Filomathias ta sporadin. AG Miscellaneae doctrinae liber primus tertiusDaniel Wyttenbachius Liber tertius

발행: 1817년

분량: 332페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

qui duabus utrique diversis lineis adscribi solebant. P. 78. - τὶ ἐν σωμασι ἐγ-ητα, θερμὰν ἔσπαἰ i. e. quanam re in corpus aliquod incidente, id corpus calidum erit ρ constructionis forma exemplis illustratur. Plato sibi salso commento progressum demonstrationis , posse ad esse fingit. et επιφώρειν ἰδέαν, in hac materia usitatum: et 79. Ρ. 79. Distinguuntur αθανατον , ἀνωλεθρον , ἄφθαρτον, Mδιον. Boethi ex Porphyrio, Simplicio, et Olympiodoro notata.

P. 8o. αν εἴη , πρὸς ἀθανατος ε ναι ' i. e. anima praeterquam quod immortalis est, etiam intemtus expers sit. Anima, ut Deus, e vitae idea, immortalis statuitur h Platone: posse et esse confundenae. Hinc sua sumsit Augustinus De Immori. Anim. S. I - 16: tractat Porphyrius , qui emendatur ap. Stob. Phys. p. 82o. Ρ. 8 I. ανθρωπιννιμ ασθβειαν ατιμα μ' i. e. hurianam imbecillitatem tantae rationum

magnitudini perspiciendae imparem judicans,

similibus dictis illustratur. χρόνος εν ω καλει ται τb- i. e. tempus, quo haec, quae dicitur, vita continetur: dicendi forma confirmatur

consuetudine Scriptorum. Si mors esset interitus et privatio omnis sensus, lacrum adferret malis hominibus morientibus: effatum di posteris celebratur. Mala ex reliquo mundo relagata

82쪽

Ex EDITIONE D. m

elaeum terram versantur ἰ igitur quanto ut hine fugiendum: Platonicum placitum. Ansema ad inferos abiens nil secum adfert quam τροφὸν καὶ i. e. institutionem ac dis-eiplinam, quam in hac pila aecepit: item ex Platonis sonte alii duxerunt. Τροφὴ de corporis cura, παιδεία de animi doctrina usurpatur: quibus saepe tertia additur ἀγωγὴ, educatio. P. 8a. Mυθοι de Inseris: similes alii Platonis et aliorum : poetarum νεκυια. Daemon quemque nascentem sortitus, et mortuum apud

Inseros ducens, quis Platone significetur. Aeschyli Telephus dixit,

οἶμον εις νδου φέρεo. Θυσαν τε καὶ νομίμων Codices dant μι- α κ. p. i. e. justa funebria.

P. 83. De Terrae sorma et partibus docuerant Physici et Geographir erant ἡνακες ta bulae geographicae. Γλαύκου prover bium. Terra paritate ponderis et rotunditate sua se sustinet in medio coeli immota: quam ab Maximandro proditam opinionem postea de seruit Plator et hinc quoque colligitur Pha donem ab ipso juvene scriptum esse. Prima vestigia decreti de gravitate, seu vi pentripeta. Seholion MS. ad Hesiodi Theogon. II 6, trae latur. Librarii veteres saepe confuderunt εν

P. 84. Olao -η nostra censebatur regionibus

83쪽

hus circum mare jacentibus h Columnis Ilereu-Ieis usque ad Phasidem: postea ad Indiam. Circum hoc mare habitamus ut formicae aut ranae circum paludem. Terrae coeleStis purae in puro jacentis coelo imaginem ab Anaxagora sumst Plato. Τὸ δε εἰναι ταυτὸν τω υπ' ἀσθενεἱαμ κρὰ βραδυτητος ουχ οσου e ἐἴναι διεξελθεῖν ἐπ' ἔσχατον αέρα ' sc legendum in. torposito τα ' i. c. hoc autem idem esse ac nos propter tarditatem et infirmitatem ad summum aerem pervenire non posse.

P. 8s. Ut pisces in maris supersiciem remtiunt, ita homines in aeris summitatem ex tollere se debent ad coelestem terram conspi ciendam: aliorum imitatione frequentatum dictum. Οἰτε φυεται ἄξιον λόγου ουδὶν εν τῆ θαλάττη οὐδὲ τέλειοὐ quomodo intelligendum sit. Δωδεκασκυτοι σφαῖραι , reseruntur ad Dode-caedrum , cui Plato figuram mundi comparavit.

Ρ. 86. γνάλογον pro ἀέὰ λογον. Coelestis Terrae lapides pretiosi, colores, natura, ex illo Platonicarum opinionum genere censetur, quod late ad posteros dimanavit. Θέαμα εὐ

των θεών. Totius Terrae tres partes , supera coelestis, media, insera Orcus: media, hominum Diuili od by Goosla

84쪽

EX EDITIONE D. N.

num et animalium, breviter memoratur: duae reliquae amplam habent descriptionem, universeverisimilitudinis physicae et mythologicae ; quibusdam locis tamen ne huic quidem satis congruentem praesertim in parte de Orco et qua tuor fluviorum cursu : de quibus judicat Aristoteles Meteor. II, a. Quatuor genera lacunarum Terrae explicantur. P. 88. 'O Pυαξ. Aιωρα, libramentum aquao infernae, cujusmodi significetur. Homericum Τῆλε ιιαλ' lliad. Θ, I . Aqua illa αιωρας nec fundum nec sundamentum habet. Voτάν τε ἀνέρριῆσαν υποχωρηση τὸ υδωρ - ἐπαντλουντες quomodo accipiendum sit declaratur , mutato τοις in τοτε, solemni librariis literarum . perψ

mutatione. . . : .

P. 89. Καταντικρο - εἰσρεῖ ἐξεπεσεν i. e. d regione es uni ejus loci , per 'quem insti τοῦ nisi, judice Aristotele, repugnans futurum sit

intelligenda cuin Forstero opposta puncta non diametri sed subtensae. Legendum Porro ex norma Atticismi κ. ἡ εἰσρεῖ - Quatuor fluvios Orci ab Homero suscepit: quos cum Orphica doctrina conciliant. Proclus et Olym

piodorus. - l

Ρ. 9o. 'Aναβάντερ 2 αυτοιe ο ματί ἐστιν ' conscendentes ea , quae scilicet . ipsis sunt, vehicula: ὀχήματα, vehicula, non inteis ligenda indumenta animis prtaria, quasi tuni

85쪽

eaer sed navigia, ex fabulae verisimilitudine. P. 9 I. Insanabiles quosdam esse et per omnem aeternitatem sine sine puniri, in mysteriis et x poetis traditnm, retentum k Platone e aliis in νεκυίαις, propriae tamen ipsius doctrinae repugnat. Impietas natorum in parentes puni in apud Inseros in Polygnoti tabula de Uli sis descensu ad Inseros ap. Pausan. X, 28. φερόντως πρὸς τὸ οσίως βιῶνα. egregie ad fan-etitatem vixisse, sanum censetur. P. 9a. Καλὸν τὸ κῶ ἡ μεγάλη 'imitantur alii. Ταμ' ἐ-is ρ τοιαῶτα αττα Πλέον θατερον απεργάζεσθαι ' quasi alterum pluse ere , i. e. pius mali quam boni facere, exemplis illustratur, ex usu nomini ἔτεροe, ἐτέρωσα aliuι, secus, i. e. maius, male , re petitur.

P. 93. Tragici dictum, εμὲ δὲ νυν μου a Dἡ εἰμαρρανη. Socrates ante mortem se Iavans, quam rationem secutus sit. Οὐ τεἱθω Κρίτωνα κ. α λ. At be, ipse quilibet, est ejus

Gnimur, non corpus, secundum quidem philosophos: et sic Plato Leg. XII, p. 693. B, C. Accius Cic. Τusc. I, 4s: Lucilius apud Nonium p. 33o; qui tentantur: alia in hanc rem diem Seleci. Gr. p. 45s-P. 94. Socrati morienti tres fuerant filii: nec duas habuit eodem tempore uxores: et quae ad eum venerunt postremo salutatum obcεια γυ

86쪽

ναικες, non fuerunt uxoret , sed mulieres do mesticae , familiares. P. 95. De cicuta ad potum praeparanda, vel terendo , vel alio modo. Tempus legitimum bibendae cicutae, quum sol montes reliquisset. Τrium deinceps dierum optionem ad bibendum condemnato datam fuisse, quod tr dit Scriptor apud Stobaeum Flor. p. I9, si gulare eSt. Πίνοντα, bibere solitos. Ρ. 96. οὐδενὸς Dι Disrae' imita. tio Hesiodi O. D. 36I. Πειθου καὶ μὴ αλλως ποίει ' sormula Platonica. Pota cicuta , Ob- ambulandum erat, donec gravitas cruribus accideret. Κα4 3ς λαβων - εξέπιε alii hinc sumserunt. Gn διαφθείρομ ομε τού

νος , i. e. admovens, scit. poculum ori. P. 97. Ἀστακτεὶ τά διι ιρύα, Iac*mae ubertim ibant. ἡ ωδένα zντινα ου κατώκλαωσε, neminem non deploravit; Attica coinpositionis proprietas. Ἐν εὐφημία χρῆ τελετήν , Pythagoricum praeceptum. Πνπνοσιτο Stephano corrigente , accedentibus codicibus scriptis, pro vulgato ri γνυτο receptum. ωτος ο λὸς τὸ φάρμιακον, annotatoris additamentum, et aliis animadversum. Τὸ Θρον. Socratis ublima VOX, τω 'Aσκληπιρ οφειλομεν ἀλεκτρυόνα

ab ejus posteris reprehensoribus agitata, vindis

P. 98.

87쪽

P. 98. Evoluti Socratis habitus non dilucide descriptus,' intercidentibus fortasse aliquos verbis, sic restituendis: Tαυτα ερομένου αυτού, ουδὲν ἔτι απεκρίνατο ' αλλ' Γενεκαλυφατο αὁθι καὶ J ὀλίγον χρόνον διαλιπων εκινηθη τε, καὶ o ανθρωποe εξεκάλυψλεν αὐτόν ' καὶ se τα ο ματα ἔστησε i. e. haec interr

SEARCH