnium, quia omnia potes, et dissimula peccata hominum propter poenitentiam 11, 24). Parcis autem omnibus quoniam tua unt, Domine, qui amas animas V. T). e. Deum judiei partes obire non propria ponte, Sed duritie hominum provoeatum ae prope eoaetum 12, 15). Si tamen d puniat, justitiam misericordiae inservire ae tune tandem pri-
89쪽
Dei voluntate. 79matum obtinere, eum Omne Curae in Vanum CeSSerint. Ideoque eos, qui eaeerrant, partibu corripi8r et de quibu peccant, admone et alloqueris
ut relicta malitia credant in te, Domine 12, 2). Iudicans clas locum in
peccatis poenitentiae. Si enim inimico Servorum tuorum et debitos morticum tanta cruciasti attentione, an tempu8 et locum, per quae 988ent mutari a malitia te. V. 19 S.); Ut e populum IIIam doceret per talia facta, quoniam oportet ju8tum 88 et humanum, et ut bonae spei saceret
filios suos ib. Atqui cum hae Dei indole et natura manifesto pugnat
particularis ejusdem volunta Salvandi aliquo tantum. 2. Amplitudo voluntati Saluti serae dijudicari potest et debet ex amplitudine redemptionis. Atqui ChriStu mortuuS Si mortemque Suam obtulit pro toto mundo 1. Joan. 2, 2 pro omnibus hominibu nullo X-cepto 2 Cor. 5, 15 Quod i unus pro omnibu mortuu8 8t, ergo omne8 mortui sunt e mortuus S Vel pro iis, qui pereunt n. 98 i). Omnes ergo vult Deus salvos in rem Gregoriu nag. r. 33 n. 9:, Communes Sunt, inquit, lex, prophetae ipsique Christi cruciatus, per quo restaurati SumuS, O facta aliqua exceptione, Sed omne ejus dem Adam participes et a serpente in fraudem inducti et per peccatum morte affecti et per coelestem Adam Saluti restituti et ad lignum Vitae, unde excideramus, per lignum ignominiae revocati Sumus. - Hieronymu ep. 69 n. I: Mentitur
Joannes Baptista et digito Christum et voce demonstran8 Ecce agnus Dei, qui tollit peccata mundi Joan. 1, 29), si sunt adhuc in eculo, quorum Christus peccata non tulerit. Aut enim ostendendi sunt non esse de mundo, quos Christi ignoret indulgentia, aut si de mundo sunt, eligendum e duobus alterum liberati a peccatis Christi potentiam probant; non liberati quasi adhue rei imbecillitatem demonstrant. Sed absit hoc de Omnipotente credere, quod in aliquo impotens sit.
3. Probatur auetoritate Symboli ni eaeni, in quo profitemur, Dei Filium propter nos homine nostramque Salutem deseendisse de Coelis. Ergo OmneS, qui Sunt homineS, Spectant ad Voluntatem Salutiferam. 1. Non desunt decreta Coneiliorum, quibu haec Verita Confirmetur,
ut concilii a relatensis a. 475, in quo anathema n. 6 dieitur illi, qui
dixerit, quod Christus non pro Omnibu mortuuS St, nee Omne homineSSine exceptione vult alvo sieri, ieet non omnes Salventur. Quod autem quidam Salvantur, Salvanti eSt donum quod autem quidam per-eUnt, pereuntinm est meritum. Accedit 5 lueulentum prorSu Suffragium patrum, quorum testimonia Ollegit Petavius de Deo X, 44s. de incarn, t. XIII, 1 S.; diligentissime Vero Pari s avid iri de partitione volunt divina in primam et Seeundam, qui serui 200 patrum et scriptorum veterum doetrinam Xpendit. Audiatur X. gr. Pro S pae r in resp. ad capit gall. n. 8 se omnium ergo hominum Cura St Deo, et nae in O est, quem non aut evangeliea praedieatio,
90쪽
80 Trach. V. de Deo uno Thesis III de voluntate salvifica.
aut legis testificatio, aut ipsa etiam natura conveniat. Sed infidelitatem hominum ipsi adscribamus hominibus, idem autem donum esse lateamur, Sine vita gratia nemo currit ad gratiam. Theologorum scholae suffragium copiose exhibet dii Plessis d'Argent re in Comment eit. e. 11Cf. Franget in h. 50 Fontana bulla Unigenitu dogmatice propugnata ad prop. 12 e. 5.
Demonstrati p. I. Ita Seribit S. Paulus ad Timotheum 1 ep. 2, 1:
Obsecro 'itur primum omnium steri ob8ecratione8, Oratione8, po8tulatione8, gratiarum actiones pro omnibus hominibu8 2 pro regibus et omnibus, qui in sublimitate sunt, ut quietam et tranquillam vitam agamus in omni pietate et castitate. 3. Hoc enim bonum est et acceptum coram Salvatore nostro Deo, . qui omnes homine ruit alvo steri, et ad agnitionem veritatis venire. 5. Unus enim Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Iesus 6. qui dedit redemptionem semetipsum pro omnibu8, te8timonium temporibus uis. Porro hoc testimonium censeri debet clas-S i emis i. e. quod reliqua, quae afferri Solent testimonia, pondere atque evidentia praeeellit et solum ad rem conficiendam sussistit. Xpensis Singulis hujus loci verbi hae eruimu urgumenta: 1. Omnes eo vult Deu Salvos seri, pro quibuS Orare tenemur. Atqui sive spectantur verba Pauli V. 1, Sive monitum Christi Matth. 5, 44 S., sive jugis Ecelesiae praxis, Optima praecepti Pauli interpres, Sive dietapatrum, pro omnibuS hominibu nullo Xeept Orandum St. Quare, ut scribit Prosper ad C. . laeet Vine. Sincerissime credendum atque profitendum est Deum Velle, Ut Omnes homines salvi fiant; siquidem apOstolus, cujus ista Sententia St, Sollicitissime praecipit, quod in omnibus ecclesiis piissime custoditur, ut Deo pro Omnibus hominibus Supplicetur. Quibus similia habet auctor de Oe. Omnium gentium I 12.2. Paulus diserte dicit Deum elle omnes homines salvos fleri Atquivo omnes uniVerSaliSSima poteStateaeeipi debet, adeo ut nemo exeluSUS sit, ut constat tum ex collatione eum Ommate , tum maxime e collatione cum aliis Scripturae ei satis 1 Tim. 1, 15 4, 10 Speramus in Deum
vinum, qui est Salvator omnium hominum, maaeime delium, . Petr. 3 9: Non tardat Dominus promi88ionem Suam, sicut quidam eaeistimant. Sed patienter agit propter os nolen aliquo8 perire, sed omnes ad poenitentiam reverti; Εg. 18, 23: Numquid voluntatis meae est mors impii, dicit Dominus Deus, et non ut convertatur a vii sui et vivat 8 33, 11 Vino ego, dicit Dominus Deus: nolo mortem impii, ed ut conreptatur impius a via ua,