장음표시 사용
191쪽
DE COMITIIS ROM. P uel non omnes a Senatu decernebaturillinc fit, ut alias praeterea
per Italiam proprias Quaestorum prouincias reperiamus. cice/xo pro Muraena: Sed Quaestura utriusque propemodum pari momento sortis suit. Habuit hic lege Titia prouinciam tacitam ct quietam. Tu illam cui cum Quaestores sortiuntur etiam aco clamiti solet Hosti ensem,no tam gratiosam de illustrem, quam negotiosam & molestam. His uerbis Cicero duas ponit Quae. storias prouincias. Vnam lege Titia, quam ego eκistimo ex A.
graria lege Tilii natam suisse, ad colligendum scilicit uestigal G agris publice alsignatis impositum . Nam Sex.Titius Tr.pl. logem Agrariam tulis te legitur M. Antonio &A. Posthumio Albino cossa uictore Valerio lib. S. cap. i .dc Cicerone lib. 2. de o ratore. Alteram Hostiensem: quae liumentariam procurationem habebat,ut Cicero indicat in orat. pro Sestio : Nec mihi erat res
cum Saturnino, qui quod a se Quaestore Hostiensi per ignominiam ad principem, de Senatus & ciuitatis M. Scaurum rem humentariam translatam sciebat,dolorem suum magna contentione animi persequebatur. Et de Aru . responsis:Saturninu quodH in caritate annonae Quaestorem a sua frumentaria procuratio ne Senalus amouit,eil rei Μ Scaurum praefecit,scimus dolore factum esse popularem. Erat Sc alia prouincia aquaria,cuius meminit cicero in Vatinium,de Quaestura eius loquens, his uerbis : In eo magistratu clim tibi magno clamore aquaria prouincia sorte obtigisset, missusne sis a me Consule Puteolos, ut inde aurum eXportari,argentum , prohiberes. Cum autem suae hoc modo daretur omnibus Quaestoribus prouinciae,attamen pro/uinciarum diuersitas efficiebat,ut alij possent statim inito magi et stratu factas sortitione suum munus eXercere: alii non possent. Nam quibus aut in urbe aut in locis per Italiam uicinis prouinciae obligerant,poterant statim suas prouincias gerere. Quibus uero obligerant etaternae prouinciae, hi tantisper ociosam habe hant Quaesturam, dum in prouincias peruenissent. Atque illi
quidem qui urbanas aut uicinas urbi prouincias habebant,in st- ne anni deponebant imperium. Qui uero eYternas populi Romani prouincias habebant, tandiu in prouincia imperium retinebant, donec successor mitteretur, si modo post annum in proin K uincia imperium manere uellent. Numerabatur autem annus prouinciae ex eo die, quo primum attigissent pro timciam et non
autem ex Cal. Ianuarii quibus inaesturam primum inissent.
Vade fiebat, ut fere Quaestores isti prouinciales post finitum
192쪽
annum suae Quaesturae adhuc retinerent imperium in prouin/ Acia,donec prouinciali munere persecto in urbem rediissent. mautem consules in suas prouincias sere non proficiscebantur ni si ad finem anni, ideo necesse erat, ut & Quaestores qui eis obtigeran non possent in prouincia imperium obtinere, priusquaeas prouincias administrare consules coepissent: itas fiebat. ut
sere cum anno Quaesturae continuarent & alterum annum proin
uinciae. Vt P. Sestius, qui G. Antonii collegae Ciceronis Q uar/s or erat, in Macedonia Quaestor non fuit nisi perfecto bello Catilinario , quod initio anni sequentis auctore Dione demum B profligatum est. Et Quaestor Caesaris non suit in Gallia toto anno consulatus Caesaris: sed tertio demum aut quarto mense anoni proximi eo cum caesare peruenit. Quod idem in aliis QKaestoribus prouincialibus dicedum, si uel negotiis priuatis aut publicis, aut morbo impediit non potuissent in prouincias ire., cuprimum eis licitum esset: vel si nondum eis in prouincia esse liceret, quia tempus succedendi Senatusconsulto definitum nodum uenisset. Neque enim una cum Praetoribus Quaestores semper in prouincias ibant: nec semper cum eis decedebant, sed accidere Cpoterat,ut unius Praetoris annus duos haberet Quaestores : α contra,ut unus. Quaestor duorum esset Drs torum. Cicero enim
q. orat . in Verr. ostendit duos Quaesiores, qui postremi fuerant, Verris Quaestores adhuc in Sicilia cum imperio fuisse, quando ipse ad inquirendum in eum pro se eius est in Siciliam . Verba eius haec sunt: Quaestores utriusque prouinciae qui isto Praeto re suerant, cum fascibus mihi praesto fuere. Quod enim ait Cicero, cum fascibus , argumento est cum imperio hos Quaestoressuisse Atqui iandudum Verres decesserat de prouincia .cum Cio Dcero ad inquirendum in eum eo profectus est, & iam ei L. Me. tellus successerat. Ex iis ergo consequens est, Quaestores Verris non simul imperium cum eo deposuisse,sed Metello etiam Praetore Quaestores suisse. Quod uero continuo subiicit Cicero eos Quaestores qui illis successerunt, non minus acres cUtra se suisse,argumento est,interim dii in Sicilia erat,hos successores uenisse. Erat aut in Sicilia Cicero mesibus Maio & Iunio. Ex quo apparet cu ad principium anni Praetor Verres decississet. Quaesto Ies non nisi quinto aut sexto mense decessisse. Illud quoque ani- Εmaduertendia hoc loco est,adeb fuisse diuersas Quaestorii ac Pistoru pron incias, ut saepe non miti eretur a Senatu successor Praetoribus . cum interjm Quaestoribus illae prouinciae decernerent.
193쪽
F Veluti Verres triennio Siciliam Praetor obtinuit:al tamen singulis annis alios atque alios Quaestores habuit, ut docet Asconius. Et Ciceroni Proconsuli in cilicia successor non est missus. & tamen Quaestor eo missus est C. Caelius,ut ipse docet ultima epist. lib. 2. Ep Fa. Quo etiam in loco,& aliis epist.ad At .lib.γ.Cicero ostendit C. Caelium in prouinciam non uenisse, nisi paulo ante diem tertium cal. Sextil. quo die terminato annuo imperio, Cicero de prouincia decessit. Unde sequitur C. caelium, qui Quaestu/ram Calendis Ian.inierat,in prouincia demum seprimo me se per G uenisse. EX quo apparet .verum esse illud quod diximus, post finitum annum Quae liurae, in prouincia Quaestores imperium ha buisse. Quod si successor non mitteretur Quaestoribus, tum uero accidebat, ut multo diutius impertu retinerent. Graccho Quaestori successor non est missus t ideo p triennium Quaestorio imo perio suit in Sardinia, ut ait Plutarchus. Et L .Lucullus in Astam Quaestor profectus ibi per multos annos prouinciae praefuit, inquit Cicero in principio Luculli mee cum Sylla cuius erat Quaestor decessit, ted etiam sub imperio Muraenae, quem legatum iuuΗ prouinciae Sylla praesecerat, Quaestor fuit. Et Cicero lib. 13.Ep. Fam. in epistola ad L. Plancum, Non dubito,ita scribit: Huius δpinquus suit T.Antistius, qui cum sorte Quaestor Macedonia
obtineret,neque ei successu na esset, Pompeius in eam prouincia cum eXercitu uenit. Et P. Sestius Quaestor C. Antonii in Macedonia terminato imperio annuo, non decessit de prouincia,ut apparet ex sexta epist.bb. s. Epist. Fam. Quibus ergo successor nomittebatur,lii imperium retinebat,si aut sua sponte in prouincia esse uellent,aut Senatus,ut in prouincia manerent,prorogato iis
I imperio, decreuisset. idem enim hic de Quaestoriis prouin. ciis, ac de Consularibus & Praetoriis dicendum est . Cum Onim' oporteret singulis annis ad Senatum de his omnibus pro/uinciis referri, interdum eueniebat, ut per intercessiones aut per alias magis necessarias occupationes , nihil posset Nenatus de prouinciis perficere. Quo calu qui in prouinciis erant, decedere de prouincia poterant li uellent: quia Senatusconsul li aut le/vis tempus iis peractum esset. Quomodo Cicero de prouincia Cilicia decessit: cum nihil potuisset in Senatu confici de prouin-Κ ciis Consularibus & Praetoriis per contentiones Caesarianorum& Pompeianorum . Aut uero manere in prouincia cum eodem
imperio tametsi tempus Senatusconsulti expirat ut Quado uero oro suo iure & more Senatus de prouinciis decreuerat, uel om or nibus,
194쪽
ZIBER SECUN DV y. ssnibus,uel unius tantum aut alterius generis horum c seorsum. n. Ade Consularibus Praetoriis,& Quaelior iis reserebatur ad Sena tum : interdum, Quaestoriar decernebantur, cum de aliis nihil perag pollet, quemadmodum fassium est eo ipso anno , quo in
Prouincia erat Cicero tum uero suo decreto ad Rei p. necessita/tem accommodato, uel omnibus magistratibus prouinciarum
Illius generiῖ de quo agebatur, successores decernebat mel quibus da successores dabat. quibusdam prorogabat imperium. Si omnibus prouinciis dedisset successores, his quibus sortito obtigisset
in eas prouincias ire uoluissent, tum necessario decedendii erat o/ Bmnibus prouinciis.Sin decreto successore alicui prouinciae, in nuinciam tamen non tuisset is cui ea obtigerat, eo rursus modo hinherum erat ei qui in prouincia erat, aut decedere aut manere in prouincia. Ut C. Verri Arrius successor obtigerat primo anno Uraeturae Siciliensis. Quia tamen in eam prouinciam ire aut nopotuit aut neglexit Arrius, in prouincia Verres cum eodem inseperio mansit. Quibus uero Senatus decernendis prouinciis impertu prorogabat, his necessario in prouincia manedum erat. Nacur toties Cicero ad Atticum libro s.& 5.ad M. Caelium lib. 2. CEpist. Fam. alioq; permultos scriberet, ut omnibus inodis p o. curarent ne Senatus ei in prouincia prorogaret imperium, si ni/hilominus decedere ei liberum fuisset Aut quomodo propter Senatus decretum Tullio statri Ciceronis manedum in Asa fuit tertio anno, non modo praeter suam uoluntatem , sed etiam
aduersus amicorum contentionem, qui ut ei successor decerneretur contendebant,si liberum fuisset praeter Senatus decretum decedere. illud igitur certum est, non fuisse liberum iis decedere de prouincia, quibus Senatus imperium prorogasset: sed iis modo Dde quorum prouincia aut nihil Senatos egit set, aut successorem decreuisset .His uero Proconsulibus,& Propraetoribus qui non expectato successore de prouincia decedebant, id prouidendum
erat,ut aliquem relinquerent qui prouinciae interim praeesset, dubenatus aut populus de ea prouincia aliter statuisset. Cicero ad Att. lib. s. in epistola,Tarsum uenimus : Mihi difficilis ratio ad inminii trandi. q, paucos dies habebam reliquos annui muneris:iti lud autem difficillimum Relinquendus erat eN S. C. qui praecniel. Solebat autem fere cum imperio relinqui unus eX legatis in . Sterdum & Quaestor praeficiebatur. Nam ct Cicero eodem illo loco ostendit liberum sibi fuisse uci Quaestorem suum Mescimupraelicere, uel QIratrem qui unus eκ suis quatuor lepatis erat.
195쪽
es DE COMITIII ROM.ῖ Tandem lamen neutrum praefecit prouinciae: sed C Caeliu Quaenorem successorem Mescinii TX quo apparet,si Quaestore Mescinium prouinciae praesecisset Cicero deponendum illi fuisse imnerium Quaestorium,ut tantum suae Praesecturae imperium re tineret:imperium uero Quaestorium penes Caelium esset. Habe
hant enim qui ita praesem erant prouinciis,imperium id e quocili a quibus praesedii erant, siue iurisdictionem spectes siue rem
militarem , sed tamen id absque ornamentis imperii habebant. Quod uero imperium haberent, Cicero ostendit in eadem epio G stola ad Att. cum ait: Rectissimum uidebatur, fratrem cum imo perio relinquere. EX quo planum est hunc C. Caelium, qui Uiliciae prouinciae a Cicerone praesectus erat, Quaestorii tantum sui imperii ornamenta habuisse:cum tamen in caetera administratione prouinciae Proconsulari esset imperio. Vnde etiam fit,ut Salustius inlusur Proconsulem uocet A. Post humium, quem A
fricae prouinciae praefecerat Sp. Post humius consul, Romani
Propter comitia reuocatus.Sed & eundem A. Posthumium uo cat pro praetore: quia cum Praetor communi nomine appella N retur omnis magistratus cui pareret eXercitus, non iniuria dici tur pro praetore in eXercitu esse, qui locu eius obtinet, qui eius
eXercitus praetor esset. Verum ea cui dixi uerius nomina sunt muneris & administrationis,quam magistratus & imperan ideo que illi propraetorum nomine uocari tantum conspiciuntur, noetiam praetorum: quemadmodum illi qui a Senatu & populo inprouincias mittebantur: quos passim praetores prouinciaruapinpellari videmus. Et cum Pompeius per suos legatos Hispaniam prouinciam administrabat, ornamenta imperii adeo p ipse main T vi stratus penes Pompeium erant, administratio penes leges leo
atos. Quod si Quaestores non expellato successore de pro
uincia decederent, non erat eorum suae prouinciae aliquem praeficere: sed eius, penes quem summum erat prouinciae im-Perium . proconsulis aut propraetoris. Is uero qui muneri Quaestorio ita praeficiebatur, non Quaestor, sed pro quaestore uo
cabatur. Iam uero si in prouincia moreretur Quaelior, proconsulum erat aut propraetorum alium sufficere, qui pro quae/sore esset. Cuius rei exemplum est apud Ciceronem 3. in Verri ubi ait c.Verrem legatum cnei Dolabellae proconsulis in Cilis
.cia in locum demortui Cinit coli sui Quaestoris a Dolabella
Quaestorio muneri praefectum suisse Verba eius haec sunt: Ita/que idem iste,quem Cn. Dolabella postea Malleolo occii o
196쪽
LIBER SEC NDV S. et 7 quaestore habuit.Et alio loco: C. Malleolo Quaestore Cn Dolabellae occiso,duas sibi haereditatis uenisse arbitratus est: Vnam Quaestoriae procurationis: nam a Dolabella statim pro quesio/re iussus est esse. Ego uero, & alios quosdam pro quaeliores in Consulati exercitu suisse praeter eum qui suffragiis populi crea tus reuera Quaestor esset Consulis , ex iis intclligi posse existimo, quae eN rationibus a Verre Quaestore relatis citantur a Cicerone 3. in Verr. Ita enim erat in rationibus Verris Dedi si pe/dio,srumento, legatis pro quaestoribus , cohorti praetoriae H S. mille millia. Ex his enim uerbis apparet suisse in eo Cn. Carbonis Consulis exercitu quosdam pro quaestores, quibus pe/rinde, ut legatis, de publico daretur pecunia ab eo qui reuera
Quaestor estet. Verres enim Quaestor erat, cui data crat altri huta pecunia: eX qua se dicit Verres hanc summam numerasse . Verum ut neque hi neque illi pro quaestores a populo creaban tur: sed uel a magistratibus tantum deligebantur,uti a Senatu in ornandis Consulum prouinciis, quo magistratuu dclcimi comites dabantur, ut quod erant legati in proconsulari, & propraetorio munere, hoc essent in Quaestoria procuratione hi pro quaeγnores: ita procuratione tin , & munere Quaestores erant, magistratus uero & ornamenta imperii penes eos tm , qui a populo
Quaestores creati essent. Ex quibus perspiculi est,cu uarii gene/xis pro quaestores esse in Suinciis possent, eos modo magistra tus uere appellados, qui a populo creati Quaestores, prouincias deinde obtinuissent. Hoc sane diuersum in his pro quaestoribus fuit atq; in Proconsulibus & Propraetoribus. quod non perinde extra ordinem Quaestoribus decreta a populo prouincia repe rimus, ut consulibus& praetoribus : hac opinor ratione, quod
cum Quaestura non esset is magistratus cui summum esset im/Perium, quale regendis Romanorum prouinciis requirebatur: tum uero tantae dignitatis non erat,ut imperium Quaestorium in prouincia obtinere a populo praeter Senatus decretum , magnopere contendendia est ei. Vnde fit, ut nus reperiamus habita comitia ad creandum inlaestorem, qui nominatim & eXtra Orodinem in aliquam prouinciam mitteretur. Verum de omni ratione prouinciaru satis superi, o quidem ad nostru instituisi ptinet,dictum est. Ac de prima quide causa habendorum comitio, Tu T ribulo ru, hac'enus.Sequitur altera caul, ad sacerdotes collegiorum creandos . In qua eXplicanda primum animaduertenducti, Romae mullos ac diuersi generis sacerdotes suisse. Erant. n.
197쪽
DE co MITIIS ROM. F. Pontist ces Augures, Aruspices, Curiones, Vestales, FlamInes, Epulones Sibyllini sacerdote,Foeciales, Salii, Luperci, Fratres
aruales,Sacerdotes Galli,ReX sacrorum , Caereris Graeca sacer. dos,& Sodales Titii. Dionysius etiam celerum praesectos adii. cit: sed eos sub regibus tantum suisse opinor. EX hoc autem omni numeres his soli suffragiis populi creabantur, qui publicae religionis administri assidui erant,ac non iungebantur sacerdotio, quod semel tantum atque iterum toto anno usui essent. Vnde fit, ut omittendi nobis sint Salii, Luperci, Fratres aruales,SMG cerdotes Galli ,& sodales Titii. Neque enim eorum sacerdotium publice semper usui esse poterat,sed semel tantum in anno sacris quibusdam peragendis uacabant: Salii ad sacra Martis peragenda mense tantum Martio adhibebantur: Luperci ad Lupercalia mense Februario peragenda: eodemq; modo alii alio tepore . Quae causa erat,ut quanquam eorum esset quoddam collegium, suffragiis tamen populi nunquam creatos credamus. SMIii enim a magistratis collegii legi solebant, patricii adolescentes
quorum uterque parens uiueret,nec in magistratu essent. Id qFH ex lib. i . Valerii MaX. collige,cum ita scribit: Obruitur etiam tot illustris Consulatibus L. Furius Bibaculus eXempli j locum uiκ post Marcellum inuenit. Sed pii simul ac religiosi animi Iaude fraudandus non est, qui Praetor a patre suo collegii Saliorum magistro iussus sex lictoribus, praecedentibus, arma ancilia tu Iit, quamuis uacationem huius officii honoris beneficio habeo ret. Deligebantur ergo eX patriciis iuuenibus a magistris col.
Iegii Salii sacerdotes non populi suffragiis creabantur. Quod idem de Lupercis,& huius generis aliis sodalibus dicendum esses existimo . Neque enim tanti erant haec sacerdotia, ut magnoin pete contendendum esset de his assequendis. Ego uero Potitios, & Dinarios in superiori sacerdotum enumeratione omisi, quia
iam inde a temporibus Appi Caeci ad seruus publicos id genus
sacrificii transierat,ut testantur Val. MaX. lib. l .capit .secundo &T. Liuius lib.9. Decad. i. Restant igitur nobis spectandi reliqui sacerdotes. Ac primum Vestales ita fiebant ut Pontificis maximi arbitratu uirgines caperentur,ut scribit Gellius lib. . cap. 1 2.
quo etiam in loco de Vestalibus permulta dicuntur, quae ad in/K stitutum nostrum minus siciunt. Id modo nobis affirmandum est,no suffragiis populi creari,sed delectu Pontificis maκimi Vestales capi solitas. Aruspices etiam populi suffragiis non creaba/tur, ut qui uel Hetrusci erant,& eta Hetruria acciri solebant f qua do
198쪽
do opus esset prodigioru interpretibus,ut Cicero ossendit in oratione de Aruspicum responsis: & Liuius libro quinto Decad. i. Prodigia interim multa nunciari: quorum pleraque, & quia sin
Auli auctores erant, parum credita spretaq; & quia host ibus Hetruscis, per quos ea procurarent, Aruspices non erant. Vel Romani ciues ab Hetruscis edocti. Unde Cicero primo de Divin. Hetruria autem de caelo tacta scientissime animaduertit, eadem sinterpretatur, quid quibus p ostendatur monstris atque porten tis. Quocirca bene apud maiores nostros Senatus tum cum flo.
Tebat imperium , decreuit ut de principum filii sex singulis He=truriae populis in disciplinam traderentur. Valerius tame Max. Iib. i . decem principum filios mitti solitos in Hetruriam scribit. Et Cicero libro secundo de Legibus: Prodigia, portenta ad Hetruscos & Aruspices si Senatus iussit, deserunto: Hetruriaq; principes disciplinam doceto . Relinquuntua ergo eX omni num e ro sacerdotum considerandi Pontifices, Augurcs, Epulones, FP ciales,Sibyllini sacerdotes, Curiones, Flamines,& Rex sacroru . Rc de Rege quidem sacrorum supra ostendimus Centuriatis comitiis creari,non autem ea ratione qua reliqui sacerdotes ex te,
ge Domitia Quae leN quia nominatim de collegiis mentionem faciebat, propterea dire imus eam legem ad Flamines nihil alti,nuisse: quoru non erat suum quodda collegium. Porro aut e lex Domitia eo pertinebat, ut tolleret collegiis ius cooptadi sacerdotes, ut Suetonius in Nerone,& Asconius ostendunt. Unde sequitur nihil per eam lege mutatum esse in collegiis, in quibus sacer,
dotes antea non creabantur per collegarum cooptationem. Niγhil igitur ad Curiones ea lex pertinebat. Nam quod attinet ad
singularum Curiarum Curiones, iam inde a Romulo singulatu Cutiarum suffragio creabantur, ut ait Dionys lib. secundo , non autem ab aliis Curionibus cooptabantur. Quod uero ad Curio/nem maximum attinet,iis comitiis a populo creabatur,ut docet Liuius lib. I. Dec. 3. quem locum non postea cu de Curiatis eo.
miliis agemus pluribus tractabimus. Non potuit igitur lex Domitia pertinere ad alios ψ ad Pontifices, Augures, Epulones,lSibyllinos sacerdotes & Foeciales. Ae Foeciales quidem hac lege
suffragiis populi creandos suisse, pro certo asserere non ausim :sa locu no habea,ubi suffragiis populi creatos nominatim Facia les scribatur. Cur tamen in hanc potius parte incline, eo potissimu adducor, i penes collegiti Foecialiu erat publicae religionis pars una non minus necessaria, quam quae erat penes Augures
199쪽
etoo D E COMITIIS ROM. aut Sibyllinos sacerdotes.Vnde fit,ut pari ratione colligam an/te legem Domitiam cooptari per collegas solitos Foeciales, sicut illi cooptabantur: praeter tim cum nusquam reperiamus uel a Pontificibus eos creatos sicut Flamines , uel a magistratibus , Post primam,inqua,creatione a Numa. Quod si ante legem Domitiam cooptari a collegio concedamus , necesse est,ut hac lege suffragas populi creari coeperint. FoecialeS uero habere partem religionis publicae a reliquis sacerdotibus separatam ex legibus
Ciceronis intelligi potest,apud quem seorsum de Decialibusti. bro secundo haec lex ponitur: Foederum pacis,belli, induciatu,
oratorum, eciales iudices sunto. Bella disceptanto. Fuisse autem eorum collegium T. Liuius lib. 5. Dec.6 indicat his uerbis: Consul inde Μ. Acilius eX S.C.ad collegium foecialium retulit, ipsine uiis regi Antiocho indiceretur bellum. Epulones uario nuo mero luisse reperio. Quado enim primum instituti sunt coss. L. Fulio Purpurione,& Μ. Claudio Marcello, anno Vrbis sy8. tres creati sunt,ut testatur Liuius lib. 3. DecQ. Romae eo primu anno Triumuiris epulones saeti C. Licinius Lucullus,T. Romuleius qui legem de creandis his tulerat,& D. Porcius Lecca. His Triumuiris item ut Pontifici lege datum togae praetextae habe dae ius. De his Triuuitis Ciceroide orat . ita scribit:Sed ut D
tifices ueteres propter sacrificiorum multitudinem tres uiros e/pulones esse uoluerunt, cum essent ipsi a Numa, ut etiam illud
ludorum epulare sacrificium facerent,instituti. At posterioribus temporibus Septem uiros epulones suisse,ex uerbis Antistii L beonis costat, quae sunt apud Gelliti lib. l . c. ra. . Item cuius pater Flamen aut Augur aut Quindecimuir sacris faciundis, aut qui Septem uir epulonum aut Salius est. Ut autem Ciceronis aetate eum numerum suisse credam,ex eo colligo , quod Lucanus lib. t .huius sacerdotii facit mentionem illo uersu t Septemviri epu/lis festus,Titis sodales. Ut enim rationem temporis habeat Lucanus, necesse est initio belli ciuilis, cuius prodigia illic scribun tur, fuisse Septemviros epulones. At si tempore belli ciuilis inter Caesarem,& Pompeium erant Septem uiri epulones, nemo aui elegatur ad sacerdotum numerum centum,& eo ampliuS annoruspacio adiecisse praeter Syllam Ductatorem,relinquitur ut Sylli instituto Septemviri epulones esse coeperint, qui ad illud usque
tempus fuerant Triumuiri. Nam non ita multo tempore ante
Syllae Dietatura adhuc Triumuiros epulones fuisse, ex eo Ciceronis loco que eta tertio de Ora i laui intelligi potest. Lucius
200쪽
LIBER SEC VNDVs. 2otenim Crassus illic loquitur de Triumuiris epulonibus, que con sat no multo ante Syllae Dictatura morte obiisse. Et T. Liuius
Iib. o. Dec.4.Triumuiroru epulonum facit mentionem in Consulatu A. Posthumii & c.Calphurni j anno urbis s74. At post
illos Consules nusquam legimus auctum numerum jacerdotia, nisi a Dustatore Sylla. Nee moueri debemus o in epito me LFlori libro 89. fit tantum mentio Pontificum,& Augurum, quorum collegium dicit ampliatum . Nam & Quindecimuiros Sio hyllinos ex Decemuiris a Sylla lictos postea ostendemus, quorum tamen illic nulla fit mentio. Idem uero de Triumuiris epu/Ionibus Syllam fecisse, hae si int probabiles coniecturae quas posuimus: quod scilicet artate Ciceronis essent Septemviri epulones, qui paulo ante Syllae Dictaturam adhuc erant Triumuiri Porro autem de eorum munere Cicero in oratione de Arusp. Resp. ita loquitur: Ludos minus diligenter factos pollutos F, quos ludos Te appellato Lentule: tui sacerdotii sunt thensae,curriculta, praecentio, ludi libationes,epulari ludorum publicorii Vos Pontifices ad quos epulones Iouis optimi maX. si quid est praetermissum aut commissum,adferunt: quorum de sentetia illa eadem renovata atque in staurata celebrantur. Qui ludi sunt
minus diligenter lacti quanto aut quo scelere polluti respondebis & pro te,& pro collegis tuis, & pro collegio Potificum, ni
hil cuiusquam aut negligentia contemptum,aut scelere esse pol lutum. Ex his Ciceronis uerbis,non modo quod essent munus
epulonum intelligi potest,sed etiam fuisse eorum quoddam col. legium. Quod si ante i ggem Domitiam ostendamus huius col.
legii sacerdotes per cooptationem collegam creari solitos, necesse erit huiusmodi sacerdotes in eorum numero suisse, quos populi suffragiis creari per legem Domitiam oporteret. Illud autem ex T.Liuio non erit difficile demonstrare:apud que lib. t o. De cad. 4.ita scribitur: P. Manlius, qui nuper eX ulteriore Hispania redierat,Triumuir epulo mortuus:QFulvius, M. F. in locu eius Triumuir cooptatus. De Pontificibus,auguribus , & Sibyllinis sacerdotibus superest ut dicamus. Sibyllinos sacerdotes a principio duos suisse reperio, qui Duum uiri sacrorum appellabantur. Horum saepe meminit Livius.Vt lib. 3 Decad. i . Libri per Duuuiros sacroru additi. Et libro 4.Obsecratio itaque a populo Duuuiris praeeuntibus est facta. Et paulo post: Multa Duum uiri ex libri placandae deum irae, auertendari a populo pestis causa secere. Ei libit s. Libri Sibyllini eXS. aditi sunt. Duum uiri