장음표시 사용
491쪽
adversus immaculatam V conceptionem satisfit. 481
sec. V) , Qui antiquam illam Virginem sine probro condidit, ipse et secundam sino noxa et crimine fabricatus est. ) - , Hodie Adam, inquit Andreas cret. e nobis pro nobi primitias De Offerens, Mariam primitias facit, et quae ex tota massa non erat inquinata, per ipsam sit panis ad generis resormationem 3). - . Saba de Maria pronunciat od 14 Wagnerechlietas mariana p. 12): In te primi parentis substitit lapsus, ultra progredi facultate sublata. Cf. n. 605 . Audiantur aliquot hymni Prudentius cathemer 3 V. 14 88.: Hoc odium vetus illud erat, Hoc erat aspidis atque hominis
Quod modo cernua femineis Vipera proteritur pedibus. Edere namque Deum merita Omnia virgo venena domat; Tractibus anguis inexplicitis Virus inerme piger revomit Gramine concolor in viridi. Quae cum clara sint, larissima redduntur verbis donationis saetae sed XI ab U me de Summo, in qua faciendam praescribit , Unam nobilem et pulchram statuam de ligno incorruptibili sive de marmor . . . quae repraesentet imaginem ejuSdem S. Mariae matris nostrae coronatae duodecim stellis, in cujus ampla superveste sint sol et luna, et sub pedibus ejus habentem antiquum Serpentem, cui in paradiso terrestri a Deo dictum est Inimicitias sonam inter te et mulierem te. Gen. 3, 5). Volo autem, ut serpens ita sit sculptus, ut frustra Viru inermi videatur vomere, et nequissimum ejus caput sic b. Virgo forti pede conterat, uti decet illam, quae gratia Filii ab originali ab anticipatu redemptione praeservata semper fuit tam anima tam corpore integra, et ordino, ut omni anno in festivitate immaculatae conceptionis . Mariae matris
Dei in eodem oraculo in mi88 . . . canatur tropuS:
Salve aeterni atris filia. Salve mater Redemptoris, Salve sponsa Spiratori S.
Salvo Triadis eleeta. Salve inferni victrix aspidistilius expers sola cuspidis., Salve Triadis electa
In quod insigne christianae antiquitatis monumentum L quae doctisSime Π-
notat alter in Syllog monument. I, 1 s. d. arisiis 1885. Similia habentur jam in hymno, qui probabiliter videtur . Ephra emi sec. IV), Vel
Saltem non est auctoris posterioris ex brev Nestorianorum: Dor in Deip. et s. Simeon. n. 5. hor. in Deip. nat.
Hur ter, Compend theologiae II s. d. I
492쪽
482 Tract. VII. Mariologia. hesis CXIII. Exceptionibus Satanas autem mansit obstupefactus, Uti Dipse derisus St, Cum nunciatum fuit Annae Prophetissae de prole. Non cecidit in rete daemonis. Neque ipsius arte et adinventis supplantata, Neque in ejus puritate posuit unguem
Civilla erit. 1876 L 12 p. 548.)4. Ut secundum omnem theologiae rigorem difficultas solvatur, Sua regdisp. 3 s. De ordine fatuit: Dicendum censeo primo, absolute et simpliciter latendum esse, b. Virginem in Adam peccasse. robatur, quia Paulus ad Rom. 3 et 5 absolute dicit o m mera peccavisse in Adam et ideo indiguisse redemptione. Ergo non potest magis . Virgo ab una quam ab alia generali clausula excipi. . . Dic Secundo, . Virgo ex vi suae conceptionis fuit obnoxia originali peccato, seu fessi ii ura habuit contrahendi illud, nisi divina gratia fuisset impeditum: quod censet ita certum ut sine errore negari non possit n. 587). in tamen non equitur, b. Virginem contrahere debuisse revera peccatum originale, quia prior illa lex non includit absolutam ac definitam Dei voluntatem, ut peccante Adam omnes filii sine gratia conciperentur, sed perderent jus ad gratiam, et ideo quantum esset ex vi conceptionis, sine illa conciperentur: non tamen privavit se Deus jure et libertate miserendi cujus
vellet et quando vellet g erbelle applicat huic quaestioni Uti irim i verba in lege Princeps , Princeps legibus subditus non est Augusta vero licet sit subdita, princeps tamen eadem privilegia illi oncedit, quae ipse habet. Ita Christus nullatenus legi peccati originalis fuit obnoxius ejus vero mater pers quidem fuit obnoxia, Filius famem ipsam sui privilegii ex gratia reddidit
participem Apte huc transferuntur Verba quoque Assueri ad Esther reginam, Mariae typum Non morieris; non enim pro te, sed pro omnibus qui reginae praerogativa non potiuntur haec eae alioquin universalissima constituta est Esth. 5, 13. Cf. assagii S. 5 c. 3.
597. Ut altera exceptio solvatur, duplex distinguatur redemptio altera qua qui praeServatur a Captivitate, quam alioquin inevitabiliter in- Curreret altera, qua qui e Captivitate, in quam jam ineidit, liberatur. Quamvis Dei Genitrix redempta non fuerit e redemptioni genere, quae consequitur Captivitatem praeStantiori tamen redemptione cautum fuit, ne in eam incideret. Cf. n. 5883 596δ. 598. Demonstrati p. II. Xeeptio petita ex silentio vetustissimorum patrum innititur 1 salSO Supposito, illos Seil tantum audiendos esse patre in rebuS fidei, qui seculorum longaevitate incanuerint. Atqui hoc suppositum sal- Sum eSSe Stendimu ses. t. I. n. 134).2 Ea Supponit doctoratus charisma exspirasse jam eo. III et IV.
Atqui illud perdurat ad finem usque seculi Matth. 28 20 Eph. 4, 11.
493쪽
adversus immaculatam v conceptionem satisfit. 4833. Ceterum salsum est, patre Vetustissimos SiluiSSe argumento enim praescriptioni contrarium evincitur. Neque enim aliunde Leelesia posteriorum Seculorum, quae Semper fuit novitatis OSOr, antiquitatis tenax, sidem Suam quam a majoribus praecedentium Seeulorum Reeepit. 1. Quodsi hanc veritatem non ita clare docent, aequipollenter, Virtute et implicite illam satis tradunt, eum Virginem Matrem Deo dignam,
angelis puriorem, alteram ΕVam, reparationi mediatristem ete. Salutant. 5. Hinc si quis ex patrum vetustiorum Silenti inserat, dogma esse novum, triplicem doctrinae novitatem diStinguimus novitatem originis seu revelationiS, propo Sitioni et explicationis Falsum porro eSt, hoe dogma SSe novum novitate Origini S coaevum enim est ipsi revelationi christianae nam continetur, ut Vidimus, revelationis deposito. NO-Vum quidem est novitate propositionis, eum antea explieite redendum ab Ecclesia non fuerit propositum novum sorte etiam novitate disertae explicationis cum primis Leelesiae Seculi non ita explieite eum elara eX- elusione Oppositae Sententiae traderetur quam novitatem non adversariside ostendimu t. I. n. 49. 6. Non tamen desunt testimonia Satis diserta ex Seeulis V et IV., quae passim disputationi cursu dedimus. Ἐs n. 5923 596δ.
599. Demonstrati p. III. Testimonia patrum contra immaculatam Virginis conceptum collegit prae ceteris an delius . raed in i de singulari puritate et praerogativa conceptionis Salvatoris N J Bononiae I 48I, in quo I patrum et doctorum effata adducit, quae dein Petrus a Vicentia exscripsit. Ad pauciora illa revocat Turre cremata in l. de veritate con-eeptionis; ad 40 Capreolus ad I ea j et anus de conc. b. V. et eanus de locis theol. VII, I concl. 4. Verum pleraque Sunt aut Spuria aut praeter Tem. Quae vim aliquam habent, adducunt et avius XIV, 2 et Lampridius Ant. Muratori inci de superstitione vitanda, qui a Sec. III. Sque adseculum a Bernardi triginta ordine chronologic affert. s. errone p. 1e. 6; lagga et 2 a 2 act. 7 n. 229 S.
Illa ad quaedam capita revOeemus. 1. Plure ex patribuS, qui Opponuntur, ineuleant, Olum Christum fuisse Omni expertem peccati, et
quidem ideo, quia ipse fuit Filius Dei Solusque conceptus de Spiritu S.
Quod cum affirmant, ineuleare volunt, Christum non Solum a peeento sutSSe praeServatum, Sed pestentum ad eum prorsu non pertinuiSSe eum
non tantum aetu fuiSse immunem a peccato, Sed et a quovis dissicia :im eum ne potuisse quidem peeeat inquinari idque non ex gratia et privilegio, Sed naturaliter et jure proprio vi pSius conceptionis. Atqui talem a peccato immunitatem Virgini non vindieamus. 2. Alii Virginis carnem dicunt carnem peccati. Verum patre aliqui idem vel de carne Christi affirmant, quem profecto peccato obnoxium non erediderunt vel de carne Deiparae pro ipS incarnationis tempore,
494쪽
484 Tracf. VII. Mariologia. hesis CLXIII. Exceptionibus
quo certo nulla peccati maeula fuit inquinata. Quare haec loquendi ratio per se non probat, b. Virgiuem fuisse peccato Originali ae tu insectam eodemque sere modo explicari poterit, quo ea de carne Christi adhibita intelligi solet Significare scilicet volunt, carnem Virginis derivatam eSSee peceatoribuS, earn peeeat inlaetae fuisse consubstantialem vel sorte etiam eum non Sine OneupiSeentia eSSe propagatum. 3. Nonnulli dicunt, Virginem gratia fuiSSe mundatum, purgatamete. Sed scias triplicem esse mundationem Unum, qua neutae On-traetae eluuntur alteram, qua quod mundum St, mundius redditur; tertiam, qua qui munditi donat r, ne Ordeseat et sit a maeuli prae- Servetur. Atquia Virgo in Sua conceptione non prim vel altero, Sed tertio mundationi genere sui mundata. Quapropter patreS, qu elarius mentem Suam eXprimant, quandoque di eunt eam fuisse praemundatam, praeSanetisientum, anetitate Seil praevertente Omnem maeulam.
Ceterum tam paulum bestiae loquendi ratio, ut etiam dieant, . Virgi-ginem tempore annuneiationis purgatam fuisse ad digne coneipiendum verbum, quo tamen tempore prosecto fuit SanetiSSima, utpote gratia plena et benedicta inter mulieres ecipsius angeli testimonio Lue 1 28). Cf. P a S-Sagliam. 1543 AS. COUStant praes ad Op. S. Hilari n. 51.
600. Cum vero ita patrum effata, quae objici solent, Xplieare conamur, non contendimus, nullum patri effatum esse, quod veritati, quam defendimus, adversetur. Ultro enim concedere possumus, esse patreS, ni immaculat b.
Virginis conceptui favere non videantur, quin propterea dogmati catholico sit timendum. Si enim Cyprianus cum integris conciliis in re praetica atque quotidiana errare potuit; si fere nullum est dogma contra quod non poSsint obscuriuquaedam et difficiliora patrum effata objici quid mirum, si de hoc dogmate in
Scriptura non evidenter expresso, antequam ad liquidum est perductum X-pliciteque ab Ecclesia credendum propositum, unus alterve e Veteribus minuSclare et exacte scripserit 3601 Demonstrati p. IV. Quod difficultatem attinet e S. Bernardi p. 174 petitam, notamus, . doctorem canonico lugdunenSe redarguere, quod inconsuli sede apostolica adoptaverint festivitatem conceptionis . Mariae . tunc novam conceptionis vero cultum propterea impetere, quod careat Objecto. Verum Bernardus prae oculis habere videtur conceptionem activam seu seminalem Vel generationem, quatenu est opus parentum, ut
tunc temporis conceptionis vox accipi solebat ut colligitur tum ex auctoritate Veterum doctorum, qui paulo post Bernar dum floruere et ipsum ita interpretati sunt, ut Alexander halensis, Albertus M. d. homas et Bona-V em bur a tum e ipso contextu. Scribit enim in p. illa n. Q , Unde ergo conceptionis sanctitas An dicitur sanctificatione praeventa, quatenus jam Sancta conciperetur ae per hoc sanctus fuerit et conceptus quemadmodum sanctificata jam in utero dicitur, ut sanctus consequeretur et ortum Sed non
valuit ante sancta esse quam esse; siquidem non erat, antequam conciperetur.
An forte inter amplexus maritales sanctitas su ipsi conceptioni immiscuit, ut simul sanctificata fuerit et concepta di Nec hoc quidem admittit ratio. Qu0-
495쪽
adversus immaculatam V conceptionem satisfit. 485
modo namque aut sanctitas absque Spiritu sanctificante aut sancto Spiritui societas cum peccato fuit Aut certe peccatum quomodo non fuit, ubi libido non defuit 2 Quae impugnant quidem sanctitatem et cultum conceptionis activae; sed ad rem non videntur esse, si reseruntur ad sanctitatem cultumque conceptae animataeque Virginis. Quare cum de alia conceptione loquatur Ber- nardus, de alia sit sermo in dogmate immerito illius doctrina huic contraria affirmatur. Cui haec responsio non placet, responsum dabimus Benedicti XIV. in comment de festis . Mariae . n. 88 scribentis: Difficile est ejusmodi tueri interpretationem, ut optime animadvertit abillonius in notis ad eandem p. Quapropter concinnior responsio St, argumentata Bir- nardi ab aliis quam plurimis, qui hac de re Scripserunt, Sati eSSe verSa: praecipuum Scopum, quo ille intenderit, fuisse auctoritatem apostolicae sedis, qua inconsulta invectam videret festivitatem in ecclesiam lugdunensem ac propterea si viveret et ad immaculatam conceptionem sedem apostolicam esse intelligeret propensiorem ejusque auctoritate in tota Ecclesia hanc peragi celebritatem videret, disciplinam hanc romanae sed tantopere probatam Statim amplexurum, cujus judicio epistolam illam subjecerat. Cf. alterini indiss de s Bernardi seriptis n. 20 s. t. II. Sylloges; assa glia n. 1649 S.;Ρerr One l. c. p. 1 c. I g 2 Sche eben L. IV, 469.602. Demonstratio p. V. Gravior est difficultas ire S. Thomam de Hu mente quadruple est principali Sententia Prima Statuit d. Thomam immaculato Oneeptui adversari, quod tuentur plerique theologi desinitione saltem vetustiores ex ordine s. Domini ei et alii, qui propter illius auctoritatem hanc veritatem tamdiu negarunt λ). - e-CUnda Contendit d. Thomam immaculatam Virginis conceptionem docere: locos vero eireal 5), in quibus contrarium adstruere videtur, pluSminUSVeCorrupto cenSetr). - Tertia statuit . Thomam, ibi non satis in hac quaeStione ConStitiSSe eum negari nequeat, aliquoties eum dogmati savere catholico, aliis vero in locis illi adversari δ). - Quarta censet, d. Thomam non adverSari doctrina catholicae vel saltem id testimoniis objecti certa ratione probari non OSSe ).i Recentior aetate nil te in lib. Qilschr. 1879 p. 355 8. Schwnne D0gmengesch. f. IIa A quadamtenus Sche eben n. 1708 qui sagaciter contro- Versiam, qualis in scholis agitabatur exponit: o obbo die Stellunides h Thomas V. A.' de unbest Gottesmulter Miinster 1892 etc. Cf. Quodl. 6 q. 5 a. 7. Ita Velasque et P. de Alva, Nierem berg, Ss Ondrati, rn 8Sen, ex recentioribus Lambruschini, Gual etc. Verum Bernardus Maria de Ru-ue ii in dissert criticis et apologeticis pro operibus s. doctoris omnem corruptionis suspicionem excludere nititur.' Ita Salagar, Malo decim concept. b. V. t. II c. 3 te. ε Cf. recentior aetate Si a d a in animadversionibus, qua proposuit in opus J. B. Malo ep. brugensis Cornoldi in opusc. sententia d. Thomae de immunitateb. Virginis a peccati originalis labe Neapoli 1870 Morgos die ariologie des Thomas v. A. IV . . qui plures quoque theologos vetustiores pro hac sententia citat: fuse admodum Schneide HKMhol. Wahrheit t. 8 9 etc.
496쪽
486 Tract. VII. Mariologia Thesis CLXIII. Sententiam Thomae 603. Ultima sententia plus minusVe ad haec principia revocatur 1. Certum est, . Thomam et aequivalenter et diserte docere, b. Virginem a peccato originali fuisse immunem. Et aequi Valenter quidem, quoties docet . Virginem post Deum maxima nituisse puritate, summa praeditam fuisse gratiarum plenitudine, Christo fuisse proximam te. In ChriSto, inquit in expos. in s. 4 et in V. Maria nulla omnino macula fuit; , corpus suum posuit Dei Filius in sole i. o. in Maria, quae nullam habuit obscuritatem peccati. gIta in s. 8 cf. et 3 p. q. 27 a 3 ad 3. - Diserte dogma catholicum tuetur in I d. 44 q. I a 3 ad x , Ρuritas intenditur per receSSum a contrario, et ideo potest aliquid creatum inveniri, quo nihil purius esse potest in rebus creatis, si nulla contagione peccati inquinatum sit. Et alis fuit puritas b. Virginis, quae a peccato originali et actuali fuit immunis. Fuit tamen sub Deo, in quantum erat in ea potentia ad peccandum. Cf. d. 7 q. 2 a. 4 ad 3. Negari vero nequit 2 reperiri apud ipsum testimonia, quae huic adversari videantur doctrinae Ita in Dd. 34. I a. I clara , B Virgo in originali peccato concepta fuit; g3 p. I a 3 , Caro Virginis concepta fuit in originali peccato in Comp.
theol. c. 224: Oportuit, ut cum originali conciperetur peccato, utpote quacte utriusque exus commixtione concepta fuit etc.
3. Tamen oppositio est tantum in verbis, non in ipsa re. Nam hisce in locis d. Thomas de alia loquitur conceptione, de alio peccati originalis subjecto, de alia peccati originalis ratione atque d0gma. 4. Sane quod primum attinet d. Thomas illis in locis non videtur loqui
de conceptione passiva seu de creatione et infusione animae, de animatione foetus, vel ut etiam dicitur de conception personae, de qua loquitur dogma; sed de conceptione a est ii a de conceptione primi foetus, Seu de principiorum Seminalium unione, quae insuSionem animae, animationem, diu secundum seholae principia praecedit. - Quod alterum attinet, s. doctor non animam Virginis exhibet subjectum peccati originalis, Sed corpus nondum animatum, primum foetum, quem censebat non illico post conceptionem animari anima rationali. - Quod tertium speciat, peccatum originis, in quo dicita Virginem Vel ejus carnem conceptam, non formaliter, Sed virtualiter seu instrumentaliter, hinc improprie est accipiendum ut liquetis q. 4 de malo a. 3: Manifestum est, quod esse susceptivum peccati est proprium hominis unde oportet, quod proprium subjectum peccati cujusque sit id, quod est proprium hominis, scilicet anima rationalis, Secundum quam homo est homo et Sic peccatum originale est in anima rationali, sicut in proprio subjecto i. e. sormaliter); semen autem carnale, sicut est instrumentalis causa traductionis humanae naturae in prolem, ita est instrumentalis causa traductionis peccati originalis et ita peccatum originale est in carne, i. e. in emine carnali, Sicut in causa instrumentali i. e. virtualiter). Quod ita expressit Magister sententiarum . d. 3I: In conceptu dicitur peccatum transmitti, non quia peccatum Orginale ibi est, sed quia caro ibi contrahit id ex quo peccatum fit in
anima cum infunditur. - Alexander halensis 1 p. Summae q. I m. I , Peccatum non dicitur esse in carne formaliter sed causali ter quia in earne est, unde OStea contrahit anima peccatum g Quare cum alia sit conceptionis significatio, aliud peccati originalis subjectum, alia peccati originalis ratio secundum Thomam in locis objectis, atque in d nitione catholica,
concedi poterit pugna in verbis, non ero de re.
497쪽
dei Virginis conceptione. 4875. Neque obesse identur a quae doces 4 d. 34. I a 3 ad 3: Hoc est erroneum dicere, quod aliquis sine peccato originali concipiatur praeter Christum quia ille, qui sine peccato originali conciperetur, non indigeret redemptione, quae facta est per Christum et sic non esset Christus omnium redemptor. Ad haec enim explicanda sufficit, ut putaverit, . Virginem non fuisse praeservatam ab Originali peccat in conceptione foetus, ante animationem seu in foetu, qui animae praeceSSit infusionem, peccatum originale fuisse virtualiter sicut in causa instrumentali adeo ut nisi haec causalitas virtute divina fuisset suspensa et praepedita, anima mox infundenda maculata luisset peccato quae doctrina non differt a theologorum sententia, qua incolumi dogmate statuunt, . Mariam . debito proximo contrahendi peccatum originale fuisse obnoxiam. Neque obstat b. d. Thomam affirmare 3 p. q. 27 a 2 Mariam anctificatam fuisse post animationem Possunt enim haec intelligi de posterioritate non temporis, sed naturae, quod etiam secundum dogma catholicum admittere licet. Neque enim sanctificari potuit Virgo, antequam esset anima, cum ipsa anima sit subjectum gratiae d. Thomas vero nonnisi Sanctificationem nescio quam antecedentem, qua . Virgo immunis esset vel a debito contrahendi peccatum, exclusam voluit. Non dissimili ratione c. X-plicari poterit locus omnium difficillimus qui tamen a nonnullis corruptus cenSetur 3. d. 34. I a. I Ol. 2, cujus videtur esse sensus: Sanctificatio . Virginis non potuit esse ante infusionem animae, quia ea, ut exsistebat in Semine concepto aut foetu inanimi, gratiae capax nondum erat. Neque etiam in ipso instanti infusionis animae ita, ut gratia tunc sibi infusa aut hujus intuitu eadem Virgo ante animationem in semine concepto et in foetu inanimi fuerit immunis a debito contrahendi peccati originalis seu immunis a culpa originis virtualiter tantum accepta. 6. Quare ut omnia paucis complectamur, censent hi theologi d Thomam docuisse, b. Virginem conceptam quidem fuisse cum debito contrahendi peccatum originis demonstrari tamen non posse juxta ipsum ejus animam, cum corpori conjungeretur, a crim contraxisse peccatum proprie dictum. Quibus et alia patrum et theologorum scholae testimonia implexa illustrantur.
Beelaratio Thesis est contra primipilos protestantium, quorum inconditas voces . Canis ius de Maria V praef. I, 10 refert refellitque Fatendum tamen est, etiam ex patribus aliquos parum commode hac de re ensisSe, adeo ut et avius allatis verbis Chrysostomi, Basilii et Cyrilli al. subjiciat XIV, Q Haec trium summorum virorum praepostera sunt judicia de Dei Matre S. Virgine, quae nemo prudens laudare possit. Inter catholicos Vero hac de re nulla est hodi controversia: horum enim nemo St, qui non ab omni inquinatione peccati etiam lovissimi puram fuisse s Dei Genitricem existimet. Dixi hodie catholicum dubitare neminem. Nam non videtur olim id in fidei dogma fuisse receptum, cum sancti et alioquin b. Virginis studiosisSimi patres parum interdum de ea commode scripserint, levissimis inducti rationibus, imo nullis. Iolemnitur declarata fuit haec veritas a cone ii id e n-tino ess 6 can. 23: Si quis hominem semel justificatum dixerit . . . OSSein tota vita peccata omnia, etiam venialia vitare, nisi ex speciali Dei privi-
498쪽
488 Trael. VII. Mariologia Thesr LXIV. b. Virgo. legio, quemadmodum dea Virgine tenet Ecclesia, A. S. : ex quo sequitur thesim esse si non de fide, fidei saltem proximam.
605 Demonstratio. 1. Probatur argumento prop0Sit n. 592; nam cum Virginis idea et puritate, qualem illam fovebat christiana antiquitaS, ne levissimi quidem peccati maeula conciliari potest; 2. e Solemni Augustini doetrina, quam es. Suprum. 596η; 3. X diSerti veterum flatis, quae dedimus 11 591 et 596δ.
Quibus adde speciminis gratia verba s. Joan Damascent r. 2 in Deip. natiV. n. 4: Terra St, in qua nulla peccati enata spina, Secus er per cujus germen illud potius evulsum est terra est, non uti prior maledicta et cujus fructus spinis et tribulis horrescant, sed super quam benedictio Domini fuit. φ Α graecis in menaeis ad 12. Febr. salutatur , A seculo tu Sola purissima ab omni macula propter micantes radios puritatis et propter pulchritudinem virginitatis et propter charismata quamlibet labeculam repellentia digna apparuiSti. - Denique S. Bernardus p. 174 n. 5: Copiosior sanctificationis benedictio in eam descendit, quae ipsius non solum sanctificaret ortum, sed et vitam ab omni deinceps peceat custodiret immunem, quod nemini alteri in natis quidem mulierum creditur esse donatum. Decuit nimirum reginam virginum singularis privilegio sanctitatis absque omni peccato ducere vitam, quae dum peccati mortisque pareret redemptorem, munus vitae et justitiae omnibus obtineret. Cf. Vega theol marianae palaestra cert. 4 n. 775 S.;pal. 9 eert. 1;ΡasSaglia Π. 1546.4 Hane Sententiam Sehola unanimis tuetur eum S. Phin m n 3 p. q. 27 a. 4. Quapropter inser Suare d. 4. S. 3, de fide Certum eSSe b. Virginem nunquam amisisse gratiam, quam in prima Sanetisientione aede-pit, atque adeo in illa suisse confirmatam et insallibile donum perSeva- Verandi aecepisse Fundamentum Sumitur ex consensu et traditione Ee-elesiae, quae hoc modo intelligit plenitudinem gratiae Virginis.
606. Seholion. B. Maria V. puritas et sanctitas tanta fuit, ut immunis esset etiam ab ipso concupiscentiae fomite , Convenit inter theologos inra dist. 2, inquit Valentia d. m. 1 p. 4, per Secundam quidem sanctificationem Virginis, quae facta est, cum superveniente in illam per abundantissimam gratiam Spiritu S. Christum concepit, fuisse eam plene liberatam a fomite peccati: quatenus scilicet per abundantiam illam et singularem gratiam quasi redundantem ex sanctitate carnis Christi tunc concepti factum fuerit, ut sensualitas Virginis non potuerit potentia quadani proxima Spectatis iis gratiae donis, quae in ipsa Virgine inerant, prodire in motus rationi rectae contrarios. Quod tempu8 annunciationem . Virginis praecedens attinet, conveniunt theologi, fomitem in ea fuissu saltem ligatum ac velut consopitum speciali divinae gratiae protectione et assistentia), quominus in motus rationi contrarios prorumperet. Num vero jam tunc fuerit exstinctus, ut post Verbi conceptionem, interso dissentiunt. 60 T. Quidquid est de hac quaestione, Virginem fuisse immunem a concupiScentiae fomite sive ejus ligatione, sive ablatione probatur 1. ex V. puri
499쪽
fur immunis a concupiscentiae fomite. 489tat angelica majori, imo qua major sub Deo nequit intelligi n. 592): nam cum ea conciliari nequit concupiscentia rebellio. 2. EX praerogativa, qua EVa longe praestantior salutatur n. 593);3. x privilegio thesi praecedenti Virginis vindicato omnium enim fere peccatorum venialium son et Origo S concupiscentia, a quibus vix potuit esse immunis, si fonti tot peccatorum ferae fuit actu obnoxia. 4. robatur auctoritate Veterum, qui non solum virtute, sed diserte hoc privilegium Virgini vindicant, e quibus Damascenus eam r. 2 in natiV. n. 7 salutat: Ave liber signitus, nulli corruptrici cogitationi obnoxius; Gregorius nicomediensis in or in praeSent. , Hortum illum conclusum, in quem vitiosis cogitationibus nultu patet aditus fontem illum vere signatum, quo manant purissimi latices orbem universum irrigantes et in quo turbidiluti nullae deprehensae sunt reliquiae. Hesychius hierosol. s. c. a. 600)hom. 1 in Deip. Mig. 93, 1466): Ecce Virgo concipiet. Quaenam Mulierum
egregia . . . Praeclarum naturae OStrae ornamentum, gloria uti nostri, quae
Evam pudore et Adamum comminatione liberavit, audaciam draconis abscidit: quam concupi8eentiae fumus non attigit, nec vermis voluptatis eam laesit. φ Nicolaus monachus S. MDani, etri cellensis Sententiam carpens inter alia scribit: Quamdiu tractabatur de articulis, qui sic vel aliter poterant intelligi, sana utrinque fide, dissimulabam, et animus noster Si concepit, non peperit dolorem. Nunc autem cum tuba canitur, quod Virgo peccatum Sensori et sentiendo debellaverit, non dissimulo, non patienter ago, i manus teneo, qui in publicum hostem irruo. Legantur et ep. ipsius Petri scit. III.
173 17 est hujus Nicolai Mig. 202 603 s. Gilb. Folio ep. londita ineant. I, II ib. p. 201 et Richardus a s Victore c. 26 in Cant cant. de Emmanuel l. 2 c. I et insignis sermo I Helinandi Mig. I 2, 36 8.). De hac controversia consule Sche eben g 280. Cf. Thoma 3 p. q. 27 a 3; Passa glia n. 505 8. 1546 s. Suare d. et , qui inde infert b. Virginem habuisse originalem justitiam quoad praecipuo8, non quoad omnes effectus, nam fuit passibilis, obnoxia morti ete. 608. 110SI CLXV. Inter praecipua Dei Genitricis mouiἰira
Demonstrati p. I. et II. Thesis, cujus adversario diligenter recenset Petavius XIV, 3 est de fide ut liquet e cone lateranen Si SSub Martinori. a. 649 an. 3: Si qui Seeundum S patre non Consilietur proprie et Seeundum veritatem Dei genitristem Sanetam Semperque Virginem immaculatam Mariam, utpote ipsum Deum Verbum Specialiterae Veraciter, qui a Deo Patre ante omnia secula natu eSt, in ultimi Seculorum ubSque Semine concepisse e Spiritu S. et incorruptibiliter eam genuiSSe indiSSolubili permanente et post partum ejuSdem Virginitate, Condemnatus sit. Mariam fuisse Virginem ante annuneiationem demon- Stratione non indiget, cum id diserte testetur S. Luea 1, 26 S. Missus est angelus Gabriel a Deo in initatem Galilaeae, cui nomen Nazareth, adrirginem devonsutam viro, cui nomen erat Io8eph, et nomen irginis Maria.
500쪽
490 Tract. VII. Mariologia. h. LXV. Maria virgo
Et jam propheta Isaias 7, 14 Ecce Virgo concipiet et pariet silium, et Ocabitur nomen ejus Emmanuel.
609. B. virginem conceptu partuque Filii virginitatem non amisisse colligitur 1. ex symbolo apostolico ut alias Ecclesiae definitiones omittamus), in quo profitemur Filium Dei conceptum de Spiritu Sancto, natum ex Maria Virgineo in qua prosessione appositum Virginis Mariae tributum
ex omnium Sententia non in Sensu diviso, Sed composito intelligi debet. Adversatur enim Sui loquendi Ommuni, ut qui dieatur natus de virgine, cum nativita e diametro Seeundum OnSueta naturae lege virginitati adversetur. Quo argumento utitur jam S. Augustinu enchir. n. 34: De Virgine naSei Oportebat quem side matris, non libido conceperat. Quod si vel per nascentem eorrumperetur HuSintegritaS, non jam ille de virgine nasceretur eumque salso quod absit de virgine Maria natum tota confiteretur EccleSia, quae imitans Hu matrem quotidie parit membra dia et Virgo St. 2. Eadem est doctrina Scripturae. Hoc enim jam praedictum est ab
Isaia 7, 14 n. 608). Ut vis probandi h. l. patent, notentur:
a Vaticinium esse messianum, ut patet ex traditione christiana usque ad sec. XVIII., a qua ne protestantes quidem dissenserunt i); ex authentica interpretatione Matth. , 22 s. ubi narrata mirabili Christi conceptione subjicitur Hoc autem totum factum est, ut adimpleretur, quod dictum est a Domino per prophetam dicentem : Ecce virgo in utero habebit et pariet Filium, et nocabunt nomen ejus Emmanuel e collatione cum Lucae I, 31, qua instituta liquebit, ita se habere narrationem evangelicam de Christi conceptione ad hoe vaticinium, ut accurrata adimpletio ad promisSionem Seu praedictionem ex toto contextu tot enim et talia de Filio hujus Virginis praedicantur, quae tantum de Messia intelligi possint. Dicitur enim singulari ratione Emmanuel, Nobiscum Deus, quod cumulatissime in Messia erat complendum terra Judaea ipsius exhibetur proprie Is 8 8 Et erit aetensio alarum ejus, implens latitudinem terrae tuae, o Emmanuel salutatur Is 9 6 Admirabilis, Consiliarius, Deus, Fortis, Pater futuri seculi Princeps pacis, cujus pacis non erit sinis etc.
b. Vocem hebraicam ha alma designare virginem veram, illibatam, ineorruptam mente et corpore, ut colligitur ex usu loquendi biblico et rabbinico ); ex versione LXX e traditione exegeliea, quae . l. Onstanter de virgine intellexit. Quapropter cum Symmachus, Aquila et Theodotio interpretes udaizante vocem hane Verterentvεαυt ju-τencula jam Irenaeus III, 21 col. Eusebi Η Ε V, 8 reclamavit. o. Praedici hane virginem non in sensu diviso, Sed in Sensu G pG S i bo, i. e. ineolum manente virginitate concepturam parituramque Emmanuelem. Ad rem enim scribit jam id poenae s adu Celsum 1, 35: