장음표시 사용
481쪽
Poena regulariter in popularibus actionibus non co, sed actori applieanda est.
ACtionum popularium haec est natura, ut quicquid ex earum exercitio redigitur, actori applicetur. I. ult. 1. de litig . l. 3. in pr defv. viol. ubi dicitur, quod agenti actione populari de se-
Pulchro violato, poena sit persolvenda. Comprobat hanc decisionem ι. ut si cui ex emto. ia. f. de HS. ubi traditur, quod per litis Contestationem popularis actio, quae antea erat totius populi, nunc ad privatum actorem transferatur, ita ut creditor sit ille, qui litem contestatus est in populari actione, & jam illi poena debeatur. Facit ad confirmationem hujus decisionis, quod alias haec judicia non recte actiones dicerentur, cum actionibus actor persequatur quod sibi debetur. prine. inst. de act. Praeterea cum sub titulo inst. dauction. in s. poenales. I 1. de his popularibus actionibus tractetur, sub praemilla quoque definitione actionis, qua actio definitur jus perbequendi in Judicio quod sibi debetur, populares actiones comprehendi probabilius est. Hanc sententiam tuen rur Godatis ad d. i. I 2. 1. de HS. num. I s. &seqq. Doney. Et Baro ad prisc. tit. inst. de nction. A quibus reliqui fere interpretes dissentiunt, quorum argumentis respondebo. Primo objicitur l. 3.1 determ. mot. ubi dicitur so aureos ex lege agraria in publico dandos este ab eo, qui terminos extra suos fines movit. Resp. Hoc in versi c. sequent. et ejus actionem ei qui volet. esse jubet. sic declaratur. ut scilicet poena aureorum s o. in publico danda sit, hoc est, ex populari actione solvenda, quamvis ejus poenae persecutio sive exactio sit privata, futura scilicet ejus, qui volet agere, quoties scilicet ex lege agraria agetur civiliter. Nam fi criminaliter agatur, secus est. Secundo obstat t. 3. S. Divus. r. f. deseρ. vioI. Bbigui in civitate mortuos sepeliunt, o aureos fisco inferre jubentur. Resp. d. f. Divus. agit de criminali hujus delicti persecutione, quando non civili illa actione populari de sepulchro violato, quae ex edicto praetoris est. l. 3. in princ.us eoid. tu. sed criminali accusatione quis
Tertio repugnat I. lege Cornelia. 1 s. g. ex hoe relicto. 2. vers palames autem. 1. de SC. Dilanian. ct Claudian. O e. ubi dicitur, quod poena exacta populari actione sit dividenda inter actorem det fiscum. Resp. Hoc non est generale in omnibus popularibus actionibus , cum id specialiter in ea populari actione SCto Syllaniano cautum interveniatur , qua speciali legis decisione opus
A fuisset , si id quoque in caeteris populatibus actionibus
482쪽
regulare fuisset. At casus specialis arguit regulam generalem eme in
contrarium. Dec. aill. I. f. de R. I.
Furti actio datur etiam pro re modica.
Comprobatur haec assertio in gallinarum. i6. inst. de rer divisi
ubi dicitur, etiam in gallina surrepta furtum committi. Huc facit t. si proprietariuι. χχ. vers. eadem erunt. 1. de dam. ins ubi dicitur, etiam pro minimo damno competere actionem furti. Sed adversatur plurimum l.si quis a mavit. v. f. ult. F. de dolo. mal. ubi dicitur, doli actionem non competere . nisi quis deceptus sit ultra duos aureos. Resp. Actio furti est ordinaria & legitima: atqui hujusmodi actiones dantur etiam pro re minima. sed actio doli est subsidiaria de extraordinaria, ideoque non datur pro re mOdica. tum etiam quia haec actio de dolo restituit in integrum, di Contractum rescindit. Adde quod furtum multo gravius est dolo, unde di facilius dabitur actio furti pro summa vel re modica subrepta, quam doli actio. . Secundo refragatur amertioni lincio. . 1. de in int. res . ubi dicitur, de re modica vel minima summa non curare praetorem. Resp.
Illud tunc demum verum est, quando quis jure ipeciali contra jus
Commune vult restitui in integrum, ut tunc non attendaturlaesio in re valde parva. d. l. . d. l. 9. l. 8. C. de rescivend. Alias de jure
regulari, hoc est. de iis quae fiunt contra jus commune. Curatur de minimis. Praeterea adjicitur in d. l.scio. ita demum restitutio. nem non dari ob rem minimam, cum rei majori praejudicatur. Verum cum ob summam modicam agitur de dolo, prae)udicatur rei majori, quae condemnatio doli attrahit secum infamiam. l. I. Τ. de his qui not. infam. Famae autem hominis parcendum est , nisi magna causa urgeat, cum nihil homini antiquius esse debeat honesta Iama. l. 8.F. quod met. ea .gest. erit. Jmo fama & vita hominis quiparantur. l. iusta. 9.s de manum. vind. 8c famae jactura morti similis est. c. nolo. ix. quast. I. ubi dicitur, quod crudelis est, qu sonsidens conscientia, negligitfamam. Hanc decisionem, quod actio furti detur pro re modica , approbat Acmrf. in a. t. 9. g. uIt. aqua discedit Zami libro. a.'aul. re p. c. 26. 1ed levibus di infirmis rationibus.
483쪽
Furi regulariter actio furti non datur.
HAEC assertio aperte traditur in I. isaque. i 1. g. sed furti acrid. a. st desuri. Ratio est . quia illis tantum datur actio furti, quorum ex honesta causa interest ι nemo enim ex improbitate μα consequitur actionem.
Objicitur l. qui vas. 48. g.Jι ego. 4. st de uri. cujus haec est facti species: Fullo usos poliendas accepit. quas invito domino Titio commodavit. Titio furtum factum est ι competit fulloni furti altio, licetct ipse furti teneatur. quod rem invito domino commodavit. RespoIdeo ibi fulloni datur actio furti. quia ejus interest ex honesta causa, quia conductor est; nam etiam ii furtum non fecisset, videlicet si non commodasset alteri . tamen custodiam fullo praestare debebat. Et breviter dicendum est, quod fur furti agere potest propter justum initium, si rem juste coepit detinere. Axia insumm. C. do furt. num. 9. Uadem est ratio d. l. i a. f.penuis. Rei suae dominus nonnunquam furtum facit. ut si rem pignori datam creditori subatrahat, si postea debitor eandem rem furto amisit, aget furti ;atque ita idem tenetur furti, ὀc furti agit, quia etiamsi hic debitor furtum non fecisset rei suae . erat habiturus furti actionem dominii r tione. Summa est. Fur agit furti ex honesta causa, puta quod sit dominus, vel conductor, vel commodatarius, non autem agit furti hac sola ratione, quod sit fur, di propterea intersit ejus rem surripi. 'Secundo adversatur I. I . g. qui a me vii Io. . de vi vi arm. ubi violento possessori datur interdictum unde vi. si vi defundo iterum dejiciatur. Resp. Bart. ind. l. ix. quod potest agere interdicto Mn e vi ad possessionem. quae sibi vi erepta est, recuperandam, qu casu non habet actionem ex improbitate sua, sed auferentis. Sed non votest agere actione furti ad duplum vel quadruplum, quia actio furti datur propter id quod interest agentis , sed nemo ex im probitate sua eo equitur aetionem, quod sua intersit ex turpi causa.
Furtum jure natura prohibitum est.
P Robatur haec assertio in I. i. furtum est. l .f. dafuri, Gil dici tur . quod lege naturali prohibitum sit furtum admittere. Idem assirmat Vlp. in I. probrum. a.'. de V. S. ubi dicitur, quodDr- tum is adulterium natura turpe est. Ex jure enim naturali discit meuhsnestorum di turpium sumitur. Cui consentit vox divina in De Ff , calatu
484쪽
caloso expressa, Nonfurtu acies; cujus praecepta homini a natuara esle in sita, nemo est qui nesciat. Concordat ἱ. I. inst. de obligat. qira ex delict. nasi. ubi dicitur, quod furtum lege naturaliprohibiis
Ob icitur, quod apud Lacedaemonios & AEgyptios impune su-
rari licebat. Imo apud Lacedaemonios laudi ducebatur furtum comis mittere, nec deprehendi in furto; quod hoc potissimum exercitamento cautiores & magis industrii fierent adolescentes. Gest. lib. II. noni. Atticar. I 8. Ergo jure naturali furtum non est prohibitum , quia apud omnes gentes furta non sunt punita, cum jus gentium sit, quod apud omnes gentes peraeque receptum lc apis probatum est. l. omnes popuIi. 9. . de U. Οjur. Resp. Jus gemitum non est aestimandum ex unius populi depravatis moribus , neque ideo quid desinit esse juris gentium, quod ab eo unius gentis corrupti mores descivere. Praeterea Gellius tantum dicit, furta impunita fuisse apud Lacedaemonios; sed propter impunitatem di poenae remissionem non cessat turpitudo delieti. l. ult. C. degenerat. aholit. Unde etiam istae nationes apud reliquas gentes male audierunt , quod furta impunita relinquerent. Ouinimo longe rectius hodie apud Tartaros & Moscovitas homines feros ti barbaros levissima furta morte puniuntur. idque ideo fit, quia rarisisma apud eos sunt oppida . dc in tuguriolis aut casis humilibus fortunae cujusque sunt positae, referente Bodino libro. 6. de repub. cap. ult. Dissentit ab hac sententia Alciat. in a. l. 42. g. δε V. S.& lib. I. dispunc . e. .io. ubi tradit furtum non natura, sed civili lege probrum esse.
Etiam furti renetur cujus ope vel consilio tantum
ΡRobatur haec enuntiatio in in l. si quis uxori. s x. g. neque verbo.
19. f. defrari, ubi dicitur. opem ferre. vel consilium dare , tu notet, cum secuta es contrectatio. fac. l. qui servo. 3 6.1. eod. Eandem sententiam confirmat l. θρε. ς 3. item dubitatum est. l Ude V. S. ubi dicitur, haec verba, ope eon silio alicujus furtum factum esse, separtim di disjunctive, non copulate accipienda esse. Vehementer pugnat cum hac assertione 6.-r r. in fin. inst. de oblig. qua ex delict. nasi. ubi dicitur, quod qui nusiam opem ad furtum faciendum adhibuit, sed consilium tantum dedit. non tenetur furti. Distinguendum est. Aut postquam quis consilium dedit, furtum non est secutum, & tunc furti, qui consilium tantum dedit, non obligatur. Aut furtum secutum est. &tunc tene tur couultor atque hortator ob malignum consilium. Ita d. f.
485쪽
interdum. supplendus est ex t. in furti. so. f. ope. t. ia g. seq. M l. si quis uxori. s2. in princ. & g. neque verbo. 19. f. de furt. Quod tunc maxime verum eth. si absque consilio furtum facturus non erat. qui surripuit. arg. l. non solum, 1. 3.si mandato. 3. f. de injur. Ita distinguunt Accurs in a. l. saepe. 8c Mins ad d. g. inte dum. ins . de obligat. qua ex delici. nast. A qua sententia dissentit mesemb. in d. f.
Sed adhuc objicitur, quod rei turpis nullum est mansatum. tisi remunerandi. 6. g. rei turpis. 3.f. mandat. LFa reo. 7 o. f. ult.f. de si ejusf. Ergo ex inhonesto di improbo consilio vel mandato nulla competit attio. Resp. Nullum est mandatum, quoad actionem pariendam inter mandantem di mandatarium, sed quantum adactionem dandam ei, in cujus perniciem mandatur, mandatum vel consilium turpe Ic injustum obligat. Bart. ad s. s.si mandato. per d. l.se a reo. 7 o. f. ult. f. deside jussPlane qui per lasciviam de absque dolo occasionem iurandi alicui praebuit, in factum actione tenetur. l. si stemus struum. 27. S. aquos de manu. 13. U. ad i. Aquil. l. infurti. so. 3. ult. . de furi . d . interdum. Imo videtur quod & eo casu detur actio furti per d. t. in furti. ope. 8c l. si quis uxori. sχ. f.siquii de manu. 13. 1. defurt. Resp. Aut sciebat alios furtum facturos, & eo casu furti tenetur. l. qui servo. 3 6. in pr. vers plui Pomponi uiscripsit. 1. aestiri. A ut fecit per lasciviam, & non eo animo, ut quis furtum faceret , dc tunc actione in factum tenetur.
Cum actione vi bonorum raptorum, etiam furti manifesti a tio competere potest.
Concurrit cum actione vi bonorum raptorum actio furti. I. I. f. υι bou. rapi. Utra autem actione teneatur raptor, furti manifesti, an vero nec manifesti, altercantur I D. Uerior est sententia. quam defendunt Accurs le Holom. si fiat rapina manifeste, furti manifesti actio competat ; alioqui nec manifesti furti teneatur. Itaque si raptor fuit deprehensius in ipso delicto, vel contrae tam acclamatum, tenetur etiam furti maniresti. t. si vendidero. 8o. f. cum raptor. 3. f. de furi . Si vero non fuit deprehensus, vel non fuit contra eum acclamatum, ut quia armatus vel coactis hominibus invasit domum alterius, di neminem ibi invenit, tunc tenetur furti nec manifesti. i. si quis. ς 1. g. .st . de furt. Cullac. lib. obf. 6. e. 2. δc in paratit. C. vi bon. rapi. Pason ud s. ex maleficiis. inst.
Hoc tamen sciendum, quod cum furti quis egerit, siquidem manifesti, actione vi bonorum raptorum agere non potest. Si vero
486쪽
nec manifesti egit, potest, ut tamen id tantum consequatur, quod amplius est in bonorum raptorum actione. Sin autem prius egerit vi bonorum raptorum actione, actione furti nec manifesti expe-i iri non poterit. d. g. . d. l. i. i. si quis egerit. 88. f. a Uurt. Ab hac sententia perperam dissentit Minsad g. i. inst. de vi bon. rapi. qui tradit, raptorem, licet sit fur manifestus, tamen furti manifesti actione non teneri, sed nec manifecti tantum.
Si ma liquido debita, qua aliter exigi non pεtest, furium est illicitum.
QVod nemo possit propria auctoritate, vel clam sive furtive,
debitum suum a dehitore consequi , sed apud magistratum teneatur exigere judicio, probatur evidenter ex eo , quod ideo judiciorum vigor in medio pestus est, ne quis sibi ispermitter. valeat ultionem. l. nussus. 34. C. de Tmlais ct coelicolis. Quodque singulis ronee endum non est . quod publice per magis ratum fieri debet, ne occUo sit majoris tumulius faciendi; & ut scandala evitentur, quae inde exoriuntur, quod quis sine judice. & non servato juris ordine rem sibi debitam clam & furtive aufert. l. non est singuli .
Objicitur ι. ait prator. Io. f. si debitorem. 16.F qua infravd. ered. fac t. seunt, uι resit. ubi dicitur, licere creditori debitorem fugientem propria auctoritate apprehendere, & pecuniam secum feren tem ab eo auferre. Similiter traditur in I. generati. s . C. de decur. quod competat manus injectio ordini in decurionem. Resip. Istae leges eo demum casu locum habent, si desit copia magistratus, tapericulum sit in mora, quod tum demum liceat debitorem propria auctoritate apprehendere; si, inquam, evidens periculum sit, ne debitor aufugiat, di non sit praesto copia magistratus. Cautum enim est jure , quod ubi periculum est in mora , a communis juris regulis receditur. ι. de pupillo. s. 6squis rivos. D.1f. denσν
Secundo adve satur l. eum qui. I g. g. r .ff. de furt. ubi dicitur, quod emtor qui soluto precio rem emptam venditori subtraxit, non teneatur furti. Respond. Ideo emtoreo casu furti actione non tenetur, quia venditor custodiam rei venditae praestare tenebatur. quo casu ad exactissimam rei custodiendae diligentiam, & sic delevtisma culpa adstringitur. I. a. et 3. U. de perie. O comm . rei vend. Quia autem furtum levissimae culpae custodientis imputatur ;ι. cum duo s. sa, S. damna. 3.F. prosee. hinc fit, ut furtum non ς tori, sed venditori imputetur, propter negligentiam in re cu'sodiepda adhibitam Tertio
487쪽
Tertio objicitur l. eum creέitor. ys.s desuri. ubi traditur, quod creditor qui rem sibi obligatam pignori aufert, non tenetur furti. Cui iterum repugnat t. q. C. vi hon. rapi. ubi replens res sibi obligatas tenetur actione vi bonorum raptorum, in quadruplum. Resp. Vel dicendum est, quod in dubio creditor auferens pignus. furtum non censetur committere, quia hoc non facit animo furandi, sed ut pignori incumbat. Vel dicendum, quod tum dein mum creditor furti non teneatur, si abstulit rem vel ex conventione, vel judicis auctoritate. Ita decidunt Accurs. M Bart. iud. l. cum creditor. per t. penuit. C. de pigu. act. Postremo graviter adversatur locus s. Scripturae . Exodi 2. vers. 3 . M 31. ubi cum Israelitae non possent recipere mercedem sibi pro labore ab AEgyptiis debitam, commodato acceperunt ab Egyptiis pocula aurea , argentea, & vestes, & iis spoliarunt Eδyptios, secumque abstulerunt, nec dicuntur hoc facto deliquit te. Resp. Israelitae spoliando AEgyptios, non peccaverunt, ii quidem faciebant hoc mandato Dei , dc habebant manifestum praeceptum Dei, qui jusserat, ut fraudarent ic spoliarent AEgyptios, quia debebant 2Egyptii Israelitis mercedem pro servitute, Zcoppressione durissima. Quanquam levis sane ec exigua erat compensatio, pro oppressione populi tam diuturna, proque filiis occisis. vasorum aliquot aureorum . argenteorum, di vestium ablatio.' Contrariam sententiam , quod licet alicui rem propriam surripere, quando eam per viam juris, vel judicem consequi non potest, tenent di approbant Chassan. in consuet. Burg. rub. i. g. s. ih verb.
pour la premiere sis. Covarr. lib. I. var. resor. c. a. num. I s. arg. . ι. generali. s . C. de decur. Vivius lib. 2. commvn. opin. Niv. I 33.
otio de tigno juncto datur tam contra bona, quamma
la sidei adscatorem in duplum.
SIve quis sciens. sive ignorans tignum alienum aedibus suis junxit, datur domino de tigno juncto actio in duplum. l. r.&2. U. de tign. junch. l. in rem. 23. f. tignum. 6. Τ. de rei vind. Contra fuisrem sive malae fidei aedificatorem datur praeter a tionem de tigno juncto. etiam actio ad exhibendum, di rei vindicatio, non ut tignum eximatur aut solvatur c quia non potest solvi aut eximi ti-lnum pedibus junctum, vetante id lege ιχ. tab. ne aedificia ruinosa ant sed ut praestetur . quanti sua interesse dominus in litem juraverit. l. qui res. 98. inta. f. de solui. junctagius d. l. I. in fin. Quae, actiones dissoluto aedificio dantur contra eundem, licet dominus duplum jam sit consecutus. l. 7. g. cum insuo. Io. f. de acquir. rer.
dom. Ille vero qui bona fide tignum alienum aedibus suis junxit.
488쪽
soluto duplo liberatur. Ita accipiendus est 6. eum insuo. 29. inst. Drer. ili f. ubi dicitur, potest dominus, si non sit duplum consecutus, diruto aedificio tignum vindicare, ut hoc obtineat in bonae fidei possessore, qui soluto duplo aliis actionibus liberatur. Hac distinctione has leges conciliat Fornerius ad i. tigni. 61. 1. deverb. An. Illud autem notandum, quod lex ia. tab. solum cavit de tigno furtivo; unde appellatur tignum furtivum find. l. i. Idque aperte comprobat. l. de eo. Ae donat. inter mir. Θ ux. ideoque ἐκ statim post titulum de furtis collocatur titulus de tigno juncto, quod ea actio solum ad lignum furtivum pertineat. Nihil impedit tamen ut nihilominus id furtivum dicatur , licet a bonae fidei possessore aedibus sit junctum: quia nihil vetat, quo minus tignum . ab alio surreptum, alius bona fide includat & jungat. Objicitur, quod bona fides non patitur duplum praestari a bonae fidei possessore. l. bonafides. ς 3.1f. de R. I. Resp. Hoc fit ideo, quia dominus contra voluntatem suam privatur rei suae dominio I tum etiam quod magni solet interesse domini, tignum ei non auferri , quod ad structuram aedificii sui jam paratum ec aptatum habebat. Cujac. lib. 23. Obs. e. 39. ita respondet, quod ideo te. Deatur in duplum, qui bona fide tignum alienum aedibus suis unxit . quia scilicet apud eum conceptum est tignum furtivum. Comeipere est invenire & deprehendere, & hinc est quaedam actio furti concepti. Et hoc est, quod ait lex in . tab. tignum adibus junctum se conceptum. quod sit specialis actio tigni concepti in duplum. Contra ignorantem ergo, id est, qui tignum alienum furtivum ignorans aedibus suis bona fide junxit . datur amo de tigno juncto in duplum, si sit furtivum; si non sit furtivum, dabitur actioPrae. toria in factum pretii nomine in simplum. d. l. inrem. 3. item qua unque. s. d. t. qui reι. f. ult. d. l. de es.
Convicii veritas non excusat conviciantem, quo minui reneatur injuriarum actione, juxta communem DD. opinionem. Q Uicquid ad contumeliam vel infamiam alicujus dicitur, quod
vel infamia facti apud bonos viros eum gravat, vel contemtibiliorem. apud alios eum reddit. injuria est, etiamsi quod objicitur, verum est. Nec enim sussicit veritas criminis, sed necesse est ex alia causa objici, quam contumeliae gratia. Et in actione injuriarum non tam veritas convicii, quam voluntas & libido injuriantia attenditur. Facit I. 2. in fin. princ. C. quand. Θ quib.
si Hrt, part e. ubi dicitur, quod altorius defectus, vitia, vel in-
489쪽
famiam sine eausa detegere, Inhumanum ct injuriosum est. Haec est verior & communior DD. opinio 8c probatur per t. DG. de Of. rea. provinc. in verb. nam si vera voces seunt, nec ad libidinem per cliente-ισι eis c. Mesemb. in parat. da injur. num. 8. Fachis. lib. 9. controv.
Objicitur l. eum qui. i8. F de injur. ubi dicitur: Eum qui nocentem infamat, non est a quum ob eam rem condemnari, peccata enim nocentium nota esse oportet cir expedit. Communiter ita distinguitur. Aut objectum crimen detegi, interest reip. & tunc injuriarum non tenetur, qui verum crimen objicit, ut si quis alium proditorem. homicidam, adulterum, vel leprosum esse per convicium objiciat. Si vero non intersit reipublicae id crimen detegi, ut si quis aliquem appellet fatuum, luscum, mendicum, vel spurium, tunc injuria rum actio competit contra injuriantem. ι. quod reipublic4. 33. f. daifur. l. siquidem aviam. io. C. de injur. l. unie. C. defamos libel7. Ita ex communi DD. sententia distinguunt Gail lib. 2. observat. s. 99, Robert. lib. 2. sient. Dr. eapir. Coras lib. 6. miscelli e p. penult. v rruv. lib. I. r. resol. e. D. Huc non inconcinne illud referendum , quod scribit Horat. lib. 2.sermon.satyr. l. Si mala eondiderit in quem quis earmina, jus est, Pudiciumque esto, si quis mala: hed bona siquis ijudice, condiderit, laudatur Casare. si quis probriis dignum latraverit, integer ipse Solventur risu tabula, tu missus abibis. Plane si mutuis conviciis inter se aliqui certaverint, ut si delictum aliquod infame objicienti alicui dicatur, tu mentiris, verius est delictorum compensationem fieri. I. miro. 39.1ssol. mair. ubi dicitur , quod paria delicta mutua compensatione dissolvuntur. l. si ambo. o. 1. de compens Idque Bart. Castrensi pro atum est, in l. qua omnia. 2s. S. I . 1. de procur. Iasoni. in ι. ut vim.1. dejust. Θjur. Guillib. 2. obf. cap. roo. Contra quam Iulius Clarus communiter receptum perhibet in g. quaro etiam. vers. injuria. de injur. Vitalobos in
Actio injuriarum pratoria anno continuo finitur, a Novero injuriarum ex L Cornelia, est perpetua.
QMd anno continuo duret actio injuriarum praetoria probari potest exi. si non eonvicii. r. C. da injur. ubi cu m simpliciter lex dicit eam anno finiri, hoc de continuo anno est accipiendum. Quoties enim in jure tempus utile non exprimitur, semper continuum esse intelligitur. textus in I.genero. 8. f. de Ais qui not. insum. di ibi Barι, num. i. I.μepari. 3. C. de dilat. ι, ust. F. de divers temp.
490쪽
prascr. gloss. notas. in Clem. c. unic. in verb. eontinuum. de res. in inctet. Gail lib. 2. obf. c. I os. ubi actionem injuriarum anno continuo
finiri decidit. Objicitur, quod injuria scripto illata, ut si quis aliquem famoso
libello traducat. perpetuo duret, & maneat, semperque loqui cen- ωtur , ideoque semper injuria fieri & perdurare intelligitur. Zas ad i. cum lex. 1. de legib. peri. Arriani. s. C. de haret. Res p. Injuria non a scriptura vel libello, sed a voluntate & animo potius injuriam inferentis aestimatur. l. i. f. de injur. l. qui injuria. ,st . de furt. Hic autem animus contumeliar, a quo haec res penditur, potest non durare . quia voluntas hominis est mutabilis, etiamsi scriptura durct. Ita decidit Mesemb. consit. 22. num. 7. qnod etiam actio. ni injuriarum ex injuria scripta descendenti anno praescribatur. Secundo obstat, quod injuria per metum illata, dicatur anno utili exolescere. l. i . f. post. anuum. T. quod met. caus. ges..erit. Resp. Hoc speciale est in injuria per metum illata; haec enim graavior est alia simplici injuria, ideoque haec actio diutius durat. Actio injuriarum ex lege Cornelia est perpetua, quia a lege introducta est, actiones autem ex legibus descendentes sunt perpetuae. prine. inst. de perp. ct temp. ait. Et haec sententia, quod pro omni injuria, quae manu sit, seu quae ex lege Cornelia descendit.
actio injuriarum perpetuo competat, communi DD. opinione est recepta. not. Fab. in I. si non convicii. s. C. de injur. Et ita in Camera imperii judicatum notat Mi . cent. I. obser. 8 . di cent. s. obserυ. 8. Dissentit Gail lib. 2. observ. cap. io . ubi injuriam scriptura factam perpetuam esse, in Camera imperii judicatum refert;
unde post annum quoque actio de injuria per famosum libellum il-kta, intentari poterit.
Carcer de jure civili poena non est.
HAEC assertio expresse traditur in l. aut damnum. 8. g.solent. '. f de poen. ubi inquit Ulpianus, sententiam non valere, qua quis damnatus est, ut in carceribus contineatur, gula carcer non ad puniendos , sed ad continendos homines haberi debet. I. I. Sc l. ND. C. de tusod. reor. ubi Imp. Constantius rescribit, quod carcer innocentibus miserum septum. noxiis non satis severum dignoscitur
esse supplicium. Nemo ergo ad perpetua vincula damnari potest,ria haec non est legitima poena a jure admissa. l. mandatis. 3s.1
Sed refragatur l. Divus. 3. g. de custod. or exhil. reor. Jcl. 2. C. eod. ubi dicitur, quod qui grave scelus admisit, debet carceris paenam sustinere, cum de admisso crimine constiterit. Resp. Non debet reus perpetuis vinculis propter delictum perpetratum damnaria