Effatorum philosophicorum centuria prima secunda in qua centum celebria philosophorum dicta ex ipsorum scriptis & mente partim explicantur, partim distinguuntur, adstruuntur, negantur. Opera Gisb. Guilelmi ab Isendoorn EdaVelavi. Cum indice effatorum

발행: 1643년

분량: 576페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

'. Speciessunt Put numeri . Hoc est, nulla species nullave essenua admittit modo plures, modue pauciores essentiae gradus: sed ut num ruS constat certis quisque unitatibus, ita

Quaeque rei species constat certa multu dine certorum momentorum essenii

lium, cui quidem multitudini nihil addi potest , nihil detrahi, quia mutetur ipsa

rei species. Nam ut numerus adjectione Vel rejectaorre unitatis mutat speciem: ita si de congerie internarum hominis & e sentialium persectionum detrahatur una, noli restabit homo. Et sicut numerus, res inse divisibilis est, tandem in unitatesivisionem omnem respuentes dividitur: ita rerum quidditates tandem in ultima praedicata essentialia, indivisibilia & immutabilia resolvunmr. Fluxisse hoc videtur e Schola Pyth goraeorum, quibuS quidvis est numerus vel numeri imitatio , sicut Platoni res quaevis vel unitas est, vel numer , Vel numeri participatio. Quemadmodu α, enim non habentur species duae num virum totidem constantes unitatibus: tamrte non dantur sub eodemgenere duae

species aequalis dignitatis A perfecti

182쪽

Nota, Species quoque dicitur esse is snstar puncti, quia vel habetur tota , vel omnino haberi dicenda non est. Io. Soles species.

DS hoc apud Rami assectas, quibus:

omne individuum species, dubit re nefas est: at in Peripato'. I. Falsum est materialiter, actu, se cundium rem σ exissentiam in rerumis natura, quia reipsa multiplex non est Sol aut numerosus, sed individuum actu exia stens , digito monstrabile .la in oculos

Σ. Verum est formaluter potentia prout habet essentiam σ definitionem quatenus mente abstrahitur a singular bus ac suapte naturae de multis praedicarii potest .. Dices: Species potest esse in multis. quia est universale. At Sol in multis esse non potest. Ergo Sol non est species. Resp. Distinguendo, Malorem: est enim vera de potentia rationali re Loma, falsa de potentia reali σ naturali sive Phetfica. Hinc distinguo Minorem: Sol nor potest esse in multis potentia reali σ n rurali, Concedo τ rationali Er Logica, Nego : neque enim repugnat , plures 4 uoles..

183쪽

is lςς MunduS necessario est unicus.. Ergo repugnat plures dari Soles . . Q sicquid sit de antecedente ,, distinguendo consequens: Simpliciter diem consequenuam: solem enim mutatiplicari non: repugnat, quia ex parte 'mrinae. relinquitur aptitudo, Propter Ieetum materia ,- concedo rex hac enim: parte fit, quod isthaec aptitudo in actum i. naturalem non educatur .. Neque hozabsurdum videri debet mia Speciei natura ab individui acciden tibus non perficitur, sed tantum multi pi ater , , adeoque in uno individuo po- test esk perfecta.- Instabis D Potentiam' comitantur in strumenta .. At Sol instrumenta, quibus propanari possit,. non habet . Ergo Sol In multis esse non potest Res . Distinguendo , Malorem: de . potentia enim natur Hi & uuae in rebus:

st Viventibus, Concedo i Aid ' Σ

qualisiet, Nego. ς Alii putant , solem esse speciem -- proprie sic dictam 3c secundario, quia . non sit ens completum, sed caeli pars. Verum hac de re alibi ex professo fusi a Nobis disputabitur. .

at o

184쪽

1 6 EFFATORUM PHILOS.

a Agno conatu super hac re disput I a. tur non modo inter Ramaeos &Peripateticos , sed& inter ipsos Arist telis sectatores. Ianus enim Caecilius

Rey, stupendae s heu 1 quodam in doctrinae Theologus. Iuris Consultus, Phia Iosophus & Medicus in Academia Passiensi non sine honore mihi nomina dus Praeceptor, est; nunc quidem 'o h mo esse speciem in fimam, posse tamen Deum multas alias hominum species condere , quarum una essentialiter sit persectior , aliae minus persectae, quemadmodum diversiae sunt brutorum species, quarum aliis persectiores esse, nemo sanae mentis inficiatur.

Sed , pace tanti viri, dispar est ratio de homine & bestia: sub hac plures sunt

species , quia diversae persectiones es.sentiales, sub illo non item. Vt enim, una tantum est recta linea, quae directe tendit in scopum, variae autem ab ilis deficerint lineae: sic una tantum est ratio , qua ad ratiocinandum perveniatur, multiplex autem via, qua ab eadem re cedatur & ad brutam naturam deflectatur . Quapropter hominis perfectionem

185쪽

- CENTURIA II. 10 143

plures, tanquain genus, sub se admittae specieS . Dicet sortassis, vanum esse, quod as- fertur , discrimen, quia Angelus est perstinor homine : singuli autem Angeli singulae sunt species Resp. Fateor quidem, multos e Sch Iasticis D D. praecipue vero Thomitas, id ante ipsum de Angelis assi asse: ristionem vero hactentis reddidisse , quae nos cogat, relicta communi sententiata, novis decretis subscribere, id pernego. Sed hac de re operosius agemus in Ain Ramaeis patrocinari videtur Aristoteles ipse, qui semel atque iterum ait, non mini similibus, sed qui specie differant, hominibus civitatem constare , Vnde recte collisi videtur. hominem non esse speciem specialissimam , sed subalte

nam, adeoque genuS in .

Respondendum tamen est, differre in civitate homines a se invicem specie , non simpliciter, sed secundum quid, sp eie scilicet professionis ob alim atque alias artes, quas colunt exercentque, Mob sortem conditionem'ue ipsorum diaversam: sunt enim agricolae, sunt iuulones , sunt lanii, sunt salsamentarii, sunt qui bellum gerant, sunt locupletes, sunt sacerdotes, sunt Iudices &c. sise , ut

186쪽

- 108 EFFATORUM PHILOS .

Eripsit Manilius, . - Per ingentem populus desicribitur 'urbem

Praecipuumque Patres retinent σ proximum equenter. ordo locum, post quem succedunt agmina plebis.. In qua lgus iners, magna σsine nomine turba.. Sic Iutis Consultus lib. I.Inae tis ait, 'Cum uno communi nomine omnes h ..

mines appellarentur, jure genitum tria hominum genera esse coeperunt: Liberi & his contrarium Serri , & tertium genus libertini, Min desierant esse servi. Vbi vides per tria: hominum genera intelligi triplicem hominum conditionem, ade quegenus ibi sumi non proe essentia, sed . pro accidentium quasi varietate .. Atque hanc esse Aristotelis mentem, patet ex Metaph. c. ubi disertis ait verbis, . Non enim est homo genus sin gularium hominum, quia scilicet ultimo , praedicatur. Dices : Quarurnque praedicantur de genere, ut genus est , inquit Porphyrius, eadem & de iis, quae illi sublunt, . speciebus praedicantur . . At genus praedicatur de animali, ut de genere.. Ergo i& de eo, quod animali suojicitur, prae- .dicabitur. Homo autem animali sub- jicit ..

187쪽

CENTURIA II. I Vficitur. Ergo genus de homine prae dicatur. Homo ergo non est species specialissima, sed genus . . Respondet Ammonius, adjecisse porphvrium et O ut genus, hoc est, ut reS, non ut habitum significans: quaecunque igitur de animali, ut animal est praedia cantur id enim est illud, ut genus J e dem omnino&de speciebus & de india viduis praedicabuntur GenuS enim de 'animali,, non ut animal est praedicatur , sed ut ejus ad ea, quae si δε eo sunt hah tum ostendit .. Boeti solutio facilior est : est enim, id intelligendum esse de generibus animali superioribus , quemadmodum corpus AEnimatum quia praedicatur de animali, ut de genere inferiore & ad suas species propno genere ς etiam praedicatur de homine, ut hominis genus est Nos secillime respὁndemus ex dissimctionibus allatis Effato Io quas Videat ,,

- Quicquid inest generi, inest speciei.

T. v r Erum est de eo , quod assu inest V generi , quia tota generis des nitio speciei convenit&de singulis speciebus praedicatur : nimalis qum MV

188쪽

1so EFFATORUM PHILOS.

finitio, puta vivens inusitivum, homini convenit, conVenit& bruto . a. Falsum est de eo, quod potentia inest generi: hoc enim non statim inest speciei et differentiae namque divisivae Scoppositae, ut rationale & irrationalesi sunt generi, scilicet animali, potentia tiquia ad generis constitumnem non requiruntur: at illae differentiae alicui genetis speciei non insunt simul, ut ex ELfa G. satiS constat. Falsum est de genere Ac specie fommaliter & in actu signato sumptis: n que enim genus est specieS, aut contra ex Effat. I. . Venim est de genere & specie -- . terialiter Bc in ami exercito sumptis . Quae sane cum ex dietis facile intelliguntur, tum ex dicendis evidentius pat

s. Falsum cst de eo, quod generi inest disiunctive, dc particulariter. Vnde

non valet; Homo est animat: animal est irrationale . Erso homo est irrationalis. Ratio, ut vides, est, quia irrati nate non dicitur de toto animali, nec animali in se & universim spectato vere inest aut inesse potest. 6. Verum est de eo, quod generi inest inisersaliter & de eo toto universi

praedicatur. Hinc, quiaanimal vivit; h

189쪽

CENTURIA II. Ist

minem quoque Vivere, necessum est. 7. Verum est de eo, quod generi inest realiter , esentialiter & y imo intenti naliter: sic, esse vivens sensitivum,inest animali, tanquam generi & propter trulud genus singulis speciebus. 8. Falsum est de eo, quod generi cominpetit apparenter, accidentaliter σ siem do intentionaliter. Hinc speciei non inest pradicari de multis specie diserentibus, licet id generi inesse nullus Sophiae tir num inficietur. Et generi convenit communicare Gentiamspeciebus eamque ς-- nituere : Species autem id competere non potest, eum, nihil sibi ipsi esse causam, constans Philosophorum axioma.

sit.

Is. Relatio Speciei ad Genus σ ad Individua duplex L. est H Atio est, quia termini formales hic sunt diversi, puta superius & in

rius: genus enim luperius est specie, i dividua autem eadem simi inseriora , . Cum vero diversi sunt termini, diversiae quoque sunt relationes ex alibi dicendis. Dices: Genus unica relatione refert ad speciem & ad individua. Ergo sp cies una quoque relatione ad genus reqsertia

190쪽

F is, EFFATORUM PHILOS

sertur & ad individua..

. . a

i Resp. Negando consequentiam: in ' relatione namque generis ad species du' ad individua non sunt termini formales ' diversi, cum semper genus referatur ad species & ad individua, tanquam sup riuSad jnferiora. . . Urgebis : Porphyrius est ; Speciem, infimam referri unica relatione ad genus' & ad individua.Ergo ita res habet. Res . distinguendo antecedens & cons quens: nam I. veri est , relationem illam esse, unicam nomine, quia semper species est& dicitur species: species, inquam, in i ma&speciali ssima. χ. Falsum est, relationem illam unicam re:refertur enim species ad suum, genus ,. tanquam pars ad totum, Co , tentum ad continens, inserius ad sup rius, subiicibile ad praedicabile: resertur eadem species as indi vidua seusingula- iria, ut totum ad partes, ut ςontinens ad Contenta H ut superiuS ad inferiora, ut

: praedicabile ad subjicibilia ..

SEARCH

MENU NAVIGATION