장음표시 사용
301쪽
colam Robustorio. Barbola Dc. ciι. num 28. di alii commilitater. Preis ones collatae in titulum clericalem per pro Totionem ad Episcopatum , secuta tamen conlecratiosae, ac adepta possesmon
sine Papae dispensatione vacant. Et si disepensatio concedatur . non intelli Utur tamen eum incultate promoto eam transferendi, rcii in dispensatione hoc cxprcitum su rit. Rota , Barbola sic. cit. aliiqi e passim. Non vacant tamen per promotionem ad Epileopatum titularem seu in partibus infidelium Cardinalis de Luca de pension. d,
Din. xl III. num. 3. neque per promoti
nem ad Episcopatum Cardinalitium , non obligantem ad residentiam siderii Cardinalis de Luca discris ivari. num. Io. & multo
minus vacant per promotionem ad solum
Cardinatatum ne idem loci cit. discuss lxxv. rum. q. o 3- dc aliiὶ immo ut reservataurat , etiam dimi ob Cardinalatii. Ita lauis datus Cardinalis de Luca de benes discue.
II. num. 3. Item non Vacat pensito per pr
motionem Cardinalis ad Papatum , ut constat ex praxi Pensio eMedens summam scutorum sexaginta de Camera, eo iplb sine monitione &citatione , iudicis decreto aut ministerio , extinguitur seu exspirat , si pensionarius habitum di toni iram clericalem non des
rat tanto tempore, ut ab Omi Dbus laicus reputetur. Ita Constitutio X illi V. quae inc pit Pastoralis , erepresse statuit. Laudatus cardinalis de Luca de pension. discust. xlv III. num. 7. & Bar sa loci cit. num. 49. Si pensio reservata sit in persona unius , ad commodum tamen & utilitatem alterius, prout serνatur in locis in quibus viget pras
4natica ne pensiones reserventur ad sau rem exterorum : tunc per alterutrius mortem extinguitur; dummodo tamen qui praemoritur, in alterum ante mortem non transulerit - ita quamplurimi . Nam pensio Flegitima obtenta facultate . ab una in aliam personam transferri potest : idcirco etiam in articulo mortis. Ita communiter . Neque hic locum habet regula Cancellariae r Ne infr-miι iAtra disdeυiginti dies morientibus Per talem vero facultatem ad vitam pen lionarii constituitur novum ius ad pensi
nem, ut communior tenet opinio. Haec tamen facultas transferendi pensionem concedi potest a solo summo Pontifice : in quo indulto apponitur clausula et Semala tamen forma constitutionis Innocentis XL Iuper translationibus pensionum editae.
Non habens indultum transferendi persionem , potest illam in totum vel in parte, quoad commoditatem ipsam percipiendi , gratuito . libere , & sine ullo pacto dc pecunia , sive anticipata lolutione cedere dc remittere in favorem titularis , donec na turaliter vixerit , etiam sine Mut placito a pinstolico. Sic sacra Conetregatio , In nullius xxvIII. Martii ΜDCXLV. Cardinalis de Luca de pensi s. dictiss. xl VIII. num. 6.
Pensio secundum se redimi nequit sine a - De stet. stolico beneplacito , licet illae dicantur vel- son a te uti amicipatae stilution . Ita Navarrus Azorius , Barbosa , Cardinalis de Luca qui discuis v. de pension. ntim. 3. dicit expres se, extinctionem pensionis gratis iactam non exigere beneplacitum e secus vero , median te pretio. Item quamplurimi contra aliquos censent , non poste vendi sine tali beneplacito ne ibi os quidem fructus tertiae alterae personae sine simonia , vel donari fructus suae pensionis , ad totam vitam , vel pro longo tempore I tametsi titulum apud se dc in se peruiOnaxius retineat. Ita docent Barbosa.
nacina , AZoritas , Suarea. Nam de stilo Curiae quae facit legem , & vigore laudatae Consi tutionis S. Pii U. Ex proximo , nota potest pensio redimi aut vendi sine apostolico beneplacito, idest auctoritate Papae.
Hoc enim est contra cap. Ambitiosae extra. de reb. Eccles non ahenanae Pensio debet esse ita moderata , ut rema
neat beneficiario honesta sul lentatio. Idcirco Papa solet reservare pensionem , dummodo pro titulari duae partes redituum remaneant: licet quandoque reservet usque ad dimidiam fructuum partem; & ultra non soleat reservari. Alias nulla est, talis pensio reservata , 3c pro nulla declaranda est. Ita Bat bosa cum aliis , dicens pensionem exceden
tem determinatam qu utitatem, totam cor
ruere. Hinc apponi solet clausula: Dummodopensio tertiam partem seu meietaιem fructuum non excedat. Et haec efficit ut mi sionarius agere nequeat ad pensionem , nisi
haec clausula verilitetur e quia illa clausula reddit pensionem non solum conditionalem, sed etiam Ionus probandi transmittit in pei sionari uin. Ita Rota Pari. IIL AEcf. 737.
In impetratione pensionis naentio eienda est , si benefietum altera pensione praegra vatum sit e nam in tali casu ut plurimum denegatur; vel saltem difficillime a Papa conceditur. Pensio proinde reservata in b. neficio gravato, nulla iacta mentione ante T cede .
302쪽
cedentis pensionis , dicitur subreνtitia &nulla : imo eum nulla sit in ipso iure . non
seviviscit , etiam exspirante priore pensione, & etiamsit lecunda pensio motu proprio reservata sit. Rota Pari. VII. decis. 169. num. 2. G 3. Gareia de benem. Pars. l. cap.
P nsio legitime imposita sub mortali solvenda est a beneficiario et quia acceptando beii sicium pensione gravatum. censetur commκ:sse cum pens Onario, ae ad solutis em
se Oblieasie. Barbosa cum aliis passim. Et eum beneficium sit praecipue gravatum ; si pensiones a priore beneficiario solutae non int, tenentur eius heredes : & si1 non pol sint, & pentionarius probet debitam diligentiam se fecisse pro pensitone suis temporibus obtinenda; tenetur successor in beneficio dictas pensiones solvere ab antecessore non solutas , & ad id datur actio pensionario contra ipsum. Ita Gareia, Barbosa, Cardinalis de Luca cum aliis. Pensio enim non videtur imposita huius vel illius anni fructibus, sed quibuscumque, usque dum pensio stlvatur;& videtur Papa obligasse beneficiarium & successores in beneficio gravato :ae ideo sueeessores solvere tenentur non tamquam debitum proprium . sed benefieii. Si pensionarius moriatur ante terminum itionis solvendae ; tenetur beneficiarius Alvere heredibus pro rata. Ita Cardinalis de Luea. Annus vero pro selvenda pensii ne incipit a die constitutae pensionis , &terminat ad eumdem diem sequentis anni. Qia ad locum vero, pensio ordinarie solven- . da est ubi sitem est ianeseium , dc ubi eius fructus percipiuntur. Ita Bariolus , Garaia,
Pensio vero simpliciter & indistincte eo stituta & reservata in scutis vel ducatis , nulla facta mentione , an sint ducati de G.
mera, vel monetae usualis, aurei vel argentei , .lvenda est in ducatis vel scutis monetae usualis regionis , dc exiguiori biis ac minus gravantibus beneficiarium, ut exi. Ex nummis indistincte legatis lxxv. ff. de legat. III. & ex reg. iur. In obscuris quod minimum ess debetur; σ in dubio semper pro debitore iudicandum. Quod si ex usu , vel ex regione , vel ex contextu litterarum haberi possit interpretatio de qua specie summus Pontifex intellexerit ; in illa specie lvenda est , ut in L est. Ex nummis lxxv. ff. de Drat. III. Ita communiter. Pensio resedivata ui ducatis Camerae . si in Curia solva tur , in ducatis aureis de Camera set venda est, di pio eis scuta auri in auro eum additi i
ne unius tulit iuxta formam litterarum apostolicarum. Si vero solvatur extra urbem in aliis regionibus ubi dissiciliter reperiuntur aurea ; satis est, si solvatur in aequivalenti.
Rota Pari. IV rim. L decis num. I. Aurea autem de Camera aestimantur in ratione tutiorum quatuordecim , nee ab eorum aestimatione recedendum. Ita Rota Pari. IV. m. II. decis 688. num. I. Si autem contingat ut in decursu moneta intrinsece mutetur ab eo quod erat tempore quo imposita
fuit pensio , sive valor eiusdem augeatur , vel minuatur quocumque modo fiat solutio , iacienda est ex moneta antiqua , si haberi possit, quae currebat, quando constituta fuit pensio , dc ad illius aestimationem , ut ex cap. Cum Canonicis xxv I. de censib. Ethet immunis inter doctores , ut Fagnacius lib. in deerrari. in cap. olim de cen, is num. 4.I'. Excipe tamen . si hoc fuerit legitis
me praeserint uin lalutione alterius monetae ut idem Fagnanus cap. Olim est.) ides es-uxisset tempus annorum quadraginta. Tunc enim beneficiarius non plus teneretur ad solutionem in prinis specie monetae. Ita Glossa v. Nonns xxxv I. Si autem monetae valor mutetur extrinsece ς solutio iacienda est secundum eius valorem tempore soluti nis. Est communis cum Fagnano lac. cit. num. II. ct 23. Et ratio est: quia hoc casu bonitas monetae intrinseca non mutatur sed tantum bonitas extrinseca , idest valor. In aestimatione autem valoris inspicitur tempus sblutionis. L. Cum. quid est vinum Ede sotat.
Pensio ante expeditionem litterarum a stolicarum exigi nequit; & nulla redditur , si antea fuerit exacta, stante decreto in re servatione apponi klito. Ita Barbosa liLIII.
Iur. ecclesiast. Mum. cap. XI num. 88. Dicuntur autem litterae expeditae i quando
sunt plumbatae . Rota dc Barbosa loe. cit. --. I . Expeditis autem litteris , prasio debita solven)a est non a die eκpeditionis litterarum, sed reservationis: tametsi expeditio sit in conditione posita. Ita cum Rota Cardinalis de Luca dc alii. Pensionarius non satisfaciens recitationi offieii B. Mariae Virginisi ut faciat fructus suos, non secus ae beneficiarius , tenetur ad restitutionem . Et ad hoc tenetur , etiam quando propria auctoritate admittat tantum aliquas anticipatas solutiones , vel pensionem in totum, vel in parte , grati se beneficiario remittat e quia semser tit ius pensionarii apud se remanet . Quando vero pensio est reservata in capite unius ,
303쪽
TRACTAT us DE VIR T. RELIG. CAP. VIII. astr
& in eoiranodum 'alterius ς ille dumtaxat
ad Omii recitationem tenetur in cuius commodum pensito reservata est . Barbosa
narius ab onere inficit B. Μariae Virginis, vel si recitet divinum ossicium , etiam ex debito ordinis sacri aut beneficii, vel si ex indulto apostolico pensio ei redempta sit. Nam S. Pius V. obligat selummodo pensionarios e qualis hie non est ἔ eum ius
pensionis legitime Papae auctoritate totaliter dimiserit . Pensionarius ex reditibus pensionis imp
stae luper beneficio tenetur pro rata comeurrere ad reparationem Ecclesiae , non secus ac beneficiarius seu titularis ἐν dummodo tamen petitio non ita impolita sit, ut ab omni prorsus onere libera solvatur. Barbinia de ine. apotest. Dij c. alta.--m. 18. Et hoc eontingit etiam in pensionibus impositis su r beneficiis Religionis Hierosblymitanae seu Melitensis : tametsi pensionarius est et etiam Cardinalis . Idcirco tenetur pensionarius ad tolutionem decimarum
pro rata praestandam Principi ; nisi specialiter fuerit derogatum: & sic ad omnia alia beneficii gravamina a Papaeum non exemerit . Sic Bar ia, Morius,
ct alii. Pensionarius qui est dispensatus ad redimendam pensionem , licet non gerat habitum clericalem & tonsuram, & matrimonium contrahat, non centetur dispensatus ad militiam ne levis quidem armaturae s ad quam si transeat, amittit pensionem : quia talis dispentatio nequit supplere desectum provenientem ex militia, quae est in diversa specie impedimenti, nempe illi Ps per quod exercentur seu exerceri pollunt Idcireo timdi et sua speciali dispensatione et alias, statim ae essicitur miles, beneficium & pensionem amittit. Ita Rota dc Sacra Congregatio Concilii in Niciens. xIx. Decembris
MDCXLVIII. Iib. XVIII. pag. 361 dc in
Roman. induit. VII. Decembris MDCXX.
Et ita tenet Cardinalis de Luca cum aliis passim. . LII. De rure eloicorum utendi reditibus ecclesi
fui beneficii ad fui sustentationem, quanao reos ραι de Iusscienti paDimonio unde
honeste tavere possunt. Celebris vertitur controversia praecipue
inter modernos doctores , Theologos stili-eet & Can istas, num eleri s seu Epistin pus qui proviii sunt de sumetenti patrimo.nio , uti possint ad honestam eorum sustentationem fructibus eeelesiastici beneficii quod
possident λ Praecipuum vero momentum quolententiam suam propugnant qui stant pro parte negativa, est horum bonorum conditio & natura r idest esse bona Deo dieata
in subsidium pauperum , ac proinde tam quam eorumdem pauperum patrimonium alacris canonibus considerari ac declarari, ut passim illos legentibus occurrit iuxta tacitam fidelium intentionem . Praeterea, in quiunt illi, ratio omeli ecclesiasticorum ministrorum , quod est mere spirituale, nequit sine simonia ex temporalibus compensari. Verum , ut res pro. securiore ibi utione elucidetur, observandum est I. semper morem sui sie apud nationes omnes sive verae verae religionis, sivae falsae, providere sacris religionis ministris ex oblationibus quae a populis exhibebantur : imnio haee primaria
in eorum oblationibus erat osserentium intentio , finis , & voluntas ; ut ex his sa-eri ministri sustentarentur, & ea quae opus erant ad lacra ministerii , providerentur , nulla sacta considerati ne nee exceptione , num omnes lacro addicti ministerio paupe res cssent , vel divites. Id enim elare colligitur ex vera religione ab ipso Deo sundata, quae fuit figura & initium Christianae. Nam in regulis pro tabernaculo & ministris ab ipso Moyse traditis , in ordinandis oblationibus pro Levitarum sustentatione nullam apposuit distinctionem in earum oblationum participatione inter Levitas divites & pa
peres s sed statuit ut indistincte & sine ul- .la differentia paupertatis dc opulentiae inmnes qui tabernaculo inservirent, suam eκ illis & ex omnibus aliis quae pro eis erant designata , sustentationem perciperent. Un de cum omnes qui ab initio nascentis Ecclesiae usque ad praesens tempus conversistitit ad Christianam fidem & religionem ,
suerint vel Iudaei, vel Gentiles: hinc sicutias Ilieti erant in nativa religione aliquas contribuere oblationes ad sacrorum suortim ministrorum sustentationem ; in nova quinque religione ad quam te converterunt, eum pietatis morem servarunt , aliquid
nempe Ecclesiae offerendo quod ad eiusdem sacros ministros sustentandos inserviret. Idcirco primaria sewr intentio , finis , dc voluntas piorum offerentium fuit & est, ut ex eorum votis & oblationibus prius neces saria ad sacra impenderentur , tum clerici Ecclesiae inservientes oroviderentur. Quia
304쪽
vero , praecipue primis Ecesesae saeculis , viderunt fideles a saeris ministris ea quaena pererant eorum sustentationi . in pauperum subsidium erorari ; hine copiosiores
tribuebant Oblationes , ut ex his etiam pauperum indigentiae subveniretur. Porro exinde sacri canones , repulariter loquendo , semper consueverunt haec pia fidelium vota appellare et i Am pauperum patrimonium :non quia quicumque clerici Ecclesiae ministerio inservientes , si proprium patrii K nium habuissent pro honesta sustentatione , non possent eam etiam ex his percipere , cum nulli bi ab Ecclesia per suos canones hoe statutum inveniatur ; sed ut in huiusmodi bonorum distributione recordarentur clerici , quod nonnisi in pios usus sent impendenda , nen pe in necessaria divino ministerio & Ecclesiarum decenti ornatui , in elericorum Ecclesiae ministrantium moderatam sustentationem ί idest non ut splendide , sed ut humiliter ac frugaliter adinstar pauperum ex iisdem bonis clerici si istentarentii r & in pauperum alimoniam , & uti res Deo dicatae a fide- Iium religione nullatenus in profanos usus converterentur. Quod si aliqui sancti Episcopi vel clerici comparare voluerunt ea quae ad vitam ducendam ipsis necessaria erant , etiam ex aliqua mechanica prosesse sone ; ut proinde sustentationem percipere ex eccles asticis proventibus renuerent ut
ex his cop osor provisio pauperibus remane Tet : haec exempla tu aecipuae pietatis trahi nequeunt in eκemplum iustitiae ; quasi iniustum siet , cleracos obtinere sustentati viem ab Ecclesiae bonis , quando aliunde ex
proprio patrimonio eam habere valeant. Etenim perii Diti etiam opulento patrimo
nio provisi ex Ecclesiae bonis se suilentarunt, etiam est iis qui pietate insignes erant sui inter alios S. Anibrosius nec ex hoc um
Observandiim est i l. aliud esse recipere victum ex Ececlcsiae bonis tamquam merce dem & pretium Operis , ut iaciunt mercenarii ; aliud ut filios, comesticos , dc minis ros , cuiusmodi sunt clerici respectu Ecclesiae, ex domesticis Ecclesiae bonis sustentari , ut faciunt filii similias in paterna E mo , vel aulici nobiles ae praecipui eorum ministri qui apud Principes aluntur. Primum certe intelligere nequeunt clerici sine simonia et quia tunc revera mercarentur seu
ermutarent spirituale pro temporali. Secus vero secundum r nam n dic filii familias.lice nobiliores aulici ac ministri , illi pa.
ternae , hi regiae mensae vivendo, vel uti extranei mercenariam percipiunt mercedem operis & pretium ; sed ut domestici& familiares sustentantur. His politis, ta Detsi clerici sufficiens habeant patrimonium ad eorum honestati sustentationem , possunt sitne ipsius ustili et te eam ex bonis Ecclesiae percipere ,& patrimonium cui voluerint reservare . Etenim iure nullo hoc vetitum invenitur. Immo quotiescumque sacri canones loquuntur de fructibus beneficii , respectu cir-ricorum qui proprium patrimonium possident , in nullo t.mquam canone exclusi fuere ac prohibiti congruam moderatam-
qtie sustentationem ex fructibus beneficii quod possiderent , percipere, & patri- in Onitim illi iisque fructus apud se retinere . Semper enim soliimmodo statutum sui tui de proprio patrimonio pro libito quomodocumque dii ponerent ; nullatenus vero
de reditibus beneficii , nisi in pios ultis Ecclesiarum , & praecipue in pauperum sublidium , ita ut consanguineis nonnisi ut pauperibus de bonis superfluis beneficii licite tribuere valeant , ut eX cap. Episcopus XIX. c. di II. I. ubi sier Episeopus qui de res iis propriis, vel acquisiis . υel de proprio Meat , heressibus , si voluerit , derelinquat. Tantiim enim abest ut eanones umquam
exciti ierint clericos etiam divites, dum Eccl2siae inservirent, ne de bonis ecclosiasticis viverent . quin potius sine ulla differentia seu distilictione divitis vel pauperis seniperaequum rationabileque declararint ut exbuiuscemodi bonis sustentarentur , iuxta dis 'rii iam Apostoli I. ad Corintb cap. IX. ubi pluribus exemplis hoc clare veluti definita et docet . Quis militat, ait Apostolus, fuissipendiis umquam uis plantat υineam . de fructilus eius non edit λ Quis pascit gregem ; ct de lacte gregis non manducaι ὸ Numquid secundum Dominem haec dico' Ano lex hoc non dicis Scriptum est enim in lege Ascysi: Non alligati, os lodi trituranti . Numquid de ι bus cura est Deo λ An propter nos utique hoc dicit λ Nam proster nos scripta sunt : Quoniam debeι in spe qui arat , arare, o quι trifurat . in spe fructus percipiendi. Si nos sebis spiritualia Ieminaυrmus .m num est, si nos carnalia vestra metamus e Si alii potestatis Destrae participes Dut . qua re non potius nos Sed non usi tumus hac potestater sed omnia su nemus. ν e quod of fendisti m demus Et κρ of ο Cbristi. Nuc tis exoniam qui in sacrarao operantur , quac
305쪽
TRACTAT Us DE Ui R de sacrario sunt, edunt r ct qui altari δε-
se lunt, cunn altari participans Qiiid elarius optare possumus & inquirere , ut deprehendamus, elericos etiam divites pro ec riim victu participare posse de ecclelialtieis reditibus : eum indisserenter & viai verit ira Apol olus loquatur de quocumque clericoqui riclesiae inservit, ostendatque omni iure nati tali & divino participem fieri talis beneficii pro eius sustentatione λ Εκ qu nam Apostoli verbo colligi potest . hoc cadere in clericos pauperes proprio patrimo Dio carentes : cum praecipuus & lingularis titulus quem semper affert pro clericis , ut de iure sustentari debeant Delesiae expensis, sit servitium quod Ecclesiae praestantiita ut vi iplius legis nemo qui tale servitium praestat, ab Eccletiae alimoniis sit excludendus λ Et quia ita semper & in tali sensu doctrinam D. Pauli intellexit Ecclesia ; hine ita etiam in suis CGnciliis semper Iocuta est di declaravit , ut inter alia habet Concilium Agathense cari. X. c. I. q. II.
clerica etiam omnes qui Ecclesiae filiter Digilanterque dejerυiunt , stipendia soctis laboribus debita secundum Iemilii sui meritum
consequantur. Quodnam ex verbis huius canonis excludit clericos proprium habentes patrimonium a propria sustentatione eκ
nis Ecclesiae percipienda pro sua Ecclesiae praestita servitute andoquidem Conci
lium eam iudicat clericis omnibus indiscriminati in de itam , nulla habita ratione ad eorum conditiones ac sortunas e videlicet num de propriis patrimonium habeant unde alantur , an vero non habeant. Imma can. Sint manifestae xx II. c. XII. I. sic de bonis Ep.:c'pi patrimonialibus declaratur :
enim iustum, oe apud Deum o bomines
acceptum . ut Episcopus propria , quibus is lit, derelinquas. Igitur ex sacris canonibus Episcopus habens patrimonitura non tenetur proprium victum ex ipso percipere, ut nequeat iustentationem ab ecclesiasticis proventibus obtinerer cum coeat rarium definiat Ecclesia non solum hic ubi declarat , iu-itum esse apud Deum ut Episcopus suum patrimonium cuicumque derelinquat; sed etiam cap. Ecclesiasticis lxv I. c. XII. f. II.
ubi haec habentur: Ecclesiasticis utilitatibus desudantes, dignum es remuneraιione gaudere. Igitur clerici etiam divites, in utilitatem &in servitium Ecclesiae laborantes , iuste &sancte sine ulla simoniae suspicione suum victum ab Ecclesia recipere possi int: cum lita:
non recipiant tamquam mercenarii qui suum opus altari locent , ut metium seu merce-
dem suorum operum ex rigorosa eommuta
tiva iustitia percipiant; sed ut ministri gratam pro fideli suo famulatu remunerationem consequantur ex sola, distributivae iustitiae
titulo , quae ex quadam convenienti gratitudine laborum merita remuneratur, non riginsae iustitiae debi ta solvit. Tandem iure utendi stipendiis illis non privari clericos quibus suffieiens est patrimonium, si Ecclesiae inierviant, niani sestissime docet Innocentius IlI. cap. Cum secundum extra. de praebenae in haec verba: Cum secundum Apostolum , quiritari serυiι, viυere debeat de altara: θ qui ad onus eligitur, repelli non debeat a mercede e pateι a simili, ut clerici υiυrre debeant de patrimonio Iesu Christi, cuius ministerisse
deputarunt. Hanc sententiam apertillime tuetur S. Thomas 2. 1. quae'. clxxx U. art. II.
ad 3. ubi haec statuit: Dicendum quod non omnia bona Ecclesiarum sint pauperibus Iar-sienda , nisi forte in articula necessitatis. Et rn tali necessitate peccaret clericus, se vellet de rebus Ecclesiae GHre; dummodo baberet patrimonialia bona de quibus Ut ere posset. Uult igitur Sanctus Dolior, etiam clericos
propria habrntes bona posse vivere ex e etesiasticis proventibus, praeterqi iam in ca tu quo gravis pauperum necemias urgeret ut ex reditibus Eceleliae ipsorum neces, itati provideretur. Et eiusdem sententiae fuerunt innocentius , Pario itanus, Navarrus , di ex recentioribus tantas cum innuimeris tum veteribus, cum modernis: quos supervacaneum seret nominatim afferre; dum adversarii ipsi ultro fatentur , hanc communiorem eiIe inter Theologos & Cancinistas . Et satae eum negotium hoc nequeat melius definiri, quam si in mentem revocemus v luntatem fidelium a quibus bona omnia Ecclesiae provenerunt, dc intentionem ac morem Ecclesiae a qui bona eiulinodi distribuuntur: ex utroque capite clarissime con-llat , quemlibet clericum etiam divitem . quando in riclesiae servitio elaboret, licita suum victum ex ipsius Ecclesiae Mnis percipere posse. Etenim Ecclesia edocta a Spiritu Sancto & a Scripturarum doctrinis iuxtat rem Synagogae in qua Ecclesia ipsa figurabatur, quae a Isuevit suos alere ministros, ut iam ipse Deus per Moysem praeceperat, di ad hune finem portionem terrae promissae pro Levitarum ordine, & oblationes a po puto Sacerdotibus in templo tribuendas or-ὸinavit , voluit atque semper consuevit , quoscumque clericos suos ministros qui sibi ramularentur, nullo habito respectu ad e rum temporalium sertunarum conditionem,
306쪽
est boni, ipsis a fidelibus oblatis alere dc su- re pollunt . Nam can. Ex his c. x Ir. q. r. sentare, eos relinquendo atque declarandoihaec habentur: Ex bis quibus Episcopus imιι- in plenissimo iure, iuxta supra citatos ean 'get, si tamen indiget, ad suas necesiuies crnas ut pro eorum libito de proprio patrimo' peregrinorum fratrum Hus ετ irie accipiat , nio ' si haberent, in quemcumque usim dis ut niti omnino ei post deesse . Item can. potiere pollent. Nec diversa fuit etiam cum Clericus 1. I. cuius haec uini verba exitiseumque aetatis fidelium qui bona sua iniEpistola S. Hieronymi ad Damasum Graia Dei honorem Ecclesiae donarunt, intentio ac cos autem Illos conisnis Ecclesiae sipendiis plaeitum, nili ut ex his prius sacri ministri qui sustentari quibus parentum o propinquorum eorum iet vitio obsequium Deo & EcclesiMinulla suffragantur ιona r qui aurem bonis pa- praestarent , cuiuscumque essent conditiin renium CZ opibus suis sustentaji pG ut , flni, , sive pauperes, si ve divites , sustenta' quod pauperum est, accipiant; sacriletium re rentur z. sicuti qui primaevis Ecclesiae tem JJecto committunι, er per abustonem taliumporibus ad fidem convertebantur , ante alivdictum sebi manducant o bibuni. eum falsae eorum sectae ministris iacere con- Variae sunt lolutiones quae his aliisve h sueverant . Et hoc manifestissime demon tiusce leneris alictoritatibus, SS. etiam Pt strat fidelium praxis, postquam reddita sultis peri oc Λugustini , tribuuntur a Glossa &Ecelesiae pax, dum facultates ita a viventesidinoribus . quos hie omitto ne longius
in Ecclesiam contulerunt , ad hoc ut sacriiquam par sit res protrahatur, Ac quia vi- eius ministri veneratiores apud populos red-ideri possunt anud Fagnanum in cap. Si quis derentur, ut eis reliquerint etiam tempora itane U. de pecul. clerIcori num. Io. ω' seq. Iia lauda & iurisdictiones . Et hoc vivi contentus ea uti quae revera verior est ac dius etiam comprobatur ex iis quae legata magis concludens, utpote quae a variis La- sunt in pios usus post fundorum Ecclesiae cris canonibus confimatur; ct hane a 3. divisionem, quando institutae suere diversae affert Fastianus ex Vtrico in sua Summa adminis rationes & iura in bonis clerico- relato a Praeposito in cap. Clericum vI. e. r. rum, Ecclesiarum, & pauperum: nempe HO-iq. Ir. vers. s. Dicendum igitur est, quod dispitalium erectiones in specialem pauperum cia iura loquantur & intelligenda lint , cum usum, dc piarum Constaternitatum in Eccle- extrema pauperum necemitas hoc exquirit,siarum ac altarium ornatum; utraque seium ut etiam eis quisque pro sua saeuitate in eo-cta a locis quae bona clericorum specialia cu- rum subsidium sua elargiatur. Et ita etiam stodiunt de administrant . Etenim , sicutiirespondet D. Thomas 1. 2. quaest. c XXV. etiam nunc videmus , quando fideles suc- art. 7. ad 3. praecipue praedictae auctoritatieurrere volunt solum ido pauperum indi-sD. Hieronymi : Dicendum ita fingelieus gentiis, bona sua alicui Hospitali seu Xeno- Doctor quod non omnia bona Ecclesiaνum dochio relinquunt: quando ad Ecclesiae or-lsint pauperibus largiendar nisi forte in ari namentum , sabricae vel alicui pio Sodali-istulo neces tatis, in quo etiam pro redempti tior quando vero providere volunt clericis, ne captivorum o aliis necessitatibus paupe- offerunt riclesiis ea thedralibus vel collegia- rum vasa cultui divino dicata distrahuntur , tisivel beneficia erigunt, ct saepe etiam ut Ambrosius dicit cap. Aurum lxx. c. π1 I. pinguia, ut decentius sacri ministri sustemiq. II. Et in tali nece strie pereareι clericus , tentur, nec ordinarie, vel saltem rarissime, si velles de rebus Ecclesiae tavere. dummodo in hisce institutionibus clerici divites ex-lbaberet bona patrimonialia, de quibus Overe cluduntur. Igitur ex intentione , volunta-iposis. Similia habet ibrae quaest. xv III. an. te, ae instituto Lelesiae dc piorum fideliumi ad. I. ubi ait , eamdem auctoritatem . qui bona sua Melesiae reliquerunt, vel idem-ita Hieronymi esse intelligendam temporetidem relinquunt, ius habent ac rationem necessitatis; quando scilicet non posset ali- clerici etiam divites, qui Deo & Ecclesiae ter pauperibus subveniri: tunc enim tene- proprii ordinis ministerio famulatum obse- rentur clerici non solum beneficiorum fru-ruiumque exhibent , ut licite & tuta con-ictus pauperibus erogate ; sed etiam sita, iacientia suam ab Melesiae proventibus su-iquae haberent , largiri aὸ pauperum susten sentationem percipiant. tationem. Et sensus huius responsionis s opponuntur a patronis contrariae senten- eundum Praepositum lac. cit. probatur H-tiae varii canones quibus sancitum fuit m lis verbis textus : Quod pauperum es. Nam quis Ecelesiae bonis ad victum utatur , nisi in extrema necessitate certe sunt paupe cum vere est indigens r quod verificari ne)rum, & non aliter i ut idem adnotavit inquit in iis qui eκ proprio patrimonio vive- cap. Sicut dis. xlor. alias essent prius
307쪽
TRACTAT us DE VIR T. RELIG. CAP. VIII.
pauperum quam ministrorum pro servitio praestito . unde ex teste gratitudinis & distributivae iustitiae sustentari merentur, ut in cap. Placuit I. q. II. Porro huic lalutio. ni secundum ipsum littera in cap. Pastor
XII. II. valde congruit: Unde pauper viactu, ut erat. Et talis etiam est prior intemtio fidelium, postquam reddita fuit Melesiae
pax, quando , cessante persecutione , non tanta erat pauperum Christianorum copia enutrienda: & multo etiam magis post bonorum ecclesiasticorum divisionem r quando , ut iam diximus , si velint fideles sua bona praecipue pauperibus largiri, ea relinquunt locis pro solis pauperibus erectis, ut Xenodochiis & Hospitalibus; ita ut quando
alicui clericorum coetui tribuunt, vel beneficium aliquod instituunt , clericorum sinitentationi directe, principaliter, atque specialiter conferre volunt, ut ex praxi evidentissime constat . Alii etiam non incomsrue respondent, allatos textus aliosve hiniusce generis intelligendos esse , supposita redituum aut sundorum Ecclesiae divisione:
quando partem Fae pro pauperibus est comiti tuta , a clericis usurpari, magnum certe nefas est ; nullatenus vero est culpabile , clericos vivere ex iis quae in dicta distributione elericorum victili sunt assignata. Nam patenter docet supra laudatus Apostolus , clericos, nulla facta exceptione divitis vel pauperis , non solum posse, quando altari inserviunt, eκ ipsitus altaris proventibus sustentationem obiit, e re ; immo conveniens& iustum esse statuit ut , quicumque ii sint, de iisdem alantur. Hoc autem probateXemplo militum. : nemo quippe, licet di-Ves, propriis stipendiis militat. Et ita semper & universaliter Ecclesia sensiit , quae semper in suis constitutioniblis amplam clericis divitibus facultatem facit, sicut ex supra citatis cammibus colligitur , ut pro prium patrimonium, quibus voluerint, pro eo ri .m libito relinquant. Quare eκ hoc clare deni strat , clericos patrimonium pro prium possidentes, dum sacris mysteriis inserviunt, a redituum ecclesiasticorum participatione non elle excludendos. Igitur cleriei quocumque Ecclesiae n.inisterio in sevientes , sive divites , live pauperes sint, licite ex bonis & ex proventibus ipsius Ecclesiae propriam sustentationem accipere valenta
De beneficiorum vacasione . varii sunt modi dc caussae quibus beneficia vacare possunt et sicilieet I. per dispositionem iuris : II. per iudicis sententiam e
III. per mortem beneficiarii r xv. per rem gnationem: V. per permutationem: v I. pertranslationem. observandum hie autem o
currit , aliud esse beneficium vacare ipso i re , aliud ipso facto . In primo casu adhue benefieti possetar potest ipsi renuntiare sive simpliciter, sive in favorem tertii , re ad huc integra, seu nondum facta ab alio elusedem beneficii impetratione. Sed quando va eat ipso facto, spoliatur illico possessor iure seu facultate eidem renuntiandi ; eum ipsbiacto privetur iure omni ae possessione in
beneficio. Multi porro sunt casus in quibus. benefi-RM.iones eium ipso iure vacare contingit. Prinis per ': subsequens matrimonium: ratum tamen per ἔχει verba de praesenti nam canones loquuntur iure. de uxoribus: idcirco de matrimonio de facto
contracto in ita ut per sola sponsalia seu
promissione de suturo non vacet. Sicuti e iam non requiritur ad beneficii vacati nem , quod matrimonium sit etiam consummatum; cum id canones minime requirant:
sed sufficit ut per verba de praesenti comtractum sit ; de statim vacat tum de iure. tum de facto, ut ex cap. Cum decorem de clerici conivg. Nee obstat , quod dicant isti canones , hosce cogendos esse ad benefietum dimittendum e quia hoc intelligendum est de dimittenda possessione, non beneficio iam per matrimonium dimissb. Secundo, beneficium vacat ipso iure per assumptionem ad Episcopatum: attamen solummodo post eius possessionem & consecrationem ; vel fallem post tempus quod ex iure ad conse-erationem requiritur, idest trium mensium. Cap. Cum in cunctis v II. S. Vero dist. c. &Concilium Tridentinum Iess. XXIII. cap. II.
Non intelligitur hie tamen de omni bene cio , sed de dignitatibus , personatibus , ossiciis, beneficiis euratis rimplicibus in titulum vel commendam. Potest tamen Papa eum dispensare ut illa retineat. Glossa
in can. Si quis verb. Translatio c. XXI. q. II.
Tertio, vacat beneficium ipso iure, si beneficiarius per solemnia Religionis vota legitimam professionem emittat: nimirum libere, legitima aetate, post annum proba tionis , nisi sutar aliquo tempore dispentctur, dc coram legitimo superiore. Cam Be-
308쪽
neficium de Regulari in s. Non enim licitum est cuipiam , duplici iungi militia , &duobus cingulis seu stipendiis mereri. Non solum autem vacant in hoc casu beneficia faecularia , sed etiam regularia , si huiusce generis in commendam quis obtinuisset, nisi novas petat provisiones . Qiiod si professio declaretur nulla , datur regressus intra tres annos, ex quo prosessio declarata suit invalida , secundum aliquos, idest contra pos
sentirem triennalem. Di κi, si professo Lela retur invalida: quia si illa fuit valida, &exeat cum Papae dispensatione, etiam ob l gitimam ea ullam, non pote it amplius beneficia libere dimissa recuperare r immo inhabilis redditur ad alia saecularia dc regularia obtinenda; duci modo ad haec etiam non sserit per Papam rehabilitatus. Dixi regularia : a uerius tamen ordinis , non proprii in quo fuit pro- sessus. Cap. Cum singula b. Prohibemus de praebend. rn 6. Hic notat Pastor lib. III.
II t. XVIII. num. 6. in sin. allatus a Cabal
si itio: Si professo fuerit invalida, ct ter ex
ceptionem triennalis pacificae tu es ionis repellatur a Ieneficio recuperando , cs indigeat :potest ordinarius assignare liti de fructibus dimissi beneficii annuam pensionem ad eis bon
siem fustensationem . Quarto, vacat beneficium Sacerdotio adnexum, ii provisus Sacerdotio per integrum annum non curaverit initiari. cap. In eundi is 6. Inferiora de eleci. dc cap. I. de aetat. π quasit. U orae prae
feten. & Concilium Tridentinum sess. xx I I. cap. IV. Hic autem Concilium loquitur de beneficiis quibus adnexi sunt ordines simpliciter & absolute , ad quae obtinenda satis est ut intra annum saltem per Papae dispensationem initiari valeat : non vero de prae hendis quibus certe adnexi sunt ordines, id- est ut a tu ordinem exigant in promovendo ; ita ut non aliis nisi iis qui ordinem
iam susceperunt, eonferri valeant, sive iure id exigente, sive statuto speciali, sive ccm-ditione , sive consuetudine. Ita Faunanus
in cap. I. de aetat. Er quatit. Ordinand. num.
32. refert sacram Congregationem iudicasseae declarasse. Annus vero incipit a die pacificae possessionis. Talis vero conditio intra annum non cadit super beneficia sim-pbcia , quae possunt, non obstante condit imne ordinis , conferri clerico quatuord cim annorum , ut exigit Concilium Tridentiniim ι domo do provideatur ut servitium & Onus per virum debito ordini initiatum eκerceatur : quatenus in his valet
illa iuris regula r Qui per altum facit , per se ipsum facere υidetur. Verum in beneficiis c ratis aliisve requirentibus Ordinationem in tra annum excusat legitima impossibilitas , diuta infirmitas, pestis, bellum, captivitas ἔitemque dispensatio. , quae ex rationabili cauila concedi potest nedum a Papa, με etiam ab ordinario , eκ cat. Licet canon I. Super residentia de elect. in 6. Interim tamen providendus Vicarius eum congrua de reditibus beneficii assignatione , qui curaemiiiiii erium exequatur. Quinto, vacat beneficium ob incompatibilitatem cum altero
beneficio do quo sit quis provisus , ita uti .ilis teneretur de alterutro se determinare, idest unum intra annum , obtenta alterius pacifica possessione , dimittere teneretur ἰalioquin cardinarius collator de priore dispinnere potest: nec in eo quod dimittit , potest sibi pentionem reservare . praesertim si ex eo quod possidet , habeat honestam sustentationem. Item non potest percipere fructus nisi beneficii cui deservivit r fruEius autem
alterius beneficii in Vicarii stipendium &in
Ecclesiae reparationes aut ornamenta coram
verti debent. Porro beneficia incompatibilia sunt duo beneficia, vel conformia , vel difformia, quorum utrumque residentiam extingit, ut alibi iam dictum est. Sexto, vacant beneficia ipso iure ob crimen cui iure a nexa est poena privationis : iit haeresis schilina, simonia, i domia exercita ex Bulla Pii U. percusso Cardinalis vel Episcopi ,
homicidium qualificatum, nempe quando fit per sicarium pretio conductum , & similia . Tunc tamen non vacant de iacto, idest nisi
prius erimen probetur , dc sequatur iudicis sententia . Tandem vacant ipso iure per mortem naturalem aut ciuilem beneficiarii. Civiliter autem moritur qui professionem religiosam emittit, qui capite damnatur sine appellatione , qui triremi aut exilio perpetuo multatur et sectis , si damnetur ad tempus; dummodo annis novem longius non sit. Beneficium ex Cabaslutio vacat ipsi iacto per excessum aut decessum, per matrimonium , per professionem religiosam , per crimen laesie maiestatis . aut aliud atrox facinus ἔν & in aliis casibus non tam ipso facto , quam iure vacat. Sic , re integra, resignare potest qui tempore praescripto nonsul cepit ordines sacros, qui plura habet in compatibilia beneficia, & alii huiusmodi. Selsi accesserit sententia iudicis , non amplius datur locus resignationi . Hinc resignatio facta a Parocho qui hominem occiderat , iudieata est nullius valoris e quia non erax admissa Romae ante sententiam iudieis.
309쪽
ΤRACTAT us DE VIR T. RELIG. CAP. VIII.
De resignatione. Resignatio & renuntiatio beneficiorum
primitus pro synonomis sumptae sunt : cap. v DI. de renuntiat. ubi resignatio accipitur pro renuntiatione. Hodiernus tamen stilus
Curiae Romanae dc modus loquendi distin
guit relignationem a renuntiatione r ut ui- mirum per relignationem intellisatur renuntiatio in favorem tertii ; per renuntiati nem vero dimisso pure sine ulla conditi ne . Verum stricte loquendo omnis resignatio beneficii est etiam illius renuntiatio &dimissio; cum reiisnari nequeat beneficium abique eo quod dimittatur & renuntietur. Quia olim resignatio beneficii erat l1mplex oc pura renuntiatio atque dimi Ilio sine ulla conditione ; hine de hac sola agitur stib titulo Decretalium de renunt allone dita ut, licui notat Van-Elpen , harum re- iis nationum ac renuntiationum frequentior
uius elle coepit lub Alexandro lil. neque ullus Pontifex Alexandro III. antiquior de his agit in libris Decretalium. Nec mirum: quia ante tempora huiusce Pontificis tituli beneficiorum vix adhuc ibiuncti erant ab ordinatione. Durante enim illa disciplina qua clerici in sua ordinatione certae adicribebantur Ecclesiae, ipsa ordinatio erat quodammodo loco provisionis beneficii : quia per adscriptionem huic Eccletiae adscriptus sive ordinatus ius acquirebat participandi de temporalibus huius Ecclesiae proventibus, tamquam eius minister , cui ex ordinis su-kepti officio .seu exercitio inserviebat. Cle,ricus autem qui dimittebat Eccletiam cui adscriptus crat in ipsa sua ordinatione , eensebatur renuntiare iuri ad temporalia illius -Ecclesiae quae ipsi tamquam eius ministro
competebant. Itaque tunc dimittere Ecclesiam in effoctu idem erat quod nunc renuntiare beneficio. Verum quia renuntianti Ecclesiae liberum non erat alium clericum
eidem Ecclesiae in suum locum lubstituere;
hine nulla apud veteres resignationis beneficiorum mentio habetur ac occurrit ,
sed solius dimissionis seu limplicis renuntia
s. st η,. Secundum Vero hodiernam disciplinam re-.;o au. s gnatio duplicis est generis. Alia sine ulla plex, apposita conditione : & haec fieri potest eo. ram eo cuius est conserre beneficium & insiluere. Alia conditionalis , apposita renuntiationi seu resignationi purae dc sim
plici ad manus Ordinarit: illa enim fit sub
certa conditione vel modo. Quinque autem modis fieri solet. Primo , cum quis relignat beneficium , sub conditione ut conseratur certae determinatae personae ; & non aliter : dc haec dicitur resignatio in favorem tertii. Secundo , cum quis resignat quidem beneficium ad alterum transferendum ; sed sub eonditione quod fructus in toto vel in parte sibi quotannis solvantur : dc haec dincitur resignatio cum pensione. Tertio , cam quis resignat beneficium, sub conditione & reservatione ut si resignatarius prae moriatur, possit ipse resignans ad beneficium redire t dc haec dicitur resignatio cum re- ressu. Quarto , cum quis resignat benefi- heium , sub conditione & reservatione in gressus seu accessus p ut si beneficium comiteratur puero qui ante acceptam possessi
nem illud alteri cedat, sub pacto ut post ab-sbluta studia possit propria auctoritate ipsum
recipere: dc haec dicitur resignatio cum inressu vel accessu. Quinto, cum quis bene cium resignat , sub conditione ut alterius beneficium simile vel dissimile sibi eonfer tur; dc uterque suo se abdicat , ut alterius beneficium acquirat: dc haec dicitur resignatio cum permuta ione.
uilibet clericus potest regulariter loquendo ex iusta caussa renuntiare beneficio sibi acquisito , cuiusetimque sit generis , sive ex
inferioribus , sive ex maioribus Zc maximis, ut Epileopatus aut Cardinatatus , in manu superioris: & etiam Papatus, ut ex cap. Qito niam I. de renuntrat. in ε. ut contigit in Caelestino Papa V. sicuti ex Barbosa lib. I. Iura
ecclepiast. uni P. cap. II. num. 213. ubi exponi
tur formula renuntiationis ei uidem Caelestini. Ad hoc autem ut resignatio cum pensio C6. dune licita & valida sit , pri- requiritur ut tiones ut
beneficium sit vere resignantis, idest quod re--lici. signans sit in iuridica beneficii possessione ; cum resignatio iit renuntiatio seu cesso proprii iuris . Unde in casibus in quibus beneficium vacat de iure & ipso iacto , si
pervacataea dc nulla est ipsius resignatio rquae tamen locum habet , quando vaeat ibinium de iure, ut 3κ,stellor per iudicis sententiam cogendus si ad illud dimittendum Tune enim licet possit po: ea irritari , t men antea tenet. Item nulla est resignatio clerici infirmi intra viginti dies ante n)Gr rem, ut ex regula Cancellariae quae inscribitur De viginti. Immo haec regula valet in iis quoque qui dum sani erant, resignarunt, dc postea casu quodam , ut superveniente morbo inopinato, intra viginti dies decesserunt: quia tunc censentur beneficia vacare per
310쪽
TRACTAT Us DE Vi R T. RE Lia. CAP. VIII.
per obitum: & collatio est nulla. Noe tarceri intellitendum esse eensent plurimi Ca- non iste de resignatiotie condit sonali. Secumdo , requiritur ut resignatio sit spontanea , libera , nec metu iniusto , laec vi aut dolo extorta : alioquin est nulla , vel profecto
annullanda , ut ex caF. Iv. de iisq; e Vi m rufis caussa sunt , cap. v. de renuntiat. σGrment. I. uep . Tertio, ut fiat in manu Papae r eo quia resignatio in favorem lit uri con .nnini contraria , super quo solus Papa potest dispensare . cap. Plerique VIII. q. I. Quaecumque enim pactio in beneficiis a iure communi prohibetur et ne videlicetius hereditariae successionis in Ecclesiam inducatur. & locum habeat acceptio perlonarum ; immo etiam ne collatoribus libertas conserendi adimatur. Quarto , debet acceptari a Papa r alioquin telisnatio est nulla ; proindeque resignans ius tuum non amat tit. Quinto . conferri debet beneficium ei in cuius favorem fit resignatio; non alteri, nec aliter : alios proviso non valebit. Cum enim tunc beneficium non vacet nisi per relignationem , dc resignatio beneficii adnexam habeat hanc conditionem ἰ omnino non vacaret , nisi impleatur conditio : idcirco proviso fieret sine beneficii vacatione. Sexto, acceptari debet ab eo in cuius favorem beneficium resignatur : alioquin, etiam sana resignatione in manu superioris , adhuc resignans ius scium non amittit . quia
manet sui beneficii possesbr , donee a relignatario possessio accipiatur. Nota , quod relignare non possitiat cleribet beneficia illa ad quorum titulum fuerunt ad sacros ordines promoti, nisi facta mentione, quod ad illorum titulum sacris ordinibus initiati fuere . Neque talis resignatio admitti potest , nisi constituto quo aliunde comm de vivere possint : alias saria r signatio ni ita est, ut ex Synodo Tridem inas . II. cap. II. de reform. ex S. Pii V. Constitutione lv I II. quae incipit Quanta Eccle Dei. Beneficia electiva iuris patronatus , sive patroni latet sint , sive clerici , nequeunt resignari in favorem tertii neque
permutari absque consensu patronorum aliorumque qui dus habent eligendi . Gometalea, Barbosa , aliique communiter .Talis autem resignatio seu permutatio , facta sine consensa patronorum vel ius habentium eligendi, non est ipso iure irrita , sed irritanda sollim ad ipsorum contradicti nem & instantiam: & si eorum consensus post resignationem superveniat , erit vali da. Cap. Qiiod sicut xxv III. de elem Lesesius &Azorius eum aliis communiter. Item beneficia unita resignari nequeunt , ant quam unio sortiatiir effectum: intellige tamen , in alterius favorem . Item beneficia litigiosa resignari nequeunt, lite pendente rquia talis resignatio supponitur facta in fraudem contendentium. cap. I. de alienat. ω- dic. mul. causs.
Relignationes parochialium in favorem tertii in Curia Romana non admittuntur . praeter tim cum rei eruatione pensionis ipsi resignanti vel alteri a resignatario praestanda ; nisi expr. matur per quantum tempti ipse resiΨnans possederit beneficium , dc nisi illud saltem per annos quinque post ederit, vel ad minus tres: licet antea septem requit rentur vel sex. Nam sicut Garzia , Corradus, aliique testantur , hae ii sus seu stilus Datariae Romanae coepit a Gregorio XIV. qui sic servari mandavit, ex eo quod Innocentius IX. id antea statuerat: nempe beneficium curatum resignari non posse in favorem tertii, nisi post triennium . Hoc tamen intelligendum est de resignatione com
ditionali, non pura & sin,plici; cum de his Gresqrius X lv. nihil statuerit proindeque hae fieri possint in manus ordinarii etiam
Ut autem utraque resinatio licita sit, re
quiritur iusta catilla. Et de simplici loquendo certum est , quod fieri non debeat nisi ob bonum Ecclesiae vel spiritualem res enantis utilitatem : quia clerici praelertim beneficiarii ratione sui status tenentur gloriae Dei
csc utilitati Ecclesiae inservire; proindeque licite nequeunt sine iusta caussa de Nnere curas spectantes ad benefieta quae susceperunt. Quare S. Plus v. Constitutione lumis Episcopis aliisque prohibet ne admittant resignationes, nisi eorum quae aut senio confecti, aut valetudinarii, aut corpore impe diti vel vitiati, aut crimini obnoxii , aut censuris ecclesiasticis irretiti, nequeunt aut non debent Ecclesiae vel beneficio inservire: seu qui plura beneficia obtinuerint, vel quos ad aliud contigerit νromoveri . Similiter ad hoc ut altera resignatio , nempe ira
favorem, sit licita , fieri debet ob Ecclesiae
utilitatem: puta quia alter iudicetur aptior.
Etenim si iesignatio fiat ob consanguinitatem aut ex alio assectu carnali, est illicita et ii vero fiat pro aliquo eommodo temporali utriusque vel alterius . est simoniaca . Porro ex ture communi illicitum est in periculo mortis resignare beneficium sub conditione tacita. Si aeger convalescat, ut ex Concilio Tridentino sess. xxv. cap. v II. dc ex γω