장음표시 사용
241쪽
immediat a Deo conditi sunt. 23 1273. Num corpus protoparentum immediate a Deo fuerit productum. Falsa prorsus, imo Seeundum Sehoeben n. 384 haeretiea, Si quorundam opinio, qui contendunt, hominem non quidem Seeundum animam, Sed Seeundum Orpia Originem duXiSSe a brutiS, Seu Corpus cujusdam bruti jugi explicatione et prosectu ita gradatim suiSSe evolutum et perlaetum, donee aptum SSet recipiendae animae rationali a Deo creatae, qua informaretur. Ita in primis in Anglia Pros. vii aera i), Secundum quem haee opinio non adversatur fidei. Nolumus quidem materialismi vel incredulitati notam eidem inurere, eam tamen reprobamVS, quod rationi non eSt OnSona, nedum S. Seripturae, quae Deum exhibet auctorem immediatum corpori humani. 1. Sicut enim Gen. 2, 9 Produaeit Dominus Deus de humo omne lignum causa materiali immediata, non remota signifieatur, ita etiam . :Formavit Dominus Deus hominem de limo terrae.
2. Cum legimus ib. Inspiravit in faciem ejus piraculum vitae, Vel ipsi adversarii intelligunt illud inspirasit de actione Dei immediata, qua auctor fuit animae quare ergo verbum formavit in ineis priori non intelligitur de actioni Dei immediata, qua auctor fuit Orporis 33. Nemo negabit immediatam Eva productionem 2, 21 SA deseribi. Atqui sicut ipsa dicitur de viro sumpta, et de appellatur irago ita Adamus dicitur de limo terrae formatu 2 7 de terra sumptu 3 19 et
propterea dum vocatur. Ergo limi et terrae nomine non designatureaUS materiali remota, Sed proXima. 4. Et quomodo inspectis omnibus animantibus non invenit simile Sibi visa vero Eva prorupit in hae verba: Hoc nunc os eae 88ibu meiSet caro de carne mea, Si ipse fuisset, ut affirmat haec theoria, quam im-pUgnamVS, O de OSSibus et caro de carne bruti Θ5. Gen. 3, 19 dicitur homo in terram reverSurus, de qua Sumpti SeSt Sed non revertitur in terram per innumeras Orma ordini animalis; ergo ne per innumerus Orma e terra demum sormatus est in hominem. Cf. Eeeli. 17, 1. 2 Deus creavit de terra hominem . . . et iterum convertit
illum in ipsam 33, 10 Eeele. 12, 7.
6. Denique haec Opinio reprobatur in eone coloniensi tit. 4e 14:-Primi parentes a Deo immediate conditi sunt. Itaque Seripturae S. sidetque plane adversantem illorum deelaramus Sententiam, qui BSSerere non Verentur, pontanea naturae imperfectioris in persectiorem continuo ulti-m0que humanam hanc immutatione hominem, Si e et puri quidem SpecteS,
242쪽
232 Traef. VI. de Deo Creatore Thesis CXXII. Hominum
prodiisse. mine etiam inaudita est in universa christiana antiquitate, quae
illam diserte et aequivalenter nunquam non reSpuit. 274. hesis XXII. clanium primum fuisse hominem ex eo
DeeIaratio. Hisce verbis aliud doctrinae catholicae caput de humani
generis Origine nunciat concilium coloniens fit. 4 e. 4 damnatque errorem tum prae ad amitarum, secundum quos jam ante Adamum exstiterunt homines, tum coad amitarum, Secundum quo Deus plura hominum paria immediate condidit. ropterea autem multi doctrinam catholicam de origine omnium hominum ab uno Adamo rejiciunt, quod putent, Secundum eam explicari non posse tot tamque varia inter diversas gentes discrimina. Illam
jam ejecit Julianus apostata sop. d. Spanhelm I, 292); posteriori aetate
Jordanus immo A in primis Isaac de la de Trae re in p. cui titulus: raeadamitae sive exercitatio super . I 2. 13. 14 c. 5 p. ad Romanos, Vel titulo immutato Systema theologicum ex praeadamitarum hypothesi, quod nostra aetate plurimi sectantur.
275 Demonstratio. Omne humanum genu propagari ab uno Adamo et Eva, nullosque admitti posse praeadamita Sive OadamitaS. 1 diserte testantur S. Seripturae quarum doctrina St a CreRSSe Deum Adamum Gen. 2 7 Formavit igitur Deus hominem de limo terrae et , et quidem ita ut primus et solus esset creatu Sap. 10, 1 neque ante ipsum Xstiterit homo 2, 5 sit homo non erat, sui operaretur terram; neque eo Creat inveniretur adjutorium ei Simile Gen. 2, 20 Adae vero non inveniebatur adjutor 8imilis ejus hine e dixisse Deum Gen. 2, 18 Non est bonum esse hominem olum faciamus ei adjutorium simile sibi, et propterea Gen. 2, 21 8. Ondidisse Evam, quae dei reo hoc nomine suit appellata, quod mater 88et cunctorum irentium 3, 20. Rationem autem d. quare Deus creaverit Adamum et Evam, fuisse ut replerent terram Gen. 1, 27 S. Masculum et feminam creavit eos Benediaeitque illis Deus, et ait Crescite et multiplicamini et replete terram et subjicite eam. Quae omnia complectens Paulus docet Aut 17 20 Fecit Deus e uno omne genu8 hominum inhabitare super universam faciem terrae. Hine e Sicut MoySes narrat rerum omnium, animalium, plantarum ete , abSque Xeeptione Originem ita omnium plane hominum vult referre initia atque adeo Deo cordi fuit Omnium communis origo, ut vel Evam non aliunde quam X Adam produXerit.
In schemate reformato constit dogmat de doctrina cath. pro cone vaticano Coll. lac VII, 555. 566 habetur hoc de argumento caput 2 et canon II, J
hujus tenoris , Si quis universum genus humanum ab uno protoparente Adam ortum eSSe negaverit, A. S. φ
243쪽
ab Adam origo. 2332. Eadem veritas colligitur ex dogmate catholico de peccat originali, Secundum quod omne homine nascuntur Originali inlaeti peccato mortique obnoxii, eo quod ex eodem Stipite et Capite naturam pesteato inlaetam . . ex Adam trahunt Rom. 5, 12 SS. Atqui hoc negatur admisso semel praeadamitarum vel Oadamitarum sigmento. 3. Εatenus tantum esset dissicultas adversus dogma catholieum, quatenus Ope disciplinarum naturalium OSSet Cert et invicte demonstrari repugnantia originis tot diversarum gentium ab uno communi Stipite. Atqui ea repugnantia nunquam sui demonstrata imo celebres inscientia naturali viri cum revelatione de communi humani generis Origine conspirant, ut Busson, Cuvier, Linne, JO. Mulier, Wen, AleX. Humboldi, lumen bach, Seli uberi, Rud et Andr Wagner, Qua tres ages, Car. Ern de Bae et . 4. Sane homines variarum classium disserunt inter se vel sae e Level tantum accidentaliter. Si secundum accidentia tantum, aeeidentalis haec diversitas non obstat origini communi, Cum en pendere pOSSit diverSi rerum adjunctis, et unaquaeque animantium Speeie intra uos limites, experientia teste, innumeras admittat varietate partim transeuntes, partim Stabile et perennes, majore etiam ii S, quibus variae hominum classes ab invicem disserunt. Adesse ver disserentiam specificam in natura animali inter varias hominum lasses, admitti nequit, eum charaeteres s et i si Si apud omnes iidem reperiantur, uti Sunt, eadem Struetur corporis anatomi ea, idem vitae terminus, eadem ad aegrotundum dispositio morborumque communitas, idem inter certo limites Or-p0ri calor, medius pulSuum Venarum numerUS, eaedem partu legeS, et,
quod magni est momenti, Omne omnium gentium Conjugium par ad prolem indesinite propagandam inire inter se possunt Omnesque iisdem animi pollent saeuitatibUS. 5. Huic veritati praeterea et illud avet laetum, quod transitu unius hominum classis in aliam est tam pineidus, tenuis et prope inobServabilis per gradus intermedios innumeros, ut nunquam lime pOSSi RSSignari, quo una desinat, incipiat altera. Quare nulla apparet repugnantia admiSS communi humanae Speciei origine, a qua natura humana deri-Vata, in Suis primis praesertim stadiis admodum flexibilis sicut singulorum hominum natura individua in prima pueritia), SueeeSSi tempori ob multiplieem elimatis aliarumque causarum influxum varietate StabileS contraxerit: quod etiam in animantibus contigit, quamvis et in his ingularis haec flexibilitas cessaveriti).
'Cf. Reusch prael. 28 G. Rauch inhei de Menschengeschlechtes, Augustae V. 1873 Schoeben quia I 52 bene de momento unitatis humani generis disserit.
244쪽
234 Trach. VI. de Deo Creatore Thesis CXXIII. Humani 276. I nesis XXIII. Pustra increat ἰ conten lunt, uinctui
Declaratio. Nolumus in praesentia arithmetice desinire, quot effluxerint anni ab Adami creatione ad nostra usque tempora Fatemur libenter hac de re plurimum dissentire intor se non solum historicos sed etiam patres et theologoS: Variant enim quod tempus ab Adamo usque ad Christum attinet inter anno 376l-6984. Ab Adam creatione usque ad aerae christianae initium Secundum quosdum judaeos 376 anni effluxere secundum Theophilumanti ochnum a. 391 I; Hieronymus in qq. hebraici numerat annos 394I
Scaliger 3950 Beda 395I; Corn0lius a Lapide 3953 Sixtus senensis 3960 Bellar minus f 0tavius 3984 Natalis Alexander 4000;Ρrosper in Chronico 360 usqu0 ad Christi mortem, vel 42 28); do in Chronte 4832 Isidorus hispal. 155 Philo I 69 Chronico albel dense I98 Mig. 29, 11 27); es si bi in caesariensis et Victor turonenSi cum martyrologio romano et Si cardo cremon in suo chronico
5199 Gregorius uronensis 5234 Julianus olet. 53 25; Philas trius haer. II a. 341 chronologia antiochen a se bygantina 492 KL III, 3I 2); plures 5500, ut Epiphanius haer. 66 n. 50 Theophilus i. 3 ad Autolycum n. 24 Ss. Julius africanus Hippolytus in Dan. fragm. n. 4; Hilarianus de duratione mundiis. 6 Anastas tu Sinait angog. On- templ. in Hexaem. l. 7 et II, ubi ait: Est commune et contra quod nihil diei potest dogma; Epiphanius diaconus in refutatione aes pseudosynodi VII. lecta in concilio coc. VII. Migne I 29, 38 2) Nicephorus Η. . l. 1 e 10 et ult. a. 5505 Cedrenus 5506 s. Nicephorus CP chronol. e. 9 Secundum emendationem Conti c. 5508 al. 5457 i Nourrya 5538 Clemens alex. a. 5624 Biaca contra Catinum S. J. a. fere 6000 etc. f. Vigou-roux Manuel bibliqueri, 453-63 ed 4. Ratio autem tanti dissensus haud ultima est ipse dissensus inter textum hebraicum uti nunc exstat quem Sequitur vulgata et versionem aleXandrinam. Qui illum Sequuntur censent, nondum effluxisse exannorum millia qui vero nituntur versioni alexandinae, jam septem vel etiam octo annorum millia praeteriisse concedent. Quare contra
illos statuimus thesim qui innixi documentis, ut Munt, historicis verius dixeris plerumque labellis vel inventis palaeoniologicis contendant, relationem
mosaicam errori Semper convinci, Sive Sequamur versionis alexandrinae, Sive
textus hebraici chronologiam, cum longe antiquior sit humani generis orig0.277 Demonstratio. 1. atenus tantum esset dissieultas contra hi-Storiam OSaleam, quatenu adessent monumenta vetuStiora side Omnino digna, quae humano generi longe majorem aetatem adscriberent. Atqui talia plane desunt; quae enim proseruntur echiStorii SinenSium, aegyptiorum, RSSyriorum, neque de Sunt antiqua, neque latentibus ipsis
prudentioribus historicis i) fide adeo digna AEoque magis 2. Moysi est sidendum, quod argumenta tam interna, quam eXterna ejuSdem avent chronologiae. Favent interna scripsit enim Genesim
245쪽
pro udaeis aegyptiaearum opinionum haud ignaris, inter quas et illa erat de antiquissima aegyptiorum Origine. In ejusmodi ver adjunctis populo Su adeo restentem non vindieaSSet Ortum neque hie idem ei tribuisset, nisi ex traditione primitiva certissime de hae recenti constitiSSet Origine.
Favent argumenta externa, quae petuntur e generi humani novitate, quam novitatem testatur negative defeetu Omnium monumentorum reliquiarumque ad humanum genu Spectantium, quae Certe antiquior Sint poelia OSalea, cum plantarum animaliumque reliquiae, quae majori aetati esse videntur, ubique abundent testantur positive initia omnium hiStoriarum regnorum, artium, diSeiplinurum, quae non XCedunt aetatem a Moyse humano generi assignatam vix enim ascendunt ad anno 4-5000 ante Christum. Quae omnia QOneiliari nequeunt eum hypothesi Senectuti humani generis, quae annorum myriade CompleetntUr. 278. Postquam vindicavimus doetrinam catholieam adverSu erroreS de Origine generi humani, vera quoque dOetrina vindieandaeSi de Origine partis nobilissimae humanae naturae i. e. um iis rue.
Errores de animae humanae origine. Potiores errores et sententias de animae origine paucis complectitur Hieronymus p. 126 . I: Super animae statu memini vestrae quaestiunculae, imo maxime ecclesiasticae quaestionis Utrum lapsa de coelo sit, ut Pythagoras philoSophu omneSque platonici et Origene putant an a propria Dei substantia, ut stoici, Manichaeus, et hispana Priscilliani haeresis suspicantur an in thesauro habeantur Dei, olim conditae, ut quidam ecclesiastici stulta persuaSione confidunt an quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego speror Joan. 5, IT); an certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris et maxima pars occidentalium autumant ut quomodo corpus e corpore, Sic
anima naSeatur X anima, et simili cum brutis animantibus conditione subsistat. Praetermi88 autem errore absurdo manichaeorum et priscillianistarum breviter prius extudemus Origenis errorem, apud Veteres Valde Vulgatum, Secundum quem animae suis praeexstiterunt corporibus, in quae nonnisi in poenam suae a Deo defectionis inclusae fuerint, et quidem prolapsu gravitate in crassiora vel tenuiora. Animarum praeexsi Stentiam tuebantur priscillianistae quoque, de quibus cf. Leo M. p. 15 c. 10, deineat hari, plures sociniani neque ab ea abhorrent Κant, Schel ling,
Jul Militer te. eam damnarunt Leo M. p. cit cone brae caren Se II. R. 563 et Oecumenicum V can. -6, quorum I ita habet , Si quis fabulosam animarum praeexsistentiam et quae ex illa consequitur monStruOSam restitutionem asseruerit, A. S. μ279. Origenis error refellitur. - Et revera adversatur hic error
1 divinis literis, quae testantur, omnia quae Deus initio creavit, inter quae et homo fuisse valde bona Gen. I, 31; peccatum in mundum p08 hominis creationem intrasse et quidem per Adamum, in quo Secundum dogma catholicum omnes peccarunt Rom. 5, 12 etiam ii, qui non peccarunt actu proprio V. 13. 14 im homines, antequam nascuntur, nil boni vel mali fecisse R0m. II; quae conciliari nequeunt cum Origenis theoria. Traeterea
246쪽
236 Trach. VI de Deo Creatore Thesis CXXIV. Status quaestionis 2 dogma est catholicum omnes esse suscitando cum corporibus suis. Atqui si corpora haberent tantum carceris attonem, et conjunti cum Orpore foret tantum medicinalis, peracta purgatione, nulla Sset Vel necessitas, vel convenientia, Vel ratio resuscitationis corporum. 3. Si praesens vita stadium esset purgationis, emendationis, poenitentiae etc. pro culpa Vitae anteactae hujus vitae culpaeque homines conscios esse oporteret, alioquin non cognito praesentis vitae Scopo, eam Sicut convenit instituere non possent eaque frustraretur fructu. Nemo Ver Sanae mentis huius culpae vitaeque praeterita sibi est conscius. 4. Hac in hypothesi animae innumerae quae nonnisi post seculorum decennia suis unguntur corporibus, interim manerent in statu diuturno cujusdam indeterminationis ejusmodi vero status neque cum animae natura, neque
cum divina conciliari potest sapientia. Cf. Si auden mater 86.5 EX patribus unus audiatur Caesarius vel alius auctor antiquus)dial. 34. 49 ita hanc absurdam opinionem impugnans , Num ero Moyses precans super populum, ut essent infiniti et innumerabiles velut arena maris, volebat tot intellectiles potestates in coelo peccantes in corpora dejici in augmentum eorum, qui erant in terris 3 Et Anna religiosa semina pro sucunditate numen Xorans I Reg. I, II). num rogabat, ut intellectilis et incorporea potestas ex coelis caderet, quo ipsa hominem generaret 8 Aut David, divinorum ille carminum auctor, pro piis illud votum faciens: Et ideas silios siliorum tuorum PS. I 27 6), num cupiebat per lapsum ultramundanarum potestatum
justi genus multiplicari 3 CLAEleutgent 2 d. 10 c. 24 1. 280 Thesis XXIV. Nouecta opinione, securiclum qu in rani
mrae eae nimabus non secus ac cor or ea cor Oribus trauucuntur seu sisnuntur, stratuimus, nima clivinitus rectri reique tunc cum comore conjunsi, cum praestitutus naturae Ora i existi.
Beela ratio Celebris est controversia de animae Origine, utrum ea Scit. parentibus ipsis vi generationis gignatur, cum gignant non Olum corpuS, sed hominem neque enim corporis, sed hominis dicuntur genitores), an immediate singulae anima a Deo creentur corporibusque infundantur Sententia, quae primum tuetur, traducianismus Seu melius generatianismus dicitur, cujus varias formas es apud Sche eben g 15 quae alterum defendit, creatianismus audit Plures patres fassi sunt quaestionis difficultatem, quam reddita etiam ratione ita belle expressi s. Gregorius M. p. IX, 2 : Dulcissima mihi tua caritas sciat, quia de origine animae inter S. patre requisitio non parva versata est, sed utrum ipsa ab Adam descenderit, an certe singulis detur, incertum remansit eamque in hac vita insolubilem lassi sunt
eSSe quaestionem Gravis enim est quaestio, nec vase ab homine comprehendi, quia si de Adam substantia anima cum carne nascitur, cur non etiam cum carne moritur Si vero cum carne non nascitur, cur in ea carne, quae de
Adam prolata est, obligata peccatis tenetur Sed cum sit hoc incertum, illud incertum non est, quia nisi sacri baptismatis gratia fuerit renatus homo, omnis anima originalis peccati vinculis est obstricta. Quocirca haud pauci patre controversiam dirimere non sunt ausi, sed dubii haeserunt. Ita Rufinus in pol Sua ad Anastasium n. 6 in primis vero Augustinus, qui favebat quidem sententiae de animarum creatione, sed propter difficultatem explicandae transfusionis peccati originalis, ab ea in dubie amplectenda retinebatur
247쪽
cf. Norisium in vind. august. c. 44 3). Posterius scriptores, ut episcopi africani in Sardinia exsules p. ad Joannem et Venerium c. 6 Fulgentius de Verit praedest. III, 18 s. Eucherius lugd. in Gen. 3 Pomerius l. 4 de anima Isidorus hisp. do officiis eccles II, 23; disserentiarum In 105 8S. Vera tamen sententiae favet Sentent. I. 12 n. ); Rabanus auru de anima c. 2; rudentius tricassinus de praedest adv. Seotum Erigena Bruno astensis in Gen. 2, 7 Mig. 164, 62hete. Augustini auctoritate in primis duci solent. Rem vero exaggerat Hieronymus cum Scribit
n. 278), maximam partem occidentalium autumare, ut quomodo corpus ex corpore, Sic anima nascatur ex anima. Nam si Tertullianum excipias, nullum occidentalium, saltem alicujus famae, reperimus; qui diserte hoc affirmet. Plures dubitasse, concedimus plures defendisse vel docuisse eam opinionem, quam traducianismum vocitant, prorsus negamus. Recentiori aetate generatianismum plures e protestantibus amplexi sunt, ut Doederie in Bret-schneider, di est te etc. e catholicis Lee, DomB. Gravina in p. Suil origine deli anima umana e alun verita, he ne dipendono diS8.4SicOteol0g. 1870; diss 2 1872 et qui illis accenserina amplicus meret, Fr Oh-Scham me in . ebur de Ursprun de menschlichen Seele ei favet Hermes in Zeitchristit Philos unda Theologie 183 p. 94. Singularem generatianismum excogitavit Ros mini in sicologiari. 1 l. 4 c. 23.
28 l. Tenendum autem Omnino est, ut doctrina prorSUS Catholiea, anima Singula immediate a Deo creari quae Sententia a tempore Cholae Vere communis diei potest in Ecclesia, quaeque magi Semper in ea praeValuit et quamvis ab Ecclesia sorte nulla peremptoria deelaratione fuerit definita i), aduo ut fidei dogma dici possit in nonnulli tamen authentici decretis significatur, imo et docetur. Ita jam Ana Stasi HS II
graViSSimi verbis generatianismum ut haeresim vanam salSamque perSURSionem reprobat atque ita adversus eum inter alia Seribit ): Cum
ab illo, qui ab initio hoc lauit, actio ipsa hodieque non desinit, leui ipse dixit Pater meus adhuc operatur et ego operor JO. 5, 17 . . . Seriptum legimUS: Nonne omnem atum ego feci Is 57 16)3 Quomodo isti novi haeretici a parentibus dicunt actum et non a Deo, sicut ipse testatur 3
Itaque dilecti SSimi, ego absens corpore Spiritu Vero praeSen VobiSeum, ita redargui volo, qui in novam lima ei aes iis prorupiSSe dicuntur, ut a parentibia animas tradi generi humano adserant, quemadmodum csaeee
materiali corpus infunditur tu. In symbolo a Leone X. ' 1054),
pr090Sit Petro ep.: Animam non esse partem Dei, sed e nihil Creatam et absque baptismat originali peccato obnoxiam credo et praedico.
De sententia opposita statuit s. rhi m a s comp. theolog. c. 93 et 1. s. q. IIS R. 2 , Ua aer e t ii uis est dicere, quod anima intellectiva traducatur cum emine; scerte erroneam eam opinionem censes Valentiat 1 comment in s. homam disp. 6 q. 8 maxime temerariam Est ius inta dist. 17.
248쪽
238 Trael. L de Deo Creatore Thesis CXXIV. Animae
Benedictus XII exegit ab armenis, qui eum Ecclesia Catholi ea conciliari cupiebant, ut damnarent errorem apud Raynaldum ad a. 1341n. 50): Animam humanam silii propagari ab anima patri Sui, leui eor-PUS a Corpore, et angelu etiam unu ab alio; qui error in Synodo armenorum damnatu fuit, quia EceleSia armenorum Sicut Semper credidit, ita idem credit, quoniam animae creantur noViter a Deo, et in tempore
animandi simul sit creatio de novo a Deo, et positi in corpore M a n s i XXV, 1193). In bulla Apostolici regiminis a Leone X. in conuitio
lateranensi edita declaratur anima immortali et pro Corporum, quibuSinfunditur, multitudine singulariter multiplicabilis. Atqui de animarum insu Sione proprie Sermo SSe tantum poteSt, Si a Deo reantur Alexander VII in constitutione Sollicitudo omnium Celesiarum isorum tuetur pietatem fidelium, qui Sentiunt bb. Matri V. animam in primo instanti creationis et infusionis in corpus fuisse speciali Dei gratia et privilegio intuitu meritorum J Christi a maeula peceati originalis praeServatam immunem i). Quam Sententiam amplectitur Constitium quoque Oloniense infra n. 295). 282. Demonstrati p. I. Fatemur quidem, nullum ex divinis literi pro nostra assertione asserri poSSe testimonium disertum Etsi enim animarum productio et infusio saepe in divinis literis adscribitur Deo, incertum tamen relinquitur, utrum iis in loci Significetur causalitas immediata an mediat per causa Secunda Ordinis naturalis, eum haud raro Deo nulla ejusmodi causarum laeta mentione tribuantur es eius, qui evidenter naturae viribus peraguntur ita corporis etiam humani efformatio passim in Scriptura Deo vindieatur. Non desunt tamen teStimonia, quae noStra Sententiae favere Saltem videantur. Huc sorte spectat quod Deus diStinet operatione formasse legatur corpus et animam Gen. 2, 7 dein Ecele. 12, 7 Revertatur pulvinin terram suam, unde erat et viritu redeat ad Deum, qui dedit illum quem in t HieronymuS: Ex quo Satis ridendi sunt, qui putant, animas eum Corporibus Ser et non a Deo, Sed a corporum parentibu generari. Cum enim ear revertatur in terram et spiritus redeat ad Deum qui dedit illum manifestum est, Deum patremeSSe animarum, non homine r). Hebr. 12 9 Deinde patre quidem carni nostrae eruditores habuimus, et reverebamur eos non multo magi Obtemperabimus Patri spirituum, et vivemu8yi In Sehemate reform constit dogm de doctrina cath. pro patribus concilii V a Vi c. c. 2 coli lac VII, 555 decernitur, cunctos, qui incolunt terram ab Adam0 natural generatione, carne de carne nascente, descendere, cui anima a De in Singulis de novo creata infunditur. φη)inervare nititur Augustinus ep. 166 ad Hieronymum hujus testimonii Vim pasSimque argumenta ex Scripturis derivata, ut ep. 190 de Genesi ad lit. X, 9; de anima et ejus origine, I, 14 n. 194s.
249쪽
Deo creantur. 239Quem in I. Prima sius: Idcirco autem omnipotentem Deum patrem
spirituum . . creatorem animarum appellat, non corporum, cum omnium creator Sit, quia corpus nostrum ex emine paterno et materno conficitur, anima vero Semper a Deo ex nihilo creatur; et Rabanus Maurus , Quid hac divisione clarius potuit definire, ut carnis quidem nostrae patres homines pronunciaret, animarum ero Deum Solum S Se patrem OnStanter exprimeret 8
Et citatis ecle. 12, 7 et Gen. 2, 7 prosequitur: Itaque ex his testimoniis manifeste colligimus, patrem Spirituum dici neminem OSSe, niSi Deum solum, qui eos ex nihilo, cum voluerit, facit homine Ver carni no Strae patres tantummodo nominari. Cf. Od camerae. p. de eo orig. Mig. 160 1077s. Il00 8.); Gerhohu l. de gloria et hon. Filii hominis c. 20 ib. 194, 1 147) Cassianus coli. VIII c. 25 opusc. III. 273 S. Ser. II.
283. Si ex patrum auctoritate Sententia sertur de animarum Origine, tenendum est, e re a si animaS; nam Sepo SiticiiS, qui dubii haerent, hinc neutri avent opinioni vi unu alterve Veterum eSty), qui tueatur animam ex radiae gigni contra plurimi primique Subsellii doctores 1 diserte
statuunt anima e nihil ereari. Ita Cyprianus de r. dom n. 6 constitutiones apostolicae V,
7 , Qui in utero hominem X Xiguo emine format, et animam e non ente
homines ad vitam revocabit etc. Hieronymus paSSim, uti Joannem hieros.
n. 22 : Deus quotidie fabricatur animas quod censet pol. c. Rufinum III, 28 ecclesiasticum sei dictum secundum eloquia Salvatoris; Gregoriusnag. in laud. Virgin V. 392 S.:
Non totius hominis homo pater est, ut dici solet, Sed tantum carnis et sanguinis, quorum utrumque Peribit. anima autem Dei omnipotentis spiraculum est Extrinsecus incidens in terrestre figmentum. Novit qui miscuit, Quomodo primum afflavit ac imaginem terrae miscuit. Huic concinens ejus frater Caesarius seu quicunque horum dialogorum est auctor dial. 4. 120 , Nihil aliud quam organum homo generat, animam autem immittit Deus. - Hilarius de Trinit. X, 22: Ut per se sibi assumpsit Dei Filius ex Virgine corpus, ita ex se sibi assumpsit animam, quae utique nunquam ab homine gignentium originibus praebetur; et n. 20:, Quasi vero si tantum scit carnem e Virgine assumpsisset, Verbum, S-Sumpsisset quoque ex eadem et animam cum anima omnis opus Dei Sit,
earnis Ver generatio Semper e carne sit. - Theodore tu de cur graee.
asseet serm. 5 et x: Nam et ex praestitutis corporibus animalium corpora effingit et ex iis, quae non Sunt animas creat, ἐκ u.' Vtω δμ.ηt0DPIS τας ψυχας, non cunctorum quidem viventium, sed hominum dumtaxat. Cf. in- Super . Ephrae de inspiratione, Procopius gagaeu in Gen. Pri-
Animas gigni docuit Tertullianus, sed cum de anima agitur, ViXAESURU-diendus, de ea saltem minus proprie loquitur docuit pollinaris, qui utpote haereticus nullius est auctoritatis Anastasius presbyter Or. 4 c. Onoph. et Theodorus bucara Op. 35 p. Migne patrol. gr. 97, 1587, quod idem Videtur Lum dialogo, qui editus legitur ib. Φ, 159 1 favere videntur Gregorius ySS. de opif. hom. c. 29. 30 et Macarius hom 30 n. 1.
250쪽
240 Iraef. VI. de Deo Creatore Thesis CXXIV. Animae a Deo creantur. masius in Rom. 5, 15 Serenus ab apud Cassianum coli. Me. 25 Gennadius massiliensis de dogmat eccles. c.,I4 elemens aleX. Strom. IV, 26;VI, 16 fatente ipso Froh scham meri. e. p. 8 8.); Petrus Damianus L ep. 13 H. Etherianus de anima c. 4 Mig. 202, 82).2. Adeo certa visa est patribus hae sententia, ut ea illustrarent incarnationis mySterium. In primi Cyrillu al. qui inde explicat, urb. Virgo dici possit Deipara, quamvis divinitatem non pepererit., Habet autem, ita ille ep. 1 hoc incarnati Verbi mysterium quandam
cum humano partu cognationem. Quandoquidem terrenorum hominum matres naturae ad generandum SubSerVientes, in utero quidem carnem gestant, quae sensim per temporum intervalla concreSeens arcanisque quibusdam conditoris operationibus inerementa paulatim sumens ad perfectum adducta formam tandem attingit humanam, Deu Vero OrpuSculo modo, quem ipse novit, Spiritum infundit format enim ille spiritum hominis in illo, ut propheta ait Zach. 12, 1). Jam alia carnis, alia vero animae est ratio. Atque licet illae
terrestrium dumtaxat corporum matre fiant, non alteram tamen partem, Sed totum, quod ex anima et corpore conflatur parere dicuntur. Nemo enim, ut exemplo res illustretur, Elisabeth carnem tantummodo, non etiam animam peperisse dixerit: siquidem peperit aptistam animatum et hominem ut unum ex duobus, carne inquam et anima ita et in Emmanuelis quoque ortu accidisse cogitemus etc.; etsi Scit Maria non coneepit naturam divinam, sed tantum humanam, mater tamen dici potest et debet suppositi seu personae, quae ex ipsa in humana natura subsistens nativitate prodiit quae cum non tantum sit homo, sed et Deus, debet Maria dici Deipara. Iterum l. 1 c. Nestorium c. 4 , Gignitur a carne caro proeul dubio, et ille rerum omnium opifex modo et ratione, quam ipse novit, ut animata sit efficit sed tamen mulier, quae peperit, etsi carnis tantummodo sit origo, totum hominem tamen enixa creditur, ex anima inquam et corpore, quamvis ad exsistentiam animae nihil a se ipsa contulerit te. ; in scholiis de incarn. c. 86. - Maximus diat. n. Sicut Isaac genitus ex Abraham nec alius quisquam hominum est caro dumtaxat, sed unusquisque nostrum genitus est homo ex homine, non quod anima rationalis alteram rationalem genuerit, quamvis homo sit X anima rationali et corpore compositus ita illum, qui e Maria genitus est, appello Deum, animae videlicet et corpori unitum te. Cf. aulinus aquilei. l. 2.3adv. lipandum Alculnus adv. haeresim Felicis I, 36 III, 7 V, 3 adv. Elipandum I, 10.3. Nituntur patre thesim rationibus de quarum preti modo non judicamus confirmare. Ex Scripturis arguit Rufinus syrusci fidei n. 28 Mig. I, II 36);
Lactantius de opis Dei c. 19 proposita triplici generatianismi forma prOSequitur , Nihil ex his tribus Verum est, quia nec ex utroque parente), nec Salteruto eruntur animae. Orpus enim ex corporibus nasci poteSt, quoniam confertur aliquid ex utroque de animis anima non potest, quia ex re tenui
et incomprehensibili nihil potest decedere. Itaque serendarum animarum ratio uni ac soli Deo subjacet. Cf. diu instit. II, 12 III, 8; auctor anonymus in disp. cum manichaeis a. 52 apud Mai bibl. nova IV, 2 80 s. Hugo HRibodimento n. c. a. 1125 in p. ad G Andegavensem Mig. 166, 33 8.)-