장음표시 사용
341쪽
405 Seholion. De locutione angelica. - eum loqui nil aliud sit quam
manifestare alteri suas ideas actusque internos, idque certe angeli possint constituunt enim quandam societatem): Viden eSt, esse quandam locutionem angelicam. Qualis vero ea sit, non ita certo constat. Alii censent dearum manifestationem fieri per solum loquentis consensum sine ulla efficientia, alii per quaedam signa spiritualia alteri a loquente impressa alii per productionem idea loquentis in alterius intellectu Prior sententia videtur praeserenda; hinc locutio angelica eo videtur contineri, quod angelus loquens exhibeat Suum conceptum per modum objecti ordinetque ad alterum, ut hic illum intueri possit et ad videndum determinetur: nam citra loquentis conSensum ejus actus interni latent alios. Quare bene statuit S. Thoma 1. p. q. 107 a. 2, augelum loqui angelo nihil aliud est quam conceptum suum ordinare ad hoc, ut ei innotescat per propriam voluntatem. Hinc angelus loqui nequit cum altero, quin sit in eadem sphaera activitatis; sed ita cum eo potest loqui, ut alii etsi praesentes, eum non audiant Deus vero angelis loquitur eos illuminando. Cf. Becanus tr. 3 de angelis c. I q. 14.
406. Demonstrati p. II. X eodem principio, quo Supra UmUSUSi Sequitur, angelo virtute agendi humana praestantiori esSe praeditos; quod confirmatur praeterea ex ipSi eorundem nominibus quidam enim dieiantur virtute S, O te State S, prinei patu S, dominatione S. De ipsa assertione nulla est dissieultas, quae mox Oritur, Si eam Virtutemaeeuratius determinare nitimur. Quid pOSSint per naturam Seribit Augustinu de Trin. IlI,Q8, nee possint per prohibitionem, et quid per ipSiu naturae Suae Conditionem neere non inantur, homini Xplorare dissicile est, imo vero impossibile iste.1. Certum tamen videtur angelos carere creandi potestate cf. n. 245);2. Nihil virtute propria facere posse, quod Si contra vel supra vel praeter τires legesque universi hoc enim illius tantum est proprium, qui ab his esteXemptus quique legum est auctor et dominus. Atqui vel ipsi angeli pars sunt universi. Hujus igitur subjiciuntur legibus. Ergo angeli miracula proprie
dicta patrare nequeunt. Cf. s. Thoma 1m. 110 a. 4 II a. 4.3. Tamen cum angeli nobis sint multo perspicaciores, lege viresque naturae quam accuratissime cognoscant atque majori excellant agendi virtute et celeritate, effectus producere possunt qui sint quidem Supra ire nOStras, praeter et Supra ordinem naturae nobis notae, ac propterea miri, et si vis miracula secundum quid et quoad nos nullatenus tamen miracula simpliciter. Quocirca patres effectus miros, qui inter gentiles subinde contingebant, diabolicae adseribebant sollertiae et virtuti. Ceterum in hisce semper prae oculis habeantur aurea s. Augustini verba n. 7 allata.
hom T in Ephes. n. 1 Augustinum de Gen. ad lit V, 19 n. 38 Ruper tum fuit. l. 3 in Matth. de victoria Verbi l 1 c. 29. Singularis est Origenis opinio hom. 23 in Luc. Mig. 3, 1862.
342쪽
332 Trael. I. de Deo Creatore Thesis CXXXVII. Angeli Beela ratio. Plures negarunt angelos esse Spiritus puros, neque diffitemur aliquos etiam ex patribus adscripsisse ipsis corpus. Plane ex duplici angelos esse substantia, inquit Fulgentius de Trin. . , asserunt magni et docti Viri, i. e. ex Spiritu incorporeo, quo a Dei contemplatione nunquam recedunt, et ex corpore, per quod ex tempore hominibus apparent, approbantes hoc ex illo loco psalmi ubi dicit: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos ignem urentem ys. 03, 4). Corpus ergo aethereum . . igneum eos dicunt habere: angelo Vero malos i. e. daemone corpus aereum. Huc referri
possunt plure ex iis, qui putarunt, angelos cum filiabus hominum Gen. 6 peccaSSe. Dico des mea, non omnes poterant enim forte opinari nonnulli, angelo per corpora tantum assumpta peccasse, Vel corpori fuisse junctos post suum e coelo lapsum Medio aevo adhuc angelis corpus aliquod tribuunt
Rupertus tuit de trinit. I, 11 Mig. 167, 208); de Spir sancto IX, 21;
de victoria Verbi I, 26. 28 Honorius augustod. l. 2 qq. q. II Mig. 172, II 83 et t. 8 qq. c. 3 etiam Sixtus sen. ea j et anus, anne g. Alii dubii
haeserunt, ut adhuc s. Bernardus in Cant serm. de consid. V 4 Vel saltem hujus dubii seu controversia suo aevo vigentis mentionem faciunt cf. Palmieri th. 18 n. ); alii vero ita de angelis disserunt, ut incertum sit, quid hac de re senserint. - Angelos carere corpore Seu SSe Spiritu puros, non est de fide sententia tamen ita in scholis christianis recepta et definitioni lateranensi conformis, ut temerarium foret, id in dubium revocare. Quod tamen daemones attinet, scribitis Thomas etsi eos corpora habere negat q. 16 de malo a. I: ReSpondeo dicendum, quod sive daemones habeant corpora sibi naturaliter unita, sive non habeant hoc non multum refert ad fidei christiana doctrinam. Dicit enim Augustinus de civ. Dei XXI. 0): Sunt quaedam sua etiam daemonibus corpora, sicut doctis homnibus visum est, ex isto aere craSSO atque humido, cujus impulsus vento flant sentitur. Si tamen quisquam nulla habere daemones corpora assereret, non est laborandum de hac re aut operosa inquisitione aut contentiosa disputatione certandum. Spiritus autem purus est spiritus n. 4), qui per se est natura completa, nec actu nec destinatione ordinatus, ut cum corpore in unam coalescat naturam. Hinc neque materiae, cum de angelis sermo est, mentio fieri potest. Quod si tamen nonnulli theologi materiae angelica mentionem faciunt, cum de angelis loquuntur materiae nomine intelligunt quidquid est quomodocunque inpotentia, et forma tunc dieitur omnis actus cf. s. Thomas quodl. 3 a. 20), vel quod fere in idem recidit, angelorum substantia, quatenus formarum accidentalium, quibus informetur, capax est analogice ac materia corporalis, quae formarum corporalium est subjectum. CL Schoeben g 36.408. Demonstratio. 1. Probatur thesi Silentio Seripturae, quae neque diserte corporum meminit angelieorum, neque aequiValenter OS VO- ean anima S. Quare angeli adSeribere corpus est praeter . eripturam. Neve qui prOVOeet ad angelorum apparitiones, eum inde Sequeretur, Deum etiam, qui apparuit forma visibili, habere corpus, Vel angelo esse homineS, apparuerunt enim in Orma humana. 2. Scriptura, quae anima quidem, nunquam vero homineS, qui Com-pOSiti Sunt ex anima et corpore, Oeat Spiritus, angelo appellat Simpliciter Spiritus, neque unquam loquitur de Spiritibus angelorum, leui l0-
343쪽
sunt Spiritus puri 333quitur de spiritu hominis Significat ergo eo eSSe SimplieeS, Constare Substantia Spirituali. Dum vero eo nunquam appellat animaS, Signifieat angelo non Sicut animas humana ad unionem eum corpore destinari, ideoque naturas SSe pure Spirituales Accedit 3. Octrina cone lateranen Si cap. 1 Firmiter : Deum Sua omnipotenti virtute utramque de nihilo condidisse reaturam, Spiritualem et Corporalem, angelieam videlieet et mundanam, a deinde humanam quasi communem e Spiritu et Orpore eonStitutam. Unde equitur a. naturam angelieam SSe Spiritualem, . nil habere admixtum Corporei cum hoc distinguatur a natura humana ita e unica absolvi SubStantia, sicut anima humana, quae etsi deStinata ad unionem eum Corpore, in Sua tamen SubStantia est immaterialis et spiritualis minu4. Sehola unanimi admiSit angelo eSSe puro Spiritus. Neque desunt 5 patreS, qui idem Oeeant Fatemur quidem e Soli vppOSitiS quae patre angelis frequenter tribuunt, eum OS Oeant ne Orpore OS, invisibiles, immateriales, Spirituale eici, non Statim inserripΟSSe angelo Seeundum eorum Sententiam eSSe SpirituS ratione tamen contextu aliorumque appOSitorum, quibuSeum Conjunguntur, muni&Sta Saepe est patrum men de perlaeta Spiritualitate angelorum. Ita Dama Scae novi definit F. O. ΙΙ, 3 angelum Substantiam intelligentem materiae atque orpori eXpertem; maSSiodorus vero de animae. 2 inde probat animam non eSSe angelum, quia earn SOetabili est. 6. Denique idem suadet onjectura illa, qua StendimUS, ungelorum exsistentiam esse eeundum rationem . 398 a ZZella d. 2 a. 2.
409 Seholion. Eaeceptiontibus satissit - Haud pauca Sunt, quae contra angelorum spiritualitatem solent excipi. Dilata interim quaestione, qua ratione inferni igne daemones, si puri sunt spiritus, cruciari possint prOVO-cant nonnulli 1 ad verba Christi Luc. 20, 35 Illi vero, qui digni habebuntur
seculo illo et resurrectione eae mortui' neque nubent, neque ducent Xore8 nequ6 enim ultra mori poterunt: aequales enim angelis sunt, et silii Dei, eum sint silii rescurrectionis. Quibus profecto non affirmatur aequalitas omnimoda inter hOmines redivivo et angelos, sed tantum secundum quid Comparantur scit juSti in resurrectione angelis ratione immortalitatis et incorruptionis, quae excludit usum necessitatemque nuptiarum; nam nuptiae institutae sunt ad reparanda mortis damna, ne pereat genus humanum. ost resurrectionem ergo, Sublatis morte, cessabit nuptiarum necessitas et hinc etiam usus. 2. Excipiunt adversarii, spiritus nequam odorari odorem, eo fugari Tob. 6 8 8, 3 allici signis sensibilibus, ut factum narratur in praestigii magorum ete. Sed haec et alia similia non necessario exigunt corpus in daemonibus, cum ad ea explicanda sufficiat tueri accessum vel recessum daemonum
signis sensibilibus alligari propter hominem, qui corpore constat, aut ejuS modi ritibus hominem disponi, ut facilius si diffiditius influxu diabolico sit obnoxius aut Deum iis uti ad humiliandam superbiam spiritualis nequitiae, quae cedere hi Vilibus elementis cogitur Quae vero leguntur de alligatione
344쪽
334 Tract. I. de Deo Creatore Exceptiones adu ang. spiritualitatem. vel religatione daemonis Tob. 8, 3; poe. 20, 2 difficultatem non habent, lacile enim possunt explicari de alligatione etc. non materiali, sed virtuali. 3. Provocant ad patres, qui angelis corpora adscribunt. Verum a. his alii opponi possunt, qui noStram omnino tueantur Sententiam. Unde ad Summum b. Sequitur, hanc quaestionem ex sola patrum auctoritate certo dirimi non OSSe Plura Ver e patrum effata quae opponi solent, satis commode ita explicari po8sunt, ut nostrae non adversentur sententiae. Subinde enim patres id materiale vel corporeum dicunt, quod loco definitur, vel in potentia est ad varias formas, vel non omnimoda gaudet implicitate quo sensu omnia comparate ad Deum corpora appellant. Quod Si d. angelos Oeant ignem, aetherem te , ejusmodi vocabula accipiunt sensu translato, sicut modo ΠΟ-men spiritus de angelis sensu translato adhibetur. Nam . vix credibile est, patre tam cra88 de angelis cogitasse, quos alioquin immortales, incorruptibiles dicunt praesertim cum eos p. alibi intelligentes affirment, sucmenteS, utique SubSiStentes, appellent, et I hominibus praestantiores SSedoceant. Occasionem L huic loquendi modo praebuisse videntur verba s. 103, 4: Qui facis angelos spiritus i. e. ventorum instar celere agileSque et ministros tuos ignem urentem i. e. tam subtiles, fervidos puros, lucentes, igni-tOS, Omnia penetrante ac Si essent flamma ignis. Idcirco scit eos libenter ignem appellant, quod ignis Symbolo aptissime angelorum praerogatiVae adumbrentur, ut notat vulgatus Dionysius docens de coel hier. c. I 5:, Significare formam igneam coelestium intelligentiarum maximam cum Deo conformitatem sancti siquidem theologi superessentialem et quae formari nequit essentiam in igne describunt, velut qui multas quodammodo viSibiles divinae proprietatis imagines praeseserat. Et recensitis pluribus igni proprietatibus prosequitur , Quod cum theologi perspectum habeant, coeleste e8Sentias ex igne formant si e sub ignis forma symbolo concipiunt), declarantes earum divinam similitudinem et quantum ieet imitationem. Quare . ad Omnem aequi Vocationem tollendam eos vocant ignem immaterialem, ut Gregori HS a Or. 384 9 et OSt eum Damascenus i. c. Si autem e. aliqui patre revera corpus tribuunt angelis, non statim inferre licet eos censuisse corpus SSe de Ssentia angelorum loquuntur enim sorte de corpore ab angelis sponte SSumpto vel in poenam peccati ipsis ut pati possint superaddito, de corpore proinde poenali, non naturali. Quod si illud essent opinati, propter argumenta . praecedenti allata facile deseri possunt. 410. Ceterum plures veterum in hanc sententiam erroneam inciderunt ob minus accuratam versionem ale Xandrinam Gen. 6, 2 quae ita habet:
'Iδιυτες δε αγγελοι et os θεob, dum vulgata ita vertit: Videntes silii Dei lius
hominum, quod 38ent pulchrae, acceperunt ibi urore eae omnibus, qua elegerant. Verum locutionem hebraicam 'ne 'Elohim hic non designare angvios, patet a quia laque semper adhibetur de ineundo matrimonio, de ducenda uXore, non de opula illicita transeunte nemo autem contendet angelo Vere duxisse uxores atque matrimonium iniisse, angeli enim neque nubent, neque nubentur Matth. 22, 30. b. Hisce nuptiis invaluit universalis corrupti0, ideoque inducta fuit poena universalis, in primis sane in hujus corruptionis auctores atqui puniti sunt homines ergo b'ne 'Elohim sunt homines e. Eatenus tantum recurrendum esset ad angelos, ad Substantias, quae ad humanam nullatenus Spectant societatem, quatenus hic textus de hominibus nullo modo
345쪽
De angelorum numero et ordinibus. 335posso intelligi hoc vero plane inepte affirmatur. Ergo voce 'ne Elchim, qua certissime non solum angeli proprie dicti designantur, sed et homines
salto justi et pii eodem jure quo illi designari possunt, homines intelligi
deboni, cum id flagitet subjecta materia. Ad haec d cum angeli certe non fuerint boni, sed mali . . daemones qui sibi persuadebit daemones designari nomine filiorum Dei. Quocirca P. Versiones Omnes verba illa reddunt
vel silii Dei, vel silii principum seu potentum et imo et silii Dei in nonnullis
codicibus versionis alexandrinae teste Augustino de civ. Dei XV, 23 legebatur; et certo iidem XX interpretes V. 4 eandem vocem 'ne 'Εl0him reddunt o 4 6 του θεο λ). inc jam plures patre angelorum peccatum eum filiabus hominum refellunt ut fabulam, absurdidatem, insaniam ete. Ita Chrysostomus hom. I in Genesim, 2 Theodoretus aer fabul V, 7 et q. 4 in Gen. et ex hoc Photius . 255 ad Amphyl. Cyrillus lex adv. Julianum l. contra anthropom Orph. c. 17 Glaphyrorum in Gen l. 24 2; Serenus apud Cassianum collat. 8 c. I hil astrius aer. 108 al. 59; Augustinus de civ. Dei XV, 23 et t. 1 qq. in Heptateuchum Basilius
Seleuc. r. 6. Quare mirum hoc Omnium pluribu protestantibus, maXime rasionalistis, arriSiSSe. 41 I. De angelorum numero et ordinibus. - Quod angelorum numerum
attinet, constat ex divinis literis, eum esse admodum magnum. Nam ita legimus Dan. 7, 10 Millia silium ministrabant ei, et decies millies centena millia assistebant ei. f. etiam 4. Reg. 6, 15 S.; ebr. 12, 22 Apoc. 5, 1. Omne autem persectissimam quandam constituere societatem, dubium esse nequit, cum exhibeantur quasi Dei aula et exercitus. Quod etiam colligitur e iis, quae patres passim frequentius vero theologi disputant variis de angelorum Ordinibus. Diversitas Vero ordinum, inquit S. Thomas l. p. q. 108 a. 2, Secundum diversa officia et actus consideratur: sicut patet quod in una civitate sunt diversi ordines secundum diversos actus. Nam alius est ordo judicantium et alius pugnantium et alius laborantium in agris et sic do aliis. - Quod ordinum numerum attinet, notamuS: 1. Communem jam esse theologorum doctrinam de OVem angelorum ordinibus ea enim a innititur divinis literis, in quibus Occurrit mentio angelorum a88im, archangelorum I. Thes. 4, 5 thronorum, dominationum, principatuum, potestatum, virtutum Col. I, 6. ph. I, 2I cherubim Gen. 3, 24, X. 5, 28, et Seraphim Ι8 6, 2. Haec autem nomina non SSO Synonyma, sati ex ipsis locis eruitur, et certum est ex constanti patrum traditione, qui id universim ut exploratum habent, quamvis de uno alterove dub tent nomine. Ergo cum spiritus coelestes novem distinctis nominibus designentur, eaque non Sint Synonyma, Satis innuitur, angelos in mos eis classe seu ordines distingui. Quo argumento jam Gregorius M. utitur hom. 34 in Evang. Ex patribus Vero . plurimi, etiam vetusti, modo 6 vel , modo Met etiam angelorum ordine recensent sive gradu, sive munere, sive alia quadam ratione distinctOS. 0mne ΠOVem ordines primum forte recensentur in liturgia hierosolymitana apud Cyrillum hieros in catechesi mystag. 5 . 6 cf. opuSc. VII, i CL R. iiii Bel fruge gur Erklarunides A. T. f. 5 seci. 5 et Si hi lci Keil-80hristin die Genesis notat etiam in antiquis inscriptionibus hac locutione de-Mgnari viros pios et religiOSOS.
346쪽
336 Tract. I. de Deo Creatore Ang ordines et hierarchiae. 126 s.). Praeter Cyrillum seu potius liturgiam vetustissimam ecclesiae hierosol alii scriptores ecclesiaStici jam a Sec. IV. Omnes OVem angelorum ordine numerant, ut constit apostolicae VII, 35 VIII, 2 recensent octo ordines, missi dominationibus, quarum loco legimus Κωυας καὶ στρα etιας infra tamen cum his et dominationes nominantur); a jam a-sius ep. 2 ad Serap. n. 4, ubi quidem throno omittit Ambrosius apol. proph. David Π. 20 Chry Sostomu hom 4 in Gen. n. 5; seu do-ehrysostomus hom in Ev. seu Luc. in Drachma Mig. 61 78 1); Hieronymus apOl. c. Rus l. 4. 12 auctor commentarii in psalmos 33 n. 21 1 12 n. 12, qui alias Hieronymo adscribi Solebat Basilius eleuc. r. 39;Ρs sudo-Ignatius ep. interpolata ad Tralliano n. 5, qui tamen tωυων
μεταλοτητα addit et aliis posterioribus omissis Isidorus tymol. VII, 5;
sent. I, 0 de Ord creat. . . Quare haec Sententia operibus, quae sub Dionysii Areop. nomine circumferuntur, in acceptis referri non debet, quamvis post illa celebrior laeta sit. Unanimi etiam consensionem eam recepit illustravitque schola univerSa. 2. Nimi tamen sunt, qui hanc sententiam fidei accensent dogmatibus. Nam etsi plures patres eam tradunt, et communi consensu complectuntur scholae theologi non ut fidei doctrinam eam solent proponere nec ulla haedo re exstat Ecclesiae definitio vel monumentum authenticum, quo ea credenda vel tenenda comprobetur ex Veteribus autem non desunt, qui vel de angelicorum ordinum numero dubii haereant, vel diserte affirment, certi hac de re nil definiri posse. Ita Augustinus Enchir. n. 58, ita Chrysostomus: , Sunt enim, inquit hom 4 de incompreh. . , sine dubio et aliae Virtutes, quarum ne nomina quidem OVimuS. Perpendite inSanam haereticorum arrogantiam. Servorum ne appellationes quidem scimus, et illi Domini substantiam curiose inquirunt. Sunt enim angeli, archangeli, throni, dominationes, principatus et potestates. Sed non soli isti sunt coetus in coelis, verum infinitae gentes, tribu innumerae, qua nulla explicare potest oratio. Et unde constat, plure iis alia esse Virtutes, quarum ne Vocabula quidem novimus 3 Nimirum qui illa dixit Paulus et hoc asseveravit alterum, cum si de Christo loquitur Sedere ipsum fecit supra omnem principatum et potestatem et virtutem et omne nomen, quod nominatur non solum in hoo seculo, sed etiam in futuro
Eph. I, 2 l). Videtis aliqua illic esse aliquando cognoscenda, quae nunc ignota sunt f CL hom 5 n. 4 hom. 3 in Eph. I, 21. Similia habent Theodoretus Oecumenius et Leophylactus in h. l. Ipse Dionysius seu quicunque alius auctor), cuju8 auctoritate prae ceteris ea sententia innititur, scribit l. c. c. - 1 , Quantae quidem sint et quales supercoelestium SSentiarum dispositiones, et quo pacto earundem aeri ordines initientur, solum exacte nosse censeo divinum illum, a quo consecrantur, principatum etc. inine etiam nostra aetate aulen L. IV, 7 in numerum septenarium ordinum
angelicorum propendet. ef etiam Origenes de prine. I, 5 t. 1 in JO. n. 34. 3. Minori etiam certitudine fruitur altera theologorum scholae doctrina de tribus angelorum hierarchiis Hierarchiae nomine intelligitur sacer principatus, cujus finis est promotio creaturae rationalis in Deum. Cum ergo Deus angelis utatur ad homines resque creatas regendos et in finem adducendos, Secundum analogiam hierarchiae ecclesiasticae poterit concipi ierarchia angelica Prout autem alii ex angelis considerantur in his inferioribus imme-
347쪽
Angelorum ad ordinem supernaturalem elevatio. 337
diate operari et ad homines mitti, alii Deo proprius assistere, rarius et nonnisi a Deo immediate mitti, alii velut medii per superiores mitti et inferiores mittere, ratio aliqua est, ut statuamus triplicem hierarchiam, nisi forte alicui aliud distinctionis fundamentum arrideat.
4. Quae ver singulos spectant ordine praetermittimus, sunt enim plane incerta meraeque conjecturae, ut Stendit Bec anu Opuse. 14 c. 1 f. s. si lubet ex patribus Bernardus de consid. V 4 et in Cant. Serm. 19; ex
theologis Radis ii Hi th. 24. Non desunt, qui putent eam distinctionem factam
esse post confirmationem bonorum angelorum in gratia, ut e tru pictav. Sentent. l. 2 c. 5, cui opinioni favere videtur etiam Magister sententiarum l. 2 d. . Praeserenda estis Thomae Sententia latuenti l. c. a. 4 ordines esse in angelis , completive secundum dona gratuita, dispositive autem secundum dona naturalia. De quaestione num angelidisserant specie f. Maggella d. 2 a. 2.
De Angelorum conditione primitiva et plurium lapsu. 411. I. Tenendum in primis St, angelo ad 8upernaturalem ordinem divina gratia fuisse mectos, quod hisee rationibus Omprobatur: 1. Angeli in Scripturis et frequenter a patribus distuntur Saneti, coelestes, angeli lueis, amiel Dei, filii Dei ete non Seeus atque homines justi Atqui hisce praedicatis designatur modo semper praerogativa non naturalis, sed e gratia proseeta. Ergo et angeli gratia potiuntur ideoque ad
ordinem evelli Sunt Supernaturalem.
2. Angeli etiam vident Deum acie ad laetem angeli enim eorum parvulorum in coelis semper ident faciem Patris mei, qui in coelis est Matth. 18, 20 Sunt cives regni Coelorum, participes ejus beatitudinis, quae nobis est destinata unde et unam eum justi hominibus constituunt Εeclesiam triumphantem sub Christo capite Hebr. 12, 22 Εph. 1, 10 SS. Atqui visio beatifica et beatitudo justis reservata est omni creaturae indebita
et supernaturalis. Cf. h. 47 Ergo ad finem Ordinemque Supernaturalem suerunt Veeti. 3. Idem colligitur ex eorum prae hominibu praeStantiam. 403. 4. Consentiunt patres vel aequivalenter vel diserte nequivalenter, eum affirmant, homines ore angelorum OnSorteS, in eorum Oeum Substitui, unam cum illis Constituere Leelesiam sub Christo Capite, naturam humanam angelieae praecellere ratione tantum inearnationi ete.
Diserte id docent Damascenus de . . V, 3: Per Verbum omneSangeli creati sunt et Spiritu sanctificante consummationem acceperunt, ut pro Sua quisque dignitate et ordine splendoris gratiae essent participes; et Fulgentius ad Trasim II, 3 , Non alia gratia stantem angelum a ruina potuit custodire, nisi illa, quae lapsum hominem post ruinam potuit reparare. Unae8 in utroque gratia operata, in hoc ut surgeret, in illo ne caderet g Quae non
sunt intelligenda si gratia actuali tantum, sed de habituali et actuali simul: H0que magis quod gratia actualis in praesenti ordine inservit tota habituali,
Hur ter, Compend theologiae II, 9. d. 22
348쪽
338 Traef. VI. de Deo Creatore. ΛΡSus ad haec scit vel primum inducendam, Vel conservandam, Vel augendam. Neque enim e gr. Sola gratia actuali homo perfecte reparatur Vel Surgit, nisi etiam infundatur gratia justificationis. Hanc ergo S. doctor simul cum actuali gratiae nomine complectitur.
5. Idem colligitur ex damnatis Baj prop. 1: Ne angeli, nee primi hominis adhuc integri merita recte vocantur gratia 3 Et bonis angelis
et primo homini, si in statu illo perseverasset Sque ad ultimum vitae, felicitas SSet meree et non gratia. prop. 4 5. ControverSin autem Olim inter theologos fuit, utrum angeli gratiam acceperint OS praeviam dispositionem congruam ad illam, an pSO erentioni momento, quae O- Sterior Sententia est praeferenda. Cf. Sche ebena 181.413. II. Tenendum est plures angelo e supernaturali Statu, in quo conditi a Deo fuerunt, proprio incidi88 pHccato.
Huic asserto omnes illi adversantur, qui daemonum exsistentiam negant vo saltem in dubium revocant, qui quidem ad quatuor revocari OS- sunt classes. Sunt qui vel 1 exsistentiam daemonum exegeticis impugnent argumentis, O Sque temeritatis progredientes, ut negent in divinis litoris mentionem fieri daemonum, quales illos credunt udaei et christiani. Sed cum nimis evidens sit in Scriptura veros commemorari daemones, idcirco 2. alii potius quam eorum admittant X sistentiam, narrationis evangelicae sinceritato de Christi doctrina originali et propria relate ad daemones in suspicionem vocant. Cum autem et haec assertio sit nimis audax et temeraria, contendunt alii: totam de daemonibus doctrinam ex orientalium profluxisse opinionibuS, et accommodatione quadam in ipsum judaicae, postmodum christianae doctrinae corpus receptam fuisse. Alii vero . statuunt, doctrinam de daemonibus sanae adversari philosophiae. Cf. Wi est instit theol. VI 276. Sed angelorum lapsus et daemonum existentia dogma est catholicum, quod docet concilium lateranense IV. cap. 1: Diabolus et alii daemones a Deo quidem natura creati sunt boni, sed ipsi per se facti sunt mali. g414 1 Asserti veritatem nunquam non aperte profeSS eSt uni VerSaantiquitaS, Ut eX. gr. S. Ibi O p. 15 ad Turribium e. 6: Fide vera, quae eS Catholica, Omnium reaturarum Sive Spiritualium, Sive Orporalium bonam eonfitetur Substantiam, et mali nullam esse naturam; quia Deus, qui univerSitati est conditor, nihil non bonum fecit. Unde et diabolus bonuS SSet, Si in eo, quod laetus est, permaneret. Sed quia naturali excellentia male usus est, et in veritate non stetit Joan. 8, 44), non in Ontrariam tranSit Substantiam, Sed a Summo bono, cui debuit adhaerere, descivit. Quae Gennadius reeepit intermeeles dogmatae. 60. Cf. Cone. braearenSe a. 561 an T. In Afrista episeopi ante Suam consecrationem inter alia interrogabantur, Crederentne quod diabolia non per Onditionem, Sed per arbitrium actus sit maius 3 2. Angelorum lapsum tradunt SA Seripsurae Joan. 8, 44 Lue. 10, 18: idebam satanam, inquit ChriStus, sicut fulgur de coelo cadentem 2 Petr.
349쪽
Rngelorum. 3392 4 Si enim Deus angelis peccantibus non pepercit 8ed rudentibus inferni detruetos in tartarum tradidit cruciandos, injudicium reservari ep. Judae V. 6 Angelo vero gui non er*averunt 8uum principatum, dignitatem, Originalem praecellentiam, sed dereliquerunt suum domicilium . e. meritorie, quapropter eoaeti Sunt deserere coelum ApDe. 12, 7 S.), in judicium magni diei, inculis aeternis sub caligine in Oe CaliginOSO, re8ergavit. 3. Colligitur haec veritas ex analogia dogmatum. videns enim Ste revelatione malorum Spirituum Seu daemonum eXSiStentia; eviden pariter est ex eadem et Sana ratione Deum non SSe Uetorem malae VO-luntatis th. 99), Sed quidquid ereat esse bonum et bonum valde, neque eum quemquam niSi propter peceatum damnare. Si ergo eXSiStunt daemones iique admodum mali et in poenali Statu, nil aliud reliquum est, quam quod quondam creati boni atque in Statu laetiori, eulpa propria inde exciderint. Cf. Augustinus de gen ad lit. XI, 13 SS.
415. Alias quaestiones, quas theologi fas Subinde agitare Solent, quo scit peccato ceciderint angeli, et quot numero, et e quo Ordine, praetermittimus, quod neque tanti sunt momenti, neque certum habent exitum. cf. Varias patrum opiniones apud et avium III, 2 s. Sufficiant nobis quae scribit Origenes in praef. de princ. n. Q De diabolo et angelis ejus Ontariisque virtutibus ecclesiastica praedicatio docuit, quoniam sunt quidem haec : quae autem Sint aut quomodo sint, non satis clare exposuit. Apud plurimos ista habetur opinio, quod angelus fuerit iste diabolus et apostata effectus quam plurimo angelorum Secum declinare persuaserit, qui et nunc Sque angeli ipsius Vocantur. Theologorum conjecturas cf. in commentariis ad . Thomae I. q. 3. 4. Satis tamen probabile est, quod angeli duce Lucifero, qui forte omnium angelorum fuit princeps, lapsi sint superbia, non quatenus est peccatum generale, Sed Speciale complectens explicitam subjectionis negationem et rebellionem, independentiae et autonomiae appetitum ambitionemque domini in universitatem rerum, ut scit omnia sibi subessent; et, ut nonnullis placet, consistens in eo, quod revelato ipsis incarnationis mysterio, inique tulerint naturam humanam a Verbo esse assumendam detreetaverintque futuro Deo homini exhibere reverentiam. f. almieri th. 60.
416. III. Deus angelis libere praevaricantibus nullum fecit reparationis ac poenitentiae locum. Quod colligitur 1. tum ex s. Scripturae Silentio: nullibi enim ejusmodi reparationis sit mentio tum e testimonii Satdisertis numero I 4 allatis. Idem . clare Oeent patres, qui rationes Simul redeunt, quare Deus, qui humani generis lapsi sit miSertus, angelis
Primam redditis Athanasius de incarn. Verbiis. ω , Indignum enim erat bonitate Dei, ut quae ab ipso facta erant, corrumperentur fraude et calliditate diaboli, qua homines circumvenerat. Tum minime omnium decebat, divinum in hominibus artificium obliterari, sive ipsorum Ocordia, Sive Stuet illusione daemonum etc., quodi. 10 haud incongrua illustrat similitudine., Quoeire reVera maXime consentaneum erat bonitati Dei magnum illud opus.
350쪽
3 0 Tracf. VI. de Deo Creatore Angelorum lapsus. Nam si rex aliquis aedificium vel urben, cujus conditor fuisset ipse incolarum n0gligentia a latronibus oppugnatam, neutiquam negligit, Sed tamquam opus suum tuetur ac liberat, non tam ad habitatorum ignaviam, quam ad id, quod se dignum est respectum habens multo magis optimi atris Verbum Deus incorruptelam prolabens hominum a Se progrentum genus non contempsit. Ratio altora est si ego si LM , Angelorum Spiritus, seribit ii e Mor. IX, 50, idcirco
irremissibiliter peccarunt, quia tanto robuStiu Stare poterant, quanto eos carnis commixtio non tenebat. Homo vero ideirco OS culpam Veniam meruit, quia per carnale corpus aliquid, quo Seipso minor 8Set, accepit. Cui rationi ex minori hominis stabilitate deductae tertiam adjicit Alcvinus quaerenti, cur summi angeli peccatum insanabile fuerit et hominis sanabile, respondens in Gen. q. 4: Angelus Sui Sceleri inventor fuit, homo vero alterius fraude seductus. Et priorem rationem approban ait: Quanto Sublimior angelus in gloria, tanto major in ruina homo vero quanto fragilior in natura, aut facilior ad veniam. Denique ne illa ratio praetermittenda est, quod non omnes angeli perierunt; qui Vero ceciderunt, propria culpa sunt lapsi homines vero omnes propter unius delictum, hinc plurimi absque propria culpa personali condemnati sunt. Quare horum cauSa prae angelorum causa melior seu potius veniae est propinquior. Et Sane peccatum angelorum longe gravius fuit undequaque peccatis hominum fuit enim peccatum merae malitiae, formalis rebellionis, tota voluntati energia et intensione commissum. f. ho-
massinus de ine. II, O; Sche eben Mysterien g 1 s. 3. Denique colligitur haec verita e damnatione Origenis Contra quem Semper aSSertum fuit, angeli lapSi nullam SSe Spem reparationis. Ita inter alios Seribit Sulpicius Severus dial 1 n. 7: Cum ab episcopis excerpta in libris illius Origenis multa legerentur, quae contra
catholicam idem seripta Constaret, locus ille vel maxime parabat invidiam, in quo editum legebatur, quia Domin US JeSuS Sieut pro redemptione hominis in carne veni SSet, et erueem pro homini Salute perpeSSUS Ortem pro homini aeternitate guStaSSet, ita esset eodem ordine passionis otiam diabolum redempturus quia hoc bonitati illius pietatique congrueret, ut qui perditum hominem reforma SSet, prolapSum quoque angelum liberaret. Verum quidem est, patre in Origene maxime damna SSe quod negarit aeternitatem poenarum admiSeritque alternunte viees lapsus et reparationis sed ex eorum disserendi ratione liquet, nullam semel lapsis relictam fuisse reparationi Spem, ideoque ipSorum neminem reparatum
Seu Veniam SS CODSe Utum. Gener tamen III, 99 statuit , Daemones fuerunt physice capaeeS poeni tentiae imo ex verosimili argumento ad eam a summo Creatore invitati sunt per supercoelestem gratiam Sufficientem Favent Basilius in Is. c. I Cyrillus hieros eat. 2 Νyssenus . 1 philos. c. 3 Hieronymus in Ephes. 1 Bernardus Serm. 1 in cantista. In annos sub citat pro has opinione Grandi de angelis p. 44. 3, Scotum, Qui ros disp. 44. 0 et Salmeron in etri 2 disp. 3 p. m. 125 8. quem in primi commendat, qui de ea egregri disputet. Frimum quidem membrum hujus assertioni vi-