장음표시 사용
291쪽
etiam deelaravit L pag. 39. Si quidem ubi Ecclesiae bona esse
coeperunt , eam naturam & conditionem consecuta simi , ut in alium quam sacrumae pium ulum eorum fructus convertere nefas sit. a, iotitia Quare ratio ipsa evidenter demonstrat ,hu, ε eleri eos non esse dominos proventuum ee- matutas. etessiastici beneficii , ut pro libito in quosse tu . eumque etiam piosanos usus eos convertere valeant . Nam ex nullo manifesto titulo constat , quod ipsis talia bona ut propria conseramur . Etenim ex voluntate fidelium circa bona quibus erecta suntheneficia , de ex intentione Ecclesiae a qua beneficia clericis conteruntur, qui est praecipuus , immo unicus titulus quo tales fidelium oblationes clerici possident, nullatenus evincitur , quod eis cum tali iure ac dominio contulerint . ut sint veluti eorum propria et immo contrarium colligitur & constat. Nam quoad fundatores . patet ex in strumentis vel ultimis dispositionibus quibus ealia bona in Eccletiae doti,inium contulere, firmum eorum propolitum, sicuti in apias inserturientis & testamentis expresse reperitur, fuisse ut alius non fieret ex eis usus, nisi ad clericorum & pauperum sustentationem , ut prae omnibus aliis quae nonnisi ei dem in dosunt exarata , indicat formula quae habeturae legitur in Capitularibus Cartali Magnio ero Deo ac M.t eo omnes res qu e In hac chartula tenentur Infertae, pro remusione pecca
torum meorum ... paupcrum accieracorum alimo
niis. Et lic omnes aliae fundationes quibus ex devota fidelium dispositioire ad Eccletiam bona pervenerunt, in testamentis aut instrumentis piorum legatorum . quibus fideles , sive ante , sive post toties laudatam partitionem , bona lua Ecclesiae obtulerunt , eius modi locutione ae sensu exprimuntur. Patet igitur manifeste , clericos non electos fuisse a fundatoribus dominos suorum bonorum . ut Ii ro & proprio cui iisque linito de iisdem dii ponere possent; sed ut . tibi de tracta propria sustentatione , superflua in pauperes aliosve pios ulus erogarent. Non alia pariter est . nec ullatentis esse & cen seri potest intentio Ecclesiae etiam nunc , idest post partitionem , in conserendo clericis haec bona, dum beneficia quae in iis sumdata sunt, eis confert , quam se accommO- dare intentioni piorum qui illa ipsius sanctitati ac fidelitati potius quam suis consangui- . ne is concredita voluere. Et haec pia fideli Dque intentio Ecclesiae in eorumdem bon
vim distributione manisestissime deprehendi.
Concilium Μediolanense i tur ex eius oraculis quae habentur in sat Ris Conciliis , in saeris canonibus, in Sanctorum patrum invariabili traditione quas omnia elari mitium de hac religiosa ipsitus Ecclesiae mente exhibent testi nium . Omnes enim uno ore omni Ecclesiae saeeulo , dc ante , ct post divisionem , declarant &decantant, res Ecclesiae vota esse fideIium, pretium peccatorum , patrimonium Christi& pauperum: & exinde simul concludunt , graviterque inculcant & urgent , nonnisi inpios usus eorum friictus esse expendendos. uitam ig itur sutilis sit diversa bonorum stabilium Ecclesiae consideratio ante & post eorumdem diuuionem, nemo non videt. Et enim primo, quod haec divisio fundorum ec elesiasticorum statuta sit ab Ecclesia, maxi. me incertum est , & quoad ipsam divis nem . dc quoad tempus quo constituta su rit . Nam ut habetur ex P. Thomassino Pars. III. lib. II. Ecclesias. Disciplin. & eu
non. in coepit privata auctoritate particul rium cleri eorum e vel si publiea, aliquarum scitummodo Ecclesiarum saeculo VII. vel vi ILdc per ipsas particulares Lesesias circa sa culum XII. tempore Alexandrri Ill. com pleta quando desciscentes Canonici Ecclesiarum cathedralium a vita communi , par titi sunt inter se bona mensae eanonicalis, ut quisque sigillatim ex portione iundorum quae ipsis contieerat , suam respectivam haberet sustentationem . Unde dici potest , quod Ecclesia solumminio tolerando ne graviora ex remedio incurrerent incomtioda , quodammodo eam approbavit . erigendo ex partibus discretis eorumdem lamnorum beneficia , eorum collationem in vacationibus libi reservando : forsan ne eadem bona inter particulares disiuncta paulatim ab Eocletia prorsus per eosdem clericos possest res distraherentur , ea suis consanguineis ut propria bona in hereditatem relinq iendo.
Secundo , dato etiam quod haec partitiosacta fui II et ab Ecclesia , nihil ex eadem exsurgit de consequitur quod patri cinetur dominio ac dispoticae dispositibni eorumdem
norum, quam in favorem beneficiariorum statuere contraria contendit opinio. Etenim eκ tali partitione, ut i a. i alias nota Vimus, natura illorum bonorum minime immutata
est , nec ex is , neque ex Ecclesiae dispositione. Non ex te : quia adhue res sunt E citiae , ac ideo eum radicali dc invariabili intrinseca sua conditione quam ex primaeva sua origine contraxerunt, idest in eorumdem
oblatione fidelium piorum Ecclesiae , in Dei
292쪽
honorem & suarum animarum prosectum. Proinde eκ se verum est , bona mere ecclesiastica esse Deo dicata, vota fidelium, pr
tium peccatorum, pauperum patrimonium r& ex se hoc ita semper invariabiliter habebunt , donec iuri & usui Eceleliae subiecta
remaneant ; non secus ac sacra vasa , quae donec ab Ecclesia apud se ad sacrorum ministeria custodiuntur ac siervantur , fer ersacra remanent , ac ideo non sine frayi sacrilegio ad usus profanos distrahi possunt.
Non immutata est eorum bonorum natura
post divisioncm ex Ecclesiae dis tione :quia eum sanctissimae Ecclesiae aequitati a fidelibus talia bona coneredita sint , ea fiducia quod eorum pia intentio de corumdem religioso usu fideliter impleretur et suprema qua pollet auctoritate non potest transferrexa in clericos alio iure quam eo quo a fidelibus talia bona recepit , scilicet ut semper in pios usus impendantur ; & nonnisi ex gravi , legitima , ae rationabili caussa di- Arahere ae dispensare , nempe in ipsius et Cliristianae Reipublicae utilitatem. Alias non fieret dispensatio bonorum ecclesiastici Tuin, sed dissipatio. Tertio , non plus iuris
nunc post divisionem , immo minus videntur acquirere elerici in bonis ecclesiasticis heneficii quod possident, quam olim ante divisionem, quando solas distributionum sportulas ab Episcopo recipiebant : ita ut motiore ratione videtur, quod tunc censeri y tuissent domini quam nune. Etenim ante divisionem nullam prorsus bonorum Ecclesiae renebant clerici administrationem , quaemnino residebat penes Episcopum, dc ab Episcopo , non secus ac mercenarius diurnus , pro servitio Ecclesiae praestito k ii non vivebant eum aliis in communi , ut erant praecipue clerici coniugati, nihil plus recipi bant quam diurna stipendia , prout cuius Ilue conditioni opus erat ad moderatam suiustentationem : dc iam pauperibus & Eeclesiis Episcopus necessaria piovidebat. Unde tunc potius videntur illi existimari aedici posse domini eum libertate ad quem uinque ulum stipendiorum quae arbuta erant ad solam humilemque sustentationem illorum , Non secus ae mercenarii domini sunt suae
mercedis; quam nunc post divisionem, quando in collatione bene heiorum ex quibus ut plurin um plus percipiunt quam eis necesse sit ad propriam sustentationem : ae proinde nunc non amplius habentur ut mercenarii, sed ut dispensatores ecclesiasticorum redi tuum & oeconomi constitu irritur ; nec nunc certi tui. t , sicuti erant olim ante divisio-RT. RELIG. CAP. VIII.
nem, Ecclesiae & Muperes consequendi suam 'sustentationem ab Episcopis, apud quos nulla est amplius post divisionem communium Ecelesiae bonorum administratio o Unde si etiam adversarii ultro concedunt ae indubie sentiunt, clericos ante bonorum divifionem
etiam de si iis diurnis stipendiis dominium non obtinuisse ; ita ut si aliquid eis superiitisset , tenerentur in pios usus erogare multo minus certe ius dominii , sed sbium dispensatoris eis competere potest post divi- sionem , quando copiosiorem tenent de eo rumdem proventibus participationem . Et sane clerici quibus in bonorum ecclesiastic tum divisione plus quam eis opus erat, colla tum fuit. se habent non secus ac ceconomus
ait hie Tournelyὶ eui dominus ob quaedamasenda negotia plus confert pecuniae quam necesse sit ; quia praevidere non valet expensas omnes quae Occurrere possunt. ini re sicut ceconomus ea quae ex expensis ipsi supersi in t , domino restituere tenetur ; ita
elerici quibus plus ab Episcopo in bonorum divisione tributum est , vel privata audi ritate sibi vindicarunt, domini non fiunt e rum quae supersunt, & ad restitutionem tenenturia Immo strici ius quam oeconomus restituere debent : quia Episcopus divisionem faciendo non est dominus bonorum Ecel siae , sed dispensator , & multo minus ipsi si ea propria auctoritate sibi vindicarunt ;adeoque non magis poterat beneficiariis eo
cedere , vel ipsi cum iisdem bonis sibi vindicare lacultatem convertendi in usus pro
sanos id quod iisdem post honestam sustentationem superesset , quam ante divisionem potuissent. Insuper doctores omnes ipsique oppositae n-tentiae patroni concedunt ac docent, clericos beneficiarios superflua expendendo in profanos usus peccare mortaliter. Verum hoc generatim & absolute contingere nequit ex sola violatiorae praecepti earitatis & miseraeordiae nisi simul violetur iustitia , ut cum aliis docet Fasnanus in eap. Si quis sane V. de pecul. cleris. num. I. Igitur dici nequit, eos eorumdem redituum esse dominos: vel
saltem etsi iuxta aliam sententiam sint domini , gravati profecto sunt ex eorumdem bonorum conditione , contracta in ipsa e rum donatione Ecclesiae ex pia offerentium . intentione; nempe onere inevitabili in opera pietatis , praecipue in pauperum subsidium, superfilia erogandi. Lex earitatis &misericordiae erga pauperes non obligat iubmortali , nisi quaniso ipsis denegetur su ventio in extrema vel saltem gravi necessitate
293쪽
tate eonstitutis, nec sit eis locus ut aliun- statuit, beneficiarios quolibet die situm d
de provideantur , secundum certissimam com ibitum ossicium non persolvendo. dominium inunissimiainque omnium Theologorum sen inon acquirere in fructibus beneficii : & S. tentiam . Cum autem dari possit casus ,sPrus V. declarat , omittentes ossicii re- quod aliquibus in locis nulli huiuscemodi citationem suos non facere seu ius benefi- pauperes extrema aut saltem gravi necessi acii. Quare cum eveeptio regulam firmet in late laborantes inveniantur ἰ Vel si qui ta leontrarium, inserunt ipsi , ex opposito deles reperiantur, aliunde eis iussicienter pro ibitum persolventes ossicium ex Tridentini videatur: in tali casu certe dici nequit , declaratione fieri fructuum dominos; & eκ beneficiarios lub nUrtali peccare contra ca lS. Pii placito suos facere fructus beneficii ritatem dc milericordiam , luperflua ex re qui divinum ossicium recitant. ditibus beneficii ad proianos usus detor' Revera in aliquo nos qt lue concedimus, quendo. Nam virtus caritatis & misericor ielericos habere dominium utile, si suo mu-diae non habet pro obictio nisi pauperumineri satisfaciant , & fructus facere suos et subsidium , & tantummodo , ut dicebam ,lsed quoad eam partem tantum quae ipsis , communillime obligat sub mortali, quandolicissiciat ad honestam sustentationem . non
agatur de sublevando paupere in eπtre ivero quoad partem redituum qui suae s ma aut gravi saltem necessitate constitu istentationi superfuit . Huius enim partis to . Cum tamen , etiam deficiUnte catulist tantum administratores, ita ut de ipsis quo talem earitatem exercere valeat, ad tin omnes usiis disponere nequeant. Quocir huc secundum Omnium etiam advertari lea quoad hane partem, idest superfluorum, runt sententiam peccet beneficiarius , idest summum diei possulit domini lato mo- etiam non violata virtute caritatis , in 'ido , quatenus ipsis talis administratio conpendendo in prolatios uius superilua redi teredita fuerita ac proinde non habent cir tuum beneficii : evidenter sequitur , ipsumtea eam dominium absolutum di liberum , --- an tali abusu bonorum ecclesiasticorum Pec ised arctatum & gravatum onere, ut in pios
re non solum contra caritatem , ted et iustis eadem bona convertant ac erogent.
iam contra Iustitiam, utpote qui de re Alle IPossunt quidem clerici beneficiarii de iisdemna.ideli fidelium qui talia bona pro Puslbonis solvere propria debita, etiam contra ustibus Eccleuae stulerunt , contra domini ante beneficii consectitionem : sed so- intentionem pariu ue dii ponit, ac tene illumnodo quando non habeant bona patri ad reui tutionem; di proinde clericos taliumimonialia quibus illis debitis satissae iant; redituum non elle dominos, cum dominustidest tamquam pauperes qui in suis indigenoe re cuius est dominus , ut ultimus tris ea tibi applicant, non tamquam domi derator Oc arbiter. Ita ratio haec urset, utini qui de iisdem ad nutum disponunt. Hinc aliqui ex iis qui volunt clericos eorumdemifit ut ex superfluis beneficiorum consti- bonorum dominos , Eatuerint cos nihilomi iluantur etiam pensiones in favorem alicii nus in luperliuorum abutu peccare contraiius eleri ei indigentis , vel quia optime de religionis virtutem; quia rem Deo dicatami elesia meritus est , ut de sit stentatione in usus profanos convertunt: alii vero et lprovideatur: quia semper talium ianorum ,
iam contra iuuitiam , cum debito remiti ldistributio incipere debet a Sanctuarii mitionis ; quia licet domini eorumdem redi-inistris; cum hi ex iisdem bonis etiam se tuum , habent tamen dominium gravatumicundum intentionem fidelium qui talia lac- onere elargi 'di in pauperes aliosve rei bina Ecclesiae donarunt , tamquam ministrigiosos illus, si quae ipsis ex eorum honestatecelesiastici sustentari debeant prius quam sustentatione luperisint . Et quod peccent pauperes , quibus tantum danda est pars contra ruilitiam , di ad restitutionem te-Iquae honestae clericorum sustentationi sit neantur; sive lint dispensatotes tantum, &Ipersit. non domini, sive domini , ut volunt alii, Nota hic, ex hoe quod in pauperum sub eum dc minio praegravato r sententia estisidium dispensanda sint superflua , non ta quae pluri s habet fraviorum doctorum an-imen sequi, posse pauperes ea tibi subripere liquorum α recenti rum lectitores ; immolant beneficiarium pro eis consequendis in .-i. i. 'reepnxiores est communior. ius convenire et eo quod nullus sit pauper is, .ia Nec ullis tenus obest quod opponere siniqui habeat ius certum & determinatum inis . aia, eriarii dc ex Concilio Tridentinoisuperflua beneficiorum; & sine tali iure nec sess. XXII. . III. dc eκ S. Pio V. Conci-ilicet exigere, nee actionem intendere. Sicuum enim Tridcutinum, inquiunt , he. t. clericus particularis litem intentare nequid
294쪽
181 TRACTATUS DE Ut RG RELIG. CAP. VIII.
patronis , ut ab eis beneficium obtineat; Iicet alicui clerico beneficium conferre teneantur et cum ex hoC non sequatur, clericum ius habere in particulari ut ei potius conseratur quam alteri . quia electio est ius liberum patroni ad hunc vel alium pro libito suo eligendum . Item quia cum hon 1ta clerici iustentatio consistat in indivisibili , nequeunt scirae pauperes , quantum quisque beneficiarius habeat iuperflui ; vel num ei aliquid luperfluum sit, an secus
Tandem extra gravem necessitatem improbari nequit beneficiarius, si ex suis sum suis vel celesiam ornet, vel hisce in aliis
pietatis operibus utatur : licuti iam notat Navarrus monti. κκvr. qui pia operae appellat ad cultum Dei, pietatem, milericordiamque pertinentia. Et hoc quoque ibi addit : quod quamvis maioris lit pietatis su
venire pauperes loci' quam extraneos; posseiunt tamen licite ab eo nibveniri etiam extranei , sive consanguinei lint, sive rum. Re nunc adversarii , quod si beneficia-xius ex iustitia tenetur iuperflua erogare in pauperes vel pios usus . invalida erit dODatio quam illorum faciat , non pauperibus: nec poterit per testamentum de itidem libere in cuiuscumque favorem, sive pauperis , sive divitis, disponere: nec conlanguinei divites succedere possient in eorum bonis ab intero, contra hodiernam praxim non reprobaram ab Ecclesia nec ab ulla civili Republica Res p. Revera cum Episcopi ac alii elerici beneficiarii semper , ut hactenus diximus , reputati suerint non ut domini, sed ut dii-
Pentatores rerum ecclesiasticarum; & cum dispentator de rebus sibi creditis donare ac restari nequeat: hinc a sacris canonibus vetitum clericis suit de iisdem testari , ac proinde etiam donare; cum donatio iam aemii valeat testamentariae dispositioni can. l. inter eos qui Apostolici vocantur : &refertur can. Sint manifestae x II. q. I. s cuς autem de propriis bonis quae praeter ec clesiastica habere potuis lent. Ita pariter ha betur can. xxiv. Concilii Antiocheni can. xx Ix- Gncilii Carthaginensis III. Ac cam xlv Ir I. Concilii Agathensis . Immo cum,
pace reddita Ecclesiae.Episcopi & clerici
coepi sient ita grare ardore dumtaxat accumulandi divitias , ecclesiastica bona cum prinpriis confundendo; proindeque sicut de prinyriis in mirte testari solerent: vetitum eisiuit can. xlrx. Concilii Carthaginensis III. relato a Gratiano canis T. XLI. q. III. in De amplius per testamentum disponere possent vel donare , nisi de iis quae habebant ante ordinationem; ita ue quae post GHὼν
nationem quocumque titulo acquisivissent . Ecclesiae conferre deberent. Ita etiam si tuit Iustinianus in L xl II. s. IX. cod. de
Episc. ET Uerie. dc hoc confirmavit S. Gre- eorrus, ut lib. V. Epist. r. colligitur. Eodem tendunt decreta quae iubent inquiri , arx Presbyteri & alii clerici bona aliqua habu rint ante Ordinationem o Et haec disciplina perdurabat etiam sacculo XIII. usque ad tempora Concilii Latera neniis habiti stib Λlexandro IIIo quod sanxit cap. v II. de testamur retineretur. Et non soluin non poterant
clerici dii potiere de bonis quocumque modo aequisitis mit ordinationem immobilibus , sed ne de mobilibus quidem; nedum ad pr.
sanas , sed nec etiam ad pias caiis as. Verum tempore Alexandri III. coeperat invalescere consiletudo ur de mobilibus bonis 1lenr ad pias caustas , pauperibus nempe vel religiosis locis, dii ponere : quam dixit
Pontifex cap. XII. crus leni Concilii Later nensis non improbandam; dc haec contuetudo in decretalibus Greeomi IX. quasi de iure probata fuit. Quare ex tunc poterant clerici de iure rationabile, uiridicum, & legitimum sacere teli ascentum de mobilibus: nam de
iure immobilia acquilita de bonis Ecclesiae nisi sitae Ecclesiae legare poterant. Verum, facta in decretalibus relaxatione iuris cum cia lificatione non improbandae consuetudinis, clericos testari posse de nκγbilibus .. paulatim adeo relaxatus suit can
rium vigor, ut tandem invaluerit conluet
do dii ponendi per testamentum et iam dea quis tiς post ordinationem , non solunt m bilibus . sed etiam immobilibus , ad eui eumque favorem siue Ecclesiae , sive comsanritineorum o Et in Italia , ubi non tameito sicuti alibi consuetudo haec invasuit secter cis relaxabantur a Sancta Sede dii πω sariones testandi sicuti factum iniit cum civibus Romae & vicinorum locorum se quibus indultum suit ut postent ditponere de quibuscumque bonis , etiam post consecutum beneficium, quomciuolibet etiam ex fructibus beneficii acquisiitis .. Addunt hie Canonii ae se Papam dispensare polle etiam Episcopos Re
gulares, ut testentur. In Gallia tamen opus non est tali dispensatione x eum ibi ex inveterata consuetudine non solum libere di ponant ἔ verum etiam silccedant consanguinei eorum bonis ab intestato Monet tandem Fagnanus, & ita etiam senti Navase rus, quod ad usus profanos nec consuetues, nee dis petitatio Papae tutos reudit in conseientia : cum nec consuetudo, nec Papae. dispen-
295쪽
dispensat in testandi mutet vel alteret na-issuis, tenentur rem pauperum male partam curam bonorum ecclesiasticorum; ac rema- restituere. Sic P. Anto ine, qui refert hocneat onus ipsis bonis adnextim, superflua in statutum esse etiam a Concilio Rhemens, pios usus erogandi. Quapropter Patres Con- anno M XXX li I.
cilii Tridentini , licet non ignorarent in Reponunt tandem illud D. Thomae de
regnis quibuidam tolerari consuetudinem hoc argumentum est praecipuus illotum ut clerici de proventibus ecclesiasticis et-ichilles in a. z. quaest. clxxxv. art. 7. Wrsc iam in favorem consanguineortim non e-lpi ecclesiasticorum sonorum funt adpensato gentium tellentur, ac in foro externo vali tres vel procuratores. Unde s aliquid pia r
das reputari tales dispositiones p nihilomi-itinuerit Eprysopus de iis quae saut aliis er nus Episcopis aliisque ibeneficia ecclesiasti-Jganda , non est dubium quin contra fidens ea possidentibus omnino interdixerinat: Ne i tuensationis agat: σ mortaliter peccat, erex reditibus Ecclesiae consanguineos familia i ad restitutionem tenetur . De iis autem ει exesisIuos augere studeant. . . sed si pauperes t funt suo usui specialiter iam laesa , videtur
ι , ut pauperibus d fibuant . Toleraturiose eadem ratio quae es de ianis propriis equidem in foro externo ut elerici disponant ut Icilicet propter immoderatum affectum c per testamentum de bonis etiam ex proven-iusum pecceι ; quemadmodum si immoderatatibus ecclesiasticis acquisitis r & eo vel ma-4sibi retineat . er aliis non subυeniat, Acuti xime quod non ita facile discerni queat ,inequirit debitum caritatis . Et hoc ita iani. quaenam sint bona propria clerici , quaenam statuerat Quodlib. v I. quaest. v I. an. 3. ubi, ex bonis ecclesiasticis adepta. ocirca diniposita bonorum Eccleriae divisicine, ita prinnationes vel dispositiones factae ex testa-lsequitur: In secundis bonis non committit mento a beneficiario tolerantur ut validae peccatum n s per abusum, μαι de bonis p in foro externo ad vitandas lites de pertudi trimonialibus dictum es: unde non tenem bationes e non vero in foro interno con- ad restitutionem , Ita solum ad poenitemiam seientiae, iuxta illud Innocentii III. -Italperagendam . igitur ex D. Thoma bene per patientiam tolerantur , quae si deducta clarii domini sunt redituum tuorum bene fuerint in iudicium, exigente iustitia , nou ciorum. debent tolerari . Et merito etiam ex hoc Resp. ex primo allato textu nihil contra non irritantur in soro externo , quia cum concludi posset, immo potius savorabilius no nullus praesumendus sit malus, nisi proh -sstrae sententiae , quam nulla prorsus asse tur; non ita facile censendus est ecclesia-lmone, sed omnino ducti gravissimorum do
sticus, quod se ipsum prωlere voluerit, re-lctorum auctoritate, a qua non credimus ali- .linquendo profanis utibus suorum consangui- quem modernorum distentire , ex Venerabineorum Ecclesiae bona r immo praesumen-ili ac gravissima tot sanctorum canonum indus est propria bona per testamentum eisdem mniumque Patrum doctrina , ex communi reliquisse. prorsus Theologorum sensu qui iis ite ad Igitur sequitur ex dictis, laicos qui ex te- Nauartum nempe ad saeculum XV. Boru stamento aut ab intestato succedunt bonis runt, necnon ex validissimis rationibus quin, clericorum beneficiariorum dummodo cedi veriorem hanc praeseserunt, secuti sumusto non iciant ea bona aequisita ex eeelesia-4Quod vero Sanctus Doctor in cit. Quodlib. sicis reditibus, & habeant grave ianda-sdocet, evidentissin .e patet ibi cpiositum tra mentum praesumendi ea suisse propria ipsin dere. Uerum cum Angelicus alibi aliter d Tum bona , sive patrimonialia, sive eκ in-iceat . ut manifestissime constat ex texti dui tria adepta in posse in conscientia ea re-4bus iam antea allatis ex 2. z. quaest. c. art. I. tinere. Secus vero, si scirent aut gravem ad 7. & ex quo. cx I x. art. ad I. The haberent coniecturam praesumendi , adeptatic sicae suae Sumcnae, quae est opus Vere au vile ex proventibus Ecelestiae r quia tune t ire im postremi ab ipso exaratum , di in nerentur in conscientia reddere pauperibuslprimo textu, opposito ex x. a. quαst. clxx V. Vel aliis piis caussis i cum donator vel te-iaes. 7. eiusdem Summae, multo casti alius stator non potuerit ius eis eonferre quodiloquatur, & veluti se corrigat, ut fere Pa ipse non habebat , nempe ea ad usus profa- tenter aliter statuat ac in cis. uuodub. uvnos transferendi iuxta regul. tria κ. iur. in ex legitima eiusdem textus explication 6. Nemo potes plus iuris transferre in alios constabit) videtur non recedendum a tant
quam mi competere dignoscatur. Nemo enim magiitro dc doctore eum gravi eximiae it dat quod non habet. Item qui alea Iucrat illius doctrinae iniuria, quali oppositum se
sint aliquid notabile ex bonis illis super-itiat, ut aliqui ab obiectis textibus te eκ
296쪽
n ani selium . ipsum aliter docuis te in sua Theologica Suitima, quae est opus poliemus Quod libetis ab ipso traditum , ut constat ex duobus textibus in probationibus allatis,&ex castigatiore modo quo loquitur in textu clxκXU. art. 7. opposito in obiectione, tibi veluti se eorrigit ae retractat quae in et t. Guod ib. tradiderat , ut serio verba textus expendendo patebit . Etenim dici potest seu explieari , qu κl hie An4pliciis Prae. ceptor loquatur de iis quae sutrahat Episco. pus vel clericus ex congrua & comae tenti sua sustentatione , quae est pars ipsi applicanda , ut illa se habeant non secus ac ipsius patrimonialia bona; ita ut nonnisi ob
eorum abulum peccare possit contra carita. rem cum revera suae congruae sustentati
nis diei possit dominus , non secus ac simplex mercenarius suae ruercedis; utpote quae
sit stipendium pro servitio Ecclesiae a se praestito sibi assignatum ae proinde teneri
nequeat ad aliquid ex hac in pauperum subsidium erogandum nisi solum ex caritate . Et hic videtur eorum verborum sensus, tibi pol quam statuit peccare mortaliter ex
infideli dispensatione, ac ad restitutionem serueri , si aliquid ex iis quae sunt eroganda in meres squod recte explicari potest de lu-uis sibi reiineat: subiungit : De iis aurem quae sunι Iuo usui specialiter deputata ,
Uidetur esse eadem ratio quae est de bonis propriis ut scilicet propter immoderatum affectum ter usum peccet ; quemadmodum immoderate sibi retineat . ct aliis non subveniat , sicut requiris debitum caritatis .
Nota ly suo Qui specialiter deputata : quod
non alium sensum praeseserre videtur quam con 'ruae sustentationis , quae penitus seiunAa est non solum a portione quae sa-hrieae & pauperibus dinetur , live in
honorum Ecclesiae divisione legregata suin Ponatur, sive non; sed etiam a superfluisiue in pios usus sunt impendenda . Proine concedi etiam potest , portionem simplicis congruae sustentationis eiusdem censeri posse rationis ac bona patrimonialia e ut si
in pauperes non eroget quae congruae sustentationi ipsi competunt non peccet clericus contra iustitiam: sed solum si eκ iis in gravi saltem necessitate non subveniat pauperi, peccet contra virtutem caritatis. Immo, ri etiam gratificandi gratia concedere
velimus , ibi Sanctum Doctorem loqui non, bonis quae possidet clericus vel Episcopus
post bonorim divitionem , sed de reditibus r. RELIG. CAP. VIII.
omnibus portionis quae eidem contigit ; &supponere , quod etiam eum illorum pomtione immixta remanserit pars quae speriabat ad fabricam Ecclesiae & ad pauperes radhuc per talem textum corruere nequie nostra sententia . Nam in eodem textu Sanctus Doctor non tradit doctrinam ut absolute eertam sicuti secerat in cit. Quolib. sed ut incertam & subdubiam e cum voce subdubia in eius expositione utatur , quasi corrigendo quod dixerat in cit. Quoid. Non enim dicit aeque ae de illis absolute es eadem rasio ; sed υidetur esse eadem ratio r 5c ex. inde cavit etiam hie , idest in Summa , su
iungere, ut secerat in eit. Quodlib. non teneri ad restitutionem , quae verba in Summa omisit ἰ ac proinde non negavit, exigere ius i. tiam fundatoribus debitam ut qui augere potest Dei eultum ex Ecelesae bonis, eidem adaugendo incumbat. Nota , rem non ita risorose agi quoad restitutionem bonorum ecclesiasticorum quae sibi superfuerunt , dc in prosa nos usus converterunt, sicuti respectu eorum quae ex rebus prorsus alienis sibi concreditis & min me ad ipsbs spectantibus sibi arrogant, ac in
usus prorsus a dominorum intentione alienos distribuunt . Nam negotium clericorum
uoad bona sui beneficii superflua valde ab eo iversum est, unde aliquis constitutus est sine ullo ita re in iisdem bonis distributor i etenim bona beneficiorum primario clericis sunt d nata ad eorum honestum usum pro sustemtatione. Quare eum ius habeant in iisdem bonis , licet gravatum hinc multo plus
in ipsis requiritur ut mortaliter peccent , dc ad restitutionem teneantur , si eorumdem
superflua in usus non pios distrahant ; quam in simplici ministro ae dispensatore cui s per bona per ipsum distribuenda ius nullum consertur,s. L.
De aliis beneficiariorum obligationibus. Beneficiarii , sive curati , live ad dignita
tes ac Canonicatus Ecclesiarum cathedralium pron rati , primo tenentur intra duos menses emittere fidei prosessionem coram Episcopo, aut eius Uicario generali, dc ut alii volunt in etiam eoram Capitulo : alias
fructus beneficii suos non iaciunt; & si perceperint , eos restituere tenentur , ut ex
Concilio Tridentilio sess. xx Iv. cap. XII. de reform. & eκ Constitutione S. Pii V. qui formulam etiam in tali prosellione serva
dam tradidit. Et hanc fidei professionem r
297쪽
TRACTAT Us DE UIR T. RELIC. CAP. VIII. 28s
per se ipsos, minime per procuratorem emit' et peret beneficium etiam simplex requirens tere debent. Ita declaravit sacra Congre-l Ordinem , sine animo ordinem suseipiendi t alio Concilii in Segunt. xv II r. Aprilis cum quisque teneatur de iure naturali velle ΜDm Attamen dignitates ek Canonicatus esse idoneus ad munus quod suscipit, & se Ecclesiarum eathedralium faciunt suas quin aptum reddere ad illud rite dc eum oneretidianas distributiones , nec privantur aliis adnexo exercendum . Item sicuti suscipere effectibus possessionis, idest voce in Capitu-idebent beneficiarii, praecipue eurati , huiuio & praeredentia, a die postes sonis: dum- scemodi beneficia ob solam gloriam Liei ani-
modo aliud in contrarium non obstet , utimarumque salutem, semota omni prava eu- ex sacra Congregatione relata a Quarant a piditate 'temporalium bonorum & eomm
in Summ. Eullari v. Benescii tost . Cete-idorum; cum ad ibium finem ut Deus gloriri autem beneficiarii, etiam simplicis bene-ificetur, & proximus in spiritualibus succin -'sieii, licet non teneantur ad fidei prosem iratur, instituta sint beneficia: ita tenenturnem emittendam vi decreti Concilii Tri- cum ardenti zelo omni meliore quo fieri centini, tenentur tamen vigore legum dice- possit modo curare ut gloria Dei & Christiaeelanatum , in quibus sere omnibus id ita- ni populi sibi commissi prosectio ae salus pro-t ut uiri reperitur. Secundo, tenentur ad re- moveatur. Quarto, tenetur benefietarius in
parationem Ecclesiae sui beneficii: ad quam prima Synodo quae celebretur , illius decreta tenentur etiam Cardinales vi Bullae v I r. recipere , ut eκ Tridentino Concilio fessLeonis X. quae incipit Supernae dispositionis XXV. cap. II. de reform. sit into, si benefici f. xxii. Quare Episcopus vel pectu Ecclesia- rius sit Parochus, exercere tenetur hospitarum. suae dioecesis quae indigent restaura- litatem, ut ex Concilio Tridentino Le. cit. tione, potest sequestrare fructus eorumdem MXto , tenetur exemplaria i scripturas, ac beneficiorum , etiam militum Hierosolymi- instrumenta habere , eaque diligenter cust tanorum , ut eκ sacra Congregatione Con-idire in Ecclesiae Archivio, de imnis ae redici lii in Hierae. xv Irr. Maii MDXC. Ter- tibus beneficii: ita ut si haee extra locumtio , tenentur intra annum suscipere Or-iArchivii essent adhibenda , conscribi faciae
dines suo beneficio requisitos : aliter, ces- unum exemplare quo uti valeat. Septimos ante iusto impedimento, si sitat Canonici , tenetur uti moderata supellectili dc frugallcarent voce in Capitulo , & amittunt di- mensa , ut ex Tridentino Concilio Ae. citimidiam partem distributiomim , donec il-lOctavo, iurare tenetur in manu Episcopi silum suscipiant ; cum ipsi immediate munus moi iam non commisit se in adeptione bene. suuin seu ossicium exercere teneantur, pu-rficii; ut in beneficiis electionis& praesent ta canere Missam 8c Evangelii im . Si bene- tio se nempe quod illud habuerit ab electo-ficii im sit curatum, & nCn curet promove- ribus vel patrono sine dono, pacto, pro ri intra a um ad Sacerdotium, iusta caus- missione , ut eκ Concilio Mogiintino Ιvsa non interveniente, ipso incto beneficio can. lxvIII. dc xcI. Nono . tenetur bene privatur. Cap xx . de elect. ιn 6. Si quis ficiarius, resta irare Ecclesiam, domos. posse autem parochiam sussciperet sino animo su-itiones , ac sendos dotales beneficii ut exscipiendi intra annum Sacerdotium; &mul-iConstitutione Leonis X. quae incipit Supernae. t0 maius . si quis abliaue intentione perseve rDecimo, contribuere debet pro procurationerandi In oenencio, sed animo dumtaxat per Episcopi vilitantis , ut ex sacra Congrega- aliquod tempus fruendi eius mictibus , vel stione Concilii apud Crassipinum υisitat. alteri resignandi: uterque peccaret mortali- Pan. L Lxv I. num. Io. Verinia in hoc dc inter , dc secundum aliquos uterque ad resti- aliis praecedentibus attendenda sunt statuta tutionem teneretur. Alii tamen volunt, si vel conluetudines locorum . Undecimo, te. neficium Hisceptum non sit parochiale . dc ne tur accedere ad processiones iuxta m munera beneficiarius satisfecerit, ad seu, rem: ad quas si renueret, cogi potest, ut diuum restiti itionem non teneri. Immo et- eκ sacra Congregatione Episcoporum & Re tam quoad Mneficium par hiale , docentigularium iri. Iulii MDCXCIII. Duodeei- non teneri. ad fructuum restitutionem , nisi mo, tenetur sub mortali solvere pensionem quando illud fulcipiat sine intentione susci- beneficio impolitam e quia beneficiarius a piendi Sacerdotium intra annumέ dc ad hoc. cipiendo beneficium pensione gravatum , aiunt teneri et ira ante omnem iudicis sen-icensetur quasi eontraxisse cum pensionario, . tentiam a quia Ecclesia consert benefieiuml& se ad pensionem obligasse . Et est e parochiale cum tali onere dc sub tali condi- l munis. Eae autem obligationes qliae ex iu-tione. Peccaret silmiliter mortaliter qui ac-i re non sunt ccmnnines cuicumque beneis
298쪽
185 TRACTAT Us DE VIR T. RELIC. CAP. VIII.
clo & oeconomiam respiciunt , accipiendae sunt secundum conditionem beneficii, locorum statuta, ec consiletudines.
I. LLDe pensionibus. γ'. Pensio dicitur a pendendo seu solvendo: ι- ν',' penditur , idest solvitur. Etenim &uiso 'u. quaelibet annua solutio dicitur pensio ; &p ea . ipsus pensionis solutio dicitur pensatio , ut
notat eum multis Barbola Irb. III. iur. α- clesia'. un eu. cap. I. m. a. vel dicitur pensio a pendeo r quia som aliter pendet a beneficio a quo detrahitur ; sicuti usus seu Eius a proprietate , ut notae Cardinalis in Clement. I. de neglig. Praelat. Barbosa loe. cit. & exprelle Faenanus lib. I. decretal. rn cap. Ad audientiam xxx I. de rescriptinum. 4'. Pensio de qua nunc astitur , se cundum stilum iuris ecclesialsci iuxta praesentem disciplinam , est portio redituum alicuius beneficii ex alterius beneficio legitinae competens . Et haec originem ducit a quibusdam sublidiis quae antiquitus dabantur elericis indigentibus, ut simpliciter eorum necessititibus provideretur : ut fiebat praecipue cum Episcopis, quando eiecti a barbaris e propria Sede , ac ideo orbati omni proventu suae Ecclesiae, ne cum dedecore tan tae dignitatis cogerentur aliquo indecenti modo victum sibi curare , eisdem assignabatur pro eorum iustentatione portio redituum
alterius Ecclesiae ; & ita fiebat cum quovis alio clerico indigente. Riocirca tunc atten debant ad solam clerici necessitatem. & secundum necessitatis mens iram subsidia ex ecclesiasticis proventibus ei tribuebantur , nulla habita ratione vel annorum quibus ministras let , vel redituum Ecclesiae tui ministra stet. Praeclarissima exempla huiusce caritatis habentur in Ciancilio Chalcedonensi .
Duplicis autem generis erant pensiones quae priscis illi .emporibus coniti tuebantur rΛliae sundis seu agris a aliae proventibus annuis conitabant. Pensiones iandorum praecipue tri,iebantur priscis beneficiariis, quin rum usu ructu sustentarentur ; quo & pererrini persaepe adiciebantur neficio. Ut lurimum tamen pensiones in fructibus tantum eneficii ex parte aliqua iis donabantur quos eo solatio fovendos censebsti Ecclesia. Inei ictum suit etiam ut lai, et tuoque pensio nes conceder ntur : nempe constituebantur
in monasteriis poenitentes vel pauperes qui
in eis alerentur , quadam fructuum communium pensione illis inducta ; cuiusmodi
fuere in Gallia Monachi latet dicti oblati.
Pensiones clericales & laicales olim eo serebantur ab Episcopis , ab Imperatoribus ,& a Regibus p nune autem a solo summo Ponti fiee ad quem devoluta est facultas con stituendarum pensionum , ita ut sine eius placito nullae sint & simoniacae , ut Concilia saeculi XVI. d lararunt. Romani Pontifices iis rite ad sithisma Aventonense pensionibus admittendis invicte semper repu
gnarunt. Ut pensiones penitus tollerentur,
enixe postularunt Oratores Caroli IX. Galliarum Regis in Concilio Tridenti no . Sie P. Thomassinus de pension.
Cum autem nunc etiam , diverse tamen modo ae antiquitus , conserantur pensiones
etiam laicis aliquo modo Ecclesiae inservientibus: hinc pensio dividitur primo in latealem , & clericalem. Penso laicalis est ea quae tribuitur laicae personae ob ministerium aliquod teta porale , aue aliam temporalem eausiam ct ista convenire potest tam laicis , quam clericis , puta oeconomis Ecclesiae, cantoribus . organis is aedimis ,
alii Le huiusmodi. Econtra pensio clericalis seu ecclesiastica est ea quae clericis au ctoritate superioris eccletiastiei iustis de caul sis constituitur , iisque solis competere potest & de fiae hie agere instituimus non vero de laicali. Cleri ealis pensio subdividitur in duas partes . Una quae assignatur In titulum beneficii ecclesiastici r prout accidit , quan
do Lelesia abundat reditibiis , di
suffragio ministri . Tunc enim superioris auctoritate statuitur ut ibi sit unum beneficium perpetuum , puta Vicaria perpe tua pro clerico , cui aisgnetur pensio leuportio fructuum eiusdem Ecclesiae annuatim percipienda, ut in cap. Consequente deeleris. non resident. & docent Abbas , Fagri timnus . Rei senst uel eum aliis doeentibus , se-esus a fraude , hoe fieri posse , & sie super
unum beneficium aliud creari ; dummodo primo Rectori tantum remaneat , ut ho neste sustentari queat. Alia penso quae com muniter intelligitur nomine pensionis , Pa riter duplex est . Scilicet mere spiritualis , quae d.ltur clerico mere ob ministerium spirituale, Concionatori v. g. aut Vicario PMrochi : Zc mixta , quae requirit quidem ita tum elericalem, ac in eo tundatur; n ta
men tribuitur ob ministerium spirituale, leae ad honestam sustentationem. Haec. autem non venit nomine beneficii, se a prima quae consertur in titulum benefieii , & tribuit ius deopetuum percipiendi fructus en
299쪽
bonis ecclesiasticis ac ideo integre conve- xit cum nomine beneficii , & de hae in re-icriptis non secus ae de beneficio mentio facienda est. Pensio secundi generis , idest simplex penito, potest imponi vel personae;& haec exspirat morte ipsius beneficiarii, ita ut non transeat ad shcce res e vel beneficio ; & haec perdurat utque ad G rtem pensionarii , ita ut transeat ad suece flores in beneficio. Qi,n Papa m rationabili eaussa , licet non ex
niui pos. nressa , dispensando in iure communi omnis si Fς ' biis praesatis modis pensionem omnibus be-
μ' . neficiis imponere potest , etiam iuris patro' 'PR ' natus , mentione huius qualitatis com munis , ex cap. Licet II. de prHenae in ε. Beneficio tamen iurispatronatus regii Papa derogare non solet sine patroni consensu. Cardinalis. de Luca de iur. Meug
lxv I. num. Iy. Episcopus vero & quicumque alius collator Papa inferior non potest novum censum vel pensionem perpetuam beneficio imponere , neque antiquum censum vel pensionem augere , ut in cap. Prohibemus vi II. de censib. Episcopus pariter re gulariter loquendo nequit conferre beneficium , sub reservatione pensionis cuipiam
per silvendae. Ita communiter , ac eV ru-Driea & textu tit. lxit. lib. IIL decrerat. Potest tamen Episcopus ex rationabili causta pensionem im nere , saltem duraturam ad vitam beneficiarii gravati , atque in eam consentientis, cum quo extinguatur penito, ut Glossa in cap. Audivimus is, b. Pensi intrem de collus detegenae, Innocentius in cap. De cetero num. 7. Abbas , Navarrus , Fa-gnanus in cap. Nisi essent xx I. de praebenaemum. 18. aliique, qui senti vht , Episcopum iure suo ordinario imponere posse pensionem ad vitam titularis gravati: quod desumunt ex cap. Nisi es lent cit. ubi reperitur , pensionem huiuscemodi a Papa toleratam sui steae confirmatam. Non potest tamen Episcopus eonstituere talem pensionem in certa quota redituum , puta in dimidia vel tertia ; ne videatur facta sectio beneficii : quod
expresse vetitum est in cap. Μaioribus vIII.& eap. Tua xx. de praebend. Iustae autem caussae ob quas possir Episcopus pensionem in certa quantitate redi tuum imponere perstinae beneficiatae, ad eius vitam saltem duraturam, sunt pro bono pacis, pro aliqua lite componenda, pro studiis alicuius scholaris pauperist, pro utilitate Ecclesiae, pro pauperibus di esenis , proben meritis, pro usu pio, pro renuntiantibus ex caussa renuntiationis loco alimentorum in
quantitate moderata , & non ex pay one partium. Barbola de ossic. Ο potes. Ephc.
Part. III. allet. 83. num. II. cum Cardinali de Luca de pen n. discussi xl. num. 3. alii seque passim. Non poteti tamen Episcopus ob
praedictas calistas imponere beneficio pensionem transi nimbilem ad luccetiores, seu alvi tam ipsius pensionarii. Ita Cardinalis de Luca de pen on. discuss. xl. nutu. 3. Navar-rus , Aetorius, Freia antis ex cap. Nisi ei lentcin ubi Innocentius III. expreste hoe vetat. Non potest Episcopus in collatione beneficii eonvenires sine simoniae labe , ut pensio sibi solvatiir : quia omne pamim, conditio, moeliis , dc similia quae iure non intulit , adiecta collationi beneficii , eam simonicam esse iunt, ex cap. Quem pio I. q. II. & μ' fln. de pam Simoniaca pariter est pactio i ter partes sine iudice , ut una, pars cedat liti iii rer beneficio , dc recipiat pensionem annuatim ab altera Ista ex Glossa cap. Qitati pridem verb. Illicitae pactionis de paci. Potest quidem Episccpus in belleficioruin permutatione mandare ut recipiens beneficium
pinguius solvat alteri aliquam pensionem , certo tempore duratur m , ad coaequandos fructus utriusque beneficii. Rota Pari. IV. recon decis I 61. m. 24. Ita Barbola ali scitatus cum pluribus.
. Tametsi de iure illicitum sit ac simoniacum resignare beneficium cum pacto seu comditione apposita parti solvendi pensionem ;tamen ex ius adc gravi caussa sputa si r signans sit aetἀte decrepitus vel infirmus . aut quia pro bono pacis hi resignatio ben
ficii litigiosi , & huiusmodi potest Episcc-pus resisnanti pensionem conitit itere solendam ipsi ad vitam clerici gravati. ut iam supra notavimus, Ec in eam consentientis . ut colligitur ex cit. cap. Nisi ei irrit xx I. de praebend. Barbosa , Fas nanus , Abbas, Na-varrus , dc alii. Iιrimo resignans potest, existente rationabili caussa, moderatam pen sionem sibi reservare , ante suam resignationem Episcopum sta per hoet stipplicando , 'ut ex cap. Tua nos is simon. Et hoc docet
Entel lib. III. decretal. tit. XII. num. IO. Partes etiam inter se tractare, atque relignans potest super ahq ira prciliolie sibi danda cum successore amicabiliter cinnponere rnon absolute quidem dc quasi per se ipsos concludendo ; sed sub conditione relata in
consensu Superioris in cuius manu beneficium resignatur, se submittendo ipsius disse postioni. Glossa in clement. unici verb. Vin sentibus de rer. permul. Et hane opinionem Navarrus appellat veriorem.
300쪽
Episcopus nec quivis collator Papae inserior potest imponere pensionem super par chialibus . Sic declaravit Innocentius XII. NI. Novembris anno MDCXCII. idque per specialem'Gnstiti itionem Benedictus XVI.
firmavit VIII. Idus Septembris anno
Praeceptor Generalis ordinum militarium, idest Vignus Magister, pensionem impone
re potest in commendis suae Religionis ad ipsum si fiantibus , in favorem Religios rum sive Equitum eiusdem Religionis . Sic Rota in una Montis Falisei κ. Iulii MDCXXX.
Ould ui pension. discuss. xl II. per tot. d. i. ob. ' Ad valide ac licite ostinendam pensi
tineat ut . nem clericalem, iuxta stilum Curiae , quatuor praecipue requiruntur . Primo, ut qui eam impetrat, sit actualiter in statu clericali, idest habeat primam tonsuram , non lit coniugatus, nec illegitimus, nec irregularis, nee
ullo censurae vinculo irretitus . Qiuod si pensio sit mixta; requiritur insuper ut non habeat aliunde necessaria ad honestam sustentati nem: si vero sit mere spiritualis ; ut ministerium spirituale τα leat & intendat recte praestare. Secundo, requiritur dispensatio a Sancta Seder cum sit lex generalis ac titulus in iure canonico, ut ecclesiastica beneficia sine diminutione conferantur. Qitare Episcini nequeunt nisi in quibusdam casibus in quius a Concilio Tridentino Iessx I. cap. VI. σθfxx III. cap. xv III. eis haec facultas conceditur , pensionem instituere. Tertio, requiritur iusta caussa, sine qua ex communi sententia graviter peccarent Papa & impetrans e ille, quia male res ecclesiasticae disepensarentur; alter, quia recipere vellet rem
ab oeconomo qui rem domini sui male ministraret ac distribueret. Quarto, ut sit nκ derata , ita ut beneficiario remaneat quod ei satis sit ad honestam sustentationem .
Quoeirca ex consuetudine non deberet ex cedere tertiam partem redituum : licet exius a caussa maiorem etiam portionem possit Papa constituere .
Licet latet non sint capaces pensionis clericalis, ut declaravit & expresse statuit S. Plus v. in sua Constitutione i III. quae in cipit Sa Uanctum ἰ potest tamen Papa lai
eo pensionem reserVare. Immo concedi potest eidem laico, si de clericali statu in quo
habuerit pensionem, transeat ad latealem , ut pensionem sibi retineat . Rota Pari. V. m. II. decis Aso. num. 13. Si autem conceditur alicui tamquam laico pensio ecclesiastica, si sorte sit bisamus, non eget alia diser. RELIG. CAP. VIII.
pensatione , ut ex eadem Raa Pari.
Pensio conserri potest puero septennali, ut ex facra Congregatione Coneilii Iunullius xxiv. Martii ΜUCXXVII lib. XIII Decretor. fol. I 2I. Barbosa lib. III. Iur. eccles unis. cap. xI. num. 62.
Filii illegitimi clericorum non sunt capaees obtinendi pensionem quam eorum pater obtinet vel cbtinuit , ut ex Concilio Tri dentino ses xxv. cap. xv. de reform. Bambosa loc. cιι. num. de osse. & potest. Dis. Part. III. ain.63. num. 6. Sunt quid. mea paces legitimi super beneficio quod pater obtinet de praesenti, non obstati te Concilio Tridentino , ut sacra Congregatio Conci tidie xx. lanuarii Min I. apud Barbosam in Summ. Apostolis decis. v. Pensio num. s. σin Concu. M. num. 33. Item pater qui ha- Uiotestatem transferendi pensionem quam possidet , illam in filium clericum etiam il- legitimum, dispensatum simpliciter ad beneficium & pensionem , transferre potest rquia Coracilium Tridentinum sic. cit. loquitur de pensione reservata in feneficium quod pater habuit . Ita Gonnaleκ & Barbosa lib. III. Iur. eccles unmers cap. χΙ.
Milites Lauretani, S. Stephani, SS Mauritii & Lazari retinere pollunt pensionemeeeleliasticam , etiamsi matrimonium contrahant : & respectu duorum priorum , etiam cum non virgine. idest bigami. Ita primis specialiter indulsit Xistus v. Constitii tione quae incipit Postquam diisna elementia , & Constitutione Inspectabilis : secundis
Paulus V. Constitutione Dum genero x, ad quadrinyentos ducatos aureos; postremis Clemens VIII. Constitutione Deceι, ad aureos ducatos quingentos. Equites vero Hierosolymitant seu Melitenses, sicliti etiam Regula. res , non sunt capaces pensionum super ecclesiastica beneficia saecularia , sicut nec ipsorum beneficiorum , sine Papae dispensatione: ita ut sine tali dispensatione vacant, non secus ac beneficia, in eorum prosem ne, si sorte antea habuissent. Ita communitereκ cap. Cum de beneficio de praebens. Pol sunt quidem illas retinere Religiosi Soci tatis Iesu usque ad ultimam . prosessionem Illegitimi, sicuti sine Papae dispentatione non sunt capaces beneficii, ita nee pensionis: quod currit in tar .ni casu eum penso sit quaedam beneficii appendix. Attamen satis est, si illegitimus praeviam consequatur dispensationem sit seipiendi ordines ; eum ex hoc capax fiat etiam ad pentionem Ita Rota in P. -