장음표시 사용
301쪽
praeposter in dubium revocatur possibilitas illius Status naturae humanae, in quo ea haberet Omnia, quae continentur ejus notione eique debentur in Ordine metaphysico, phySieo, ethie et finali, et in quo careret donis tantum indebitis. Atqui hie est Status naturae purae. Ergo Statu naturae
purae merito possibilis judicatur. CL de Rubel. 38 5 ss.
350. Demonstrati p. II. ae par eS contra nonnullo theologo ex Sehola auguStinianorum, ut Orisium Berti, Bellelli te ;Conten Son, Lem OS, Serr ete ex thomistis Victorem a Couilio O. Cap. Hermes, Hir Seher, Giinther ete , qui Contendunt, Statum
naturae purae SSe OSSibilem Seeundum potentiam, quam dicunt Dei a b- solutum, Si Seil. Deus operetur Solum Seeundum lege et rigorem ustitiae non vero esse OSSibilem Seeundum potentiam, quam Oeunt Ordinatam, Si Seil. Deus in operando rationem habeat suae bonitatis, de-eentiae, CHUSdum Congruitatis. Verum in Deo omnipotentia divina identificatur non tantum cum uno alterove attributo, Sed eum Omnibus hine
nil Deo vere dici potest possibile, quod eum aliquibus ejuSdem pugnatat- tributis n. 69). Atqui secundum hos theologo Statu naturae purae eum aliquibus Dei pugnat attributis. Ergo Deo vere possibilis diei nequit, seui pugnat etiam cum Dei omnipotentia quod nemo Catholicorum admittit vel admittere potest post damnationem prop. Baji n. 338), praeSertim 55 n. 348). Quare nec ii rebit admittere theorema, ex quo ejuSmodi eonetuSi malesana Consequitur Minus autem seli est effugium oris ii, qui in vindiciis august. e. 34 3 scribit: Licet sit OSSibile potentiae,
non est possibile justitiae, talem condi hominem, quali modo naSei-tur in priori tantum Sensu qui negat cum damnata propositione Bajisentit. Neque enim tam tardi ingenii erat Bajus, ut crederet, Creationem hominis miseriis obnoxii esse opus tam ingen et Stupendum, Ut Superuret ipsam Omnipotentiam divinam sed putabat ideo talem hominemereari non OSSe, quod dia Creatio adversaretur vel divinae justitiae, vel Sapientiae, vel bonitati. Cf. te ut gen d 9 e. 4.35 I. Seholion Moestiontibus satis'. - Contra ea, quae demonStraVimus in thes. 32 s. et corollariis adnexis, plura opponi Solent.1 Excipitur Id debitum et naturale censeri debet, quod Deus nonni Si intuitu peccati creaturis denegat. Atqui Augustinus contra pelagiano diS- putans passim inculcat Deum creaturis nonnisi intuitu peccati negare gratiam, adoptionem, regnum coelorum. s. X. gr. contra Julian. IV, 16 n. x V, 1 n. 4 VI, 2. I te. Ergo haec naturae innocenti sunt naturalia, vel saltem debita. Verum facilis est responsio Augustinus loquitur de ordine hi-Storico de ordine a Deo libero instituto. Atqui in tali ordine ea dona homini innocenti erant debita, non ex rerum naturis, ut censuit ut herus non X creaturae rationalis exigentia ad finem suum consequendum, ut opinati sunt Bajus et Jan senius sed ex libero Dei decreto, quo voluit homine ex merta
302쪽
292 rael. I. de Deo Creatore Exceptionibus satisfit. gratia in Filios adoptare ac beatitudinis Suae participes reddere. Quare in hoc ordine adoptio, gratia te erant debita, Sed ex hypotheSi hujus gratuitae voluntatis divinae et amitti poterant tantum peccato. 2. Eadem fere ratione respondendum est ad alias similes exceptiones, ut ex gr. AuguStinum aliosque patre docere hominem in Spiritu . non posse diligere Deum hominem vero sine potentia diligendi Deum esse malum vel eum sine gratia SSe vitiosum. Loquuntur Scit de ordine historico, quem Deus liberrime et e gratia instituit, non de eo, quem humana natura per Seoxigit. Quod si Augustinus non videtur agnoscere amorem medium inter ea-ritatem et vitiosam cupiditatem, nemo inferat, caritatem e gratia profectam esse homini innocenti debitam. Loquitur enim s. doctor vel de ordine histo rigo, in quo non datur status intermedius inter statum caritatis et gratia et statum dominantis peccati et cupiditatis vel nomen caritatis accipit latissima significatione, qua quemlibet amorem rectitudinis, ordinis, honestatis designat. - Si adversarii urgent, vel ipsam Dei visionem intuitivam naturae rationali innocenti ess debitam, hinc etiam gratiae dona, sine quibus illa obtinori n6quit difficultatis solutionem disserimus ad h. 274 tr. de Deo consummatore, in quo Ostendemus visionem beatiscam eSSe Supernaturalem, ergo indebitam, neque contrarium ex S. UOM: OSSe probari.
3. Quod attinet exceptiones contra collorarium II n. 345, Scias. a. Deum non teneri ad optimum tollendosque defectus, qui Sponte con-Sequuntur naturam creatam ejusmodi defeetum esse concupiscentiam. b. Veram fore difficultatem, si concupiscentia rationi nullatenus subesset vel ad peccandum nece88itaret, vel si Deus nulla suppeditaret ad eam vincendam auxilia necessaria, quorum tamen nihil affirmare licet. e. Prae oculis habeatur, Vitam praesentem non Sse necessario Stadium quietis o felicitatis, sed esse stadium veri agonis verique certaminis, ut nonnisi strenue pugnantes et in agone deSudantes praemium 8Sequantur aeternum. Atqui concupiscentia non tantum est Occasio peccati, sed iis, qui bonae sunt voluntatis, occasio multiplicis boni, meriti virtutumque exercitii nam virtus in insirmitate persicitur 2 Cor. 12, 9 et magis splendet in camino tribulationis. Idcirco verod patreS, Augustinus nominatim concupiscentiam exhibent ut vitium, morbum, non Solum quod ea est desectus quidam et veluti rubigo sed naturalis naturae humanae, sed praesertim quod loquuntur de Ordine praesenti et historico, in quo est fructus peccati, rebellio propter excussum rationiSjugum, cui prius erat et secundum institutionem primitivam Dei debebat eSS ObnOXia, anomalia quaedam ratione habita illius praestantissimi archetypi, secundum quod homo creatus fuit a Deo. CL Sche eben Myst g 48. e. Neque pudor, qui concupiscentiam comitatur, probat, eam tali infici malitia, propter quam non potuisset permitti in creatura innocenti. adorenim est partim poenali seu prodit ejus originem ex peccato partim naturalis solemus enim pudore affici ob alios quoque defectus ab omni labe immunes, O vulnus, deformitatem corpoream te. scit quoties nos aliis inferiore videmus partim est medicinalis seu salutaris, ut eo impulsi frenemus, moderemur, regamu concupiscentiam. Quare cum pudor naturaliter nobis insertus tam salutaris sit, ut eo adversus concupiscentiam muninmur,
liquet concupiscentiam divinitus posse permitti.
303쪽
Concionum argumenta. 293s. In primis vero est inculcandum, de concupiseentia, qualis esset vi conditionis in statu naturae integritatis dono destitutae, non judicari legitim0 ex aestu et effrenata libidine, quo modo persaepe inscitur. Nam negari nequit concupiscentiae Vehementiam pendere quam plurimum a causis quibusdam particularibus physicis et moralibus, cujusmodi sunt peccata repetita ab ipsis parentibus, quorum Vitia physicum influXum Saepe habent in prolem a se genitam ab educatione, quae oleum affundit eju8dem ardori vel eam freno cohibet, prout ea est mundana vel religiosa ab occasionibus, in quibus adolescens Versatur et quae illam quam vehementisSime Succendere Valent. Quapropter non idem condupiscentiae ardor solet esse in iis, qui in corruptissimis degunt instituunturque urbibus, atque in illis, qui in magna morum implicitate in vallibus et montibus procul a civitatum seductione duram agunt Vitam agrorum culturae vel pascendis gregibus deditam. Idem dicatur demiSeriis, quae modo affligunt genus humanum. lures enim non Sunt Sequelae immediatae), quae necessario vi conditionis consequuntur naturam humanum, Sed Sequelae peccatorum actualium, malitiae et perversitatis humanae, ut bella, caedes, rapinae, subinde etiam inopia publica etc. Quare praepostere ex Statu historico miseriae humanae infertur, qualis ea esset vi Statu naturae purae. Nunquam satis inculcari potest, ne sat hic illationis saltus, quem si ca- Verent plures ex patronis oppositae sententiae, non tam facile propter Statum quem homine propria culpa repetitis peccatis fecerunt deteriorem, contemnerent Statum naturae purae, qui a Deo institutus fuisset, si homines nullis auxisset donis indebitis T . . Thomas c. gentes IV, 2 l. 24. 85 . . 4. Xcipitur, patres et apologetas religionis christianae ex miseriis vitae inferre peccati cujusdam communis seu originalis X8istentiam quod argumentum esset plane inefficax, si Deus naturam humanam etiam innocentem potuisset tot subjicere miseriis. Videntur ergo patres et apologetae Omnino Supponere, non potuisse hominem ita a Deo primum creari, ut morti et ignorantiae etc. esset obnoxius. Non negamus ex dogmate de peceat originali haud parum illustrari tristem humani generis conditionem hinc posse apologetas ad hanc explicandam ad illud provocare tamquam ad hypothesim quae Se admodum commendat. Quod vero ipsam illationem exsistentiae peccati originalis ex vitae hujus miseriis attinet, notamus eam triplici modo posse Spediari R. admissa persuasione de feliciori quondam statu humani generis, quem s. Scriptura clare docet et vel traditiones populorum testantur; et tunc argumentum esse efficax vel . spectari posse ratione habita solius bonitatis divinae omne debitum excedentis erga genus humanum, ut ea inras literis deseribitur; et tunc illationem essu probabilem vel . eam spectari pOSSetantum ratione habita exigentiae rerum et juris divini; et tunc eam esse inefficacem. Cf. alm ieri h. 42 s. Sche eben Myst. 49. 352. Seholion praetioli111. Laetissima protoparentum conditi minus aptum Videri potest concionum pro populo argumentum. Mo enim illorum secent periit, neque nobis licet redire in paradisum. Si quis tamen concionum eri fidem catholicam ex ordine Iponere vel priora Genesis capita illu-8trare cogitet, duplex ipsi suggerimus Orationis Schema. I. Laetissima protoparentum conditio apte adumbratur symbolo pacis quadruplicis, qua omnia ad miram harmoniam revocabantur:
304쪽
29 Trach. VI. de Deo Creatore Concionum argumenta. 1. Regnabat pax Deum inter et hominem, cum Deus conversaretur cum homine ut pater cum filio eoque praedilecto, quem sibi gratia sanctificant adoptaverat bonisque omnibus copiose cumulaverat. 2. Regnabat perfecta pax et harmonia in ipso homine dono integritatis n. 330), adeo ut nullo passionum tumultu turbaretur, mentis Serenitas nullis rebellibus carnis motibus obfu8caretur.3 Regnabat pax corpus inter et animam, cum nulla moriendi necessitas hanc conjunctionem potuerit intercidere, nullae moleStiae, dolores, morbi, incommoda nulla corpus affligerent vel afficerent animam, corpus ad nutum esset animae instrumentum aptum et promptum. 4. Regnabat pax naturam inter et hominem, cui illa tunc non germinabat tribulos et spinas, sed obsequiose praebebat omnium fructuum uberem copiam et vel animantia nullum poterant ei inferre damnum, sed reverenter agnoscebant ejus dominium et regnum. Quantum jam damnum secutum est
Adami peccatum Quadruplex invaluit rebellio. Ipse factus Deo rebollissensit in poenam rebellionem membrorum n. 331 ), corporis adversus animam mortis debito, naturae ipsius adversus ejus dominium, cum eam modo homo domare debeat in labore et Sudore Gen. 3, 16 S. 353. II colligore licet ex doctrina catholica de felici protoparentum conditione, quanta fuerit bonitas Dei erga genus humanum. Nam contulit 1 tam insignes praerogativas ultra natura debitum homini nihil adhue merenti non XSpectavit ejus meritum, sed illud praevenit. Sedit 2 illi praerogativas, quas modo ne sanctissimi quidem viris neque post merita vel maxima concedit hac in vita, cujusmodi sunt integritas, immunitas a moriendi necessitate, ingenium plane sagaci 88imum etc. 3. Dedit eas praerogativas non soli Adae, sed in ipso sub conditione facillima toti ejus posteritati, universo generi, in quod scit tran8iissent ipsa
generatione. Quam effusa ergo bonitas in homines, quantum damnum peccatum originale, hinc quantum illius malum. 4. Non est tamen cur invideamus Adamo, crevit enim cum lapsu Dei bonitas et misericordia erga humanum genus, quia n. nune conser Sua beneficia homini non solum nihil merenti, sed homini p0sitive indigno non tantum ob peccatum originale, sed et propter tot peccata actualia confert b. beneficia majora, ut liquet, si ratio habetur X. gr. sacramentorum euehariStiae et ordinis confertis efficaciori propensione, quia motus Sanguine pretiosissimo Filii sui ita ea confert, ut quamvis in multis effectu careant, fructum uberem referant etiam in multis, adeo ut non pereat ordo reparatus, Sicut totus eorruit status originalis protoparentum lapsu.
D Adami lapsu lapsumque On See ut mi Serin. 354. Quatuor artieulis omnia compleotemur, quae ad riStem pectant Statum, qui elicem protoparentum Conditionem propter eorum peccatum Si Consecutus Agemus eii de misero Adam lapsu dein depae eae ibi in posteros omne propagatione denique in hujus peccati quantum fas est inquiremus naturam a Sequela S.
305쪽
Do Adam in pSU. 355. Quae Adam lapsum spectant, pauci expediemus. Certum St1 Deum protoparentibus imposui88e praeceptum Gen. 2, 16 S. Praecepit ei dicens: eae omni ligno paradisi comede de ligno autem cientiae boni et mali ne comedas. In quocunque enim die comederi eae eo morte morieris etiam 3, 3. 11. 17 Rom. 5, 18.2. Protoparente legem esse transgresso manifestum S e Gen. 3.
Neque enim quae Gen. 3 narrantur mythi instar Sunt, vel allegoriam continent, vel Evae somnium i). Hoc enim adversatur sensui obvio
textus sacri et sensui antiquitatis, eaque interpretatione semel admi88a, nil erit in divinis literis, quod non possit simili interpretandi arte vel potius fraude negari. - Quod si quaeras cujusmodi fuerit ille serpens, de quo
Gen. 3, 1 Sermo St, respondemus, illum fuisse serpentem Verum quidem, ut patet tum e nomine, tum ex collatione cum aliis animantibus terrae, quorum
erat callidissimum sed a daemone actum, ut patet tum ex ejus loquela, tum ex alii Scripturae locis, in quibus protopar0ntum lapsus adscribitur diabolo2 eor. II, 3 coli. 14 Apoc. 12 9 20, 2 Sap. 2, 24 Joan. 8, 44 tum Spatrum sententia, e quibus Origenes scribit de princ III, 2 Π. InnSeensione Moysis, cujus libelli,seminit in epistola sua apostolus Judas, Michael archangelus cum diabolo disputans de corpore Moysis, ait a diabolo in Spiratum Serpentem cau8am exstitisse praevaricationis Ada et Evae; tum ex analogia quadam, cum et Secundus Adam, Christus, pariter a daemone fuerit tentatus. 3. Peccatum Adami, etsi materies videtur levis, plane fuisse gravi88imum, ut patetis ex solemnitate, qua fuit impositum praeceptum. Quisnam satis explicet, inquit ad rem Augustinus de civ. Dei XIV, , quantum malum sit non obedire in re facili et tanta potestatis imperio et tanto terrenti supplicio dis h. excitiae id id ad e, qua potuisset illud servari, unde idem S. doctor: , Quisquis, inquit ibidem, hujusmodi damnationem vel nimiam vel injustam putat, metiri profecto nescit, quanta fuerit iniquitas in peccando, ubi iania erat non peccandi facilitas. Sicut enim brahae non immerito magna be dientia praedicatur, quia ut occideret filium, res difficillima est imperata Gen. 22, 2): ita in paradiso tanto major inobedientia fuit, quanto id, qu0 prae ceptum est, nullius difficultatis fuit. Patet peccati gravitas e ex Sanctione adjecta, et d. e praecepti seopo, qui erat, ut Adamus praeepti observantia Supremum Dei testaretur et profiteretur dominium e ex praecepti S inq; C R: e ejus enim Observatione pendebat posterorum etiam felix conditio. Bene deho peccato s. Augustinus Enchiridi n. 45: Quamvis et in illo peccato
uno, quod per unum hominem intravit in mundum, et in omnes homine per- Quod censuituri hi in append. hormeneus laso 2 pag. 2064s. f. id interpret. Script. s. l. 2'. 3 Re in ko Belli age gur rhlarun de A. T. I, 268-414. Ceterum Moysses bene distinguit inter laeta et somnia ut lique ex iis
quae narrat de oseph et haraone. Secundum Philonem serpens est tantum 8ymbolum voluptatis, cum protoparentum peccatum fuerit copula carnalis.
306쪽
296 Iraef. VI. de Deo Creatore. h. CXXXIV. CXXXV. Protopar peccato transiit, propter quod etiam parvuli baptizantur, possint intelligi plura peccata, si unum pSum in sua quasi membra singula dividatur. Nam et superbia est illic, quia homo in sua potius esse, quam in Dei potestate dilexit et sacrilegium, quia Deo non credidit; et homicidium, quia se praecipitavit in mortem; et fornicatio spiritalis, quia integritas mentis humanae serpentina SuaSione corrupta est; et furtum, quia cibus prohibitus usurpatus est; et a-Varitia, quia plus quam illi sufficere debuit, appetivit et si quid aliud in hoc uno admisso diligenti consideratione inveniri potest. Cf. Sche eben Mysterio de Chr. 48. 39. 4. Violata lege protoparentes felici, in quo conditi erant, tutu eaecidisse, iram indignationemque Dei incurrisse, originalem justitiam et sanctitatem
amisisse atque secundum corpus et animam in deterius commutatos esse, ut docet cone tridentinum ess 5 an n. 326), et probatur R. e disputatione catholicorum cum pelagianis b. ex dogmate catholic de peccato originali de quo mox), quod hanc veritatem omnino prae8upponit tum c. ex thes. 28 seqq. Ostendimus enim hominem pluribus auetum fuiSSe praerogativis, quas certissime amisit d. ex attenta lectione Gen. c. 3 in primis vero
P. X incarnationis necessitate.
De peccati originalis exsistentia atque in homines
356. Distingui sedulo debet inter exsistentiam et essentiam peccati originalis, inter actum et modum propagationi ejuSdem. In hoc articulo tantum de euvat originalis exsistentia deque facto propagationi ejus in Omne homine disputabimus.
non OIum sibi, Se Suae quoque nocuit risusini.
Declaratio. damum non solum suo damno, sed damno totius generis tranSgreSSum esse legem dogma est fidei catholicae. Docet enim eone tridentinum ess 5 an Si quis Adae praevaricationem sibi soli, et non eju propagini, Sserit nocuisse et acceptam a Deo sanctitatem et justitiam, quam perdidit, Sibi Soli, et non nobis etiam eum perdidisse aut inquinatum
illum per inobedientiae peccatum, mortem et poenas corporis tantum in Omne genus humanum tranSfudisse, non autem et peccatum, quod mor est animae, A. S. Idem docuit semper Ecclesia contra pelagianos, quorum praeformator Theodorus opsuestenus affirmabat secundum Marium Mercatorem l. Subnot in Verba Jul praef. n. I, , progenitores humani generis Adam et Evam mortales a Deo creatos, nec quemquam posterorum sui praevaricatione tran8gressi laesisse, sed sibi tantum oeuisse seque mandati reos apud Deum feciSSe, alterum penitus nullum; unde cone arausicanum II iisdem fere verbisCan. 1. 2 ne One tridentinum eosdem damnavit. Nondum autem in hae thesi
accuratius in damni ab Adam generi humano illati naturam inquirimus, Sed in genere tantum affirmamus, eum damnum aliquod, qualecunque demum illud sit, peccato intulisse suis OSteriS.
307쪽
toti posteritati nocuerunt. 297358. Demonstratio. Sane Certum St, OllaiSSe Deum, ut praerogativae Adamo OneeSSae, de quibu egimu thes. 128 S., transirent in posteros quod OlligimUS a praejudiei quodam et quasi a priori. Jure enim affirmatur, natura immediate a Deo creatas fuisse exemplarium arehetyporum inStar pro qualibet Speeie, adeo ut ad eum typum esse deberent expreSSa, quotquot tempori cursu illiu speeiei orirentur individua. Colligitur . maxime ex incarnationis sine, qui fuit in primis reparatio ruinae per Adamum illatae non fuit ergo hae particulariS, personalis, unius Adami, sed universalis, totius naturae hinc et ordo a Deo in Adam institutus suit universalis, omnibus X pSOmnSeituri Communi S.
Probatur e maXime X OnlrOVerSin eum pelagiani S, Contra quo Semper defensum fuit, Ordinem, in quo nuSeimur, non SSe primitivum, non sui SSea Deo primario intentum, sed peceat Adami sequelam SSe. Cum ergo Adamus peceando has amiSerit praerogativa nosque ii post ejus lapSumna Seamur destituti, equitur, Adamum pesteat non Olum ibi, Sed et nobi nocuiSSe, quod ita praeelare expressit A. Hilarius in Job apud S. Augustinum e Jul. II, 8 n. 7: In Adae Offensa generOSitatem primae et beatae illius creationis amisimus; et S. An Selmia de One Virg. e. 23:-In tanta gratiae altitudine positus bona, quae sibi et illis posteris ser- Vanda aeeeperat, Sponte deseruit; idcirco silii perdiderunt, quod pater
Peccato ιιatum, eo continetuν, quoia in omne suos posteros truns fauit non OIum mortem Moenresque comoris, quα incurrit, Neru uetirem eccatum p omne enim nascuntur Peccato obnoxii.
Declaratio. Iis omissis, qui peccatum originis negarunt indirecte directe illud infitiati sunt ineunt sec. V. hujus haeresis praeformator Theodorus ops. n. 357): elagius et Coelestius, quorum doctrina ad
haec redit capita 1 Adamum peccando sibi solum, non suis noeutSSelOSteriS, ide0que 2 mortem reliquasque, quibus obnoxii sumus, miserias, non habere p0enae rationem quodsi 3. Paulus Rom. 5, 2 doceat, peccatum per Adamum intra88 hunc in mundum, omnesque peccasse in Adamo, haec non 8Se intelligenda de peccato aliquo generatione ipsa transfuso, sed quod Adamu sec- eando praeiverit malo exemplo, omnesque qui peccent ipsum imitentur, hinc morti nomine per peceatum ingressae mortem designari non corporalem, Sed Spiritualem. otiora eorum argumenta proponit Augustinu de eec meritis et rem. II, 3: Hi qui contra traducem peccati sunt, ita illam impugnare nituntur. Si Adae, inquiunt, peccatum etiam non peccantibus nocuit, ergo et Christi justitia etiam non credentibus prodest, quia similiter, imo et magis dicit Apostolus per unum salvari, quam per unum ante perierunt ... Deinde junt: Si baptismus mundat antiquum illud delictum, qui de duobus bapti-Zatis nati fuerint, debent hoc carere peecato non enim potuerunt ad OSteros tranSmittere, quod ipsi minime habuerunt. Illud quoque accedit, quia si anima
308쪽
298 Trach. V de Deo Creatore. h. XXXV. Pecc. originale non est ex traduce, sed sola caro, ipsa tantum habet traducem peccati et ipsa Sola poenam meretur injustum esse dicentes, ut hodie nata anima non ex massa Adae tam antiquum peccatum portet alienum. Dicunt etiam, nulla ratione concedi, ut Deus, qui propria peccata remittit, imputet aliena Negavit peccatum originale ulianus clanensis, quamvis alioquin elagii errores non nihil temperaverit statuens, nil mali praeter mortem ex dam peccato in homines redundasse aliisve ommissis negarunt illud etiam arminiani et socini ani CL horum et aliorum errores apud de Rubii s c. 2 s. Gener 3, 326 s. in primis iner comparative DarStellun etc. pag. 57 S. 360 Thesis continet dogma religionis christianae fundamentale, nam,h0 qui negat, inquit Augustinus c. Jul. I, 24. 4, ipsa christiana fidei Subvertere fundamenta conatur; c. 64 22 : Hoc . . . ad ipsa fidei pertinet fundamenta. Quisquis in christiana fide vult labefactare, quod scriptum est: Per hominem mors et per hominem essurectio mortuorum sicut enim in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivisicabuntur 1. Cor. 15, 1 s.), totum quod in Christum credimus auferre molitur; n. 34 Serm. 30 al. 12 de Verbis
Ap. n. x: Hoc est christianae fidei fundamentum, unus et unus unus homo, per quem ruinis altu homo, per quem tructura; de pece Orig. c. 244. 28 : In causa duorum hominum, quorum per Unum enumdati sumus Sub peccato, per alterum redimimur a peccati . . . proprie fides christiana consistit. et
36l. Cum ergo dogma de peccato Originali lanti Sit momenti, aeriterque fuerit ab adversariis impugnatum hine Saepius ab Ecclesia solemniter fuit definitum et inculcatum, ut a Cone mi levitano II. et plenario carthaginensi ea 2 infra n. 371), ab arausi eano II. Can. 1, qui Uterque ea non sere iisdem verbi repetitur in cone. t si di n-tino SeSS. 5 an. 2 et 4 es infra); ab Innoeentio II., qui damnavit capit. 9 Abae lardi, a Leone IX. in Symbolo fidei Petro ep. proposito te. quae reperies in Den Zinger nehiridi Symbolorum), nominatim in tota Sess. 5 Synodi tridentinae, Cujus can. 2 habe n. 357; et ean. 4. Statuitur: Si qui parvulo reeente ab uteri matrum baptigando negat, etiam Si fuerint a baptigalis parentibus orti, aut dicit in remi SSionem quidem peeeatorum eos baptigari, sed nihil ex Adam trahere originali peccati, quod regenerationi lavacro necesse sit Xpiari ad vitam aeternam eonSequendam, unde sit OnSequens, ut in eis sorma baptiS- mutiS, in remiSSionem pecentorum, non vera, sed salsa intelligatur A. .: quoniam non aliter intelligendum est id, quod dixit Apostolus Per ununi
hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in Omnes homine mor8 pertransiit, in quo omnes peccaverunt Rom. 5, 12):
nisi quemadmodum celesia Catholica ubique dissus semper intellexit; propter hanc enim regulam dei ex traditione apostolorum etiam parvuli, qui nihil peccatorum in semetipsis adhue committere potuerunt,
ideo in remi SSionem peeeatorum veraciter baptizantur, ut in ei regeneratione mundetur, quod generatione OntraXerunt. Nisi enim quis re-
309쪽
nutus fuerit eae aqua et Spiritu sancto, non potest introire in regnum Dei Joan. 3, 5). 362. Demonstratio. Primum argumentum idque multiplex erivatur e loco elaSSi eo i), quo Semper catholici usi Sunt ad peccatum Originale probandum Rom. 5, 12 SS., de quo aeeuratius agemuS. Oeet Apost6lus v. 12 Propterea sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit, et per peccatum mor8, et ita in omne8 homine mor8 pertran8iit, in quo omne peccaΓerunt. Ρrobationi quasdam observationes exegetica praemittimus.1. Controvertitur de altero omparationis membro, quod respondeat inciso Sicut per unum hominem etc. Implicite illud Significatur verbis v. 14: qui Adamus est forma tuturi, id est e contrario contrariis praeditus dotibus,
nam ipse est auctor ruinae, hic reparator SalutiS; plenius V. 8. 2. Vox peccati hie non accipitur . metonymice pro morte miseritSque humanis, ut contendunt ulianus et wingliani ab his enim satis distinguitur ut causa mortis et per peccatum mors neque . pro sol concupi Scentia, quam apoStolu c. 7 Vocat peccatum, vel quod in idem fere recidit, pro vitiositate secluso peccato): nam non ita accipitur VOX Iu rapitII. 13 et 14 multo minus V. 15 s. ubi dicitur delictum, opponitur justitiae, qua ex Christo in nos redundat exhibetur ut forma, qua constituimur peceatore v. 19, sicut justitia justi ut cauSae ratio mortis quae sit poenae loco V. 12 col. 13); neque e. eo designatur Peccatum Adami personale, quod in ipso substiterit, hoc enim dicitur παρὰ Θαat V. 14, παραπt03 I. V. 5, παρακοηV. 9; sed est illud, quod omne peccarunt, quo omne con Stituti Sunt II αγ- τωλo peccatoreS, peccatum notum et commune, quod ita intravit in mundum
Sicut mors, quae non substitit in Adamo, sicut justitia Christi qua justi rud-dimur, quare vere ' αμαρτα illud Scit de quo dixit Joannes B. Jo. , 29:
Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccatum mundi et V αν αρet αυ O ROGl10D. 3. Hoc peccatum exhibetur intrasse in mundum ita, ut dominatum sit natura humanae eamque sibi reddiderit obnoxiam: non Secu ne morS, quae omnes victoris instar invadit sibique subjicit. 4. Mundi nomine intelliguntur homines omnes, ut ex inci8O OX Sequenti patet mortis Vero nomine non designatur exclusive mors spiritualis: sed vel mors corporaliS, Vel Saltem etiam mors corporis, quo Sen Sumo accipitur . 4 et probatur locis parallelis, quibus mors corporis exhibetur ut fructus et sequela peccati cf. n. 336 ). Quod si quis tamen contendat mortis nomine designari mortem Spiritualem, non propterea infringitur argumenti pro peccat originali vis; nam Paulus hanc mortem spiritualem omnium noni Provocare etiam possumus ad Job 14 4 Quis potest facere mundum de immundo c0nceptum emine nonne tu, qui solus es quod testimonium ita secundum extum hebraicum sonat: Quis dabit mundum eae immundi Non unus. secundum LXX Quis enim mundus erit a sordet et nemo Etsi unus dies it vita ejus uper terram. PS. 50, 7: Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis conceFit me mater mea. Quae dogma catholicum innuunt, praesertim si in lumine doctrinae N. Τ. et traditionis spectantur, et tantum in hypothesi peccati originalis plene explicari possunt.
310쪽
300 rael. I. de Deo Creatore. h. XXXV. Peccatum Orig. facit pendentem a singulorum peccato actuali, sed ab uno peccato SensuSque foret, per unius peccatum mors spiritualis omnes invasit homines, quod inepte prorsus diceretur de peccato Adam ratione exempli nam illud minima hominum pars noVit nullamque prorsus Xereet seductionis vim ergo explicari debent ea verba de Vera peccati propagatione per originem, de peccato Vere
originali. 5. Dieti ἐς ii, in quo juxta leges sanae interpretationis, incolumi mansent dogmate catholico de peccato originali, reddi potest eo quod respondetonim a idiotismo hebraico quod significatione causali occurrit Gen. 39,9 23 imo videtur prorsu clasSica, exponenda per figuram attractionis, qua nomen relativum ponitur in casu demonstrativi propositionis, quacum neetitur, ita ut sensus sit in loco nostro: eo quod in eo dessWegen ei in thm, seu brovius et ad verbum indem). In alia ver explicatione . relativum quo esset referendum ad subjectum nimis remotum Adamum), quod satis inconveniens est, neque e. de bene dicitur nos ET 'Aδαμ peccasse, sicut etiam non solet
sus causaliS, nam non S adeo rarus cf. . eor. 5, 4 Ηebr. 2, 8), si ratio habeatur locutionis hebraicae, cui respondet: hine eam gravissimi interpretes sec. XVI. non reprobarunt. Neque obstat e communis interpretandi ratio patrum, quae magi reSpicit ipSum dogma de peccato Originali quam explicationem grammaticam Singulorum incisorum, eaque innititur plurimum auctoritate Augustini, qui tamen alia utitur lectione. Ceterum f. interpretationi causali favent aliquot versiones antiquae. s. a trigi in diss ital. a. I 8760dita de verbis s. auli: In quo omnes peccaverunt Palmieri th. 66. Rationes contra hanc interpretationem f. apud Maggella disp. 5 a Tn. 455 s.
363. Quibus praemissis hoc instruere licet argumentum ex verbiSPauli Sequitur a tantum patere pedeatum, quantum patet morS hine ex aequo exhibetur peeentum ingreSSUm SSe mundum leui et mors h. OmneS, qui moriuntur, pedeRSSe et ideire omne mori, eo quod peeeaVerint. Ideo etiam mors dieitur Stipendium peeeati ROm. 6, 23, et peeeatum stimulus morti 1 Cor. 15 56, et per peccatum mors. Atqui etiam insantes moriuntur. Ergo et ipS peeearunt; verum non peceat proprio
actuali peccato imitationis. Ergo in Adamo in quo omne pesteaVerunt),CUju peeeatum in Omne pertransiit, quo insecti nascuntur jam silii rue Eph. 2, 3 ideoque morti obnoxii. Quare eodem modo intravit peccatum mundum, quo OPS tranSsia Sione Seil. propagatione, non Sola imitatione. OmneS, inquit Augu Stinus e Jul. IV n. 104, qui nondum nati nihil per propria voluntates agere poterant vel boni vel mali, in un0 potuerunt peeeare, in quo per rationem Seminalem erant, quando ille propria voluntate peccatum illud grande peccavit naturamque in Saevitiavit, mutavit obnoxiavitque humanam. aes p. Synod epiSe. Dieanorum
a Fulgentio conscripta 17 n. 28.
364. Quod si quis excipiat, verbum peccarunt in inciso in quo omnespec- caperunt deSignare peccatum actuale; respondemus, illud supponere pedeatum actuale saltem unius, omnibus tamen imputatum sicut cum civitas diei-