장음표시 사용
271쪽
ΥRACTAT Us DE UIR T. R LIG. CAP. VIII.
bosa de inc. oe potest. Parach. Et cum haec press. ex Concilio Tidantino est. segκκris.
caussis , licui generaliter, ita individualiter cap. I. de reform. ubi etiam addit fructuum eaedem sint quoad Parochos ac Episcopos eorumdem restitutionem faciendam esse imhine lupervacanea- videtur earum indivi- remissibiliter fabricae Ecclesiae vel pauperiis dualis explicatio, utpote quae Videri Pos-Jbus, ut locum habere nequeat quaevis e sine ubi eas .exposuimus agentes de iis-lpolitio. Et ad hane restitutionem tenetur dem 'eaussis gravibus Episcopos a residentialitatim in conscientia sine ulla iudieis lene usantibus. Parochi studiorum caussa postlientia, ut ex rix ca'. ubi declaratur , non Concilium abesse nequeunt a suis parochris: requiri ad talem restitutionem ullam citanee talem licentiam eis concedere potestitionem vel monitionem. Quod si Pirochus Episcopus : neque eis suffragatur, si Brittanicontumaciter perseveraret in sua absentia ;detur , ut ex declaratione sacrae Congrega-lstatuit Concilium Tridentinum remedia uetionis Concilii sub die viri. Μaii MDXCV. compelli possit , usque ad privationem be- apud Barbosam in Summ. lac. cit. num. 18. neficii , sicuti expresse habetur loco alias Epileopus non poteli uti opera Parochi inllaudato sus xx Irr. de reform. Dieitur si .isitatione vel in alio suae Ecclesiae fervitio eundum verba ac sensum cit. cap. posse com- ultra duos menses iuxta Tridentinam Syno' pelli usque ad primitonem beneficii : ex quo
dum alias laudata sess xx III. cap. I. aere statis clare patet , quod Parochus non res, form. Idcirco non potest eumdem occupare dens, etiam monitu , non est hodie ipso i
in aliquo officio suae Cathedralis , Vicari ille privatus beneficio , sleuti erat sim in sei licet , Visitatoris, Secretarii, Falcatis, dclveteri Ecclesiae disciplina ut ex cap. Con inmismodi, ut sacra declaravit Congregatio, querente v III. de claris. non resident. dc ex testibus Garetia & Barbosa et quia cum sint aliis limitibus , praecipue & signanter cap. officia incompatibilia in eadem perlbna. utiExtirpandae xxx. s. Qui vero praebend. ibene exerceat alterum eκ iis officiis , alteri alias statim procedendum esset ad declara deficeret , iuxta declarationem sacrae Con idum illum privatum , & non esset in Epi-xtegationis Episcoporum dc Regularium iniscopi arbitrio quo renaedio ex relatis in Mesan. xi κ. Ianuarii Μ III. Hoc tamenicis cap. cincilii Tridentini uti vellet rintellis dum est de Parochis ruralibus ex-iquod dici nequit ; cum sacra Congregatio tra civitatem, non de iis qui Ecclesiam ha-l reserente Fagnano lib. Ια Deerrari. inhent in civitate r& multo magis, si habeanticap. Ex tuae κI. de cleris. non resident. etiam extra Dioecessim . Adde , quod non ex-iin contrarium declaraverit. Proinde ut Pa-cusatur ne propter officium quidem quod ha-irochus non residens beneficio privetur, non beat Inquilatoris, ut Barbosa lac. cit. Summ. est necesse quod prius procedatur per alias num. M. ex sacrae ConSregationis senten i enas nempe per censuras ecclesiasticas ,
tia. ae sequest rationem , & fructuum subtracti Parochiis qui iustam caussam fingendoinem, aliaque iuris remediae quidquid in con- quam revera tion habet, licentiam obtinet,itrarium dieant alii ex quoelani decreto sa- peccat letaliter , & restituere tenetur seu- erae Congregationis Concilii ur. Decembris, ctus in tali absentia perceptos. Nam Gn-1MDCLXV. Nam in hoc decreto loquitur sa-cilium ad fructiis iuste percipiendos in sua era Congregatio de casu speciali r nempe de ablentia duo requirit e nempe iustam causeiprocedendo contra Parochos tempore pestis sani , eiusque approbationem ab ordinario. non residentes , contra quos tunc vult ut Hinc eum prima desit in praesenti calu .inon priventur suo beneficio, nisi prius aliae quia est salsa; altera inutilis erit: quia totai enae per ordinem praemitterentin . Extra ratio fructus percipiendorum pendet a ius alvero illud tempus reliquit Episcopi arbitriς, caussa. Ita Barbola de ine. ἐπ' potest. Disci ex altero ipsius decreto antea allato, ut pro
Part. III. alleg. 33. Num. 99. de ossis. π p ieedat contra non residentes remedio q vinrest Paroch. Part. I. cap. v III. num. 6o. &lluerit: nempe vel censuris, vel sequestrati
alibi passim . ne, vel fruetinim subtractione, vel beneficii Parochus sine legitima caussa dc licenti alprivatione. eis rita, sui ordinarii non resi. ens in sua parochia
Parochos praeter mortale peccatum quod incurrit nisim n si brevitas temporis eum excuset, sicut limitatoσως ' Fagnanus in eap. iv. de cleric. nou radent. m. t. pro rata ius non aequirit super fructus; nuos proinde restituere tenetur, ut habetur ex
272쪽
De pura iste beneflciorum. Posta eertissima obligatione beneficiario.
rum beneficia possidentium quae personalem in eorum Ecclesiis residentiam expostulant , satim ex hoe capite manifestissime patere incipit praecipua ratio incompatibilitatis plurium simultaneae possessionis saltem huius
generis beneficiorarii. Sicut enim nemo naturaliter esse potest eodem tempore cum per sum ad realiter physiceque agendum dra eo
sis in locis ; sic non potest eodem tempore
in disiunctis locis implere osticia quae riure exigunt eamdem pei sonam quae Tnem cium possidet, utpote quod propter cocium consertur , idest consertur haec provisio per sanae , ut hoc pera etat ossicium . Praetereatum proventus eccletiastici a nemirae licite tercipi queant , nisi quantum ei lusticiat ad decentem status cleri ealis sustentationem ἐquando ex uno beneficio haec habeatur, ulterius quaerere dc accipere , est iniusta aesacrilega rerum ecclesiasticarum usurpatio, ae idem est ac res easdem furari.
Prioribus Ecelesiae inculis, quando nondum instituta erant beneficia , ct quod vicem beneficii gerebat . ab ordine non disiungebatur, beneficia tune non aliud erant quam ossicia quae nonnisi eum ordine consereban tur, nec aliud erant quam muneris accepti
Ordinis exercitatio , pro qua idest pro tervitio a clericis initiatis Ecclesiae praestito non aliud beneficium elericis conserebatur ad eorum sustentationem, quam distributio nes quae sportuis dicebantur , stilicet por tio quaedam bonorum Eceletiae , quae octiniallum in communi possidebantur; licuti nunc
sit praeeipue in Coenobiis & Congregationi-hus Regularibus , quales sunt Congregati:
nes Presbyterorum saecularium oratorii cc Mimonis : ita ut , lieet non in singulis de clero eodem modo ae mensura, sed procu iusque labore sportuis sev distributiones du- pensarentur; sic tamen illae fiebant, ut ter vatis religiosissimis legibui quas dictaret pau
pertas , amor pauperum , caritas , nihil ali
cui deesset, superesset nihil. Nam exii ldem Ecclesiae bonis non istum clerici, sed etiam pauperes, orphani , viduae sustentari debebant . Ita P. Thomamnus. Unde sicuti qui-chumque elericali ordini initiabantur , non solum initiabantur propter ossicium , sed prout etiam ministri qui tale ossicium peragerent in aliqua Ecclesia, Vel saltem regulariter T. RELIG. CAP. VIII. loquendo, quia valde utiles ad talia oseia ob Ecclesiae decorem; sic in ipsa collatione Osedinis de ossicii illius Ecclesiae servitio adscribebantur, ut eidem inservirent , ac ab ipsa pro eorum servitio sui lentationem reciperent . quae nonnili tibi inservientibus ab Ecclesia tribuebatur : ita ut ii a servitio Ecclesiae qui s. recessiit et, non amplius ei distributi
nesconsere antur. Proinde sicuti non pote rant clerici eodem tempore duabus Ecclesiis intervire ; ita duplicem distributionem, scilicet duplex beneficium a diversis Lele.
si is percipere seu obtinere non poterant .
Cum igitur ordinari ad aliquam Ecclesiam eique in ipsa ordinatione adlcribi ei et beneficiarium conlii tui , iuxta illius temporis disciplinam ἰ pluribus Ecclesiis adscribi & in titulari idem erat ae plura beneficia in divertis Ecclesiis obtinere. Hinc intelligitur , quod ubi canones antiqui vetant quemcumque duabus Ecclesiis adscribi vel imtitulari ; 3eipsa prohibuerunt plura benefieta in divertis iaclesiis abeodem pollideri . Et
in hoc leti tu verissimum est, iampridem saeris canonibus pluralitatem beneficiorum fuisse vetitam. Ita van-Elpen.
Non potuit igitur serpere in Ecclesia pla- Eictalitas beneficiorum, nisi ubi exolescere ec perunt primigeniae leges ususque sanctissimi
priorum taculorum: postquam videlicet cor
perunt ordinari clerici sine ullo actualis officii minorum ordinum eκercitio , idest sine ulla sanctione quam obirent in Ecclesia ; liquam collati sunt ordines illis etiam qui nulli Ecclesiae adstringerentur; postquam beneficiariis non distributiones tantum , sed& agri ac praedia coepere distribui , secto in portiones Ecclesiae patrimonio p postquam
non in commune tantum, sed privatim coepere Eecletiae bona mderi . postquam non amplius spectata est Ecclesia ut pauperum omnium procuratrix & altrix , ex quo fru-xaliter de discrete suos alebat ministros , uetum rei et quod in egenorum omnium alimo niam refunderet. Haec omnia mutata sunt, .& serpserunt in Ecclesia pedetentiis in temporali ac spirituali ipsius administratione . Unde enwrsit illa in cleri disciplina portentosa foeditas , de qua dolent gemuntque mirum in modum pii dc cordati homines: alios rebus necessariis destitui , dum alii saeras opes dc patrimonia pauperum otio de luxudi fluentes dilapidant. Ita diserte laudatus
P. Thomamnus in sua Ecclesias. Discipi.
Initio tam pestiferi detestabilisque abusus occurrit Concilium Chalcodonente , dum ne C
273쪽
hoe malum radices ageret in Ecclesia Dei , ae illaesa & firma servaretur aequitas ac ianctitas religiosissimae veteris disciplinae cireatinius tantum beneficii vel officii possessonem quod quisque clericus obtineret , dum ordini initiaretur in Ecclesia cuius servitio in hac sua promotione sumit adscriptus , vel ad alterius ministerium fuerit a suo Episcopo translatus, statuit can. X. ne quis Clerieus duabus Ecclesiis inscribatur ἰ iubetque deturbari ex ea Ecclesia cui interi ambitiosus anhelaverat , & in eam remitti cuius pertaesus suisse videbatur , cum in ea tamen ordinatus suisset. Si vero iam secundae E clesiae inserimus fuerat ; abstinere post hae iubetur regimine & proventibus prioris , eiusque Capellarum aut Xenod litorum. Si qui secus aliquid tentaverint ; hi pluralitati beneficiorum quasi praelusores canonica d
Ex huiusce canonis sensu manifeste aperi- eur staturigo unde erupit insigne malum pluralitatis beneficiorum , quod paulatim servens tandem cum mavimo ecclesiasti eae disciplinae detrimento Ecclesiam totam pervasit. Nempe cum eκ novis oratoriorumae Xenodochiorum sundationibus quae pri Pi ribus saeculis, reddita Ecclesiae pace, idemtidem fiebant , clericalia ossiet a multiplicarentur in Ecclesia : aliquando opus erat et ransferre clericos a priore Ecelesia cui sua Finitiatione adseripti fuerant , ad ossicium alicuius novi oratorii ae Xenodochii ; aut ipsi etiam eseriei allecti cupiditate inanis gloriae pertendebant ad ea potiora consi Rere, ipsisque adscribi . Dum autem iam conso tes erant emolumeritorum novae Ecclesiae ,eallide studebant sibi reservare & retinere proventus etiam prioris Ecelesiae a qua discesserant r dc is a duo beneficia ui se ipsa eodem tempore accumulare. Hinc solliciti Patres Cones Ili Chalcedonesis ut tam te terrimam pestem ab Ecelesia Dei diverterant, damnarunt tra lationes per ipsos Uericos pertentatas ab una ad aliam Ecclesiam, iusseruntque ut deinceps perpetua stabilitare illi Ecclesiae assigerentur cui ordinati ne seu vocatione divina essent illigati. Et si translati iam snt ἔ vetant eius Gra Comeilii Patres ne ullatenus partiei pent de bonis seu proventibus prioris Ecclesiae a qua recesserant , sub poena depositionis iis qui contrarium agere auserint. Immo ut mellinre modo quo poterat Sunodus Chalcedonensis mederetur huic malo pluralitatis beneficiorum, ilissi ae statuit can. v I. ne in Porsterum quisquam absolute ordinaretur . nisi
adstrictus alicui Ecclesiae urbis , aut vici , aut oratorii, aut Xenodochii . aut Monasterii t declarando irritas habendas esse omdinationes vagas. Nulla enim erant tune beneficia simplinia , vel residentiae Iete s luta r unde cc illua consequens est, ut nulla essent quae cum aliis beneficiis stet alipossent. Hisce positis , plura possidere beneficia , . prorsus illicitum est, utpote quod iuri omni adversetur . ideoque semper apud Ecclesiam ita. Dei invitum ac detestabile , cuicumque e iam dignitate insignito, stricte ab eadem in pluribus Conciliis generalibus damnatum suitae vetitum p cum maculet ac destruat unum M principalioribus punctis seu regulis , a quo maxinae pendet pietas, iustitia , ae relli giositas i plius disciplinae r qui vero hane pluralitatem sine legitima eaussa in se ipso accumulare inquirit . redditur avaritiae dc ambitionis suspectus . Vix, ut iam notavi . hae gravissimus morbus serpere coepit , si tim acriter se opposuit Ecclesia ; & ne su eresceret , omni vi illud eradieare studui e& eontendit. Et hoc factum suit, ut antea retuli , per Concilium Chalcedonense eit
can. κ. dc can. V. in quo Patres ipsius SP nodi exposuere rationes quae ipsos ad pr scribendum vetandumque hunc tam te terr mum abusiam moverunt et quae revera gra vissimae sunt. Namque non ita facile contingere potest accumulatio seu possessio plurium benefieiorum . eodemque tempore iuduabus Ecelesiis intitulari seu adscribi est
quaedam negotiatio ac turpe lucrum , ab e clesiastica consiletudine prorsus alienum ae pariens incompatibilitatem utrique Ecclesiae fideliter inserviendi , uixta Christi moniti iras Matth. cap. xvi v. Nemo potest ducibus d minis servire e aiat enim unum odis hisebis .
alterum contemnet . Proinde eiusdem Comcilii Patres cum Apostolo praeceperunt ut in quo quisque vocatus est, debeat perman
re, & in una Ecclesia illivis servitio assid re , ne fiat turpe lucrum in ecclesiasticis negotiis. Sic vanaei peti. Et posterioribus saeculis quandocumque hunc abusum repurululare sensit Ecclesia , eodem ardenti Eelo ipsum de medio sui cleri tollere ac detumbare enixe -curavit: ut sactum suit in Concilio Lateranensi ii I. a quo plurium eodem tempore ab eodem clerieo beneficiorum posii essio , ii ulla interveniente iusta ac rati nabili ea usta, ut iniusta ae illicita proscripta est atque damnata; si ii habetur in Vpem .
274쪽
151 TRACTAT Us DE VIR T. RELIG. CAP. VIII.
rium tr. dist. lκκ. & cap. Qitia in eantum 4 iure, etiam praetentis canonis virore , ptlde praesend. ubi Alexander III. ait, quod mul-l vatus existat . Tandem sess. xxxv. cap. xv II. titudo praebendarum canonibus inimica dijse de reform. talem abusum radicitus evellere solutionis materiam σ evagationis inducti , cupiens, decretum edidit quod observari ius. eeriumqtie anImarum periculum contium . sit in quibuscumque perionis quocumque ti-Praeterea in extra. Execrabilis de praebenae tuto, etiam Cardina latus honore fulgeant et exponit Ioannes XXII. varia incommodatvidelicet ut in posterum unum tantum benem
quae ex tali abusu enormi patitur Eccletia raciam eces iasticum singulis conferatur; quod nimirum hospitalitas in ipsis beneficiis debit atquidem si ad vitam eius cui confertur, bone non servatur , divinus cultus minuitur, Eccle iste Iustentandam non fusciat , liceat nibit siae suo defraudantur servitio ac protectio- minus aliud pmplex s.ciens , dummodo M
ne , animarum cura negligitur , & Vi atrumque renonalem refluentiam non requirat, tiorum sentibus sementum periculose prae ridim conferri. Et hoc decretum extendit adbetur . Omnia quaecumque beneficia cuiuscumque
Verum cum post Lateranense Concilium seneris quae persbnalem exigunt residentiam . denuo hie invaluerit abiistis pluralitatis sive saecularia sint , sive regularia: ita ut neficiorum , ut tempore Tridentini Concili illiculi inter clericos saeculates nenis habere non solum plura simul possiderentur benefi- potest duo beneficia eurata , vel curatum cia simplicia, sed etiam curata , immo ipsiq& praebendam in Cathedralibus . dii modo quoque Episcopatus , ut permultae Ecclesiae per vicinitatem Ecclesiarum utrique absque ae dioecesses suo carerent Pastore , & per neutrius praeiudieio inservire queat ; sic substitutum vicarium regerentur ἰ idem Con- regularis non potest simul possidere duas A cilium Tridentinum maiore qua potuit Viabatias v. e. aut Prioratus , quorum neutri studuit ac curavit ut tam ingens malumsper se possit assistere . Unde ex Concilio tandem ab Ecclesia penitus exstirparetur. Et Tridentino concludendum est . beneficia quia hie abusus praecipue grassabatur ex esse incompatibilia , si personalem residet beneficiariorum absentia ; prius de hoc age- tiam exquirant, sive ratione curae, sive rare si ituit , ipsosque copere beneficiarios tione servitii; ut duo Episcopatus , duae Pa- ad relidentiam : nam , hac posita , cumirochiae , Canonicatus & Parochia quae in naturaliter incompatibile iit in duobus dissitis locis extent, duo Canonicatus , sive dissitis locis adeste ; sic in vincibilis opponi-sin eadem , sive in diversa Ecclesia . Et itetur obex ad plura stimul possidenda benefi- explicata remanet ae firmata disterentia bucia , praecipue curata aliaque ex sua insti-ineficiorum eompatibilium dc incompatibi- tutione personalem residentiam exigentia . lium antiquitus inaudita & incognita , dum Verum cum non ita facile fieri pollet ut beneficia omnia etiam simplicia, scilicet ani-
debita personalis rei identia intenta a Con- marum curam non habentia, personalem re cilio si iam praxim obtineret, ac proinde cel- sidentiam exquirebant. saret simultanea plurium beneficiorum posses- Haec autem pluralitas beneficiorum ab eo sio quam penitus exili pare peroptabat Con idem simul retentorum quam adeo ardenti zelocilium e hine ut haec pia intentio estectum insectata est Ecclesia. ae saepe saepius conat 3 ineo mconsequeretur. Ieg. VII. cap. II. de reform. est ut tam noxium malum unditus eradicaret, patibu .s
statuit, neminem etiam quacumque dignita- generatim loquendo, ex duplici capite reddite fulgentem plures in posterum metropoli-itur incompatibilis r scilicet Iet ex ipsa ben tanas seu cathedrales Ecclesias in titulumificiorum institutione ae conditione: vel quia seu commendam aut alio quovis nomine con- eum ex bonis seu proventibus ecclesiasticistra sacrorum canonum initituta suscipere percipere non liceat nisi quantum satis litac retinere praestimat. Tum cap. a v. ei reaiad honestam sustentationem, quando unum plura curata aliaque huiusce seneris incom-itantum do ad hanc non susticiat , tunc patibilia ecclesiastica beneficia, sive per viam plura compatibilia , ex iis videlicet quae re- unionis ad vitam, seu commendae perpetuae,li identiam non exigunt , accipere dc retinere aut alio quocumque nomine ac titulo, d inefas est. Et quoad ptimum caput, incom- crevit ut quicumque contra formam sacrin patibilitas plurium beneficiorum eκ ipsorum rum canonum & praeiertim Coniti itionis institutione leti sundatione manifestissime ex Innocentii III quae incipit De multa , hii, eo patet , quod beneficiorum institutio eoiuscemodi beneficia de cetero recipere aut tendit, ut plures constituantur Ecclei. ae mi simul retinere praesumpserit, beneficiis ipsis nisi ri, ut perionali ometo ac exercitio in
iuxta iusius constitiitionis dispositionem iptolEcclesia in qua fundata seu erecta sunt, ad
275쪽
maiorem Dei cultum inserviant; ac proinde personalem in eadem Ecclesia suae iandationis residentiam exquirunt. Cum igitur qui plura beneficia possident quae personale exigunt ossicium, ac ideo personalem residentiam, nequeant requisitiam Oificium eodem tempore utrique Ecclesiae praestare ; quia nequeunt elle personaliter residentes in duabu, dissitis Ecclesiis: smilitur, quod alterutri debitum osticium reddere detinant. Porro sie alterutra Ecclesia servitio fraudatur ,
ministrorum numerus minuitur , deluditur
intentio landatoris . fini sundationis cuiui- eumque ac divini ossicii cultui detrahitur :quod prorsiis oppositum est iuri non solum positivo , a quo praecipitur ut debitum Eeclesiae officium seii iervitium praestetur , &ne plura beneficia quae hoe impediunt, suscipiantur ac retineantur ; sed etiam naturali, quod vetat ne quis suo iure in iis quaeipii sunt debita , fraudetur . Quocirca evi denter sequitur, quod pollessio plurium beneficiorum sit prorsus incompatibilis & iniusta ex ipsa seneficiorum institutione quae
personale osticium exigunt e ac proinde nemo plura hutulcemoti beneficia tuta conscientia retinere potest, ut ex cap. Ad haec
XIII. cap. Praeterea xxv. & ex cit. extra.
Execrabilis de praebenae ubi Ioannes XXII.
alte ac acriter exprobrat in uno eodemque
polleslore pluralitatem neficiorum , utpote quae in Ecclesia, propter illa tot gravia incommoda ex tali abusu stibiequentia quae antea recensuimus , redditur omnino illi ei-ta praeveniendo etia n omnis iuris positivi constitutionem seu prohibitionem . Proinde dicta inconvenientia efficiunt ut consuetudinem plura retinendi beneficia tamquam corruptelam ct abusum improbet Pontifex cap. I. de conjuetua. in 6. eo vel maκime
quod sit impudentia valde detestabilis , si i-scipere ac retinere plures dignitates quae pluribus ossiciis obeundis adstringunt eum timini ossicium vix digne valeat aliquis adimplere .
Ex alio pariter capite pluralitas benefi-eiorum incompatibilis redditur ἔ nempe ex nimienti seu hones a sustentatione quae extino tantum beneficio habeatur , quamvis sint eκ eorum ordine sea clas te quae secum dum stilum hodiernae disciplinae sunt e patibilia, ut ea quae dieuntur mere simplicia, nempe quae non exigunt Ecclesiae ser- nilum seu personalem residentiam: quia in ecelesiasticis negotiis hoe sapit turpe luerum o Unde cum hoc quoque eavere studuerit circa haee beneficia Tridentinum coris
cilium Iem v I r. cap. Iv. dc fess. xXI v. cap. κx III. de reform. monet eos qui improbae cupiditatis affectii plura beneficia simul retinere non erubescunt , non Deum , sed seipsos decipere; ita ut sicuti iam docuit Al
xander III. cap. Quia in tantum de praebenae. multitudo praebendarum canonibus inimica certum contineat periculum animarum . Item apertiissime constat , haec plurium beneficiorum incompatibilitas & iniustitia , quod singula beneficia suos halbent
adnexos proventus quibus beneficiarii tamquam Ecclesiae ministri alantur . Iniustum autem apparet , ut unus- stipendia pluribus Eccletiae ministris destinata accipiat . Praeterqtiam quod magis augetur huiusce abusus initistitia , quia ex hoc privantur qla amplurimi qui ob eorum virtutes vel ob fortunatam limpiam merentur vel indigent adminiculo alicuius ecclesiastici beneficii; vel ut
Ecclesia eos muneretur , quia digni sunt, vel ut succurrat, uuia pauperes. Hinc ex iis etiam incommodis Ioannes XXII. in sua alias laudata extra. Execrabilis de praebend. in communi pluralitatem beneficiorum execratus est. Ita enim ibi habetur: Interdum unus qui unicum quamυis modicum vix oscium
implere su erra , plurimorum sibi vindicat
siprnata , quae multis luieratis inris visae puritate ac ι stimonio iame famae sientibus , qui meniacant, possent abunde fiscere , oe-ua distribuitone coluto . van-Espen . Et
anc in lino eodemque plurium beneficiorum incompatibilitatem , seclusa utilitate Ecclesiae aut necessitate, quoad iitrumque caput comprobat confirmatque ut iniustam atque
illicitam D. Thomas auodlib. I x. quaest.
VII. Mi. II. ob incommoda inordinationesque ex Ioannis XXII. laudata extravaganti supra relatas , quas pluralitas beneficiorum parit. Nam de eadem loquens Sanctus D risci cis. ait, beneficiomm pluralitatem non esse annumerandam actionibus per te indiseserentibus ad bonum & malum, sed acti nibus qu.e ab ottiis deformitatem Dei inordi
nasionem quamdam important: tamen ,
aliquibus adυenient Ius circum'antiis , time iciuntur. Sicuι occidaere hominem Uel percutere . in se desiνmitatem quamdam importat, sed si addatur , occurre malefactorem propter iustitiam, vel percutere delinquente, caussa disciplinae, non erit peccatum ,sed vir
tuoqtim. Subdit autem ibid. In numero barum plui. actionum videtur esse habere plures praeberi o.tiaenavis. Retinens igitur fine iusta dispensatione benes. plura beneficia , quando unum lassiciat ad sui honestam sustentationem , peccat mor
276쪽
TRACTATUS DE UIR T. RELic. CAP. VIII.
taliter; cum hoc opponatur naturali iuri lcmiitivo r ae proinde versatur in statu perpetuae damnationis. Unde etiam ex D. Tho- .ma pluralitas beneficiorum, seclutis ei reuinstantiis necessitatis Eccletiae vel utilitatis ,
vel saltem ii deficiat , ut aliqui putant ,
evidens meritorum praerogativa , est intrim ce mala. Et eo vel maxime quod ex incommodis quae hoc inconveniens continet ,
Iroflinint etiam lcandalorum occasiones, &uppeditatur materia avaritiae , luxui , &atmitioni. I ine Concilium Lateranente III.
an. XIV. inquit, pluralitatem beneficiorum Certum continere Iaerieulum animarum ; &Concilium Tridentinum Ius xx IV. cap. xv II. asserit, hae pluralitate perverti ordinem ecclesiasticum.
Dicet aliquis Brsan, quod si pluralitas beneficiorum esset intrinsece mala, numquam
esset lieita. Resp. ita esse , si esset mala
n omnibus circi imstantiis, ut blasphemia&periurium. Verum in circumstantiis in qui-Dus adsit necessas dc utilitas Ecclesiae, non est amplius intrinsece mala ; non secus ac cidere hominem malefactorem publica auctoritate: idcirco legitime potest a Papa disepensari . Et ex imc soluta remanet excusa. tio quam afferunt aliqui qui line allatis eircumstantiis plura polsdent beneficia et nem-e quod a Papa dispensationem obtinuerint
uiuscemodi possessionis, vetitae a iure & a Concilio Tridentino; eo vel maxime quod in litteris apostolicis dispensationis dicatur
non obstantibus , vel motu proprio. Quando enim unum beneficium sumciat ad hone-sam sustentationem , nisi interveniant dictae circumstantiae necessitatis di utilitatis Ecelesiae , non licet aecipere ac reti nere , etiam cum Papae dispensatione , plura beneficia etiam simplicia. Ita eum S. Thoma De. est. Bellarminus , Amrius , Regina idus , P. Antoine ia Nam Papa non
est dominus , sed dispensator benefici vim , qui valide bona Eeelesiae dispens re nequit , nisi in ipsius Ecclesiae utilitatem ae ad Dei eutrum. Et hisee seelusis , timcumque expressio fiat in Bullis dispemationis, numquam tamen censendus est Papa velle deri are Tridentini Concilii d meto, dispensando ad retinenda plura binneficia , quando unum illorum satis sit ad honestam sustentationem sed tantummodo ad ea dispensat , quia credit quod aliud vel alia beneficia antea possessa Don sumiant ;& quod secus , Consessarii non absolvanteos , nisi prius talia beneficia ipsis non necessaria ad honestam sustentationem dimis rint . vel firmo animo dimittere proposue
Similiter non potest eos excusare penetiniversalis consuetudo, ita ut recte sibi per suadeant ab hae licitam reddi pluralitatem beneficiorum , tametsi nulla ex istis iustis caullis interveniat: quia, ut passim sate
tur doctores, contraria consuetudo etiam immemorabilis non excusat coram Deo re tinentes plura beneficia , quorum unum adho est am eorum sustentationea, lusticiat . Talis enim consuetudo es et irrationabilis ;ae ideo abusus, ct non consuetudo: utpote contraria iuri naturali . Praeterea esset nutritiva peccati e eum inducat vagationis , avaritiae, ambitionis materiem dc tomen tum , ac nimis diminuat divinum cultum ,eκcllisione plurium persbnarum quae pluries legerent Μissas, pluries horas canonicas recitarent, Zc pluries choro & Eccletiae assilietent, si beneficia sint ex iis quae servi. tium exigunt di relidentiam . ubi unus solus pluribus eumulatus beneficiis nonnisi si mel horas canonicas recitat. Missam semellegit , choro & Ecclesiae semel inservit. Rursus talis consuetudo fundatorum intemtionem everteret, qui plura sturdarunt beneficia , quia voluerunt plures ministros ita Ecclesia; privaret aliquos viros scientia dc pietate eximios vel aliquem pauperes cleriis
eum necessario subsidio; & plurima alia ii duceret incommoda quae ex Ioannis XXII.
extra. Execrabilis de pxaebenae antea retulimus: ac proinde eum talis consuetudo inimica sit sacris canonibus, di de ambitionis radice processerit , est corruptela . Et haec suit mens etiam D. Thomae Quodlib. X.
quo. VII. an. 2. ubi ait , iura antiqua
probibentia pluralitatem beneficiorium con tinere ius naturale ; & ideo non posse per
contrariam eonsuetudinem abrogari . Idem sensere Abbas in cap. Quia in tantum V.
de praebenes. num. 2. Fagnanus in dict. cap. num. 37. σ I8. aliique.
Quando autem intelligatur beneficiarius habere quantum satis sit ex uno vel pluribus beneficiis ad honestam sustentationem , iure nullo statutum est: & eum ob casuum diversitatem ulla eerta regula statui nequeat; idcirco relinquitur prudentum iudiacio plus miniisve aestimandum , consideratis qualitate personae, conditione locorum , t
porum diversiitate , aliisque huiusce generis eircumstantiis. Et in deiectu iudicis prude iis qui dictet, quaenam censeri possit eo erua beneficiarii sustentatio , relinquitutipsius, beneficiarii. conscientiae ut Deum prae
277쪽
TRACTAT Us DE UIR T. REM C. CAP. VIII. 26s
oeulis habendo, studiosus moderationis quae .endo subreptitie vel obreptitie suit obtemstatui ecclesiasi ico convenit, praeseserat minita, vel potius dicam extorta ; proindeque delliam in vestitu ac domestico apparatu , nec est , nec centeri potest legitima . Est in victu religiosam frugalitatem , ac tem icommunis sententia Sanctorum Patrum , nerantiam in aliis omnibus, ne mundanami miliorum, Theolosorum, Canonis arum, lapiant mollitiem aut Vanitate, sed iniquorum innumerabilia quae hie eongereremnia spirent simplicitatem , zelum Dei ,ipossem testimonia, brevitatis gratia, praemundanae gloriae dc iumptuoi tatis contem itermittere eenseo; eum hoc satis iam mihi ptuni, ieinper meri r , quod Deus qui in videatur probatum a dc quia universim ti-mma insipieit, falli non Valeat. morati homines qui rem pie, iuste, rationa- Nisi ad. Porro, interveniente iusta dc rationabilisbiliter considerant, ita iam sentiunt; immone iusta caussa , scilicet necessitatis aut utilitati is ecus eum rectae rationis ductu sentire ne- . u. .it Ecclesiae, aut τVidenti merito xim PrM OSR lqueunt. Dixi ex Papae dispensatione : quia ohata. tiua , obtenta Papae dii peni/tione , quae cumilicet sine apollolica dispensatione obtinetit io. aliqua ex his caussis eii legitima & valid3, nequeant sub eodem terio, idest in eadem licite retineri pollunt plura beneficia mnlricletia , duo uniformia beneficia quorum solum simplicia seu compati Mia , quandoluerumque servitium exigit per personalem unum susticiens non ut ad congruam be iret identiam, videlicet ex eorum institutioneficiarii sustentationem , sed etiam in ine idem prorsus onus habent & officiuitie patibilia r ideli ea quae vel curam ha teodem tempore praestandum , ut sunt duo bene adnexam animarum, vel servitium Canonicatus, duo Prael imonia. duae Capel-Meleliae ἐμ videlicet quae personalem exi ilaniae eiusdem rationis seu personalis obli-elint residentiam sive sub eoderi tecto ,lgationis , etiam rusta catissa interveniente
idest in eadem Ecclesia , ut duo Canoni tametsi alterum sit iuris patronatus ) dum eatus in eadem Cathedrali dc Collegiata talterum est sufficiens ad congruam sustet sive in diversis etiam dissitis Ecclesiis , li itationem: pollunt tamen , si unum non susecet sint etiam parochi alia, ut ex cap. Delficiat, etiam line Papae, sed solius Episc multo . M. de pribens. Dicitur iusta in pi dispensatione obtineri ae retineri duo be-umeniense ac raιι ομι θ ca sta et alias dii-ineficia dissimilia: nempe quae idem non ha- pensatio, ubi naec cauila delit, licitam noras ne onus seii omcium, nec eodem tempo-
reddit plurium benenciorum possessionem .ire, sed diit uictum dc diviso tempore per-eρ maxime quod si Papa dispenset agendum , sive unum eκ his onus habeat sine iusta caussa; distet duin est , hoc iecit-iret identiae, sive non, ut esset in diversis al- se vel victum importuna precum instantiaitaribus pro distinctis diebus. Et hoe colligi- iuxta eap. Detestanda II. se concess pn itur ex cap. Eam te v II. de rescript. Immo benae in 6. vel per fallas narrationes suissetvolunt multi , quod in tali casti opus non deceptum, ut iam saepe contingit I ac pro-lsit ne Episcopi quidem dispensatione: eum
inde , non siibsistente rationabili caussa peritus ipsum is supplicantem allegata, non sub isteret Papae elatius. spe dispensatio , velut obreptilia Vel subrepti-lbeneficio pritia . cap. Sede κv. & cap. super XXVI. Mire indigeat. rescript. Quod autem non in tutus in conscientia& eoram Deo, idcirco rem mortalis culpae, qui nulla interveniente ex allatis rationabilibus rustisque caussis, plura retinet benefieta sive incompatibilia , seu quae ratione Quia ratini ne upit copi quidem uil pentatione: eum
ius ipsum illud concedat; dummodo bene clarius, spectato statu suq, altero dissimili beneficio pro honesta sua sustentatione v s. XLV m. De u ac dispositione bonorum
eia sive incomp ibilia , seu quae ratione Quia ratio tota dc vis dispositionis aemrae animarum , sive servitii Ecclesiae prae-iusus bonorum ecclesiasticorum ab eorim nandi eisdem adnexi , ex iure naturali , tura de conditione praecipue dependet , ut divino, dc ecclesiastico, aut saltem ex sta- ad ipsam tamquam certam regulam attend ruere aut consuetudme personalem exposti ire debeant qui illorum administrationi prae-lane residentiam; sive eompatibilia seu me sisciuntur , ut secundum aeqιlitatem&sinere simplicia' quae ab onere animarum curae conscientiae gravamine de iisdem disponant; 'oc Gelanastici servieti .nt exempta ὶ etiamshine non piseat revocare ad meimor am qu- eum dispensatione Papae: utpote quae vellantea iam diximus , dum praenotavii nus violenter importunitate precum, vel causesquomodo, quo titulo . qua eonditione id
iam rationabilem in supplici libello emimirum possessio ad Ecclesiam pervenerit.
278쪽
sticoruri pro Fer tuum initium. Eorum dii tib a Io.
166 TRACTAT us DE UiRT. RELIG. CAP. VIII.
Nondum nota erat Ecclesia , idest dum Cli risitis Dominus adhuc cum hominibus interris versabatur iaciens Ecclesiae suae seu Christianae religionis sundamenta , ccepit ipsa riclesia possidere aliqua temporalia bona , quae in lotis consistebam voluntariis devintis oblationibus ab iis qui ad Christum convertebantur . eidem collatis. Hae autem oblationes quae in eo. i muni cum suis discipulis Christus possidebat , distribuebantur pertinum ex iri ius discipulis Iudam scilicet
Iscariotem qui consi itutus erat eorumdem depositarius & minister secundum Oiristi Domini dispositionem, in necessitates ipsitus Christi Domini de discipulorum in praedicatione Evaneelii secum cooperantium. & in egenorum subsidium ac levamen . Fundata vero Lelesia poli morte ii & resurrecti
1iem Christi Domini, Apostoli qui exemplo ipsius Christi eorum magistri edocti erant
circa huiuscemodi bonorum oecono i iam , scilicet, lici iti a sola fidelium pietate ac devotione accipiebantur, nonnisi in opera pietatis esse convertenda , ipsi quoque ea in communi possidebant , & quidquid eorumdem superesset ex iis quae opus erant pro sacrificiis seu altaris ministerio , ac pro necessaria ipsorum aliorumque sacrorum ministrorum sultentatione, in opera mis ricordiae , scilicet in alendis viduis, pupillis, captivis , aliisque egentibus fideliter dispensabant . Sicuti vero Apostoli a Christo, ita Episcopi ab Apostolis qui in eorumdem ministerio succellere, immo tota simul Ecclesia idem didicit; ac proinde hie suit semper communis ipsi tu Ecclesiae sensiis, omnia quae a fidelibus Eccletiae offeruntur in utilitatem& proseEium spiritualis suae salutis, .esie binna dieat a Deo & sacrata: unde non sub alia
ratione ac titulo semper agnita suere &eκ- pressa , quam vota fidelium , pretium peccatorum, patrimcnium chrisi pauperum ;idcirco nonnisi in pios usus expendenda . Hi ne prioribus saeculis haec bona , non ut propria in particulari, sed ut bona Ecclesiae in communi a clericis possidebantur, &Episcopus cuius auctoritati & iudicio coneredita erat illorum dispensatio, ea iuxta priorem apostolicae disciplinae regulam per suos αconomos distribuebat , sicuti Apostoli per Diaconos ad hoe ministerium constitutos videlicet in ea quae exigebat decus Echiesiarum & divinorum ossiciorum quae in ipsis Ecclesiis celebrabantur,. in neces amam cle ricorum sustentationem . & in providen dispauperibus & egenis . Et adeo follicita suit
Ecclesia ut haec fideliter larvaretur disciplina , quod cum post tria priora saecu Iarefrigescente cleri pietate ac caritate , nania in proprium commodum cum magno Ecclesiarum pauperumque detrimento elerici sibi vindicarent , tanto malo mederi volemtes & apostolicam disciplinam instaurare in ecclesiasticorum proventuum distributione , statuerunt silmmi Pontifices ut Episcopi non ultra quartam partem eorumdem proinventuum pro suo iisu retinerent , alteram quartam adiicerent clero, reliquas duas partes pro fabricis Ecclesiae & pauperibus :quas apud se de politas custodiant & servent , ut eorum fidei ac diligentiae commendatas ad hoc ut , quatenus opus fuerit Ecclesiae in eius fabrica, vel in iis quae divino altaris ainisterio aliisque divinis om-clis peragenos Occurrunt, vel in subveniendis pauperum indigentiis, dispensent. Unde postea praeerat quidem sutuma potestate redituum ecclesiasticorum distributioni Episco piis r non amplius tamen ut supremus i dex & arbiter; sed tantum ut iudex &exeiscutor legis portionis canonicae a superiore Pontificis auctoritate coniis tutae . Et haec est prima partitio Ecclesiae bonorum, non tamen immobilium seu fundorum ac prindiorum quae prioribus quinque saeculis possidebat Ecclesia; sed tantum proventuum &oblationum, ut clare colligitur ex scriptoribus qui de tali disciplina naentionem secere , & inter alios eκ S. Gregorio lib. IIIus. x r. qua Episcopo Syracusano mandat ut live de praeteritis reditibus , sive de iis quae obvenerunt vel obvenerint , quartae feci indum dii tributionem canonicam dispensentur: & ita 1 emper de tali partitione loquuntur Patres aliique rerum ecclesiastic rum sicriptores. Incertum est , ait P. Thomamnus , quando facta fuerit haec ecclesi sticorum proventuum partitio , licet aliqui attribuant Pontificibus Simplicio & Gelatio circa V. Ecclesiae saeculum. Sed immerito,. tametsi ante tempora horum Pontificiam ne mo de hoc verba faciat . Simplicius iloquitur de ea in sua II. ad Severinum Episcopum , ut de re ulitatissima &Gelasius innov vit quidem Conili tutionem de hac quadripartita Partitione , non secus
prior hanc initituit; cum ut eκ sua Epimi κ. GU. XXIX relata a Gratiano hanc tu ponat non multo quidem antea iam decre
tionabiliter est decretum . Hac tamen parti tione neutiquam immutata suit bonorum eccletiasticorum natura ac disciplina, uti v
lunt aliqui. statuentes divisionem honorii
279쪽
TRACTAT Us DE VIR T. REL B. CAP. VIII.
in mobilium Ecclesiae a tenam re horum Pon- ricis , Ecclesiariim fabricis pro earum repa-atheum, Simplicii scilicet oc Gelatii: quia histatione , & pauperibus , infirmis , ac per Pontifices non loquuntur de partitione prae sgrinis, usque ad saeculum XII. rrduravit: Ihii ...diorum , sed redituum tantum dc oblatim quando universim obtinuit divitio terrarum iit. num, ut ex verbis ipsis & sensu litterarumlpraedioruinque , bonorum scilicet Ecclesiae eorumdem Pontificum manesesiissime patet. immobilium. Etenim, licet ante haec saecula Praeterea scriptores in tota ecclesiastica hi spro hortulis quae ex diEtis Ecclesiae rediti- 1loria de tali dispositione solummodo prinabus lausulis elericis suis statutis temporibus ventuum & oblationum , minime praedio spro eorum sustentatione distribuebantur . rum universim loquuntur utque ad saeculum aliquando alicui facta sit, durante eius vita. sere XII. quando partitio etiam praediorumiassignatio alicuius praedii , ut ex eius fructis sive bonorum immobilium Ecclesiarum , quaeibus provisus ellet : hoer tamen non fiebat , in aliquibus Eceleliis circa saeculum VII. &lquia haec praedia essent portio ab aliis e VII i. invalescere coeperat, completa est. nonice disiuncta eum fixa assignatione tali Quandocunique tamen bonorum immobi- Ecclesiae vel officio , ac cum erectione inlium leu praediorum Ecclesiarum partitioititulum beneficii; sed sola Episcopi arbitra-
contigerit, temper eadem invariabilis re tria dispositione sine ullo titulo affixae assi- manlii eorumdem bonorum natura & con ignationis, proinde si hodie uno clerico ass-ditio: ut si clericis aliquid ex eorum ne synabantur, illo mortuo, clerico alterius οὐ cessaria sultentatione superest et , semper ficii col lata erant , aut saltem eon serri pot- tenerentur in pios usus erogare . Etenimierant. Et quamvis saeeillo VII. & VIII. in semper immutabiliter vertim eii, quod quinialiquibus Ecclesiis cathedralibus facta sit di-modocumque eadem bona clericis tribuan- viso terrarum & praediorum Episcopum i tur, bona sint Ecclesiae Deo dicata . idcir iter & Canonicorum Capitulum, pars tamenco semper si int vota fidetium, pretium peccato squam obtinuit Capitulum, non statim divisarum , patrimonium Christi ta pauperum et necititit in singulos canonicos , & in praebendas alio titulo ea clericis conseruntur, nisi ut, erecta , quod pollea contigit ; sed in coiniicuti altaris ministerio inserviunt, ita ab alta- muni eam possidebant , di ex ea vel in vitari necestariam lutientationem recipiant iuxta communi sui entationem percipiebant , Vel Apostoli regillam , a quo non alius usus eκ sigillatim , ubi deserta ei et vita communis. altaris seu Melesiae proventibus sacris mi lper solam proventuum distributionem accinistris indulgetiir , nisi neces Iaria vitae sit sten-lpiebant. Post annum vero Christi milles,tatio. Qui igitur altari intervit, de altari yi-imum , videlicet X l. & XII. saeculo , parvat: ita tamen, ut si a neces iaria vitae su- titio bonorum immobilium Ecclesiarum sterestentatione aliquid ex perceptis Eccletiae pro irarum scilicet, praediorum , decimarum , ac ventibus ipli supersit , nequeat in conscien-lseudorum in quae iam sensim prope annum tia nili in opera pietatis de illis disponere. millesimum induci eceperat, prorsus ac uni Etenim partitio ecclesiasticorum provent viamiversim obtinuit , & instituta suere eccle- 1 atuta fuit , ne Ecclesiae & pauperes de-lsiastica beneficia et eum circa tempora Ale fraudarentur suo subsidio , quod de iure ei fixandri IlI. passim in Constitutionibus simγ debitum erat, sicuti heri iam coeperat a qui- morum Pontificum ae Conciliorum ; immo busdam non tinκ ratis Episcopis. Porro haeciquotiescumqtie de huiusmodi ecclesiasticisca lilia fuit statuendi hane partitionem: non ossiciis, sive a Pontificibus, sive a Conciliis, ut clerici ex portione ipsis tollata , si quidliive a scriptoribus, & praecipue quando sub a necessaria ius entatione eis superest et , sequentibus temporibus de eorumdem bene possent in conscientia ad omnem usiim prosfidiorum distributione, live per collationem, eorum libito etiam profanum disponere pisive per praesentationem , sive per electi quod prorsus absonum est a pia sanctaque nem sermo habeatur , semper beneficiorum
mente summorum Pontificum , qui partitiinititulo seu nomine exprimuntur. nem hanc statuerunt ae ordinarunt ut sa- Hie tamen ad praesena institutum duo oc
cra re aequa huiusmodi bonorum distri itio, eurrunt neces ario coiervanda. I. Quod ii ubi esset collapsa, restitueretur , & univer- eet aliquibus in locis occiarrat, Episco stim per totam Ecclesiam ab omnibus Epi-is penes quos , ante hanc posteriorem divi scopis iuxta regulam per Christum Dominum, sionem quae intercessit in iandis seu praediis Apostolos , sacrosque canones traditam in- aliisve inan.obilibus bonis ab Ecclesia miles violabiliter servaretur. sis , residebat suprema potestas ac rudicii mDiiciplina huius partitionis Episcopo, ele-iquoad illorum redituum ac cuiuscum tu' at
280쪽
terius proventus distributionemὶ ex Melesiae bonis erexille ac copiose dotasse Holpi talia & Xenodochia in raenorum subsidium, unde diei possit , hos in iisdem locis contulit e portionem eorumdem bonorum quae ad pauperes spectabant : paucis tamen in locis huiuscemodi habentur vel figia. Nam pia loca quae ibi extant erecta, sunt fundationes & dotationes quae integre factae suerunt a tidelium pietate sine ulla Episcopor 3 seu Ecclesiarum contributione. Immo live in prima partitione quae fuit ecclesiasticorum proventuum, sive in alia quae suit iandorum Episcopum inter & Canonicorum Capitulum, sere semper portio pauperum & fabricae Ecclesiarum remansit penes Episcopum 4 &aliis in locis aequaliter divisa suerunt Mel siae bona Episcopum inter & clerum , nulla habita consideratione ad portionem fabricae clesiae & pauperum. In ultima vero par stitione quae universim invaluit in Ecclesia ,
in toto Ecclesiarum patrimonio dissicillime inveniri poterit assignatio suae quartae par tis labricae & pauperibus. Nam universim fabricae Melesiarum quae aliquos habent rPditus, sunt pia legata post ultimam parti tionem a piis fidelibus Ecclesiae rei cta , &ot plurimum cum aliquo onere Misiarum. Holpitalia pariter ac Xenodochia post talem partitionem aenos eunt larem nia suam sundationem & csolationem. Unde nullatenus Ioeum habet quorumdam beneficiariorum praetextiis , quo se exemptos existimant ab Onere erogandi in pauperes vel in Ecclesiae
fabricam quod ipsis ex honesta sustentati ne supersit ; quia nempe iam sua quarta indivisione bonorum Ecclesiae post benefici Tum erectionem pauperibus & fabricae Eeclesiae assisnata sit : dum universim de hae quarta portione pauperibus & Ecclesiae fabricis a Mneficiorum bonis seiuncta vix ul- Iibi vestigium inveniatur. Observandum II. quod etiam post partiti
nem fundorum, terrarum, praediorum , & selidorum , adhuc eadem bona eamdem naturam servant: scilicet quod , non secus ac ante, bona sint ecclesiallica . Adhuc enim a fidelibus agnoscuntur ut bona consecrata Deo re dicata et ita ut Pri ipes ipsi , adhuc ea considerantes veluti sacra , servent iisdem exemptiones Zc privilegia , quae olim ex veneratione erga Deum eui sunt dicata , illis concessa fuere ς proindeque ut bona a tem porali eorumdem iurisdictione exempla , ut non audeant etiam in communibus Reipublicae indigentiis sine summi Pontificis dispensatione ea tributis praegravare. Praeterea bona beneficiorum , non secus ae ante partitionem, lunt devotae fidelium oblati nes Ecclesiae dicatae in holitem Dei & o
sequium , ad impetrandam et iis n.isericcriatam pro peccatis , Ut in picis usus per saeros ipsius Ece .esae ministros fidelitor limpenda tur : live ante . sive post partitionem oblatae fuerint, sive nune offerantur. Porro hinc sequitiir evideicit istinae, quod ii bonorum e clesiasticorum partitio nullatenus eorum naturam immutaverit, sicuti imi .utare non poterat,' adhuc sunt , non secus ae saeculis partitioni superioribus , devotae oblationes,
vota fidelium, pretium peceatoriim , Christi& pauperum patrimonia ae ideo nonnisi in pios usus expendenda sunt; in iustentan. dis scilicet sacris Ecclesiae ministris , in E elesiae seu templi sabricis , & in pauperumalinmia. Nota I. ut patet ex praemissis, hic sermonem esse non de bonis patrimonialibus quae, ut laici, ita quoque elerici possidere possunt; nec de quasi patrimonialibus quae G indu stria aut ex aliquo civili ometo commune et iam laicis postunt aequirere , nempe docendo, scribendo, hisque similia peragendo: sed de bonis mere ecclesiasticis quae clerico imtuitu Melesiae & ecclesias iei spiritualis mi. nisterii obveniunt, ut ex beneficio, conci ne , iacramentorum administratione , isti dictionibus, sacrificio Missae hisque similibus. Haec autem bona non nisi elericis ex sacro etesiae ministerio conseruntur. Nota II. reditus ecelesiasticos benefici rum dupliciter considerari : de secundum eam partem quae necessaria est clerieis Uneficiariis ad honestam sustentationem ς &quoad ea quae ex tali sustentatione ipsis s Persunt. In qlio vero consistat haee honesta si istentatio , ut alias iam notavi , perdit-fieile est statuere : quia attendendae sunt circumstantiae personae, loci , conditionis , meritorum personae. Nam plus requiritur pro sustentando debili & infirmo, quam pro ro busto & bene valente ; plus ubi res pretio
Cariore, quam ubi vilior venduntur ἰ plus ad decentem sustentati nem viri nobilis &decore insigniti Doctoratus vel Archipresbyteratus, quam Vilis di mediocris cc nditionis
Unde securius erit consulere prudentes sapientesque Viros, a quorum Iudicio , attemtis circumstantiis, regula aliqua accipiatur.
His praesuppositis , beneficiarii quicumque iure ullo uti nequeunt ia)nis ex beneficio Gelesiastico pereepi: s. nisi ad eorum horaestam deeentemque sustentationem; proindemque