장음표시 사용
441쪽
quem ego amabam merito illius plurimum e neque unquam videram hominem , nisi quod Virtus , eximia praesertim , nunquam n Oa cuivis
iuste Leontei sive Nieolai Tomaei obitum an .M. D.TT maincautus constituit . Ortus est autem Leonteus venetii a Patre Epirota . Ab ineunte aetate Patavii Latinis ae Graecis litteris c in his Demetitum Chalcondylem praecept rem est nactus apprime instructus, ad Philosophiam an iamum appulit, magistro usus Thoma de vio Caietano ord. Praed. quem ipse aetate superabat. In ea quantum Leonicus studio ae labore proseeerit, illud indietum esto , quod ipse is primum extitisse fertur, qui tricia polemicis aman datis, in animum induxerit, ut Aristotelis textu prolat non lacatam & implexam , sed veram philosophandi rationem exponeret , & barbaram asseclarum Averrois doctrinam e Gymnasio prorsus eliminaret . obiit Patavii. n. M. D. x x I. ut ex hae Epistola patet , sepultusque est in Templo S. Fraueisei , ubi hoe eius legitur elogium a Petro embo conscriptum z
rabili P. C. adseripto earmine , quod sibi vivens fecera .
442쪽
vis nostrum conspecta est . Quamobrem do-- leamus nostra id quidem magis , quam ipsi uacausa : qui, ut scribis ipse, ad certam & veram vitam immortalitate jam translatus est .. Verum nostro quoque dolori ea rex fuerit solatio, quod expressam habemus imaginem prae
stantissimi viri in eis libris , quos ipse & plu- reis A scriptot egregie reliquit ca) Hi illum
nobis referent , neque eum lugeri patientur pro mortuo . Ladarum rradere Patavii optimarum arti viri doctrinam iuuentuti, nec scivi antea , ct nunc cognosse laetor . Dederam ego ad eum bῖs terve literas , neque ullum ab eo responsum .. Quod mirabar, ct quidem usque eo, ut de illo nescio quid time rem .. Nunc video causam hane adversus ma
s lentii , quod cum discipuli illi plus satis
colloquendum est . Equidem hominis erudi- ditissimi, omni honore & commodo plurimum laetor : sed tamen me illi totum effluere ex animo, etiam moleste sero . Tu illi a me plurimam
443쪽
rimam salutem . Quod Pi almum meum probas , gratum mihi . Ego perfecto Hortensio ca) , in quo quidem nunc elaboro , si tamen ut perficiam magnitudo rei patietur , t tum me daturus sum ad sacras literas . In quibus S animi nostri voluptas plenior multo est, ct caeterix utilitas paratior . Tu ut valeas , ct nos perpetuo diligas , veteresque nostros necessarios salutes meis verbis , si qui in urbe Roma reliqui iam sunt, imprimis a te peto . Vale , Carpentoracti, III. Nonas Iu
444쪽
IA C. SADOLET Us EPIS C. CARPENTO RACT. Petro Bembo S. P. D. Hui Epistolae quae est ordine CXVIII. adcurate respondem , de communibus amicis deque sMaquadam in Iudaeos oratione inultis agit.
G R tum est mihi , quod video tibi curae es
se , quemadmodum crebro inter nos per literas colloquamur: quando quod potuit esse gratius , ut liceret nobis garrire coram quaecunque in buccam venissent qui quotidianae fructus familiaritatis uberrimus esse solet, Scsuavissimus nobis fato quodam est ereptum. Sed tamen ne hujus quidem ossicii exercitatio despicienda est : est enim & jucunda & dulcis e modo literae cursum haberent & secundum S facilem. Video enim tuas datas Ianuario mense ca), mihi extremo Maio fuisse redditas , cum hae prius ad aulam Regis per- pervenissent, δὲ illinc demum , tanquam errore agnito, ad me se vix aliquando recepi sent . Ego tamen in dandis literis sequar insitu tum tuum , ut Lugdunum mittam , undo Venetias postea perferantur , ad Lagarum Baysium legatum Regis , hominem ut ego quoquo cognoscere videor , & doctum S perhumanum . Qui cum ad me prior scripsisset,
non OG Nimirum xiv. Calend. Februarii. Eas habes su
445쪽
ann existimavi amicitiam petitis alte principiis , ct magno ambitu verborum conciliandam esse. Sed scripsit apertissime & familiarissime : ut Ingenuae suae naturae illustre testimonium jam tum mihi dederit. Amo igitureum , neque id mediocriter . Porro accedet corollarium , mihi quidem non melestum , ut item ad illum semper aliquid dem , quo etiam meae ad te commodius terantur . Sed ad lite inras tuas . Illae vero, mi Benabe suavissime de optime, admirabile est, quanta animum meum voluptate affecerint : quod , utrum eloquentiae in illis tuae tribuendum putem , an amori in me tuo, qui undique in illis literis se ostendit, dissicile est dictu. Eminet enimvero utrunque meque ita delectat, ut nihil unquam inagis . Sed de genere orationis stylique elegantia , vereor , ne si plura dicam , tibi etiam ipsi videar ineptus . Testatum enim iam diu apud
omne is est, ct qui tu sis , & de te ego quid
sentiam . De amore ergo potius , quem tuum esse erga me tantum, quantum audeo opta Te, & video, vehementer laetor . Itaque illa quam suaviter scripta , de mea benevolent Iaerga te , tibi plane perspecta , de fratrum nostrorum filiis , de studiis domesticis , de
omni cura cogitationeque rerum etiam inti- marum quae tu tam amanter, tam fraterne singula commemoras , ut non tuas literas legere , sed te Ipsum videar audire loquentem equem ego absentem , tanquam praesentem , &audio medius fidius , ct quotidie intueor . At c si verum loqui volumus ) hoc est proprie
amare , communicare videlicet recondita consiliorum suorum i non id quod plerique facimus , cum nullo argumento proposito accedi-
446쪽
mus ad scribendum , verbis crebro iactare , ct quasi ostentare benevolentiam . Sed ne vivam , si concedo tibi, ut plus me ames , quam ego te amo : qui in hac ratione praesertim debeam partes krre potiores . Nam. ut mi tam initia & ortus familiaritatis nostrae , quorum semper mihi quidem jucundae est recordatio, cum tu principio a me appetitus , dedisti mihi te promptum & facilem ac in omni
genere elegantem ac perhumanum ἔ utque reliqui deincepς temporis indicia tuae erga me voluntatis praeteream, quae & magna ct multa sunt: hoc tuo ossicio quid potest esse constantius , quod eandem amicitiae fidem absenti
mihi praestas , quam olim praesenti jam dia praestitisti λ Namque ego , qui veteribus necessitudinibus relictis , ast novas atque insolitas fortuna quadam translatus sum, si conservo memoriam meorum familiarium , quid quaeso , aliud facio , quam id quod natura fert scilicet ut leniam desiderium animi mei recordatione eorum quos diligo p Tu qui do- , mi cum tuis charissimis remansisti qui amicis abundas , cujus domus assidue floret copialectissimorum hominum : cum me ipsum tanti absentem facis, in amoreque persistis , nec diuturna iam disjunctione nostra quicquam e se imminutum de tua pristina voluntate significas , ct benevolentiae in te meae faces subjicis , ct tibi officii summam laudem vendicas . Quae nullR re a me potest , nisi magnitudine amoris compensari. Sed quid egoλ labor equidem longius: etsi enim haec grata memoratu, minime tamen necessaria sunt . Quapropterea missa faciamus . Quod tuos in fratris filio instituendo labor non eum adhuc exitum assecutus
447쪽
eutus sit, quem tu sperares : credas mihi hoe velim, non minus curae mihi rem eam esse,
quam tibi ipsi . Quid enim interest , utrum tuus sit, an meus λ Sed ego spe quadam adducor, ut confidam , fore tibi illum liquando voluptati. Multum enim illum aetas, multum imitatio domestici exempli adjuvabit et nee boni seminis virtus facile est intexitura . Quapropter suadeo tibi, ut neque spem de eo , neque studium deponas . Μeus quidem cum est uti ego maxime volo, Deo habeo gratiam . Iste unum summe omnium colite miroque assicitur desiderio, tum visendi te, tum arctius adhaerendi tibi : cui rei utique aliqua aliquando capietur occasio . De studiis nostris, in quae praeter e pect2tionem suam , ct caetellorum , uterque nostrum delapsus est , hoc da me tibi habeo dicere : visum fuisse mihi, ista magis convenire huic jam aetati, ct huic per sonae quam gero, esseque ossicio meo conjunctiora , quam illa quae lucis quidem habent ac laudis plus, sed utilitatis certe minus . Itaque In haec jam totus immineo , persectoque Hortensio , quem habeo nunc in manibus cir) , etsi negotii eius magnitudo pene ut desperem facit, c est enim res prorsus maximi operis sed tamen eo aut perfecto, aut abiecto , non facile aliud agere me, neque alibi uspiam, quam in sacris literis versari cognosces . Tua vero susceptio conscribendae historiae b) , di
gnitatis plena est ut ego judico non me
448쪽
dici cris: nam ct honorifico senatusconsulto ad hoc munus vocatum fuisse , eximiae tuae est gloriae : praesertim cum illud non ambitione expressum , sed sponte , ct ipso judicio Senatus exortum fuerit: S tua summopere laudanda ac praedicanda est pietas , non denegasse patriae hanc operam , ut illius gestae res tuo ingenio potissimum , gravissimoque testimonio posteritati proderentur . Quare id cupio tibi bene & feliciter evenire . Quanquam non illud quidem tibi tam optandum est, quam ut incolumis diu valetudine hona perfruare: caetera enim abunde adsunt, per quae & tui ingenii laus , & Rei tuae publicae monumento rum memoria consecretur immortalitati. ΤΙ- hi sane ea res cecidit non incommode: nouenim necesse habuisti, id id quod mihi contigit, deflectere a vetere curriculo studiorum tuorum , ct velut incognita in via imprimere novas orbitas , siquidem hoc opus est , ut ille inquit omnium unum oratorium maxime .
Sed ne illud quidem assentior , visum iri hoc tibi dissicile , aut laboriosum e quid enim est , quod tibi, pro tuo isto ingenio, ista que do
ctrina , ac eloquentia , qua insigniter praeditus es , aut novum accidere, aut dissicile pos- fit λ Verum de his satis . Colam meum tantopere probari a te , ct magni fieri, neque miror, ct vehementer gaudeo . De Flaminio idem sentio, quod tu . Laetarum Bonamicum cs audio tradere Patavii publice doctrinam bonarum artium iuventuti. Eum ego hominem majorem in modum diligo et neque dubito ,
ca Vide notas in Epist. xv I I. Pas. 17 a
449쪽
quin tibi jam factus sit perfamiliaris : sum in
est ingenio, excellentique docti ina . Sed virtus , S probitas , S in omni ossicio fides atque constantia, in primis in illo homine amanda S complectenda est . Eum tu latvere jubebis verbis meis plurimum a Credo te memoria tenere , consectam a me olim , cum Romae etiam essem , orationem quandam in Judaeos,
quam ego causam in duas actiones partiri institueram : sed prior fuit pars tantummodo absoluta , si tamen absolvere est , quod parum
polite essicias et eam ego nunquam duxi e deu-dam , neque hercule nunc in alia sum vo un
tate γ). Sed cum si agitanti iam saepius , S
in notis ad Sadoleti vitam pag. xxxv D. A xxxv lIIo De eadem haee habet Hieronymus Niger in Epist. ad M. Ant. Michaelem data Romae aIIa et s. dipssares 1 27. quas legitur inter Epistolas Principum tom. a. pag. 68. M Il Reverendissimo Sadoleto ba composta sina elegan Ii m sima oratione contra i Giu dei in genere iudiciaIi . 'Lax, i pote si e questa . Alite volte i Giudei habitanti in Caris D pentrasso & in Provenaa oriennero da i Pontefici certi,, Privilegi di poter eom prat beni stabili da i Christiani , is derogando alle teggi che lo vietano , in mi do che ita ',, breve spaEio di tempo opprimendo i poveri Christianis, con. loro usure & illeciti eontraiti , s 'eran sat ei padros, ni d 'una gran parte di quel paeis . Et siceo me avviene,, hoggidi , ehe i riecti .sono i piu stimati , erano ri Ue- ,, riti come s gnori , S tenevano i Christiani falliti comes, schia vi . Finalmente riseni iti di tale indegnit, que.s, Cittadini , ricorsero a piedi det Ponte fice , & ottens, nero la derogatione di cosi inglusti privilegi ; ridueen I, do te eose secondo la forma delle leggi nostre . I Giude si fredendosi trovare un Psalefice , come era quelio , d
450쪽
amicitiae nomine vim quasi afferenti, Herculὲ Gonga gae co) , homini S nobilitate virtuteque majorum suorum , & suis ornamentis ac laudibus amplissimo , omniumque S cultu S amore dignissimo, resistere amplius non possim , illam ad eum mitto modo enim in fasciculum conjecta est ) hac lege tamen , in quo multis
precibus cum eo ago , ut ne cuiquam omnino
copiam illius describendae faciat, praeterquam
tibi, si id forte petiveris: & si damni nihil
putaveris, bonas horas tuas in ea legenda consumere non bene. Quod tibi notum esse volui, ut cum de meo animo certior factus esses , quid tibi esset faciendum , ipse statueres . Uale mi optatissime atque humanissime Bemhe ἐ& M. Antonium Michaelem , quem ego unice semper dilexi, quemque mei vicissim cognovi amantissimum , saluta meis verbis , etiam atque etiam . Carpentor. XI. GaI. Julii M. D. XXXI.
D cui impetrarono quei privilegi, vennero a Roma , 3z,, eon promissioni di danari , S attre loro arti , eerear :,, no la restitutione di tat privilegi. Nostro S ignore B commise questa eausa a Cardinali Giudiei , innangi e,, quali m disputata titrinque . Monsignor Sadoleto prese,, ii patroeinio de' suoi Diocesani , S non sosa mente Ii
is diis se verbo s νε , rna ancora scriptis , per non m En- ,, ear loro in conto alcuno . Sono due altioni . La pri- ,, ma h finita, la quale io ho gia letta, nὲ credo in boe ge- ,, Nere poter mai leggere eosa πrigliore . La seconda δ' ,, imperistia , per esser sua signoria parte stata an ma-α, lata , parte occupatissima , in modo che mi maravi- ,, glio eo me possa haver satio tanto in questi impedidi, menti 1 .ca Vide uotas ad Epist. LxvIr. pag. 18 a