장음표시 사용
101쪽
habuero exploratum. Quid autem tibi auctoe sim in hae re uti facias, ego mehercule haereo . Non enim habeo cognitum quem tu vitae tuae
universae proposuisti finem. Si enim nihil aliud quam litteras, ut missa faciam ossicia boni viti, quae in omni statu & coaditione vitae usurpanda sunt, non arbitrarer alienum , subire te hoc oneris, quod studiis tuis conasentaneum , plurimis hominibus utile est suis turum . Bene enim de humano genere mereri
in primis nobi 2 optabile esse debet. Honor vero in hoc negotio is, cum quo iuncta sit quaedam Italiae contumelia , accersitum tranaalpes, qui latinas littera x in latio ipso conferat: quo quidem nomine superba futura est Gallia . Sed ego latinitatem virtuti , non patriae acceptam ferendam puto . Tu quid tibi expediat melius S prudentius , quod statueris quidem non solum probabo tacitus,sed ut opti. me deliberatum apud omnes defendam. Cupiebam plura , sed occupationes Interpellant . Ignosces meae in scribendo Incuriae , eum ad virum doetissimum scribenti summa adhibenda diligentia sit. Vellem equidem ipse , sed negotia me non sinunt. Tu vale & me dilige . Romae XI. Cal. Febr. Erit tuae humanitatis quam primum ad me rescribere.
102쪽
16 IACOBI SADOLETI EPISTOLA XVIII. ca
CHRISTOPHORUS LONGO OUs b Sadoleto Pontifici S. Frimum Sadoleti erga se beneficia commemorat , postea de suorum adversariorum injuriis multis perbis queritur.
EGo quidem mi Sadolete sine me quaeso,
quod nec studiis nec amicitia nostra indignum, paulo tecum familiarius agere, quam Uel
co Epistolam hane eonserendam curavimus eum eiu dem Longolii Epistolis editis a Ioan . Michaele Bruto Pasit. per Euseb. Episcopium & Nie. Frob. haeredes an no I 38 o. ubi legitur lib. I v. num. 26. pag. 3 16.cb3 Hic Maehliniae nobili Germaniae oppido honesto splendidoque inter suos loeo natus , tantum brevi tem Pore in optimarum artium studiis profecit , ut omnes facile disertissimos aureae suae aetatis viros Romanae elo quentiae laude superaturus visus esset , nisi immatura morte in medio studiorum suorum curriculo litterarum 1eip. fuisset ereptus . Quamquam autem ineunte aetat quum promiseue per omnia scriptorum genera vaga-Tetur , incondita minimeque aequabili uteretur forma dicendi, attamen vir factus, ita Petri Bembi eonsilia unum Ciceronem sibi imitandum exprimendumque Pro-Posuit , ut in iis quae ex eo tempore litteris consigna vit , ipse Tullius loqui prorsus videatur . Longotii orationum ae Epistolarum , duas vidi perantiquas editio mes . Prioris hic est titulus : Cbrissophori Longotii orationes duae pro defensione fua ab Lese maiestatis erimine , Ionge exactiori quam ante iudieio perseriptae , atque ex ipsius authoris sententia in lucem edita . Oratio una ad
103쪽
vel summa tua auctoritas , vel perpetuum meum , de tua singulari virtute judicium patiatur ego igitur mi Sadolete sic mihi antea
persuaseram , esse te virum omnino cum Omni literarum genere praestantissimum , tum vero incredibili quadam integritate atque animi constantia admirabilem : tanta autem te vel humanitate , vel suavitate praeditum esse, plane nesciebam . Sic enim vitam hominum esse arbitrabar, uti quisque gravitate , temperan-
Lurberianos . Eiusdem Epissolarum Iibri quatuor . 'μsolarum Bembi s Sadoleti Iibeν unus : quibus omnibus praeponitur ipsius LongoIii vita perdocte atque eloinganter ab ipsius amicissimo quodam exarata . accurario
ne , typis Io ei Eladii Asensu, s impensis eius , is
Ioannis RoQnν in inebra Parνθisiorum Aeademia 1 333. Idem ferme est titulns alterae editionis Venetrian. II 39. absque nomine typographi , qui fortasse , ut Deilius emptores alliceret, addit nune primum oec. im Deem edita . Porro Longotii vitae auctorem , tu IuS nO- meu in eo titulo reticetur, constat fuisse Regina Idum Polum Britannum, qui dum Patavii studiorum causa Commorabatur, Longotium tibi in contubernium adsci-Verat , quique postea in sacrum Purpuratorum Patrum Senatum a Paulo III. relatus, magnum Ecclesiae & scriptis & rebus praeclare gestis lumen attulit atque Ornamentum . Extant etiam Longolii Epistolae editae a Michaele Bruto Basileae , apud Episcopium au. II 8 o. quibus accedunt Bartholomaei Riecit de imitatione nisi tres . Huius operis libro tertio Riccius Longotium magnopere celebrat , eiusque Iongam desensionem suseipit contra ita Ios, qui de Longotii seriptis parum recte sentirent; cinter hos fuit Paullus Manutius , ut ex quadam eius epistolax intelligitur 3 probareque contendit in omnibus Longotii scriptis ita Ciceronis locutionem ac dicendi formas om- ales apparere atque elucestere , ut qui , quomodo Cicer
104쪽
tia , dignitate , doctrina maxime excelleret , ita se ad haec familiaria quidem ossicia minime
demitteret. Nunc vero lectis tuis literis, quas tu ad me eodem etiam exemplo plurimas ct suavissimas dedisti, sane expediationem meam
longe superasti, proficistique , ut ipse a me si aposthac etiam valde amandus , non, ut antea
laudandus modo, & suspiciendus . Nam quod me turbulentissimo illo tempore Melliniano , cum incredibili omnium ordinum invidia istic arderem, tuis sententiis persaepe orna cti, quod causam nostram ct in Senatu , magno cum tuo periculo, & apud Pont. Maximum , summa mea cum laude egisti: dgnique quod certorum hominum offensiones , & multitudinis calumnias fortiter subieris , nihilque , tibi vel salute , vel dignitate nostra au-tiquius esse ostenderis : multum tibi quidem , imo vero tantum iis nominibus debeo , ut si subditis rationibus tabulas conferre libeat, solvendo sim nunquam futurus . Verum ista , ut neque tuo erga me amori dedisse , neque tuendi judicii tui constantiaeque tuae causa potius, quam quod id aequum esse putares, fecisse videare et sunt tibi quidem certe cum P.Bem-ho, P. Paccio, ac nonnullis item aliis viris clarissimis communia, quos in innocentia nostratu e Tibenter hoe loeo universam Bartholomaei Rieeii deaeolii oratione disputationem exseriberem , nisi clarissima disertissimique Praesulis Thomae Emaldi studio ac diligentia 3nter cetera eiusdem Riecit opera , hi etiam de Imitatione Iibri omnium manibus tererentur . Ceterum Longo tra audes passim eelebrat Erasmus in suis epistolia col. 249, 248. 966. Iaa I. Ia I9. III 4. IIII.&c. edit. Londinen. quamquam eum earpserit in dialogo qui cieeronsanus Inmscribitur; quod Ciceronis dictionem nimia anxie Lon
105쪽
e uenda , pari tecum studio , induitria , gratia , authoritate contendisse non ignoras . At vero quod tu istae doctrina, dignitate, amplitudine vir, tot privatis, tot publicis di lentus
negocii R,. at me , ne literis quidem meis suis binvitatus , ea quae discessum meum consecuta. sunt omnia , tam accurate , nec id una epist Ia , nec aliena manu perscripsisti , praesertim eum ias ut scirem tua nullam im partem reserret, mea plurimum interesset; in hoc quidem socium habes neminem . Haec scilicet animi tui probitas,. haec facilitas haec in hominem exterum, S multitudinis invidia abjectum humanita L, plane totae, quantaecunque est, qua certe apud. me maxima est , tota est inquam tua .. Itaque adeo me tibi devinxit, ut nulla iam oratione' consequi possim , quanti te faciam ,. quantum tibi debeam , quantum mihi omnem In partem enitendum esse videam , ut me gratum memoremque semper intelligas . Sed haec suo loco , suo tempore commodius . Nunc venio ad tuas literas, quas hic quatuor
epistolis accepi: quanquam id iam supervacaneum in plerisque earum videri possit , sed quando ita vis , geretur tibi mos , ct singulis
ordine quemadmodum postulas , a me rei cribetur . Ad primam, quam ad VI. Id. Septembr.
cum in Britanniam iter haberem , dedit i ca), tibi hoc rescribo , me vero ea jam inde ab ineunte adolescentia fuisse mente atque animo, ut ne cui aequalium meorum Ingenuarum artium cognitione concederem: nunc autem summo studio conniti, ut me cum vobis patronis
106쪽
I erata istorum insectatione multo indignissim in , aequi ct iniqui aliquando intelligant . Nam quod statim a profectione mea , in celeberrimo amplissimi collegii consessu, ipso quoque audiente Pont. Maximo , ita sunt in me invecti , ut parum abfuerit , quin omnium prope sententiis hostis absens judicarer : id equidem multorum literis Genuae primum , deinde Lugduni cognoveram , plenius autem apud extremos hominum Morinos, atque adeo apud ipsos toto divisos orbe Britannos eadem Omnia intellexeram . Quo non enim gentium .contumeliosis illius S peracerbae actionis fama Fervenit λ Quas non terras urbanus ille tumultus pervasit λ Ipsis nimirum opinor, ut se exteris nationibus aliquid , & esse , ct fecisse ostenderent θ tum suis , tum amicorum literis hosce rumores dissipantibus. Profecto meorum plerique, ut primum in conspectum veni, nec oculis suis satis credere , nec me salvum arbia arari : ceteri vero , quod quidem Gallis in more positum non est,arctius etiam me amplexari : etenim quibus nihil aeque praeter spem accidisset, atque ut me incolumem intuerentur. Ut autem a me reditum in Italiam adornari
intellectum est , non dici potest quibus precibus , quibus promissis animum meum ab eo consilio ad remanendum traducere sint conati. Qiridὶ Postquam se frustra moliri viderunt, ad minas conversi, diris atque execrationibus me defigere , qui sp in suam tam crudeliter falle-xem; nullo me nou supplicio dignum iudicare, qui sciens ac prudens in ipsam invidiae flammam me coniicerem, qui contumaciter spretis necessariorum , propinquorumque, ct optime de me meritorum hominum precibus, ad inimicom
107쪽
micorum meorum carnificinam festinarem , quam me semel evasisse magni miraculi instar esse ducerent. Sed extremum istuc parum ad literas tuas: in quibus quod ais Pontificem Maximum accusatoris nostri actiones ita laudasse, ut causam meam superiorem diceret co), fuit id mihi quidem , pto eo sane ac debuit, apprime gratum. Verum illud tibi minime a sentior , illum nominis nostri delatorem optimo omnia animo fecisse, atque summis virtutibus ornatissimum esse . Quibus ille vel naturae vel forinnae ornamentis sit praeditus , pia ne nescio : est quidem pessime , tum de me , tum etiam de se ipso meritus, qui contra bonorum omnium voluntatem, praeter jus omne ac fas , ausus sit me absentem , imo ne in jus Vocatum quidem , in magno conventu , apud Principem ipsum , non tam accusare, quam probris omnibus impudenter perfundere: quod cujusmodi, sit Ipse aequius tu multo dijudicares , si, ut es infamiae insolens , eodem loci impuris conviciis , non magno tantum silea tio , sed mirifica etiam quadam conviciatorum tuorum laude jactarere . Tu optimum illum
mica De ista aeeusatione haec habentur in Longorii vita. 3, Accusavit eum nobilis & disertus adolescens Romanus a, in quo magnam dignitatis suae spem maiores natu RO D mani col Ioe aram , ad id inductus inimicorum Lovgos, lii multis & assidii is preeibus , obiecto etiam falsa dis gloriae splendore , quod patriae laudibus ς quas oppR I gnatas a Longotio esse voluerunt , in huiusmodi ste-
I cusatione aderi eum ameverarent . Ita vero acerbe M 3. Vehementer ipso audiente Principe Romano , cum
os multi nobilissimi & elarissimi viri iudieio interessent ss, Mit 1. ut nonnulli amici Lonaoliti egeat , qui de sgvisa, obtinenda doleraredi αν ,
108쪽
mihi, tu ornatissimum, qui alterius capitis periculo histrionicae nescio cujus gesticulationissamam aucupetur qui verae pietatis oblitus
apud ipsos religionis Christianae principes , in
hominem Chri itianum immaniter debacchetur qui foedam illam civium suorum seditione in sibi concitandam putarit, ut per hominis novi Innocentisque contumeliam , vel apertum p O tius exitium, nomen illustraret suum p Tantum abest , ut causam ejus mihi probaris , ut ne rationem omnino in ite possim, quemadmodum mihi Pont. Μax. S purpuratos isto patres excusem, quos certe nihil minus decuit , quam isti ia me declamandi potestatem face re . Sed dixit perquam apposite . Hoc perinde est, mi Sadolete, ac si tu eum apud mode eo laudares , quod convicium mihi egregie fecisset. Nolini equidem ipse quemquam odisse , nec si justis etiam de causis odi, alios velim in sententiam meam trahere.. Atqui permagni interest , purges ne apud me adversarios meos , an Ornes . Quanquam ne burilonem ilium ne excusari quidem abs te posseca Te quidem , Longoli excusare non possum ab aliqua temeritatis nota , quem nihil minus decet in propria
praesertim causa , Leonem deeimum Pontificem Maxis a quo summis. beneficiis eum utatus es , purpuratosque Patres subaccusare , quasi noui modo, habitae in te orationi non praeesse ,. sed. ne nobilissimo quidem Romano adoleis scenti adversum te perduellionis reum constanti totius seregi vitatis testimonio aeeusatum , declamandi potestatem Laeere debuissent λ' Quamvis enim optimus Princeps de tua innocentia conscius esset ,. nae minien aliquid in te ab solvendo , gratiae , aut amieorum tuorum precibus tri buere videretur, non modo eum decuit aecusatoris tui
orationem audire , sed id otiam ipsiks ratio quo dammodo da. itabat.
109쪽
n reor , qui cum sub protectionis meae tem pus per communes amicos , ac etiam Regis Franciae legatum mecum egisset, facillimeque impetrasset, cquis enim me humanior ut in gratiam rediremus, continuo tamen a discessu meo , non contentus his scilicet, quae In praesentem tota urbe evomuisset, ausus est... Sed non faciam ut vulnera mea saepius refricem , ulciscar hominem . Quid dixi imo hominem amabo , petulantiam ejus S perfidiam semper aversabor. Parum tibi e religione Christianus adhuc videor . Sit igitur sane per me quidem , quando ita tu vis , nec ipse mihi immitior quam sibi fuit, vel optimus , vel ornatissimus , nec tam ipse accusandus , quam scelesti illius subscriptores in se eiandi , quorum consiliis actus insanire coeperit. Quod autem me mone S, ut aliquanto majorem valetudinis meae , quam studiorum nostrorum rationem habeam , agnosco humanitatem tuam : sed mehercule non sum tam studiosus , quam tu fortasse existimas, nec salutis meae tam securus , quin malim hoc octo dru perfrui , quam nihil statim nescire . Nam quod ais prolata defensione nostra, non modo causam meam omnibus probatam fuisse, sed magni etiam inde me oratoris nomen retulisie ; ego vero utrum molestius ferre debuerim , nescio : inimicorum ne vulnus , an potius amicorum remedium . Illo enim in me totius prope Italiae odia concitata audio: hoc me-obis ridiculum praebuisse non dubito . Etenim doctis hominibus eam orationem tantopere probari, ut credam , fieri qui potest quae ne meum qui dem iudicium unquam promereri potuerit Z
110쪽
adduci non possum , qui in te non minus fidei, ct humanitatis, quam prudentiae semper & consilii esse judicavi. Verum quoquo modores se habeat, dabitur a nobis opera , ut ScItalorum voluntates recuperemus , & labefa- elatam ingenii nostri fidem aliquando recipiamus . Singularem erga me P. Paccii & fidem , S animum, vehementem item Bapt. Casilii iutuenda dignitate nostra propugnationem , etsi coram perspexeram , neque de eorum constantia quicquam dubitabam I fuit mihi tamen extiteris tuis cognoscere perjucundum , quam fideliter , quamque honorifice etiam absentis causam defendissent. Istius patrocinii ne eos unquam poeniteat diligenter curabimus. Quod me ad extremum hortaris , ut sorti animo inimicorum injurias sufferam , simul Sc quantum mihi elaborandum sit videam , ut incredibili, quae de me excitata est , expectationi satisfaciam : ego vero praeclare utrumque mihi face re videor, qui Sc illas iampridem devoravi , jamque concoquere incipio , Sc ad eam , quam de me concitastis , sustinendam opinionem me dudum comparavi. Equidem in hoc sum uno dies ac noctes totus, ut quod initio tibi sum te status tum me vobis patronis fuisse non indignum , tum vero capitali illa, Sc famosa insectatione multo indignissimum , non
solum haec honιinum aetas , verum etiam omisnis posteritas intelligat. Jam venio ad epistolam , quam VII. Idus De combris, cum Medio
lani opinor ) essem , dedisti co): cui quidem