장음표시 사용
261쪽
ger Ius noster est apud Carolum Imperatorem jam prope triennium publice illo in istus . Τeu poli tratres bene rem suam gerunt: quorum alter etiam publicam administrat, multa cum dignitate , atque gratia . De Nigro ha hebis a Bino tuo. Uale x IX. Calend. Ianuarii M. D. XXVII. Patavio . Etiam quod pene praeterieram', Egid Ius Cardinalis mihi diligenter mandavit , ut tibi falutem adscriberem . Is cum se Patavium hac aestate contulisset, ex vehementi pituita in febrem incidit permolestam e quam expellere , ut adhuc se res habet , non potuit. Itaque sextum iam mensem illam fert, aegre sane: sed est spes , eum convaliturum .
IA C. SADOLET Us ΕΡIs C. CARPENTO RACTEN. Bonifacio Amerbachio Basileensi ca)S. P. D.
Respondet qui Ateris o ii ct benevolantiae
, plenis . LEgi tuas literas , plenas benevolentiae, &officii: in quibus quod merita mea erga et e tantopere commemoras , facis tu quidem abundantia amoris : nam ego ejusmodi ossicia, quae similibus tui viris probis doctisque tribuuntur , magis honestare eos qui tribuunt, , quam
suae, quam quod valde necessarium arbitraretur. Idem Sadoletus perhonorifieis verbis huius libelli repetit r Cordationem in epistola Lxxx I. quam pridie Idus maias anno Isseribit , hisce Bembi litteris respondens .ca) De hoc Bonifacio , vide Epist. xxxv I. P. III. st a via. pag. 21'. '
262쪽
quam eos quibus deferuntur , semper arbitratus sum . Quamobrem si quid egi tua causa ,
non tam mihi te gratias , quam me occasioni agere oportet . Atque utinam , qua in te voluntate sum , tantum mihi dedisset fortuna facultatis, ut magna aliqua in re meum animum
melius perspicere potuisses e non te fefellisset opinio tua , si quam de natura & moribus meis' susceptam habes . Etenim cum sim virtutis atque doctrinae plane studiosissimus , teque
utraque earum plurimum valere perspexissem: jam ex eo tempore , quo te prim sim Avenione cognovi, amavi te perpetuo postea , nihilque non tua causa mihi faciendum esse duxi ;neque me meae semel susceptae in te benevolentiae unquam poenituit. Nunc vero, cum te ostendas tam memorem , tamque gratum , humanissimisque verbis omne tuum stlidium mihi deferas , etiam amantius absentem studiosiusque complector . Quid enim faceres , si
aliquo magno beneficio a me esses ornatus , cum pro tam parva re , tam magnam te mihi debere gratiam prae te feras : omnino omne is
habeo causas diligendi tui. Quapropter velim hoc tibi persuadeas, paucos te habere, de quibus tibi aeque , ac de me polliceri possis . Sed haec laetis libentius praestabo, quam verbis .. Irenaei librum accepi, quod sane mihi iucundum munus fuit: gaudeoque ea quae diu abscondita fuerunt, nostra aetate potissimum luci esse reddita . Ego assiduus in literis sum : eu do etiam nescio quid ca): quod si confecero ex sententia , erit aliquid , credo , ad verae pietatis studia profectum . Sed incredibilis in me est
Commentarium in Psalmum xcIII. intellige .
263쪽
est tarditas: in quo ego soleo Erasmum nostrum maxime admirari, ejusque ingenii vim , ct orationis suspicere copiam . Cui tu plurimam salutem dic , tametsi eius quoque literis ipse rescribo . vale, mi Amerba chi , ct nos dilige , omnesque istic viros , doctos , qui recte pieque sentiunt, meis verbis saluta . Carpentoracti, XI.Cal. Decemb. Μ. D. XVII. ANNO M. D. XXVIII.
IA C. SADOLET Us EPIs C. CARPENTOR A CT Io. Salviato S. R. E. Cardinali, a S. P. D.
Susis erga ilium obferpantiam eowwemorat , deque te umpor uis calamitatibus queritur . Novem menses fere sunt, cum ego Carinpentoracte , ut meam ipse gererem &gubernarem Ecclesiam , me recepi et cum vi
ca Ηie Florenti. Iaeobo Salviato 1 Lucretia Mediiseea Leonis X. sorore aa. M. CCCC. c. ortus , Rique ab eodem Patruo Ponti fiee quum nondum vigesimum septiis reum aetatis annum attigisset, Cardinalia renunciatus a primus in nobilHimam Salviatorum familiam Romanae purpurae splendorem intulit. Henraei II. Gallorum Reingis affinis , & Cosmi Magni , primi Hetruriae Dueis avunculus extitit . Apud Franciscum Primum Franeorum Regem aliosque principes viros authoritate & graistia multum valuit , ad quos variis legationibus egregia per lanctus, magnam sibi nominis gloriam comparavit . Neque solum prudentia di dexteritate, sed etiam di lumin
264쪽
ginti ipsis diebus ante Roma essem prosectus . quam illa acerba horribilisque clades urbi illi omnium clarissimae ct nobilissimae incidisset Qua mea illinc profectione , cum res illas lia
heu ter relinquerem , ab uno Pontifice Maximo S clementissimo aegre fui divulsus . Amo enim eum , ct amavi sempera nec meo in illum studio & voluntate quicquam adhuc ia vita ex. pertus sum ardentius . Quo etiam majorem ex illo gravissimo casu cepi animo dolorem rquem tamen scribendo non persequar , ne &meam ipse molestiam augeam : & te videar velle ad luctum illarum rerum mecum una revocare. Quod autem ad meum officium S observantiam erga te pertinet , posteaquam huc veni, cogitavi jam saepius ad te scribere . Non enim te fugit, dum Romae fuimus ambo, te
mihi semper propositum fui sie , quem praecipue colerem : non solum amplitudinis & dignitatis tuae causa boc enim tibi commune
eratra a pulcherrimarum rerum seientia floruit, & hominum eruditorum munificentissimus maeeenas extitit. Nam di Lilium Giraldum , Baptistam Pignam , Gagium , Lud. Rreosium , aliosque viros illa aetate doctissimos in deliinei is habuit, R Cardinalibus Lotharingiae , Cybis , Corte
so , ac praesertim Sadoleto nostro familiarissime usua est , ut plures eorum ad illum scriptae litterae testantur Eius certe ingenium Sadoletus maximi semper fecit seidemque in omni Iaude doctrinae ac litterarum plurimum tribuit . Et sane eius nomini , primum opus quod meditabatur, de gιoria , ae postea librum de CarboItea Eeelesiae extriactione dicandum censuisse , vidimus in notis ad ipsus Sadoleti vitam pag.xxxIx. Ravennae v. Kalend.
NovembrIs a n. m. D. LIII. extremum vitae diem morte
265쪽
erat cum multis) sed multo etiam magis,
quod tu mihi videbaris, in illo genere S ordine , vel solus , vel certh cum paucissimis ,
antiquae illius virtutis exemplum retinere .
Eram Igitur tibi ex animo deditus ; neque tu id nescis . iuam meam opinionem S Observantiam confirmabat , tum insignis benevolentia , qua fui semper conjuneiu S cum patre tuo clarissimo viro e tum tua erga me perpetua praestansque humanitas , cujus nullo tempore oblivisci possum . Cogitavi igitur scribere ad te . Sed cum nullum suppeteretc his quidem temporibus miseris perdit itque. argumentum , quod vel mihi scribenti , vel tibi meas literas legenti , es e aptum videretur , dii uti usque in hunc diem : nec medius fidius , quo nunc habeam magis quid scribam , quam habuerim antea . Sed quia quicquid nunc demum scripsissem , id te putavi placatiore animo esse lecturum : cum non solum dies , id quod Omnibus commune est , sed etiam prudentia , quae tua laus propria est, sedas et in te animi molestias . Quanquam quq sedari possint, non plane perspicio . Non enim sunt nostra mala ejusmodi, ut si in una parte offensum sit , in altera sit prosperea sum . Sed cum uno interitu omnia jaceant prostrata , ubi amplius spe ulla nitamur,von habemus et nisi ad eum solum respiciamus, qui altissimum posuit refugium suum : q io videlicet , neque mali flagellum aliquod , neque fortunae temeritas potest aspirare . Quod equidem oro optoque quotidie , ut ita fiat.
Sed, si caeteris non possim , mihi quidem ipsi
consulere potui: habeoque constitutum , nequaquam amplius posthac a summi Dei culta
266쪽
uc famulatu me sejungere, cui uni sum d Icatus ac deditus : hoe arctiore fidei ct devotionis vinculo, quam plerique et quod cognovi meam illi salutem S libertatem esse curae . Itaque certum est, quod tempus vitae reliquum mihi fuerit, id omne ad Dei immortalis cultum , ct artium optimarum studia conferre . Quod scribo ad te aliquanto liberius . Sensi enim, te nunquam abhorrere a ta-
Iibus consiliis , quae cum Deo conjuncta sunt: quae qui deludere & aspernari solebant, cum opes S potentias nimium sectarentur, intel- exerunt , ipso eventu docti, falso se consilio a veris rationibus aberrasse . Sed de his hactenus et neque enim haec ejusmodi sunt, in quibus immorari admodum laetabile sit. Ego
quem amorem , quamque observantiam ergate jam inde ab initio nostrae conjunctionis cepi, perpetuo sum conservaturus . Tu me ut
diligas, ct in tuorum numero ducas, tibique deditissimum esse existimes , magnopere a te Peto. Vale. Carpentoracti, III. Nonas Fembruarii M. D. X XY11 I.
267쪽
IACOB Us SADOLETUS Sigismundo Regi Poloniar. c, Suam in euis volun/ateis declarat. SErenissime atque invictissime Rex ct DomI-
ne honoratissime . Cum natura ac voluntate , Deique beneficio ad virtutem venera n
dam satis propensus sim, fuit jamdiu mihi necesse , illam in Majestate vestra colere ac venerari , in qua praecipua & admirabili dignitate praecellit . Itaque mihi conscius sum , quantum in omni tempore, ubi aliqua mihi sese obtulit Oeeasio, ejusdem Majestatis ve- Rrae honoris studiosissimus , ct rerum omnium amantissimus fuerim . Sed quoniam status mei tenuitas non est passa, mea erga illam ossicia magni aestimari, cum desiderio ae voluntati opes meae pares non essent, existimavi anteia hac , summam meam in vestram Serenitatem observantiam tacitis ossietis mihi potius eo tendam , quam aperta significatione esse ostenis
Θ tom. r. Miscet Ian. pag. 33 3.c ba De Sigismundi Regis laudibus c fuit enim vere prudentia , fortitudine , constantia , studioque Cath Ii eae religionis insignis 3 praeter Stanislat orieovii, di
Martini Cromeri funebres laud tiones, quibus vitam eius omnem ferme complexi sunt, plura habet Antonius Maria Gratianus cap.vH. vitae Card.Commendoni o obiit Sigismundus anno II g. ipso Paschatia die annos
268쪽
tandam . Ac in eadem nunc sententia mansi iasem , nisi Venerabilis vir Dominus Ioannes Rud ilicski Archidiaconus Ecesesiae . . . . . . . qui aliqua Majestatis vestrae negotia procuravit apud me , cum vidisset, qua ego diligentia , quo amore inservire illi conarer , hortatus me esset, ut has ad eam litteras mitterem ;quod feci libenter . Magnus enim fructus amantis est , intelligere suum amorem esse probatum S agnitum : qui cum nulli rei ma gis debeatur, quam virtuti; non mirum est, si in animo meo erga Serenitatem vestram vehementer est inflammatus I quam ego agno vi in his miseris & calamitosis temporibus propemodum solam facultates omnes , S illam qua potissimum valet S praedita est , sapientiam , Deo, & Dei fidei, & amplitudini Christianae Religionis dedicasse . Haec faciunt, ut si quid est in me , licet id sit exiguum, sed tamen , si quid possum dc valeo ingenio , industria, fide, sedulitate ; id totum cupiam ct optem Maiestatis vestrae honoribus & commodis promptum & paratum esse ; nihil gratius & optatius habiturus , quam si intellexe -το , Maiestati vestrae hunc animum acceptum, S dicationem meam gratam esse e quam De NS omnipotens , In omnibus consiliis suis actionibusque secundet . Romae 1 v. Nonas Martii
269쪽
IAC. SADOLETUS ENS C. CARPENTOR AC T. Ioanni Salviato S. R. E. Cardinali co)S. P. D. ''stis litteris respondet, quibus eum hortab tur , ut suom Reip. opera in praeparet. TVis literis plenissim Is humanitat Is ct benevolentiae , quibus ad meas rescripse tas , nihil adhuc respondere potui , morbo impeditus, non negligentia retardatus . Fue runt autem illae , ut quidem esse debuerunt,
mihi iucundissimae. Nam ct memoria mei tuae mirum in modum me delectaverunt: & in optimam partem accepi, tum judicium , quod ipse de me in illis faciebas: tum consilium , quo cohortabare, ut nollem hoc tempore de ense Reip. cui tot annos summa cum fide et diis Ingentia servivissem . De iudicio quidem, quod ei bi ego idoneus videar, in quo sit aliquid opIsct adiumenti Reipublicae, cquando hoc ita accipio ; ut id tui potius erga me amor Is Indicium esse putem, quam ullius meae virtutis te stimonium J habeo tibi magnam gratiam . Τa-1 Is enim usti benevolentia satis mihi pro illustri testimonio est. Quod vero fi ut me deceat, aut id vera & recta ratio a me postulet, ut re feram me rursus in illos fluctus , ex quibus
270쪽
Dei immortalis incredibili benignitate semel ereptus sum : quanquam in omni genere prudentiae plurimum tibi tribuo, tamen In hoc planὲ quidem non assentior . Est enim meam mihi munus attributum , quod nec deserere debeo, neque ab hac mente, illius pi. reeie que administrandi, ipse deseri. Quod quidem ogo perspicere non possum , quo pacto absentes proia admi ut strent, cum ego ipse qui a
sum attendoque , re experiar , hanc uvam
omnium maxime laboriosam ct difficilem esse provinciam . Sed ut hoc mutari convellique possit ; quis mihi praestet, rite omnia deinceps. in Urbe actum iri λ optimus quidem Riustissimus est Pontifex ; sed cujusmodi caeteri ordines λ cujusmodi tempora λ qui hominum inores λ Nos vero qui satis diu satisque vehementer illis rebus dedimus operam, S aliqua in serviendo Reipublicae naufragia iam fecimus, aliquando littus poetumque nacti , obnixe ii Ium teneamus. Equidem quod reliquum dabitur vitae, id etiam Deo ct musis. sic impendere totum devovi, ut aliam nullam cum quoquam cogitem habere rationem . Nec despero in hoc ipso quoque genere vitae, lare me Aipsi summo Pontifici, quem incredibili quodam amore prosequor, & caeteris amicis , Ο namento aliquando ac voluptati . Tantum te
nere mihi hanc pacem animi, Sc hunc fructum tranqaillitatis, quo miri si h perfruor , ad diem vitae ultimum liceat . In quo mens quidem mea perquam est constans, sed fortuna est Ipsa pertimescenda, cujus tanti & tam varii sunt ad laedendum conatus , adversus quam illo perfugio uti meditamur, quod est unum omnium certissimum & maximum , ut tu Deo
